ราชันเร้นลับ 2 : วัฏจักรแห่งชะตา (Circle of Inevitability) - ตอนที่ 896 ‘เสน่ห์’

ตอนที่ 896 ‘เสน่ห์’

เห็น ‘นางมารดำ’ ไม่มีท่าทีโจมตีทันที ทั้งยังไม่ได้แผ่ ‘กาฬโรค’ ในที่ลับ ฟรังก้าจึงสงบใจ แล้วเอ่ยคำที่เตรียมไว้

“วันนั้น ลูเมี่ยนพูดกะทันหันว่า ‘โรงเรียนกุหลาบ’ นำของสำคัญมาทรีอาร์ อาจเกิดความวุ่นวาย กระทบถึงพวกเรา จึงต้องรีบย้ายไปบ้านลับแห่งอื่นโดยเร็ว…”

ครั้งนี้ ฟรังก้าผลักปัญหาทั้งหมดไปหาลูเมี่ยน บอกว่าตนไม่รู้ว่าทำไมคู่รักที่รู้จักผ่าน ‘ชุมนุมกางเขนเลือดเหล็ก’ รายนี้ ถึงซ่อนความลับไว้มากมาย ทั้งที่พลังไม่แข็งแกร่ง แต่กลับดูมีศักดิ์สูงส่ง ถึงขั้นที่ว่า หลังมีแสงจ้าพุ่งขึ้นกะทันหันบนท้องฟ้าเหนือกรุงทรีอาร์ ยังนำมาซึ่งการโจมตีจากครึ่งเทพผู้ได้รับพรสองท่าน

ฟรังก้าเล่าบทบาทของตนในการต่อสู้ตามจริง เพียงปิดบังเรื่องพลังของจินนาและปืนลูกโม่ของอ็องโตนีไว้ สุดท้ายกล่าวว่า

“ในช่วงอันตรายที่สุด ลูเมี่ยนกลับมา เขากลายเป็น ‘นางมารสิ้นหวัง’ ไปแล้ว ไม่นานก็สังหารฮิกดัน แล้วจัดการอัวซอง·ซ็องซง”

“แล้วหลังจากนั้น?” ‘นางมารดำ’ บนกระจกหน้าต่างถาม

“เธอจากไป” ฟรังก้าตอบสั้นๆ ไม่อธิบายเพิ่ม

เดิมที เธอก็คิดว่าเรื่องที่เล่าแม้จะแต่งได้สมเหตุสมผล แต่การที่คนไม่ใช่สายเลือดนางมาร มีรากเหง้าดูเหมือนชัดเจน เป็นสมาชิกที่อยู่กับบุคคลซึ่งแบกรับความลับไว้มาก ทั้งยังเต็มไปด้วยความพิเศษ ร่วมเคียงเตียงเดียวกันมาเนิ่นนาน ผ่านเหตุการณ์ร่วมกันไม่น้อย ตัวมันเองก็น่าสงสัยอยู่แล้ว ใครจะรับประกันได้ว่าเธอไม่มีปัญหา?

หลังการต่อกรสั้นๆ เมื่อครู่ เธอแทบไม่มั่นใจว่าจะหลอก ‘นางมารดำ’ ได้ เพียงให้เหตุผลแก่อีกฝ่ายเพื่อแสร้งต่อไป

“บนตัวลูเมี่ยน·ลีมีปัญหาไม่น้อยจริงๆ หลังถูกเปิดโปง คงไม่กล้าอยู่ที่นี่อีก” ‘นางมารดำ’ พูดเสียงราบเรียบ

จากนั้น เธอหัวเราะในลำคอ

“เสียดายเพียงเรื่องเดียวคือ เธอสูญเสียคู่รักที่ห้าวหาญที่สุดในระดับต่ำกว่าครึ่งเทพ ฉันแวะมาดูหลายครั้ง เธอล้วนเพลิดเพลินมาก ทำให้ผู้คนอิจฉา”

“…” ฟรังก้าชะงักไป โดยสัญชาตญาณแอบด่าในใจ “บัดซบ! เห็นตอนไหน? ไม่ใช่ว่ามี ‘ขวดเสกสรร’ กั้นหรอกหรือ?”

คิดถึงสภาพตัวเองตอนถูก ‘นางมารดำ’ เห็น ใบหน้าของเธอเกือบเขียว

หญิงสาวทบทวนละเอียด พบว่าเรื่องนี้ไม่อาจโทษลูเมี่ยนได้ ล้วนเป็นกรรมที่เธอก่อเอง หลังสองสามครั้งแรก เมื่อเคยชิน เธอพบจุดสนุกคือการยั่วยวนและหว่าน ‘เสน่ห์’ ใส่ลูเมี่ยน จนเขากลายเป็นคนร้อนรน แม้แต่ ‘นักพรต’ ก็ไม่อาจหลงลืมไปว่ายังต้องสร้าง ‘ขวดเสกสรร’

นี่เรียกว่าอะไร? เรียกว่าทำกรรมเอง ไม่มีทางรอด! หวังว่า ‘นางมารดำ’ จะไม่เห็นสิ่งที่ทำไปช่วงหลังเพื่อย่อยโอสถ ‘ทุกข์ระทม’…หวังว่านะ…มิสเตอร์ ‘ฟูล’ โปรดประทานพรคุ้มครอง อย่าให้ผู้ศรัทธาของท่านตายทางสังคมด้วยเถิด! ฟรังก้าหัวเราะแห้งๆ

“ก็จริง…หมอนั่นเก่งกว่าที่ฉันคิดไว้มาก แต่ตอนนี้ไม่อยากพูดถึงเขา…ไม่สิ…เธอ…ไอ้ตัวแสบนี่ไม่เพียงซ่อนความลับมากมายจากฉัน แต่ยังยั่วยวนจินนา คู่รักอีกคน ทำให้ฉันต้องสวมหมวกเขียว ก็เพราะเรื่องนี้ โอสถ ‘ทุกข์ระทม’ ถึงได้ย่อยไปครึ่งหนึ่งแล้ว”

นี่คือการปูทางสำหรับประเด็นที่ เธอสามารถย่อยโอสถ ‘ทุกข์ระทม’ ได้รวดเร็ว

แน่นอน ในทำนองเดียวกัน มันยังเป็นเหตุผลให้ ‘นางมารดำ’ ทำไก๋ต่อไป

“มีเรื่องแบบนี้ด้วยหรือ?” ‘นางมารดำ’ ใบหน้าขาวจนเกือบโปร่ง เผยรอยยิ้มเจือจาง ดูคล้ายคาดเดาได้ตั้งแต่แรกว่า ผู้วิเศษลำดับ 5 แห่งเส้นทางในเชิงบวกอย่างลูเมี่ยน·ลี ที่มักติดต่อกับคู่รักสตรีของฟรังก้าเป็นประจำ จะต้องมีวันที่ทนไม่ไหวแน่นอน

“ใช่” ฟรังก้าขุดความรู้สึกจริงตอนนั้นออกมา กัดฟันกรอด

“ทำไมคุณถึงไม่ตัดของเขาทิ้ง หรือบังคับให้เขากินโอสถเส้นทาง ‘นางมาร’ ล่ะ?” ‘นางมารดำ’ สีหน้าผ่อนคลาย หาได้ยากที่เริ่มพูดเล่น “ก็นะ ลำดับของเขาสูงเกินไป คุณไม่มีทางทำให้เขาเลื่อนเป็น ‘นางมารสิ้นหวัง’ ได้หรอก”

“ในหมู่คู่รักของฉัน ถ้าคู่รักชายคนใดถูกกำหนดให้เป็น ‘นางมาร’ ฉันไม่สนใจหากเขาจะขึ้นเตียงกับคู่รักหญิงของฉัน เพราะอีกเดี๋ยวก็จะสูญเสียมันไปแล้ว กลายเป็นคู่รักหญิง แต่ถ้าแต่เดิมไม่ได้วางแผนให้เขาเดินตามเส้นทาง ‘นางมาร’ ฉันจะให้เขารู้ว่าอะไรคือความทุกข์ระทม”

สมแล้วที่เป็น ‘นางมาร’ ตัวจริง…จะเล่นอะไรวิปริตเกินไปแล้ว…ฟรังก้านินทาในใจ แล้วเอ่ยตอบกลับไป

“ตัวฉันเองก็มีความคิดแก้แค้น แต่ภายหลังเลิกล้ม ในฐานะผู้ใหญ่ ฉันเลือกจะเอาทั้งหมด!”

พูดถึงตรงนี้ ฟรังก้าจงใจลังเลสักครู่

“และตอนนั้นฉันรับรู้ปัญหาบางอย่าง เขาดูมีศักดิ์เทียมสูงส่ง การทรมานเขาจะทำให้โอสถ ‘ทุกข์ระทม’ ของฉันย่อยเร็ว แต่ยังไม่ทันสืบหาสาเหตุที่แท้จริง เรื่องก็ระเบิดขึ้นเสียแล้ว”

‘นางมารดำ’ พยักหน้ารับ ใช้สายตาชื่นชมมองฟรังก้าสองวินาที

“ถึงว่าพวกคุณเล่นเกมแบบนั้นกัน น่าสนใจมาก เหมาะกับ ‘นางมาร’ ดี”

“…” นิ้วเท้าในรองเท้าบูตของฟรังก้า เริ่มเกาพื้นไม่หยุด

“แต่ความอดทนของคุณไม่ค่อยดีนัก” ‘นางมารดำ’ พูดน้ำเสียงสั่งสอน

ฟรังก้ายิ้มแหยๆ

“แค่ให้เขาอดทน ไม่ได้ให้ฉันอดทนนี่…”

“การอดทนก็เป็นความทุกข์ระทมอย่างหนึ่ง จะช่วยให้คุณย่อยโอสถจากอีกทาง” ‘นางมารดำ’ เก็บรอยยิ้ม พูดอย่างจริงจัง

“ก็จริงนะ…” ฟรังก้ากะพริบตา

ตอนนั้นทำไมไม่คิดนะ? ไม่งั้นป่านนี้ฉันคงย่อยโอสถ ‘ทุกข์ระทม’ เสร็จแล้ว!

เฮ้อ…มัวแต่เล่นสนุก!

แต่ผู้วิเศษ ก็คิดถึงการ ‘สวมบทบาท’ ตลอดเวลาไม่ได้ ต้องรู้จักผ่อนคลาย ใช้ความสนุกอันบริสุทธิ์ บรรเทาความกดดันทางจิตใจและภาวะคลุ้มคลั่งสะสม!

ฟรังก้าไม่อยากสนทนาในหัวข้อที่ชวนอึดอัดนี้ต่อไป จึงกล่าวขึ้นเองว่า

“แต่อีกเพียงสองสามสัปดาห์ ฉันก็จะย่อยโอสถ ‘ทุกข์ระทม’ เสร็จสมบูรณ์แล้ว”

เธอได้ทบทวนความรู้ที่เคยเรียน ซื้อตำราทั่วไป และลองออกข้อสอบให้ลุดวิกทำ

โดยเชื่อว่าเพียงครั้งเดียวก็จะทำให้บรรลุเป้าหมายได้

ซึ่งจะใช้เวลาเพียงไม่กี่วันเท่านั้น

‘นางมารดำ’ ไม่ได้พูดถึงการเลื่อนลำดับในอนาคต ฟรังก้าก็ไม่แปลกใจ ตัวเธอตอนนี้น่าสงสัยมาก หาก ‘นางมารดำ’ จะสัญญาให้สูตรและวัตถุดิบของ ‘นางมารสิ้นหวัง’ นั่นหมายความว่าแผนต่อไปย่อมมีกับดักอันตรายยิ่ง

นี่เรียกว่าอะไรดี…เรารู้ว่าตัวเองโกหก นางมารดำก็รู้ว่าเราโกหก…เรายังรู้ด้วยว่า นางมารดำก็รู้ว่าเราโกหก…ขณะที่ฟรังก้ารำพึง เธอบรรยายรายละเอียดรวมถึงพลังที่ลูเมี่ยนแสดงออกหลังกลายเป็น ‘นางมารสิ้นหวัง’ เพื่อตอบคำถามของ ‘นางมารดำ’

‘นางมารดำ’ เงียบฟังจนจบ แล้วเดินออกจากหน้าต่างกระจก เข้าไปในห้องนั่งเล่นที่ปกคลุมด้วยสีเทาขาว

ฟรังก้าเห็นภาพนั้น สัญญาณเตือนภัยในใจก็ดังสนั่นทันที

สถานการณ์ตรงหน้าชัดเจนว่า มาจาก ‘การกลายเป็นหิน’ ซึ่งเป็นพลังเฉพาะของลำดับสูงในเส้นทาง ‘นางมาร’ แต่ ‘นางมารดำ’ กลับไม่ถามสักคำว่าเกิดอะไรขึ้น!

‘นางมารดำ’ มองมาที่ฟรังก้า มุมปากผลิรอยยิ้มที่ทำให้ห้องหินทั้งห้องเปล่งประกาย

ฟรังก้าควบคุมตัวเองไม่ได้ ถูกดึงดูดความสนใจไปจนไม่อาจละสายตา

‘นางมารดำ’ ยื่นมือขวาออกไป พูดเสียงนุ่มนวลว่า

“ตอนนี้คุณเหลือคนรักเพียงคนเดียว แต่คุณสามารถเป็นคนรักของฉันได้”

ฟรังก้าพลันรู้สึกว่า ‘นางมารดำ’ เปี่ยมไปด้วยกลิ่นอายแห่งความศักดิ์สิทธิ์ ทำให้อยากปกป้อง และอยากย่ำยีด้วย

ทันใด ดวงตาของ ‘นางมารดำ’ ปรากฏประกายวาววับดั่งน้ำ แฝงความอ่อนโยนระคนเศร้าโศก จนฟรังก้าเกิดความสงสาร อยากหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับเธอ

‘นางมารดำ’ บรรจงย่างกรายเข้าหาฟรังก้า มือขวายังคงยื่นออกไป ราวกับราชินีที่รอให้อัศวินจุมพิต

ฟรังก้าเกิดความปรารถนาอันแรงกล้าที่จะพิชิตขึ้นมาทันที

‘นางมารดำ’ ยังคงเปลี่ยนบุคลิกไปเรื่อยๆ ราวกับกำลังค้นหาแบบที่จะทำให้ฟรังก้าหลงใหลได้มากที่สุด

ลมหายใจของฟรังก้าเริ่มหอบหนัก เธอหลุดปากตามสัญชาตญาณว่า

“ไม่เอา!”

คำพูดนี้ราวกับคาถา ทำลายบรรยากาศหวามในทันที ‘นางมารดำ’ กลับคืนสู่ร่างเดิม หยุดอยู่ห่างจากฟรังก้าเพียงสองก้าว

“ให้เหตุผลฉันสักข้อ” ‘นางมารดำ’ ไม่แสดงอารมณ์ผิดหวังหรือโกรธ ถามอย่างสงบนิ่ง

แก้มของฟรังก้าแดงระเรื่อไปแล้วโดยไม่รู้ตัว ร่างของเธอสั่นเล็กน้อย ราวกับการปฏิเสธเมื่อครู่ได้ใช้พลังงานทั้งหมดไป

ความคิดของเธอแล่นเร็วดั่งสายฟ้า รีบค้นหาเหตุผลที่ดี

“มาดาม คุณเคยบอกว่า การอดทนก็เป็นความทุกข์ระทม ฉันอยากถือโอกาสที่สูญเสียคนรักไปหนึ่งคน งดเว้นการมีเพศสัมพันธ์สักระยะ เพื่อเร่งการย่อยโอสถ ‘ทุกข์ระทม’ ให้เสร็จสมบูรณ์”

‘นางมารดำ’ เผยรอยยิ้มบางๆ บนใบหน้าอีกครั้ง

“พลังใจของคุณ แข็งแกร่งกว่าที่ฉันคาดไว้มาก แม้เมื่อครู่ไม่ได้ใช้ ‘เสน่ห์’ ยั่วยวนอย่างสุดกำลัง แต่การที่คุณปฏิเสธข้อเสนอของฉันได้ ในสภาวะที่ฉันไม่ได้ตั้งใจกดข่ม ‘เสน่ห์’ นั่นแสดงว่าพลังใจของคุณโดดเด่นแม้ในหมู่ผู้วิเศษลำดับ 5”

จริงหรือ…เมื่อครู่เรานึกถึงอะไรกันนะ ถึงได้ปฏิเสธการล่อลวงอันทรงพลังนั่นได้…ฟรังก้านึกย้อน สีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย

นี่ทำให้เธอรู้สึกทั้งไม่แปลกใจ และแปลกใจมากในเวลาเดียวกัน

ไม่แปลกใจคือตอนถูก ‘เสน่ห์’ ยั่วยวน ในช่วงสำคัญกลับนึกถึงจินนา แปลกใจมากคือยังพลอยนึกถึงลูเมี่ยนด้วย!

‘นางมารดำ’ มองไปรอบๆ แล้วเอ่ยปาก

“ฉันจะรอให้คุณย่อยโอสถ ‘ทุกข์ระทม’ จนเสร็จ ระหว่างนี้ขอมอบหมายงานให้หนึ่งอย่าง นั่นคือการติดต่อกับสมาชิกหลักของพรรคจักรพรรดิ วันนั้นคุณก็คงได้ยินเสียง ‘จักรพรรดิของพวกเจ้ากลับมาแล้ว’ พวกที่บูชาโรซายล์และอยากฟื้นฟูระบอบจักรพรรดิ…คนช่างฝันพวกนั้น ดูเหมือนจะเกิดความคิดใหม่เพราะเรื่องนี้ บางที เราอาจใช้ประโยชน์จากพวกเขาทำอะไรบางอย่างได้”

“สำหรับรายละเอียด นีเซียจะเป็นคนบอกคุณ ทางนั้นเคยเป็นสายลับรับจ้างของรัฐบาล คอยจับตาดูพรรคจักรพรรดิโดยเฉพาะ ตอนนี้เธอเพิ่งกลายเป็น ‘แม่มด’ ได้ไม่นาน”

“นี่คือวิธีติดต่อ…”

“หากคุณอยากได้สูตรและวัตถุดิบของ ‘นางมารสิ้นหวัง’ จากฉัน ก็ต้องทำประโยชน์ให้นิกายให้มาก”

ฟรังก้ารับกระดาษที่ ‘นางมารดำ’ ส่งมา ตอบอย่าง ‘จริงใจ’ ว่า

“ค่ะ มาดามแคลริส”

‘นางมารดำ’ ไม่พูดอะไรเพิ่ม ในดวงตาปรากฏมิติมืดมิดซ้อนทับกันหลายชั้น

ร่างของเธอหายไปจากห้องทันที โดยไม่ได้เอ่ยถึงสภาพที่เป็นสีเทาขาวในจุดเกิดเหตุแม้แต่คำเดียว

ไม่นานนัก ลูเมี่ยนเดินออกจากห้องนอนของจินนา จูงแขนฟรังก้า เข้าไปในกระจกเงาเต็มตัวในห้องนั่งเล่น

ชิ้นส่วนศพของ ‘นางมารดำ’ ในมิติหลังกระจก ได้หายไปหมดสิ้นแล้ว

……………………………………………………..