ระบบหรรษา กับข้าผู้บำเพ็ญเซียนปลอม - ตอนที่ 557 จู่โจมและโจมตีต่อเนื่อง
วิชาญาณทิพย์สามารถวินิจฉัยแก่นแท้ของทุกสรรพสิ่งได้ รู้การพัฒนาของเรื่องราวและช่องโหว่อันเป็นเอกลักษณ์ของมัน
อันหลินใช้วิชาญาณทิพย์กับมงกุฎหยกก่อน จากนั้นข้อมูลท่อนหนึ่งก็เริ่มฉายในสมอง
มงกุฎแห่งราชัน ถูกหลอมโดยเซียวถู ผู้ยิ่งใหญ่เผ่ามังกรด้วยการหลอกจากเลือดดั้งเดิมและกระดูกสันหลังของมังกรเทวะ สามารถปล่อยอานุภาพมังกรได้อย่างไม่สิ้นสุด เป็นอาวุธชั้นดีของการอวดเท่ วัตถุชิ้นนี้มีปัญญา หากต้องการพิชิตใจจำต้องทำให้มันเคารพนับถือ
ข้อมูลสั้นกระชับมาก แต่ปริมาณข้อมูลกลับไม่น้อยเลย
เซียวถู…เซียวถู…
อันหลินนึกถึงผู้ยิ่งใหญ่เผ่ามังกรที่อยากตายแต่กลับไม่ตายสักที
นี่มัน…ที่แท้ก็เป็นของของเจ้านั่น…
ไม่สิ! อันหลินเฉลียวใจทันใด ถ้ำนี่คงไม่ได้เป็นรังของเจ้านั่นหรอกนะ!
จู่ๆ เขาก็นึกอีกเรื่องขึ้นมาได้ จึงหันหน้าไปหาเซียวเจ๋อแล้วมองด้วยสายตาที่สับสน
เซียวถูกับเซียวเจ๋อเป็นแซ่เดียวกัน คงไม่ได้เป็นตระกูลเดียวกันหรอกนะ
อันหลินอดถามไม่ได้ว่า “เจ้ารู้จักเซียวถูไหม”
เซียวเจ๋อได้ฟังก็พยักหน้า ใบหน้าฉายความคาดหวัง “เซียวถู…นั่นมันผู้ยิ่งใหญ่ที่วิปริตอย่างยิ่งของสกุลเซียวแห่งเผ่ามังกรอย่างพวกเราเชียวนะ! เป็นผู้แข็งแกร่งเหนือชั้นที่บรรลุหนทางอันเป็นอมตะ ก้าวเข้าสู่ระดับกึ่งรวมมรรคาแล้ว เป็นความภาคภูมิใจของพวกเรา!”
เซียวเจ๋อร่าเริงแจ่มใสยามเอ่ยถึงเซียวถู มองออกว่าภูมิใจมากจริงๆ
ดูจากรูปการณ์แล้ว ที่เซียวเจ๋อดูดซึมเลือดหยดนั้นได้ ก็มีสาเหตุมาจากความใกล้ชิดทางสายเลือดงั้นเหรอ
“เพียงแต่น่าเสียดาย เขาถูกพลังแห่งกฎเกณฑ์จองจำไว้ที่นั่นเพราะพันธนาการพสุธาเพื่อที่หลบภัยของหุบมังกร ระดับหวนสู่ความว่างเปล่าอย่างพวกเราเข้าไปช่วยเขาไม่ได้ ตอนนี้ไม่รู้ว่าเขาสบายดีหรือไม่…” ใบหน้าของเซียวเจ๋อมีความเศร้าสลดและหดหู่
“ที่แท้ก็มังกรที่แสวงหาความตายนั่นเองหรือ ฮ่าๆ ๆ พรหมลิขิตจริงๆ! ข้าเคยได้ยินนายท่านพูดถึง เจ้าไม่ต้องห่วง มันถูกนายท่านสังหารไปแล้ว!” เสวี่ยจ่านเทียนกระพือปีกน้อยๆ แล้วหัวเราะร่วน
บรรยากาศเงียบลงทันตา
เซียวเจ๋อมองอันหลินกับเสวี่ยจ่านเทียนอึ้งๆ เขาได้ยินอะไรผิดไปหรือ
เซียวถูตายแล้วขอให้เขาวางใจงั้นหรือ
นี่มัน…ตรรกะอะไรกัน!
ตอนนี้เซียวเจ๋องงเป็นไก่ตาแตก
“โธ่ ไม่ใช่อย่างที่เจ้าคิด” ทีน่าเห็นสีหน้างุนงงของเซียวเจ๋อก็รีบเอ่ยทันที “มันขอร้องให้ยักษ์อันหลินสังหารมัน เช่นนั้นมันก็จะคืนชีพได้ด้วยค่ายกลชุบชีวิต หนีออกจากที่แห่งนั้นได้ ตอนนี้มันถูกยักษ์อันหลินฆ่า หลุดพ้นจากที่นั่นแล้ว!”
เซียวเจ๋อมองอันหลินด้วยความตะลึง “ผู้อาวุโส ท่านปลิดชีพเซียวถูจริงหรือ”
อันหลินพยักหน้ายิ้มๆ “เรื่องเล็กน้อย”
“เฮือก…” เซียวเจ๋อหายใจเข้าดังเฮือก สมกับเป็นบุคคลที่ทำให้เขาหวาดกลัว น่าสะพรึงยิ่งนัก!
ส่วนสมาชิกคนอื่นตกใจจนชินไปแล้ว ตอนนี้อย่างมากก็แค่ร้อง ‘โอ้โฮ’ รำพันว่าที่แท้นายท่านยังเคยทำเรื่องเสียสติอย่างช่วยคนขึ้นสวรรค์แบบนี้ด้วยหรือ
“แล้วตอนนี้ท่านลุงเซียวถูอยู่ที่ใดหรือ” เซียวเจ๋อเอ่ยถามอย่างอดรนทนไม่ไหว
“ดินแดนนี้ไม่เหมาะสมกับเขาแล้ว ตอนนี้เขามุ่งหน้าสู่แผ่นดินบรรพกาลแล้ว” อันหลินบอกสิ่งที่ตนรู้ออกมาอย่างไม่ปิดบัง
เซียวเจ๋อพยักหน้า “เผ่ามังกรของเรานอกจากสกุลอ๋าวที่ตั้งรกรากที่แผ่นดินบรรพกาลแล้ว สกุลที่เหลือทำใจจากแผ่นดินผืนนี้ไปไม่ได้ น่าเสียดาย…สุดท้ายแล้วดินแดนผืนนี้ไม่ใช่สิ่งที่ข้าจะเทียบเทียม…”
อันหลินคร้านจะสนใจคำรำพันของเซียวเจ๋อ สองมือลูบมงกุฎหยกตรงหน้าเล่น
เขาสวมชุดลวงดารา พลังทะลุระดับหวนสู่ความว่างเปล่าขั้นสุดยอด จากนั้นวิชาแห่งอานุภาพก็ถูกปล่อยออกไป!
คนรอบข้างต่างก็ตะลึงกับพลังที่พุ่งทะยานและรัศมีอันทรงอานุภาพพของอันหลิน ตกใจจนสะดุ้งโหยง
มงกุฎหยกที่เกิดปัญญานั่นก็ยิ่งไม่มีทางหลุดรอด มันสั่นระริกก่อนจะอ่อนยวบยาบ ถึงขั้นส่องแสงจางๆ ทอความคิดได้โปรดพาข้าอวดดีพาข้าโบยบิน
มองออกว่ามันเคารพอันหลินในตอนนี้มาก...
อันหลินเริ่มทำการครอบครองจนสำเร็จ!
ดังนั้นเขาจึงเก็บมงกุฎหยกใส่แหวนมิติได้อย่างราบรื่น
เซียวเจ๋อที่อยู่อีกมุมที่ยังฉงนสนเท่ห์เมื่อครู่ได้สติกลับมาอันหลินก็เก็บมงกุฎเข้าแหวนมิติแล้ว เขางงอีกแล้ว ‘สิ่งที่ข้าลำบากศึกษาหลายพันปีก็ยังไร้หนทางถูกอันหลินครอบครองไปอย่างง่ายดายแบบนี้เลยหรือ’
อันที่จริงพวกโคโค่สตีฟก็ไม่ค่อยคาดหวังอะไรในตัวอันหลินมากนัก เพราะการศึกษาวัตถุแบบนี้เป็นวาสนา คุณต้องเข้าใจมัน มันถึงจะยอมให้คุณครอบครอง มังกรดำระดับหวนสู่ความว่างเปล่าขั้นสุดยอดก็ศึกษามาตั้งหลายพันปี อันหลินคงจะจัดการทันทีไม่ได้หรอก แบบนี้เซียวเจ๋อจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน...
ปรากฏว่า…
พวกโคโค่สตีฟต้องตะลึงอีกครั้ง
เซียวเจ๋องุนงงอีกหน นัยน์ตาเลื่อนลอย ปากอ้ากว้าง แถมยังรู้สึกแสบหน้าอยู่หน่อยๆ
อันที่จริงเขาตกอยู่ในสภาวะขัดแย้งอย่างมาก ทั้งหวังให้อันหลินขัดเกลาของเหล่านี้ได้ และไม่ต้องการให้อันหลินได้ของพวกนี้ไปครอง
เขามีนิสัยย้ำคิดย้ำทำนั่นก็คือ หากไม่มีใครนำของพวกนี้ไป ทิ้งไว้ที่นี่เขาก็จะรู้สึกเสียดายเมื่อเขาไปจากที่นี่ รู้สึกว่าพลาดสิ่งที่ดีงามบางอย่างไป
และเป็นเพราะเหตุนี้ เขาจึงหวังว่าอันหลินจะนำของพวกนี้ไปได้ เขาจะได้ไม่ต้องเอาแต่คิดถึงของพวกนี้ เพราะมันกลายเป็นของคนอื่นไปแล้ว…
ในขณะเดียวกัน เขาก็ไม่ค่อยอยากให้อันหลินทำสำเร็จ ตนพยายามมาหลายพันปีก็ไม่ประสบผล พอคนอื่นมาก็นำของไปได้ทันที เช่นนั้นความพยายามก่อนหน้านี้ของเขามันจะมีความหมายอะไร เวลาหลายพันปีสูญเปล่างั้นหรือ
อันหลินเริ่มวินิจฉัย ใช้วิชาญาณทิพย์กับป้ายคำสั่งสีทองที่ไฟลุกโชนอีกครั้ง
ป้ายคำสั่งเพลิงเทวะ อาวุธเซียนขั้นกลางที่สร้างจากการหลอมเพลิงบรรพกาลเก้าสิบเก้าชนิดโดยเซียวถู ตอนนี้อยู่ในสภาวะหิวโหยเพราะไม่ได้กินเพลิงเทวะหนึ่งแสนห้าหมื่นปีแล้ว ต้องการให้มันสวามิภักดิ์ป้อนเพลิงเทวะให้มันเป็นพอ
หึ! เรื่องกล้วยๆ ฉันมีเพลิงเทวะทั้งสี่!
เพลิงสุริยะ เพลิงมารดารา เพลิงจันทร์ภฤษฏ์ เพลิงอนัตตามาเลย!
เพลิงเทวะทั้งสี่ปรากฏกายแล้วเริ่มแผดเผาป้ายคำสั่งเพลิงเทวะ
เซียวเจ๋อมองอันหลินอย่างเหม่อลอยแล้วถามว่า “ผู้อาวุโส ท่านกำลังทำอะไรน่ะ ทำไมต้องเผามันด้วย”
อันหลินหัวเราะหึๆ “ข้าขอถามหน่อย ป้ายคำสั่งสีทองนี่ลุกไหม้มานานเท่าใดแล้ว”
เซียวเจ๋อส่ายหน้าแล้วพูดตามตรงว่า “ไม่แน่ใจเหมือนกัน มันลุกไหม้ตลอดมาตั้งแต่ข้ามาที่นี่แล้ว”
“งั้นข้าขอถามเจ้าอีกว่า มันลุกไหม้ไม่หยุดแบบนี้ ใครให้พลังมัน มันไม่เหนื่อยหรือ มันไม่หิวหรือ มันจะไม่สูญเสียพลังงานหรือ” อันหลินพูดขึ้นมาอีก
เซียวเจ๋อสั่นไปทั้งตัว นี่มันได้สติในคำเดียวแท้ๆ เลย!
ครั้งนี้ไม่ใช่แค่ความมั่นใจที่ถูกสะเทือน แต่เริ่มสงสัยแม้กระทั่งสติปัญญาของตัวเองแล้ว…
เวลาค่อยๆ ผ่านไป ครั้งนี้ปล่อยพลังไฟเต็มกำลัง เปลวเพลิงเผาร่วมสองชั่วยาม กินยาบำรุงเลือดลมพลางเผาไปด้วย สุดท้ายเพลิงเทวะก็อิ่มหนำในตอนที่ร่างกายของเขาแทบจะหมดแรง
อันหลินนครอบครองเพลิงเทวะแล้วเก็บเข้าแหวนมิติอีกครั้ง!
เสวี่ยจ่านเทียนพูดอย่างตื่นเต้นว่า “สมกับเป็นนายท่าน! แค่ของกระจอกยื่นมือออกไปก็คว้ามาได้ ง่ายดายเหมือนผ่าลำไผ่ ตะลุยหน้าไม่หยุด รบไวยุติไว!”
อันหลินกลอกตา “อย่าตั้งชื่อให้ข้ามั่วซั่ว ยังเหลืออีกหนึ่งอันแน่ะ”
เขามายังหน้าลูกบาศก์สีดำอันนั้นแล้วใช้วิชาญาณทิพย์อีกครั้ง!
หีบปีศาจมิติ ไพ่ตายคืนชีพชนิดที่เก้าของเซียวถู หลังตายแล้วสามารถคืนชีพได้ใหม่ในหีบปีศาจ นอกจากนี้หากกระตุ้นเต็มกำลังมีคุณสมบัติพันธนาการมิติอีกด้วย เนื่องจากขาดเลือดของเผ่ามังกรชั้นสูงหล่อเลี้ยง ตอนนี้จึงอยู่ในสภาวะหลับใหล
อันหลินมองกล่องตรงหน้าด้วยความเหนื่อยใจ รำพันในใจว่าเจ้าเซียวถูมีไพ่ตายคืนชีพตั้งเท่าไรกันนะ! หรือหนทางอมตะเป็นการบรรลุด้วยการสร้างไพ่ตายคืนชีพนับไม่ถ้วนงั้นเหรอ!
แต่คุณสมบัติพันธนาการมิติฟังดูท่าจะไม่เลว เป็นของดีเหมือนกัน ของชิ้นนี้ทิ้งไปไม่ได้!
หลังบ่นเซียวถูเงียบๆ แล้ว เขาก็เบนสายตามองเซียวเจ๋อแล้วรอยยิ้มก็ปรากฏบนใบหน้า
เซียวเจ๋อมองรอยยิ้มพิลึกนี้ด้วยความขนลุกชูชัน ถอยหลังสองก้าวแล้วเอ่ยเสียงสั่นเครือว่า “ผู้อาวุโส ท่านจะยิ้มก็ยิ้มไปสิ มองข้าทำไม”
“เสี่ยวเซียว ขอเลือดสักหน่อยสิ” อันหลินพูดพลางยิ้มกริ่ม
“…ไม่ดีกว่าผู้อาวุโส ดูสิข้าผอมบางร่างน้อย มีเลือดไม่มากหรอก” เซียวเจ๋อได้ยินคำว่าขอเลือดร่างกายก็สั่นเทิ้ม โบกมือยิ้มแหย
“กลายร่างเป็นมังกรก็เยอะแล้วไม่ใช่หรือ…” อันหลินยังคงยิ้มแล้วเกลี้ยกล่อมต่อว่า “แดนมนุษย์ย่อมมีรักแท้อยู่ หลั่งเลือดเผยแพร่ความรัก…เจ้ายอมเสียเถอะ…”
YOU MAY ALSO LIKE
