ราชันเร้นลับ 2 : วัฏจักรแห่งชะตา (Circle of Inevitability) - ตอนที่ 887 หน้าที่ของเหรียญทองนำโชค

ตอนที่ 887 หน้าที่ของเหรียญทองนำโชค

ลูเมี่ยนพอเข้าใจความหมายคำพูดของมาดามเมจิกเชี่ยน

น้ำจากบ่อน้ำสตรีซามาเรียและดินจากสุสานโบราณเทศกาลฝันที่เขาได้มา มีค่าตอบแทนคือเหรียญทองนำโชคอีกเหรียญ แต่ผู้ให้ต้องรอจนวัตถุเหล่านั้นถูกใช้หมดและยืนยันผลแล้วจึงจะจ่ายจริง การใช้สิ่งเหล่านี้ต้องแบ่งเป็นชุด มีระยะเวลาห่างกัน ไม่อาจใช้หมดคราวเดียว เพราะอาจนำผลร้ายมาสู่ผู้ใช้

“ต้องรออีกสองสามวันหรือ?” ลูเมี่ยนทอดตามองขอบฟ้าสีทองแดง พยักหน้าเบาๆ “เข้าใจแล้ว”

เขาไม่รีบร้อน ในเมื่อถูกจัดแจงมานานเพียงนี้ ไม่เห็นต่างหากรออีกไม่กี่วัน

ลูเมี่ยนถามต่อ

“ต้องรวบรวมเหรียญทองนำโชคกี่เหรียญ จึงจะปลุกมิสเตอร์ฟูลได้?”

“เหรียญทองนำโชคเป็นเพียงอุปกรณ์ เป็นสื่อกลาง ไม่ใช่การปลุกเอง มีเพียงห้าเหรียญเท่านั้น” มาดามเมจิกเชี่ยนไม่พูดเป็นปริศนาอีก อธิบายอย่างชัดเจน “เมื่อเธอได้เหรียญสุดท้าย พวกเธอทั้งห้าคนก็จะใช้เหรียญของตนเข้าสู่แดนฝันของมิสเตอร์ฟูล และพยายามปลุกเขา เข้าใจไหม? เหรียญทองนำโชคเป็นสื่อกลางให้พวกเธอเข้าร่วมในแดนฝันของมิสเตอร์ฟูล”

“แน่นอน ด้วยลำดับของพวกเธอ แม้ถือเหรียญทองนำโชค ก็ไม่อาจกำหนดว่าจะเข้าแดนฝันนั้นเมื่อไร หรือทำอะไรได้บ้าง พวกเราต้องช่วยเหลือ เพื่อรับประกันว่าพวกเธอจะไปพร้อมกัน มีความตื่นตัวและเหตุผลเพียงพอ”

ลูเมี่ยนฟังอย่างสงบ ดวงตาเหลือบมอง ริมฝีปากขยับเบาๆ

“แดนฝันของมิสเตอร์ฟูล? พวกเรารับผิดชอบปลุกมิสเตอร์ฟูลหรือ?”

“ใช่” มาดามเมจิกเชี่ยนตอบเพียงคำเดียว

เธอพินิจมองด้านข้างของลูเมี่ยนที่งดงามราวความฝันใต้แสงสนธยา แล้วถอนหายใจเบาๆ อย่างแอบซ่อน

ลูเมี่ยนขมวดคิ้วเล็กน้อย

“ต้องทำอย่างไรจึงจะปลุกมิสเตอร์ฟูลได้?”

“ผู้ถือเหรียญทองนำโชคคนก่อน ไม่เคยเข้าแดนฝันของมิสเตอร์ฟูลเลยหรือ? ไม่เคยลองอะไรเลย?”

ทำไมต้องเป็นพวกเราด้วย?

“หากจะถามว่า ต้องทำอย่างไรจึงจะปลุกมิสเตอร์ฟูลได้ ฉันเองก็ไม่ทราบ” มาดามเมจิกเชี่ยนตอบตรงไปตรงมา “นั่นเป็นสิ่งที่พวกเธอต้องค้นหาเอง พวกเราจะให้คำแนะนำตามการตอบสนองของพวกเธอ”

เธอหยุดชั่วครู่ แล้วพูดด้วยน้ำเสียงล้อเลียน

“ผู้ถือเหรียญทองนำโชคคนก่อนเข้าแดนฝันของมิสเตอร์ฟูลจริง และพยายามหลายครั้ง แต่ถูกจิตวิญญาณราชันสวรรค์พบตัว ถูกเตะออก หรือถูกตีกรอบการกระทำ ทำอะไรไม่ได้มากนัก หนึ่งในพวกเขาหลังถูกเตะออกครั้งแรก ไม่ว่าจะปลอมตัวหรือสงบเสงี่ยมเพียงใด ก็ถูกเตะออกภายในหนึ่งนาทีหลังกลับเข้าไป”

“พวกเธอต้องระวังด้วย ช่วงแรกยังพอไหว แต่หากถูกจิตวิญญาณราชันสวรรค์พบและล็อกเป้า จะถูกเตะออก หรือกลายเป็นคนใบ้ คนตาบอด คนโง่เขลา”

ลูเมี่ยนคิดสักครู่แล้วพูด

“พวกเราเป็นผู้ถูกลิขิตให้ปลุกมิสเตอร์ฟูลหรือ?”

“อาจใช่ หรืออาจไม่ใช่ พวกเรายังยืนยันไม่ได้” มาดามเมจิกเชี่ยนอธิบายสั้นๆ “ได้แต่บอกว่า ผู้ถือเหรียญทองนำโชคคนก่อนๆ จะรู้สึกทันทีในบางขณะว่า ควรแลกเปลี่ยนเหรียญออกไปให้บางคน นี่อาจเป็นวิวรณ์จากโชคชะตา”

ลูเมี่ยนไม่ถามอีก เปลี่ยนเรื่องว่าตนบรรลุเงื่อนไขทั้งหมดสำหรับการสัมผัสซากศพโอมีเบล่าแล้ว สุดท้ายถามว่า

“ฉันสามารถยื่นคำร้องไปยังเมืองเงินพิสุทธิ์ใหม่ได้เลยไหม?”

“ฉันจะช่วยแจ้งมิสเตอร์ซัน เธอเตรียมตัวให้พร้อมก็พอ” มาดามเมจิกเชี่ยนหัวเราะเบาๆ “แน่นอน เธอไม่อาจนำซากศพโอมีเบล่าไปได้จริง มันเป็นสมบัติของเมืองเงินพิสุทธิ์ใหม่ สมบัติปิดผนึกระดับ ‘0’ มีค่ามากไม่ว่าอยู่ที่ใด หากไม่จ่ายราคาที่สมควร ก็จะไม่มีใครมอบให้”

“สิ่งที่เธอได้รับอนุญาตคือ อ่านบันทึกของเมืองเงินพิสุทธิ์ สัมผัสและศึกษาวัตถุที่เปลี่ยนจากซากศพภายในเมือง หากพบอุปสรรค หลังผ่านการลงมติจากสภาทั้งหก อาจยืมสมบัติปิดผนึกระดับ ‘0’ ชั่วคราว และคืนตามกำหนด”

“แค่นี้ก็ดีมากแล้ว” ลูเมี่ยนกล่าวอย่างจริงใจ

ตามที่ผู้วิเศษทางการ ‘007’ เคยบอก การใช้สมบัติปิดผนึกระดับ ‘1’ ยังต้องยื่นรายงานล่วงหน้า รอการอนุมัติ และต้องผ่านเงื่อนไขที่กำหนด ส่วนสมบัติระดับ ‘0’ นั้นเป็นสิ่งที่เขาไม่กล้าแม้แต่จะฝัน

แต่ตอนนี้ เมืองเงินพิสุทธิ์ใหม่อาจอนุญาตให้เขายืมซากศพโอมีเบล่าไปชั่วระยะ!

ลูเมี่ยนรวบผมเป็นนิสัย แล้วเล่าปฏิกิริยาของเทอร์มีโพลอส หรือร่างแท้ของอามุนด์ เมื่อครั้งแรกที่รู้ว่าชื่อของบุตรไร้รูปขององค์มารดาผู้ยิ่งใหญ่คือโอมีเบล่า พร้อมกับการคาดเดาของตนให้มาดามเมจิกเชี่ยนฟัง

“เรื่องนี้อาจซุกซ่อนความลับใหญ่และสำคัญอย่างยิ่ง เชื่อมโยงกับไข่นกในห้วงลึกแห่งโลกแห่งความตาย และการหายตัวไปของ ‘คุณนายราตรี’ ปัวริส” มาดามเมจิกเชี่ยนยกมือขึ้นเล็กน้อย ราวกับกำลังสัมผัสความสดชื่นของต้นกล้าข้าวสาลีต้นฤดูใบไม้ผลิ

ลูเมี่ยนหยุดอยู่หน้าสระน้ำ เงียบไปครู่หนึ่งก่อนกล่าวว่า

“…จุดประสงค์ที่แท้จริง รวมถึงผลลัพธ์สุดท้ายของแผนการวังวน คืออะไรกันแน่?”

มาดามเมจิกเชี่ยนเล่าเรื่องการซื้อขาย รวมถึงความเป็นไปของเหตุการณ์อย่างละเอียด แต่เนื่องจากลูเมี่ยนไม่มีศักดิ์เทวทูตเทียมแล้ว ทั้งยังสูญเสียผนึกของ ‘มิสเตอร์ฟูล’ ไป ทำให้ไม่อาจรับความรู้บางอย่างได้ เธอจึงใช้คำอธิบายเช่น เทพมารนอกบาเรีย ผู้ที่เหล่า ‘คนกลาง’ บูชา องค์มารดาผู้ยิ่งใหญ่ แทนการกล่าวถึงผู้ยิ่งใหญ่เหล่านั้น

เมื่อได้ยินว่าจักรพรรดิโรซายล์ฟื้นคืนชีพในฐานะ ‘จักรพรรดิมืด’ แล้วเลือกตายอีกครั้ง เพื่อทำร้ายผู้ยิ่งใหญ่ที่เผยแผ่ศาสนาในนามของ ‘ความจริง’ สีหน้าของลูเมี่ยนเปลี่ยนไปหลายครั้ง สุดท้ายก็ไม่ได้พูดอะไรออกมา

“ฉันเข้าใจความรู้สึกของเธอ” มาดามเมจิกเชี่ยนปลอบโยนไพ่อาร์คาน่าเล็กของตน ซึ่งกลายเป็นสตรี ด้วยน้ำเสียงเยาะหยันตัวเอง “ฉันไม่ชอบท่านผู้นั้น และเกลียดวิธีการของพระองค์มาก แต่ต้องยอมรับว่า พระองค์กำลังเตรียมโลกเราให้พร้อมรับวันสิ้นโลกอย่างแท้จริง ไม่ได้แค่ชูป้ายทำสิ่งที่เป็นประโยชน์กับพระองค์เท่านั้น ความรู้สึกของฉันจึงซับซ้อนมาก”

ลูเมี่ยนมีสีหน้าเย็นชา ยังคงนิ่งเงียบ

มาดามเมจิกเชี่ยนไม่ได้สนทนาเรื่องนี้ต่อ ยกมือขวาขึ้น ปล่อยแสงดาวพริบพราวลงสู่อกซ้ายของลูเมี่ยน ก่อเป็นสัญลักษณ์เหนือจริงรูปประตูซ้อนทับกันหลายชั้น

ผู้ถือไพ่อาร์คาน่าใหญ่ผู้นี้กล่าวสั้นๆ

“หากไม่จำเป็นต้องผนึกเทวทูต แค่ปกป้องเศษเสี้ยวดวงวิญญาณของพวกโอลัวร์ ลำพังพลังของฉันก็เพียงพอแล้ว ไม่ต้องรบกวนมิสเตอร์ฟูล และหากเป็นมิสเตอร์ฟูลที่มาผนึก กลับยิ่งส่งผลกระทบต่อการฟื้นคืนของเศษเสี้ยวดวงวิญญาณโอลัวร์ ผ่านสภาพความเป็นหญิงของเธอ”

“ถ้าเธอไม่อยากนำเหรียญทองนำโชคไปยังแดนฝันของมิสเตอร์ฟูล พวกเราก็จะไม่บังคับ ฉันจะยังช่วยเสริมความแข็งแกร่งให้ผนึกเป็นประจำ”

ลูเมี่ยนยิ้มขื่น

“ท่านผู้นั้นได้ช่วยฉันตัดสินใจแล้ว”

เขาเงียบไปครู่หนึ่ง ริมฝีปากที่ซีดเล็กน้อยขยับไปมา

“การอยู่ในสภาวะ ‘นางมาร’ จะช่วยให้เศษเสี้ยวดวงวิญญาณของโอลัวร์ค่อยๆ ฟื้นคืนได้จริงหรือ? นี่เป็นวิธีเดียวที่จะทำให้โอลัวร์ฟื้นคืนชีพจริงๆ หรือ?”

“อาจไม่ใช่วิธีเดียว อย่างน้อยฉันก็ไม่สามารถให้คำตัดสินที่แม่นยำได้ ต้องเป็นมิสเตอร์ฟูลจึงจะสามารถให้คำตอบที่เหมาะสม” มาดามเมจิกเชี่ยนไม่ได้ปฏิเสธหรือยืนยันคำพูดของท่านผู้นั้น

ความรู้และความสามารถที่เธอมีอยู่ ยังไม่เพียงพอที่จะโต้แย้งได้

สิ่งเดียวที่เธอมั่นใจคือ

“นี่เป็นวิธีที่จะทำให้โอลัวร์ฟื้นคืนชีพได้จริง เพียงแต่การฟื้นคืนสุดท้ายจะไม่สมบูรณ์”

“ทำไมต้องเป็นเศษเสี้ยวดวงวิญญาณของโอลัวร์ที่ฟื้นคืน ไม่ใช่ของชาวบ้านคนอื่น? ในตัวฉันมีเศษเสี้ยวดวงวิญญาณที่ถูกผนึกไว้มากมาย ทำไมโอลัวร์ถึงพิเศษกว่าใคร?” สำหรับตอนนี้ สิ่งที่ลูเมี่ยนกังวลที่สุด กลับเป็นประเด็นนี้

มาดามเมจิกเชี่ยนกล่าว

“เศษเสี้ยวดวงวิญญาณของโอลัวร์เข้าเงื่อนไขพร้อมกันสามข้อ หนึ่ง เธอเป็นผู้วิเศษ เคยผ่านการปรับเปลี่ยนวิญญาณโดยตะกอนพลัง สอง บนตัวเธอมีมลทินของพลังชะตากรรม สาม ในช่วงท้ายของพิธีกรรม เศษเสี้ยวดวงวิญญาณของเธอได้รับการปกป้องจากท่านผู้นั้นหรือบางท่าน สภาพจึงดีกว่า เป็นประเภทที่สามารถฟื้นคืนได้”

“ดังนั้น เศษเสี้ยวดวงวิญญาณของเธอจึงพิเศษที่สุดจากบรรดาทั้งหมด ส่วนเศษเสี้ยวที่เหลือ บางทีคงต้องรอให้เธอกลายเป็นเทวทูตเส้นทางนักล่าในอนาคต จึงจะอยู่ในรูปแบบหุ่นทหารครึ่งคนได้”

ลูเมี่ยนครุ่นคิดสักพักแล้วพูด

“ถ้าตอนนี้ ฉันเป็นผู้วิเศษในสามเส้นทางของ ‘องค์มารดาผู้ยิ่งใหญ่’ ฉันคงไม่สงสัยว่าเศษเสี้ยวดวงวิญญาณของโอลัวร์ จะฟื้นคืนในร่างฉันได้ แต่ ‘นางมาร’ ไม่มีสัญลักษณ์แห่งการเกิดใหม่สักหน่อย…”

“แต่ ‘นางมาร’ มีอำนาจในเชิงการคืนชีพ เธอลืมคำบรรยายของ ‘นางมารยุพนิรันดร์’ ที่ว่าฆ่ายาก แปลกประหลาด ชำนาญการคืนชีพและเกิดใหม่หรือ?” มาดามเมจิกเชี่ยนช่วยเตือนความทรงจำ

ลูเมี่ยนถอนหายใจแผ่วเบา

“ถ้าฉันเลื่อนลำดับเป็น ‘นางมารยุพนิรันดร์’ การฟื้นคืนของเศษเสี้ยวดวงวิญญาณโอลัวร์จะดีขึ้นไหม?”

มาดามเมจิกเชี่ยนยิ้มพูดว่า

“ไม่ต้องตั้งใจไขว่คว้า เมื่อเธอเปลี่ยนไปยัง ‘เส้นทางนางมาร’ ลำดับ 2 ก็จะได้รับพลังและคุณลักษณะทั้งหมดของ ‘นางมารยุพนิรันดร์’ เช่นกัน เว้นแต่เธอจะหาวิธีแยกตะกอนพลัง ‘ยุพนิรันดร์’ ออกมาเอง”

เมื่อเห็นลูเมี่ยนพยักหน้าเบาๆ มาดามเมจิกเชี่ยนยิ้มถาม

“ในฐานะครึ่งเทพที่เปลี่ยนเส้นทาง ตอนนี้เธอคงมีพลังพิเศษ ‘แบบผสาน’ บ้างแล้วสินะ?”

ลูเมี่ยนตอบรับเสียง ‘อืม’ แล้วพูด

“พลังที่พิเศษสุดคือ การประยุกต์ใช้เปลวไฟ”

“ด้านหนึ่ง ฉันใช้เปลวไฟสีขาวโชติช่วงของ ‘นักล่า’ และเพลิงทมิฬของ ‘นางมาร’ แยกกันได้ อีกด้านหนึ่ง ฉันสามารถหลอมรวมให้พวกมันปะทุขึ้น ซึ่งทั้งทำลายร่างกายและวัตถุเชิงกายภาพ และจุดเผาพลังวิญญาณ เผาผลาญร่างวิญญาณ ทำร้ายและทำลายเป้าหมายอย่างรอบด้าน

“หลังจากตะกอนพลัง ‘นางมารสิ้นหวัง’ และเส้นทาง ‘นักล่า’ หลอมรวมกัน ได้เกิดความรู้ทางศาสตร์เร้นลับใหม่ เรียกเปลวไฟสีดำที่กดข่มความเกรี้ยวกราดและความบ้าคลั่งนี้ว่า ‘ไฟประลัยกัลป์’”

……………………………………………………..