ราชันเร้นลับ 2 : วัฏจักรแห่งชะตา (Circle of Inevitability) - ตอนที่ 880 หายนะเคลื่อนที่

ตอนที่ 880 หายนะเคลื่อนที่

ชั่วพริบตา ร่างนั้นก็ปรากฏ

ทุกคน ทั้งฮิกดันและอัวซอง·ซ็องซง ต่างตะลึงทึ่ง

บุคคลดังกล่าวมีใบหน้าผอม ดวงตาฟ้าอ่อน ดุจทะเลสาบใสบนที่ราบสูง จมูกโด่งพอดี ริมฝีปากแดงไม่หนาไม่บาง ใบหน้างดงามสง่า แฝงความคมกริบประหลาด ราวทำลายการป้องกันทั้งกายใจของผู้มอง แทงทะลุเข้าสู่ห้วงจิต พุ่งตรงสู่จุดอ่อน

บุคคลผู้นี้บุคลิกเย็นชา ไร้รอยยิ้ม ราวเพิ่งสังหารผู้คนนับหมื่น ผมสีดำยาวตรงค่อยๆ สะบัดในคลื่นสะท้อนของการระเบิด

ในขณะนั้น ฟรังก้านึกถึงคำบรรยายที่เคยอ่านก่อนข้ามมิติ

“สวยประหาร…”

ความคิดหมุนวน ฟรังก้าเกิดความรู้สึกคุ้นเคยรุนแรง

คนผู้นี้ดูคล้ายลูเมี่ยน?

ไม่สิ ไม่ใช่แค่คล้าย แต่เหมือนมาก ราวลูเมี่ยนในร่างหญิงที่เปิดฟิลเตอร์ความสวย ผ่านการแต่งภาพด้วยโปรแกรม PS…

ใช่ เธอยังถือ ‘ดาบเหี้ยมหาญ’ ด้วย!

ลางสังหรณ์ทางพลังวิญญาณบอกฉันว่า เธอคือลูเมี่ยน!

โป๊ะเชะ! ลูเมี่ยนหนีการไล่ล่าของอัวซอง·ซ็องซงเข้าโมโรลา แต่ขาดสมาชิก ทำพิธี ‘อัศวินเลือดเหล็ก’ ไม่ได้ จึงใช้ผู้ถูกเนรเทศที่นั่น หันไปเลื่อนขั้นเป็น ‘นางมารสิ้นหวัง’ แทน?

ใจเด็ดจริงๆ…คนอย่างลูเมี่ยนทำได้แน่…

หมอนั่นเลือกทุกอย่างที่เราเคยเสนอไปเลยหรือ?

ต้องยอมรับว่า สวยกว่าที่เคยจินตนาการ…

หืม…แล้วใครช่วยเขาทำลาย ‘น้ำตาดำ’ กันนะ?

ขณะความคิดฟรังก้าแล่นดุจสายฟ้า จินนาร้องออกมาด้วยความตื่นเต้น

“ลูเมี่ยน!”

ฮิกดันและอัวซอง·ซ็องซงที่ถูกมนตร์สะกด พลันได้สติกลับมาทันที

ทันใดนั้นเอง ร่างลูเมี่ยนหายไปอีกครั้ง ปรากฏอยู่ด้านหลังฮิกดันอีกคน

ฮิกดันที่เคลือบด้วยของเหลวเหนียวสีเขียวอมเหลือง เตรียมตัวรออยู่แล้ว ในพริบตาก็แตกเป็นฟองน้ำนับไม่ถ้วน

แต่รอบตัวเขากลับปรากฏใยแมงมุมล่องหนแทบปิดสนิทอย่างประหลาด

ใยแมงมุมครอบคลุมรัศมียี่สิบสามสิบเมตร ขณะเสื่อมสลายอย่างรวดเร็ว มันดักจับหยดของเหลวสีเขียวอมเหลืองที่แทบมองไม่เห็นของฮิกดัน พันธนาการมันไว้

เพลิงทมิฬที่แฝงกลิ่นอายของหายนะในความเงียบ พุ่งออกจากร่างลูเมี่ยนที่กลายเป็นนางมาร จุดไฟเผาใยแมงมุมที่กำลังผุพัง กวาดล้างเศษสีเขียวอมเหลืองทุกจุด ทำให้สูญเสียพลังวิญญาณทั้งหมด

“ไอ้โง่!” ลูเมี่ยนด่าอย่างไร้อารมณ์ ร่างของเขาหายไปจากที่เดิมอีกครั้ง

เมื่อครู่ฉันไม่ได้โจมตีต่อ แต่ใช้ ‘เสน่ห์’ เพื่อรีบถักทอใยแมงมุม ป้องกันการหลบหนีของแกต่างหาก!

แม้ลูเมี่ยนจะใช้ ‘เทเลพอร์ต’ อีกครั้งพร้อม ‘ล่องหน’ แต่เพลิงทมิฬที่พุ่งจากร่างเขาเมื่อครู่ กลับไม่ได้ดับไปด้วย

หลังเผาใยแมงมุมและฮิกดันที่ติดบนใย มันแผ่ขยายรวดเร็วไปยังซากปรักหักพังที่เหมือนสวนสาธารณะ จุดไฟเผาโรคระบาดในอากาศ

รู้สึกว่าพลังของโรคและความเสื่อมโทรมลดลงชัดเจน ฟรังก้าไม่ได้มองหาลูเมี่ยน แต่วิ่งไปหาอัวซอง·ซ็องซงด้วยความเข้าใจกันโดยไม่ต้องพูด

เธอรู้สึกว่าลูเมี่ยนต้องการกำจัดฮิกดันก่อน พวกเธอจึงต้องเหนี่ยวรั้ง ‘คนในวง’ อัวซอง·ซ็องซงไว้ ไม่ให้ไปรบกวนการต่อสู้ระหว่างลูเมี่ยนกับฮิกดัน

ถ่วงเวลาได้เท่าไรก็เท่านั้น!

จินนาก็รู้สึกคล้ายกัน เธอรีบล่องหน อ้อมไปทางอัวซอง·ซ็องซง เตรียมร่วมมือกับฟรังก้าและอ็องโตนี

ตอนนี้ในสามคน ผู้ที่สร้างความเสียหายต่อครึ่งเทพได้มากที่สุดคืออ็องโตนี!

อ็องโตนีใช้ ‘ล่องหนทางใจ’ อีกครั้ง ค่อยๆ เข้าใกล้อัวซอง·ซ็องซงอย่างระมัดระวัง

อัวซอง·ซ็องซงยังงุนงงและหวาดกลัว เขาไม่รู้ว่าการพยายามปลดผนึก ปลดปล่อยท่านเทอร์มีโพลอสผิดพลาดตรงไหน ทำไมลูเมี่ยน·ลีถึงหนีไปได้

ดังนั้น หลังได้สติ อัวซอง·ซ็องซงไม่ทันคิดว่าเหตุใดแฮร์ริสันถึงหายไป รีบตรงไปยังสนามรบระหว่างฮิกดันกับพวกฟรังก้าทันที หวังจับเพื่อนร่วมทีมลูเมี่ยน บีบให้เขากลับมาช่วย แล้วควบคุมตัวอีกครั้ง

สิ่งที่อัวซอง·ซ็องซงไม่คาดคิดคือ ลูเมี่ยนกลับมาจริง แต่กลายเป็น ‘นางมาร’ ระดับครึ่งเทพ!

หากไม่ใช่เพราะพันธสัญญาเพิ่มราคะของเขา มาจากสิ่งมีชีวิตที่ไม่ใช่ครึ่งเทพ และตอนนี้เขาเป็น ‘นักพรต’ ระดับครึ่งเทพแล้ว เมื่อครู่คงเกิดคลุ้มคลั่งเพราะมนตร์เสน่หาที่จ้องเล่นงานจิตใจโดยตรง

เพียงพริบตา อัวซอง·ซ็องซงจับภาพลูเมี่ยนได้ อีกฝ่ายปรากฏที่ด้านหลังฮิกดันคนสุดท้ายจริงๆ

อัวซอง·ซ็องซงเตรียมจะ ‘เทเลพอร์ต’ ไปล่าโชคชะตาอีกฝ่าย แต่ร่างของฟรังก้าพลันปรากฏที่ด้านหลัง

ฟรังก้ายกมือซ้ายที่สวมแหวนหนามสีดำเหล็ก ในดวงตามีสายฟ้าสองสายสว่างขึ้น

ทะลวงจิต!

ร่างอัวซอง·ซ็องซงสั่นไหวเล็กน้อย ดวงวิญญาณเพียงรู้สึกเจ็บแปลบ

ด้านหลังเขาพลันมีร่างโปร่งแสงคล้ายกับตัวเองปรากฏ มองฟรังก้าอย่างเย็นชา

เพล้ง!

ฟรังก้าเลือกใช้ ‘กระจกตัวแทน’ ครั้งสุดท้ายอย่างรู้ชะตา เศษกระจกตกสู่พื้นอย่างไร้ชีวิต

เกือบจะพร้อมกัน ร่างจินนาปรากฏ ณ ด้านข้างห่างออกไปสิบกว่าเมตร

เธอถือม้วนหนังสีน้ำตาลในมือ ปากเปล่งคำภาษาเฮอร์มิส

“สุริยัน!”

ม้วนหนังระเบิดแสงสว่างราวดวงอาทิตย์ทันที ด้วยบรรยากาศศักดิ์สิทธิ์ร้อนแรง โอบล้อมอัวซอง·ซ็องซงไว้

แม้พลังชะตากรรมจะไม่ชั่วร้าย ไม่ตกต่ำ ไม่มืดมน แต่มันแฝงเจตจำนงบางอย่าง สำหรับตัวซ็องซงแล้ว มันถือเป็นสิ่งแปลกปลอมที่ต้องถูกขับไล่

แน่นอน หลังจากก้าวสู่ระดับครึ่งเทพ จิตสำนึกอัวซอง·ซ็องซง ถูกเจตจำนงดังกล่าวทำให้เกิดมลทิน ทั้งยังได้รับอิทธิพลจากมัน จนค่อยๆ เข้าใกล้เจ้าของเจตจำนงมากขึ้น ผลการ ‘ชำระล้าง’ จึงไม่ชัดเจนนัก อย่างไรก็ตาม สิ่งมีชีวิตที่เขาทำสัญญาด้วยมีทั้งพวกมืดมน ชั่วร้าย ตกต่ำ และพวกที่กลัวการ ‘ชำระล้าง’ ดังนั้นภายใต้แสง ‘สุริยัน’ เขาอดไม่ได้ที่จะหลับตา ยกมือขวาบังหน้า ขณะที่ผิวมีควันดำสองสามสายลอยออกมาซู่ซ่า

ด้วยศักดิ์ครึ่งเทพ อัวซอง·ซ็องซงไม่มีทางบาดเจ็บหนักเพียงเพราะถูก ‘ชำระล้าง’ เช่นนี้ ซ้ำยังจะฟื้นตัวรวดเร็ว เพียงแต่นั่นจะเปิดโอกาสให้อ็องโตนี

อ็องโตนีหยุด ยกปืนลูกโม่ ‘เหมันต์เยี่ยมเยือน’ เล็งลวกๆ แล้วเหนี่ยวไกทันที

ปัง!

กระสุนเคลือบสีเหลืองคล้ำพุ่งตรงไปยังอัวซอง·ซ็องซง

‘ไม่พลาดเป้า’!

อ็องโตนีไม่รู้ว่าอัวซอง·ซ็องซงทำพันธสัญญากับพลังจำพวก ‘ตัวแทน’ หรือไม่ จึงเลือกใช้ ‘ไม่พลาดเป้า’ แทน ‘สั่งตาย’

เพล้ง!

กระสุนปะทะร่างอัวซอง·ซ็องซง ส่งเสียงโลหะกระทบกัน ทำให้เสื้อผ้าฉีกขาด ผิวหนังและเนื้อแตกกระจาย

ขณะถูกแสงอาทิตย์โอบล้อม เนื่องจากมองไม่เห็นว่าหาก ‘เทเลพอร์ต’ ออกไปจะเจออะไร อัวซอง·ซ็องซงจึงเลือกกระตุ้นพลังพันธสัญญาที่ทำให้ตัวเองกลายเป็นโลหะ โดยไม่เพียงจะเสริมการป้องกัน แต่ตัวมันเองก็ไม่ชั่วร้าย ไม่มืดมน ไม่ตกต่ำ จึงไม่ทำให้ผลของแสง ‘สุริยัน’ รุนแรงขึ้น

และหากการโจมตีที่กำลังมาถึง เป็นสิ่งที่แม้แต่ร่างโลหะก็ต้านไม่ได้ อัวซอง·ซ็องซงก็ยังสามารถกระตุ้นผล ‘คนในวง’ เพื่อรีสตาร์ทสภาพร่างกายได้

เขาถูกฟรังก้า จินนา และอ็องโตนีสกัดกั้นสุดกำลัง ในช่วงเวลาที่ล่าช้านี้ ฮิกดันคนสุดท้ายราวกับคาดการณ์ได้ แผ่นหลังของเขาพองออกอย่างผิดวิสัย งอกแขนสองข้างปกคลุมด้วยของเหลวเหนียวสีเขียวอมเหลือง แผ่รัศมีแสงสีเขียวอมน้ำเงินสลัวไปยัง ‘นางมารสิ้นหวัง’ ลูเมี่ยน

สั่งตาย!

แสงนี้ตกลงบนร่างสูงโปร่งงดงามของลูเมี่ยน แล้วทะลุผ่านไป

ร่างนั้นเคลื่อนไหวเหมือนคลื่นน้ำ แล้วแตกสลายกะทันหัน กลายเป็นเพียงภาพลวงตา

ณ ตอนนี้ รอบตัวฮิกดันในสถานที่ต่างกัน มีร่างลูเมี่ยนผมดำพลิ้ว ทยอยปรากฏขึ้นทีละร่าง ทุกร่างถือ ‘ดาบเหี้ยมหาญ’ ฟันใส่ครึ่งเทพลำดับ 4 ของ ‘สมาคมมลายสิ้นสรรพสิ่ง’ โดยพร้อมเพรียง

นี่คือการใช้ประโยชน์จาก ‘โลกในกระจก’ พิเศษของครึ่งเทพเส้นทาง ‘นางมาร’ ซึ่งอาจเป็นได้ว่าทุกร่างคือภาพลวงของลูเมี่ยนที่สะท้อนออกมา หรืออาจซ่อนลูเมี่ยนตัวจริงอยู่!

ร่างฮิกดันแตกสลายทันที กลายเป็นกลุ่มแสงสีเขียวอมน้ำเงินสลัว ใช้ผล ‘สั่งตาย’ โดยไม่เลือกเป้า

นี่ไม่เพียงเป็นการโจมตีวงกว้าง แต่ยังเป็นการหลบหนีด้วย!

ในขณะนั้นเอง ลูเมี่ยนอีกร่างปรากฏขึ้นกลางอากาศ

สองมือเขากำ ‘ดาบเหี้ยมหาญ’ ดิ่งลงมาจากฟ้า แทงลงพื้นอย่างรุนแรง

บึ้มบึ้ม!

เปลวไฟสีขาวร้อนแรงปนเขียวตามมาพร้อมการระเบิดรุนแรง ท่วมพื้นที่อย่างรวดเร็ว ท่วมกลุ่มแสงสีเขียวอมน้ำเงินสลัวที่ชนร่างลูเมี่ยนต่างๆ ไม่เปิดโอกาสให้แบ่งแยกเป็นฮิกดันเพิ่ม

ทันทีทันใด เปลวไฟสีขาวปนเขียวเปลี่ยนเป็นสีดำเงียบงัน ในลักษณะทำลายทุกสิ่ง จุดและกลืนกินพลังวิญญาณทั้งหมดในรัศมี

แปะ!

เมื่อเพลิงทมิฬมอดลง ก้อนของเหลวเหนียวสีเขียวอมเหลืองขนาดเท่ากำปั้นร่วงลงพื้น

นี่คือสิ่งที่ลูเมี่ยนตั้งใจทิ้งไว้

เขาคว้าก้อนของเหลวเหนียว ไม่กลัวติดเชื้อราวกับจับมันไว้ในมือ แล้วทาลงบนกระจกบานหนึ่ง

ฝ่ามือลูเมี่ยนที่ปกคลุมด้วยเพลิงทมิฬกดลงไปทันที

ก้อนของเหลวเหนียวสีเขียวอมเหลือง ส่งเสียงกรีดร้องเจ็บปวดทันใด

ณ ซากปรักหักพังมืดอีกแห่ง ฮิกดันอีกคนเพิ่งพบลุดวิก กำลังจะยื่นมือไปหาเด็กชายที่มีสีหน้าหิวกระหาย ในร่างเขาก็พลันพุ่งออกมาเป็นลำไฟสีดำเงียบหลายสาย

เขาถูกเพลิงทมิฬกลืนกินในพริบตา กลายเป็นของเหลวไร้ชีวิตหยดลงมาทีละหยด

หลังจัดการฮิกดัน ลูเมี่ยน ‘เทเลพอร์ต’ ตรงไปเบื้องหน้าอัวซอง·ซ็องซงทันที พลางส่งสัญญาณให้ฟรังก้า จินนา และอ็องโตนีที่ไม่มี ‘กระจกตัวแทน’ แล้วถอยห่าง

ในดวงตาอัวซอง·ซ็องซงที่เพิ่งฟื้นจากแสงอาทิตย์ร้อนแรง ‘นางมาร’ ผู้เย็นชางดงามนี้ มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย เผยรอยยิ้มราวกับดูดวิญญาณผู้อื่นได้

อัวซอง·ซ็องซงชะงักงันทันที ข้างหูได้ยินเสียงไพเราะที่แฝงความนุ่มลึกจางๆ

“หวังว่าผล ‘คนในวง’ จะยังอยู่นะ ฉันไม่อยากฆ่าแกแค่ครั้งเดียว”

……………………………………………………..