ราชันเร้นลับ 2 : วัฏจักรแห่งชะตา (Circle of Inevitability) - ตอนที่ 932 แนวโน้มของแดนฝัน
- Home
- ราชันเร้นลับ 2 : วัฏจักรแห่งชะตา (Circle of Inevitability)
- ตอนที่ 932 แนวโน้มของแดนฝัน
ตอนที่ 932 แนวโน้มของแดนฝัน
เมื่อได้ยินคำพูดของลูเมี่ยน ร่างกายของพวกฟรังก้าตึงเครียดขึ้นโดยไม่รู้ตัว ราวกับเห็นด้วยตาว่า เหตุการณ์อันน่าสะพรึงกำลังจะมาถึง
ลูเมี่ยนดึงเก้าอี้มานั่ง สายตากวาดมองทั่วห้อง มุมปากยิ้มพลางเอ่ยปาก
“ไม่รู้เหมือนกันว่าการถูกเตะออกจากแดนฝันจะรู้สึกยังไง พวกอาร์คาน่าใหญ่ก็ไม่ได้เล่ารายละเอียด”
“เป็นการกระโดดขึ้นจากห้วงทะเลลึก หรือถูกเตะเข้าไปในอุโมงค์เกลียวที่มองไม่เห็นปลายทาง…”
เขาจินตนาการถึงวิธีที่ตัวเองจะถูกเตะออกจากแดนฝัน น้ำเสียงสบายๆ ราวกับกำลังเล่าเรื่องอาหารเช้า
ฟรังก้าพลันรู้สึกหวั่นไหว
“พวก ‘นักล่า’ เป็นแบบนี้ทุกคนหรือ เวลาเจอภัยอันตราย นอกจากไม่กลัวแล้ว ยังล้อเลียนมันได้อีก?”
“กลัวแน่นอนอยู่แล้ว แต่กลัวเฉยๆ มันได้อะไรล่ะ?” ลูเมี่ยนหัวเราะเบาๆ “ใจฉันจะกลัวแค่ไหน ภายนอกก็ต้องทำเหมือนไม่มีอะไรใหญ่โต ปากยิ่งต้องไม่แสดงความอ่อนแอ”
ฟรังก้าหัวเราะขึ้นมา
“ถึงว่ามักมีคนพูดว่า สิ่งที่เจ๋งที่สุดของ ‘นักล่า’ คือปากนั่นเอง”
ลูเมี่ยนและจินนามองฟรังก้าพร้อมกัน ไม่พูดอะไร
“…” ฟรังก้าอึ้งไปทันที
ฉันไม่ได้ตั้งใจพูดมุกลามกนะโว้ย!
เธอรีบเสริมประโยคหนึ่ง
“ในเมืองแดนฝันเรียกคนแบบนี้ว่า ผู้มีสายฟ้าในอก แต่ใบหน้าราบเรียบดั่งทะเลสาบ คู่ควรแก่การแต่งตั้งเป็นนายพล!”
ผ่านการพูดเล่นของลูเมี่ยน ความตึงเครียดของสมาชิกทีมก็ผ่อนคลายลง
ในตอนนี้ ลูเมี่ยนยิ้มอีกครั้ง
“การถูกเตะออกจากแดนฝันไม่น่ากลัวหรอก ยังไงก็ยังมีโอกาสอีก ที่น่ากลัวคือ ราชันสวรรค์จะจำกัดพวกเรา แล้วส่งลูกน้องมาฆ่าพวกเราในความฝัน นั่นแหละจะไม่มีอะไรเหลือเลย”
จินนาถามกลับอย่างครุ่นคิด
“คุณหมายความว่า ถ้าเจอสถานการณ์ผิดปกติ ในช่วงเวลาวิกฤติ ให้ถอนตัวออกจากแดนฝันล่วงหน้าเองหรือ?”
“ฉลาดไม่เบานี่” ลูเมี่ยนพิงพนักเก้าอี้ หยิบโทรศัพท์ออกมา นิ้วเลื่อนบนหน้าจอสองครั้งแล้วหยุด ไม่ขยับเป็นเวลานาน
ฟรังก้าชำเลืองมอง พบว่าหน้าจอแสดงหน้าเพิ่มเพื่อนในวีแชต
“คุณอยากใช้บัญชีรอง เพิ่มคิวคิวและวีแชตของมิสเตอร์ฟูล?” เธอมองปราดเดียวก็เข้าใจ
ลูเมี่ยนยิ้มเยาะตัวเอง
“ใช่แล้ว แต่หาเหตุผลที่เหมาะสมไม่ได้ ต้องโดนปฏิเสธในทันทีแน่ๆ”
“หรือว่าฉันจะใช้ประโยค ‘คุณอยากรู้ความจริงของโลก รู้ความลับของพลังวิเศษไหม’ ส่งคำขอไปดี?”
“มิสเตอร์ฟูล อา…สถานะปัจจุบันของโจวหมิงรุ่ยคือ เป็นคนธรรมดาที่เพิ่งดื่มโอสถ ‘นักลอบสังหาร’ รู้สึกถึงเสน่ห์ของพลังวิเศษ แต่ยังไม่เข้าใจความรู้ด้านศาสตร์เร้นลับเพียงพอ กำลังต้องการคำแนะนำในแง่นี้อย่างเร่งด่วน”
อ็องโตนีที่เพิ่งนั่งลงส่ายหัว
“ถ้าโจวหมิงรุ่ยค้นพบเองว่า คุณสอนศาสตร์เร้นลับที่แท้จริงได้ เพียงต้องใช้เงินเป็นค่าตอบแทน เขาอาจเพิ่มคุณ แต่ถ้าคุณพยายามชี้นำเขา นั่นจะเกิดผลตรงกันข้าม”
“ใช่” ฟรังก้าพยักหน้าหนักๆ “จะโดนบล็อกเข้าแบล็กลิสต์ทันที บางทีอาจโทรแจ้งตำรวจด้วย ‘ฮัลโหล คุณตำรวจใช่ไหมครับ? ที่นี่มีคนเผยแพร่ความเชื่องมงาย ต้องสงสัยว่าเป็นลัทธินอกรีต’”
ลูเมี่ยนจมอยู่ในห้วงความคิด พึมพำกับตัวเอง
“ทำช่องวิดีโอแนวลึกลับ สร้างชื่อเสียงให้เป็นที่รู้จัก แล้วรอให้โจวหมิงรุ่ยมาหาเองดีไหม?”
“แต่นั่นจะเสี่ยงเปิดเผยตัวภายใต้สายตาราชันสวรรค์ ชื่อเสียงใหญ่เกินก็จะถูกล็อกเป้า น้อยเกินก็ไม่เป็นที่รู้จักของมิสเตอร์ฟูล เว้นเสียแต่ จะใช้การส่งแบบเจาะจงเป้าหมาย?”
มุมปากของฟรังก้ากระตุกเล็กน้อย
หมอนี่ปรับตัวเข้ากับเมืองแดนฝันและสังคมออนไลน์ ได้เร็วกว่าที่ฉันคิดเสียอีก!
เธอยักไหล่พลางกล่าว
“ฉันไม่มีเทคนิคแบบนั้น”
ลูเมี่ยนคิดกระจายต่อไป
“บางที เราอาจสร้างเหตุการณ์ศาสตร์เร้นลับเล็กๆ กับเพื่อนหรือเพื่อนร่วมงานของมิสเตอร์ฟูล แล้วออกหน้าแก้ไขเอง ให้มิสเตอร์ฟูลรับรู้ผ่านการบอกต่อแบบปากต่อปากของเพื่อนและญาติ”
“นี่ก็เป็นวิธีสำรวจรูปแบบการจับตาของราชันสวรรค์ แต่ต้องเตรียมพร้อมว่า คนที่รับผิดชอบอาจถูกสังเกตและล็อกเป้า ต้องให้เขาย้ายออกไปก่อนสักระยะ แล้วติดต่อกับพวกเราด้วยวิธีที่ซ่อนเร้นกว่า”
“อา…มีโอกาสสำเร็จ จะลองดูก็ได้”
ลูเมี่ยนไม่ได้มอบหมายสมาชิกทีมคนใดให้ทำเรื่องนี้ทันที แต่หันไปพูดกับฟรังก้าว่า
“ส่งประวัติของฉันกับคุณได้แล้ว”
ส่งไปยังบริษัทอินทิส
“ได้” ฟรังก้าหยิบโทรศัพท์ออกมา
เธอเตรียมประวัติไว้เรียบร้อยแล้ว
เธอสมัครตำแหน่งฝ่ายบริหาร ส่วนลูเมี่ยนสมัครตำแหน่งรักษาความปลอดภัย
จากสี่คน ฟรังก้าเป็นคนเดียวที่มีวุฒิการศึกษาได้มาตรฐาน แต่สาขาวิชาของเธอห่างไกลจากของโจวหมิงรุ่ยมาก จึงได้แต่เลือกฝ่ายบริหารที่สามารถติดต่อกับเขาได้บ่อยๆ
ส่วนอีกสามคน อ็องโตนีเป็นทหารผ่านศึก จินนาเป็นนักศึกษาศิลปะสาขาการแสดง ลูเมี่ยนเป็นเยาวชนที่ออกจากมัธยมกลางคันแต่เคยเรียนกังฟู
ไม่ใช่เพราะมาดามจัสติสไม่อยากปลอมวุฒิการศึกษาออนไลน์ให้พวกเขา แต่แม้จะปลอม พวกเขาก็จะเปิดเผยตัวตนระหว่างสัมภาษณ์
พวกเขาตอบคำถามเชิงวิชาชีพไม่ได้เลย แม้แต่จะฟังคำถามให้เข้าใจก็อาจทำไม่ได้!
ด้วยเหตุนี้ ฟรังก้าจึงเลือกที่จะสมัครเอง แทนที่จะให้จินนาไป โดยทฤษฎีแล้ว นักศึกษาศิลปะสาขาการแสดงน่าจะเป็นพนักงานฝ่ายบริหารได้ง่ายกว่า
หลังส่งประวัติเรียบร้อย ฟรังก้ามองไปที่ลูเมี่ยน ยิ้มพลางกล่าวว่า
“มีข่าวดีอย่างหนึ่ง คุณเดาได้ไหมว่าเป็นอะไร?”
“หยุด! ตาห้ามเปลี่ยนสี!”
ลูเมี่ยนครุ่นคิดสองสามวินาทีแล้วพูดว่า
“ถูกลอตเตอรี่?”
ในตอนนี้ สิ่งที่เรียกได้ว่าเป็นข่าวดี และสามารถพูดต่อหน้าอ็องโตนีได้ ก็มีแค่เรื่องนี้เท่านั้น
“ลองเดาสิว่าถูกเท่าไร?” ฟรังก้าไม่ได้ผิดหวังที่ลูเมี่ยนเดาถูกทันที
ลูเมี่ยนอดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมา
“มาดาม คุณซื้อลอตเตอรี่หลายใบด้วยเลขชุดเดียวกัน ฉันเช็กมาตรฐานขั้นต่ำของรางวัลที่สองแล้ว คิดว่าฉันเดาออกไหมล่ะ ว่าคุณถูกเท่าไร?”
ฟรังก้ายิ้มแหยๆ
“นั่นไม่ใช่ประเด็น ประเด็นคือคุณไม่รู้สึกถึงความผิดปกติเลยหรือ?”
“ตอนสู้กับศพหญิงคืนชีพ ‘นักเชิดหุ่น’ ที่ซ่อนตัวเกิดปัญหา ไม่ได้ลงมาสู้ ตอนอยู่นอกร้านชำซิงเมิ่ง มีคนเตือนให้ระวังเครื่องดักฟังและกล้องจิ๋วจากฝั่งเทคโนโลยี และตอนนี้ เราถูกลอตเตอรี่กว่ายี่สิบใบ”
“นี่เรียกว่าอะไร? นี่เรียกว่ามีพลังลึกลับกำลังช่วยเหลือพวกเราอยู่!”
จินนาซึ่งได้คุยเรื่องนี้กับฟรังก้าแล้วเสริมว่า
“พวกเราคิดว่า นี่เป็นการแสดงความโน้มเอียงในใจของมิสเตอร์ฟูลในแดนฝัน เป็นความหมายเชิงสัญลักษณ์”
“เขากับราชันสวรรค์ตอนนี้คงไม่มีใครได้เปรียบเด็ดขาด กลางวันเขาแข็งแกร่งกว่า กลางคืนราชันสวรรค์ร้ายกาจกว่า แต่แม้จะเป็นกลางคืน เขาก็ไม่ได้สิ้นไร้ไม้ตอก”
ลูเมี่ยนพยักหน้าช้าๆ
“ตอนนั้นฉันแค่พบว่า สายธารโชคชะตาเส้นนั้นค่อนข้างพิเศษ ไม่ได้คิดว่ามันจะนำไปสู่การถูกรางวัล บางที ‘ความพิเศษ’ ในตัวมันเองก็คือวิวรณ์ของโชคชะตา”
เขาถึงกับรู้สึกว่า คำพูดของฟรังก้าและจินนาไม่มีอะไรที่ต้องแก้ไขเลย
“มิสเตอร์ฟูลจงเจริญ!” ฟรังก้าลุกพรวดขึ้น ใช้มือกดที่อกด้วยความจริงใจอย่างยิ่ง ทำความเคารพ
เธอกล่าวทันที
“วันนี้ใครจะไปขึ้นเงินรางวัล?”
เธอได้ค้นวิธีขึ้นเงินรางวัลทางเน็ตแล้ว
ลูเมี่ยนและจินนามองไปที่อ็องโตนีพร้อมกัน ฟรังก้าก็เช่นกัน
หากให้สามคน ‘นางมาร’ ไป ก็ต้องปลอมตัวมากขึ้น แต่อ็องโตนีไม่จำเป็น
อ็องโตนีพยักหน้าด้วยสีหน้าสงบ
“ผมจะไปเอง”
จนถึงสิบโมงเช้า ไม่มีใครในทีมเจอเหตุผิดปกติ ลูเมี่ยนจึงเข้าห้องนอนเล็ก เริ่มงีบชดเชย
ฟรังก้าขับรถเก๋งสีเทา พาจินนา อ็องโตนี และลุดวิกไปยังศูนย์ลอตเตอรี่ของเมืองแห่งความฝันนี้ตามจีพีเอส
ระหว่างขับรถ ฟรังก้าเริ่มกระวนกระวาย พึมพำว่า
“ทำไมทุกแยกต้องเจอไฟแดงด้วย?”
จินนาที่นั่งเบาะหน้าครุ่นคิด
“นี่จะเป็นการแสดงความโน้มเอียงในความฝันของราชันสวรรค์ เป็นสัญญาณว่าการกระทำของเราจะไม่ราบรื่นหรือเปล่า?”
ฟรังก้าสงบลง ขับรถอย่างมีสมาธิมากขึ้น ถึงกับใช้ลางสังหรณ์ทางพลังวิญญาณของ ‘นางมาร’ เพื่อหลีกเลี่ยงอุบัติเหตุหรือเหตุไม่คาดคิดระหว่างทาง ไม่ให้ต้องแสดงละคร ‘ติดอยู่กลางทาง’
เพราะไฟจราจรไม่เป็นใจและรถติด พวกเขาจึงไปถึงจุดหมายช้ากว่าที่คาดไว้เกือบครึ่งชั่วโมง
ฟรังก้ายังไม่ทันส่งลอตเตอรี่ให้อ็องโตนี ก็เห็นร่างคนกระโดดจากดาดฟ้าศูนย์ลอตเตอรี่ ตกกระแทกพื้นเสียงดังป้าบ เลือดไหลนองไปทั่ว
“จะต้องขนาดนี้เลยหรือ ฉันถูกแค่รางวัลที่สองเองนะ…” ฟรังก้าอึ้งไปเลย
อ็องโตนีลงจากรถ เข้าไปปะปนกับฝูงชนที่มุงดูเพื่อสอบถามว่าเกิดอะไรขึ้น
ไม่นานนัก อ็องโตนีกลับมาที่รถ บอกข่าวลือที่สืบมาได้แก่เพื่อนทั้งสอง
“คนที่กระโดดตึกคือผู้รับผิดชอบศูนย์ลอตเตอรี่ เมื่อสิบห้านาทีก่อน คนจากหน่วยปราบคอร์รัปชันเข้าไปในศูนย์”
“เพื่อขัดขวางฉันไม่ให้รับรางวัลที่สอง ถึงกับเอาผู้รับผิดชอบศูนย์ลอตเตอรี่มาบูชายัญเลยหรือ?” ฟรังก้าไม่รู้จะทำหน้าอย่างไรดี
จากนั้น ฟรังก้าที่ไม่ยอมเชื่อเรื่องไสยศาสตร์ให้อ็องโตนีถือลอตเตอรี่ เข้าไปในศูนย์ฯ ลองถามเรื่องขึ้นเงิน ผลคือได้รับแจ้งจากพนักงานว่าวันนี้หยุดจ่ายเงินรางวัลชั่วคราว ให้มาใหม่พรุ่งนี้
ในรถเก๋งสีเทา หลังความเงียบชั่วครู่ ฟรังก้าพูดอย่างกัดฟัน
“ฉันเพิ่งเคยอยู่ใกล้รางวัลใหญ่ขนาดนี้ แต่กลับไม่ให้ฉันขึ้นเงิน!”
“พรุ่งนี้พาลูเมี่ยนมาด้วย บางทีอาจต้องดัดแปลงโชคชะตาสักหน่อย!”
เมื่อพวกเขากลับถึงห้องเช่า ลูเมี่ยนก็ตื่นแล้ว
หลังจากฟรังก้าเล่าเรื่องราวที่พวกเขาประสบมาจนจบ เธอก็ถามด้วยความห่วงใย
“ทำไมยังไม่ถึงเที่ยงก็ตื่นแล้ว? อยากนอนต่ออีกไหม?”
ลูเมี่ยนยิ้ม
“ฉันถูกโทรศัพท์ปลุก”
“เฮ้อ เบอร์เพิ่งได้มาไม่กี่วัน ก็มีโทรก่อกวนแล้วหรือ?” ฟรังก้าถอนหายใจอย่างคุ้นเคย
ลูเมี่ยนส่ายหน้า
“ไม่ใช่ เป็นโทรศัพท์จากบริษัทอินทิส ให้ฉันไปสัมภาษณ์พรุ่งนี้เช้า”
“มีโทรนัดสัมภาษณ์เร็วขนาดนี้เลยหรือ?” ฟรังก้าอุทานด้วยความตกใจ
ทำไมฉันยังไม่ได้รับโทรศัพท์เลย?
ประวัติของฉันดูดีกว่าของลูเมี่ยนตั้งเยอะ!
ลูเมี่ยนหยิบมือถือ ปลดล็อกหน้าจอ ส่งให้ฟรังก้า
“บางทีอาจเป็นเพราะเหตุผลนี้”
ฟรังก้ารับมาด้วยความสงสัย เพ่งมอง พบว่าเป็นข่าวข่าวหนึ่ง
“เมื่อคืน ท่ามกลางพายุฝนฟ้าคะนอง รถเก๋งคันหนึ่งถูกฟ้าผ่า เสียชีวิตหนึ่งราย บาดเจ็บสามราย…”
“ตามรายงาน ผู้เสียชีวิตและผู้บาดเจ็บล้วนเป็นเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยของบริษัทอินทิส…”
……………………………………………………..