ราชันเร้นลับ 2 : วัฏจักรแห่งชะตา (Circle of Inevitability) - ตอนที่ 886 เงื่อนไขครบถ้วน
ตอนที่ 886 เงื่อนไขครบถ้วน
สำหรับคำถามของฟรังก้า ทั้งจินนาและอ็องโตนีขำแต่ตอบไม่ถูก
ลูเมี่ยนจึงถกประเด็นอย่างจริงจัง
“ตั้งท้องมีปัญหาอะไรสำหรับผู้วิเศษหรือ? ในเมื่อไม่ใช่สิ่งที่พวกเขาต้องการ ก็คงแท้งได้เลยจากการต่อสู้รุนแรง”
เห็นลูเมี่ยนเต็มใจถกปัญหา ฟรังก้าหัวเราะคิกคัก
“ไม่ง่ายขนาดนั้น หลังได้กระสุนตั้งท้อง ฉันศึกษาปัญหาอย่างจริงจัง และสอบถามมาดามจัดจ์เมนต์ด้วย”
“หลังยืนยันแล้ว กระสุนตั้งท้องนี้มาจากพรขององค์มารดาผู้ยิ่งใหญ่ แม้แต่ครึ่งเทพก็หนีไม่พ้น เมื่อตั้งท้องแล้ว หากไม่มีพลังพิเศษก็ยากจะยุติ และเราต่างรู้ว่า วิธีหนึ่งที่ผู้วิเศษจะกำจัดตะกอนพลังส่วนเกินคือ ให้คนอื่นหรือตัวเองท้อง อาศัยการเกิดของเด็กพาตะกอนพลังออกไป แต่ผลลัพธ์ควบคุมไม่ได้”
“กล่าวโดยสรุปคือ เป้าหมายที่ถูกยิงด้วยกระสุนนี้ ไม่ว่าชายหญิง คนหรือหมา จะท้องทันที และทารกจะโตเร็วมาก ฉีกดึงเอาตะกอนพลังหรือพลังจากพรไป ทำให้เป้าหมายมีสภาวะไม่มั่นคงและพลังลดลง”
“เมื่อรวมกับเอฟเฟกต์ ‘ไม่พลาดเป้า’ ก็น่ากลัวทีเดียว…” จินนาอดรู้สึกไม่ได้ “ทำได้แค่เพิ่มความระวัง รีบใช้ร่างแทนก่อน”
ฟรังก้าคิดจะล้อลูเมี่ยนว่า ‘ถ้าคุณไม่อยากเป็น ‘นางมาร’ เราอาจขอมิสเตอร์ซันช่วยผ่านชุมนุมทาโรต์ หรือฉันจะยิงกระสุนตั้งท้องให้คุณ ดูว่าจะคลอด ‘นางมารสิ้นหวัง’ ได้ไหม เฮ่ๆๆ’ แต่เมื่อคิดถึงอารมณ์ของเพื่อน เธอจึงเลิกล้อ
อีกอย่าง เธอคิดว่าลูเมี่ยนคงจะยืนกรานเป็น ‘นางมาร’ สักพัก เพื่อดูว่าเศษวิญญาณของโอลัวร์จะฟื้นคืนจริงหรือไม่
“ฉันตัดสินใจแล้ว ‘ปืนกระหน่ำยิง’ ตอนนี้เปลี่ยนเป็น ‘ปืนสั่งได้’” ฟรังก้าชั่งใจหลายครั้ง ยอมละทิ้งชื่อ ‘ปืนประหาร’ ที่ชอบมากกว่าและสนุกกว่า เธอหันถามลูเมี่ยน “สร้อยข้อมือคุณมีพลังอะไร? พอดีฉันจะบอกเป้าหมาย ‘ทำนายด้วยกระจกวิเศษ’ ที่ยืนยันความปลอดภัยแล้ว”
“รวมถึงคนที่เธอบอกว่า ทำให้ตายทางสังคมแต่ทำนายแม่นที่สุดด้วยหรือ?” จินนาถามอยากรู้
ฟรังก้าพยักหน้าหนักแน่
“ใช่ แต่พวกคุณอย่าไปขอพรจากคนนั้น ไม่งั้น เฮ้อ…ตัวฉันเองคือบทเรียนและประสบการณ์”
ขณะพูด ฟรังก้าอดมองอ็องโตนีแวบหนึ่งไม่ได้ ‘นักสะกดจิต’ ผู้นี้ไม่มีการเปลี่ยนสีหน้า ดูเหมือนลืมเรื่องในอดีตไปแล้ว
ผ่านการสอนของฟรังก้า ลูเมี่ยนทำนายด้วยกระจกวิเศษครั้งแรกสำเร็จ ได้ข้อมูลสำคัญของสร้อยข้อมือเงินราคาถูก
“…ใช้เอฟเฟกต์ ‘คนในวง’ ได้เก้าครั้ง แต่ละครั้ง ‘คนในวง’ คงอยู่ได้ไม่น้อยกว่าสามครั้ง ไม่เกินเก้าครั้ง”
“‘วง’ ใช้ได้ในระยะหนึ่งกิโลเมตร หรือกำหนดเป้าหมายเดี่ยว หรือใช้กับตัวเอง แบบมิติต้องมีเงื่อนไขไม่เข้มงวด ส่งผลต่อเทวทูตในมิติได้ แบบบุคคลตั้งเงื่อนไขเข้มงวดได้ แต่ถ้าเป้าหมายมีศักดิ์สูงกว่า ประสิทธิภาพจะลดลงชัดเจนจนไร้ผล”
“ใช้กับตัวเองไม่มีข้อจำกัด ถูกเทวทูตฆ่าก็รีสตาร์ทได้”
“รักษา ‘วง’ ได้เพียงหนึ่งวงต่อครั้ง วงประเภทเดียวกันต้องคูลดาวน์สามนาทีจึงสร้างใหม่ได้”
“เอฟเฟกต์ ‘คนในวง’ คงอยู่ได้นาน เว้นแต่จำนวนครั้งหมด หรือผู้ใช้ยกเลิก เช่น ‘วง’ ที่ติดกับตัวเอง ถ้าตั้งให้รีสตาร์ทเมื่อใกล้ตาย และไม่ถูกกระตุ้น จะคงอยู่นานสุดหนึ่งปี”
“ไม่ว่า ‘คนในวง’ จะใช้หมดหรือไม่ สร้อยข้อมือที่ปนเปื้อนมลทินชะตากรรมนี้ จะเพิ่มพลัง ‘ล่าชะตา’ ‘เปลี่ยนชะตา’ ‘ขยายชะตา’ และ ‘กระตุ้นชะตา’ ให้เท่าระดับ ‘คนในวง’ ประมาณหนึ่งปีพลังพรจึงจะสลายหมด ทำให้สร้อยข้อมือเงินกลับเป็นเครื่องประดับธรรมดาที่มีคำสาปหลงเหลือ”
“แม้แค่พกสร้อยข้อมือเงินนี้ ก็จะดึงดูดผู้มีพรชะตากรรมให้เข้ามาใกล้ไม่รู้ตัว ในรูปแบบของศัตรู”
“ทุกครั้งที่ใช้ ‘คนในวง’ จะได้รับโชคร้ายช่วงหนึ่ง เวลาแตกต่างตามตำแหน่งของผู้ใช้”
ลูเมี่ยนถือสร้อยข้อมือเงินราคาถูก พลิกดูซ้ำไปมา ราวกับรอผู้มีพรชะตากรรมมาถึง
เสียงไพเราะผสมเสน่ห์ของเขาดังก้อง
“ถ้าเป็นฉัน โชคร้ายคงประมาณสามชั่วโมง พวกคุณอาจเกือบสองวัน อ็องโตนีน่าจะสามวัน”
“เหมาะกับคุณที่สุดจริงๆ” ฟรังก้าพูด “ผนวกกับ ‘ดาบเหี้ยมหาญ’ คุณก็เท่ากับเป็นครึ่งเทพจากสามเส้นทางทั้ง ‘นักล่า’ ‘นางมาร’ และ ‘ชะตากรรม’ ความสามารถยังผสมผสานโดยไม่ขัดแย้งมาก”
ในลำดับ 4 นี่เรียกได้ว่ายอดเยี่ยมเลย!
“ควรเรียกมันว่าอะไรดี?” ลูเมี่ยนก้มมองสร้อยข้อมือราคาถูกสีเงินผสมดำ
“วงชะตา?” ฟรังก้าเสนออย่างกระตือรือร้น
“วงพันธนาการ?” จินนาเอ่ยพร้อมดวงตากระเพื่อม
“งั้นก็ ‘วงพันธนาการ’ แล้วกัน เข้ากับสภาพจิตใจและอารมณ์ของฉันตอนนี้เลย” ลูเมี่ยนจิกกัดตัวเอง
“จากหัวข้อกระสุนตั้งท้องนั่น ฉันนึกถึงเรื่องหนึ่งได้”
“เรื่องอะไร?” ฟรังก้าถามอย่างอยากรู้
ดวงตาสีฟ้าอ่อนใสของลูเมี่ยนเปล่งประกาย
“ตอนที่ฉันรู้ครั้งแรกว่า บุตรแห่งเทพไร้รูปของ ‘องค์มารดาผู้ยิ่งใหญ่’ มีนามว่าโอมีเบล่า ดูเหมือนเทอร์มีโพลอสในตัวจะประหลาดใจอยู่บ้าง”
“ฉันคิดมาตลอดว่า พระองค์ผู้เป็นเทพมารเทวทูตนี้ เคยได้ยินชื่อโอมีเบล่าจากนภาดาวอันไร้ขอบเขต และไม่คาดว่าโอมีเบล่าจะเข้ามาในโลกเรา กลายเป็นบุตรแห่งเทพไร้รูป แต่กลับกลายเป็นว่า เทอร์มีโพลอสในร่างฉันคือ ร่างต้นของอามุนด์”
“กล่าวอีกนัยหนึ่ง เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับความรู้หรือตำนานใดๆ จากนภาดาวไร้ขอบเขตเลย”
“ตอนนี้มีความเป็นไปได้เพียงสองอย่าง หนึ่ง อามุนด์กำลังหลอกฉัน เพื่อเตรียมรับมือเมื่อฉันสืบเรื่องนี้ในอนาคต สอง พระองค์ไม่เคยคิดถึงเรื่องนี้เลย โดยสิ่งที่พระองค์ไม่คาดคือ นามของราชินีคนยักษ์แห่งยุคที่สอง ‘เทพธิดาแห่งการเก็บเกี่ยว’ โอมีเบล่า ดันไปปรากฏบนบุตรแห่งเทพไร้รูปของ ‘องค์มารดาผู้ยิ่งใหญ่’”
“อามุนด์ไม่คิดถึงแปลว่า ท่านผู้นั้นก็ไม่คิดถึงเหมือนกันหรือ?” จินนาเข้าใจความหมายแท้จริงที่ลูเมี่ยนต้องการสื่อ
คางรูปโค้งงดงามของลูเมี่ยนพยักหน้ารับเชื่องช้า
“การที่ฉันได้พบบาทหลวงมอนต์เซอร์รัต ต้องเป็นการจัดแจงของพระองค์แน่ เพื่อควบคุมสถานการณ์ของบุตรแห่งเทพไร้รูปของ ‘องค์มารดาผู้ยิ่งใหญ่’ แต่ชื่อของบุตรแห่งเทพอาจไม่ได้อยู่ในแผน เป็นเรื่องบังเอิญ พระองค์อาจไม่เคยคิดถึงเช่นกัน”
“คุณคิดจะใช้เรื่องนี้เป็นจุดเริ่ม เพื่อหาเส้นทางที่ถูกจัดแจงไว้น้อยกว่าหรือ?” อ็องโตนีเข้าใจความคิดของลูเมี่ยนพอสมควร
ลูเมี่ยนยกมุมปาก หัวเราะเบาๆ ทำเอาฟรังก้าและคนอื่นๆ ตาลายไปชั่วขณะ
“อดีตชาติของท่านผู้นั้นคือ เทพสุริยันบรรพกาลที่ยุติยุคการปกครองของเทพบรรพกาล ความลับโบราณที่พระองค์ควบคุมไม่ได้มีน้อยมาก นี่อาจเป็นหนึ่งในนั้น”
ฟังมาถึงตรงนี้ ฟรังก้าก็นึกขึ้นได้ทันทีว่า ‘พระผู้สร้างแท้จริง’ ที่ชุมนุมแสงเหนือนับถือ มีอดีตชาติเป็นเทพสุริยันบรรพกาลผู้ช่วยเหลือมนุษยชาติ
และตามข้อมูลที่ ‘สมาคมวิจัยลิงบาบูนขนหยิก’ รวบรวมไว้ เทพสุริยันบรรพกาลอาจเป็นผู้ข้ามมิติด้วย!
บัดซบ! ทำไมผู้ข้ามมิติถึงทำเรื่องจัดแจงชีวิตคนไร้เดียงสาแบบนี้ได้! ฟรังก้าสบถในใจก่อนถามลูเมี่ยน
“ตอนนี้คุณมีคุณสมบัติครบทุกข้อ สำหรับการสัมผัสซากของโอมีเบล่าและใช้งานชั่วคราวแล้วใช่ไหม?”
ลูเมี่ยนกินเศษสายสะดือของโอมีเบล่า จนเกิดการหลอมรวมเล็กน้อย เขาเพียงต้องบรรลุเงื่อนไขอีกสองข้อคือ ‘เคยถูกญาติสายตรงทรยศ’ และ ‘เป็นสตรี’ ก็จะสามารถสัมผัสและหยิบ ‘สมบัติปิดผนึก’ ระดับ ‘0’ จากซากของโอมีเบล่าและใช้งานชั่วคราวได้
ลูเมี่ยนที่ถูกพ่อเจ้าชู้ทอดทิ้ง บรรลุเงื่อนไขแรกมานานแล้ว และตอนนี้เขาเป็นสตรีที่แท้จริง
ลูเมี่ยน ‘อืม’ ออกมา
“และซากของโอมีเบล่าก็อยู่ในเมืองเงินพิสุทธิ์ใหม่ อยู่ในเมืองนี้เอง”
“ไม่รู้ว่าฉันจะค้นพบความลับใดที่มีประโยชน์ จากบันทึกของเมืองและการสัมผัสซากตรงๆ บ้าง…”
จินนาและคนอื่นยังไม่ทันตอบสนอง แสงดาวก็พราวระยับ ร่างของมาดามเมจิกเชี่ยนปรากฏในห้องทันที
ผู้ถือไพ่อาร์คาน่าใหญ่ท่านนี้ ดูเหมือนจะคาดการณ์ถึงปัญหาที่ฟรังก้ากำลังเผชิญ จึงยื่นมือตรงๆ พลางเอ่ยปาก
“ขอกระเป๋านักเดินทางของคุณให้ฉัน”
…………
ช่วงต้นฤดูใบไม้ผลิ ในทุ่งนานอกเมืองเงินพิสุทธิ์ใหม่ กล้าข้าวสาลีเขียวชอุ่มแม้ในยามสนธยา
มาดามเมจิกเชี่ยนพาลูเมี่ยนเดินตามทางเล็กๆ ระหว่างทุ่งนา สูดกลิ่นดินและพืช สัมผัสสายลมเย็นสบาย
แม้เธอจะได้รับข้อมูลส่วนใหญ่จากโลกวิญญาณแล้ว ก็ยังรอให้ลูเมี่ยนเล่าประสบการณ์จนจบ ก่อนรำพึงว่า
“พวกเราพูดเสมอว่า ต้องระวังการจัดแจงของท่านผู้นั้น คอยสังเกตความบังเอิญรอบตัว แต่ที่ไม่คาดคือ การจัดแจงเกิดขึ้นตั้งแต่แรก พร้อมคำอธิบายที่ดูสมเหตุสมผลมากมาย จนเราเห็นแค่ร่องรอยในเหตุการณ์เฉพาะหน้า แต่มองข้ามปัญหาในภาพรวมไปหมด”
ลูเมี่ยนยังคงสวมเสื้อคลุมสีดำที่ฟรังก้าให้ ซ่อนผมไว้ใต้หมวกที่ติดมากับเสื้อ
เขาไม่ได้ตำหนิความคิดของเหล่าไพ่อาร์คาน่าใหญ่ เพราะท่านผู้นั้นก็เป็นถึงเทพแท้จริง
เขามองดูต้นข้าวสาลีเขียวสดที่เปล่งประกายทองแดง แล้วกล่าวเสียงเบา
“มีเพียงการรอให้มิสเตอร์ฟูลตื่นเท่านั้นหรือ พวกเราจึงจะไม่ต้องกังวลว่า ทุกรายละเอียดชีวิตถูกจัดแจงไว้หมดแล้ว?”
“ใช่…หรือไม่ก็ พยายามกลายเป็นเทวทูตโดยเร็ว แม้มันจะไม่ทำให้เธอหลุดพ้นจากการถูกจัดแจง แต่การจัดแจงหลายอย่างที่พึ่งพาความบังเอิญมากเกินไป จะถูกเธอสังเกตเห็นได้ทันท่วงที” มาดามเมจิกเชี่ยนพยายามไม่ให้ดวงตาแสดงความสงสาร
ลูเมี่ยนเงียบไปสองวินาทีแล้วพูด
“เหรียญทองนำโชคเหล่านั้น เป็นอุปกรณ์ปลุกมิสเตอร์ฟูลหรือ?”
“ใช่” มาดามเมจิกเชี่ยนไม่ปฏิเสธ “เธอน่าจะมีอยู่เหรียญหนึ่งด้วย”
ลูเมี่ยนเอียงศีรษะ ใช้สายตาแสดงความสงสัย
มาดามเมจิกเชี่ยนยิ้มพลางกล่าว
“นั่นเป็นค่าตอบแทนสำหรับน้ำจากบ่อน้ำสตรีซามาเรีย รวมถึงดินจากหน้าสุสานโบราณในเทศกาลฝัน”
“แต่ต้องรออีกสองสามวัน การใช้วัตถุเหล่านี้มีระยะเวลาห่างกันตายตัว”
……………………………………………………..
YOU MAY ALSO LIKE
