ระบบหรรษา กับข้าผู้บำเพ็ญเซียนปลอม - ตอนที่ 580 พลิกสถานการณ์ไม่เป็นขันที
จักรพรรดิจื่อเวยสะบัดมือข้างหนึ่ง อาวุธเซียนประหนึ่งถังไม้สีขาวก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าทุกคน
อาวุธเซียนนั่นมีเส้นผ่านศูนย์กลางสามจั้ง ผิวส่องแสงสีทองจางๆ ส่วนของตรงกลางดำสนิทประหนึ่งหลุมใหญ่ที่มองไม่เห็นก้น ไม่รู้ว่าทะลุไปที่ไหน
“ข้าวางค่ายกลบนไม้หลิวหลีมิติ พวกเจ้าวางผลึกต้นกำเนิดดินแดนทั้งหมดที่พวกเจ้าได้ใส่โพรงสีดำนั่นให้หมด ไม้หลิวหลีมิติจะจ่ายค่าตอบแทนให้พวกเจ้าด้วยราคารับซื้อที่ข้าเคยตกลงไว้ก่อนหน้านี้”
“ผลึกต้นกำเนิดดินแดนสีขาวก้อนละหนึ่งหมื่นหินวิญญาณ สีเขียวก้อนละสามหมื่นหินวิญญาณ สีน้ำเงินก้อนละหนึ่งแสนหินวิญญาณ สีแดงก้อนละสองแสนหินวิญญาณ สีทองก้อนละหนึ่งล้านหินวิญญาณ”
เพิ่งสิ้นเสียงของจักรพรรดิจื่อเวย อันหลินก็กระตือรือร้นขึ้นมา เขารู้ว่านี่เป็นโอกาสสุดท้ายของเขาแล้ว!
จักรพรรดิจื่อเวยพูดจบก็กวาดตามองทุกคน ถอนหายใจเบาๆ แล้วร่างก็หายไป
ตอนนี้เขายังต้องไปจัดการงานศพของนักพรตที่สิ้นชีพที่หอจื่อเวยก่อน จะปฏิบัติอย่างไม่ยุติธรรมกับผู้กล้าที่พลีชีพเพื่อสรวงสวรรค์เหล่านั้นไม่ได้
อันหลินเดินมาหยุดข้างๆ ไม้หลิวหลีมิติ โยนผลึกต้นกำเนิดดินแดนสีขาวหนึ่งก้อนออกไป ปรากฏว่ามีหินปราณสีขาวก้อนหนึ่งลอยออกมาจากโพรงจริงๆ หนึ่งหินปราณเท่ากับหนึ่งหมื่นหินวิญญาณ
เขาเก็บหินปราณอย่างประหลาดใจ ก่อนจะส่ายตามองรอบกาย
ทีน่า เสวี่ยจ่านเทียนกับเซียวเจ๋อก็ยืนจ้องทุกคนด้วยสายตาเป็นประกายจากคนละมุม
นักพรตที่เหลือฉงนสนเท่ห์ หลังมองพวกเขาด้วยความสงสัยแวบหนึ่งแล้วก็ไม่คิดมากอีก พากันโยนผลึกต้นกำเนิดดินแดนใส่ไม้หลิวหลีมิติ
นักพรตแต่ละคนเริ่มทำการแลกเปลี่ยน
สิ่งที่นักพรตแปลงจิตได้มักจะเป็นผลึกต้นกำเนิดสีขาวกับสีเขียว สีน้ำเงินกับสีแดงค่อนข้างน้อย สีทองถึงขั้นไม่มีเลยด้วยซ้ำ
นักพรตแปลงจิตจึงได้ค่าตอบแทนเฉลี่ยเพียงไม่กี่แสนหินวิญญาณ มีคนสองคนที่ค่อนข้างโชคดี ได้เกินกว่าหนึ่งล้านหินวิญยาณ
ในตอนนั้นเอง การปรากฏกายของหลิวฉู่ฉู่จึงกลายเป็นจุดสนใจของทุกคน
มันสะบัดมือ ทั้งสีขาว สีเขียว สีน้ำเงิน สีแดง สีสันลายตา แถมยังมีผลึกต้นกำเนิดดินแดนสีทองหนึ่งก้อนที่เจิดจ้าพร่าตา ได้รับเสียงฮือฮาจากนักพรตรอบข้าง
อันหลินคำนวณดูแล้ว มูลค่ารวมของผลึกต้นกำเนิดเหล่านี้ก็สูงถึงสามล้านหนึ่งแสนหินวิญญาณ เป็นคนที่ได้รับค่าตอบแทนสูงที่สุด ณ ตอนนี้
หลิวฉู่ฉู่โยนผลึกต้นกำเนิดลงไปก้อนแล้วก้อนเล่าอย่างยิ้มแย้ม จากนั้นก็รับหินปราณก้อนแล้วก้อนเล่า ทำเอาคนรอบข้างตาตั้ง มีสัตว์เลี้ยงในตำนานอีกตัวคอยช่วยเหลือ สมกับเป็นผู้ชนะ
ขณะที่นางโยนผลึกต้นกำเนิดสีทองใส่ไม้หลิวหลีมิติ จู่ๆ ก็มีภูตจิ๋วตนหนึ่งกอดผลึกต้นกำเนิดดินแดนสีทองไว้หมับ จากนั้นก็อุ้มมันบินไปหาอันหลินแล้วมอบให้ถึงมือเขา
ทุกคนเห็นภาพนี้ต่างก็งุนงง พวกเขาจะทำอะไรกันแน่
หลิวฉู่ฉู่ก็กะพริบตาปริบๆ อย่างสนเท่ห์เช่นกัน “กลางวันแสกๆ ท้องฟ้าแจ่มใส ท่ามกลางสายตาของธารกำนัล คงไม่ได้อยากปล้นหรอกนะ”
เสวี่ยจ่านเทียนยกปีกขึ้น “พูดได้ดี!”
หลิวฉู่ฉู่ “…”
อันหลินเห็นก็ยิ้มประจบประแจง “ข้าต้องการผลึกต้นกำเนิดดินแดนสีทองอย่างเร่งด่วน เจ้ารู้เป้าหมายของข้าใช่ไหม ข้าจะใช้ผลึกต้นกำเนิดสีน้ำเงินสิบเอ็ดก้อนกับเจ้า!”
ผลึกต้นกำเนิดดินแดนสีน้ำเงินสิบเอ็ดก้อนเทียบเท่าหนึ่งล้านหนึ่งแสนหินวิญญาณ สูงกว่าราคารับซื้อของจักรพรรดิจื่อเวยถึงร้อยละสิบ เชื่อว่าหลิวฉู่ฉู่ไม่มีทางปฏิเสธแน่
มุมปากที่จิ้มลิ้มของหลิวฉู่ฉู่คว่ำลง พูดอย่างระอาว่า “เห็นแก่ความเป็นสหายร่วมรบของเรา ข้าเอาผลึกต้นกำเนิดดินแดนแค่สิบก้อนก็พอ!”
อันหลินตกลงทันที หยิบผลึกต้นกำเนิดสีน้ำเงินออกจากแหวนมิติสิบก้อนแล้วมอบให้หลิวฉู่ฉู่
หลิวฉู่ฉู่กลอกตาแล้วนำไปแลกเงิน จากนั้นก็เดินมาหาอันหลินแล้วพูดอย่างสงสัยว่า “เป้าหมายนั่นของเจ้าทำไปถึงไหนแล้ว”
“ขอบคุณเจ้าที่ช่วยเหลือ ตอนนี้ขาดแค่หกก้อนแล้ว!” อันหลินเอ่ยขอบคุณ
ร่างอรชรของหลิวฉู่ฉู่เซเล็กน้อย มือขาวเรียวกุมหน้าอกแล้วสูดหายใจเข้าลึก เดินจากไปเงียบๆ…
ความรู้สึกของผู้ชนะมักจะมาไวและไปไวเสมอ
นักพรตอื่นๆ ที่เตรียมจะใช้ผลึกต้นกำเนิดดินแดนแลกหินวิญญาณต่างก็ได้ยินบทสนทนาของอันหลินกับหลิวฉู่ฉู่
ผลึกต้นกำเนิดดินแดนสีทองหนึ่งก้อนแลกผลึกหินสีน้ำเงินได้สิบเอ็ดก้อนงั้นหรือ จริงหรือ!
นักพรตที่มีผลึกต้นกำเนิดดินแดนสีทองจำนวนน้อยนิดเริ่มนั่งไม่ติดแล้ว
ไม่นานก็มีนักพรตสองคนเดินไปหาอันหลิน อันหลินก็นำผลึกต้นกำเนิดดินแดนสีน้ำเงินออกมายี่สิบสองก้อนอย่างใจป้ำ
การแลกเปลี่ยนสำเร็จ ได้ผลึกต้นกำเนิดดินแดนสีทองสองก้อนมาครอง!
พวกอันหลินคอยเฝ้าไม้หลิวหลีมิติ เพื่อให้มั่นใจว่าจะไม่พลาดผลึกต้นกำเนิดดินแดนสีทองสักก้อนเดียว… (อ่านนิยายก่อนใครได้ที่ Novel-Lucky)
จากนั้นก็มีนักพรตอีกคนเดินมาที่ไม้หลิวหลีมิติ ตัดสินใจจะแลกเปลี่ยนผลึกต้นกำเนิดดินแดนสีทองกับอันหลิน
ผ่านไปอีกระยะหนึ่ง นักพรตแปลงจิตทุกคนก็แลกเปลี่ยนเสร็จสิ้น ไม่มีผลึกต้นกำเนิดดินแดนสีทองโผล่มาอีกเลย
อันหลินหวั่นวิตกขึ้นมาอีกแล้ว ขาดแค่สามก้อน ต้องครบให้ได้สิ!
เหอเซียนกูกับเทพท่องราตรีเริ่มทำการแลกเปลี่ยน พวกเขาแลกเปลี่ยนกับอันหลินไปก่อนหน้านี้แล้ว ชัดเจนว่าไม่มีแล้ว แม้แต่หลี่ว์ต้งปินก็ไม่มีผลึกต้นกำเนิดดินแดนสีทองเช่นกัน
เทพท่องทิวาเดินไปหาไม้หลิวหลีมิติ เมื่อแบมือออกผลึกต้นกำเนิดดินแดนสีขาวสามร้อยกว่าก้อนกับสีเขียวหลายสิบก้อนก็เผยโฉม
พออันหลินมองก็ร้องว้าว! เศรษฐีผลึกต้นกำเนิดนี่นา! จึงเริ่มคาดหวังขึ้นมาทันที
แต่ใครเล่าจะรู้ว่าเทพท่องทิวารับหลายร้อยหินปราณไปแล้วปลีกตัวออกไปเงียบๆ
อันหลิน “…”
ในตอนนั้นเอง เทพจวีหลิงก็เดินหัวเราะร่ามาแล้วพูดว่า “สหายอันหลิน ได้ยินว่าเจ้าต้องการผลึกต้นกำเนิดดินแดนสีทองหรือ”
อันหลินตาลุกวาว รีบพยักหน้ารัวๆ “ใช่! ท่านมีกี่ก้อน”
เทพจวีหลิงชูสองนิ้ว “ข้ามีสองก้อน ว่าอย่างไร มีผลึกหินเพียงพอจะแลกเปลี่ยนหรือไม่”
ใจของอันหลินจมดิ่งลงก้นเหวทันที พยักหน้าอย่างเศร้าใจ “พอๆ…”
พอกับผีน่ะสิ! ฉันยังขาดผลึกต้นกำเนิดดินแดนสีทองอีกหนึ่งก้อน!
อันหลินรับผลึกต้นกำเนิดดินแดนสีทองของเทพจวีหลิง ในแหวนมิติมีทั้งสิ้นเก้าสิบเก้าก้อนแล้ว เจ็บปวดจังเลย…
ตอนนี้เหลือแค่เขาที่ยังไม่ได้แลกเปลี่ยนผลึกต้นกำเนิดดินแดน อันหลินรู้สึกเย็นๆ ที่ช่วงล่าง ฝืนกลั้นน้ำตาแล้วแลกเปลี่ยนผลึกต้นกำเนิดดินแดนในมือของตน
ผลึกต้นกำเนิดดินแดนสีขาวสามร้อยสี่สิบสี่ก้อน สีเขียวหกสิบก้อน สีน้ำเงินเจ็ดก้อน แสงสว่างโชติช่วงทันใด ดึงดูดสายตาที่อิจฉาและตกตะลึงนับไม่ถ้วนให้จับจ้อง
“สหายอันหลินก็ได้มาล้นหลามเหมือนกันนี่นา”
“นั่นน่ะสิ มูลค่านี้เทียบเท่าสิ่งที่เซียนสวรรค์หวนสู่ความว่างเปล่าได้มาเชียวนะ”
“เทียบเท่าหรือ เจ้าลืมไปแล้วหรือว่าเขาแลกผลึกต้นกำเนิดดินแดนสีทองกับคนอื่นด้วยน่ะ…”
“…ข้าผิดไปแล้ว เขาต่างหากผู้ชนะที่แท้จริง!”
อันหลินเก็บห้าร้อยเก้าสิบสี่หินปราณใส่แหวนมิติ ในแหวนมิติของเขามีหินวิญญาณสูงถึงสามสิบเอ็ดล้านแปดแสนสองหมื่นก้อนแล้ว เศรษฐีแห่งแดนบำเพ็ญเซียนแท้ๆ!
แต่ต่อให้มีเงินมากแล้วจะทำอะไรได้ ซื้อช้างน้อยได้ไหมนะ
เขาเงยหน้ามองฟ้า น้ำตาไหลลงมาเงียบๆ
คนไม่น้อยเห็นภาพนี้ต่างก็ตกตะลึง
“สหายอันหลินร้องไห้ทำไม”
“เงินเยอะไปจึงร้องไห้หรือ”
“ข้าคิดว่าเขานึกถึงสหายร่วมรบที่พลีชีพ เห็นภาพแล้วสะเทือนใจกระมัง…”
“ดูท่าทางเขาเสียใจมากเลยนะ จะเข้าไปปลอบใจหน่อยไหม”
พวกเหอเซียนกูได้ยินคำนี้ก็พลันแน่นหน้าอกขึ้นมาอีก คล้ายจะนึกถึงความทรงจำที่ไม่ค่อยดีบางอย่าง
ไปปลอบใจตอนนี้ หากรู้ความจริงแล้วจะต้องร้องไห้เพราะซึ้งใจในตัวเองแน่นอน...
ผ่านไปไม่นาน ร่างของจักรพรรดิจื่อเวยก็ปรากฏขึ้นในตำหนัก
“เอ๊ะ ทุกคนแลกเปลี่ยนหมดแล้วหรือ”
ใบหน้าของเขามีรอยยิ้มบางๆ ใช้มือสัมผัสไม้หลิวหลีมิติ
“ได้มาล้นหลามนี่นา รู้สึกว่าเป็นผลลัพธ์ที่ดีที่สุดในรอบหมื่นปีเลยนะ...” จักรพรรดิจื่อเวยสัมผัสพลางพยักหน้ารัวๆ สุดท้ายใบหน้าก็ชะงักไปเล็กน้อย
เหมือนว่าเขาจะไม่อยากเชื่อ ลูบไม้หลิวหลีมิติอีกครั้ง สุดท้ายก็หายใจเข้าดังเฮือก เงยหน้ามองเหล่านักพรตที่อยู่ตรงหน้าแล้วพูดอย่างตกใจว่า “เกิดอะไรขึ้น ไม่ได้ผลึกต้นกำเนิดดินแดนสีทองเลยหรือ!”
YOU MAY ALSO LIKE
