ราชันเร้นลับ 2 : วัฏจักรแห่งชะตา (Circle of Inevitability) - ตอนที่ 585 ‘ทรยศ’ ไปมา

ตอนที่ 585 ‘ทรยศ’ ไปมา

ในระยะห่างเพียงสิบกว่าเมตร ‘ชุดเกราะอหังการ’ เพียงสองก้าวใหญ่ก็พุ่งไปยังเบื้องหน้า ‘อุลตร้าแมน’ ลาโต้·กียาโร พลางฟันสับดาบยักษ์ที่ควบแน่นจากแสงสว่าง

ในความเป็นจริง ลาโต้·กียาโรสามารถใช้พลังของ ‘ต้นหน’ หลบหนีผ่านช่องทางลับที่ซ่อนอยู่ในช่องว่างมิติ เพื่อหลีกเลี่ยงการโจมตีและถอยห่างจากผู้บุกรุกได้ ทว่าเมื่อครั้งแรกเห็นชุดเกราะสีเงินขาวเต็มยศตรงหน้า เขากลับไม่คิดเลยว่าอีกฝ่ายจะโจมตีใส่ตนก่อน เนื่องจากลูเมี่ยน·ลียังมิได้สวมใส่มันเลย!

ส่งผลให้เขาช้าไปหนึ่งจังหวะ เมื่อชุดเกราะสีเงินขาวเต็มยศพุ่งเข้ามาประดุจหัวรถจักรไอน้ำ การจะหลบเข้าสู่ ‘อุโมงค์’ ลับก็สายเกินไปเสียแล้ว — หากทำเช่นนั้น อาจเป็นไปได้ว่าขณะที่ท่อนบนเพิ่งล่วงเข้าไป ท่อนล่างยังคงห้อยระโยงระยางอยู่ภายนอก ถูกศัตรูฟันขาดกลางลำตัวด้วยดาบเพียงฉับเดียว

เผชิญกับสถานการณ์เช่นนั้น เขามิใช่ไส้เดือน ร่างกายก็ไม่มีความสามารถในการเยียวยาตนเองอย่างรวดเร็ว ย่อมต้องตายอย่างแน่นอน

เมื่อชุดเกราะสีเงินขาวเต็มยศเกือบจะปกคลุมทัศนวิสัย พอได้เห็นดาบแห่งแสงเล่มเขื่องฟาดฟันลงมา เกล็ดที่ดูราวกับเกิดจากการรวมตัวของแสงดาว ก็พลันปรากฏปกคลุมร่างของลาโต้·กียาโรเอาไว้หลายส่วน

อากาศรอบกายเขาสั่นสะเทือน ดั่งคลื่นมหาสมุทรที่มองไม่เห็นกำลังคำรามด้วยความโกรธแค้น

ตามข่าวกรองที่ ‘วันเอพริลฟูล’ รวบรวมได้ หากปราศจากสิทธิ์อำนาจของ ‘ผู้ว่าการแห่งทะเล’ พลังที่ ‘มหาสมุทร’ ประทานให้จะสูงสุดเทียบเท่าลำดับ 5 เรียกว่า ‘ปราชญ์กระแสน้ำ’ ซึ่งก็คือสภาวะปัจจุบันของลาโต้·กียาโร

ท่ามกลางคลื่นที่มองไม่เห็นซึ่งห้อมล้อม ลาโต้·กียาโรพลันทุ่มหมัดออกไป ราวกับคลื่นยักษ์สูงสิบกว่าเมตรซัดกระหน่ำลงมา

ตูม!

หมัดอันทรงพลังของเขา ปะทะเข้ากับด้านข้างของดาบแห่งแสงเล่มเขื่อง ทำให้อีกฝ่ายเบี่ยงเบนออกไป

แต่แทบจะในเวลาเดียวกันนั้นเอง ร่างของลูเมี่ยนก็โผล่จากด้านหลังของเขา มือซ้ายยกขึ้นพร้อมอยู่แล้ว

คิดไว้ไม่มีผิด! ฉันรู้อยู่แล้วว่าแกจะฉวยโอกาสนี้ ‘เทเลพอร์ต’ มาโจมตีจากด้านหลัง! ลาโต้·กียาโรเตรียมพร้อมไว้แล้ว จึงเอนกายถอยหลัง เพื่อหลบการฟันระลอกที่สองจากชุดเกราะสีเงินขาวเต็มยศ พร้อมกับปล่อยให้บรรยากาศรอบกายย้อมไปด้วยสีทองอบอุ่นอีกครั้ง

ทรงกลดชำระล้าง!

ขณะที่คลื่นสีทองถาโถมเข้าใส่ชั้นแล้วชั้นเล่า มือซ้ายของลูเมี่ยนที่รออยู่ตรงนั้น ก็บิดข้อมือแผ่วเบาเข้าด้านใน

แต่ก่อนหน้านั้น ต่างหูสีเงินขาว ‘คำลวง’ ที่หนีบอยู่บนติ่งหูซ้ายของเด็กหนุ่ม พลันเปล่งประกายแสงริบหรี่ ช่วยให้เขามองเห็นกลุ่มแสงและสีสันต่างๆ บนร่างของอุลตร้าแมนได้แจ่มชัด ซึ่งในบรรดาพวกมัน แสงสีทองที่ควบแน่นเป็นทรงกลม กำลังแผ่รัศมีอบอุ่นออกมา

นั่นสื่อถึงพลัง ‘ทรงกลดชำระล้าง’

พร้อมกับการบิดข้อมือของเด็กหนุ่ม ทรงกลมสีทองนั้นก็หลุดออกจากร่างของ ‘อุลตร้าแมน’ แล้วลอยมายังร่างของเขาแทน

ขโมย!

ลูเมี่ยน ‘ขโมย’ ‘ทรงกลดชำระล้าง’ ของ ‘อุลตร้าแมน’ มาได้!

เขาไม่ทราบว่า ‘แหวนจักรพรรดินีสมุทร’ ที่ผ่านการปลุกเสกตามปกติจะใช้ ‘ขโมย’ ได้กี่ครั้ง เพียงแต่แน่ใจว่าอำนาจการ ‘ขโมย’ ของ ‘คำลวง’ จะคงอยู่ได้ครึ่งเดือน และจะไม่หายไปเพียงเพราะตนเพิ่ง ‘ขโมย’ พลังของมหาสมุทรมาก่อนหน้านี้

หลังจากที่ ‘คำลวง’ เกิดการกลายพันธุ์บนแท่นบูชา ‘เคารพบรรพชน’ ในหมู่บ้านมิโล ลูเมี่ยนก็ได้ทดลองใช้พลัง ‘ขโมย’ อยู่หลายครั้ง เพื่อป้องกันมิให้ประดักประเดิดในยามคับขัน ดังนั้น เมื่อครู่ที่ ‘ขโมย’ และกระจายพลังของมหาสมุทร เขาจึงทำได้อย่างคล่องแคล่ว

ในขณะเดียวกัน สืบเนื่องจากเป็นหนึ่งในเป้าหมายของเด็กหนุ่ม พลังเหนือธรรมชาติในเส้นทาง ‘สุริยัน’ ที่ ‘อุลตร้าแมน’ ครอบครองอยู่ ได้ถูกเปิดเผยอย่างหมดเปลือกโดยข้อมูลที่ ‘ชุมนุมทาโรต์’ จัดหามาให้ ลูเมี่ยนย่อมต้องทราบอย่างชัดแจ้งว่าครั้งนี้ตนควร ‘ขโมย’ สิ่งใด และมีความรู้ด้านศาสตร์เร้นลับเพียงพอที่จะรองรับ

ปัญหาเดียวคือ เด็กหนุ่มยังไม่เคย ‘ขโมย’ พลังของ ‘นักบวชแสง’ มาก่อน จึงกังวลว่าตนอาจไม่สามารถค้นหาสัญลักษณ์ที่สอดคล้องกับพลัง ‘ทรงกลดชำระล้าง’ และ ‘ทำน้ำมนต์’ ได้ในเวลาอันสั้น หากถูกลาโต้·กียาโรฉวยโอกาสโจมตี เขาอาจต้องตกอยู่ในสถานการณ์อันตรายแทน

เมื่อชุดเกราะอหังการ ‘รับหน้าที่’ โจมตีอย่างดุเดือดจากด้านหน้า ลูเมี่ยนจึงจงใจ ‘เทเลพอร์ต’ ไปอยู่ห่างจากด้านหลังของลาโต้·กียาโรราวสี่ห้าเมตร เพื่อหลอกล่อให้เขาใช้ ‘ทรงกลดชำระล้าง’ ออกมา

พลังที่กำลังถูกใช้งานและพลังที่ยังไม่ได้ใช้ ย่อมมีความแตกต่างกันอย่างชัดเจน เพียงพอให้เขาแยกแยะได้ในชั่วพริบตา!

ดังนั้น ก่อนที่จะเริ่มเทเลพอร์ต ลูเมี่ยนได้กระตุ้นต่างหู ‘คำลวง’ พร้อมกับยกมือซ้ายขึ้น โดยตั้งใจว่าจะไม่อยู่ในอาณาเขตอันตรายแม้แต่วินาทีเดียว

‘ทรงกลดชำระล้าง’ ที่แผ่ขยายออกมาแล้ว ย่อมไม่หายไปเพียงเพราะพลังหลักถูก ‘ขโมย’ ไป มันยังคงถาโถมเข้าใส่ ท่วมทับร่างกายของลูเมี่ยน

ทว่า แสงเหล่านี้มิได้สัมผัสกับเป้าหมาย เนื่องจากรอบกายลูเมี่ยนมีพลังอันมหาศาลที่มองไม่เห็นคอยผลักแสงออกไป จนพวกมันชะงักงันและถูกขัดขวางไม่ให้เข้าใกล้

พลังแห่งมหาสมุทร!

แกมีพลังแห่งมหาสมุทร ฉันก็มีพลังแห่งมหาสมุทร!

ในการ ‘ขโมย’ ครั้งก่อน ลูเมี่ยนได้เก็บพลังแห่งมหาสมุทรส่วนหนึ่งไว้กับตัว แม้จะเทียบชั้นกับ ‘อุลตร้าแมน’ ไม่ได้ แต่ก็เพียงพอที่จะต้านทาน ‘ทรงกลดชำระล้าง’ ได้สักหนึ่งถึงสองวินาที

จากนั้น เด็กหนุ่มกระตุ้นรอยประทับสีดำบนไหล่ขวาอย่างเยือกเย็น หายวับไปจากบริเวณที่เจิดจ้าด้วยสีทองอบอุ่น เทเลพอร์ตไปยังมุมห้องที่ไกลจากลาโต้·กียาโรมากที่สุด

‘ทรงกลดชำระล้าง’ ไล่ตามมาติดๆ แต่ก็ถึงขีดจำกัดแล้ว ปรากฏอาการอ่อนแรงอย่างชัดเจน

ลูเมี่ยนตอบสนองอย่างว่องไว ใช้พลังแห่งมหาสมุทรอีกครั้ง มองดูสีทองอบอุ่นที่แผ่ขยายมาถึงตรงนี้ค่อยๆ จางหายไปอย่างรวดเร็วนอก ‘บาเรีย’ ที่มองไม่เห็น

อีกด้านหนึ่ง หัวใจของลาโต้·กียาโรกำลังกระตุกวูบ

เขารับรู้ได้โดยสัญชาตญาณว่าพลัง ‘ทรงกลดชำระล้าง’ ของตนหายไป สงสัยว่าถูก ‘ขโมย’ ไปแล้ว!

วัตถุที่มีพลัง ‘ขโมย’ ของลูเมี่ยน·ลียังใช้ได้อยู่อีกหรือ? ลาโต้·กียาโรไม่มีเวลาครุ่นคิดนานนัก รีบทิ้งตัวลงกับพื้น กลิ้งหลบการฟันอันหนักหน่วงของ ‘ชุดเกราะอหังการ’ แล้วหงายหน้าสู่ท้องฟ้า ยกมือขวาขึ้น กำมือเบาๆ ในอากาศ

แสงอาทิตย์อันบริสุทธิ์และเจิดจ้า รวมตัวกันอย่างรวดเร็ว ณ จุดดังกล่าว กลายเป็นลำแสงอันทรงพลัง พุ่งตรงไปยังหน้าอกของชุดเกราะสีเงินขาวในชั่วพริบตา

ชุดเกราะหยุดชะงักไปเพียงวินาทีเดียว โดยที่แสงไม่อาจทะลวงผ่านไปได้ ทำได้เพียงละลายแผ่นเกราะเป็นรอยบุ๋มดำคล้ำยุบเข้าไป

เมื่อเห็นภาพดังกล่าว กอปรกับนึกได้ว่ายังมีลูเมี่ยน·ลีซึ่งเป็นศัตรูอีกคน ‘อุลตร้าแมน’ ลาโต้·กียาโรเริ่มเกิดความคิดจะหนี ตัดสินใจไม่ขืนสู้อีกต่อไป ไตร่ตรองมองหาหนทางหลบหนีออกไปจากห้อง

ทว่าในขณะนั้นเอง ‘ชุดเกราะอหังการ’ กลับไม่โจมตีต่อเนื่อง แต่เบี่ยงกายหันไปทางลูเมี่ยน

ลูเมี่ยนซึ่งใช้พลัง ‘ข้ามโลกวิญญาณ’ หลายครั้งแล้ว ทั้งบนเรือพิธีการและในห้องโถงใหญ่นี้ ซ้ำยังได้รับผลข้างเคียงจาก ‘ทรงกลดชำระล้าง’ ไปหนึ่งครา พลังวิญญาณจึงใกล้จะหมดสิ้น ดูอิดโรยและอ่อนแรงยิ่งนัก

เมื่อมีมนุษย์เยี่ยงนี้ดำรงอยู่ใกล้กับชุดเกราะอหังการ มันย่อมล่าสังหารอย่างไม่เลือกหน้า

แม้ไม่แน่ชัดว่าเกิดอะไรขึ้น แต่เขาเชื่อว่านี่คือโอกาสอันดี

เขาพลิกกายลุกขึ้นอย่างฉับพลัน ทอดสายตามองไปยังลูเมี่ยน

ในวินาทีถัดมา เขาเห็น ‘ชุดเกราะอหังการ’ ชูดาบมหึมาเปล่งประกายวิ่งตรงเข้าไป

ฮ่าๆ สมบัติปิดผนึกของแก ทรยศแกเสียแล้ว! ลาโต้·กียาโรเยาะเย้ยในใจพลางค่อยๆ เคลื่อนกายเข้าไปใกล้ ตั้งใจจะอาศัยการโจมตีของชุดเกราะสีเงินขาวเต็มยศนั่น สร้าง ‘น้ำมนต์สุริยัน’ สาดใส่ลูเมี่ยน·ลี

ลูเมี่ยนก้าวเท้าไปข้างหน้าหนึ่งก้าวด้วยสีหน้าเรียบเฉย

อาศัยพลังของ ‘นักพรต’ เด็กหนุ่มปลดปล่อยพละกำลังและพลังวิญญาณทั้งหมดที่สั่งสมไว้ในร่างมาเนิ่นนาน พลังเหล่านั้นหลั่งไหลเติมเต็มร่างกายที่อ่อนล้าและพลังใจอันเหือดแห้ง ช่วยให้ร่างกายของเขาพลันขยายใหญ่ สูงขึ้นเจ็ดแปดเซนติเมตร ล่ำขึ้นถึงสองเท่า จนเสื้อคลุมยาวของรองผู้ช่วยพิธีกรรมที่หลวมอยู่แล้ว แทบจะฉีกขาดในคราเดียว

‘ชุดเกราะอหังการ’ ที่กำลังวิ่งเข้ามา มีอันต้องหยุดชะงักไป

มันพลันหันหลังกลับ มองไปทางลาโต้·กียาโรที่กำลังตามมา

ดวงตาของลาโต้·กียาโรหรี่ลงฉับพลัน ร่างกายหนักอึ้งอย่างกะทันหัน จนต้องหยุดเคลื่อนไหวไปโดยปริยาย

เกือบจะในเวลาเดียวกัน เขาเห็นร่างของลูเมี่ยน·ลี ผู้กลายเป็นยักษ์ใหญ่ผิดวิสัย

ศัตรูผู้นี้ ‘เทเลพอร์ต’ มาปรากฏตรงหน้าเขาในชั่วพริบตา ห่างกันไม่ถึงหนึ่งเมตร แม้แต่เงาสะท้อนของตนบนกระจกตาอีกฝ่ายก็ยังมองเห็นได้ชัดเจน

ท่ามกลางเสียงครืนครั่น ลูเมี่ยนฝ่ากระแสอากาศ พุ่งหมัดขวาที่สวมถุงมือสนับ ‘ทุบตี’ ออกมา

เนื่องจากร่างกายของลาโต้·กียาโรกำลัง ‘หนักอึ้ง’ จึงก่อให้เกิดแรงดึงดูดรอบตัวโดยธรรมชาติ ซึ่งเป็นคุณสมบัติ ‘หนักอึ้ง’ เดียวกับสมบัติปิดผนึกรูปลักษณ์มนุษย์ เพียงแต่อำนาจอ่อนแอกว่า ดังนั้นหมัดนี้ของลูเมี่ยนจึงไม่เพียงแต่ไม่ถูกผลักออก หากแต่ยังเร่งความเร็วพุ่งเข้าหาเป้าหมายอีกด้วย

ลาโต้·กียาโรไม่หวั่นเกรงการโจมตีประชิดตัวของเด็กหนุ่ม เพียงแต่กังวลกับพลังที่คล้ายคลึง ‘ทะลวงจิต’ นั่น

ในสถานการณ์ที่ไม่ทันหลบหลีกและใช้พลังอื่นไม่ได้ เขาจึงไร้ซึ่งความลังเล ตอบโต้ด้วยหมัดที่แฝงพลังมหาศาลราวกับมวลน้ำนับพันนับหมื่นตันถาโถมเข้ามา โดยมีเสียงคลื่นทะเลคำรามกึกก้องเป็นพื้นหลัง

ทันทีที่ลาโต้·กียาโรรับการโจมตีของลูเมี่ยนไว้ได้ ก็รีบพลิกกายกลิ้งไปด้านข้างตามแรงปะทะดังกล่าว เพื่อหลบหลีกการจู่โจมของ ‘ชุดเกราะอหังการ’

ทว่าในขณะนั้นเอง ความโลภอันแรงกล้าพลันผุดขึ้นภายในใจเขา จนลืมเลือนแผนการหลบหนีออกจากที่นี่ ซึ่งเพิ่งคิดไว้เมื่อสักครู่

ลูเมี่ยนถอยหลังตามจังหวะเช่นกัน ล้วงขลุ่ยกระดูกสีดำประดับรูแดงออกมาจาก ‘กระเป๋านักเดินทาง’

กลอนดนตรีเคืองแค้น!

ฉวยจังหวะที่ลาโต้·กียาโรกำลังหลบหนีและต่อสู้กับ ‘ชุดเกราะอหังการ’ ลูเมี่ยนยกขลุ่ยขึ้นแนบริมฝีปาก เป่าทำนองแหลมกรีดอย่างดุเดือด

สมองของลาโต้·กียาโรแทบระเบิด ทั้งร่างแข็งทื่อยืนนิ่งอยู่กับที่

เลือดสีสว่างซึมออกมาตามรอยแยกของเกล็ดดาวที่ปกคลุมร่างกายเขา

ระเบิดอารมณ์!

ฉัวะ! ‘ชุดเกราะอหังการ’ ฟันดาบลงบนไหล่ของลาโต้·กียาโร ตัดผ่านเกล็ดเหล่านั้น หักกระดูก เฉือนลึกเข้าไปในเนื้อและเลือด

ลูเมี่ยนกระโจนสองก้าวเข้าหาลาโต้·กียาโรที่กำลังจะล้มลง ใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความเจ็บปวด พลางชูขลุ่ยกระดูกสีดำในมือขึ้น

ความเจ็บปวดจากดาบของ ‘ชุดเกราะอหังการ’ ช่วยให้ลาโต้·กียาโรหลุดพ้นจากภาวะระเบิดอารมณ์ได้เบื้องต้น แต่เพียงครู่เดียว เขาก็เห็นลูเมี่ยน·ลีถือขลุ่ยกระดูก หันคมเตรียมแทงใส่ตนอย่างบ้าคลั่ง ใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความโกรธแค้น

ฉึก!

ขลุ่ยกระดูกแทงทะลุเข้าไปในดวงตาซ้ายของลาโต้·กียาโร ราวกับแทงเข้าไปในเนยอ่อนๆ

ลูกตาของสมาชิกแกนหลัก ‘วันเอพริลฟูล’ ผู้นี้แตกสลายทันที เลือดสดและของเหลวอื่นๆ ไหลทะลักออกมาตามร่องของขลุ่ยกระดูกสีดำ

‘กลอนดนตรีเคืองแค้น’ แม้เพียงแทงถูกส่วนธรรมดา ก็เทียบเท่าการโจมตีจุดสำคัญ หากถูกจุดอ่อนที่แท้จริง ศัตรูจะถูกสังหารในคราเดียว หรือไม่ก็ตายทางสังคมชั่วระยะหนึ่ง บัดนี้ ดวงตาซ้ายและสมองของลาโต้·กียาโรนั้นไร้ข้อกังขาว่าเป็นจุดอ่อนของเขา

ดวงตาอีกข้างของเขาเบิกกว้างฉับพลัน โปนออกมา ลมหายใจแห่งชีวิตจางหายไปอย่างรวดเร็ว ร่างทรุดลงอย่างอ่อนระทวย

ลูเมี่ยนกำคอ ‘อุลตร้าแมน’ ผู้นี้ยกขึ้นมา ปล่อยมือขวาที่กุมขลุ่ยกระดูกสีดำอยู่ ตบหน้าอีกฝ่ายหนึ่งฉาดแรงๆ

ใบหน้าของเด็กหนุ่มบิดเบี้ยวด้วยความโกรธแค้น คำรามเสียงต่ำเป็นภาษาอินทิสว่า

……………………………………………………..