ราชันเร้นลับ 2 : วัฏจักรแห่งชะตา (Circle of Inevitability) - ตอนที่ 786 ใบหน้า

ตอนที่ 786 ใบหน้า

สายฟ้าสีเงินขาวพุ่งออกจากตรีศูลศิลาดำครั้งแล้วครั้งเล่า เปลี่ยนห้องกัปตันให้กลายเป็นนรกสายฟ้า

แม้จินนาจะ ‘ติดสินบน’ ฮาล·คอนสแตนติน ทำให้การโจมตีจากเขาอ่อนกำลังลง แต่ภายใต้การปะทุของสายฟ้าที่ทรงอานุภาพในระยะประชิดเช่นนี้ เธอก็ไม่กล้าเสี่ยงเอาร่างที่ค่อนข้างบอบบางของ ‘นางมาร’ มาพนัน

เฉกเช่นเดียวกับฟรังก้า ร่างของเธอแตกสลายท่ามกลางสายฟ้าสีเงินขาวที่พัวพันราวกับฝูงงูเต้นระบำ สะท้อนแสงจ้าบาดตา

ร่างของทั้งสองปรากฏ ณ ประตูห้องกัปตันในทันใด

ในตำแหน่งดังกล่าว สายฟ้ายังคงอาละวาดไม่หยุดหย่อน

ฟรังก้าไม่กล้ารีรอ เร่งคว้าแขนจินนาแล้วกระตุ้นอัญมณีเม็ดสุดท้ายในสร้อยสัตมณี ก่อนที่อาการชาจากสายฟ้าจะรุนแรงขึ้น

แฟลช!

ร่างของเธอกับจินนาหายวับไปจากหน้าประตูห้องกัปตัน แล้วปรากฏอีกครั้งบนโต๊ะไม้ในห้องฝั่งทแยงมุม

โดยระหว่างนั้น ทั้งฟรังก้าและจินนาต่างก็เห็นเพดานโลหะในห้องกัปตันเลื่อนเปิดออก เผยให้เห็นช่องดำมืดหลายช่อง

น้ำทะเลสีน้ำเงินทะลักลงมาจากช่องเหล่านั้นราวกับน้ำตก ขณะที่ประตูโลหะของห้องกัปตันก็ปิดลงพร้อมกัน

เมื่อร่างของฟรังก้ากับจินนาปรากฏออกมา กลับมีประกายไฟฟ้าเล็กๆ หลงเหลือบนร่างของทั้งสอง ส่งผลให้เนื้อตัวสั่นระริกไม่หยุด

ทันใดนั้น อัญมณีเม็ดสุดท้ายในสร้อยสัตมณีก็แตกสลาย พลัง ‘แฟลช’ ถูกใช้จนหมดสิ้น เหลือเพียงเพชรสองดวงที่ใช้สำหรับ ‘เทเลพอร์ต’

ส่วนลูเมี่ยนและอ็องโตนีที่อยู่ในโถงทางเดินใกล้บันได กลับไม่ได้รับความเสียหายจากไฟฟ้าแต่อย่างใด

มิใช่เพราะพายุสายฟ้าที่ปะทุในห้องกัปตัน ไม่ได้ลามมาตามพื้นและผนังโลหะ หากแต่เป็นเพราะลูเมี่ยนหยิบเข็มกลัดรูปสายฟ้าสีเทาขาว ‘โทสะมหาสมุทร’ ออกมาจาก ‘กระเป๋านักเดินทาง’ แล้วโยนไปด้านหน้าเยื้องข้าง

หนึ่งในผลข้างเคียงของสมบัติวิเศษชิ้นนี้คือ มีโอกาสไม่น้อยที่จะถูกฟ้าผ่าในวันฝนตก

นั่นแสดงว่า มันมีพลังดึงดูดสายฟ้าอย่างมหาศาล!

เป็นไปตามที่ลูเมี่ยนคาดไว้ สายฟ้าเล็กๆ ที่กระโดดลามมา ส่วนใหญ่รวมตัวกันที่ ‘โทสะมหาสมุทร’ ราวกับบุปผาสีเงินขาวผลิบาน

ด้วยเหตุนี้ ลูเมี่ยนกับอ็องโตนีจึงได้รับผลกระทบจากสายฟ้าเพียงน้อยนิด ร่างกายแค่รู้สึกชาเบาๆ เท่านั้น มิได้สูญเสียสมรรถภาพในการเคลื่อนไหวไป

ลูเมี่ยนเหลือบมองประตูห้องกัปตันที่ปิดสนิท เลิกคิ้วพลางพึมพำกับตัวเอง

“ฮาล·คอนสแตนตินบาดเจ็บสาหัสจากการโจมตีเมื่อครู่ จึงตัดสินใจปิดห้องกัปตันเพื่อฟื้นฟูตัวเองหรือ?”

สำหรับลูเมี่ยนแล้ว จะว่าการตอบสนองของ ‘พลเรือเอกทะเลลึก’ มีข้อบกพร่องก็มิอาจกล่าวได้ เพราะถ้าต้องเลือก นี่ก็นับเป็นหนึ่งในทางออกที่ดีที่สุดสำหรับสถานการณ์เมื่อครู่ เนื่องจากฮาล·คอนสแตนตินมิอาจล่วงรู้ว่า เด็กหนุ่มที่เอาแต่ยืนยิ้มสังเกตการณ์ โดยยังมิได้ลงมือ มีความแข็งแกร่งในระดับใด อีกทั้งยังไม่แน่ใจว่าฟรังก้า จินนา และอ็องโตนี จะมีพลังวิเศษอื่นใดอีกหรือไม่ หากต้องเผชิญกับเสียงโหยหวนอันน่าสะพรึงกลัวในลำดับ ‘แบนชี’ ฮาล·คอนสแตนตินที่อ่อนแอลงจากการถูกเพลิงทมิฬของ ‘นางมาร’ แผดเผา ก็มีโอกาสสูงที่จะสิ้นชีพในพริบตา

ดังนั้น การตัดสินใจปิดห้องกัปตันเพื่อฟื้นฟูตัวเอง จึงสอดคล้องกับความคาดหวังของพวกลูเมี่ยนอย่างยิ่ง แต่แรกพวกเขาก็มิได้ตั้งใจจะสังหารฮาล·คอนสแตนตินก่อนที่โชคชะตาจะถูกแลกเปลี่ยน สถานการณ์ที่ไม่ต้องต่อสู้แบบนี้ เพียงรอคอยเวลาผ่านไปอย่างสงบ จึงเป็นดั่งอุดมคติของพวกเขา

“ต้องระวังในประเด็นที่ว่า ห้องกัปตันอาจมีทางลับ จนฮาล·คอนสแตนตินสามารถหลบหนีไปได้ หรือไม่เขาก็อาจกระโดดลงทะเลเลย” ฟรังก้าที่เพิ่งฟื้นตัวเอ่ยเตือนลูเมี่ยน

ในแง่การลอบสังหาร เธอมีประสบการณ์อย่างโชกโชน

“ผมจับตาดูอยู่” ลูเมี่ยนตอบสั้นกระชับ พลางเก็บ ‘โทสะมหาสมุทร’ ขึ้นมา

เด็กหนุ่มกำลังตรวจสอบความคืบหน้าในการแลกเปลี่ยนโชคชะตา ผ่านประสาทสัมผัสและพลังวิญญาณของตน

หาก ‘พลเรือเอกทะเลลึก’ มีท่าทีจะหลบหนี เขาจะระเบิดประตูโลหะของห้องกัปตันทิ้งทันที

ตราบใดที่ไม่โจมตีฮาล·คอนสแตนตินตรงๆ การแลกเปลี่ยนโชคชะตาก็จะไม่ถูกขัดขวาง!

สองมือของฟรังก้ายังคงสั่นระริกแผ่วเบา ตามร่างยังมีกลิ่นไหม้เจือจาง

เธอพูดอย่างรำพึง

“ลำพังการโจมตีด้วยสายฟ้า กอปรกับสมบัติวิเศษที่คอยปกป้องการโจมตีทางวิญญาณ ฮาล·คอนสแตนตินก็เกือบทำให้ความพยายามของพวกเรากลายเป็นหมัน อา…แถมสภาพแวดล้อมของที่นี่ยังค่อนข้างพิเศษด้วย”

“หากมิใช่เพราะพวกเรามีสมบัติวิเศษหลายชิ้น อีกทั้งการประสานงานก็เข้าขากันดี คงมีโอกาสสูงที่จะถูกสังหารกลับ บีบให้คุณต้องล้มเลิกความพยายามก่อนหน้านี้ แล้วเข้าร่วมศึกด้วยตัวเอง”

“นี่เรียกว่าอะไร? นี่เรียกว่าพลังเดียวทำลายสรรพวิชา ไม่ว่าพวกแกจะใช้พลังวิเศษแบบใด ฉันก็จะตอบโต้ด้วยสายฟ้า โดยอาศัยสภาพแวดล้อม เปลี่ยนมันให้กลายเป็นพายุสายฟ้าฉบับลดทอน”

จินนาที่ยังคงสั่นระริกและมีกลิ่นไหม้ลอยโชยออกมา แต่สภาพดูดีขึ้นมาก พยักหน้ารับแผ่วเบาเป็นนัยว่าเห็นด้วย

เธอผู้รับหน้าที่ต่อสู้ในแนวหน้า ได้สัมผัสกับมันอย่างลึกซึ้งแล้ว

…………

ภายนอกบาร์คะนอง เหล่าโจรสลัดและโจรสลัดปลอมที่มามุงดู เห็นประตูใหญ่ที่ทำจากไม้หนักพลันพองตัวขึ้นแล้ว แตกกระจายเป็นเสี่ยงๆ

โครม!

เสียงระเบิดดังตามมา เหวี่ยงวงกบพร้อมบานประตูที่แตกเป็นชิ้นๆ กระจายไปทั่ว

ร่างของ ‘ฉลามยักษ์’ ยอร์กและพรรคพวก ทยอยปรากฏแก่สายตาผู้ที่มามุงดู

พวกเขาส่วนใหญ่ได้รับบาดเจ็บทั้งเบาและหนัก สีหน้าเคร่งเครียด ไม่สนใจที่จะปลอมตัวอีกต่อไป ในหัวคิดเพียงการวิ่งสุดชีวิตไปทางท่าเรือ

เหล่าโจรสลัดและโจรสลัดปลอมที่เห็นภาพนี้ ต่างก็เกิดความคิดคล้ายกันว่า

“พ่ายแพ้แล้วหรือ?”

“แม้แต่บรรดาผู้ใต้บังคับบัญชาคนสนิทของ ‘พลเรือเอกทะเลลึก’ รวมพลกันก็ยังพ่ายแพ้?”

“พวกเขากำลังวิ่งกลับไปขอความช่วยเหลือจาก ‘พลเรือเอกทะเลลึก’ หรือ?”

“หนีเอาตัวรอดอย่างน่าอดสูจริงๆ…”

ในชั่วอึดใจที่ความคิดผุดขึ้น ผู้คนที่มามุงดูต่างหันไปมองภายในบาร์คะนองอีกครั้ง เห็นโต๊ะเก้าอี้แหลกเหลว ถังสุราหลายใบแตกกระจาย กลิ่นสุรากับกลิ่นไหม้อวลไปทั่ว แต่กลับไม่เห็นร่างของนักผจญภัยนิรนามผู้นั้น

ฉากนี้ทำให้ทั้งโจรสลัดแท้และโจรสลัดปลอมต่างตกตะลึงระคนสงสัย ไม่เข้าใจว่านี่หมายความว่าอย่างไร

…………

กึก กึก! ในห้องกัปตันที่ปิดสนิท ทั้งยังเต็มไปด้วยน้ำทะเลสีคราม ร่างของฮาล·คอนสแตนตินที่คลุมด้วยผ้าคลุมดำ กำลังลอยอยู่ในน้ำ ฟองอากาศผุดขึ้นไม่หยุดหย่อน

พลเรือเอกทะเลลึกผู้นี้ ซบกับใบหน้าของปลาหมึกยักษ์โปร่งแสง พลางก้มมองพื้นโลหะใต้น้ำ รู้สึกถึงดวงวิญญาณของตนที่ได้รับการบำรุงเลี้ยง กำลังหลุดพ้นจากสภาพอ่อนแรงอย่างรวดเร็ว

ผ่านไปครู่ใหญ่ ฮาล·คอนสแตนตินบรรจงเงยหน้าขึ้นอย่างมั่นคง จดจ้องไปทางประตูโลหะที่ปิดสนิท

ด้านนอกประตู ลูเมี่ยนเอียงหน้าพูดกับฟรังก้าว่า

“ใกล้จะเสร็จแล้ว คุณไปยืนที่หน้าประตู เผยโฉมหน้าออกมา เดี๋ยวถ้าฮาล·คอนสแตนตินได้เห็นโฉมที่แท้จริงของ ‘นางมารสุขสม’ อย่างคุณ แล้วดันเกิดความสุขสมถึงขีดสุด อาจจะช่วยให้การย่อยได้ผลดียิ่งขึ้น”

“พิสดารจริงๆ…” ฟรังก้าพึมพำ พลางเดินไปยืนพิงกำแพงโลหะตรงข้ามห้องกัปตัน

เธอปลดผ้าคลุมศีรษะลง เผยโฉมงดงามสง่า

หญิงสาวคิดจะจัดท่าทางสักหน่อย แต่ก็รู้สึกเขินอายเกินกว่าจะทำ

สายตาหลายคู่กำลังจับจ้องอยู่!

ลูเมี่ยนคำนวณจังหวะ เดินมาที่หน้าห้องกัปตัน วางสองมือลงบนประตูโลหะ

เปลวไฟสีขาวจ้าพลันรวมตัว บีบอัดหลายชั้น แล้วไหลทะลักเข้าสู่ประตูโลหะ

โครม!

ประตูโลหะบานบุ๋มเข้าไปด้านในเพราะแรงระเบิด ก่อนจะแตกออก

ซ่า! น้ำทะเลสีครามทะลักออกมา แต่กลับถูกคลื่นกระแทกจากแรงระเบิดซัดกลับไปชั่วขณะ

ร่างของฮาล·คอนสแตนตินปรากฏแก่สายตาของลูเมี่ยน ฟรังก้า และคนที่เหลือ มุมปากระบายยิ้มอย่างคาดหวัง

เขาถือโอกาสในยามที่ฟื้นตัว เปิดใช้ระบบป้องกันของเรือ ‘นิวอินส์’ ส่งผลให้ต่อจากนี้ เขาจะต่อสู้กับนักลอบสังหารทั้งสี่โดยอาศัยความช่วยเหลือจากเรือวิเศษ

ในสภาวะดังกล่าว ต่อให้เป็นครึ่งเทพ เขาก็มั่นใจว่าตนจะต้านทานได้สักพัก!

นี่คือเหตุผลหลักที่เขาไม่ได้ถือโอกาสตอนประตูห้องกัปตันปิด กระโดดออกหน้าต่างลงทะเลไป

ทันใดนั้น เขาเห็นใบหน้างามพริ้ง เห็นเรือนร่างอันเย้ายวนที่แม้จะถูกเสื้อเกราะหนังและผ้าคลุมปกปิดไว้ ก็ยังรับรู้ได้ถึงความอรชร

เขาเผลอเหม่อลอยไปชั่วขณะ

ในจังหวะนั้นเอง สมองของฮาล·คอนสแตนตินมีเสียงอื้ออึงดังขึ้น แล้วพลันว่างเปล่าไปในบัดดล

ความว่างเปล่านั้นพลันถูกแทนที่ด้วยความสุขสมถึงขีดสุด ระเบิดปะทุขึ้น ส่งผลให้แม้แต่ดวงวิญญาณของฮาล·คอนสแตนตินก็ดูเหมือนจะแตกสลาย แล้วกระจัดกระจายไปทั่ว

เขาแข็งค้างอยู่กับตำแหน่ง โลหิตย้อมน้ำทะเลสีครามที่ยังไม่ทันไหลออกจากห้องกัปตันให้เป็นสีแดง

น้ำตาของเขาไหลออกมาทันใด ผสมปนเปกับน้ำทะเล

เป็นน้ำตาแห่งความทุกข์ระทม รวมทั้งน้ำตาแห่งความปีติ

อย่างเงียบเชียบ ปลาหมึกโปร่งแสงที่เกาะอยู่บนใบหน้าของฮาล·คอนสแตนตินหลุดร่วง เผยให้เห็นใบหน้าที่แท้จริงของเขา

เป็นใบหน้าที่อาจเรียกได้ว่าหล่อเหลา ทว่าคิ้วตาและโครงหน้ากลับไม่คมชัดนัก ค่อนข้างอ่อนโยน

ได้เห็นภาพดังกล่าว หัวใจของฟรังก้าพลันเต้นแรงขึ้นหลายจังหวะ

ใบหน้านี้ละม้ายคล้ายกับบุรุษที่เธอเคยพบในสุสานใต้ดินทรีอาร์ ผู้ที่สงสัยว่ามาจากเกาะแห่งการคืนชีพ หรือก็คือแฮร์ริสัน

มิใช่ว่าคล้ายกันในรายละเอียดของหน้าตา แต่คล้ายกันในเชิงเค้าโครง

เป็นใบหน้าที่ค่อนไปทาง ‘แบบตะวันออก’ แต่ไม่บริสุทธิ์เท่าแฮร์ริสัน ดูเหมือนลูกครึ่งมากกว่า!

ในยามที่ฟรังก้ากำลังตะลึง เธอได้ยินเสียงแตกสลายอันเลือนราง พลางค้นพบว่าโอสถสุขสมถูกย่อยเสร็จสมบูรณ์แล้ว

ด้วยเหตุนี้ เธอจึงเห็นนภาดาวอันพร่ามัว เห็นดวงดาวระยิบระยับใหญ่น้อย

ขณะที่ลูเมี่ยนเตรียมจะสังหาร ‘พลเรือเอกทะเลลึก’ ฮาล·คอนสแตนตินที่บาดเจ็บสาหัสหลังจากถูกระเบิดสุขสม ก็พลันพบว่าสภาพแวดล้อมรอบตัวเปลี่ยนเป็นอันตรายผิดวิสัย พลางได้ยินเสียงกลไกทำงานดังมาจากเรือ ‘นิวอินส์’ ทั้งลำ

ราวกับเครื่องจักรสังหารกำลังลืมตาตื่นขึ้น

ลูเมี่ยนไม่โลภมาก คิดไวทำไว ยื่นมือทั้งสองออกไป คว้าไหล่ของฟรังก้าและจินนาไว้ พร้อมกับยกเลิกขวดเสกสรร

อ็องโตนีเห็นดังนั้น รีบก้าวเฉียงเข้ามา กระชากเสื้อผ้าของลูเมี่ยนไว้

ร่างทั้งสี่หายวับไปจากโถงทางเดินนอกห้องกัปตันอย่างรวดเร็ว

พวกเขาเทเลพอร์ตกลับไปยังโรงแรมในท่าเรือบานาโม

ในไม่ช้า เหล่าโจรสลัดแถวท่าเรือก็พบว่า เรือ ‘นิวอินส์’ เก็บเสากระโดงและใบเรือ ปิดผนึกตัวเองอีกครั้ง แล้วดำลงสู่ก้นทะเล

ในเวลานั้น ‘ฉลามยักษ์’ ยอร์กและพรรคพวกยังวิ่งมาไม่ถึงท่าเรือเลย!

“หนีไปแล้วหรือ?”

“พลเรือเอกทะเลลึกเผ่นหนีไปเลยหรือ?”

“เขายังไม่ทันได้สู้กับนักผจญภัยคนนั้นด้วยซ้ำ ก็หนีตูดเปิดไปแล้ว ทิ้งทั้งรองกัปตัน ผู้ช่วยกัปตัน และลูกเรือให้ลอยเท้งเต้งเช่นนี้หรือ?”

“…”

ในชั่วขณะนั้น ความคิดนานาประการผุดขึ้นในใจของเหล่าโจรสลัดแถวท่าเรือ

……………………………………………………..