ราชันเร้นลับ 2 : วัฏจักรแห่งชะตา (Circle of Inevitability) - ตอนที่ 576 ‘พระราชวัง’

ตอนที่ 576 ‘พระราชวัง’

ลาโต้·กียาโร ผู้แปลงกายเป็นซิมงต์ด้วยสมบัติปิดผนึกเส้นทาง ‘นักทำนาย’ พบว่ารอบตัวเต็มไปด้วยแสงดาวพร่างพราย ดุจดังห้วงสมุทรที่ปะทะกับวังวน ทั้งหมดทะลักเข้ามารวมกัน ก่อเกิดเป็นกรวยมหึมา

และต้นกำเนิดของวังวนนั้น คือสมบัติปิดผนึกในรูปลักษณ์มนุษย์ ที่พวกเขาทุ่มเทสุดชีวิตเพื่อ ‘ล่อลวง’ ออกมาจากศาสนจักรสุริยันเจิดจรัสนั่นเอง!

หลังจากที่ความลับรั่วไหลออกไปยังสมาคมวิจัยลิงบาบูนขนหยิก เมื่อ ‘โลกิ’ กับ ‘ฉันมีเพื่อนอยู่คนนึง’ ต่างถูกสังหารเรียงคิว คนหนึ่งสูญเสียโอกาสคืนชีพอันล้ำค่าไป อีกหนึ่งม้วยมรณาโดยสิ้นเชิง พวกเขาจึงได้ปรับเปลี่ยนแผนของพิธีบูชาทะเลที่เคยวางไว้แต่เดิม หันมาเปิดใช้แผนสำรองแทน เพื่อรับมือกับการแทรกแซงที่อาจเกิดขึ้นจาก ‘สมาคมวิจัยลิงบาบูนขนหยิก’

ต้องไม่ลืมว่า ตามคำบอกเล่าของ ‘โลกิ’ ผู้ฟื้นคืนชีพ รองประธาน ‘เฮล่า’ แห่ง ‘สมาคมวิจัยลิงบาบูนขนหยิก’ คงจะก้าวขึ้นสู่ลำดับ 4 กลายเป็นครึ่งเทพไปแล้ว อีกทั้งยังผันตัวจากเส้นทาง ‘เทพมรณา’ สู่เส้นทาง ‘รัตติกาล’ ลำพังแค่ ‘อุลตร้าแมน’ ‘กวีเร่ร่อน’ และ ‘นังบ้า’ ต่อให้วางแผนประณีตเพียงใด ก็คงถูกพลังอันเกรียงไกรบดขยี้จนราบคาบ

แน่นอนว่า หากมีเพียง ‘เฮล่า’ คนเดียว พวกเขายังอาจกล้าเสี่ยง แต่ถ้าประธาน ‘แกนดาล์ฟ’ ผู้ลึกลับซับซ้อนเกินคาดเดาก็มาร่วมด้วย ยังรวมไปถึงรองประธานคนอื่นๆ กับเหล่าหัวกะทิของสมาคม เช่นนั้นแล้ว ปัญหาดังกล่าวก็คงใหญ่เกินกำลังของกลุ่มวันเอพริลฟูลไปมาก

ท่ามกลางแสงดาวพร่างพราวเจิดจ้า ทุกชีวิตบนเรือพิธีต่างก็เห็นสตรีผู้โศกเศร้าในชุดแม่ชีดำ

ร่างของเธอเป็นราวกับแม่เหล็กขนาดมหึมา ที่พยายามดูดกลืนทุกสรรพสิ่งโดยรอบเข้าหาตน

ภาพดังกล่าวชวนให้นึกถึงอวนจับปลาตึงๆ ที่ด้านในเต็มไปด้วยสิ่งของ ทว่าบัดนี้ลูกเหล็กหนักอึ้งได้ตกกระแทกลงกลางผืนแผ่นอวน พาเอาสิ่งของต่างๆ ดิ่งลงฉับพลัน ทั้งยังดึงรั้งอวนโดยรอบให้ทรุดตามลงไป ในสภาวะเช่นนี้ ย่อมเป็นธรรมดาที่สิ่งของซึ่งเคยนิ่งสนิท จะไหลลื่นเข้าหาจุดศูนย์กลาง

เหยื่อที่ได้รับผลกระทบรุนแรงกว่าใคร คือผู้วิเศษที่มีสายเลือดมหาสมุทรเข้มข้น และมีพลังแห่งทะเลอันแกร่งกล้า

ฆวน·โอโร ผู้กำลังทุ่มสรรพกำลังต่อกรกับความเกรี้ยวกราดของมหาสมุทร พลันรู้สึกราวกับมิติพลิกผัน ทิศทางหน้าหลังแปรเปลี่ยนเป็นบนล่าง และตัวเขาเองประดุจผู้พลาดพลั้งเหนือห้วงนรก ไม่อาจต้านทานแรงดึงดูดให้ ‘ร่วงหล่น’ สู่ก้นเหว มีแต่จะเร็วขึ้นในทุกลมหายใจ

และ ณ ก้นเหวนั้น คือสตรีในชุดแม่ชีดำ

เหล่ารองผู้ช่วยพิธีกรรมนอกจากลูเมี่ยน ราวกับถูกมือที่มองไม่เห็นกระชากรั้ง โซซัดโซเซไปมา พยายามดิ้นรนสุดกำลังเพื่อเข้าใกล้สมบัติปิดผนึกรูปลักษณ์มนุษย์นั่น พลังมหาสมุทรในกายพวกเขาต่างก็ได้รับผลกระทบ ทั้งหมด ‘แล่น’ มาอยู่บนผิวหนัง จนเกล็ดที่วิบวับเหมือนแสงดาวปรากฏขึ้นเป็นหย่อมๆ ดูแล้วคงใกล้คลุ้มคลั่งเต็มที

‘สาวใช้แห่งทะเล’ และเหล่าลูกเรือบนเรือ ต่างโงนเงนอยู่กับที่ ฝืนต้านทานแรงดูดอันน่าพรั่นพรึงอย่างยากลำบาก บางคนผิวหนังค่อยๆ เปลี่ยนเป็นลื่นมัน บางคนเกล็ดปรากฏขึ้นแวบวาบในเนื้อหนัง บางคนฝีเท้าสะดุดเป็นพักๆ

ลูเมี่ยนยังอยู่ในสภาพที่ดีกว่าเพื่อนร่วมชะตากรรม เพียงแต่ต้องใช้แรงมหาศาลเพื่อไม่ให้ถูกลากไป

ในขณะเดียวกัน อาศัยคุณสมบัติของ ‘นักพรต’ ลูเมี่ยนมองเห็นอย่างรางเลือนว่า สายธารโชคชะตาของทุกคนตรงนี้ กำลังมีแนวโน้มพุ่งเข้าหาสมบัติปิดผนึกรูปลักษณ์มนุษย์นั่น ลำธารแห่งอนาคตค่อยๆ แคบลง ไหลบรรจบกันไม่หยุดหย่อน อีกไม่นานคงเหลือเพียงความเป็นไปได้เดียว นั่นคือความตาย

ในชั่วขณะนี้เอง ลูเมี่ยนคล้ายจะเข้าใจแล้วว่า เหตุใดสมบัติปิดผนึกรูปลักษณ์มนุษย์จึงสามารถสาปแช่งให้ผู้คนตายได้ด้วยถ้อยคำ

ลาโต้·กียาโรยื่นมือคว้าราวเรือไว้ เพื่อต้านทานแรงดึงอันมองไม่เห็นจากสตรีผู้นั้น

สายตาของเขากวาดมองผู้คนบนเรือ ซึ่งกำลังเลื่อนไหลโดยไม่อาจควบคุมได้ ก่อนจะหันเหกลับไปยังก้นทะเลอีกครั้ง

เรือพิธีการจมดิ่งมาได้สักพักหนึ่งแล้ว รอบทิศกลายเป็นกำแพงโปร่งแสงของห้วงสมุทรสีคราม เหล่าสัตว์น้ำนานาพันธุ์ยังคงว่ายวนเวียนอยู่ในนั้น ราวกับไม่ตระหนักถึงความผิดปกติของบริเวณนี้เลย

วัตถุมหึมาสีเทาเงิน รูปทรงคล้ายกระสวย ซึ่งมีปลายแหลมจมอยู่ในกรวดหิน กำลังปรากฏสู่สายตาเขาจากในจุดห่างไกล

ลาโต้·กียาโรควบคุมอารมณ์ในส่วนลึก เพื่อมิให้รอยยิ้มผุดขึ้นบนใบหน้า

เขาใกล้จะถึงจุดหมายแล้ว

พวกโง่เขลาจากสมาคมประมง เหล่าคนไร้ความรู้จากศาสนจักรพระแม่ธรณี คงไม่มีวันได้ทราบว่า สิ่งที่ถูกผนึกไว้ใต้ท้องทะเลแห่งนี้คืออะไรกันแน่

นั่นไม่ใช่สิ่งที่เรียกว่า ‘พระราชวัง’ หากแต่เป็นยานอวกาศ!

ยานอวกาศที่แทรกซึมเข้ามาในยุคที่สี่!

มันทั้งมีด้านวิทยาศาสตร์ ซึ่งเต็มไปด้วยเทคโนโลยีล้ำยุคนานัปการ มีทั้งด้านศาสตร์เร้นลับ ที่ล่วงล้ำเข้าสู่ขอบเขตเหนือธรรมชาติ ซึ่งเป็นแก่นสารสำคัญของยานอวกาศทั้งลำ

มันคือเครื่องกำหนดตำแหน่ง มันคือถาดเพาะเลี้ยง มันคือห้องขยายพันธุ์ มันคือองค์ประกอบสำคัญของ ‘ประตูสู่ดวงดาว’ มันคือสถานที่หลับใหลของสิ่งเหนือธรรมชาติบางอย่าง

‘แหวนจักรพรรดินีสมุทร’ ที่สร้างขึ้นโดยสัตว์รับใช้แห่งมหาสมุทรนั้น ก็คือ ‘กุญแจ’ ของยานอวกาศ

ต้องรอให้ถึงช่วงเวลาประจำปีที่ตราผนึกภายนอกอ่อนแอที่สุดเท่านั้น มันจึงจะสามารถกระตุ้นพลังภายในยาน ให้เกิดการผสานเข้าด้วยกัน เพื่อเปิดรอยแยกบนตราผนึกหลัก!

ลาโต้·กียาโรมองไปทางวัตถุขนาดมหึมาสีเทาเงินที่เห็นอยู่ไกลๆ ในแววตาค่อยๆ เผยความโลภออกมา

เป้าหมายของเขาคือการเป็น ‘ผู้ว่าการแห่งทะเล’ อย่างแท้จริง เป็นเจ้าของยานอวกาศลำนั้น มิใช่เพียงได้รับสิทธิ์หรืออำนาจชั่วคราว

หากทำสำเร็จ เขาไม่เพียงจะได้รับพลังอันทรงอานุภาพ แต่ยังสามารถอาศัยยานลำนี้ บรรลุความสำเร็จน่าพิศวงได้มากมาย

ห้วงสมุทรสีครามแกมเขียวมรกต โอบล้อมเรือพิธีการเอาไว้ทั้งลำ ราวกับกำลังส่งทุกคนเข้าสู่วังมหาสมุทรอย่างสง่างาม

เมื่อเห็นความเกรี้ยวกราดของมหาสมุทร ถูกขัดจังหวะโดยการปรากฏตัวอย่างไม่คาดฝันของสตรีผู้หนึ่ง และเธอได้กลายเป็นตัวอันตรายสูงสุดในบริเวณนี้ ฆวน·โอโรไม่ลังเลเลย รีบผสานตัวเองเข้ากับท้องทะเลให้ลึกซึ้งยิ่งขึ้น

ในวินาทีนี้ เขาได้กลายเป็น ‘ผู้ว่าการแห่งทะเล’ ชั่วคราว

จึงสามารถต้านทานแรงดูดอันน่าสะพรึงกลัวเอาไว้ได้

ทันใดนั้น สมบัติปิดผนึกรูปลักษณ์มนุษย์ ‘ละจาก’ เรือพิธีการ ย้ายมาปรากฏกายในความมืดมิดอันว่างเปล่า

รอบกายเธอ ทั้งบนล่างซ้ายขวา ล้วนมีดวงดาราส่องประกายระยิบระยับ เบื้องหน้าเธอคือฆวน·โอโร ผู้มีเกล็ดแสงดาวเปล่งประกายเต็มร่าง ดวงตาลึกล้ำ และเส้นผมที่กลายเป็นสีขาวโพลนไปทั้งศีรษะ

ฆวน·โอโรยกมือขวาขึ้น ชี้นิ้วแล้วลากผ่าน

ดวง ‘ดารา’ ทั้งหลายพลันทิ้งตัวลงมา ลากหางเพลิงตามหลัง ก่อให้เกิดคลื่นซัดสาดซ้ำแล้วซ้ำเล่า

บนเรือพิธีการประดับดอกไม้หลากสีสัน ผู้คนทั้งหลายพลันหลุดพ้นจากแรงดึงดูดที่พาพวกเขามุ่งไปยังจุดเดียวกัน ทว่าการขัดขืนที่ลงแรงไปแล้วไม่อาจเรียกคืน จึงพากันล้มโถมไปในทิศทางตรงกันข้ามด้วยแรงเฉื่อย

ลาโต้·กียาโรก็แสร้งทำเป็นประสบชะตากรรมเดียวกัน กระแทกร่างลงบนหัวเรืออย่างแรง

เขาเห็นร่างมหึมาสีเทาเงินนั้นเคลื่อนเข้ามาใกล้พอแล้ว หัวใจพลันเต้นรัวด้วยความยินดี เตรียมจะเปล่งวาจาบทหนึ่ง ซึ่งตนก็ไม่เข้าใจความหมายแท้จริง เพียงแต่ทราบว่ามันมีอานุภาพบางอย่าง

นั่นคือรหัสคำสั่งสำหรับเปิดประตูยานอวกาศให้อ้ากว้าง สร้างช่องทางพลังงาน เพื่อให้ตนสามารถเข้าไปภายในได้อย่างปลอดภัย!

‘วันเอพริลฟูล’ ก่อตั้งมาหลายปีแล้ว เหตุที่กว่าจะคิดแผนการ ‘ล้ม’ พิธีบูชาทะเลได้เมื่อก่อน ก็เพราะว่าลาโต้·กียาโรต้องคอยรวบรวมเสียงแปลกปลอมที่ได้ยินระหว่างพิธีบูชาทะเลจาก ‘ผู้ว่าการแห่งทะเล’ หลายสมัย ‘สาวใช้แห่งทะเล’ หลายนาง และสัตว์รับใช้แห่งมหาสมุทรบางตัว จนในที่สุดก็ถอดรหัสได้สำเร็จ ทำให้พวกเขาล่วงรู้ความหมายของวาจาสำคัญทั้งสามท่อน

“โอ้มหาสมุทรเอ๋ย ข้าจักอภิเษกสมรสกับเจ้า…” คือหนึ่งในสามท่อนนั้น ความหมายที่แท้จริงคือการเติมพลังให้กุญแจที่สร้างขึ้น และป้อนรหัส ส่วนวาจาที่ลาโต้·กียาโรเตรียมจะเปล่งออกมาคือท่อนที่สอง และยังมีอีกท่อนหนึ่ง ซึ่งเป็นคำสั่งเพื่อเดินเครื่องยานอวกาศ

สำหรับท่อนดังกล่าว เดิมทีเขากับ ‘กวีเร่ร่อน’ ตั้งใจจะหลอกให้นอร์ฟี หญิงโง่คนนั้นเป็นผู้เอ่ยแทน เพื่อให้ตัวเองเสี่ยงอันตรายน้อยที่สุด แล้วอีกอย่าง พวกเขาก็มิได้หลอกลวงเธอไปเสียทุกเรื่อง เมื่อยานเดินเครื่องแล้วออกจากน่านน้ำแห่งนี้ไป พิธีบูชาทะเลก็จะสิ้นสุดลงโดยปริยาย ไม่มีทางเกิดสิ่งใดตามมาอีก ส่วนประเด็นที่ว่า นี่เรียกว่าการทำลายตัวเองได้หรือ ในเมื่อบรรลุจุดประสงค์ที่แท้จริงแล้ว จะไปสนใจเรื่องนั้นทำไมกัน?

ภายหลัง สถานการณ์พลิกผันอย่างใหญ่หลวง โดยเฉพาะเมื่อ ‘สมาคมวิจัยลิงบาบูนขนหยิก’ ล่วงรู้เรื่องพิธีบูชาทะเลจากสมาชิกปลายแถวของวันเอพริลฟูล ‘อุลตร้าแมน’ กับ ‘กวีเร่ร่อน’ จำต้องปรับเปลี่ยนแผนการหลายครั้ง มิเพียงแต่นำ ‘กำลังเสริมจากภายนอก’ เข้ามา หากยังลดบทบาทของนอร์ฟีลง จนท้ายที่สุดก็พบว่าเธอสามารถเป็นเหยื่อล่อ เบี่ยงเบนความสนใจของผู้มาก่อกวนอย่างลูเมี่ยน·ลีและ ‘ดาบซ่อนแขน’ ได้

ลาโต้·กียาโรอ้าปากเปล่งวาจาเป็นภาษาแปลกประหลาด

ทันทีที่สิ้นเสียงเอื้อนเอ่ย เขารีบมองไปยังยานอวกาศใต้ทะเลด้วยความคาดหวัง

ทว่า ไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลย!

เหตุใดกัน? หัวใจของลาโต้·กียาโรบีบรัดวูบหนึ่ง ทันใดนั้นก็พลันตระหนักถึงอันตรายอย่างแรงกล้า

เขาสะดุ้งตื่นอย่างฉับพลัน เห็นทุกสิ่งรอบตัวแตกสลายราวกับฟองสบู่ มลายหายไป

ส่วนลูเมี่ยนที่แปลงร่างเป็นไบรอัน ไม่รู้ว่ามาอยู่ใกล้ๆ เขาตั้งแต่เมื่อใด

ความฝัน!

เมื่อครู่เขาฝันไป!

หลังจากที่ฆวน·โอโรดึงสมบัติปิดผนึกรูปลักษณ์มนุษย์เข้าสู่ ‘นภาดาวไร้สรรพสิ่ง’ เขาก็ตกอยู่ในห้วงฝันแล้ว!

เฮล่า! ชื่อนี้ผุดขึ้นในห้วงความคิดของลาโต้·กียาโรทันที

ทั้งที่เขาคอยระวังตัวเป็นอย่างดีแล้วแท้ๆ ว่ามีเรือลำอื่นแอบซุ่มอยู่ในบริเวณใกล้เคียงหรือไม่!

ในชั่วพริบตาที่ความคิดแล่นปราด รอบกายของลาโต้·กียาโร ราวกับมีมือล่องหนนับไม่ถ้วนผลักลูเมี่ยนให้ถอยห่างออกไป

จากนั้น เขาเห็นเรือใบลำหนึ่งที่ดูล้าสมัยเหลือเกิน ปรากฏขึ้นอย่างรวดเร็วในช่องว่างที่ล้อมรอบด้วยมวลน้ำ ณ ตำแหน่งข้างๆ เรือพิธีการประดับดอกไม้หลากสี

ผ้าใบของเรือลำนั้นแฝงไปด้วยเงาวิญญาณ บนหอสังเกตการณ์มีศพยืนอยู่ ทั่วดาดฟ้าเรือเต็มไปด้วยอันเดดเน่าเปื่อยหรือเหลือแต่กระดูกขาว

ณ หัวเรือ สตรีในชุดหญิงหม้ายสีดำยืนนิ่งอยู่

เฮล่า!

…………

เมื่อไม่ถึงสี่ชั่วโมงก่อน ฟรังก้าผู้ปลอมตัวเป็นชาเนม ได้ส่งสัญญาณให้นอร์ฟีกับบาร์ทเนอร์รออยู่เฉยๆ เพื่อรับคำสั่งต่อไป ส่วนตัวเองกลับเข้าไปในห้องโดยสาร เข้าไปในห้องกัปตันเรือ แล้วกล่าวกับ ‘เฮล่า’ ที่ยืนอยู่ริมหน้าต่างว่า

“ฉันพอจะเดาได้แล้วว่า ‘อุลตร้าแมน’ เป็นใคร แต่ยังไม่กล้าฟันธง”

“ฉันก็เดาได้เช่นกัน” ‘เฮล่า’ ซึ่งเพิ่งแอบฟังบทสนทนาระหว่างฟรังก้ากับนอร์ฟีกล่าว

ฟรังก้าขบฟันกรอดๆ พลางเอ่ยปาก

“หากเป็นลาโต้·กียาโรจริง บนเรือย่อมต้องมีเหตุไม่คาดฝันเกิดขึ้นแน่ ฉันต้องรีบอัญเชิญผู้ส่งสารของลูเมี่ยนมา เพื่อแจ้งข้อสันนิษฐานของทางเราให้เขาทราบ”

“รออีกสักครู่ คำนวณเวลาให้ดี รอจนกว่ารองผู้ช่วยพิธีกรรมทั้งหลายออกจากคฤหาสน์ ‘ผู้ว่าการแห่งทะเล’ แต่ยังไม่ทันขึ้นเรือพิธีการ จึงค่อยส่งข่าวไป” เฮล่าแนะนำ

ฟรังก้าตอบรับด้วยเสียง ‘อืม’ แล้วกล่าว

“ตกลง”

เธอเห็น ‘เฮล่า’ เจ้าของเรือนผมสีทองอ่อนสยายลงอย่างเป็นธรรมชาติ ดวงตาลึกล้ำดำขลับ กำลังจิบสุราไปพลางวาดลวดลายและจัดวางวัตถุต่างๆ บนโต๊ะเขียนหนังสือในห้องกัปตันเรือ จึงอดไม่ได้ที่จะถามด้วยความสงสัย

“คุณกำลังทำอะไรหรือ?”

“จัดเตรียมพิธีกรรมหนึ่ง เพื่อซ่อนเรือทั้งลำให้พ้นสายตาผู้คน” ‘เฮล่า’ อธิบายอย่างกระชับ “ด้วยกำลังของฉันเพียงลำพัง เกรงว่าคงไม่อาจทำเช่นนั้นได้ จำต้องวิงวอนขอความช่วยเหลือจากองค์เทพ และพระองค์ก็ยินดีอย่างยิ่งที่จะช่วยเหลือ”

เมื่อกล่าวจบ เฮล่าถอดแหวนเงินบริสุทธิ์ประดับเพชรดำดวงหนึ่งออกจากนิ้วมือขวา วางลงกลางแท่นบูชา

…………

บนเรือพิธีการประดับดอกไม้หลากสี ลูเมี่ยนจ้องมองลาโต้·กียาโร ร่างกายสั่นเทาเล็กน้อยด้วยความตื่นเต้น

เด็กหนุ่มยังไม่เข้าใจว่า อีกฝ่ายทำอย่างไรจึง ‘ล้ม’ พิธีบูชาทะเลได้อีกครั้ง ทั้งที่ตนคอยจับตามอง ‘สหายเก่า’ ผู้นี้ตลอดเวลา ก็ยังไม่เห็นว่าแหวนถูกสับเปลี่ยนเมื่อใด

แต่ช่างปะไร แผนการที่ดีย่อมไม่ใช่สิ่งเปราะบางซึ่งเชื่อมโยงทุกจุดเข้าด้วยกัน พอเกิดข้อผิดพลาดเพียงน้อยนิดก็พังครืนลงไปทั้งหมด มันต้องมีอัตราความผิดพลาดในเกณฑ์ที่ยอมรับได้บ้าง!

ลาโต้·กียาโรเองก็ไม่เข้าใจว่า ‘เฮล่า’ กับเรือลำนั้นหลบสายตาเขาเข้ามาใกล้ได้อย่างไร

แต่ช่างปะไร หากไม่ได้เตรียมพร้อมที่จะเผชิญหน้ากับการแทรกแซงของ ‘สมาคมวิจัยลิงบาบูนขนหยิก’ และการเผชิญหน้ากับ ‘เฮล่า’ อยู่ก่อนแล้ว พวกเขาคงไม่ลงมือในครั้งนี้

ดวงตาของลาโต้·กียาโรพลันเปลี่ยนเป็นลึกล้ำ ประกายดาวริบหรี่วาววับขึ้นในนัยน์ตา

ผืนน้ำสีครามรอบกายแข็งตัวอีกครั้ง

ณ ที่แห่งนี้ เขาจะทรงพลังยิ่งกว่าตาแก่หนังเหนียวฆวน·โอโร เนื่องจากได้แอบสั่งสมพลังเพื่อก้าวขึ้นเป็น ‘ผู้ว่าการแห่งทะเล’ ชั่วคราวมานานแล้ว!

ถัดจากนี้ไป เขาจะกลายเป็นเทพแห่งน่านน้ำนี้!

……………………………………………………..