ราชันเร้นลับ 2 : วัฏจักรแห่งชะตา (Circle of Inevitability) - ตอนที่ 733 พระองค์ท่านจงเจริญ

ตอนที่ 733 พระองค์ท่านจงเจริญ

เมื่อลากเส้นสุดท้ายเสร็จ อ็องโตนีที่แน่ใจว่าตัวเองยังมีชีวิตอยู่ ได้ถอนหายใจแผ่วเบาด้วยความโล่งอก

แม้เขายังไม่รู้ว่าภาพร่างอามุนด์ในร่างโมไนต์ ที่เพิ่งวาดขึ้นนี้ จะใช้การได้จริงหรือไม่ จะช่วยให้พวกตนพลิกสถานการณ์ จนค้นพบโอกาสหนีออกจากโลกในกระจกได้จริงหรือไม่ แต่อย่างน้อยเขาก็ทำตามคำกำชับของพวกพ้องสำเร็จ บรรลุหน้าที่ของตนอย่างครบถ้วนแล้ว

แทบจะในเวลาเดียวกันนั้น อ็องโตนีเห็นมุมปากในภาพร่างของโมไนต์ค่อยๆ ยกขึ้น ดวงตาพลันมีชีวิตชีวาขึ้นมา

ทว่า กระดาษที่หยุดม้วนงอ รวมถึงเปลวไฟไร้สีที่แข็งค้างอยู่ ก็กลับมาขยับเขยื้อนอีกครั้งเช่นกัน

เพียงชั่วกะพริบตาเดียว กระดาษที่มีภาพร่างโมไนต์ก็หดย่นเป็นก้อน ไหม้วอดท่ามกลางเปลวไฟไร้สี หลอมรวมเข้าไปในขวดเสกสรรอันมืดสลัว

นี่มัน…อย่าบอกนะว่าล้มเหลว? หัวใจของอ็องโตนีบีบรัดอีกครั้ง

เมื่อต้องเผชิญกับสถานการณ์เช่นนี้ แม้แต่ ‘นักสะกดจิต’ ก็ยากจะรักษาอารมณ์ให้มั่นคงได้

ในขณะเดียวกัน ‘หัวหน้างาน’ เพิร์ลที่ยังยืนอยู่ข้างโขดหิน ได้ดึงมือขวากลับจาก ‘กล่องมืด’ ที่สร้างจากถุงเหรียญ

การแลกเปลี่ยนลุล่วงแล้ว พวกลูเมี่ยนกำลังจะผล็อยหลับไป!

เพิร์ลหันสายตากลับไปยังเป้าหมาย เห็นลูเมี่ยนยังคงยืนปักหลักมั่นคง สวมหน้ากากทองคำที่ทาด้วยสีขาวดำ ไม่หลงเหลือลมหายใจอีกต่อไป ร่างกายแผ่รัศมีความตายอันเยียบเย็น

ทว่า ดวงตาสีน้ำเงินของลูเมี่ยนกลับไม่ได้ปิดลงไป

เพิร์ลผู้เป็น ‘หัวหน้างาน’ สัมผัสถึงปัญหาได้ในทันที

เธอเพิ่งจะตั้งท่าจะรับมือ รอบกายก็ถูกความมืดหนาทึบเข้าปกคลุม กลืนกินแสงอันริบหรี่จากโคมไฟคาร์ไบด์

ดวงตาของเพิร์ลปิดลง ร่างกายโงนเงน

เธอผล็อยหลับไปแล้ว

ฤทธิ์ทำให้หลับ ซึ่งควรจะส่งผลต่อพวกลูเมี่ยน ดันตีกลับไปหาเธอเสียเอง ส่วนลูเมี่ยนและพรรคพวกกลับไม่เป็นอะไรเลย

เห็นภาพดังกล่าว ลูเมี่ยนตกตะลึงไปชั่วขณะ ก่อนที่ความปีติจะทะลักล้น

สำเร็จแล้ว?

อ็องโตนีทำสำเร็จแล้ว?

อย่างที่คิด การกระทำทั้งหมดก่อนหน้านี้ของพระองค์ ล้วนเป็นไปเพื่อช่วยเหลือบิดาของพระองค์

และหากเป็นการเผชิญหน้ากับสาวกเทพมาร บิดาของพระองค์จะอยู่ฝ่ายเดียวกับเรา!

ลูเมี่ยนไม่ลังเลแม้แต่น้อย รีบยกเลิกขวดเสกสรร แล้วเตรียมเทเลพอร์ตไปข้างกายเพิร์ล ซึ่งปัจจุบันประสบเหตุไม่คาดฝัน เพื่อแย่งชิงกระจกแต่งหน้าของโมรัน·อาวินีมา แล้วลองทดสอบดูว่า พวกตนจะหนีออกไปทางประตูถาวรของโลกในกระจกได้หรือไม่

ขอเพียงออกไปได้ เขาก็จะเรียกกำลังเสริม บีบให้เพิร์ลต้องล่าถอยกลับไปเอง

ทันใดนั้น ถุงเหรียญและกระจกแต่งหน้าของโมรัน·อาวินีในมือเพิร์ล ก็ร่วงหล่นกระทบกับพื้น เนื่องจากเรี่ยวแรงของเธอหายไปขณะผล็อยหลับ

เพล้ง!

กระจกแต่งหน้าของโมรัน·อาวินีแตกเป็นเสี่ยงๆ

เหตุการณ์นี้ทำให้บาเรียของโลกในกระจกพิเศษปรากฏชัด เต็มไปด้วยรอยแตกร้าว ส่วนเพิร์ลผู้เปี่ยมไปด้วยความทะเยอทะยานอันแรงกล้า ก็พลันสะดุ้งตื่นขึ้นมา

ขณะที่ลูเมี่ยนรู้สึกใจคอไม่ดี ร่างหนึ่งก็พุ่งออกจากกระจกแต่งหน้าที่แตกละเอียด

มันผสานเข้ากับเศษเนื้อที่กระจัดกระจายอยู่บนพื้น กลายเป็นมิสเตอร์ K ในชุดคลุมยาวสีดำ

เมื่อโลกในกระจกพิเศษแตกร้าว ผู้แจ้งสารแห่งชุมนุมแสงเหนือรายนี้ ก็รับรู้ถึงนิ้วมือของตนได้ทันที จึง ‘เทเลพอร์ต’ มาด้วยสัญชาตญาณ แปลงกายเป็นเงาลอดผ่านรอยแตกร้าว

…………

ณ วิหารมืดสลัวที่ไม่อาจรู้ตำแหน่ง

เมจิกเชี่ยนแฟลชไม่หยุด แต่ก็หนีไม่พ้นการไล่ล่าของกระแสข้อมูลมหาศาล

หญิงสาวแฟลชพลางรวบรวมประกายดาราในดวงตา หลอมรวมเป็นนาฬิกาแขวนโบราณประหลาดที่ทำจากหิน

เสียงระฆังดังกังวานไปทั่วทุกซอกมุมวิหาร

เงาขนาดมหึมา ดูเก่าคร่ำคร่า ปรากฏขึ้นกลางอากาศ มันคือนาฬิกาแขวนสลักหิน แบ่งเป็นสิบสองช่อง แต่ละช่องสลับสีเทาขาวกับดำคล้ำ มีสัญลักษณ์ต่างกันทั้งหมด

ก๊อง!

เสียงระฆังพร้อมกระแสล่องหนอันยากจะบรรยาย ทะลุกาลเวลาอันยาวนานผ่านมา ดลบันดาลให้ทุกสรรพสิ่ง ณ ที่นี้แข็งค้างโดยฉับพลัน

กระแสข้อมูลมหาศาลอันน่าพรั่นพรึงหยุดชะงักไป เฮอร์มิทที่เผยร่างสัตว์ในตำนานไม่สมบูรณ์ก็แน่นิ่งเช่นกัน จัดจ์เมนต์ที่เดินย่ำกลางอากาศในวิหาร ก็ตัวแข็งทื่อราวกับรูปสลัก

มือของโลกิที่ยื่นเข้าไปในความว่างเปล่า ก็ไม่รอดพ้นไปจากชะตากรรม ไม่สามารถชักมือกลับได้ มิอาจลากใครบางคนหรือบางสิ่งออกมา

ในภาวะแข็งค้างนี้ ประกายดาราในดวงตาของเมจิกเชี่ยนแปรเปลี่ยนไปอีกครั้ง

สัญลักษณ์ซับซ้อนสีปรอทนับไม่ถ้วน ลอยขึ้นเหนืออากาศ เพียงพริบตาเดียวกันก็เชื่อมต่อกันเป็นงูยักษ์พร่ามัวไร้เกล็ด

บนผิวของงูยักษ์สีเงินขาว เต็มไปด้วยลวดลายและสัญลักษณ์เรียงกันเบียดเสียด รวมตัวเป็นกงล้อที่เชื่อมต่อกัน แต่ละวงล้อมีเครื่องหมายต่างกันล้อมรอบ

วินาทีต่อมา งูยักษ์สีปรอทขดตัว งับหางตัวเองพร้อมค่อยๆ หมุน

กระแสข้อมูลมหาศาลเริ่มถอยกลับ ย้อนศรไปตามเส้นทางเดิม กลายเป็นสตรีในอาภรณ์สีดำสวมมงกุฎทองคำ

ร่างของสตรีชุดดำจางลงทีละนิด กลายเป็นเงาและไพ่ทาโรต์ที่ลอยค้าง แผ่เสน่ห์อันแปลกประหลาด แต่ไม่นานทั้งสองสิ่งก็หวนกลับสู่ความว่างเปล่า

เศษก้อนหินที่เคยร่วงหล่นลงพื้น ลอยกลับขึ้นไปประกบร่างของเฮอร์มิท บ้างกลายเป็นลูกตา บ้างถูกย้อมจนขาวนวล จน ‘เฮอร์มิท’ ไม่หลงเหลือรูปลักษณ์น่าสะพรึง ซึ่งจะทำให้ผู้พบเห็นคลุ้มคลั่งอีกต่อไป

‘จัดจ์เมนต์’ กลับลงมาบนพื้นดิน แล้วก้าวออกไปนอก ‘ประตู’ ส่งผลให้ ‘กฎ’ ต่างๆ เริ่มอ่อนแอลงและสลายไป

‘โลกิ’ หดมือกลับ แล้วทรุดนั่งลงบนเก้าอี้พนักพิงสีดำที่ทำจากไม้

…………

ในโลกในกระจกที่มีรอยแตกร้าวนับไม่ถ้วน

เมื่อ ‘หัวหน้างาน’ เพิร์ลลืมตาตื่น เธอก็เห็นมิสเตอร์ K ในชุดคลุมดำมีฮู้ด เห็นอาชญากรรมจำนวนมากที่เขาแบกไว้

เรื่องที่ทำให้เธอประหลาดใจคือ แม้อีกฝ่ายจะก่อกรรมทำเข็ญไว้นับไม่ถ้วน มากยิ่งกว่าลูเมี่ยนเสียอีก แต่ความร้ายแรงกลับน้อยกว่าพอสมควร มีเพียงสีเทาจางๆ เท่านั้น

นั่นหมายความว่า เป็นเรื่องยากที่จะทำ ‘ข้อตกลงในกล่องมืด’ กับมิสเตอร์ K ดูเหมือนจะต้องเข้าเงื่อนไขบางอย่างเสียก่อน

เกิดจากอาการคลั่งไคล้อย่างสุดโต่ง…หากคิดจะทำ ‘ข้อตกลงในกล่องมืด’ กับเขา ก็ต้องได้รับอนุญาตจากสิ่งที่เขาศรัทธาเท่านั้น…เพิร์ลครุ่นคิดพลางจ้องมิสเตอร์ K แล้วเอ่ยด้วย ‘ภาษาแห่งระเบียบ’

“คุณมีบาป!”

“คุณฆ่าคน!”

อากาศเหนือร่างมิสเตอร์ K พลันมืดครึ้ม บางสิ่งที่น่าสะพรึงกลัวกำลังก่อตัว

เขาเคยฟังลูเมี่ยนเล่าถึงพลังของเยบุสแล้ว จึงทราบดีว่า ‘โทษประหาร’ กำลังจะมาเยือน จึงรีบสลับการ ‘ปล่อยแกะ’ โดยใช้ ‘จำแลงปีศาจ’ ควบคู่กับเวทมนตร์เลือดเนื้อของ ‘บิชอปกุหลาบ’ เพื่อต่อกรกับการโจมตีปริศนาอันไม่ทราบที่มา

แต่เพียงชั่วพริบตา การลงทัณฑ์ซึ่งกำลังก่อตัว ได้พลันอันตรธานหาย ราวกับพุ่งสู่ที่ใดสักแห่งที่ไม่อาจล่วงรู้ได้

ความกดดันอันน่าพรั่นพรึงกลายเป็นดั่งหมอกควัน ซึ่งถูกลมพายุพัดกระจายไปในพริบตา

มิสเตอร์ K ชะงักไปครู่ ก่อนจะหัวเราะลั่นอย่างบ้าคลั่ง ลำตัวโยกคลอนไปมา

“ฮ่าๆ! ฮ่าๆๆ!”

“ใช่แล้ว…ฉันมีบาป แต่บาปทั้งหมดของฉัน พระองค์ทรงแบกรับเอาไว้แล้ว!”

“ฉันไร้บาป ฉันไร้บาปต่อโลกใบนี้!”

มิสเตอร์ K หัวเราะบ้าคลั่ง พลางสลับการ ‘ปล่อยแกะ’ เพื่อสร้างประตูลวงตาซ้อนทับกันหลายชั้นภายในดวงตา

ประตูนับไม่ถ้วนที่เชื่อมโยงไปยังหลายจุดหมาย พลันผนวกรวมเข้าด้วยกัน กลายเป็นหนังสือเล่มหนึ่งซึ่งดูไม่จริง

หนังสือเล่มนี้กลายเป็นรูปเป็นร่างเบื้องหน้ามิสเตอร์ K แล้วพลิกหน้าด้วยตัวเองอย่างรวดเร็ว

“ข้าบรรลุ ข้าประจักษ์ ข้าบันทึก”

เสียงแว่วอันพร่าเลือน ดังก้องกังวานในทันที โดยที่หนังสือลวงตาหยุดนิ่งในหน้าหนึ่ง

มิสเตอร์ K พลันกลายร่างเป็นครึ่งยักษ์ สูงราวสองสามเมตร สวมเกราะดำเย็นเยียบ ถือดาบใหญ่ตรงสีดำสนิท

เขาวิ่งถลันเข้าหา ‘หัวหน้างาน’

“พระองค์จงเจริญ!”

มิสเตอร์ K ตะโกนพลางสับดาบสีดำสนิทในมือลงไป

เมื่อพบว่าการดำเนินคดีไม่ส่งผลต่อมิสเตอร์ K สีหน้าของเพิร์ลก็เปลี่ยนเป็นเคร่งขรึมทันที

แน่นอน ในฐานะครึ่งเทพ แม้เธอจะประหลาดใจ แต่ก็ยังมีวิธีแก้ไขสถานการณ์อีกมาก

ขณะที่มิสเตอร์ K หัวเราะบ้าคลั่ง หญิงสาวก็เปล่งวาจาด้วย ‘ภาษาแห่งระเบียบ’

“หัวหน้างานจะอยู่ใต้การคุ้มครอง!”

ครึ่งยักษ์ในชุดเกราะสีดำสูงสองสามเมตร ทุ่มแรงทั้งตัวฟันดาบสีดำสนิทลงบนศีรษะเพิร์ล แต่กลับถูกบาเรียที่มองไม่เห็นสกัดไว้

เมื่อบาเรียปรากฏรอยแตกร้าว ร่างของมิสเตอร์ K ก็แยกออกจากกันอย่างไร้สุ้มเสียง เกิดเป็นรอยตัดเรียบคมบนแขนขวา จนมันหลุดจากไหล่ร่วงสู่พื้น

แม้ตอนนี้มิสเตอร์ K จะใช้พลังครึ่งเทพที่บันทึกไว้ จึงยังมีเทวบารมีอยู่บ้าง แต่เมื่อเผชิญหน้ากับ ‘หัวหน้างาน’ ที่ได้รับการ ‘คุ้มครองอย่างชัดแจ้ง’ การโจมตีเธอจึงถือว่ามีความผิด

นี่คืออาชญากรรมสดใหม่ เป็นบาปที่ยังมิได้ส่งต่อให้ผู้อื่นแบกรับแทน!

ณ รอยขาดบนไหล่มิสเตอร์ K เลือดเนื้อกำลังยุบพอง ราวกับจะงอกแขนข้างใหม่ แต่เจ้าตัวกลับไม่แยแสเลยสักนิด เพียงใช้มือซ้ายรับดาบสีดำที่ร่วงลงมา แล้วตะโกนด้วยเสียงก้องกังวานอีกครั้ง

“พระองค์ผู้สร้างสรรพสิ่งจงเจริญ!”

เสียงแหบแห้งดังสะท้อนไปจนทั่ว ขณะที่ดาบสีดำสนิทกำลังเหวี่ยงใส่ ‘หัวหน้างาน’ เพิร์ล

เพิร์ลอาศัยการคุ้มครองเมื่อครู่ ช่วยให้ถุงเหรียญที่ตกพื้นไปแล้ว ลอยกลับมาสู่อุ้งมือ

เธอรีบทำ ‘ข้อตกลงในกล่องมืด’ ซึ่งมีผลต่อทุกคน ณ ที่ตรงนี้

พร้อมกับการฟันสับของดาบสีดำ บาเรียที่คุ้มครอง ‘หัวหน้างาน’ ก็พลันแตกเป็นเสี่ยงๆ

แขนซ้ายของมิสเตอร์ K หลุดจากร่าง ทิ้งรอยตัดกว้างๆ ไว้อีกแผล

ในรอยแผล ตุ่มเนื้อสีเลือดกำลังยุบพองราวกับมีชีวิต ราวกับจะงอกเป็นมิสเตอร์ K คนใหม่

‘หัวหน้างาน’ เพิร์ลมิได้ดีใจกับผลลัพธ์ตรงหน้า ตามข้อตกลงใน ‘กล่องมืด’ ที่เพิ่งกระทำไป ทั้งมิสเตอร์ K และพวกลูเมี่ยนควรจะอ่อนแรงลงอย่างมาก

แต่ในความเป็นจริง ไม่มีเรื่องพรรค์นั้นเกิดขึ้น!

เพิร์ลที่ขยับตัวไม่ได้ด้วยเหตุบางประกาย รู้สึกใจคอไม่ดี

คงไม่ใช่ว่าเราโชคร้าย ไปเจอพวกต้มตุ๋นที่ไม่คิดจะรักษาสัญญาหรอกนะ?

ทันใดนั้น เธอเห็นมิสเตอร์ K ที่สูญเสียแขนทั้งสองข้าง ค้อมตัวลงอย่างผิดธรรมชาติ

ผู้แจ้งสารแห่ง ‘ชุมนุมแสงเหนือ’ อ้าปากกว้าง มุมปากแยกยาวถึงใบหู โลหิตเดือดพล่านตรงรอยฉีก มีตุ่มเนื้องอกเบียดเสียดเต็มไปหมด

ด้วยปากที่อ้ากว้างถึงเพียงนี้ มิสเตอร์ K ในชุดเกราะดำเย็นเยียบ กัดด้ามดาบสีดำเอาไว้

เขากระโดดสูง พลางปล่อยเสียงดังกึกก้องออกจากอก

“พระองค์ผู้แบกรับบาปแทนมวลมนุษย์จงเจริญ!”

พร้อมกันกับเสียงตะโกน มิสเตอร์ K พุ่งดิ่งลงมาจากฟ้า ใช้ร่างตนเป็นด้าม สับดาบสีดำใส่ ‘หัวหน้างาน’ เพิร์ลอย่างแม่นยำ

……………………………………………………..