ราชันเร้นลับ 2 : วัฏจักรแห่งชะตา (Circle of Inevitability) - ตอนที่ 911 วิธีหาเงิน ....................

ตอนที่ 911 วิธีหาเงิน

………………..

ศพผู้หญิงที่คืนชีพ? ฟรังก้าและคนอื่นๆ ต่างตกใจ

เมื่อคืน ลูเมี่ยนบอกว่า เขารู้สึกว่าอีกไม่นาน พวกตนจะได้เจอศพผู้หญิงที่คืนชีพนั่น และวันนี้ก็เจอแล้ว?

“อยู่ที่ไหน?” จินนากดเสียงถาม

ลูเมี่ยนหันไปมองบันไดเลื่อนโดยไม่แสดงอาการผิดปกติ

“ในซูเปอร์มาร์เก็ต”

เขาไม่ได้พรวดพราดหันหลังกลับเพื่อติดตามศพนั่น เนื่องจากฟรังก้าเหลือบมองเพดานมุมหนึ่ง แล้วกวาดตาไปรอบๆ อย่างเอื่อยเฉื่อย

ท่าทีแรกเป็นการเตือนลูเมี่ยนว่า แถวนี้มีกล้องวงจรปิดหลายตัว ส่วนท่าทีหลังบ่งบอกว่า รอบข้างมีคนและมือถือเยอะ หากทำอะไรประเจิดประเจ้อ มีโอกาสสูงจะถูกถ่ายเป็นคลิปสั้น อัปโหลดขึ้นเน็ต กลายเป็นกระแส และอาจถูกราชันสวรรค์สังเกตเห็น!

แม้ลูเมี่ยนจะใช้ ‘วงกตกระจก’ รวมถึงเวทมนตร์ลวงตาอื่นๆ กับกล้องและมือถือได้ แต่นี่ไม่ใช่สถานการณ์ที่เขาเตรียมไว้ จำเป็นต้องไล่ตามไปตลอดทาง ไม่อาจวิ่งไปสองสามก้าวแล้วใช้กระจกวิเศษสักครั้ง

พวกเขาอาศัยในย่านทรุดโทรมของเขตเมืองเก่า ถนนสายหลักและหน้าประตูหมู่บ้านมีกล้องวงจรปิดพอสมควร แต่ในตรอกเปลี่ยวที่คนเดินน้อย จะแทบไม่มีการเฝ้าระวังเลย ไม่อย่างนั้น การย้ายศพ ‘ผู้แจ้งสาร’ เดนิสของลูเมี่ยน คงถูกบันทึกภาพเอาไว้แล้ว และตอนนั้นฟรังก้าก็คงรีบห้ามเขา ให้หามุมอับกล้องแล้วหยิบกระจกออกมา ค่อยๆ สร้าง ‘วงกตกระจก’ ไปทีละนิด แล้วจึงเข้าใกล้ศพ

เมื่อได้ยินพ่อทูนหัวตอบว่า ศพผู้หญิงที่คืนชีพอยู่ในซูเปอร์มาร์เก็ต ตาลุดวิกพลันเปล่งประกาย รีบยกแขนสั้นๆ แล้วเอ่ยปาก

“พวกเราไปตามล่ากันเถอะ!”

“ไอ้หนูฉลาดขึ้นแล้วสินะ รู้จักฉวยโอกาสจากเรื่องแบบนี้! ฉันไม่รู้ว่านายอยากหาข้ออ้างเข้าซูเปอร์มาร์เก็ตเพื่อเอาของกิน หรือคิดว่าศพผู้หญิงนั่นน่าจะอร่อยกว่า…” ฟรังก้าพึมพำเงียบๆ พลางเหลือบมองจินนา

จินนาอ่านการบอกใบ้ของฟรังก้าออกอย่างเข้าใจ จึงยิ้มแล้วกล่าว

“การติดตามไม่ควรมีคนมากเกินไป ฉันกับอ็องโตนีจะพาลุดวิกกลับไปที่รถก่อน เธอกับลูเมี่ยนเข้าไปในซูเปอร์มาร์เก็ต ตามหาผู้หญิงคนนั้นให้พบ”

สีหน้าอันเปี่ยมไปด้วยความคาดหวังและปรารถนาของลุดวิก พลันแข็งค้างอยู่บนใบหน้า

“ผมก็อยากทำประโยชน์ให้กับทีมบ้าง…” ลุดวิกพูดยังไม่ทันจบ ก็ถูกจินนาลากตัวไป ความผิดหวังและเป็นทุกข์ปรากฏชัดบนใบหน้า

ฟรังก้ารีบหันตัว หยิบรถเข็นจากด้านข้าง เข็นเข้าไปในซูเปอร์มาร์เก็ต ลูเมี่ยนเดินตามไม่ห่าง สายตากวาดมองผ่านกองสินค้าและชั้นวางของแต่ละแถว

ฟรังก้าคอยมองหาร่องรอยของศพผู้หญิงที่คืนชีพไปพร้อมเลือกของ

“หยิบกระป๋องน้ำมันหมูนั่นหน่อย ซอสถั่วเหลืองสีอ่อน ซอสถั่วเหลืองสีเข้ม เกลือ ผงชูรส น้ำมันพริกก็หยิบมา…” เธอสั่งลูเมี่ยนอย่างไม่เกรงใจ ตัวเองก็หยิบเครื่องครัวบางอย่างใส่รถเข็นไปเรื่อยๆ

ถึงแม้การทำอาหารที่บ้านจะเสียเวลา แต่ก็ประหยัดเงินได้ไม่น้อย!

เดี๋ยวจะกลับไปที่ตลาดขายส่งอาหารแช่แข็ง เพื่อซื้อของราคาถูก ปัญหาเดียวคือตู้เย็นในห้องเช่าเล็กเกินไป ใส่ผักได้ไม่กี่วัน

ซื้อของแบบนี้ก็ได้หรือ…ลูเมี่ยนเพิ่งจะเคยสัมผัสความสุขของการหยิบสินค้าเองโดยไม่ต้องหาพนักงานขาย เขาวางขวดเหล้าลงในรถเข็นด้วยความสนใจ

“นี่มันเหล้าปรุงอาหารนะ! ช่างเถอะ ก็จำเป็นเหมือนกัน” ฟรังก้าชายตามองลูกค้าประจำของร้านเหล้าคร่ำครึด้วยความขบขัน

สองคนพูดคุยหัวเราะบรรยากาศกลมเกลียวขณะเดินไปมาในซูเปอร์มาร์เก็ต ไม่แตกต่างจากครอบครัวอื่นๆ ที่กำลังซื้อของโดยรอบ

ภายใต้การอำพรางตัวแบบนี้ ลูเมี่ยนและฟรังก้าได้ตรวจสอบทุกซอกทุกมุมของซูเปอร์มาร์เก็ต แต่ไม่พบร่องรอยของศพผู้หญิงที่คืนชีพเลย

“บางทีอาจออกไปแล้ว พวกเราไปจ่ายเงินกันก่อนเถอะ” ฟรังก้ามองบะหมี่สดที่ทำใหม่ หนักราวห้าถึงเจ็ดกิโลกรัม กับข้าวสารหนักสิบกิโลกรัมที่วางอยู่บนสุดของรถเข็น รู้สึกดีใจที่อีกไม่กี่วันจะประหยัดค่าอาหารได้ไม่น้อย

ลูเมี่ยนพยักหน้า

“หลังจากนี้ เราจะหมุนเวียนกันทำอาหาร”

ฟรังก้ายิ้มพลางตบไหล่ลูเมี่ยนเบาๆ

“ฉันรอชมฝีมือคุณอยู่นะ”

ทริปนี้ ทั้งสองซื้อสินค้าไปเกือบห้าร้อยหยวน โดยวัตถุดิบส่วนใหญ่เป็นประเภทปริมาณเยอะ อิ่มท้อง และราคาถูก

หลังออกจากซูเปอร์มาร์เก็ต ลูเมี่ยนและฟรังก้าก็กวาดสายตามองอีกรอบ แต่ยังไม่พบเงาของศพผู้หญิงที่คืนชีพ

เกือบจะพร้อมกัน ฟรังก้าสังเกตเห็นร้านที่มีป้าย ‘สลากกินแบ่ง’

จิตใจเธอพลันสั่นไหว หันมองลูเมี่ยน ถามอย่างเต็มไปด้วยความคาดหวัง

“ความสามารถ ‘ขยายชะตา’ และ ‘กระตุ้นชะตา’ สองอย่างนี้ของคุณ ยังใช้ได้อยู่หรือเปล่า?”

“ต้องได้อยู่แล้ว” ลูเมี่ยนเหลือบมองไปยังร้านที่ฟรังก้าจ้องมองเมื่อครู่ “แต่อยู่แค่ลำดับ 7 เท่านั้น โชคชะตาที่สำคัญกว่า จะส่งอิทธิพลไม่ค่อยได้ เว้นแต่โอกาสเกิดจะสูงมากอยู่แล้ว”

บนใบหน้าของฟรังก้าค่อยๆ เบ่งบานรอยยิ้ม จนคนเดินถนนรอบข้างไม่ว่าชายหญิง ต่างก็เหลียวมองมา

“พวกเราไปซื้อสลากกินแบ่งกันเถอะ!”

เธอพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่น ซ่อนความยินดีไว้

นี่เป็นการบอกให้เราขยายกระแสชะตาที่เธอจะถูกรางวัล หรือบังคับให้โชคชะตาไปในทิศทางนั้น? ลูเมี่ยนรู้จักสลากกินแบ่งดี ในอดีตโอลัวร์เคยใช้สลากเป็นของขวัญในเทศกาลสำคัญ โดยถูกรางวัลร้อยเปอร์เซ็นต์

“ลองดูก็ได้” ลูเมี่ยนคิดในใจว่าควรซื้อน้อยๆ ไว้ก่อน ถึงแม้อยู่ในแดนฝันของมิสเตอร์ฟูลที่การแทรกแซงชะตาใช้ไม่ได้ ก็จะได้ไม่ขาดทุนมาก

ฟรังก้าถูมือ เดินไปยังแผงขายสลากด้วยรอยยิ้มเจิดจ้า

ก่อนข้ามมิติมา เธอซื้อสลากราคาสิบกว่ายี่สิบหยวนทุกหนึ่งถึงสองสัปดาห์เพื่อความบันเทิง แต่ไม่เคยได้กำไรเกินทุนเลย

ตอนนี้ ข้าน้อยนำโชคมาแล้ว!

เธอไม่ได้ซื้อสลากลูกบอลสองสี แต่ใช้เงินห้าสิบหยวนซื้อสลากขูดหลายรุ่น

ขณะที่เธอจ่ายเงิน ดวงตาของลูเมี่ยนเปลี่ยนเป็นสีเงินผสมดำ

เขายื่นมือโอบไหล่ฟรังก้าในท่าทางคู่รัก ใช้โอกาสนี้สัมผัสสายธารแห่งชะตา ขยายกระแสที่เกี่ยวข้อง

ฟรังก้าบิดตัวเล็กน้อยด้วยสัญชาตญาณ ไม่คุ้นกับการโอบกอดเช่นนี้ในที่สาธารณะ

แต่เธอกลับสู่ภาวะปกติอย่างรวดเร็ว ปล่อยให้ลูเมี่ยนโอบไหล่ไว้

ดวงตาของหญิงสาวเปล่งประกายขึ้น

ขูดถูกตัวเลขแล้ว!

มูลค่าคือ 50 หยวน!

ขณะที่ลูเมี่ยนสนใจข้อมูลรางวัลใหญ่จากแผงขายสลาก ฟรังก้าขูดสลากทั้งหมดเสร็จแล้ว รวมถูกรางวัลสองพันหยวน

“ฮ่าๆ!” เธอหัวเราะแผ่วเบาอย่างภาคภูมิใจ

ในที่สุดก็ได้กำไรสักที!

พลังวิเศษนี่ดีจริงๆ!

หลังรับเงินรางวัล ฟรังก้าพูดกับลูเมี่ยนด้วยอารมณ์ร่าเริง

“ฉันจะไปซื้อสลากลูกบอลสองสีสักสองสามใบ” เธอลดเสียงลง “ไม่ต้องสนใจสายธารชะตาที่จะถูกรางวัลใหญ่พวกนั้น ขอแค่รางวัลที่สามหรือที่สองก็พอ”

ลูเมี่ยนพยักหน้ารับ

ฟรังก้ารีบนึกตัวเลข แล้วซื้อไปห้าใบ

ขณะเดินไปยังลิฟต์ใกล้สุด ลูเมี่ยนยิ้มถามฟรังก้า

“ทำไมคุณไม่เอาถูกรางวัลที่หนึ่งไปเลยล่ะ? เงินตั้งเยอะ แถมถูกได้พร้อมกันหลายสิบรางวัลในคราวเดียว”

ฟรังก้าย่นจมูกพูดว่า

“คุณไม่ได้บอกเองหรือว่า ตอนนี้ส่งอิทธิพลได้แค่ชะตาเล็กๆ เท่านั้น? เรื่องรวยข้ามคืนแบบนั้น เลิกฝันจะดีกว่า”

“อีกอย่าง ถึงคุณทำให้ฉันถูกได้จริง ผลลัพธ์ที่ออกมาก็อาจไม่ใช่ตัวที่ฉันซื้อ เพราะ ‘โชคชะตา’ ได้ถูกกำหนดไว้แล้ว”

พูดบ่นสองประโยค ฟรังก้าถามด้วยความห่วง

“การขยายชะตาเมื่อครู่ สำเร็จใช่ไหม?”

ลูเมี่ยนยิ้มแล้วพูดว่า

“ไม่”

“…เงินฉัน!” ฟรังก้าหลุดปากออกมา แล้วรีบปลอบใจตัวเอง “ยังดีที่ไม่เยอะ”

“ตอนคุณซื้อ ฉันเพิ่งพบว่านี่ไม่ใช่สลากออกรางวัลทันที ต้องรออีกหลายวัน สายธารชะตาที่เกี่ยวข้องซับซ้อนหลากหลาย มีตัวแปรมากเกินไป ฉันมองไม่ออกว่าสายไหนนำไปสู่การถูกรางวัล ได้แต่เลือกสายที่พิเศษมาขยาย ผลลัพธ์จะเป็นอย่างไร ฉันก็ไม่รู้”

“ได้แต่ขอพรคุ้มครองจากมิสเตอร์ฟูล” ฟรังก้าพยักหน้าเข้าใจ

เห็นลิฟต์ใกล้มาถึง ลูเมี่ยนมองซ้ายขวา ถามอย่างครุ่นคิด

“พวกเราอยู่ในกล้องวงจรปิด ศพหญิงที่ฟื้นคืนชีพน่าจะอยู่ด้วย”

“มีวิธีตรวจสอบกล้องวงจรปิดของห้างไหม ดูว่าเธอมาทำอะไรที่นี่?”

“พวกเราไม่ใช่ตำรวจ ไม่มีอำนาจแบบนั้นหรอก” ฟรังก้าตอบทันที

“หรือจะลอบเข้ามาตอนกลางคืน แล้วดูด้วยตัวเอง?” ลูเมี่ยนเสนอ

ฟรังก้าพูดอย่างขบขัน

“ไพ่อาร์คาน่าใหญ่ทั้งหลายให้เราเคารพกฎหมาย ทำไมคุณชอบคิดจะเต้นอยู่ที่ชายขอบของการละเมิดกฎหมายเสมอเลยล่ะ?”

“ไม่ถูกจับก็ไม่มีปัญหาสักหน่อย” ลูเมี่ยนยิ้มพูด “พวกเราแจ้งความให้ตำรวจตรวจสอบไม่ได้อยู่แล้ว นั่นไม่กลายเป็นการปะทะกันใหม่ระหว่างมิสเตอร์ฟูลกับราชันสวรรค์หรอกหรือ? เราต้องใช้ประโยชน์จากตำรวจ ไม่ใช่พึ่งพาพวกเขา”

ฟรังก้าครุ่นคิดสักครู่

“กลางคืนค่อยดูสถานการณ์อีกที”

…………

ภายในห้องเช่าชั้น 6

ฟรังก้ามองลุดวิกที่ก้มหน้าก้มตาอยู่กับชามใบใหญ่ ตะเกียบขยับไม่หยุด พลางโอ้อวดกับพวกลูเมี่ยนอย่างพึงพอใจ

“ฝีมือทำอาหารของฉันไม่เลวเลยใช่ไหม?”

เด็กคนนี้เลี้ยงง่าย แค่บะหมี่ เครื่องปรุง และท็อปปิ้งหมูสับนิดหน่อย ก็พึงพอใจมากแล้ว ไม่จำเป็นต้องออกไปกินของดีข้างนอกนี่นา!

“อร่อยมาก แต่ฉันหวังว่าคุณจะทำอย่างอื่นนอกจากบะหมี่ได้ด้วยนะ” ลูเมี่ยนดื่มน้ำซุป แล้ววางตะเกียบลง

“ฉันก็หวังว่าฝีมือทำอาหารของคุณจะดีอย่างที่คุณบอก” ฟรังก้าตอบกลับยิ้มๆ

ลูเมี่ยนกำลังจะพูดอะไรสักอย่าง แต่สีหน้าแปรเปลี่ยนกะทันหัน

เขาหยิบกระจกบานหนึ่งออกจากกระเป๋าเสื้อ เป็นกระจกที่ซ่อนร่างของผู้แจ้งสารเดนิสไว้!

ขณะนี้ บนผิวกระจกปรากฏฝ่ามือสีซีดไร้ประกาย

ฝ่ามือดังกล่าวกำลังเหยียดยืดออกจากความมืด มุ่งสู่ภายนอกกระจก

ทันใด รอบข้างลูเมี่ยนรวมตัวเป็นเปลวไฟสีดำหลายดวง โอบล้อมความบ้าคลั่งเกรี้ยวกราด พุ่งเข้าใส่กระจกราวกับฝนดาวตก

ท่ามกลางเสียงระเบิดแผ่วเบา กระจกแตกกระจายทันที ถูกพันด้วยเปลวไฟสีดำ สูญสิ้นพลังวิญญาณอย่างรวดเร็ว

เสียงเพล้งดังต่อเนื่อง เศษกระจกร่วงลงสู่พื้น แตกละเอียดยิ่งกว่าเดิม

บนผิวของเศษกระจกไม่มีฝ่ามือสีซีดปรากฏอีกต่อไป

“ศพผู้แจ้งสารกลายพันธุ์แล้วหรือ?” จินนามองภาพเหตุการณ์นี้ ถามอย่างตกตะลึง

………………………………………………………