ราชันย์มังกรอสูรกลืนสวรรค์ - ตอนที่ 88: นับสมบัติ
ตอนที่ 88: นับสมบัติ
เสียงน้ำตกขนาดใหญ่ที่ไหลกระโจนลงสู่เบื้องล่างดังสนั่นกึกก้อง กลบเสียงสรรพสิ่งในป่าใหญ่ให้เงียบงัน ภายหลังม่านน้ำตกที่สาดกระเซ็นเป็นละอองฝอย มีถ้ำหินปูนขนาดกลางซ่อนตัวอยู่อย่างมิดชิด บรรยากาศภายในถ้ำเย็นสบายและแห้งสนิท เหมาะแก่การพักผ่อนและหลบซ่อนตัวเป็นที่สุด
แต่ทว่า… ในเวลานี้ บรรยากาศภายในถ้ำกลับร้อนระอุไปด้วย “ไฟแห่งความโลภ” ที่ลุกโชนอยู่ในดวงตาของหนึ่งคนกับหนึ่งเต่า
เคร้ง! เคร้ง! เคร้ง!
เสียงโลหะกระทบกันดังระงมไม่ใช่เสียงการต่อสู้ แต่เป็นเสียงของแหวนมิตินับร้อยวงที่ถูกเทออกจากกระสอบใบยักษ์ ลงมากองรวมกันบนแท่นหินกลางถ้ำจนสูงเป็นภูเขาเลากา
หลงเฉิน นั่งขัดสมาธิอยู่หน้ากองภูเขานั้น ใบหน้าของเขาเปื้อนยิ้มกว้างจนแทบจะฉีกถึงใบหู มือไม้สั่นระริกด้วยความตื่นเต้น ผิดกับภาพลักษณ์จอมมารผู้สังหารคนนับพันเมื่อชั่วยามก่อนอย่างสิ้นเชิง
“ฮู้วววว! หอม! หอมกลิ่นเงิน! หอมกลิ่นของวิเศษ!”
เสี่ยวเฮย ในร่างเต่าตัวน้อยกระโดดพุ่งหลาวเข้าไปในกองแหวนมิติ แหวกว่ายไปมาเหมือนว่ายน้ำในสระทองคำ “หลงเฉิน! ข้าจองแหวนสีทองวงนั้น! ข้าได้กลิ่นเนื้อตากแห้งระดับ 5 อยู่ข้างใน!”
“ใจเย็นไอ้อ้วน…” หลงเฉินคว้าหางเสี่ยวเฮยแล้วลากออกมา “เราต้องแยกประเภทก่อน... ขืนเจ้ากินมั่วซั่ว เดี๋ยวของดีๆ ก็หายหมด”
องค์หญิงสาม เยี่ยนหรูอวี้ นั่งกอดเข่าพิงผนังถ้ำมองดูภาพตรงหน้าด้วยสายตาที่ว่างเปล่า นางยังคงช็อกไม่หายกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น และยิ่งช็อกหนักกว่าเดิมเมื่อเห็นจำนวนสมบัติที่หลงเฉินปล้นมา
“นี่มัน… คลังสมบัติย่อมๆ ของอาณาจักรเลยนะ…” นางพึมพำ “เจ้าปล้นศิษย์เอกและผู้อาวุโสของ 5 สำนักใหญ่มาเกือบหมด… มูลค่าของพวกนี้มหาศาลจนประเมินไม่ได้”
“งั้นมาช่วยกันประเมินสิ” หลงเฉินโยนแหวนวงหนึ่งให้นาง “เอ้า… ช่วยข้านับหน่อย เดี๋ยวแบ่งค่าแรงให้”
องค์หญิงสามรับแหวนมาอย่างงงๆ แต่เมื่อนางถ่ายเทพลังจิตเข้าไปตรวจสอบ นางก็ต้องสูดลมหายใจเฮือก
“สวรรค์! นี่มันแหวนของผู้อาวุโสสำนักอัสนีบาต! มีหินปราณระดับกลางตั้ง 50,000 ก้อน! แล้วยังมีคัมภีร์วิชาสายฟ้าระดับปฐพีอีก!”
“แค่ 50,000 เองเหรอ? กระจอกชะมัด” หลงเฉินบ่นอุบ ขณะที่มือของเขากำลังสาละวนอยู่กับการปลดผนึกแหวนของ ยมทูตทองคำ
เปรี้ยะ!
ผนึกวิญญาณที่แข็งแกร่งถูกหลงเฉินทำลายอย่างง่ายดายด้วยพลังจิตมังกร เขาเทของข้างในออกมา
ตุบ!
กล่องหยกสีดำใบหนึ่งร่วงลงมา พร้อมกับขวดพิษร้ายแรงนับสิบขวด และมีดสั้นสังหารที่เปล่งแสงสีม่วงน่ากลัว แต่สิ่งที่ทำให้หลงเฉินตาโตที่สุดคือ “ป้ายหยกสีเลือด”
“นี่มัน… ป้ายคำสั่งเคลื่อนย้ายของหอสังหารเงาโลหิตสาขาใหญ่?” หลงเฉินพลิกป้ายดู “และในนี้มี… โอ้โห! ตั๋วแลกเงินจากหอการค้ามังกรทอง มูลค่า 1 ล้านหินปราณ!”
“1 ล้าน!” องค์หญิงสามตาแทบถลน “นั่นมันงบประมาณกองทัพทั้งปีเลยนะ!”
“เจ้านักฆ่านี่รวยจริงๆ สงสัยรับงานมาเยอะ” หลงเฉินเก็บตั๋วเงินลงกระเป๋าเสื้อตัวเองทันทีด้วยความไวแสง
การมหกรรมนับสมบัติเป็นไปอย่างดุเดือด หลงเฉินแยกของออกเป็นกองๆ
กองที่ 1: หินปราณ
หลังจากรวบรวมจากแหวนทุกวง… ยอดรวมพุ่งทะลุ 3,500,000 หินปราณ! นี่คือจำนวนเงินที่มากพอจะซื้อเมืองเล็กๆ ได้ทั้งเมือง หรือตั้งสำนักระดับกลางได้สบายๆ หลงเฉินกลายเป็นเศรษฐีใหม่ที่ร่ำรวยที่สุดในบรรดาผู้ฝึกยุทธ์รุ่นเยาว์ทันที
กองที่ 2: อาวุธและชุดเกราะ
มีอาวุธระดับปฐพีขั้นต้นและขั้นกลางรวมกันกว่า 50 ชิ้น และระดับมนุษย์ขั้นสูงอีกนับไม่ถ้วน ส่วนใหญ่เป็นของศิษย์สำนักต่างๆ ที่เขาเก็บกวาดมา
“อันนี้ของข้า! อันนี้ก็ของข้า!” เสี่ยวเฮยหยิบดาบระดับปฐพีมาเคี้ยวเล่นเหมือนแท่งขนมปังกรอบ “กรุบๆ… รสชาติของความแค้นนี่มันอร่อยจริงๆ!”
กองที่ 3: สมุนไพรและโอสถ
นี่คือกองที่หลงเฉินให้ความสำคัญที่สุด เขาคัดแยกสมุนไพรหายากที่ได้จากแหวนของพวกผู้อาวุโสอย่างระมัดระวัง
“โสมโลหิตพันปี… ดี! เอาไว้บำรุงเลือดลมตอนทะลวงด่าน”
“เห็ดหลินจือม่วง… เยี่ยม! ช่วยขยายขอบเขตจิตวิญญาณ” (อ่านนิยายก่อนใครได้ที่ Novel-Lucky)
“ผลรากมังกรดิน... สุดยอด! เสริมสร้างกายา!”
หลงเฉินพึมพำชื่อสมุนไพรทีละชิ้นด้วยความพึงพอใจ แต่ดวงตาของเขายังคงสอดส่ายหาสิ่งหนึ่ง… สิ่งที่สำคัญที่สุดที่ทำให้เขาต้องเสี่ยงชีวิตเข้ามาในสุสานแห่งนี้
“อยู่ไหนนะ… มันต้องมีสิ…”
หลงเฉินหยิบแหวนของ ผู้อาวุโสสูงสุดสำนักดาบคลั่ง ขึ้นมา นี่คือแหวนวงสุดท้ายที่มีระดับสูงที่สุด เขาเพ่งสมาธิทำลายผนึก
ปัง!
ของในแหวนเทกระจาดออกมา นอกจากอาวุธและเงินทองแล้ว มีกล่องไม้จันทน์หอมเก่าแก่ใบหนึ่งที่ถูกปิดผนึกไว้อย่างดีวางอยู่
หลงเฉินหยิบกล่องนั้นขึ้นมา มือของเขาเริ่มสั่นเทาเล็กน้อย… ไม่ใช่เพราะความโลภ แต่เพราะความหวัง
เขาค่อยๆ เปิดฝากล่องออก
ไอความเย็นสีขาวบริสุทธิ์พวยพุ่งออกมาจากกล่อง กลิ่นหอมเย็นสดชื่นที่เพียงแค่ได้กลิ่นก็ทำให้จิตใจสงบลง ฟุ้งกระจายไปทั่วถ้ำ
ภายในกล่อง… มีดอกบัวสีขาวบริสุทธิ์ที่มีกลีบซ้อนกันเก้าชั้น และตรงกลางเกสรมีเปลวไฟสีน้ำเงินเล็กๆ ลุกไหม้อยู่
“บัวหิมะเก้ากลีบอัคคี (Ninе-Реtаlеd Firе Snоw Lоtus)!”
หลงเฉินอุทานออกมาเสียงสั่น น้ำตาคลอเบ้าโดยไม่รู้ตัว
“เจอแล้ว… ในที่สุดก็เจอแล้ว…”
นี่คือสมุนไพรระดับ ‘นภา (Неаvеn Тiеr)’ ที่หาได้ยากยิ่งในรอบร้อยปี! และมันคือวัตถุดิบหลักเพียงอย่างเดียวที่สามารถรักษาอาการ “ชีพจรขาดสะบั้นและพิษไฟเข้าแทรก” ของ หลินหลาน น้องสาวบุญธรรม (หรือคนรักในอนาคต) ที่นอนป่วยติดเตียงมานานปีได้!
“หลินหลาน... พี่ชายทำได้แล้ว…” หลงเฉินลูบกลีบดอกบัวอย่างทะนุถนอม “เจ้าจะไม่ต้องทรมานอีกต่อไป… พี่จะรักษาเจ้าให้หายดี และพาเจ้าไปดูโลกกว้างด้วยกัน”
องค์หญิงสามมองดูท่าทางอ่อนโยนของหลงเฉินแล้วรู้สึกประหลาดใจ ชายหนุ่มที่เพิ่งฆ่าคนตาไม่กระพริบ กลับมีมุมที่อ่อนไหวและรักครอบครัวถึงเพียงนี้
“สมุนไพรนั่น… สำคัญกับเจ้ามากสินะ?” นางถามเบาๆ
“สำคัญกว่าชีวิตข้า” หลงเฉินตอบเสียงหนักแน่น เขาปิดกล่องและเก็บมันลงในแหวนมิติส่วนตัวที่ปลอดภัยที่สุด
“ตอนนี้ข้าได้ทุกอย่างที่ต้องการแล้ว…”
หลงเฉินสูดลมหายใจลึก ปรับอารมณ์ให้กลับมามั่นคง เขาหันไปมองกองหินปราณมหึมาและสมุนไพรบำรุงจำนวนมาก
“เงินพร้อม… ยาพร้อม… กายาพร้อม…”
หลงเฉินลุกขึ้นยืน เดินไปที่แท่นหินใจกลางถ้ำ
“เสี่ยวเฮย… เจ้าเฝ้าหน้าถ้ำไว้ ห้ามให้แม้แต่แมลงวันบินเข้ามา”
“องค์หญิง… ท่านจะพักผ่อนตรงนี้ก็ได้ แต่ห้ามรบกวนข้าเด็ดขาด”
“เจ้าจะทำอะไร?” องค์หญิงสามถาม
หลงเฉินนั่งขัดสมาธิ ปลดปล่อยกลิ่นอายมังกรที่กดข่มไว้ออกมา บรรยากาศรอบตัวเริ่มบิดเบี้ยว
“ข้าจะใช้สมบัติพวกนี้…”
“สร้างรากฐานที่แข็งแกร่งที่สุดในตำนาน!”
“การปิดด่านทะลวงระดับ… เริ่มได้!”
หลงเฉินหยิบหินปราณนับพันก้อนออกมาวางล้อมรอบตัว และเริ่มดูดซับพลังอย่างบ้าคลั่ง แสงสว่างจ้าเริ่มปกคลุมร่างของเขา เตรียมพร้อมสำหรับการกำเนิดใหม่ที่จะสั่นสะเทือนสวรรค์!
YOU MAY ALSO LIKE
