ราชันเร้นลับ 2 : วัฏจักรแห่งชะตา (Circle of Inevitability) - ตอนที่ 784 หน้ากาก

ตอนที่ 784 หน้ากาก

ลูเมี่ยนรีบถอยเข้าไปในเงามืดด้านข้างทันที พลางจับตามองประตูโลหะของห้องกัปตันที่ค่อยๆ เปิดออก

เมื่อรถอาหารที่เต็มไปด้วยอาหารนานาชนิดถูกเข็นเข้าไป เขาก็ได้เห็นเป้าหมายของปฏิบัติการครั้งนี้ ‘พลเรือเอกทะเลลึก’ ฮาล·คอนสแตนติน

แม้จะเคยได้ยินข่าวลือมามากมาย ทั้งยังเคยเห็นภาพในใบประกาศจับ แต่ไม่มีสิ่งใดทำให้ลูเมี่ยนรู้สึกถึงความเป็นสายเลือดสัตว์ประหลาดทะเล ได้ชัดเจนไปกว่าการได้เห็นกับตาตัวเอง

ใบหน้าของ ‘พลเรือเอกทะเลลึก’ ฮาล·คอนสแตนติน ดูราวกับมีปลาหมึกโปร่งแสงขนาดเท่าฝ่ามือเกาะอยู่ มีหนวดลื่นๆ สิบกว่าเส้นห้อยย้อยจากรอบคางลงมาถึงหน้าอก ผมสีน้ำเงินเข้มเกือบดำ ทั้งกลมทั้งหนา สยายถึงไหล่ ร่างกายถูกคลุมมิดด้วยเสื้อคลุมสีดำ แม้แต่มือทั้งสองก็ซ่อนอยู่ข้างใน

เห็นแล้วก็รู้เลยว่าไม่เหมือนมนุษย์ปกติ

แต่ลูเมี่ยนกลับรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ

ในเมื่อหน้าที่ผสานกับปลาหมึกยังเปิดเผยให้เห็น แล้วร่างกายจะมีอะไรต้องปกปิดอีก?

ต่อให้ใต้เสื้อคลุมเป็นปลาหมึกตัวจริง คนรอบข้างก็คงไม่แปลกใจหรอก!

ที่ต้องใช้เสื้อคลุมพันร่างกายไว้แน่น เป็นเพราะมีปัญหาที่ไม่อาจให้ผู้คนเห็นยิ่งกว่านั้นหรือ?

ท่ามกลางความสงสัย ลูเมี่ยนเพ่งพิจารณาโชคชะตาของฮาล·คอนสแตนติน

การอยู่ในสภาวะสิ่งมีชีวิตเงา ไม่ได้ส่งผลกระทบต่อการใช้พลังนี้ของเด็กหนุ่ม เพราะสิ่งมีชีวิตเงาก็สามารถ ‘เห็น’ โลกความจริงได้เช่นกัน เพียงแต่มุมมองจะต่างออกไปเล็กน้อย

ขณะที่โจรสลัดทั้งสองจัดวางอาหารจากรถเข็นลงบนโต๊ะยาวในห้องกัปตันครบถ้วน ดวงตาของลูเมี่ยนก็สะท้อนภาพสายธารเสมือนที่ประกอบด้วยสัญลักษณ์ซับซ้อนสีปรอท

เมื่อพิจารณาว่า ระยะห่างระหว่างทั้งสองฝ่ายไม่เกินสิบห้าเมตร ลูเมี่ยนจึงยื่นฝ่ามือขวาออกไป ให้มันหยุดอยู่ที่ขอบเงา แล้วสัมผัสสายธารแห่งชะตาของฮาล·คอนสแตนตินจากระยะไกล

ห้วงชะตาส่วนใหญ่ของ ‘พลเรือเอกทะเลลึก’ ปรากฏขึ้นในทันที ในลักษณะไหลบ่าอย่างเชี่ยวกราก

เขาเห็นฮาล·คอนสแตนตินแหวกว่ายในทะเลลึกอันมืดมิด เห็นอีกฝ่ายต่อสู้กับคนยักษ์สูงกว่าสองเมตรห้าสิบที่ถือดาบใหญ่ เห็น ‘พลเรือเอกทะเลลึก’ เดินผ่านซากปรักหักพังที่เต็มไปด้วยสิ่งก่อสร้างรูปทรงประหลาด เห็นเขาในอนาคตที่ถอดปลาหมึกโปร่งแสงออกจากใบหน้า…

ถอดปลาหมึกตัวเล็กที่เกาะอยู่บนหน้าออก? นั่นไม่ใช่หน้าของฮาล·คอนสแตนติน แต่เป็นเพียงหน้ากาก? เขาไม่ได้เป็นทายาทสัตว์ประหลาดทะเลหรือ? ลูเมี่ยนตะลึงงัน และด้วยปฏิกิริยาอัตโนมัติ เด็กหนุ่มรีบฉวยเวลาที่มี เลือกห้วงชะตาสำหรับการแลกเปลี่ยน

มันคือห้วงชะตาที่ฮาล·คอนสแตนตินได้รับบาดเจ็บใต้ทะเล

ในห้วงชะตาดังกล่าว ฮาล·คอนสแตนตินซึ่งอยู่ในลำดับ 7 หรือ 6 ไม่สามารถกลับขึ้นสู่ผิวน้ำได้ทัน ต้องทนรับแรงกดของกระแสน้ำอันหนักหน่วง ต้องทนรับความรู้สึกขาดอากาศหายใจราวกับมีของเหลวไหลเข้าปอด

เมื่อเทียบกับห้วงชะตาที่โมรัน·อาวินีระเบิดสุขสมออกมา ความรุนแรงนั้นยังแตกต่างกันอยู่ เพราะการระเบิดสุขสมครั้งนั้น เปลี่ยนแปลงโชคชะตาของโมรัน·อาวินีอย่างถอนรากถอนโคน จนเขาต้องเดินไปสู่จุดจบที่เรียกว่า ความตายก่อนเวลาอันควร ในขณะที่ห้วงชะตานี้ของ ‘พลเรือเอกทะเลลึก’ เพียงส่งผลต่อรูปแบบการสำรวจในภายหลังของเขา เป็นเหตุการณ์ที่ทำให้เขาได้บทเรียนเท่านั้น แต่ในเวลาอันสั้นตรงหน้า ลูเมี่ยนก็หาตัวเลือกที่เหมาะสมกว่านี้ไม่ได้แล้ว

ในชั่วขณะที่การแลกเปลี่ยนโชคชะตาเริ่มต้นขึ้น ฮาล·คอนสแตนตินที่กำลังมองส่งโจรสลัดสองคนออกจากห้องกัปตัน ก็พลันหันเหสายตามายังบริเวณที่ลูเมี่ยนซ่อนตัวอยู่

พลังวิญญาณของเขาส่งสัญญาณเตือนแล้ว!

เกือบจะในเวลาเดียวกัน ดวงตาของ ‘พลเรือเอกทะเลลึก’ ก็สว่างวาบด้วยสายฟ้าอันเจิดจ้า

ท่ามกลางเสียงเปรี๊ยะปร๊ะ สายฟ้าเส้นใหญ่ฟาดเข้าใส่จุดที่ลูเมี่ยนซ่อนตัว โดยกระแทกเข้ากับผนัง แตกออกเป็นงูไฟเล็กๆ นับไม่ถ้วน แผ่กิ่งก้านสาขาปกคลุมทั่วบริเวณ และอาศัยตะกอนพลังของประตูโลหะ ผนังโลหะ และพื้นโลหะ แผ่ขยายอาละวาด โจมตีทุกซอกทุกมุมทั้งในและนอกห้องกัปตันอย่างไม่เลือกหน้า

โจรสลัดสองคนที่นำอาหารมาส่ง ต่างก็โดนเข้าอย่างจัง ร่างกายสั่นกระตุกราวกับกำลังเต้นระบำ

ผิวหนังของพวกเขาไหม้ดำอย่างรวดเร็ว

ท่ามกลางเสียงเปรี๊ยะ กระจกบานหนึ่งในเงามืดที่ฟรังก้าและจินนาซ่อนตัวอยู่ เกิดแตกละเอียด แต่นางมารทั้งสองก็ไม่ถึงกับถูกบังคับให้เผยตัว

…………

ที่บาร์คะนอง ‘ฉลามยักษ์’ ยอร์กและ ‘จอมพังเรือ’ พร้อมสหายอีกไม่กี่คน เพิ่งก้าวเข้าสู่ห้องโถง กำลังจ้องมองเงาด้านหลังของนักผจญภัยนิรนาม ยังไม่ทันได้เอ่ยปากพูด ก็รู้สึกว่าความอึกทึกภายนอกพลันเงียบกริบลง เสียงสนทนาและถกเถียงของเหล่าโจรสลัดราวกับถูกติดตั้งเครื่องเก็บเสียง อันตรธานหายไปในพริบตา

นี่มัน… ‘ฉลามยักษ์’ ยอร์กเอียงหน้ามองออกไปนอกหน้าต่าง จนพบว่าแสงอาทิตย์สลัวที่ลอดผ่านหมอกเข้ามา กำลังถูกความมืดลึกล้ำเข้าแทนที่

ทันใดนั้นเอง ลูเมี่ยนที่นั่งอยู่ตรงบาร์ ใบหน้าเย็นชา แววตาเรียบเฉย มองเหล่าโจรสลัดใหญ่ราวกับกำลังมองศพ

ลูกไฟขนาดมหึมาสีแดงเกือบขาวพุ่งวูบออกมา

โครม!

ท่ามกลางเปลวเพลิง ท่ามกลางคลื่นลมที่ลูกไฟก่อขึ้น เหล่าโจรสลัดใหญ่ต่างหลบหนีไปคนละทิศละทาง บ้างอาศัยความว่องไวของร่างกาย บ้างใช้พลังความสามารถ

ท่ามกลางความวุ่นวาย ด้านหลังของจอมพังเรือ ร่างของลูเมี่ยนปรากฏขึ้นในพริบตา พลางส่งเสียงฮึ่มในลำคอ

ลำแสงสีขาวสองสายพุ่งออกจากจมูกของเด็กหนุ่ม ส่งผลให้ ‘จอมพังเรือ’ หมดสติไปในทันที

เมื่อ ‘ยักษ์ฉลาม’ ยอร์กเห็นภาพดังกล่าว ก็พลันขนหัวลุกวาบ เผลอพึมพำออกมาแผ่วเบา

“แข็งแกร่ง…”

…………

บนเรือ ‘นิวอินส์’

ขณะที่ ‘พลเรือเอกทะเลลึก’ ฮาล·คอนสแตนติน กำลังใช้พลัง ‘อสนีบาต’ พร้อมกับอาศัยสภาพแวดล้อมสร้างผลกระทบ ‘โจมตีวงกว้าง’ ร่างหนึ่งได้ปรากฏด้านหลังเขา

ไม่ใช่ใครนอกจากฟรังก้าในชุดนักลอบสังหาร

ฟรังก้าถือมีดสามคมที่โปร่งใสจนแทบมองไม่เห็นในมือขวา ส่วนมือซ้ายยกขึ้น ใช้แหวนหนามสีดำเหล็กที่สวมอยู่ เล็งไปทางฮาล·คอนสแตนติน

ดวงตาของเธอมีสายฟ้าสองสายวาบผ่าน

ในขณะที่ฟรังก้าใช้ ‘ทะลวงจิต’ กับฮาล·คอนสแตนติน ร่างของจินนาก็ปรากฏข้างประตู โดยรายหลังโยนเหรียญลูอิดอร์ใส่ ‘พลเรือเอกทะเลลึก’ ราวกับต้องการดึงความสนใจของเขา เพื่อให้อีกฝ่ายเผลอละสายตาจากการลอบสังหารของฟรังก้า

บนหน้าอกของหญิงสาวมีเข็มกลัดทองคำรูปดอกสก็อตบรูมติดอยู่

ส่วนอ็องโตนีที่มีเกล็ดสีเทาขาวปกคลุมร่างกาย ได้ปรากฏตัวในโถงทางเดิน บนร่างของเขามีสายฟ้าเล็กๆ หลายเส้นแล่นพล่าน จนเกิดอาการชาและเคลื่อนไหวได้ไม่คล่องแคล่วนัก

แต่นั่นก็ไม่ได้ส่งผลกระทบต่อการใช้พลังของอ็องโตนี

เขาเพ่งมองไปยัง ‘พลเรือเอกทะเลลึก’ ผู้มีปลาหมึกโปร่งแสงเกาะอยู่บนใบหน้า พร้อมกับเปลี่ยนดวงตาให้เป็นสีทอง รูม่านตากลายเป็นทรงรี

ข่มขวัญ!

พลังนี้จะทำให้เป้าหมายรู้สึกเหมือนได้เผชิญหน้ากับมังกรตัวจริง ตกใจกลัวระคนมึนงงในทันที

และในขณะที่โชคชะตากำลังจะถูกเปลี่ยน เป็นเวลาเดียวกับที่ฮาล·คอนสแตนตินพบความผิดปกติแล้วยิงสายฟ้าออกมา ลูเมี่ยนก็ ‘เทเลพอร์ต’ ไปยังเก้าอี้พนักพิงไม้ริมหน้าต่างในห้องกัปตันทันที

แม้จะมีสายฟ้าเล็กๆ ปกคลุมพื้นที่บริเวณนี้ แต่เนื่องด้วยข้อจำกัดของวัสดุเก้าอี้ มันจึงดำรงอยู่ไม่ได้นานนัก

ทำให้ลูเมี่ยนได้รับอาการชาเบาๆ เท่านั้น

อย่างไรเสีย เด็กหนุ่มยังไม่ถึงกับถูกทำให้เผยตัว เพราะตอนนี้เขาคือสิ่งมีชีวิตเงาอย่างแท้จริง และไม่มีสิ่งมีชีวิตเงาใดจะหลุดออกจากเงาเพียงเพราะถูกไฟฟ้าช็อตเบาๆ

ลูเมี่ยนเลือกที่จะอยู่ในเงาซึ่งเกิดจากเก้าอี้พนักพิงไม้ต่อไป เฝ้าดูการต่อสู้ที่กำลังจะเกิดขึ้นอย่างเงียบงัน

ในระหว่างกระบวนการเปลี่ยนชะตา เขาไม่สามารถโจมตีฮาล·คอนสแตนตินได้อีก เพราะมันจะทำให้กระบวนการหยุดชะงัก

ดังนั้น ต่อจากนี้ก็ต้องดูว่าฟรังก้า จินนา และอ็องโตนี ผู้วิเศษทั้งสามที่ยังไม่ถึงลำดับ 5 จะสามารถรั้ง ‘พลเรือเอกทะเลลึก’ ไว้ได้อย่างน้อยสองนาทีหรือไม่!

แน่นอน หากต้องการสังหารฮาล·คอนสแตนตินจริง อ็องโตนีที่พกปืนลูกโม่ ‘เหมันต์เยี่ยมเยือน’ ก็มีวิธีจัดการให้เสร็จได้ในพริบตา แต่นั่นทั้งไม่คุ้มค่าและขัดกับจุดประสงค์เดิม

‘ข่มขวัญ’ และ ‘ทะลวงจิต’ เล่นงานฮาล·คอนสแตนติน ทั้งจากด้านหลังและด้านหน้า แต่ใบหน้าคล้ายปลาหมึกโปร่งแสงของ ‘พลเรือเอกทะเลลึก’ ผู้นี้กลับเรืองแสงสลัว ปกป้องดวงวิญญาณและจิตใจของเขาไว้เบื้องหลัง จึงได้รับผลกระทบเพียงเล็กน้อยเท่านั้น

ในขณะที่ใบหน้าคล้ายปลาหมึกโปร่งแสงหม่นลงเล็กน้อย ‘พลเรือเอกทะเลลึก’ ฮาล·คอนสแตนติน ทั้งสงสัยว่า เหล่านักลอบสังหารที่จู่โจมตน ซึ่งไม่คุ้นหน้าคุ้นตาเลยนี้เป็นใคร สงสัยว่าอาจเป็นกลุ่มนักผจญภัยที่ต้องการสร้างชื่อและรับเงินรางวัลก้อนโต พลางอดทนต่อความรู้สึกมึนงงและตาพร่า คว้าตรีศูลศิลาดำจากแท่นวางอาวุธข้างตัว แทงใส่ฟรังก้าอย่างดุดัน

ตรีศูลพลันปรากฏแสงอสนีบาตสีเงินขาววาบไหวอย่างเกรี้ยวกราด ปลายแหลมหนักอึ้ง ราวกับจะดึงดูดให้ฟรังก้าเข้ามาหามันเอง

เพล้ง!

ร่างในชุดนักลอบสังหารของฟรังก้าแตกเป็นเสี่ยงๆ ทันที ขณะเดียวกัน จินนาก็ขว้างเพลิงทมิฬที่ลุกไหม้เงียบสงัดใส่ฮาล·คอนสแตนติน แล้วตัวเธอเองก็ล่องหนเข้าไปในเงาอีกครั้ง

อ็องโตนีก็ชักปืน ‘เหมันต์เยี่ยมเยือน’ ที่งดงามราวกับงานศิลป์ออกมา เล็งไปทาง ‘พลเรือเอกทะเลลึก’ แล้วเตรียมยิงธรรมดา

เสียงปืน ‘ปัง’ เพิ่งจะดังขึ้น เสียงลมหวีด ‘วู้’ ก็แทงทะลวงโสตประสาททุกคนอย่างแหลมคม

ฮาล·คอนสแตนตินถูกสายลมพัดวน พาร่างลอยขึ้นกลางอากาศ หลบพ้นทั้งกระสุนสีทองอร่ามและเปลวเพลิงทมิฬที่ลุกไหม้เงียบงัน

เขารีบชี้ตรีศูลศิลาดำในมือไปทางอ็องโตนี

กระแสไฟฟ้าสีเงินขาวที่พันรอบตรีศูล รวมตัวกันเป็นสายฟ้าก้อนใหญ่ในพริบตา แล้วพุ่งออกไปอย่างปราดเปรียว

อ็องโตนีที่มากประสบการณ์ พอยิงปืนเสร็จก็กระโจนออกห่างจากประตูทันที เปลี่ยนตำแหน่งของตัวเอง ไม่ได้รับอิทธิพลจากสายฟ้าสว่างจ้าโดยตรง แต่สายฟ้าเล็กๆ นับไม่ถ้วนที่แตกกระจายออกมา ก็ยังส่งผลกระทบถึงเขาบ้าง จนเกิดอาการสั่นและชาอยู่กับที่

โจรสลัดสองคนที่นำอาหารมาเสิร์ฟ เพิ่งจะหายจากอาการช็อกไฟฟ้าครั้งก่อน ก็ถูกคลื่นไฟฟ้ารอบใหม่ซัดเข้าอีก สลบเหมือดไปในทันที ล้มลงแล้วชักกระตุก

ฟรังก้ากับจินนาก็ได้รับผลกระทบจากสายฟ้าที่โจมตีไม่เลือกหน้านี้เช่นกัน ต่างก็หลุดจากสภาวะล่องหนและการซ่อนตัวในเงา

เมื่อได้เห็นฉากดังกล่าว ‘พลเรือเอกทะเลลึก’ ฮาล·คอนสแตนตินไม่ได้รู้สึกยินดี และไม่ได้เกิดอารมณ์กระหายเลือด แต่กลับระแวดระวังมากขึ้น ใบหน้าที่มีปลาหมึกโปร่งแสงเกาะอยู่ เผยความกังวลออกมาหลายส่วน

ยังต้องมีนักลอบสังหารอีกคน!

ทำไมเขาถึงยังไม่ปรากฏตัว?

ตอนนี้กำลังเตรียมอะไรอยู่?

ทันใดนั้นเอง หางตาของฮาล·คอนสแตนตินก็เหลือบเห็นร่างคน กำลังนั่งอย่างสบายอารมณ์อยู่บนเก้าอี้ไม้ใกล้หน้าต่าง

ร่างดังกล่าวมีผมสีดำ นัยน์ตาสีน้ำเงิน หน้าตาหล่อเหลา สวมแจ็กเกตสีเข้มค่อนข้างหนา พิงพนักเก้าอี้ พาดขาขวาไว้บนหัวเข่าซ้าย บนใบหน้ามีรอยยิ้มเย้ยหยัน

……………………………………………………..