ราชันเร้นลับ 2 : วัฏจักรแห่งชะตา (Circle of Inevitability) - ตอนที่ 589 สิ่งที่อยู่ในรัง

ตอนที่ 589 สิ่งที่อยู่ในรัง

เมื่อกายดาราแผ่ซ่านออกไปตามกระแสอานุภาพแห่งมหาสมุทร ลูเมี่ยนพลันรับรู้ถึงการดำรงอยู่ของ ‘น่านน้ำ’ แห่งนี้

มิใช่ทะเลแท้จริง หากแต่เป็นมหาสมุทรมายาที่ก่อร่างจากประกายดาวระยิบระยับ

ณ ใจกลางทะเลปรากฏวัตถุมหึมาสีเทาเงิน

ลูเมี่ยนส่งกายดาราที่แปดเปื้อนด้วยพลังมหาสมุทรอันเข้มข้น พุ่งทะยานเข้าประสานรวมกับเงาลึกลับนั้น

อกซ้ายของเด็กหนุ่มร้อนผ่าวราวถูกเพลิงเผา ความรู้สึกคลุมเครือบางอย่างผุดขึ้นในใจ ดั่งได้รับการยอมรับจากสิ่งศักดิ์สิทธิ์

จิตวิญญาณของเขาแผ่ขยายไร้ขอบเขต ครอบครองทะเลมายาอันงดงามดุจความฝันนั้น

ในห้วงแห่งการครอบครอง เขาได้เห็นเงาวูบไหวของฆวน·โอโร เห็นเงารางของ ‘อุลตร้าแมน’ ลาโต้·กียาโร และเงาริ้วแล้วริ้วเล่าของผู้คนนิรนาม

เหล่าผู้หวนคืนสู่ ‘มหาสมุทร’ หรือ? ยังกับว่าพวกเขาแปรเปลี่ยนเป็นหยดน้ำในท้องทะเล…ลูเมี่ยนละสายตาจากฆวน·โอโรผู้มีแววตาเปี่ยมสุข ละสายตาจากลาโต้·กียาโรผู้มีใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความทุกข์ระทม ละสายตาจากห้วงทะเลมายา แล้วทอดมองไปยังส่วนลึกของอุโมงค์เบื้องหน้า ทะลุผ่านระยะทางอันไกลโพ้น จนสบพบกับร่างของ ‘นังบ้า’

ภายในวัตถุมหึมาสีเทาเงิน ภายใน ‘รังนก’ เลือดเนื้อนั่น มีทั้งแมลงดำบาร์ตินส์ ปีศาจน้อย และสิ่งมีชีวิตจากดาวดวงอื่นกำลังเจริญเติบโตอยู่ มันคือโลกวิญญาณอย่างไม่ต้องสงสัย แต่กลับไม่เชื่อมต่อกับโลกวิญญาณภายนอกแต่อย่างใด ส่งผลให้เหล่าผู้วิเศษที่ชำนาญการอัญเชิญวิญญาณมาสนับสนุน ไม่อาจงัดไพ่เด็ดของตนออกมาใช้ได้ ส่วนการ ‘เทเลพอร์ต’ ที่ต้องอาศัยพลังจากโลกวิญญาณ จะยังสามารถใช้งานได้ตามปกติ เพียงแต่ไม่อาจออกไปสู่ภายนอกได้โดยตรง จำต้องอาศัย ‘ช่องทางพลังงาน’ ตรงทางออก หรือไม่อย่างนั้นก็ต้องทำลายผนังกั้นด้วยตนเอง เพื่อให้โลกวิญญาณภายในกับภายนอกเชื่อมถึงกัน

ขณะเดียวกัน ยิ่งได้เข้าใกล้ ‘รังนก’ เลือดเนื้อ โลกวิญญาณก็ยิ่งทวีความพิสดาร ราวกับอากาศค่อยๆ เหนียวข้นขึ้นทีละน้อย จนแปรสภาพเป็นของแข็ง ขวางกั้น ‘นกน้อย’ มิให้เข้าใกล้

ด้วยสภาพแวดล้อมเช่นนี้ กอปรกับการที่ยังระบุปลายทางไม่ได้ เนื่องจากยังไม่เห็น ‘รังนก’ ด้วยตาเปล่าของตัวเอง นังบ้าจึงไม่สามารถ ‘เทเลพอร์ต’ ไปถึงจุดหมายได้โดยตรง จำต้องใช้การ ‘แฟลช’ ทีละช่วงๆ เผาผลาญพลังวิญญาณไปอย่างไม่เสียดาย

เมื่อลูเมี่ยนล็อกเป้าหมายเป็น ‘นังบ้า’ รวมถึงบริเวณเบื้องหน้าเธอได้แล้ว ก็ยื่นมือขวาออกมา พร้อมกับกำหมัดแน่น

ทันใดนั้น อากาศรอบกาย ‘นังบ้า’ พลันหนักอึ้งราวกับมีตัวตน จนม่านมายาถึงกับบิดเบี้ยว หดรัดมิติโดยรอบให้กลายเป็น ‘ทรงกลม’ โปร่งแสงอันมืดมิด

ร่างของ ‘นังบ้า’ อันตรธานไปอีกครา ทว่ากลับถูกพลังมหาศาลที่มองไม่เห็น ซึ่งเป็นต้นตอที่ทำให้ห้วงมิติบิดเบี้ยว กระชากออกมาอย่างฉับพลัน ร่วงหล่นสู่เบื้องล่าง

ภายใต้อำนาจของผู้ว่าการแห่งทะเล โลกวิญญาณภายใน ‘ทรงกลม’ กับโลกวิญญาณภายในวัตถุมหึมาสีเทาเงิน ถูกแบ่งแยกออกจากกันอย่างสิ้นเชิง!

แน่นอนว่า ความสำเร็จนี้ล้วนอาศัยสภาพแวดล้อมพิเศษของที่นี่ หากเป็นโลกภายนอก ด้วยระดับพลังปัจจุบันที่ลูเมี่ยนครอบครอง แม้จะผนวกรวมอำนาจของมหาสมุทรเข้าไป ก็คงยากที่จะแยกมิติส่วนหนึ่งออกจากโลกวิญญาณอันกว้างใหญ่ไพศาลได้อย่างสิ้นเชิง ทำได้เพียงใช้ ‘นภาดาวไร้สรรพสิ่ง’ ซึ่งมีประตูทางออก แล้วพยายามซ่อนประตูนั้นไว้ ซึ่งวิธีนี้ย่อมถูกพลังของ ‘นักท่องเที่ยว’ แก้ทางได้ไม่ยาก

‘นังบ้า’ พยายาม ‘แฟลช’ อีกครั้ง แต่ก็ยังคงไม่อาจหลุดพ้นจาก ‘ทรงกลม’ อันมืดมิดนั้นได้

เธอหยุดชะงักไป ยืนนิ่งครุ่นคิดอย่างจริงจังว่าพลัง ‘บันทึก’ ของตน หรือสิ่งของติดตัวใดบ้าง ที่อาจช่วยคลี่คลายสถานการณ์คับขันนี้ได้

เมื่อเห็นฉากตรงหน้า ลูเมี่ยนพลันบังเกิดความปรารถนาอันแรงกล้า ที่จะก้าวไปถึงระดับครึ่งเทพให้จงได้

เพียงแค่ได้รับสิทธิ์ชั่วคราวของผู้ว่าการแห่งทะเล เพียงแค่ได้เป็นครึ่งเทพจอมปลอม ซึ่งแม้แต่เวทมนตร์เดียวของครึ่งเทพตัวจริงอย่าง ‘ซินเดอเรลล่า’ ก็ยังต้านทานไม่ได้ เขากลับสามารถทำให้ ‘นังบ้า’ ผู้เคยคึกคะนองจนแม้แต่มิสเตอร์ K ก็ยังไม่อาจจัดการได้ในเวลาอันสั้น ต้องตกอยู่ในสถานการณ์คับขันอันยากจะหลุดพ้น

‘นังบ้า’ จ้องมองไปยังส่วนลึกของอุโมงค์โลหะอันเป็นที่ตั้งของ ‘รังนก’ เลือดเนื้อ ใบหน้าเผยทั้งความร้อนรน คาดหวัง และตื่นเต้นอย่างไม่ปิดบัง

เธอหัวเสียเป็นอย่างยิ่งที่ถูกตรึงเอาไว้ตรงนี้ จนไม่อาจไปถึงจุดหมายปลายทางได้ จิตใจจึงกำลังกระสับกระส่าย อยากหลุดพ้นจากพันธนาการนี้โดยเร็ว

“ต้องรีบไป…ต้องรีบไป!”

“ฉันต้องไปให้ได้!”

‘นังบ้า’ รู้สึกว่าเสียงเรียกร้องในหัวใจตน ดังก้องกังวานขึ้นทุกขณะ จนแทบจะกลายเป็นความปรารถนาที่จับต้องได้

และความปรารถนานั้น ได้กระแทกกระทั้นอยู่ในอกของเธอ ราวกับจะฉีกทำลายพันธนาการ เคลื่อนไหวด้วยตัวเอง เพื่อหลุดพ้นจากสถานการณ์คับขัน

มิสเตอร์ K ผู้เปลี่ยนมาใช้ดวงวิญญาณ ‘นักท่องเที่ยว’ แต่เนิ่นๆ ไล่ตามมาทัน และได้เห็น ‘นังบ้า’ เข้าพอดี

ตำราเล่มดังกล่าวฉายภาพไปเบื้องหน้ามิสเตอร์ K พลางพลิกหน้าอย่างรวดเร็ว พร้อมกับเปล่งเสียงสวดต่ำๆ

“ข้าบรรลุ ข้าประจักษ์ ข้าบันทึก”

เพียงชั่วพริบตา มิสเตอร์ K ก็แปลงกายเป็นครึ่งยักษ์สูงราวสองสามเมตร สวมเกราะดำเย็นเยียบ มือถือดาบใหญ่เล่มหนึ่งอันลึกล้ำดำทะมึน

ในตอนที่ ‘ต้อนแกะ’ ดวงวิญญาณ ‘นักท่องเที่ยว’ เขาได้เลือกพลังวิเศษสามอย่าง ได้แก่ ‘แฟลช’ ‘บันทึก’ และ ‘ประตูนักท่องเที่ยว’ — ซึ่งอาจเรียกว่า ‘เทเลพอร์ต’ หรือ ‘ท่องเที่ยว’ ก็ได้ และด้วยพลัง ‘บันทึก’ นี้เอง เขาได้บันทึกพลังแฝงเทวบารมีจากนักบุญผู้หนึ่งใน ‘ชุมนุมแสงเหนือ’ แม้ประสิทธิภาพจะเหลือเพียงครึ่งเดียวของต้นฉบับ แต่ก็เพียงพอที่จะจัดการกับ ‘นังบ้า’ ผู้ยังมิได้แตะขอบประตูแห่งเทวบารมี

มิสเตอร์ K ก้าวย่างอย่างองอาจ เหวี่ยงดาบใหญ่อันลึกล้ำดำทะมึนนั้นลงมา

ในขณะเดียวกัน ความรู้สึกที่อกของ ‘นังบ้า’ ถูกความปรารถนากระแทกกระทั้น ก็พลันพุ่งสูงถึงขีดสุด

จากนั้น เธอได้ลิ้มรสความเจ็บปวดรวดร้าวอย่างแสนสาหัส

‘นังบ้า’ ไม่จำเป็นต้องก้มศีรษะลง เพียงแค่อาศัยหางตาเหลือบแล ก็เห็นเนื้อหนังมังสาบริเวณทรวงอกของตนฉีกขาดทีละนิด กระดูกขาวโพลนหักเป็นท่อนๆ ทันใดนั้น หมอกสีเทาขาวปนเศษเนื้อพลันพวยพุ่งออกมา แล้วแปรเปลี่ยนเป็นร่างมนุษย์คล้ายคลึงกับเธอ พริบตาเดียวก็พุ่งทะยานออกจาก ‘ทรงกลม’ อันมืดมิดที่ลูเมี่ยนสร้างขึ้น มุ่งหน้าสู่ห้วงลึกของอุโมงค์โลหะ

อย่าเพิ่งรีบไปนักสิ! นังบ้าเห็นภาพนั้นแล้วมิได้ตื่นตระหนก กลับเต็มไปด้วยความตื่นเต้น ทว่าแฝงด้วยความเสียดายอยู่บ้าง

ฉัวะ!

ดาบใหญ่สีดำทะมึนของมิสเตอร์ K ฟันฉับผ่านทรงกลมอันมืดมิด สะบัดเฉียงฟาดร่างของนังบ้าขาดเป็นสองท่อน

นังบ้าสวมแหวนอาคมเลือดเนื้อไว้ จึงมิได้สิ้นชีพในทันที ร่างกายที่ถูกฟันขาดเป็นสองส่วน กลับมีเนื้อหนังเคลื่อนไหวบิดเบี้ยว พยายามรวมตัวเป็นหนึ่งเดียวกันอีกครา ทว่าความพยายามทั้งมวลกลับถูกความมืดมิดอันลึกล้ำที่ดาบใหญ่ทิ้งไว้กลืนกินจนสิ้น เศษเนื้อเหล่านั้นไม่อาจเชื่อมต่อกันได้อีก

“เร็วสิ…เร็วเข้า…” ศีรษะของนังบ้าที่ยังคงสภาพดีอยู่ พยายามช่วยเหลือร่างกาย แต่แล้วก็เริ่มสัมผัสถึงความดับสูญของดวงวิญญาณ

วิสัยทัศน์ของเธอพลันมืดสนิท ร่างที่ถูกแยกออกเป็นสองส่วนอย่างไม่เท่ากัน ล้มครืนลงสู่พื้นห้อง

มิสเตอร์ K กับลูเมี่ยนมิได้สนใจสมาชิกแกนหลักของวันเอพริลฟูลผู้นี้อีกต่อไป หากแต่มุ่งความสนใจไปยัง ‘ร่าง’ สีเทาขาวที่พุ่งทะยานเข้าสู่ห้วงลึกของอุโมงค์โลหะอย่างรวดเร็ว

ร่างนั้นครึ่งหนึ่งเป็นหมอก อีกครึ่งเป็นเนื้อหนัง ทั้งจริงแท้และลวงตา

ลูเมี่ยน ผู้ว่าการแห่งทะเลชั่วคราว ได้กำหนดเป้าหมายและบริเวณโดยรอบอีกครั้ง ตั้งใจจะระดมพลังทั้งมวลของมหาสมุทรที่ตนควบคุมได้

ทันใดนั้น ร่างสีเทาขาวก็ทรุดตัวลงเอง ดิ่งลงสู่พื้น

เนื้อหนังที่เคยเป็นของนังบ้า แทรกซึมเข้าสู่พื้นโลหะในพริบตา หมอกสีเทาขาวก็ดูเหมือนจะถูกดูดกลืนไปด้วยเช่นกัน

ทันใดนั้น อุโมงค์ทั้งสายพลันสั่นสะเทือน ลูเมี่ยน ‘เห็น’ วัตถุรูปทรงลูกสาลี่ที่ประกอบด้วยเนื้อหนังและเยื่อหุ้มอีกครั้ง

เยื่อหนังบนผิวของมันยุบตัวเข้าด้านใน ก่อเกิดเป็นโครงร่างคล้ายจานกลม

พลังดูดกลืนอันน่าสะพรึงกลัวพลันปะทุขึ้น ไม่ว่าจะเป็นลูเมี่ยน ผู้ว่าการแห่งทะเลชั่วคราว หรือมิสเตอร์ K ต่างลอยละลิ่วขึ้นไปโดยไม่อาจต้านทาน พุ่งเข้าสู่ห้วงลึกของอุโมงค์โลหะ ราวกับมีมือล่องหนกำลังฉุดกระชากพวกเขาเข้าสู่แกนกลางของวัตถุมหึมาสีเงินเทานั่น

ร่างไร้วิญญาณของนังบ้าที่ถูกฟันเป็นสองท่อน พร้อมด้วยสัมภาระบนตัว ต่างลอยขึ้นสู่อากาศ ถูกกระแสน้ำหลากพัดพาสู่จุดหมายปลายทางที่เธอปรารถนายามมีชีวิต

ร่างมนุษย์ที่ก่อตัวจากหมอกสีเทาขาว แทรกซึมลึกเข้าไปในพื้นโลหะยิ่งขึ้น ถูกดูดกลืนไปบางส่วน

บัดนี้ลูเมี่ยนซึ่งเป็นผู้ว่าการแห่งทะเล อาศัยอำนาจชั่วคราวที่ได้รับ ช่วยให้ ‘เห็น’ สภาพของ ‘รังนก’ เลือดเนื้อในห้วงลึกของอุโมงค์โลหะได้ชัดเจนยิ่งกว่าเดิม

เนื้อหนังกับเยื่อหุ้มของวัตถุรูปทรงสาลี่ เริ่มยุบตัวเข้าไปลึกยิ่งกว่าเก่า กระแสประกายดาราและสสารมืดมิดที่ไหลผ่านเส้นเชือกเนื้อหนังโดยรอบ ทวีความเร็วขึ้นทุกขณะ

ผ่านเยื่อหุ้มและเนื้อหนังที่ตึงเปรี๊ยะ ลูเมี่ยนรับรู้อย่างเลือนรางถึงสิ่งที่กำลังเติบโตอยู่ภายในวัตถุรูปทรงลูกสาลี่นั้น

มันคือวังวนสีดำสนิท ซึ่งสามารถกลืนกินทุกสีสันและแสงสว่าง

วังวนนี้มิได้ใหญ่โตนัก รอบนอกก่อตัวเป็นขอบวงกลม

นี่มัน…ลูเมี่ยนนึกถึงแนวคิดทางวิทยาศาสตร์ รวมถึงภาพจำลองอย่างง่ายที่โอลัวร์เคยเล่าให้ฟัง จึงนึกถึงวลีที่สอดคล้องกับสิ่งที่ตนกำลัง ‘เห็น’ อยู่เบื้องหน้า

หลุมดำ!

“บรรพชนตระกูลอับราฮัมกับอามุนด์ผนึกหลุมดำเอาไว้? หลุมดำที่ยังไม่ก่อร่างสมบูรณ์ ยังคงเติบโตอยู่ในครรภ์มารดาในเชิงศาสตร์เร้นลับ? สิ่งที่ชาวเมืองท่าซานตาบูชาสักการะ แท้จริงแล้วคือของแบบนี้?” ความคิดหลายประการแล่นผ่านสมองของลูเมี่ยนอย่างตะลึงงัน ก่อให้เกิดความรู้สึกแปลกประหลาด ซึ่งทั้งไม่เป็นวิทยาศาสตร์และไม่เป็นศาสตร์เร้นลับ

ในขณะเดียวกัน เด็กหนุ่มก็ตระหนักได้ว่า สิ่งที่มีลักษณะคล้ายกับ ‘หลุมดำ’ นี้น่าจะเชื่อมต่อกับปลายทางอีกแห่งหนึ่ง สถานที่ซึ่งมีลมหายใจอันลึกล้ำ หนักอึ้ง แน่นทึบ น่าสะพรึงกลัว และยิ่งใหญ่ กำลังทอดมองโลกนี้อยู่

วูบหนึ่ง ลูเมี่ยนแทบจะสิ้นสติ ไม่เพียงแต่ร่างกายของเขากำลังพุ่งเข้าหา ‘รังเนื้อหนัง’ เท่านั้น แม้แต่ความคิด ร่างจิต และโชคชะตาก็กำลังเคลื่อนเข้าใกล้ทิศทางนั้นด้วย

มิสเตอร์ K ก็ประสบชะตากรรมเดียวกัน

พวกเขาเคลื่อนที่ตามกันไป ท่ามกลางเศษซากร่างของนังบ้า รวมถึงข้าวของบางชิ้นที่ลอยล่องอยู่

ภายนอกวัตถุมหึมาสีเงินเทา ฟรังก้ากับผู้อื่นต่างรู้สึกถึงแรงดูดอันน่าสะพรึงกลัวที่แผ่ซ่านมาจากใต้ทะเล ราวกับว่าที่นั่นได้กลายเป็นศูนย์กลางของวังวนมหึมา พร้อมจะกลืนกินทุกสิ่งโดยรอบเข้าไป

โครม!

คลื่นยักษ์สีครามดั่งขุนเขา กับผนังวารีสีเขียวมรกต พังทลายลงมาด้วยเสียงกึกก้อง ถาโถมสู่ก้นทะเล

ทันใดนั้น ประกายดาวระยิบระยับหยาดลงมาจากนภาเบื้องบน

มาดามเมจิกเชี่ยนปรากฏกาย ณ จุดดังกล่าว สวมเสื้อคลุมยาวสีดำสนิทของจอมเวท ปักดาวดวงแล้วดวงเล่าที่ส่องประกายเงินวับวาว

ผู้ถือไพ่อาร์คาน่าใหญ่รายนี้ ชี้นิ้วมือขวาไปทางวัตถุมหึมาสีเงินเทาใต้ท้องทะเล ร่างของเธอดูคล้ายกับสภาวะซ้อนทับ ระหว่างการปรากฏและไม่ปรากฏ บางครั้งชัดเจน บางคราวพร่าเลือน

ทุกประกายดาวอันเจิดจรัสแปรเปลี่ยนเป็นประตูลวงตา ไหลตามแรงดูดดังกล่าว แล้ว ‘หลอมรวม’ เข้ากับวัตถุมหึมาสีเงินเทา

……………………………………………………..