ราชันย์มังกรอสูรกลืนสวรรค์ - ตอนที่ 78: ละครฉากใหญ่
ตอนที่ 78: ละครฉากใหญ่
บรรยากาศภายในห้องโถงหยกใต้ดินบัดนี้ไม่ต่างอะไรกับโรงเชือดสัตว์ กลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งหนาแน่นจนแทบจะจับตัวเป็นก้อน เสียงกรีดร้องและเสียงอาวุธปะทะกันดังระงมอย่างบ้าคลั่ง
แม้ว่า หลงเฉิน จะใช้แผนการชั่วร้ายล่อให้ฝูงชนระลอกที่สองเข้ามาตัดกำลังเหล่าศัตรูตัวฉกาจ แต่ทว่า… “อูฐผอมแห้งก็ยังตัวใหญ่กว่าม้า”
ยมทูตทองคำ, จางหมาน, และ เล่ยหม่าง แม้จะบาดเจ็บสาหัสจากระเบิดเพลิงโลกันตร์ แต่พวกเขาก็ยังเป็นยอดฝีมือระดับก่อรากฐานขั้นสูง เมื่อต้องเผชิญหน้ากับฝูงแมลงเม่าที่ดาหน้าเข้ามา พวกเขาจึงระเบิดโทสะออกมาสังหารหมู่ระบายแค้น
ฉัวะ! ฉัวะ!
“ไสหัวไป! พวกสวะ!” จางหมานเหวี่ยงดาบยักษ์ด้วยแขนข้างเดียวที่เหลืออยู่ ตัดร่างผู้ฝึกยุทธ์สามคนที่พุ่งเข้ามาขาดครึ่งท่อน เลือดสาดกระเซ็นเต็มหน้าเขา ทำให้ดูเหมือนปีศาจร้ายจากขุมนรก
เปรี้ยง!
เล่ยหม่างใช้หมัดลุ่นๆ ที่หุ้มด้วยสายฟ้า ต่อยกะโหลกศิษย์สำนักเล็กๆ แตกกระจาย “ใครกล้าขวางข้าตาย! สมบัติมังกรเป็นของข้า!”
ส่วนยมทูตทองคำ แม้จะเสียหน้ากากและอาวุธคู่กาย แต่เขาก็ใช้วิชาดรรชนีสังหาร ยิงกระสุนปราณเจาะหัวใจศัตรูที่เข้ามาใกล้ตายเรียบ
กองซากศพเริ่มสูงขึ้นเรื่อยๆ เลือดจำนวนมหาศาลไหลลงสู่ร่องอักขระบนพื้น และไหลรินลงสู่บ่อลาวาสีเลือดใจกลางห้อง
วิ้ง… วิ้ง…
“กระดูกแขนขวามังกรอสูร” ที่ลอยอยู่เหนือลาวา เริ่มเปล่งแสงสีแดงจ้าขึ้นเรื่อยๆ ผนึกเก้าชั้นฟ้าที่ห่อหุ้มมันอยู่กำลังละลายหายไปจากการดูดซับไอเลือดอันบ้าคลั่งนี้!
ในเงามืดหลังซากเสาหิน หลงเฉินมองดูสถานการณ์ด้วยแววตาครุ่นคิด
“พวกมันแข็งกว่าที่คิด…” หลงเฉินพึมพำ “ขืนปล่อยไว้แบบนี้ พวกมันอาจจะฆ่าพวกแมลงเม่าจนหมด แล้วหันมารุมข้าพร้อมกันสามคน… ในสภาพที่ข้าต้องแบ่งสมาธิไปคลายผนึกกระดูกมังกร มันเสี่ยงเกินไป”
“ต้องรีบปิดเกม… ก่อนที่พวกมันจะทันตั้งตัว”
หลงเฉินหันไปกระซิบกับ เสี่ยวเฮย และ องค์หญิงสาม
“ฟังนะ… ต่อไปนี้คือการแสดงสด ห้ามหลุดบทเด็ดขาด”
“การแสดง?” องค์หญิงสามงุนงง “เจ้าจะทำอะไร?”
หลงเฉินไม่ตอบ แต่เขาสูดลมหายใจลึก แล้ว… ตุบ! กระแทกฝ่ามือใส่หน้าอกตัวเองอย่างแรงหนึ่งที!
“อั่ก!”
หลงเฉินกระอักเลือดออกมาคำโต ใบหน้าของเขาซีดเผือดลงทันตาด้วยการควบคุมการไหลเวียนโลหิต ลมหายใจเริ่มติดขัด ร่างกายสั่นเทิ้มเหมือนคนบาดเจ็บสาหัสที่ฝืนสังขารมาถึงขีดสุด
“เอาล่ะ… แอคชั่น!”
หลงเฉินเซถลาออกจากที่ซ่อน เดินโซซัดโซเซไปที่ขอบบ่อลาวาด้วยท่าทางเหมือนคนใกล้ตาย
“แค่ก... แค่ก... บ้าเอ๊ย… แรงระเบิดสะท้อนกลับ… เจ็บชะมัด…”
เสียงของเขาไม่ดังมาก แต่กลับเรียกความสนใจจากสามยอดฝีมือที่กำลังบ้าเลือดได้เป็นอย่างดี
ยมทูตทองคำหันขวับมาทันที ดวงตาของมันเป็นประกายวาวโรจน์เมื่อเห็นสภาพของหลงเฉิน
“มันอยู่นั่น! ไอ้สารเลวหลงเฉิน!”
“ฮ่าๆๆ! มันก็บาดเจ็บเหมือนกัน!” จางหมานหัวเราะลั่นเมื่อเห็นหลงเฉินเดินลากขาและมีเลือดไหลมุมปาก “สมน้ำหน้า! เล่นกับไฟก็ต้องโดนไฟเผา!”
หลงเฉินแสร้งทำเป็นตกใจเมื่อเห็นศัตรูมองมา เขารีบตะเกียกตะกายไปที่กระดูกมังกร พยายามยื่นมืออันสั่นเทาออกไปไขว่คว้า
“ไม่… มันเป็นของข้า… ข้าจะไม่ยอมให้พวกเจ้าได้ไป…” หลงเฉินร้องเสียงหลง “เสี่ยวเฮย! องค์หญิง! มาช่วยข้าเร็วเข้า! ข้าจะหมดแรงแล้ว!”
“ลูกพี่! อย่าตายนะลูกพี่! ฮือๆๆ!” เสี่ยวเฮย (ผู้สมรู้ร่วมคิดยอดเยี่ยมแห่งปี) วิ่งออกมาทำท่าร้องไห้ฟูมฟาย “ใครก็ได้ช่วยด้วย! ลูกพี่ข้าไส้จะไหลแล้ว!”
องค์หญิงสามยืนอึ้งไปชั่วขณะ นางรู้ว่าเป็นแผน แต่การแสดงของหลงเฉินมันสมจริงเกินไปจนนางเกือบจะกรี๊ดออกมาจริงๆ “ระ… ระวังตัวด้วย!”
ภาพที่เห็นทำให้ “ต่อมความโลภ” ของสามยอดฝีมือทำงานถึงขีดสุด
หลงเฉิน… ตัวการใหญ่ที่วางกับดักพวกเขา กำลังบาดเจ็บปางตาย! และตอนนี้มันกำลังอยู่ห่างจากกระดูกมังกรเพียงแค่เอื้อมมือ!
หากปล่อยให้มันแตะต้องกระดูกมังกรได้ มันอาจจะใช้วิชาลับบางอย่างหลบหนีไป!
“อย่าหวัง!” ยมทูตทองคำตะโกนก้อง รวบรวมพลังเฮือกสุดท้าย “กระดูกมังกรต้องเป็นของข้า! ตายซะหลงเฉิน!”
ฟุ่บ!
ยมทูตทองคำทิ้งคู่ต่อสู้ตรงหน้า พุ่งตัวข้ามกองศพตรงดิ่งมาหาหลงเฉินด้วยความเร็วสูงสุด
“ข้าจะสับเจ้าเป็นชิ้นๆ!” จางหมานก็ไม่ยอมน้อยหน้า กัดฟันวิ่งลากดาบยักษ์ตามมาติดๆ
“หลบไป! ใครขวางข้าทุบ!” เล่ยหม่างพุ่งชนทุกอย่างที่ขวางหน้า ราวกับรถศึกบ้าคลั่ง (<a href=”https://novel-lucky.com/”>อ่านนิยายก่อนใครได้ที่ Novel-Lucky</a>)
สามยอดฝีมือทิ้งศศักดิ์ศรี ทิ้งความระมัดระวัง พุ่งเข้าหาหลงเฉินพร้อมกันด้วยเจตนาสังหารที่รุนแรงที่สุด! พวกเขาแข่งกันว่าใครจะถึงตัวหลงเฉินก่อน เพื่อแย่งชิงสมบัติและหัวของเขา
หลงเฉินยังคงนั่งคุกเข่าอยู่ริมบ่อลาวา หันหลังให้ศัตรู มือยื่นออกไปหากระดูกมังกรที่สั่นระริก
10 ก้าว…
8 ก้าว…
5 ก้าว…
จิตสังหารของทั้งสามคนทิ่มแทงแผ่นหลังของหลงเฉิน ยมทูตทองคำเงื้อมือที่หุ้มด้วยปราณสีทองเตรียมจะเจาะกะโหลกหลงเฉิน จางหมานง้างดาบเตรียมฟันคอ เล่ยหม่างง้างหมัดเตรียมทุบกระดูกสันหลัง
“เสร็จข้า!!!” ทั้งสามตะโกนพร้อมกัน
ในวินาทีแห่งความเป็นความตายนั้นเอง…
ไหล่ของหลงเฉินที่สั่นเทา… หยุดสั่น
เขาค่อยๆ หันหน้ากลับมา…
ใบหน้าที่ซีดเผือดเมื่อครู่... บัดนี้กลับมีเลือดฝาดสมบูรณ์
ดวงตาที่เคยหวาดกลัว… บัดนี้ฉายแววอำมหิตและเจ้าเล่ห์ดุจปีศาจ
และริมฝีปากที่เปื้อนเลือด… กำลังแสยะยิ้มที่น่าขนลุกที่สุด
“ตกหลุมพรางแล้ว… เจ้าพวกโง่”
หลงเฉินไม่ได้อ่อนแอเลยแม้แต่นิดเดียว! พลังปราณที่เขากดข่มไว้ระเบิดออกมาตูมเดียวราวกับเขื่อนแตก!
“ค่ายกล... ตรึงวิญญาณ!”
หลงเฉินตบฝ่ามือลงบนพื้นหินที่เขาแอบโรยผงอักขระไว้ตอนที่คลานมา
วิ้ง!
วงเวทสีดำปรากฏขึ้นใต้เท้าของยอดฝีมือทั้งสามคนทันที! โซ่ตรวนสีดำทมิฬพุ่งขึ้นมาจากพื้นดิน รัดขา รัดแขน และรัดคอของพวกเขากลางอากาศ!
“อะไรกัน!?” ยมทูตทองคำเบิกตากว้าง พยายามจะขยับตัวแต่ขยับไม่ได้ “กับดัก!?”
“เจ้าไม่ได้บาดเจ็บ!” จางหมานร้องเสียงหลง หน้าซีดเผือดเมื่อเห็นรอยยิ้มของหลงเฉิน
“บาดเจ็บ?” หลงเฉินลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ปัดฝุ่นที่เข่า
“ข้าแค่อยากจะประหยัดแรงเดินไปหาพวกเจ้า… เลยเรียกพวกเจ้ามาหาข้าแทน”
หลงเฉินกำหมัดแน่น พลังมังกรสองชีพจร และเพลิงวิญญาณแก่นพสุธา รวมศูนย์ไปที่หมัดขวาจนเกิดเสียงคำรามกึกก้อง
“ขอบคุณที่อุตส่าห์เข้าแถวเรียงกันมาให้ฆ่านะ…”
“ระยะนี้… แม้แต่เทพเจ้าก็ช่วยพวกเจ้าไม่ได้!”
“หมัดราชันย์มังกร… ทลายดารา!”
หลงเฉินชกหมัดออกไป! ไม่ใช่การชกธรรมดา แต่มันคือการปลดปล่อยพลังทั้งหมดในระยะเผาขน ใส่ศัตรูที่ถูกตรึงร่างไว้และไร้การป้องกัน!
คลื่นพลังรูปหัวมังกรเพลิงขนาดมหึมา พุ่งออกจากหมัดของหลงเฉิน กลืนกินร่างของทั้งสามคนเข้าไปในปากของมัน!
“ม่ายยยยยยยยยยย!!!!”
เสียงกรีดร้องครั้งสุดท้ายของสามอัจฉริยะดังประสานกัน ก่อนจะถูกกลบด้วยเสียงระเบิดที่รุนแรงยิ่งกว่าครั้งไหนๆ
ตูมมมมมมมม!!!!!!!
ร่างของจางหมานและเล่ยหม่าง แตกละเอียดเป็นชิ้นเนื้อทันทีจากแรงอัดกระแทก ยมทูตทองคำที่แข็งแกร่งที่สุด กระดูกทั่วร่างแหลกเหลว ปลิวกระเด็นข้ามบ่อลาวาไปกระแทกผนังฝั่งตรงข้ามแล้วร่วงลงสู่บ่อลาวาที่เดือดพล่าน
ซู่!!!
ไม่มีใครรอด…
หลงเฉินยืนนิ่งอยู่ท่ามกลางฝุ่นควัน เป่าควันที่ลอยออกจากกำปั้น
“การแสดงจบแล้ว…”
เขาหันหลังกลับไปหากระดูกแขนขวามังกรอสูร ที่บัดนี้ผนึกได้คลายออกอย่างสมบูรณ์แล้ว เพราะได้รับเลือดของยอดฝีมือระดับก่อรากฐานถึงสามคนมาเซ่นสังเวย
“และตอนนี้… ได้เวลาของจริง”
YOU MAY ALSO LIKE
