ราชันเร้นลับ Lord of the Mysteries - บทที่ 312 ไม่เนียน

เมื่อเดอร์ริคอธิบายคุณสมบัติของโอสถการ์เดียนครบทุกข้อ
ไคลน์บังคับให้เดอะเวิร์ลเปล่งเสียงตอบ
“ข้อมูลครบถ้วนมาก การแลกเปลี่ยนเป็นอันเสร็จสิ้น”
ขณะสุ้มเสียงของเดอะเวิร์ลไม่ทันจางหาย เดอะฟูลทำการ
ลบกำแพงเสียงและภาพรอบตัวจัสติส แฮงแมน เดอะซัน และ
เมจิกเชียน
หลังจากบรรยากาศเข้าสู่ความเงียบงันหลายอึดใจ เดอะเวิร์
ลมองไปรอบตัวและสวมรอยยิ้ม
“ผมหมดคำถามแล้ว”
ในเวลาเดียวกัน เมื่อฟอร์สเริ่มตระหนักถึงระเบียบและ
ขั้นตอนอย่างคร่าวภายในชุมนุมทาโรต์ เธอเกิดความต้องการจะ
ซื้อสูตรโอสถลำดับแปด นักตุกติก จากเส้นทางผู้ฝึกหัด
หญิงสาวยังคงจำได้แม่นยำ มิสเตอร์ฟูลเคยกำชับให้ตนรีบ
พัฒนาลำดับพลัง เพราะความทุกข์ทรมานในคืนจันทร์เต็มดวง
เกิดจาก ‘ระดับตัวตน’ ของเธอต่ำเกินไป

ฟอร์สจึงต้องการสูตรผลิตโอสถนักตุกติกเป็นอย่างมาก
แต่ถ้าเป็นอย่างนั้น เราก็ต้องเปิดเผยเส้นทางตัวเอง…ไม่สิ
อาจไม่ใช่เรื่องแย่นัก ยิ่งเข้าร่วมชุมนุมบ่อยครั้ง แต่ละคนก็จะยิ่ง
สนิทสนมและรับรู้พลังของกันและกันอยู่ดี…ขอแค่ไม่เปิดเผย
ตัวตนบนโลกจริงก็พอ…ช่วงนี้คงต้องปิดบังเรื่องส่วนตัวเพื่อรอ
ดูท่าทีไปก่อน…
หลังจากตรึกตรองอย่างใจเย็น ฟอร์สเปิดปากพูดกับทุกคน
“ดิฉันต้องการสูตรโอสถนักปรุงยาและนักตุกติก ขอจ่าย
เป็นเงินสด”
เธอจงใจเพิ่มโอสถนักปรุงยาเข้าไปเพื่อไม่ให้สมาชิกคนอื่น
เดาเส้นทางถูก แต่ถ้าใครพร้อมขาย ฟอร์สก็ยินดีซื้อไว้ด้วยความ
เต็มใจ เพราะสามารถนำไปขายให้ไวเคาต์กายลินได้ในราคาสูง
กว่าเดิม ไม่ว่าจะมองมุมใด การเพิ่มสูตรโอสถนักปรุงยาเข้าไปก็
จะมีแต่ผลดี
เรื่องเงินไม่ใช่ปัญหา ฟอร์สไม่ได้ขาดแคลนเลยสักนิด ใน
ฐานะนักเขียนนิยายขายดี เธอมีนักอ่านตัวยงคอยเพิ่มยอดเงิน

ในบัญชีอย่างต่อเนื่อง ไม่เพียงเท่านั้น ฟอร์สยังมีรายได้จากทาง
อื่นซึ่งค่อนข้างมั่นคง เช่นการรับงานจากคุณหนูออเดรย์คนสวย
ลำพังงานคีลิงเกอร์และราชทูตเบเคอร์ลันก็ทำเงินให้เธอได้มาก
ถึง หกร้อยห้าสิบปอนด์แล้ว
ซิลผู้น่าสงสาร…หล่อนนำเงินบางส่วนไปช่วยจุนเจือ
ครอบครัวผู้เสียชีวิตในคดีลาเนวุสทั้งสองราย ถ้ามิสออเดรย์ท
ราบเรื่องนี้ เธอจะยอมช่วยสมทบไหมนะ? หืม ถ้าจำไม่ผิด เศษ
กระดาษพระนามเต็มอันสูงส่งของมิสเตอร์ฟูลถูกซ่อนอยู่ใน
หนังสือของไวเคาต์กายลิน แปลว่าบรรพบุรุษของเขาเคยอยู่ใน
ชุมนุมทาโรต์มาก่อนหรือ? บางที่ ชุมนุมลับแห่งนี้อาจจัดขึ้น
อย่างต่อเนื่องมาตลอดสิบปี หรือหลายร้อยปี…
ฟอร์สเหม่อลอยคิดเรื่อยเปือย
ถัดจากเธอไปสองเก้าอี้ จัสติส ออเดรย์ เกิดความประหลาด
ใจเล็กน้อยเมื่อได้ยินความต้องการของฟอร์ส แต่เพียงไม่นานก็
คิดหาเหตุผลรองรับได้

เธอคือฟอร์สไม่ผิดแน่! โอสถนักตุกติกมีไว้สำหรับตัวเอง
และโอสถนักปรุงยามีไว้สำหรับขายต่อให้กายลิน! แถมการทำ
เช่นนี้ยังจะช่วยให้สมาชิกคนอื่นเดาทางไม่ออก…
ออเดรย์พยักหน้ากับตัวเอง หลังจากมั่นใจตัวจริงของเมจิก
เชียน
ลำดับของสตรีผู้นี้ต่ำมาก ถ้าไม่ใช่เก้า ก็คงไม่สูงไปกว่า
แปด…แต่มิสเตอร์ฟูลอาจดึงหล่อนมาจากดินแดนประหลาด
เหมือนกับเดอะซัน…ถึงจะพูดสำเนียงเบ็คลันด์ แต่ก็ไม่ได้
แปลว่าเธอต้องเป็นชาวโลเอ็นเสมอไป…
แฮงแมนเฝั้าสังเกตสมาชิกใหม่ คอยระแวงว่าอีกฝั่ายอาจ
เป็นภัยคุกคามกับตัวเอง
เดอะซันเดอร์ริคคิดน้อยกว่าใครทั้งหมด เด็กหนุ่มสนเพียง
ว่า มิสเมจิกเชียนมาจากดินแดนเทพทอดทิ้งเหมือนกับตน หรือ
ดินแดนเดียวกับแฮงแมนและจัสติสกันแน่

ขณะเดียวกัน เมื่อไคลน์ได้ยินข้อเรียกร้องของเมจิกเชียน
มันทราบทันทีว่า ชื่อโอสถสองชนิดดังกล่าวจะทำให้มิสจิสตัส
มั่นใจตัวตนแท้จริงของเมชิกเชียน
อีกฝั่ายเป็นถึงนักอ่านใจ แถมยังเป็นคนใกล้ตัว เมจิกเชียน
ย่อมไม่มีทางปิดบังตัวจริงได้นานอยู่แล้ว…ต่อให้คอยระวังตัว
และพูดจากำกวมอย่างมากก็ตาม…
ไคลน์ถอนหายใจแผ่ว มันค่อนข้างเห็นใจมิสเมจิกเชียนใน
เรื่องนี้ เธอเสียเปรียบกว่าใครทั้งหมด เพราะไม่มีสมาชิกคนใด
ถูกล่วงรู้ตัวจริงเหมือนกับเธอ
ชายหนุ่มเว้นวรรคหนึ่งลมหายใจ ก่อนจะควบคุมให้
เดอะเวิร์ลส่งเสียง
“ผมมีสูตรโอสถนักปรุงยา สองร้อยสามสิบปอนด์
สำหรับโอสถนักตุกติก ผมจะพยายามหามาให้ได้ แต่ไม่ขอ
รับประกันผลลัพธ์”
เดิมที่ ไคลน์หวังครอบครองสูตรโอสถนักปรุงยาเพื่อปลุกปัน
ผู้ช่วยส่วนตัว ไปพร้อมกับการขายทำเงินอยู่แล้ว สองสิ่งนี้ควร

ดำเนินควบคู่กันไป และการปล่อยโอสถนักปรุงยาจะไม่สร้าง
ความเสียหายให้สังคมเหมือนกับโอสถเส้นทางแม่มด ชายหนุ่ม
จึงชิงพูดก่อนจะถูกขายตัดหน้าโดยเดอะซันหรือแฮงแมน
ในส่วนของโอสถนักตุกติก ไคลน์มีแนวทางรองรับล่วงหน้า
ไม่ว่าจะมองมุมใด ‘มาสเตอร์คีย์’ จากบิชอปยูทรอฟสกี้
คือสมบัติวิเศษจากลำดับเก้า ของเส้นทางผู้ฝึกหัด โดยลำดับ
แปด ก็คือนักตุกติก แปลว่าถ้าตนทำนายหาต้นกำเนิดของ
มาสเตอร์คีย์ได้ ก็อาจได้พบเบาะแสเกี่ยวกับลำดับอื่นในเส้นทาง
ผู้ฝึกหัดเช่นกัน
ในทางทฤษฎี สูตรโอสถเส้นทางผู้ฝึกหัดสามารถหาได้จาก
การถาม ‘มิสเตอร์ประตู’ โดยตรง แต่ปัจจุบัน มิสเมจิกเชียน
ยังไม่แข็งแกร่งพอจะทนฟังเสียงเพรียกในคืนจันทร์เต็มดวง
ไหว…และในทางกลับกัน เพื่อจะให้เธอแข็งแกร่งขึ้นและทน
ฟังเสียงดังกล่าวได้นาน สูตรโอสถลำดับถัดไปคือสิ่งจำเป็น จึง
เกิดเป็นเงื่อนไขวนเวียนเช่นนี้ไม่รู้จบสิ้น…
ไคลน์รำพัน

เมจิกเชียนไม่รีบร้อนขานตอบเดอะเวิร์ลในทันที่ เธอกวาด
สายตาไปทางจัสติส แฮงแมน และเดอะซัน เพื่อพิจารณาท่าที
ตอบสนองของคนเหล่านั้น และพบว่าไม่มีใครต้องการ
แลกเปลี่ยนกับตน
คงไม่มีใครครอบครองสูตรโอสถนักปรุงยาและนักตุกติก
แล้ว…
“มิสเตอร์เวิร์ล สำหรับสูตรโอสถนักตุกติก ดิฉันอยากให้
คุณช่วยเร่งมือสักนิด” ฟอร์สเว้นวรรคหนึ่งลมหายใจ “ในทาง
กลับกัน ตัวฉันสามารถซื้อสูตรนักปรุงยาได้ทันที่ แต่ไม่ทราบว่า
ต้องจ่ายเงินด้วยวิธีใด?”
ดูเหมือนเดอะเวิร์ลก็จะเป็นชาวโลเอ็นเหมือนกับตน ดังนั้น
เขาน่าจะยอมรับการแลกเปลี่ยนด้วยทองปอนด์ของโลเอ็น
สำหรับทวีปเหนือ ไม่มีสิ่งใดมีอำนาจการแลกเปลี่ยนสูงเท่าทอง
ปอนด์ของโลเอ็นอีกแล้ว…
ขณะซักถาม ฟอร์สเพ่งมองใบหน้าของเดอะเวิร์ลอย่าง
ละเอียด เธอหวังเก็บของมูลสมาชิกภายในชุมนุมให้มากเข้าไว้

เดอะเวิร์ลไม่ถือสาขณะถูกอีกฝั่ายจ้องหัวจรดเท้าราวกับ
จับผิด เพียงกล่าวด้วยเสียงแหบพร่าอันเป็นเอกลักษณ์
“หลังจากกลับโลกจริง คุณสามารถประกอบพิธีกรรม
สังเวยเงินให้มิสเตอร์ฟูลได้ทันที่ เพียงเท่านี้ก็เสร็จสิ้นการ
แลกเปลี่ยน พิธีกรรมสังเวยประกอบด้วย…”
พิธีกรรมสังเวย? มิสเตอร์ฟูลรับพิธีกรรมสังเวยได้ด้วย
หรือ…ระดับตัวตนของท่านสูงถึงเพียงนั้นเชียว? ไม่แปลกใจ
แล้วว่า ทำไมท่านถึงกล้าใช้คำพูดแบบนั้นกับเจ้าของเสียง
เพรียกในคืนจันทร์เต็มดวง…
ขณะฟอร์สตั้งใจฟังและจดจำ สมองเกิดความประหลาดใจ
ไม่น้อย แต่ก็พอจะหาเหตุผลรองรับได้
หลังจากอธิบายพิธีกรรมจบ ไคลน์บังคับเดอะเวิร์ลเขียน
สูตรโอสถนักปรุงยา และยื่นให้มิสเมจิกเชียนโดยตรง
“การแลกเปลี่ยนของพวกเรามีมิสเตอร์ฟูลเป็นประจักษ์
พยาน จึงไม่ต้องกังวลว่าสูตรโอสถจะเป็นของปลอม”

“ดิฉันเชื่อในมิสเตอร์ฟูล” ฟอร์สพยักหน้ารับเล็กน้อย
ก่อนจะคลี่กระดาษออกและพยายามบันทึกรายละเอียดลงใน
ความทรงจำ
ทันใดนั้น ออเดรย์เกิดความเป็นห่วงเพื่อน เธอไม่ต้องการให้
ฟอร์สเสียเวลาจำสูตรโอสถโดยไม่จำเป็น จึงช่วยเสนอแนะ
“คุณไม่ต้องนั่งจำทั้งหมดก็ได้ หลังจากประกอบพิธีกรรม
สังเวยให้ท่านมิสเตอร์ฟูลเสร็จ ค่อยขานพระนามเต็มอันสูงส่ง
อีกครั้งเพื่อฉายภาพความทรงจำภายในมิติแห่งนี้”
‘ท่าน’? มิสจัสติสถึงขั้นใช้คำเรียกเทพกับมิสเตอร์ฟูล
เลยหรือ…ต่อให้ท่านคือเทพองค์ใดองค์หนึ่งจริง แต่การ
เสียเวลาช่วยสมาชิกชุมนุมทำเรื่องเล็กน้อยแบบนี้ ไม่สิ้นเปลือง
แรงไปหน่อยหรือ…จริงสิ แม้แต่เจ็ดเทพจารีตก็ยังตอบสนอง
ต่อพิธีกรรมพื้นฐานของสาวกโบสถ์เป็นระยะ นับประสาอะไร
กับมิสเตอร์ฟูล…
ฟอร์สหันไปกล่าวกับจัสติส

“ขอบคุณสำหรับคำแนะนำ คุณช่างมีคุณธรรมสมกับ
ชื่อจัสติส”
“…” ออเดรย์รู้สึกผิดขึ้นมาทันที่
ทันใดนั้น เด็กสาวตระหนักว่าตนหลงลืมเรื่องสำคัญไป จึง
รีบหันกลับไปถามอีกฝั่าย
“มิสเมจิกเชียน คุณทราบถึงเทคนิคสวมบทบาท
หรือไม่?”
“เทคนิคสวมบทบาท?” ฟอร์สขมวดคิ้ว เธอจ้องมอง
จิสตัสด้วยสีหน้าฉงน
ขณะเดียวกัน หญิงสาวสัมผัสได้ว่า สมาชิกคนอื่นอย่างแฮง
แมน เดอะซัน และเดอะเวิร์ล ไม่มีท่าทีตอบสนองกับวลี
‘เทคนิคสวมบทบาท’ แปลว่าพวกเขาทราบความหมายอยู่
ก่อนแล้ว
การชุมนุมในวันนี้ทำให้เรารู้สึกเหมือนเด็กบ้านนอกเข้า
กรุง…สมัยเพิ่งเดินทางมายังเบ็คลันด์ได้ไม่นาน…แต่เราเคย
เข้าร่วมชุมนุมลับมาหลายแห่งแล้วนะ!

ฟอร์สรำพันตัดพ้อ ใจหนึ่งกำลังหดหู่ แต่อีกใจหนึ่งก็ยินดี
ปรีดา
เธออยากแต่งนิยายเรื่องใหม่โดยใช้ประสบการณ์ในวันนี้
เป็นแรงบันดาลใจ และชื่อของมันก็คือ
“มิสวอลล์ตะลุยดินแดนความฝัน”
“ยังไม่ทราบสินะคะ” ออเดรย์มั่นใจจากพลังพิเศษของ
ตัวเอง ผนวกกับพฤติกรรมของอีกฝั่าย
เด็กสาวหันไปมองยังบุคคลหัวมุมโต๊ะทองแดงยาว ผู้
ร่างกายถูกรายล้อมด้วยกลุ่มหมอกสีเทา
“มิสเตอร์ฟูล ดิฉันขออธิบายเทคนิคสวมบทบาทให้มิสเม
จิกเชียนฟังได้ไหมคะ? และถ้าได้ ท่านต้องการให้เธอ
แลกเปลี่ยนด้วยสิ่งใด?”
แต่ไหนแต่ไร มิสเตอร์ฟูลยอมรับการแลกเปลี่ยนด้วยไดอารี
จักรพรรดิโรซายล์เท่านั้น…ออรเดย์จึงฉุกคิดได้กะทันหันว่า
บนโลกจริง ตนและฟอร์สเข้าร่วมชุมนุมลับอื่นคล้ายคลึงกันมาก

ดังนั้นในอนาคต พวกเธอคงต้องแย่งชิงไดอารีเพื่อแลกเปลี่ยน
กับมิสเตอร์ฟูล
ว่ากันตามตรง เรื่องดังกล่าวไม่เป็นปัญหาในระยะยาวสัก
เท่าไร ในไม่ช้าก็เร็ว ฟอร์สต้องทราบอยู่ดีว่า มิสเตอร์ฟูลยอมรับ
การแลกเปลี่ยนด้วยไดอารีจักรพรรดิโรซายล์เท่านั้น…
ขณะเดียวกัน ตัวเราเองก็มีชุมนุมลับอื่นให้เข้าร่วม ไม่ถึงกับ
ต้องแก่งแย่งไดอารีอย่างเอาเป็นเอาตาย…
แต่ปัญหาเร่งด่วนในปัจจุบันคือ ฟอร์สรู้ว่าตัวเรา ‘มิสออ
เดรย์’ มีไอดารีจักรพรรดิโรซายล์เป็นจำนวนมาก ถ้าหากเธอ
ทราบว่ามิสเตอร์ฟูลต้องการพวกมัน ฟอร์สก็จะรีบติดต่อหาเรา
‘มิสออเดรย์’ เพื่อขอยืมไอดารีมาแลกเปลี่ยนกับมิสเตอร์
ฟูล… แต่มิสเตอร์ฟูลเคยอ่านไดอารีของเราหมดทุกแผ่นแล้ว
หากท่านได้รับไดอารีซ้ำ คงเกิดความไม่พอใจแน่…
ไม่ได้การ! หลังจบการชุมนุมในวันนี้ เราต้องหาโอกาสบอก
ฟอร์สว่า ไดอารีจักรพรรดิโรซายล์ทั้งหมดสูญหายไปด้วย
อุบัติเหตุ…

ออเดรย์จินตนาการผลกระทบลูกโซ่ซึ่งอาจเกิดขึ้นในอนาคต
จึงพยายามส่งสายตาบอกใบ้ให้เดอะฟูลตระหนักถึงปัญหากล่าว
จัสติสกำลังบอกใบ้อะไรเรา?
หืม…เข้าใจแล้ว เธอทราบว่ามิสเมจิกเชียนคือมิสฟอร์ส
และไม่อยากเปิดเผยตัวตนของเธอในชุมนุมทาโรต์ จึงไม่
ต้องการให้เราแลกเปลี่ยนโดยใช้ไดอารีจักรพรรดิโรซายล์
เหมือนกับทุกครั้ง จะได้ไม่เกิดผลกระทบลูกโซ่ตามมา
ภายหลัง…
ไคลน์หัวเราะคิกคักขณะครุ่นคิด
“ตัดสินใจเอาเองได้เลย รางวัลดังกล่าวเป็นของเจ้า เรา
เบื่อหน่ายกับการพูดเรื่องเดิมซ้ำหลายหน”
ผมไม่ได้ผิดคำสาบานนะครับ ท่านเทพธิดา…ไคลน์เสริม
มิสเตอร์ฟูลจงเจริญ! ออเดรย์กล่าวคำสรรเสริญด้วยสีหน้า
ยินดีปรีดา
เด็กสาวเหยียดหลังตรงพร้อมกันเชิดคางขึ้นเล็กน้อย

“เทคนิคสวมบทบาทคือวิธีทำให้โอสถถูกย่อยได้เร็วขึ้น
ขณะเดียวกันก็ช่วยลดอัตราการคลุ้มคลั่งของผู้วิเศษ คุณ
ต้องการทราบข้อมูลนี้ไหม?”
มีวิธีแบบนั้นด้วยหรือ?
มิสเตอร์ฟูลเป็นถึงตัวตนยิ่งใหญ่ ท่านไม่มีทางโกหกเรื่อง
เล็กน้อยเช่นนี้แน่…
ฟอร์สกะพริบตาถี่พร้อมกับเม้มริมฝีปากอย่างสนใจ
“ต้องการ!”
สำหรับผู้วิเศษทุกคน มีใครบางไม่ต้องการทราบสุดยอด
เทคนิคดังกล่าว? ฟอร์สขนลุกซู่
ออเดรย์ก้มหน้าตรึกตรอง
“แต่มีเงื่อนไขสองข้อ ข้อแรกคือ หากไม่ได้รับอนุญาต
จากมิสเตอร์ฟูล คุณห้ามนำความเทคนิคดังกล่าวไปเผยแพร่ให้
ผู้อื่นเด็ดขาด และข้อสอง ต้องจ่ายเงินสองร้อยปอนด์”
ในตอนแรก ออเดรย์คิดจะเก็บเงินฟอร์สเทียบเท่ากับมูลค่า
ของไดอารีจักรพรรดิโรซายล์ เพราะสมัยอดีต เธอและแฮงแมน

ต้องแลกเปลี่ยนกับข้อมูลเทคนิคสวมบทบาทด้วยไดอารีจำนวน
หนึ่ง
แต่หากนำราคาของไดอารีมาแปลงเป็นเงินตราอย่างเถรตรง
เงินจำนวนดังกล่าวจะน้อยจนไม่คู่ควรกับเทคนิคสวมบทบาท
แสนสำคัญ
ไดอารีจักรพรรดิโรซายล์ถูกซื้อขายกันในราคาต่ำมากเพราะ
ไม่มีใครถอดรหัสมันออก ไม่ใช่เพราะมันหาง่าย ออเดรย์จึง
ตัดสินใจเพิ่มมูลค่าแลกเปลี่ยนด้วยตัวเอง
หืม…ผู้รับใช้ของมิสเตอร์คงไม่ได้เดือดร้อนเรื่องเงินในช่วง
นี้ ถ้าอย่างนั้น เราต้องเก็บเงิน สองร้อยปอนด์เอาไว้เอง และ
ค่อยนำเงินดังกล่าวไปซื้อไดอารีมาใช้คืนมิสเตอร์ฟูล
ภายหลัง…
ออเดรย์คำนวณทุกสิ่งอย่างรอบคอบ
สองร้อยปอนด์? วิธีลดความเสี่ยงของอาการคลุ้มคลั่งมี
มูลค่าแค่สองร้อยปอนด์? ไม่ถูกไปหน่อยหรือ…

ด้วยความกังวลว่ามิสจัสติสจะเปลี่ยนใจ เมจิกเชียนรีบขาน
ตอบด้วยสีหน้ายินดี
“ตกลง!”
เมื่อกล่าวจบ ฟอร์สบังเกิดความรู้สึกหดหู่เล็กน้อย เนื่องจาก
เงินในบัญชีธนาคารหายไปในพริบตาราวกับถูกโจรปล้น