ราชันเร้นลับ 2 : วัฏจักรแห่งชะตา (Circle of Inevitability) - ตอนที่ 569 ถอดรหัสภาษา

ตอนที่ 569 ถอดรหัสภาษา

แสงจันทร์สีแดงเรื่อทะลุผ่านม่านบางเบา หยาดลงบนโต๊ะหนังสือที่เปล่งประกายเหลืองอ่อนจากแสงตะเกียงแก๊ส ประกาศความมีตัวตนอันไม่อาจเพิกเฉย

ลูเมี่ยนพลิกอ่านตำราภาษาที่ราบสูงที่เพิ่งซื้อมาใหม่ รอคอยเกือบครึ่งชั่วโมง จนในที่สุดก็เห็นผู้ส่งสาร ‘ตุ๊กตา’ นำจดหมายตอบกลับจากมาดามเมจิกเชี่ยนมาส่ง

จดหมายฉบับนี้ไม่ยาวนัก มีเพียงสองหน้า

“มาเริ่มจากส่วนที่ง่ายกันก่อน”

“จากการพิจารณาลวดลาย สัญลักษณ์ และโครงสร้างของแหวนวงนั้น แม้ฉันยังไม่สามารถถอดความหมายของถ้อยคำได้อย่างแม่นยำ แต่ก็สามารถยืนยันรูปแบบองค์ประกอบ และหน้าที่อันแท้จริงของวลีต่างๆ ได้แล้ว”

“มันแบ่งออกเป็นสามส่วน”

“ส่วนแรกน่าจะใช้สำหรับชี้เฉพาะเจาะจงไปยังแหวนวงนั้น เพื่อวางตำแหน่งให้พร้อมสำหรับการปลุกพลังวิเศษ และหลั่งพลังงานที่แฝงอยู่ในภาษาในภายหลัง”

“ส่วนที่สองคือ การถ่ายทอดพลังงานที่บรรจุอยู่ในถ้อยคำ เข้าสู่แหวนในรูปแบบการสั่นพ้อง เพื่อปลุก ‘วงแหวนเวท’ ที่ประกอบด้วยลวดลายและสัญลักษณ์จำนวนมาก ให้จินตนาการว่าแหวนพิธีการคือยันต์แผ่นหนึ่ง ส่วนที่สองของถ้อยคำก็เปรียบดั่งคาถาเปิดผนึกที่เฉพาะเจาะจง ไม่จำเป็นต้องอาศัยพลังเหนือธรรมชาติ ลำพังพลังงานชนิดพิเศษที่แฝงอยู่ในตัวมันเอง ก็เพียงพอต่อการบรรลุจุดประสงค์ได้แล้ว แต่ต้องมีการนำทางล่วงหน้าด้วย”

“ส่วนที่สาม ฉันสงสัยว่าเป็นรหัสลับที่แนบมากับแหวน กล่าวคือ เมื่อผ่านการเปล่งถ้อยคำในสองส่วนแรก จนความพิเศษของแหวนพิธีการถูกปลุกให้ตื่นขึ้นอย่างเต็มที่ มันจะบันทึกและนำพารหัสลับส่วนสุดท้ายนั่น ดำดิ่งลงสู่ห้วงมหาสมุทร ส่งมอบให้แก่สิ่งใดสิ่งหนึ่ง”

“พอจะเข้าใจหรือยัง? แหวนพิธีการวงนี้เปรียบดั่งกุญแจพิเศษ ที่ต้องปลุกพลังก่อนจึงจะใช้งานได้ อีกทั้งยังต้องมีรหัสที่สอดคล้องกันประกอบ กุญแจดอกนี้จึงจะสามารถไขประตู ‘บานใหญ่’ ที่กำหนดไว้ได้”

“หึๆ ประโยคที่ว่า ‘โอ้มหาสมุทรเอ๋ย ข้าจักอภิเษกสมรสกับเจ้า เป็นสัญลักษณ์แห่งการพิชิต’ ความหมายที่แท้จริงคงเทียบได้กับ ‘กุญแจดอกนี้ จงไขเปิดช่องทาง รหัสคือ XXXXXXXXX’ แน่นอน หากแปลออกมาจริงๆ ย่อมแตกต่างกันอย่างมาก แต่แก่นแท้น่าจะเป็นเช่นนี้”

เมื่ออ่านมาถึงตรงนี้ ลูเมี่ยนยกมุมปากยิ้มอย่างอดไม่ได้

หากมีผู้รู้ภาษาตัวจริงอยู่ใกล้ๆ ขณะที่ผู้ว่าการแห่งทะเลแต่ละสมัยกล่าว ‘คำปฏิญาณ’ ด้วยใจที่คิดจะอภิเษกสมรสกับมหาสมุทร เกรงว่าพวกเขาคงได้หัวเราะจนท้องแข็งเป็นแน่

มหาสมุทรอะไรกัน อภิเษกสมรสอะไรกัน พิชิตอะไรกัน ที่แท้ก็เป็นเพียงการปลดล็อก เปิดช่องทาง และป้อนรหัสเท่านั้นเอง!

หากนำคำอธิบายนี้ไปบอกเล่าแก่ฆวน·โอโรกับลาโต้·กียาโร ไม่รู้ว่าพวกเขาจะแสดงสีหน้าเช่นไร

ไม่สิ พวกเขาคงไม่มีวันเชื่อ ผิดพลาดมาแล้วหนึ่งถึงสองพันปี ความผิดพลาดได้กลายเป็นความเชื่อ กลายเป็นความยึดมั่น กลายเป็นมรดกตกทอด ไม่มีผู้ใดจะยอมรับว่านั่นเป็นความผิดพลาด

อย่างไรเสียก็ให้ผลลัพธ์เช่นเดียวกัน จะเข้าใจหรือแปลอย่างไรก็ช่างเถิด!

ลูเมี่ยนสงบอารมณ์ขันลง พลิกไปยังหน้าที่สองของจดหมาย แล้วอ่านเนื้อหาส่วนที่เหลือต่อไป

“ต่อไปนี้เป็นส่วนที่ซับซ้อนยิ่งขึ้น”

“ลวดลายสองรูปแบบที่เธอพบในห้องใต้ดินคฤหาสน์ผู้ว่าการแห่งทะเลนั้น มีประวัติอันยาวนาน อาจย้อนไปได้ถึงช่วงต้นยุคที่สี่”

“พวกมันทั้งเป็นสัญลักษณ์แห่งศาสตร์เร้นลับ และตราประจำตระกูลขุนนางโบราณ หนึ่งในนั้นมีรากเหง้าจาก ‘เพื่อนรัก’ ของเธอ ไม่สิ ‘เทวทูตที่รัก’ ของเธอ อามุนด์!”

“ลวดลายที่คล้ายนาฬิกานั้น บางส่วนเป็นสัญลักษณ์แทน ‘หนอนกาลเวลา’ ซึ่งเป็นตราประจำตระกูลอามุนด์”

หนอนกาลเวลา? ตราประจำตระกูลอามุนด์? ไฉนจึงเป็นพระองค์อีกแล้ว! ดวงตาของลูเมี่ยนเบิกกว้าง พลันรู้สึกราวกับว่า ไม่ว่าตนจะหมุนวนไปทางใด ก็ยังคงจมอยู่ในกองอามุนด์อย่างน่าประหลาด

บรรพบุรุษแห่งหมู่บ้านมิโล พิธีบูชาทะเลที่ท่าเรือซานตา ความพิเศษของน่านน้ำแถบนั้น มีความเกี่ยวข้องใดกับเหล่าอามุนด์?

ดูจากภายนอกไม่ออกเลยสักนิด!

ในขณะที่ความคิดของลูเมี่ยนแล่นปราดเปรียวดั่งสายฟ้า เขาก็พลันตระหนักว่า ความสัมพันธ์ระหว่างพิธีบูชาทะเลกับราชาเทวทูตแห่งเส้นทาง ‘นักโจรกรรม’ ในอดีตนั้น อาจมิใช่เรื่องไร้ร่องรอยเสียทีเดียว

ในหมู่แกนนำของกลุ่ม ‘วันเอพริลฟูล’ ที่ร่วมก่อกวนพิธีบูชาทะเล ‘กวีเร่ร่อน’ เป็นผู้วิเศษเส้นทาง ‘นักโจรกรรม’ ส่วน ‘นังบ้า’ สังกัดเส้นทาง ‘ผู้ฝึกหัด’ ที่อยู่ใกล้เคียง อีกทั้งพวกเขายังวิงวอนขอความช่วยเหลือจาก ‘ราชันสวรรค์ฟ้าดินประทานโชค’ ผู้ทรงอิทธิพลอย่างลึกซึ้งต่อเส้นทาง ‘นักโจรกรรม’

แม้ทั้งหมดนี้ยังไม่อาจชี้นำไปสู่เหล่าอามุนด์ได้โดยตรง แต่เมื่อมีสิ่งที่เกี่ยวข้องกับ ‘นักโจรกรรม’ มากมายรวมตัวกันอยู่ ย่อมมิใช่เรื่องน่าประหลาดใจนักที่พิธีบูชาทะเลเอง ก็เกี่ยวพันกับเส้นทาง ‘นักโจรกรรม’ ด้วยเช่นกัน

ลูเมี่ยนถอนหายใจเบาแผ่วเบาพลางก้มศีรษะ ตั้งใจจะอ่านดูว่ามาดามเมจิกเชี่ยนมีความเห็นอย่างไร

“ประตูที่ซ้อนทับกันหลายชั้นเป็นของตระกูลอับราฮัม ใช่แล้ว ตระกูลอับราฮัม หนึ่งในห้าตระกูลขุนนางแห่งจักรวรรดิทูดอร์ ฉันเคยเล่าให้เธอฟังไปแล้วว่า ในจักรวรรดิทูดอร์ มีเพียงห้าตระกูลเท่านั้นที่ได้รับบรรดาศักดิ์ดยุกแบบสืบสกุล ได้แก่ อับราฮัม อามุนด์ อันทีโกนัส เจคอป และทามาร่า ในบรรดานี้ ตระกูลอับราฮัมครอบครองเส้นทาง ‘ผู้ฝึกหัด’ จงจำไว้ ในหลายครั้ง ‘ผู้ฝึกหัด’ อาจหมายถึงการผนึก”

“ดังนั้น มีเหตุผลให้เชื่อได้ว่า พิธีบูชาทะเลนั้นเก่าแก่กว่าที่พวกเราเคยคาดการณ์ไว้มาก อาจย้อนไปได้ถึงยุคที่สี่ ก่อนการล่มสลายของจักรวรรดิทูดอร์ และการที่เธอได้พบเจอเรื่องราวเกี่ยวกับจักรวรรดิทูดอร์ ก็นับว่าปกติและสมเหตุสมผลแล้วไม่ใช่หรือ?”

“ถึงตรงนี้ เธอเข้าใจแก่นแท้ของพิธีบูชาทะเลแล้วหรือยัง ฉันคงไม่จำเป็นต้องอธิบายเพิ่มเติมแล้วกระมัง?”

“ฉันเริ่มสงสัยว่า บรรพชนของหมู่บ้านมิโลอาจเข้าใจความหมายของถ้อยคำนั้นผิดมาตั้งแต่แรกเริ่ม จึงตีความการบูชาทะเลและการเฝ้ายามที่มาจากวิวรณ์จนเลยเถิด กลายเป็นพิธีอภิเษกสมรสกับทะเลอันแสนพิลึกพิลั่น แล้วสืบทอดต่อๆ กันนานนับพันปี และนี่อาจเป็นการแสดงออกถึงอุปนิสัยอันเลวร้ายของพระองค์ ที่ชื่นชอบการหยอกล้อผู้อื่นโดยไม่แยแสชะตากรรมของพวกเขา ตราบใดที่ไม่ส่งผลกระทบต่อเป้าหมายของตัวเอง”

“เห็นไหม นี่ต่างหากคือการหยอกล้อที่แท้จริง พวก ‘วันเอพริลฟูล’ ควรมาศึกษาเอาไว้บ้าง”

“หากเธอยังไม่เข้าใจตรงไหน ก็ส่งจดหมายมาถามฉันได้”

“อนึ่ง บัดนี้ ‘คำลวง’ ได้เพิ่มพูนพลังชั่วคราวอีกประการหนึ่ง ทว่าดำรงอยู่ได้เพียงครึ่งเดือนเท่านั้น นั่นคือความสามารถในการ ‘ขโมย’ พลังบางส่วนจากเป้าหมาย แต่พลังที่ขโมยมาจะดำรงอยู่ได้ไม่นาน หากเป็นคนอื่นคงอยู่ได้สักครึ่งปีถึงหนึ่งปี ส่วนในกรณีของเธอ เนื่องจากมันขัดแย้งกับพลังของตัวเธอเอง จึงอยู่ได้ไม่เกินหนึ่งสัปดาห์”

ลูเมี่ยนละสายตาจากแผ่นกระดาษ ความคิดในห้วงสมองพลันยุ่งเหยิงดั่งเส้นด้ายพันกันมั่ว

“ความหมายของมาดามเมจิกเชี่ยนก็คือ ความพิเศษของน่านน้ำแถบนั้น เกิดจากฝีมือของบรรพชนตระกูลอับราฮัมกับอามุนด์บางคน? แก่นแท้ของพิธีบูชาทะเล ล้วนเป็นการออกแบบโดยเทวทูตอันสูงส่งทั้งสอง? พระองค์ทรงชี้นำบรรพชนแห่งเมืองท่าซานตาและหมู่บ้านมิโล แล้วทิ้งวิวรณ์ไว้ให้พวกเขาประกอบพิธีกรรมปีแล้วปีเล่า?”

“ด้วยอุปนิสัยอันเลวร้ายของอามุนด์ บรรพบุรุษแห่งหมู่บ้านมิโลจึงเข้าใจความหมายที่แท้จริงของถ้อยคำนั้นคลาดเคลื่อน คิดเอาว่าต้องอภิเษกสมรสกับมหาสมุทร ด้วยเหตุนี้ แก่นแท้ของพิธีบูชาทะเลจึงซับซ้อนยิ่งขึ้นทุกที ขั้นตอนต่างๆ ขยายออกไปมากมาย กลายเป็นการกลั่นแกล้งครั้งใหญ่ที่ดำเนินมานับพันปี?”

เมื่อได้คลี่คลายข้อสันนิษฐานของมาดามเมจิกเชี่ยนแล้ว ลูเมี่ยนก็หวนกลับมาพินิจพิเคราะห์แก่นแท้ของพิธีบูชาทะเลอีกครา

“‘ผู้ฝึกหัด’ แทนการผนึก… ‘นักโจรกรรม’ แทนการลักขโมย…”

“ลักขโมย…”

ลูเมี่ยนพลันก้มหน้าลง จ้องมองอกด้านซ้ายของตน

บัดนี้เขาเข้าใจแก่นแท้ของพิธีบูชาทะเลแล้ว!

เรื่องราวทั้งปวงเกี่ยวกับการหาสามีให้มหาสมุทร การปลอบประโลมความดุร้าย การเอาอกเอาใจด้วยความจริงใจ เพื่อรับพรอันล้ำค่า ล้วนเป็นเหตุผลอันเหลวไหลที่บรรพชนแห่งหมู่บ้านมิโลคิดขึ้นมาหลังจากถูกชักจูงให้หลงผิด!

แก่นแท้ของพิธีบูชาทะเลคือการโจรกรรมพร!

‘พระราชวัง’ ณ ห้วงลึกแห่งมหาสมุทร ถูกผนึกไว้ด้วยเส้นทาง ‘ผู้ฝึกหัด’ ทว่าบรรพชนตระกูลอับราฮัมหวั่นเกรงว่า เมื่อกาลเวลาผ่านไป อำนาจของตราผนึกจะเสื่อมถอย ส่งผลให้ ‘พระราชวัง’ นั่นค่อยๆ ฟื้นคืนชีพและทวีความแข็งแกร่ง ด้วยเหตุนี้ พวกเขาจึงไหว้วานให้อามุนด์ออกแบบพิธีกรรมหนึ่ง เพื่อดูดซับพลังที่ ‘พระราชวัง’ ฟื้นฟูในทุกๆ ปีออกมา จนไม่อาจทำลายตราผนึกได้ด้วยตัวเอง

ด้วยเหตุนี้ ยามใดที่พิธีบูชาทะเลสิ้นสุดลง น่านน้ำแห่งนั้นจึงสงบนิ่ง ปราศจากคลื่นลมแรงกล้า ทว่าเมื่อปีก่อน พิธีกรรมล้มเหลว ส่งผลให้ ‘พระราชวัง’ สั่งสมพลังได้มากขึ้น ‘มหาสมุทร’ จึงแปรเปลี่ยนไป อุบัติภัยทางทะเลเพิ่มพูน และ ‘ต้นหนมรณะ’ ทั้งหลายก็ออกจากน่านน้ำพิเศษนั้นบ่อยครั้งขึ้น

ส่วนคำถามที่ว่า เหตุใดต้องรอให้ดวงดาราอยู่ในตำแหน่งเฉพาะเจาะจง จึงจะเข้าสู่น่านน้ำนั้นได้ และต้องแล่นเรือตามเส้นทางเฉพาะจึงจะไปถึงจุดหมาย ก็เพราะว่านั่นคือเงื่อนไขสำคัญ ที่ตราผนึกภายนอกจะเปิดช่องทางอันคดเคี้ยวซับซ้อน!

ลูเมี่ยนผุดลุกขึ้นฉับพลัน ก้าวเดินไปข้างหน้าสองสามก้าว

เมื่อได้ไขปริศนาถึงแก่นแท้ของพิธีบูชาทะเลแล้ว เขาก็เข้าใจถึงท่าทีอันผันแปรของนิกายพระแม่ธรณี

แรกเริ่มเดิมที บรรดานักบวชแห่งนิกายพระแม่ธรณีมิได้สืบสวนให้ถ่องแท้ จึงทำลายล้างหมู่บ้านมิโล ยุติพิธีบูชาทะเล ทว่าเมื่อพวกเขาพบตราสัญลักษณ์แทนสองตระกูลขุนนางผู้สูงศักดิ์แห่งจักรวรรดิทูดอร์ในส่วนลึกของสิ่งก่อสร้าง ก็รีบยับยั้งขั้นตอนสุดท้ายไว้ได้ทันท่วงที ต่อมาภายหลัง ศาสนจักรพบว่าตนต้องคอยส่งนักบุญครึ่งเทพมาจัดการกับความพิเศษของน่านน้ำแห่งนี้ในทุกๆ ปี ซ้ำยังต้องส่งยอดฝีมือระดับสูงมาเฝ้าประจำการเนิ่นนาน ซึ่งก่อความยุ่งยากอย่างยิ่ง ด้วยเหตุนี้ เมื่อพิธีบูชาทะเลฟื้นคืนชีพจากเถ้าถ่าน พวกเขาจึงยินยอมให้มีการสร้างหมู่บ้านมิโลขึ้นใหม่โดยปริยาย

สำหรับพวกเขาแล้ว พิธีบูชาทะเลมิได้ส่งผลกระทบต่อผู้บริสุทธิ์มากนัก อีกทั้งยังไม่ได้ทำลายระเบียบแบบแผนของท้องถิ่น — ผู้ว่าการแห่งทะเลทุกคนล้วนต้องสืบเชื้อสายจากมหาสมุทร ส่วนสาวใช้แห่งทะเลทั้งหลาย แม้ต้องเผชิญชะตากรรมกลายร่างเป็นกิ้งก่าในบั้นปลายชีวิต แต่อย่างน้อยพวกเธอก็ได้ยกระดับวาสนาของตัวเองและครอบครัว ได้ลิ้มรสอำนาจและความมั่งคั่งยาวนานถึงสามสิบสี่สิบปี หรือกระทั่งนานกว่านั้น

ส่วนสาวใช้แห่งทะเลที่ใฝ่ฝันจะไขว่คว้าความรักอันแท้จริง ศาสนจักรพระแม่ธรณีย่อมเห็นด้วย หรือแม้กระทั่งช่วยเหลือให้พวกเธอหลบหนี ไม่อย่างนั้นคงหลบหนีออกมาตามลำพังได้ยาก

“แล้วเหตุใดนิกายอุดมสมบูรณ์จึงสนับสนุนให้เราสืบสวนพิธีบูชาทะเล เหตุใดโนเอเลียจึงให้ข้อมูลบางส่วน แต่กลับปิดบังความลับสำคัญ?” ขณะที่ลูเมี่ยนเพิ่งเกิดความสงสัย คำตอบก็ผุดขึ้นในห้วงคำนึงทันที

ผู้วางเหยื่อล่อตัวจริงมิใช่สมาคมประมง หากแต่เป็นศาสนจักรพระแม่ธรณี!

ความล้มเหลวของพิธีบูชาทะเลเมื่อปีก่อน ทำให้ศาสนจักรพระแม่ธรณีหวั่นวิตกว่าปัญหาเดิมจะเกิดขึ้นอีก เมื่อเห็นหลุยส์·แบรีแสดงท่าทีจะสืบสวนพิธีบูชาทะเล ทางนั้นจึงฉวยโอกาสหนุนหลัง เพื่อล่อให้ ‘ผู้ก่อกวนพิธี’ ที่ซุกซ่อนอยู่ในเงามืด ออกมาติดต่อกับเขา ผุดโผล่ขึ้นมาเหนือผิวน้ำ แล้วจับกุมทั้งหมดในคราวเดียว!

ลูเมี่ยนถอนหายใจยาว หวนกลับมาพินิจถึงเป้าประสงค์ของ ‘วันเอพริลฟูล’

บัดนี้ เด็กหนุ่มมั่นใจอย่างยิ่งว่า ‘วันเอพริลฟูล’ มุ่งหมายจะทำลายตราผนึกแห่งน่านน้ำพิเศษนั่น

ปีที่แล้วเป็นเพียงก้าวแรกของการคลายผนึก ทว่ายังห่างไกลนักที่จะให้ ‘พระราชวัง’ ใต้ท้องทะเลทำลายผนึกจากภายใน ปีนี้พวกเขาย่อมต้องก่อเหตุคล้ายคลึงกันอีกครา มิฉะนั้น หากพิธีบูชาทะเลสำเร็จลุล่วง การกลั่นแกล้งของพวกเขาเมื่อปีก่อน ก็จะถือว่าสูญเปล่าโดยสิ้นเชิง!

บัดนี้ ปัญหาที่ต้องขบคิดคือ สมาชิกแกนหลักของ ‘วันเอพริลฟูล’ จะดำเนินการอย่างไร และจะฉกฉวยผลประโยชน์จาก ‘พระราชวัง’ นั้นพลางหลีกเลี่ยงภยันตรายที่แฝงมาได้อย่างไร? ลูเมี่ยนจ้องมองโคมไฟแก๊สที่ส่องแสงเหลืองอ่อนบนผนัง แล้วจมดิ่งสู่ห้วงความคิด

…………

เวลาผ่านไปกว่าสัปดาห์อย่างรวดเร็ว และแล้ววันประกอบพิธีบูชาทะเลก็มาถึง

ลูเมี่ยนเพิ่งรับประทานอาหารเช้าเสร็จ ก็ได้ยินเสียงดนตรีหลากหลายดังแว่วมาจากถนนภายนอก

เด็กหนุ่มยิ้มน้อยๆ พลางใช้ผ้าเช็ดปากซับมุมปาก แล้วลุกขึ้นเดินไปยังหน้าต่างที่แสงแดดอันสดใสส่องผ่าน

……………………………………………………..