ราชันเร้นลับ 2 : วัฏจักรแห่งชะตา (Circle of Inevitability) - ตอนที่ 651 กลอุบายที่ไม่อาจสำเร็จ

ตอนที่ 651 กลอุบายที่ไม่อาจสำเร็จ

ณ อาคารสีขาวครีมสูงสี่ชั้นของหน่วยลาดตระเวน

กามูส์ที่หลุดพ้นจากอิทธิพลของไพ่ป๊อกใบนั้นแล้ว เห็นโซวนอนจมกองเลือด ถูกอันเดดสองตนฉีกร่างออกเป็นสองท่อน

ในห้องอื่น ยังมีสมาชิกหน่วยลาดตระเวนคนหนึ่งที่ถูกเทวานาโคควบคุม กำลังดื้อดึงต่อต้านอยู่ ส่วนพรรคพวกคนอื่นได้ถูกกำจัดไปหมดแล้ว

กามูส์ถอนหายใจ ไม่คาดคิดว่าจะถูกลอบสังหารภายในหน่วยลาดตระเวน จนเกือบเอาชีวิตไม่รอด

เขาเหลียวมองเลอาซา บุรุษวัยกลางคนในชุดสูทบางสีดำผู้ควบคุมอันเดด รองหัวหน้าหน่วยที่รีบรุดมาถึงจุดเกิดเหตุ แล้วเอ่ยถามด้วยความฉงน

“เหตุใดโซวถึงกลายเป็นสมาชิกโรงเรียนกุหลาบไปได้?”

“เหตุใดจึงมีสมาชิกหน่วยมากมายถูกโรงเรียนกุหลาบควบคุม?”

แม้กามูส์จะทุ่มสุดกำลังต่อต้านไพ่ป๊อกใบนั้น แต่เขาก็ยังได้ยินเสียงร้องของจินนา จึงประทับมันไว้ในห้วงคำนึง

เลอาซาจ้องมองร่างโซวที่นอนจมกองเลือด รวมถึงเหล่าอันเดดในห้อง ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนเอ่ยปาก

“คงเป็นฝีมือเทวานาโค”

เทวานาโค…กามูส์พลันนึกถึงปัญหาที่หลุยส์·แบรีเคยกล่าวถึง

หรือว่าคดีฆาตกรรมต่อเนื่องเมื่อสี่ปีก่อน เป็นฝีมือเทวานาโคจริงๆ?

เขาเป็นปีศาจจริงหรือ?

กามูส์อดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว พลางเอ่ยปากรำพัน

“การปล่อยให้ซอมบี้อยู่ในหน่วย ก็เป็นภัยแฝงอยู่แล้ว จะเพียงเพราะเขาระงับตัณหาได้ดี ก็ไม่ควรละเลยความสงสัยว่าเขาเป็นสมาชิกโรงเรียนกุหลาบ เขาอาจรอจังหวะเหมาะแล้วค่อยปล่อยตัวก็เป็นได้”

เลอาซาเจ้าของบรรยากาศอันเยือกเย็น เอ่ยเสียงทุ้มว่า

“แต่ทางเราได้ยืนยันแล้วว่า เขาเป็นสมาชิกฝ่ายระงับตัณหาที่หลบหนีจากโรงเรียนกุหลาบจริง และศรัทธาในมิสเตอร์ฟูล”

เขาไม่คาดคิดว่าจะได้รับคำตอบเช่นนี้

…………

ณ พระราชวังโบราณทรุดโทรมในอาณาจักรราตรี ภายในห้องสอบสวนในแดนฝัน

เมื่อได้ยินคำถามของลูเมี่ยน ‘ฮิโซกะ’ ก็หัวเราะขึ้น

“ถ้าแกขอความช่วยเหลือจากชุมนุมทาโรต์ ฉันก็จะฆ่าแกได้ยังไงล่ะ!”

ท่ามกลางเสียงหัวเราะที่ก้องกังวาน เงาดำของ ‘ฮิโซกะ’ ราวกับมีชีวิตขึ้นมา ทอดลงบนผนัง งอกเขาแพะคดและปีกค้างคาวมหึมา

ลูเมี่ยนได้กลิ่นอายของกลอุบาย จึงเอ่ยถามด้วยความฉงนระคนสงสัยใคร่รู้

“ทำไมแกถึงคิดแบบนั้น?”

‘ฮิโซกะ’ ลุกขึ้นยืน ดวงตาฉายแววกระหายเลือดราวกับจะตกผลึกเป็นรูปธรรม

“ถ้าแกขอความช่วยเหลือจากชุมนุมทาโรต์ ทางนั้นย่อมส่งฉันมาช่วยเหลือแก ร่วมมือกันสืบสวน”

กล่าวถึงตรงนี้ มุมปากของ ‘ฮิโซกะ’ ยกยิ้ม เผยรอยแย้มอันผยองหยิ่ง

เมื่อไม่หลงเหลือความแจ่มชัดของสติ เขาก็เผยธาตุแท้จากส่วนลึกที่สุดของจิตใจ

ลูเมี่ยนเลิกคิ้ว

“อย่างแกคงไม่ใช่ไพ่อาร์คาน่าเล็กแน่”

‘ฮิโซกะ’ ส่ายหน้า ตอบด้วยรอยยิ้มเจิดจ้า

“ฉันสังกัดฝ่ายระงับตัณหา ผู้ศรัทธาในมิสเตอร์ฟูล”

ว่าแล้วปีศาจผู้นี้ก็หัวเราะร่า ยกมือทาบอก โค้งคำนับ

“มิสเตอร์ฟูลจงเจริญ!”

เมื่อเห็นภาพตรงหน้า ลูเมี่ยนรู้สึกทั้งเหลวไหลปนขบขัน พลางวิเคราะห์ด้วยสัญชาตญาณ

‘ฮิโซกะ’ สังกัดฝ่ายระงับตัณหาของโรงเรียนกุหลาบ? ปีศาจที่อวดอ้างความชั่วร้าย กลับเป็นสมาชิกฝ่ายระงับตัณหา?

แต่ที่นี่คือแดนฝันที่เฮล่าสร้างขึ้น หากไม่มีพลังพิเศษ ‘ฮิโซกะ’ ย่อมยากที่จะโกหก

หากเป็นเช่นนั้น ก็เหลือเพียงคำอธิบายเดียวแล้ว

เขาอาศัยกลอุบายหลอกลวง แฝงตัวเข้ามาในฝ่ายระงับตัณหา!

ภายนอกเขาเป็นผู้วิเศษเส้นทางนักโทษจริง และแสดงออกถึงการระงับตัณหาได้ดี หากเป็นเพียงสมาชิกรอบนอก ฝ่ายระงับตัณหาย่อมไม่ตรวจสอบเข้มงวดนัก อาจไม่พบปมปัญหาของเขา

อย่างนี้นี่เอง หน่วยลาดตระเวนรัฐมาตานีถึงได้ยอมให้ผู้วิเศษเส้นทางนักโทษเข้าร่วม

เรื่องนี้เกิดขึ้นนานกว่าสี่ปีแล้ว สมัยนั้น ‘ฮิโซกะ’ ภายนอกเป็นแค่ ‘คนบ้า’ ลำดับ 8 แห่งเส้นทางนักโทษ ยังไม่ถึงลำดับกลาง จึงนับเป็นเพียงสมาชิกวงนอกของฝ่ายระงับตัณหา อาจไม่ได้รับความสนใจเท่าใดนัก

อีกทั้ง เขาน่าจะเข้าร่วมฝ่ายระงับตัณหาก่อนหน้านั้น ในยามที่ตัวเองยังอ่อนด้อยและไม่ถูกจับตามอง

ต่อมา เขาแสร้งว่าได้รับทรัพยากรจากฝ่ายระงับตัณหา รวมถึงการจู่โจมของโรงเรียนกุหลาบ เพื่อเลื่อนลำดับอย่างต่อเนื่อง แต่ความจริงแล้วอาศัยพรจากมารดาพฤกษาแห่งแรงกระหาย? แล้วทรัพยากรเหล่านั้นหายไปไหน? ลักลอบขาย หรือนำไปสร้างสมบัติวิเศษ? ไพ่ป๊อกใบนั้น?

เขาแทรกซึมเข้าฝ่ายระงับตัณหาไปเพื่ออะไร? อีกทั้งยังศรัทธาในมิสเตอร์ฟูล?

จุดประสงค์หลักชัดเจนว่าไม่ใช่เพื่อทรัพยากร…

ศรัทธาในมิสเตอร์ฟูล…

คิดมาถึงตรงนี้ ลูเมี่ยนก็พลันผุดข้อสันนิษฐาน

การแทรกซึมเข้าศาสนาเดอะฟูลด้วยวิธีบางอย่าง และศรัทธาในมิสเตอร์ฟูลต่างหาก คือจุดประสงค์ที่แท้จริงของ ‘ฮิโซกะ’!

นี่ต้องมาจากวิวรณ์ของราชันสวรรค์นั่นแน่!

“ศรัทธาที่แท้จริงของ ‘ฮิโซกะ’ คือราชันสวรรค์ฟ้าดินประทานโชค แต่ราชันสวรรค์พระองค์นั้นกำลังต่อต้านมิสเตอร์ฟูล ชัดเจนว่าสามารถส่งอิทธิพลถึงเส้นทางนักทำนาย ผู้ฝึกหัด และนักโจรกรรม…”

“‘ฮิโซกะ’ อาศัยลูกไม้บางอย่างในยามสวดภาวนา ภายนอกดูเหมือนวิงวอนถึงมิสเตอร์ฟูล แต่แท้จริงรับพรจากราชันสวรรค์? ด้วยเหตุนี้ เขาจึงไม่มีความเสี่ยงจากการแสร้งศรัทธา…”

“เป็นไปได้มากทีเดียว…มาดามเมจิกเชี่ยนเคยกล่าวไว้ว่า หากมิได้สวดอ้อนวอนถึงมิสเตอร์ฟูลตามขั้นตอนที่ถูกต้อง ผู้ที่ตอบรับอาจมิใช่พระองค์ แต่เป็นราชันสวรรค์…”

“เหตุใดราชันสวรรค์ถึงบอกให้ฮิโซกะเคลื่อนไหวแบบนี้?”

“นักโจรกรรม…ขโมย…หรือว่าพระองค์จะทรงใช้วิธีนี้ค่อยๆ ฉกฉวยศักดิ์และศรัทธาไปจากมิสเตอร์ฟูล?”

“เมื่อศาสนิกชนจำนวนมากศรัทธาในมิสเตอร์ฟูลด้วยใจจริง แต่กลับกลายเป็นศรัทธาในราชันสวรรค์ด้วย ราชันสวรรค์ก็จะกลายเป็นเดอะฟูลหรือ?”

“ซี้ด…ยิ่งคิดก็ยิ่งน่ากลัว…”

“ฮิโซกะเพียงผู้เดียวคงไม่พอ น่าจะมีศาสนิกชนในลักษณะเดียวกันอยู่อีกไม่น้อย…”

“นับว่าแยบยลมาก หากราชันสวรรค์คิดจะสร้างศาสนิกชนตามวิถีปกติ เพียงทิ้งร่องรอยเล็กน้อยก็จะถูกชุมนุมทาโรต์ปราบปรามอย่างแข็งขัน แต่หากศาสนิกชนของพระองค์แสดงออกว่าศรัทธาในมิสเตอร์ฟูล นอกจากจะไม่ถูกกำจัดแล้ว ยังจะได้รับพรคุ้มครองอีกด้วย…”

“เจ้าเล่ห์จริงๆ…”

ลูเมี่ยนคาดเดาเหตุการณ์ต่อเนื่อง พลางตระหนักถึงพลังกดดันอันน่าสะพรึงกลัวที่แฝงอยู่ในความมืดของราชันสวรรค์

หากถูกพระองค์จับจ้อง อาจพ่ายแพ้และพินาศย่อยยับโดยไม่ทันรู้ตัวก็เป็นได้!

ด้วยข้อสันนิษฐานข้างต้น เมื่อลูเมี่ยนย้อนนึกถึงเหตุการณ์ที่เมืองท่าไพลอส ก็พลันกระจ่างในประเด็นที่ฮิโซกะเคยบอกว่า ‘จะรอคอยโอกาส’

ตัวเขาที่เพิ่งมาถึงทวีปใต้และเมืองท่าไพลอส ไม่มีทรัพยากรใดเลย ไร้ซึ่งสหาย อีกทั้งยังไม่รู้ภาษาตูทาน ย่อมต้องขอความช่วยเหลือจากชุมนุมทาโรต์ที่คอยหนุนหลังแน่นอน

ในสถานการณ์ที่เป้าหมายยังไม่ชัดเจน และไม่แน่ชัดว่าต้องใช้เวลาสืบนานเพียงใด บรรดาอาร์คาน่าใหญ่ของชุมนุมทาโรต์คงไม่ออกหน้าด้วยตัวเอง แต่เลือกส่งอาร์คาน่าเล็กหรือสมาชิกใต้บังคับบัญชาที่คุ้นเคยกับทวีปใต้มาช่วยเหลือแทน

ภายใต้เงื่อนไขเช่นนี้ ใครเล่าจะมีคุณสมบัติเหมาะสมไปกว่าเทวานาโค·ทูเปียน ผู้สังกัดฝ่ายระงับตัณหาแห่งศาสนจักรเดอะฟูล เกิดและเติบโตในรัฐมาตานี คุ้นเคยกับท้องถิ่น ทั้งยังมีตำแหน่งทางราชการ และมีพลังถึงลำดับ 6?

หากเป็นเช่นนั้น ลูเมี่ยนก็จะต้องร่วมสืบสวนกับฮิโซกะเพื่อสืบหาฮิโซกะเอง อีกฝ่ายจะค่อยๆ เข้าใจสถานการณ์ ล่วงรู้ว่ามีกับดักหรือไม่ กับดักจะหมดฤทธิ์เมื่อใด แล้วจึงฉวยจังหวะโจมตี โถมทำร้ายจิตใจ และปลุกเร้าตัณหา!

ลูเมี่ยนครุ่นคิดถึงเรื่องราวที่อาจเกิดขึ้น หากตนไม่สังเกตเห็นจิตมุ่งร้ายของฮิโซกะในระหว่างการสืบสวน

โอกาสที่จะตายด้วยน้ำมือของอีกฝ่ายนั้นแทบจะการันตี คงทำได้เพียงเฝ้ามองปีศาจผู้นี้ต่อสู้กับเทอร์มีโพลอสในสภาพเศษเสี้ยวดวงวิญญาณ

และในเมื่อฮิโซกะได้รับข้อมูลจากโลกิแล้ว ก็ย่อมต้องเตรียมตัวรับมือกับสิ่งมีชีวิตอันตรายในตราผนึกเอาไว้ล่วงหน้า อาทิ หันไปพึ่งพามารแห่งตระกูลนอร์ธ หรืออาศัยสถานะ ‘ผู้รับพร’ จากมารดาพฤกษาแห่งแรงกระหาย

“โชคดีที่มาดามเมจิกเชี่ยนคอยสั่งสอนเราอยู่เสมอ ว่านักล่าไม่ควรพึ่งพาผู้แข็งแกร่งหรือองค์กรเบื้องหลังในทุกเรื่อง ต้องฝึกฝนตนเองบ้าง ให้คุ้นเคยกับกลอุบายและการต่อสู้ ไม่อย่างนั้น เราคงขอไกด์จากชุมนุมทาโรต์ทันทีที่ถึงท่าเรือไพลอส…”

“และนั่นจะนำมาซึ่งอันตราย…”

“พี่สาวและจักรพรรดิโรซายล์ต่างเคยกล่าวไว้ว่า สถานที่ที่อันตรายที่สุด มักจะปลอดภัยที่สุด บัดนี้เราขอเสริมว่า สิ่งที่คิดว่าปลอดภัยและไว้วางใจได้มากที่สุด อาจแฝงไว้ซึ่งภยันตรายใหญ่หลวง…”

“มิใช่ว่าต้องเลิกไว้วางใจ เพียงแต่ศัตรูอาจฉวยโอกาสจากความไว้วางใจและความรู้สึกปลอดภัยของเรา”

“อา…มาดามเมจิกเชี่ยนก็เตือนเราอยู่เนืองๆ ว่า หากคำสั่งหรือคำแนะนำของเธอไม่ชอบมาพากล อย่าเพิ่งทำตาม ให้รีบติดต่อกับอาร์คาน่าใหญ่ท่านอื่นโดยด่วน เพื่อยืนยันสถานการณ์”

ลูเมี่ยนมองดูฮิโซกะผู้แสดงอารมณ์อย่างเปิดเผย แล้วฉีกยิ้มกว้าง

“หากมิใช่เพราะฉันมีผู้เชี่ยวชาญด้านร่องรอยคอยช่วยเหลือ หากมิใช่เพราะดาบซ่อนแขนเข้าใจบทบาทที่แกเลียนแบบเป็นอย่างดี หากมิใช่เพราะนักจิตบำบัดวิเคราะห์ลักษณะนิสัยของแกได้แม่นยำ หากฉันไม่พบเบาะแสและทิศทางใดเลย สุดท้ายก็คงต้องขอความช่วยเหลือจากชุมนุมทาโรต์เป็นแน่ เพื่อหาไกด์ที่คุ้นเคยกับท้องถิ่นอย่างแท้จริง”

ฮิโซกะพลันนิ่งเงียบไป ผ่านไปครู่ใหญ่จึงเอ่ยปาก

“เรื่องอื่นๆ ฉันเข้าใจดีอยู่แล้ว แต่ทำไมถึงมีผู้เชี่ยวชาญร่องรอยได้ในจังหวะประจวบเหมาะนักล่ะ?”

ลูเมี่ยนยิ้มพลางตอบ

“เพราะมันคือของขวัญจากเทพแท้จริงยังไงล่ะ”

ยิ่งได้อยู่กับลุดวิก ลูเมี่ยนก็ยิ่งเชื่อว่า การจะปล่อยให้บุคคลอันตรายเช่นนี้หลุดพ้นจากการควบคุมของศาสนจักร ลำพังผู้นำระดับสูงของศาสนจักรความรู้คงตัดสินใจกันเองไม่ได้แน่ ต้องเป็นวิวรณ์จากเทพแห่งปัญญาความรู้อย่างแน่นอน

แน่นอน ลูเมี่ยนยังไม่กล้าด่วนสรุป เพราะตามที่สืบทราบมาได้ เส้นทางแห่งความรู้ หรือก็คือเส้นทางนักอ่าน เมื่อถึงลำดับสูงจะเชี่ยวชาญด้านการทำนายเช่นกัน

ลูเมี่ยนทบทวนเหตุการณ์ทั้งหมดอีกครั้ง จนเข้าใจอย่างลึกซึ้งว่า การแก้แค้นครั้งนี้คือการประลองกลอุบายต่อกลอุบาย แต่น่าเสียดายที่ฮิโซกะยังไม่เข้าใจอุปนิสัยและแนวทางของเขาดีพอ ทั้งยังไม่เข้าใจสหายรอบข้างของเขาด้วย ทำได้เพียงอ้างอิงจากเหตุการณ์พิธีบูชาทะเลและการเสียชีวิตครั้งแรกของโลกิ จึงเกิดความคลาดเคลื่อน แม้การคาดคะเนของเขาจะมีโอกาสเกิดขึ้นจริงค่อนข้างสูง แต่สุดท้ายก็ไม่เกิดขึ้น

ฟู่…ลูเมี่ยนถอนหายใจ แล้วเปลี่ยนเรื่องถามว่า

“แล้วคนที่ลงมือกับหน่วยลาดตระเวนเป็นใคร?”

……………………………………………………..