ราชันเร้นลับ 2 : วัฏจักรแห่งชะตา (Circle of Inevitability) - ตอนที่ 584 ‘ผู้ช่วย’
- Home
- ราชันเร้นลับ 2 : วัฏจักรแห่งชะตา (Circle of Inevitability)
- ตอนที่ 584 ‘ผู้ช่วย’
ตอนที่ 584 ‘ผู้ช่วย’
ณ ห้องโถงสีขาวเงินภายในยานใต้สมุทร
ลูเมี่ยน ผู้มีเปลวเพลิงสีแดงเกือบขาวลุกโชนรอบกาย แปรเปลี่ยนร่างเป็นลูกไฟ พุ่งวูบไปทาง ‘อุลตร้าแมน’ ลาโต้·กียาโร
สมาชิกแกนหลักแห่งวันเอพริลฟูลผู้นั้น มิได้ตื่นตระหนกแม้แต่น้อย เพียงกลั้นลมหายใจ แล้วผลักฝ่ามือซ้ายออกมาเบื้องหน้า
ทันใดนั้น ลูเมี่ยนรู้สึกถึงพลังที่มองไม่เห็น ซึ่งกำลังผลักตนกลับไปในทิศทางตรงกันข้าม ถึงขนาดที่ลูกไฟสีแดงเกือบขาวซึ่งพุ่งด้วยความเร็วอันน่าตื่นตะลึง เกิดชะงักงันในพริบตา มีสภาพดุจดังแมลงที่ติดอยู่ในอำพันใส และยังคงดิ้นรนไปพลาง
ฉวยโอกาสนั้น ลาโต้·กียาโรยกมือขวาขึ้น กำมือแผ่วเบาในอากาศ
มวลแสงอาทิตย์อันเจิดจ้าบริสุทธิ์รวมตัวกัน พร้อมกับอัดแน่น ณ จุดดังกล่าว ไม่นานก็แปรเปลี่ยนเป็นลำแสงเส้นใหญ่อันน่าพรั่นพรึง พุ่งใส่ลูเมี่ยนที่หลอมรวมกับลูกไฟสีแดงเกือบขาว
นี่คือพลังที่เกิดจากการผสานระหว่างเส้นทาง ‘สุริยัน’ กับพรจาก ‘มหาสมุทร’ เทียบเท่ากับการใช้พลังจากเส้นทาง ‘สุริยัน’ คอยขับเคลื่อน ‘รังสีกัดเซาะ’ อันเป็นพรจาก ‘มหาสมุทร’ ซึ่งไม่เพียงแต่เปลี่ยนแปลงโครงสร้างร่างกายของเป้าหมาย ทำให้ค่อยๆ อ่อนแอลงจนถึงแก่ความตาย และก่อให้เกิดอาการด้านลบต่างๆ เท่านั้น หากแต่ยังเพิ่มพูนทั้งอานุภาพในการทะลวงและการหลอมละลาย ส่งผลให้สามารถสร้างความเสียหายร้ายแรง หรือแม้กระทั่งสังหารเป้าหมายได้อย่างมีประสิทธิภาพและรวดเร็วยิ่งขึ้น
สำหรับลาโต้·กียาโร การอยู่ในสภาพแวดล้อมปิดที่กำลังถูกเติมด้วยแก๊สพิษ ซ้ำยังอาจมีภัยร้ายอื่นๆ มาสมทบได้ทุกเมื่อ เขาย่อมต้องรีบจบศึกนี้โดยเร็ว มิใช่ยืดเยื้อเวลารอให้ลูเมี่ยน·ลีค่อยๆ อ่อนแอลง จึงเลือกใช้ ‘รังสีสุริยัน’ แทนที่จะเป็น ‘รังสีกัดเซาะ’
‘รังสีสุริยัน’ พุ่งด้วยความเร็วแสง ในท่วงท่าที่ไม่อาจหลบเลี่ยง ตกกระทบลงบนลูกไฟสีแดงเกือบขาวนั้น ทะลวงมันจนเกิดเป็นโพรงใหญ่ ราวกับถูก ‘หลอมละลาย’ จนเป็นรู
ลูกไฟดังกล่าวไม่อาจรักษาโครงสร้างไว้ได้อีกต่อไป ระเบิดออกดังสนั่น กระจายไปทั่วราวสายฝน
ทว่า ลูเมี่ยนหาได้อยู่ในนั้นไม่ ราวกับหายวับไปกับอากาศ
ในขณะเดียวกัน ด้านหลังของ ‘อุลตร้าแมน’ ลาโต้·กียาโร ร่างของลูเมี่ยนผู้สวมต่างหู ‘คำลวง’ ปรากฏขึ้นในพริบตา
จุดประสงค์ที่เด็กหนุ่มเลือกหลอมรวมตนเองเข้ากับลูกไฟ แล้วพุ่งเข้าหาลาโต้·กียาโรตั้งแต่แรกนั้น ก็เพียงเพื่อให้ฝ่ายตรงข้ามใช้พลังเหนือธรรมชาติโต้กลับ อันเป็นการ ‘ตรึง’ ตำแหน่งดั้งเดิมไว้ มิให้เคลื่อนย้ายก่อนกำหนด เพื่อสร้างโอกาสให้ตนเอง ‘เทเลพอร์ต’ ไปด้านหลังของเป้าหมายในสภาพลูกไฟ เพื่อจู่โจมอย่างฉับพลัน
เขามิใช่ไม่เคยปะทะกับผู้ได้รับพรแห่ง ‘มหาสมุทร’ มาก่อน จะไม่รู้ได้อย่างไรว่าลาโต้·กียาโรสามารถอาศัยพลังแห่งปฐพีและหมู่ดาวเพื่อทำให้วัตถุหนึ่งๆ กลายเป็นหนักอึ้งหรือเบาหวิว ทำให้ความเร็วของมันชะลอลงหรือเพิ่มพูนขึ้นได้
และเพื่อให้สามารถใช้ ‘ข้ามโลกวิญญาณ’ ได้สำเร็จในสภาวะที่หลอมรวมเป็นลูกไฟ ลูเมี่ยนยังได้ยืมพลังควบคุมเปลวเพลิงของ ‘คำลวง’ มาใช้อีกด้วย
ทันทีที่ร่างปรากฏ เด็กหนุ่มก็อ้าปากกว้าง พ่นเสียงสั้นๆ ใส่ ‘อุลตร้าแมน’ ลาโต้·กียาโร ซึ่งอยู่ห่างไม่ถึงสองเมตร
“ฮ่า!”
ลำแสงสีเหลืองอ่อนคล้ายแก๊ส พุ่งใส่สมาชิกแกนหลักของวันเอพริลฟูลผู้นั้น
ลาโต้·กียาโรแทบไม่มีเวลาหันกาย เพียงแต่รับรู้ถึงภัยอันตรายที่กำลังมาเยือนด้วยสัมผัสรางๆ ต่อชะตากรรม อันเป็นผลจากพลังพิเศษในการตีความ ‘ภาษาหมู่ดาว’
บนกระจกตาของเขา ประกายดาวริบหรี่ปรากฏขึ้น ทำให้มองเห็น ‘ช่องทาง’ หลายสายที่มนุษย์ธรรมดาไม่อาจมองเห็นได้ ท่ามกลางห้องโถงสีขาวเงินที่เต็มไปด้วยแก๊สสีฟ้าอมเขียวอ่อน เขารีบเลือกหนึ่งในนั้นแล้วพุ่งตัวออกไป
นี่คือพลัง ‘นำทาง’ อันเป็นพรจากมหาสมุทร
ในขณะเดียวกัน ลาโต้·กียาโร ผู้ไม่แน่ใจว่าตนจะหลบพ้นการโจมตีจากเบื้องหลังได้หรือไม่ ยังได้แผ่รัศมีสีทองออกไปรอบกาย ขยายวงกว้างออกไปทีละชั้นสองชั้น
นี่คือ ‘ทรงกลดชำระล้าง’ ของ ‘นักบวชแห่งแสง’ ลำดับ 5 แห่งเส้นทาง ‘สุริยัน’
ท่ามกลางเสียง ‘ฮ่า’ แสงสีเหลืองอ่อนกวาดไปโดนแผ่นหลังของลาโต้·กียาโร ผู้กำลังหลบเข้าสู่ความว่างเปล่า
สมาชิกแกนหลักของวันเอพริลฟูล เจ้าของโค้ดเนม ‘อุลตร้าแมน’ สลบไปในทันที แต่แรงพุ่งไปข้างหน้ามิได้ลดลง ยังคงดำดิ่งเข้าสู่ช่องทางลวงตาที่เกี่ยวพันกับมิติและห้วงอวกาศ ซึ่งคนธรรมดาไม่อาจมองเห็น
ส่วนลูเมี่ยนที่อยู่ห่างไม่ถึงสองเมตร ก็ไม่ทันได้ ‘เทเลพอร์ต’ หนีเช่นกัน จึงถูก ‘ทรงกลดชำระล้าง’ ครอบคลุมไว้
หัวใจของเด็กหนุ่มพลันเจ็บปวดรวดร้าว ราวกับมีบางสิ่งพยายามจะฉีกร่างกายของเขาเป็นชิ้นๆ จากภายใน
ในยามนั้น ริมหูของเขาแว่วได้ยินเสียงเพรียกเลือนรางอีกครั้ง ไม่อาจแน่ชัดว่าเป็นเสียงจากสิ่งมีชีวิตเจ้าของนามชะตากรรม หรือเป็นเสียงเพรียกลวงตาจากมิสเตอร์ฟูล หรืออาจเป็นทั้งสอง
เสียงเหล่านั้นไม่ชัดเจนนัก แต่ก็มากพอที่จะทำให้สมองของลูเมี่ยนรู้สึกราวกับถูกมือที่มองไม่เห็น กำลังฉุดกระชาก พยายามดึงเนื้อสมองออกจากกะโหลกศีรษะ
แม้จะมีความสามารถในการอดทนของ ‘นักพรต’ ลูเมี่ยนก็ยังอดไม่ได้ที่จะเปล่งเสียงด้วยความเจ็บปวด โค้งหลังลง ล้มลงกับพื้น แล้วขดร่างกายเข้าหากัน
เด็กหนุ่มเคยมีประสบการณ์คล้ายๆ กันมาก่อน นั่นคือปฏิกิริยาที่เกิดขึ้นหลังจากถูกน้ำมนต์ที่วาเลนไทน์สร้างขึ้น ราดรดในความฝันที่หมู่บ้านกอร์ตู ส่วน ‘ทรงกลดชำระล้าง’ ที่ลาโต้·กียาโรเพิ่งใช้ออกมานั้น เป็นรุ่นที่พัฒนาต่อยอดจาก ‘สุริยันทรงกลด’ จากเดิมที่ไร้พิษภัย กลายเป็นมีคุณสมบัติบางส่วนของน้ำมนต์แห่งเทพสุริยัน สามารถขับไล่วิญญาณชั่วร้าย ชำระล้างพลังอัปมงคลหรือพลังที่ไม่ลงรอยกันภายในร่างของเป้าหมายได้
เนื่องจากลาโต้·กียาโรสลบไป ‘ทรงกลดชำระล้าง’ จึงวูบหายไปอย่างรวดเร็ว เพียงแค่ละลายแก๊สพิษร้ายแรงในบริเวณนี้ไปได้เบื้องต้น
ในทำนองเดียวกัน ลาโต้·กียาโรที่สลบเหมือด ย่อมไม่อาจเคลื่อนที่ต่อในช่องทางลวงตาได้ จึงหลุดออกมาอย่างรวดเร็ว ร่วงลงมากระแทกพื้นห่างจากลูเมี่ยนไปสามสี่เมตรด้วยเสียงดังตุ้บ ความเจ็บปวดจากการกระแทกค่อยๆ ปลุกให้เขาฟื้นคืนสติ
ในขณะเดียวกัน ลูเมี่ยนก็ค่อยๆ ฟื้นตัวจากความเจ็บปวดรุนแรงที่ ‘ทรงกลดชำระล้าง’ ก่อให้เกิด
ลาโต้·กียาโรที่เพิ่งฟื้นคืนสติและยังไม่ทราบสถานการณ์แน่ชัด มีปฏิกิริยาตามสัญชาตญาณคือ พยายามกลับเข้าสู่ช่องทางลวงตานั้นอีกครั้ง เพื่อทิ้งระยะห่างระหว่างตนเองกับลูเมี่ยน·ลี ป้องกันมิให้ถูกโจมตีด้วยพลังที่คล้ายคลึงกับ ‘ทะลวงจิต’ อีก หรือเผชิญกับการโจมตีรูปแบบอื่น
เมื่อเขาคลานกลับเข้าสู่ห้องโถงจากปลายทางของช่องทางลวงตา ลูเมี่ยนก็เงยหน้าขึ้น ฟื้นคืนสภาพเกือบสมบูรณ์แล้ว เพียงแต่มีเหงื่อเย็นผุดพรายเต็มหน้าผาก
เมื่อเห็นภาพนี้ ลาโต้·กียาโรมิได้รู้สึกเสียดาย ผิดหวัง หรือเสียใจแต่อย่างใด กลับรู้สึกตื่นเต้นยินดีอย่างยิ่ง
ได้ผล!
‘ทรงกลดชำระล้าง’ ใช้ได้ผลกับลูเมี่ยน·ลี!
หลังจากยืนยันได้ว่านักผจญภัยคนดัง หลุยส์·แบรี ก็คือลูเมี่ยน·ลี ลาโต้·กียาโรก็เริ่มครุ่นคิดว่า หากต้องต่อสู้กับคนผู้นี้ ตนควรรับมืออย่างไรดี
ถ้าได้ครอบครองอำนาจของ ‘ผู้ว่าการแห่งทะเล’ ก็ไม่ยากเย็นอะไร เพียงโยนอีกฝ่ายเข้าสู่ ‘นภาดาวไร้สรรพสิ่ง’ ครั้งแล้วครั้งเล่า ให้เขาหลงทางไปเรื่อยๆ คงนับว่าเพียงพอ แต่หากปราศจากอำนาจของ ‘ผู้ว่าการแห่งทะเล’ ก็จำต้องพิจารณาว่าจะโจมตีจุดอ่อนของลูเมี่ยน·ลีอย่างไรดี
ความพิเศษในตัวลูเมี่ยน·ลีนั้นไม่ซับซ้อน นั่นคือการมีตราผนึก ซึ่งมีต้นกำเนิดเดียวกับราชันสวรรค์อยู่ในร่าง และภายในผนึกคือสิ่งมีชีวิตลำดับสูงบางพระองค์
ผู้วิเศษในสภาวะเช่นนี้ ยามปกติจะเปรียบเหมือนมี ‘ศักดิ์’ ในระดับสูง สามารถเสวยสุขได้มากมาย ทว่ากลับถูกพลังแห่งเส้นทาง ‘สุริยัน’ ข่มได้อย่างง่ายดาย
ด้วยความไม่แน่ชัดว่า สิ่งมีชีวิตลำดับสูงที่ถูกผนึกในร่างกายลูเมี่ยน·ลี ถือว่าสังกัดขอบเขตแห่งความชั่วร้าย ความเสื่อมทราม หรือความมืดมนหรือไม่ ลาโต้·กียาโรจึงไม่อาจมั่นใจได้ว่า พลังอย่าง ‘สุริยันทรงกลด’ หรือ ‘ฟาดฟันชำระล้าง’ จะใช้การได้ดี อีกทั้งยังไม่แน่ใจว่า ‘ทรงกลดชำระล้าง’ จะแสดงศักยภาพได้มากน้อยเพียงใด สิ่งเดียวที่เขาแน่ใจก็คือ ‘น้ำมนต์สุริยัน’ ที่ปรุงขึ้นนั้นจะต้องเกิดผลแน่นอน
ดังนั้น หาก ‘ทรงกลดชำระล้าง’ ไม่ส่งผลดีต่อลูเมี่ยน·ลี เขาจะรีบปรุง ‘น้ำมนต์สุริยัน’ และสาดใส่อีกฝ่ายอย่างต่อเนื่อง
ขณะจ้องมองลูเมี่ยน ลาโต้·กียาโรก็ผุดรอยยิ้ม แล้วปล่อยให้บรรยากาศรอบกายย้อมไปด้วยสีทองอีกครั้ง แผ่ขยายออกไปทีละชั้นๆ
สภาพแวดล้อมที่ปิดสนิทเช่นนี้ ช่างเหมาะแก่การใช้ ‘ทรงกลดชำระล้าง’ เสียนี่กระไร ไม่เปิดโอกาสให้ลูเมี่ยน·ลีถอยห่างหลบหลีกแล้ว ‘เทเลพอร์ต’ กลับมาประชิดได้เลย ทั่วทั้งห้องโถงล้วนอยู่ภายใต้อาณัติของ ‘ทรงกลดชำระล้าง’!
อีกทั้ง ภายในยานอวกาศนี้ เขาก็ไม่ต้องหวั่นเกรงว่าลูเมี่ยน·ลีจะคลุ้มคลั่งกลายร่างเป็นสัตว์ประหลาด ปลดปล่อยสิ่งมีชีวิตลำดับสูงที่ถูกผนึกในร่างออกมา — การ ‘รุกราน’ จากผู้มาเยือนในระดับนี้ ย่อมกระตุ้นให้ยานอวกาศเปิดใช้ระบบป้องกันอัตโนมัติ กำหนดให้ฝ่ายตรงข้ามเป็นเป้าหมายหลัก เมื่อถึงตอนนั้น ไม่แน่ว่าตนเองอาจฉวยโอกาสนี้ยึดครองยานอวกาศก็เป็นได้!
พี่สาวของแกไม่เคยบอกหรือว่า โรซายล์มหาราชเคยตรัสวาจาไว้ประโยคหนึ่ง?
หากพึ่งพาสิ่งใดเพื่อให้ได้มาซึ่งความพิเศษ เพื่อให้แกร่งกล้า แกก็จะต้องรับโทษทัณฑ์จากสิ่งนั้น!
เมื่อเห็นคลื่นสีทองถาโถมเข้ามาหลายระลอก ลูเมี่ยนก็ยกมือขวาขึ้น พร้อมกับอันตรธานหายไปในบันดล
คราวนี้ ‘เทเลพอร์ต’ ไปไหนอีก? ตราบใดที่ยังอยู่ในห้องโถง ก็ย่อมหลีกหนี ‘ทรงกลดชำระล้าง’ ไปไม่พ้นแน่! ลาโต้·กียาโรมองดูอีกฝ่ายดิ้นรนอย่างมั่นอกมั่นใจ พลางผุดรอยยิ้มบางๆ บนใบหน้า
เว้นแต่ว่าลูเมี่ยน·ลีจะเลือกหนีออกจากห้องโถง ไม่อย่างนั้นก็ไม่มีทางรอดพ้นจากอิทธิพลของ ‘ทรงกลดชำระล้าง’ ไปได้ กอปรกับในสภาวะที่ยานอวกาศได้เลื่อนบานประตูลง ผนึกสถานที่แห่งนี้โดยสิ้นเชิงด้วยพลังที่คล้ายคลึงกับมหาสมุทร หากคิดจะ ‘เทเลพอร์ต’ ออกไป ก็จำต้องทำลายผนังโดยรอบหรือประตูโลหะเสียก่อน สร้างทางออกด้วยตนเอง
สำหรับลาโต้·กียาโรแล้ว นี่ก็นับเป็นเรื่องดีเช่นกัน
ไม่มีผู้ใดล่วงรู้ได้ว่า ยานอวกาศจะปลดปล่อยสิ่งใดออกมาในห้องโถงนี้เป็นลำดับต่อไป!
‘ทรงกลดชำระล้าง’ แผ่ขยายออกเป็นชั้นๆ อย่างรวดเร็ว ‘ท่วมทับ’ ตำแหน่งที่ลูเมี่ยนยืนอยู่เดิม ทว่ากลับไม่มีสิ่งใดเกิดขึ้น ทั่วทั้งห้องโถงสีเงินขาวก็มิปรากฏเงาร่างของลูเมี่ยนแม้แต่น้อย
นี่มัน…ดวงตาของลาโต้·กียาโรหรี่ลงเล็กน้อย
ลูเมี่ยน·ลีหายไปไหน?
พลัง ‘เทเลพอร์ต’ ของเขา ไม่ถูกจำกัดด้วยการผนึกภายในยานอวกาศหรอกหรือ?
หรือว่า เขาซ่อนตัวอยู่?
หัวใจของลาโต้·กียาโรเริ่มวูบไหว รีบยื่นมือขวาออกไป แล้วกระชากอย่างแรง
ความว่างเปล่าภายในห้องโถง มีชะตากรรมราวกับผ้าม่านล่องหน ถูกกระตุกเล็กน้อย เผยให้เห็นบริเวณหนึ่งซึ่งไม่ปกติ
บริเวณนั้นอยู่ชิดกับมุม ในจุดที่ผนังสองด้านบรรจบกัน ใกล้กับช่องเปิดสีดำมืดที่พ่นไอแก๊สสีฟ้าอ่อนออกมา
สร้างมิติที่ไม่เสถียรขึ้นมา แล้วซ่อนตัวอยู่ข้างใน เพื่อหลบเลี่ยง ‘ทรงกลดชำระล้าง’ งั้นหรือ? ก็สมควรอยู่ ‘ทรงกลดชำระล้าง’ มีอำนาจหลักเป็นการปัดเป่า ชำระล้าง อบอุ่น และมอบความกล้าหาญ หาได้มีพลังทำลายล้างอันแท้จริง จึงไม่อาจทำลายโครงสร้างของมิติดังกล่าวได้…ลูเมี่ยน·ลีก็มีพลังแบบนี้ด้วยหรือ? ลาโต้·กียาโรมองทะลุกลอุบายของลูเมี่ยนได้ทันที จึงไม่ตื่นตระหนก ค่อยๆ ยกมือขวาขึ้น รวบรวมลำแสงสีเขียวมรกตที่แหลมคมดุจใบมีด
ในคราวเดียวกัน เขายังใช้พลังควบคุมแรงโน้มถ่วงเบื้องต้น ดึงรั้งมิติที่ดูราวกับเป็นภาพลวงตานั้น
ลำแสงสีเขียวมรกตพุ่งปะทะจุดที่ถูกดึงรั้ง ทะลุทะลวงเข้าไปในชั่วพริบตา ทำลายโครงสร้างของมันลง
ท่ามกลางความแตกสลายอันไร้เสียง ลำแสงสีเขียวมรกตยังคงพุ่งทะยานไปข้างหน้า กระทบเข้ากับชุดเกราะสีเงินขาวที่หันหลังให้ลาโต้·กียาโร
ลำแสงสีเขียวมรกตที่สูญเสียอานุภาพบางส่วนไปก่อนแล้ว ได้มลายหายไปทันที
ชุดเกราะสีเงินขาวพลันหมุนกายกลับหลัง ภายในหมวกเกราะอันว่างเปล่า คล้ายกับมีสายตาสองคู่จ้องมองมาทางลาโต้·กียาโร
ในวินาทีถัดมา มันก้าวกระโจนเข้าหาสมาชิกหลักของวันเอพริลฟูลผู้นี้ ในมือปรากฏดาบมหึมาเรืองแสง
ขณะที่ชุดเกราะสีเงินขาวพุ่งทะยานออกไป ร่างของลูเมี่ยนก็ปรากฏขึ้น ณ มุมผนังเดียวกัน
เมื่อครู่เขาอาศัยภูมิประเทศตรงนั้นจัดวาง ‘ขวดเสกสรร’ อย่างเรียบง่าย — โดยใช้ช่องใหญ่ที่พ่นแก๊สพิษเป็นสัญลักษณ์แทน ‘หน้าต่าง’ จุดประสงค์แรกคือหลีกเลี่ยงอิทธิพลของ ‘ทรงกลดชำระล้าง’ และจุดประสงค์ที่สองคือ ฉวยโอกาสนี้นำ ‘ชุดเกราะอหังการ’ ออกมา จัดท่าทางให้มันยืนหันหลังให้ลาโต้·กียาโร
คำตอบก็ชัดเจนในตัวเองอยู่แล้ว!
บัดนี้ ลูเมี่ยนได้รับผู้ช่วยชั้นเลิศ ซึ่งไม่เกรงกลัวต่อ ‘ทรงกลดชำระล้าง’ แม้แต่น้อย
……………………………………………………..