ราชันเร้นลับ Lord of the Mysteries - บทที่ 287 ศึกตัดสิน

ขณะสายตาประสานกัน ลาเนวุสพลันก้มตัวกลิ้งมาด้านหน้า
เคร้ง!
ไพ่ทาโรต์หน้านางฟั้าเปั่าแตร พุ่งแหวกอากาศประหนึ่งมีด
สั้น ก่อนจะฝังตัวเองลงในผนังทางเดินระบายน้ำ เป็นตำแหน่ง
เดียวกับศีรษะของลาเนวุสเมื่อครู่หากมันไม่ขยับหนี
เคร้ง! เคร้ง! เคร้ง!
ลาเนวุสทั้งกลิ้งตัว กระโดดหลบด้านข้าง และม้วนตัวไป
ด้านหน้า หลบหลีกไพ่ทาโรต์สามใบรวดเดียวด้วยความ
คล่องแคล่วอันน่าเหลือเชื่อ ไพ่พุ่งกระทบผนัง พื้นทางเดิน และ
คอนกรีตเรียงตามลำดับ จนเกิดเสียงดังคล้ายโลหะกระแทกใส่
ของแข็ง
ในเวลาเดียวกัน มุมสายตาลาเนวุสยังคงเหลือบเห็นชาย
สวมหน้ากากตัวตลกไล่ตามอย่างกระชั้นชิด ความเร็วไม่ได้ด้อย
ไปกว่ากันเลยสักนิด สองมือถือไพ่ทาโรต์หลายใบ พลางรัวขว้าง
โจมตีอย่างชำนาญราวกับเป็นส่วนหนึ่งของอวัยวะ

ไพ่ใบใหม่มีหน้าเป็นดวงอาทิตย์พร้อมดอกทานตะวันสี่ดอก
ลาเนวุสรีบยันกำแพงด้วยมือซ้ายและกระโดดไปยังฝังตรงข้าม
เพื่อเปลี่ยนเส้นทางวิ่ง
ทันใดนั้น เสียงวัตถุแหวกอากาศดังแว่วตามติด พร้อมด้วย
ความรู้สึกเจ็บแปลบบริเวณข้อเท้าซ้ายฉับพลัน
ขว้างไพ่สองใบพร้อมกัน? ใบแรกขว้างกดดันให้เราหลบ
ส่วนใบหลังขว้างช้าลงเล็กน้อยเพื่อเล็งโจมตีไปยังทิศทางหลบ
ของเรา? มันอ่านการเคลื่อนไหวของเราออก…เมื่อฝั่าเท้า
กระทบพื้น ลาเนวุสกัดฟันทนต่อความเจ็บปวดพร้อมกับรีบกลิ้ง
ม้วนตัว
เคร้ง!
ไพ่ทาโรต์อีกหนึ่งใบขวางปักพื้น เป็นจุดกึ่งกลางศีรษะหาก
ลาเนวุสไม่กลิ้งหลบเมื่อครู่
มันเริ่มตระหนักว่า ไพ่ตรงข้อเท้าปักลึกลงในผิวหนังจนน่า
เป็นห่วง และเมื่อลองก้มสำรวจ เลเนวุสพบว่าหน้าไพ่มีดวงดาว
เรียงรายบนท้องฟั้า ด้านล่างเป็นแอ่งน้ำใสสะอาด แต่ปัจจุบัน
แอ่งน้ำกลับมีสีแดงฉานจากเลือดสดของตัวมันเอง

ฟุั่บ! ฟุั่บ! ฟุั่บ!
เลเนวุสไม่ได้รับอนุญาตให้รักษาบาดแผล ไพ่ใบใหม่กำลังพุ่ง
เข้าหาอย่างไร้ความปรานีและเฉกเช่นทุกครั้ง ไพ่แหวกอากาศ
ด้วยความเร็วผิดธรรมชาติ ราวกับสิ่งนั้นไม่ใช่แผ่นกระดาษบาง
หากแต่เป็นมีดอันคมกริบ เปั้าหมายคือจุดสำคัญตามร่างกาย
ลาเนวุส
ในปัจจุบัน บางแผลบนลำตัวมันไม่ได้มีเฉพาะข้อเท้าและ
หน้าอกในตอนแรก แต่ยังรวมถึงอิทธิพลเจือจางจากสมบัติ
ศักดิ์สิทธิ์แห่งโบสถ์รัตติกาล ต้องไม่ลืมว่า มันเพิ่งเผชิญหน้ากับ
ผู้วิเศษพลังทัดเทียมครึ่งเทพเมื่อไม่กี่นาทีก่อน โดยตัวมันเป็นแค่
ลำดับเก้า นักจารกรรมเท่านั้น ร่างกายเริ่มสูญเสีญความเร็วลง
ทุกขณะ ตรงกันข้ามกับธรรมชาติแสนปราดเปรียวของนักจาร
กรรมโดยสิ้นเชิง
ฉึก! ลาเนวุสถูกไพ่ซัดใส่อีกครั้ง คราวนี้เป็นบริเวณข้อมือ
เกิดแผลฉกรรจ์ฝังลึกจนน่าหวาดเสียว ไพ่ปักข้อมือพร้อมกับ
สร้างแผลเส้นยาวโดยมีหยดเลือดไหลริน

เหยี่ยวราตรีและคนของกองทัพกำลังตามเรามา…จะมัว
เสียเวลาไม่ได้แล้ว! ในวินาทีนี้ สมองลาเนวุสกำลังตื่นตัวสุดขีด
มันชะงักฝีเท้ากะทันหัน ไม่วิ่งตรงไปตามทางเดิมหรือเลือก
หลบหลีก ปล่อยให้ไพ่ทาโรต์หน้าปีศาจพุ่งปักต้นคอ
แต่ทันใดนั้น ไพ่ทาโรต์ทั้งหมดซึ่งกำลังปักอยู่บนร่างพลันถูก
ดีดออก พุ่งกระจายออกไปรอบตัวทุกทิศทาง ไม่ว่าจะเป็นส่วน
ลำคอ หน้าอก ข้อมือ หรือข้อเท้า เนื้อหนังรอบบาดแผลพลัน
งอกปูดโปนออกจากลำตัวในลักษณะน่าคลื่นไส้
ไม่เพียงเท่านั้น บนผิวหนังผุดตุ่มเนื้อขนาดใหญ่จำนวนมาก
ทั่วร่างกาย ผิวสีเงินมันแวววาวคลายโลหะ ประหนึ่งเป็นชุด
เกราะเต็มอัตราศึกช่วยปกปั้องลำตัวจากภัยอันตราย
เคร้ง! ไพ่ทาโรต์ถูกขว้างซ้ำ แต่คราวนี้ไม่สามารถทะลวง
ผ่านตุ่มเนื้อโลหะเข้ามาได้
ลาเนวุสใช้ดวงตาแดงก่ำจ้องมองตัวตลกผู้กำลังเก็บไพ่และ
ไม่เคลื่อนไหว ก่อนจะกล่าวกึ่งเย้ยหยันกึ่งหัวเราะ

“กฎแห่งความเท่าเทียมของธรรมชาติ ถ้ามนุษย์คนใดถูก
ทรมานโดยเทพเป็นเวลานาน มนุษย์ผู้นั้นจะได้รับบางสิ่งตอบ
แทน”
…
ยังไม่ทันจบประโยค มันกระโจนใส่อีกฝั่ายด้วยแรงจากเท้า
ซ้าย ข้ามผ่านพื้นซึ่งมีของเหลวเหลวสกปรกเจิ่งนอง หวังจัดการ
ศัตรูตรงหน้าให้เรียบร้อยในคราวเดียว
ราวกับรออยู่ก่อนแล้ว ไคลน์ฉากหลบด้านข้างอย่างเยือก
เย็น ล้วงมือออกจากกระเปั๋า และเหวี่ยงกำปันไร้อาวุธใส่ขมับ
ลาเนวุส
เปรี้ยง!
ลาเนวุสขยับศอกพร้อมกับซัดหมัดสวนใส่กำปันไคลน์อย่าง
หนักหน่วง
แรงปะทะมหาศาลได้สร้างคลื่นกระแทกล่องหน ส่งผลให้
ไคลน์เสียหลักเซถอยหลังสองสามก้าวโดยไม่ทันตั้งตัว
เปรี้ยง! เปรี้ยง! เปรี้ยง!

ไคลน์ยกท่อนแขนขึ้นมาตั้งท่าปั้องกัน มุมสายตาชำเลือง
เห็นภาพอสุรกายเบื้องหน้ารัวกำปันชกใส่ตนสามหมัดซ้อน
เสียงกระแทกดังกึกก้องแจ่มชัด แต่ละหมัดเปียมด้วยน้ำหนัก
ทรงพลัง
การโจมตีต่อเนื่องราวกับพายุทำให้ไคลน์เริ่มสูญเสียสมดุล
ร่างกาย มันตัดสินใจทิ้งตัวไปด้านข้าง พร้อมกับใช้ศอกซ้ายยัน
พื้นเพื่อกลิ้งไปยังทิศทางตรงข้าม
ปึก! ปึก! เปรี้ยง! เปรี้ยง!
หมัดเท้าลาเนวุสถูกประเคนใส่ไคลน์โดยไม่มีการออมแรง
ทั้งรวดเร็ว ทรงพลัง และเกรี้ยวกราด มีหลายการโจมตีเกือบพุ่ง
เข้าจุดสำคัญบนร่างกาย ต้องขอบคุณความคล่องแคล่ว การ
รักษาสมดุล และความพลิ้วไหวเป็นพิเศษของตัวตลก ไคลน์รอด
พ้นการโจมตีอันตรายได้ทั้งหมด ชายหนุ่มกระโดดสลับกลิ้งไป
มาระหว่างผนังกับพื้น คล่องแคล่วว่องไวไม่ต่างจากนัก
กายกรรมคณะละครสัตว์

ไคลน์กำลังสุขุมเยือกเย็น ไม่มีแม้แต่เศษเสี้ยวของอาการ
ฉุนเฉียวหรือโมโห ราวกับเจตนายืดการต่อสู้ออกไปจนกว่า
เหยี่ยวราตรีหรือคนของกองทัพจะตามมาทัน
และเมื่อลาเนวุสแสดงท่าทีเตรียมหนี ชายหนุ่มก็จะตามเข้า
ไปพัวพันแข้งขาราวกับปรสิต ไม่เปิดโอกาสให้หนีได้อย่างมี
ความสุข
วืด!
ลาเนวุสวาดหมัดต่อยอากาศเต็มเหนี่ยว ทางด้านไคลน์ดีด
ตัวกระโดดหลบกลับหลังอย่างคล่องแคล่ว ทันใดนั้น ลาเนวุ
สฉวยโอกาสวิ่งหนีไปยังทิศทางฝังตรงข้าม
เมื่อปลายเท้าไคลน์สัมผัสพื้น มันกระโจนตามหลังอีกฝั่าย
ด้วยความเร็วสูง ประหนึ่งกระสุนปืนใหญ่พุ่งจากปากกระบอก
แผ่นหลังของลาเนวุสห่างเพียงแค่เอื้อมอีกครั้ง
ทันใดนั้น นิมิตหนึ่งพลันปรากฏในสมอง
“คล้ายกับลาเนวุสไม่มีกระดูก ต้องล่อให้มันเหวี่ยง
ร่างกายส่วนบน จากนั้นค่อยเล็งเล่นงานลำตัวท่อนล่าง”

นิมิตลางสังหรณ์ตัวตลก!
โดยปราศจากความลังเลหรือเคลือบแคลง ไคลน์ไม่พุ่งเข้าใส่
ลาเนวุสอย่างผลีผลามตามความตั้งใจเดิม
ในขณะเดียวกัน เสียงมัดกล้ามเนื้อบนร่างกายลาเนวุสเริ่ม
บิดตัว มันเตรียมตั้งท่าชกสวนเต็มกำลัง ชายหนุ่มเห็นดังนั้นจึง
โยกหลอกว่าจะกระโจนเข้าใส่ แต่ความจริงเลือกเก็บซ่อน
เรี่ยวแรงไว้หลายส่วน
เป็นไปตามคาด ไคลน์มองเห็นลาเนวุสกำลังบิดลำตัวไป
ด้านหลังเต็มเหนี่ยว หมายปล่อยหมัดทรงพลังใส่ร่างเหยื่อจน
ชะตาขาด แต่พฤติกรรมเช่นทำให้ฐานเท้าของมันแน่นิ่ง ไม่
สามารถขยับเขยื้อนได้ ใบหน้าหันไปคนละทิศทางกับหัวแม่โปั้ง
เท้า
ฉากตรงหน้าค่อนข้างน่าหวาดหวั่นในความคิดชายหนุ่ม
หมัดแหวกอากาศทั้งว่องไวและรุนแรงของลาเนวุสเล็งใส่ศีรษะ
ไคลน์โดยไร้ความปรานีรวดเร็วชนิดทำลายกำแพงอากาศจนเกิด
เสียงโซนิคบูม
บรึม!

แต่กำปันลาเนวุสจ้วงโดนเพียงอากาศ เป็นเพราะไคลน์
เตรียมชะงักฝีเท้ารออยู่ก่อนแล้ว ระยะห่างจากกำปันถึงใบหน้า
จึงยังเหลืออีกราวยี่สิบสามสิบเซนติเมตร
แรงลมจากหมัดลาเนวุสกระแทกใส่ใบหน้าไคลน์แผ่วเบา
เส้นผมปลิวไสวเล็กน้อย แต่ชายหนุ่มไม่ฉวยโอกาสนี้โจมตีสวน
กลับ เพียงเปล่งถ้อยคำสั้นกระชับในภาษาเฮอมิสโบราณ
“แดงฉาน”
ยันต์เวทมนตร์? ใบหน้าลาเนวุสพลันบิดเบี้ยวกะทันหัน มัน
รีบกระโดดหลบให้พ้นจากระยะแสดงผลของแผ่นยันต์โลหะ
ปริศนา
ทว่า ไคลน์กลับไม่ได้ขว้างยันต์ออกไป แต่เลือกกำหมัดซ้าย
แน่นถัด ตามมาด้วยการพุ่งตัวย่นระยะเข้าใกล้ลาเนวุสมากขึ้น
ชายหนุ่มกลิ้งเฉียงไปด้านข้าง เพื่อตีคู่ให้อยู่ในระนาบขนาน
เดียวกันกับอีกฝั่าย แต่ยังคงรักษาระยะห่างปลอดภัยไว้
มันกล้าหลอกเรา? ขณะลาเนวุสเกิดความคิดเช่นนี้ มุม
สายตาพลันเหลือบเห็นรอยยิ้มแฝงเลศนัยของตัวตลกปริศนา

พร้อมกันนั้น กำปันซ้ายของอีกฝั่ายกลับมีเปลวเพลิงสีแดงลุก
โชนเงียบงัน โดยมันไม่ทันสังเกตมาก่อน
หรือว่า…! ตาดำลาเนวุสพลันหดเกร็ง
เสียง ‘เคร้ง’ ดังแว่วข้างหู พร้อมกับความรู้สึกสงบนิ่ง
สุขุม และเงียบสงัด กำลังฟุั้งกระจายไปรอบบริเวณทางเดิน
ระบายน้ำอันคับแคบ กลิ่นอายแห่งยามราตรีห่อหุ้มร่างทั้งไคลน์
และลาเนวุสโดยไม่แบ่งแยกมิตรศัตรู
มันคิดจะทำอะไร…? หรืออยากให้ทั้งคู่…หลับใหลไป
พร้อมกัน…เพื่อให้…เหยี่ยวราตรีและกองทัพ…ไล่ตาม
ทัน… เปลือกตาลาเนวุสพลันหนักอึ้งประหนึ่งถูกหินถ่วง
อาการอ่อนล้าไร้เรี่ยวแรงกัดกินร่างกายกะทันหัน หัวสมองเริ่ม
ขาวโพลนทีละนิด
มันพยายามฝืนตัวเองไม่ให้หลับ หวังว่าร่างกายชนิดพิเศษ
ซึ่งเป็นของขวัญจากพระผู้สร้างแท้จริง จะช่วยดลบันดาลให้
อดทนเอาชนะอิทธิพลของยันต์หลับใหลได้

แต่ในทางกลับกัน ไคลน์ไม่ขัดขืนภวังค์นิทราเลยสักนิด
ปล่อยตัวปล่อยใจให้ถูกครอบงำจนหลับสนิท
อย่างไรก็ตาม ธรรมชาติของไคลน์คือ หากหลับไปอย่างไม่
เป็นธรรมชาติเมื่อใด มันจะได้สติกลับคืนมาทันทีเมื่อนั้น!
สิ่งนี้คือพลังพิเศษสำหรับต่อต้านการบุกรุกความฝันและ
พิธีกรรมสื่อวิญญาณ!
และยังเป็นตัวช่วยให้รอดชีวิตจากมาดามเชอรอนสมัยสังกัด
เหยี่ยวราตรีเมืองทิงเก็น
ตลอดการต่อสู้เมื่อครู่ นับตั้งแต่การปาไพ่เริ่มไม่ได้ผลกับ
ลาเนวุส ไคลน์ก็กำยันต์หลับใหลไว้ในกำปันซ้ายมาตลอด รอ
คอยโอกาสอันเหมาะสม สำหรับกล่อมให้ทั้งตนและบุคคลเวร
ตะไลเข้าสู่ภวังค์นิทราไปพร้อมกัน!
เพียงเสี้ยววินาที่ ไคลน์หลุดพ้นจากอาการหลับลึกอย่าง
ชำนาญ มุมสายตากำลังมองเห็นร่างกายโงนเงนจวนเจียนสลบ
เต็มทีของอสุรกายลาเนวุส

ฟูั่ว…! ชายหนุ่มสุขุมจนน่าทึ่ง ตัดขาดอารมณ์ส่วนเกิน
และมองสิ่งมีชีวิตตรงหน้าเป็นเพียงเปั้าหมายซึ่งต้องเอาชนะ
ด้วยกลยุทธ์ทุกรูปแบบ
ไคลน์สูดลมหายใจเข้าปอด มันบิดสะโพกไปด้านหลังพร้อม
กับท่อนแขนขวาและหัวไหล่อันบึกบึน ก่อนจะกระชากทุกสิ่ง
กลับมาด้วยความเร็วสูงสุด ปล่อยให้หมัดขวาตรงพุ่งไปด้านหน้า
ด้วยพละกำลังเต็มเหนี่ยว!
เปรี้ยง!! กร๊อบ!
กำปันขวาปั่นลำคอลาเนวุสอย่างโหดเหี้ยมอำมหิต กระดูก
ต้นคอแหลกละเอียดในพริบตาพร้อมกับเสียงประกอบ
ลาเนวุสโซซัดโซเซถอยหลัง จนกระทั่งกระแทกกับผนังทาง
ระบายน้ำในท่ายืน
ความเจ็บปวดแสนสาหัสได้ปลุกให้มันลืมตาตื่นจากอำนาจ
หลับใหล แต่ตุ่มเนื้อสีเงินมันวาวคล้ายโลหะทั่วลำตัว ได้
อันตรธานหายไปจนหมดสิ้นแล้ว
หลังจากชกหมัดขวาใส่ลาเนวุส ไคลน์ใช้มือซ้ายล้วงกระเปั๋า
เสื้อและหยิบไพ่ทาโรต์ออกมาสองใบ

ฉึก! ฉึก!
ไพ่สองแผ่นพุ่งปักเบ้าตาเหยื่อในแนวตั้งอย่างทารุณ
ของเหลวสีแดงสดไหลเริ่มซึมตามขอบไพ่และหางตา
ลาเนวุสอดทนต่อความเจ็บปวดได้อย่างน่าอัศจรรย์ มันไม่
ส่งเสียงร้องโหยหวนออกมาแม้แต่หนึ่งคำ ตรงกันข้าม กลับปรี่
ตรงมาด้านหน้าหวังต่อสู้แลกชีวิตกับอีกฝั่ายโดยไม่หวั่นเกรง
ความตาย
ไคลน์ไม่ผลีผลามตามซ้ำ คล้ายกับคาดเดาพฤติกรรมอีกฝั่าย
ได้นานแล้ว ทำเพียงโยกตัวหลบไปด้านข้างด้วยสีหน้าเรียบเฉย
ในชั่วพริบตา ขณะร่างลาเนวุสกำลังพุ่งผ่านไปเพราะตา
บอด ไคลน์ขยับตัวอ้อมไปด้านหลังเหยื่อพร้อมกับใช้สองมือบีบ
ลำคอ
กร๊อบ!
ชายหนุ่มทุ่มพละกำลังทั้งหมดไว้กับท่อนแขนสองข้าง และ
บิดกระชากลำคอลาเนวุสฉับพลัน!

เมื่อจัดการเสร็จ ไคลน์ถอยหลังพร้อมกับปล่อยมือออก
สายตาจ้องมองความเป็นไปของศัตรูอย่างเลือดเย็น
เนื่องจากไพ่ยังปักอยู่ในเบ้าตา ด้วยเรี่ยวแรงเฮือกสุดท้าย
ลาเนวุสพยายามเหลียวซ้ายแลขวาอย่างสูญเปล่า ก่อนจะเสีย
หลักล้มทิ้งตัวหัวคะมำไปข้างหน้า ตามด้วยการฝืนกล่าว
ตะกุกตะกัก สีหน้าเจือความสับสน น้ำเสียงสูงต่ำอย่างมิอาจ
ควบคุม
“ทำไม…แกถึง…อยากฆ่า…ฉัน”
ไคลน์ผู้สวมหน้ากากตัวตลก จ้องมองศัตรูคู่อาฆาตพลาง
เปล่งเสียงเย็นชา
“ไม่มีเหตุผล”
“ไม่…” ลาเนวุสนอนหมดสติบนพื้นโสโครกใน
ลักษณะดวงตาเบิกโพลง ร่างกายพยายามดิ้นรนราวกับไม่
ยอมรับชะตากรรม จนกระทั่งหมดลมหายใจแน่นิ่งในตอน
สุดท้าย

ทันใดนั้น ไคลน์ผู้รักษามาดเยือกเย็นมาได้ตลอดการต่อสู้
เริ่มปรี่เข้าหาศพลาเนวุส เกร็งท่อนขาขวา และเตะใส่ศีรษะคน
ตายเต็มแรง
เปรี้ยง!
ศีรษะลาเนวุสซึ่งมีสภาพร่อแร่มานาน มิอาจทนต่อแรง
กระแทกฉับพลัน ส่งผลให้ลอยกระเด็นไปในอากาศประหนึ่งลูก
บอลยาง ก่อนจะกระทบกับผนังหินของทางระบายน้ำจนเกิด
คราบสีแดงอมขาวเปือนเปรอะ
เมื่อเห็นฉากดังกล่าว ไคลน์พลันคุกเข่าสองข้างลงกับพื้น
ทางเดิน
“ฮะฮะ…ฮะฮ่าฮ่าฮ่า! วะฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!”
มันหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง แต่ยังคงพยายามหรี่เสียงให้แผ่ว
เบา หน้ากาก ‘ตัวตลก’ กำลังฉีกยิ้มกว้าง คล้ายกับมี
ความสุขเสียเต็มประดา
ด้วยมุมปากยกโค้ง จมูกกลมแดง และใบหน้าขาวโพลน ไม่
ว่าจะมองมุมใดก็เป็นลักษณะของบุคคลกำลังมีความสุข

“ฮะฮะ…ฮะฮะ…ฮะ…” ไคลน์หัวเราะร่วนจนลม
หายใจขาดห้วง เสียงหัวเราะแหบพร่าเจือความสะใจมากกว่า
ความเศร้า
ถัดจากนั้นไม่กี่วินาที่ ชายหนุ่มเริ่มสงบสติอารมณ์พร้อมกับ
หยุดเคลื่อนไหว มันพยุงตัวลุกขึ้นยืนพลางหันไปมองมุมมืดของ
ทางเดิน ปิดท้ายด้วยการขยิบตาให้ราวกับส่งซิกให้ใครสักคน
ใบหน้าเผยรอยยิ้มอบอุ่น
“หัวหน้า…พวกเราช่วยโลเอ็นไว้ได้อีกแล้ว…”
ของเหลวสีใสพรั่งพรูอาบสองแก้ม ก่อนจะหยดลงกระทบ
ปกเสื้อคนงานสีเทาอมฟั้า
ในวินาทีนี้ ไคลน์ตระหนักอย่างชัดเจนว่า โอสถตัวตลกถูก
ย่อยสมบูรณ์แล้ว