ราชา ผู้สยบสองภพ แห่งสวรรค์และปฐพี - บทที่ 1033 คนก็ไม่ใช่ปีศาจก็ไม่เชิง

“เนี่ยเทียน มีความเป็นไปได้มากว่าเอ้าเติงและอันเก๋อซือจากเผ่าภูตผี ปีศาจจะข้ามผ่านประตูข้ามอาณาจักรบานนั้นเข้ามาในดินแดนสวรรค์ ทมิฬ”

เผยฉีฉีสีหน้าเคร่งเครียด “ต้องรีบทำลายประตูข้ามอาณาจักรบานนั้น ให้ได้เร็วที่สุด หาไม่แล้วรอจนพวกเราเข้าไปในทะเลเลือดลมของต้าจุน ภูตผีปีศาจ ก็ง่ายที่ต้าจุนของภูตผีปีศาจจะจับได้แล้วส่งคนมาฆ่าพวกเรา”

เนี่ยเทียนกล่าว “ถ้าอย่างนั้นจะมัวรออะไรอยู่ล่ะ ไปทำลายประตูข้าม อาณาจักรกันสิ”

“พวกเจ้ารอสักครู่ พวกเราไปครูเดียวเดี๋ยวก็กลับมา” เผยฉีฉีมองไป ทางฉีเหลียนซาน “ผู้อาวุโสฉี ท่านเองก็รอสักครู่เถิด”

ฉีเหลียนซานใช้ลอดทะลวงความว่างเปล่าติดต่อกันหลายครั้ง อาการ บาดเจ็บในร่างยังไม่หายดีจึงพยักหน้ารับและเอ่ยสั่งความ “คุณหนูเผยจง ระวังตัวให้มาก ชีวิตของเจ้าสำคัญยิ่งกว่าอะไรทั้งนั้น”

“อย่าเป็นกังวล ข้าเองก็รักชีวิตตัวเองเหมือนกัน ไม่มีทางเกิดเรื่องกับ ข้าแน่” เผยฉีฉีกล่าว

“จะให้พวกเราไปเป็นเพื่อนหรือไม่?” หยางฝานแดนเอตทัคคะที่เป็น ลูกน้องของโหลวหงแยนเอ่ยเสนอขึ้นมา

“ไม่จำเป็น” เผยฉีฉีส่ายหน้า “หากมีแค่ข้ากับเนี่ยเทียน ไม่ว่าเจออะไร คิดจะกลับมาก็ง่ายกว่าเยอะมาก”

นางมีเวทลับที่เอามาใช้ได้ เวทลับนั้นต้องเอาสมบัติห้วงมิติระดับเพาะ ฟูาในมือมากระตุ้น คนอื่นๆ แบกรับการกระชากรั้งของพลังห้วงมิติไม่ไหว เอาไปด้วยมีแต่จะเป็นภาระ

มีเพียงเนี่ยเทียนเท่านั้นที่เนื่องจากเรือนกายแข็งแกร่ง จึงไม่ได้รับ ผลกระทบ

หากไปที่ประตูข้ามอาณาจักรบานนั้น แล้วต้องตกอยู่ในทางตัน คล้ายคลึงกับการที่เคยเจอกับ “คำสาปลับน้ำแข็งสวรรค์” เข้าจริงๆ นาง ยังสามารถย้อนกลับมาพร้อมกับเนี่ยเทียนได้

หากเอาคนไปเพิ่มมากขึ้น กลับจะยิ่งกลายมาเป็นตัวถ่วงให้กับนาง

ข้อนี้หวงจินหนันเองก็เข้าใจดี เขาจึงยิ้มเฝื่อนแล้วหันไปเกลี้ยกล่อม พวกโหลวหงแยนและหยางฝานว่าไม่ต้องตามไป

จากนั้นเผยฉีฉีก็ร่ายใช้ลอดทะลวงความว่างเปล่าทันที นางและเนี่ย เทียนสองคนจึงบอกลากับทุกคนชั่วขณะ

“ฟูุวๆ!”

รอยแยกห้วงมิติปริแตกเส้นหนึ่งพลันก่อตัวขึ้นในมุมหนึ่งของทาง ช้างเผือกที่มืดมิดของดินแดนสวรรค์ทมิฬ

เนี่ยเทียนและเผยฉีฉีพลันข้ามผ่านไป

“นี่ นี่มัน…”

วินาทีที่ข้ามรอยแยกห้วงมิติมา เผยฉีฉีก็หน้าเปลี่ยนสี มองไปเบื้องหน้า อย่างหวาดหวั่น

ผลึกไม่เป็นรูปเป็นร่างก้อนนั้นในมือนางแค่สัมผัสได้ถึงประตูข้าม อาณาจักรและคลื่นห้วงมิติที่ผิดปกติ นอกจากนี้แล้วก็สัมผัสถึงอย่างอื่น ไม่ได้อีก

นางคาดไม่ถึงว่าจุดที่ประตูข้ามอาณาจักรบานนั้นตั้งอยู่จะมีความ มหัศจรรย์อย่างอื่นด้วย

เนี่ยเทียนเองก็ตะลึงไปเหมือนกัน

เพราะเบื้องหน้าของคนทั้งสองมีทะเลปีศาจอยู่ผืนหนึ่งซึ่งมีปราณปีศาจ สีม่วงเข้มซัดตลบอบอวล

จุดลึกของทะเลปีศาจมีดอกไม้ขนาดใหญ่มหึมาของอาณาจักรปีศาจ ดอกหนึ่งผลิบาน

ดอกไม้อาณาจักรปีศาจพวกนั้นเบ่งบานอยู่กลางอากาศ แผ่ปราณสีดำ ชวนค้นหา ลักษณะคล้ายคลึงกับดวงตา

ดอกไม้ปีศาจที่โบกสะบัดอยู่ท่ามกลางปราณปีศาจตลบอบอวลมี จำนวนมากมาย ทุกดอกล้วนคล้ายดวงตาประหลาดที่เหมือนจะได้กลิ่น ปราณของพวกเขา จึงพากันหมุนวนหันมามองพวกเขาอย่างพร้อมเพรียง กัน

ก็ไม่รู้ว่าทำไมพอถูกดอกไม้ปีศาจจับจ้อง ไม่ว่าจะเป็นเนี่ยเทียนหรือเผย ฉีฉีก็ล้วนเกิดความรู้สึกหวาดกลัวเหมือนจิตวิญญาณปั่นปุวนวุ่นวาย

“ประตูข้ามอาณาจักรอยู่ในส่วนลึกของทะเลปีศาจ เพียงแต่ว่าทำไมถึง มีดอกไม้จากอาณาจักรปีศาจขนาดใหญ่มหึมาเช่นนี้อยู่ได้?” เผยฉีฉีไม่กล้า ทำอะไรบุ่มบ่าม แค่แอบเตรียมตัวเพื่อให้พร้อมไปจากที่นี่ได้ทุกเมื่อ

เนี่ยเทียนอยู่ในเรือฟูามายา หยิบเอาท่อนกระดูกของสัตว์ยักษ์มวล ดาราออกมาโดยไม่เอ่ยคำใด

เมื่อท่อนกระดูกมาอยู่ในมือ เขาถึงจะพอวางใจได้

“เผ่ามนุษย์…”

เสียงหัวเราะตามหลังประโยคภาษาเผ่ามนุษย์ที่ชัดเจนพลันดังออกมา จากจุดลึกของทะเลปีศาจ

พอเขาหัวเราะ ดอกไม้ปีศาจประหลาดที่เหมือนดวงตาพวกนั้นก็ เหมือนกำลังหัวเราะตามไปด้วย

เสียงหัวเราะจึงดังกระหึ่มขึ้นมาจากในดอกไม้แต่ละดอก

แล้วจู่ๆ เสียงหัวเราะนั้นก็เปลี่ยนมาเป็นแหลมปรี๊ดบาดแก้วหู ทำให้ เนี่ยเทียนและเผยฉีฉีปวดเยื่อแก้วหู คนทั้งสองจึงจำต้องรวบรวมพลังจิต วิญญาณมาต้านทานกับเสียงหัวเราะแหลมดังของดอกไม้ปีศาจ

ท่ามกลางทะเลปีศาจ เรือนกายสูงโปร่งเรือนกายหนึ่งขยับเข้ามาใกล้ อย่างรวดเร็ว และเปลี่ยนจากพร่าเลือนมาเป็นชัดเจน

นั่นคือเรือนกายของชายหนุ่มเผ่ามนุษย์หน้าตาหล่อเหลาคนหนึ่ง

“เผ่ามนุษย์?” เผยฉีฉีตะลึงพรึงเพริด

“ไม่ได้มีผมสีม่วงตาสีม่วง ไม่ใช่ภูตผีปีศาจ ตรงหว่างคิ้วไม่มีผลึกใส จึง ไม่ใช่อสูรกาย เป็นคนเผ่ามนุษย์จริงๆ” เนี่ยเทียนขมวดคิ้ว “เพียงแต่ว่า ปราณที่ไหลบ่าอยู่ในร่างของเขากลับเป็นพลังปีศาจที่บริสุทธิ์ที่สุด! เป็นเผ่า มนุษย์แต่กลับฝึกตนด้วยพลังของภูตผีปีศาจ! เลือดสดที่ไหลวนอยู่ในกาย

พลังงานที่ซ่อนอยู่ในกระดูกและอวัยวะภายในก็มาจากปราณปีศาจ เช่นกัน!”

เผ่ามนุษย์หน้าตาหล่อเหลาที่อยู่ตรงหน้า มองดูแล้วคล้ายภูตผีปีศาจ ระดับสูง เขามีท่วงท่าสง่างาม ทว่ากลับให้ความรู้สึกถึงอันตรายอย่าง รุนแรงแก่เนี่ยเทียน

“ขอแนะนำตัวสักหน่อย ข้าชื่อหันอวี้ ในอดีต ข้าเองก็เคยเป็นเผ่า มนุษย์ แต่ว่าข้าในตอนนี้ หากจะพูดกันตามความหมายที่แน่นอน จึงไม่ถือ ว่าเป็นเผ่ามนุษย์อีกแล้ว” ชายหนุ่มอธิบายให้ฟังถึงที่มาของตัวเอง แล้ว มองประเมินคนทั้งสองด้วยความสนใจ “พวกเจ้ามาที่นี่เพราะคิดจะทำลาย ประตูข้ามอาณาจักรงั้นรึ?”

“ใช่แล้วจะทำไม?” เนี่ยเทียนกล่าว

“ขอโทษที ข้าได้รับคำสั่งจากต้าจุนให้มาเฝูาอยู่ที่นี่” ชายหนุ่มที่เรียก ตัวเองว่าหันอวี้พูดด้วยสีหน้าขออภัย “ต้าจุนดีกับข้าไม่น้อย ในเมื่อข้า รับปากเขาแล้วก็ย่อมต้องตั้งใจเฝูาที่นี่ให้ดี จะไม่ยอมให้ใครมีโอกาสทำลาย ประตูข้ามอาณาจักรได้”

เผยฉีฉีสีหน้าเย็นชา “เป็นมนุษย์ แต่เหตุใดถึงทำงานให้กับภูตผี ปีศาจ?”

“เพราะข้าไม่ใช่มนุษย์แล้วอย่างไรล่ะ” หันอวี้ยิ้มอ่อนโยน “นอกจากนี้ เผ่ามนุษย์ที่ตายด้วยน้ำมือของข้า หากไม่ถึงหนึ่งหมื่น ก็ต้องมีหลายพัน แล้ว สำหรับข้าในเวลานี้ เผ่ามนุษย์คงมิอาจยอมรับได้อีกต่อไป และการ ฝึกตนของข้า รวมถึงดอกไม้ปีศาจที่ข้าได้มาจากอาณาจักรปีศาจก็ได้แต่ เติบโตอยู่ในอาณาจักรของปีศาจเท่านั้น พลังของมันถึงจะเพิ่มขึ้นได้”

“ข้า มองตัวเองเป็นปีศาจนานแล้ว”

ระหว่างที่พูด ทะเลปีศาจที่อยู่ด้านหลังของเขาก็พลันไหลบ่าคล้ายม่าน น้ำตกสีดำสนิทที่ตรงเข้ามากลบทับเนี่ยเทียนสองคน

จุดลึกของทะเลปีศาจ ลำต้นของดอกไม้ปีศาจที่ใหญ่โตเกินจะเปรียบ ดอกนั้นส่ายไหวโอนเอน ครั้นจึงลอยมาตามทะเลปีศาจ

ต้นของดอกไม้ปีศาจใหญ่โตราวภูเขา ทั้งยังสูงหลายร้อยเมตร ใหญ่โต ยิ่งกว่าเรือนกายของภูตผีปีศาจระดับสูงเสียอีก นอกจากนี้ยังแตกกิ่งก้าน ออกมายาวจนน่าเหลือเชื่อ

ดอกไม้ที่ผลิบานออกมาเหมือนดวงตาพลันส่องแสงปีศาจสีม่วงเข้ม ซึ่ง แผ่พลังปีศาจที่สามารถสยบจิตวิญญาณผู้คนได้

ทะเลปีศาจยังไม่ทันเข้ามาใกล้ เผยฉีฉีและเนี่ยเทียนสองคนที่ถูก ดอกไม้ปีศาจจับจ้องก็เจ็บปวดจนพูดไม่ออกเสียแล้ว จิตวิญญาณของพวก เขาเหมือนถูกหลุมดำลึกลับชักนำ หมายจะบินออกไปจากร่างของพวกเขา

“อู้!”

เนี่ยเทียนเรียกไข่มุกวิญญาณมืดออกมา ไข่มุกสีเขียวลอยอยู่เหนือ ศีรษะของเขา

ไข่มุกวิญญาณมืดส่องแสงสีเขียวขมุกขมัว สร้างการปูองกันทางจิต วิญญาณที่พิเศษเพื่อนำมาใช้ต้านทานการชักนำของพลังปีศาจที่แปลก พิสดาร

เนี่ยเทียนผ่อนลมหายใจออกมา

เผยฉีฉีรู้สึกได้ว่าท่าไม่ดีจึงบังคับให้เรือฟูามายาถอยห่างออกไปอย่าง รวดเร็ว กระบี่ไร้รอยหลายเล่มถูกเรียกออกมาฟาดฟันเข้าใส่หันอวี้

กระบี่ไร้รอยผลุบๆ โผล่ๆ อยู่กลางอากาศคล้ายลอดทะลวงอยู่ ท่ามกลางห้วงมิติที่แตกต่างกัน รอจนมันเผยกายอย่างเด่นชัดก็จ้วงแทงเข้า ไปที่ลำคอเพรียวยาวของหันอวี้แล้ว

“เรือฟูามายา พลังห้วงมิติ ลูกศิษย์ของลัทธิจิตตวิสุทธิ์ ตัวตน…เกรงว่า คงไม่ต่ำ”

หันอวี้ยิ้มอย่างสง่างาม แค่ใช้ปลายนิ้วแตะไปเบื้องหน้าเบาๆ ไม่กี่ที กระบี่ไร้รอยพวกนั้นก็เหมือนถูกโจมตีอย่างหนักจึงมีเสียงของโลหะ สะเทือนดังลอยมา

ตัวกระบี่ของกระบี่ไร้รอยแต่ละเล่มที่ตั้งตรงพลันโค้งงอกะทันหัน

เผยฉีฉีร้องอึกอึกอยู่ในลำคอ รู้สึกเพียงว่าพลังงานทั้งหมดที่ร่ายใช้กับ กระบี่ไร้รอยถูกแรงสะเทือนกระเพื่อมหายไป

นางถูกบีบให้ต้องเก็บกระบี่ไร้รอยกลับคืน

“เนี่ยเทียน คนผู้นี้…ร้ายกาจ เกรงว่าคงรับมือได้ไม่ง่ายนัก” เผยฉีฉี อุทานเสียงดัง

“เนี่ยเทียน? ชื่อนี้ เหมือนเคยได้ยินที่ไหนมาก่อน” หันอวี้ที่คนก็ไม่ใช่ ปีศาจก็ไม่เชิงมีสีหน้ามึนงง ทว่าเงียบคิดไปแค่ไม่กี่วินาทีก็พลันกระจ่างแจ้ง “อ้อ ดูเหมือนว่าจะเป็นบุตรแห่งดวงดาวคนที่เจ็ดซึ่งเพิ่งถือกำเนิดได้ไม่ นานของพระราชวังโบราณสะเก็ดดาว น่าเสียดาย ข้าตั้งใจฝึกตนมานาน ทว่ากลับไม่เคยได้สัมผัสกับผู้คนมานานหลายปีแล้ว”

เขาพึมพำคล้ายหวนนึกถึงอะไรบางอย่าง สีหน้าจึงดูเลื่อนลอย

ทว่าทะเลปีศาจผืนนั้นกลับไหลบ่าเข้ามาด้วยความเร็วที่มากกว่าเรือฟูา มายา

ดอกไม้ปีศาจขนาดมโหฬารดอกนั้นแตกกิ่งก้านสาขา แล้วพลันก่อตัว กลายมาเป็นมือปีศาจที่อ่อนนุ่มซึ่งข้ามผ่านทะเลปีศาจตรงเข้ามาจับเนี่ย เทียนและเผยฉีฉี

ดอกไม้ที่แตกดอกอยู่บนกิ่งพลันส่งพลังปีศาจออกมา

“จิตวิญญาณของข้าถูกดึงรั้งจนมิอาจร่ายใช้ลอดทะลวงความว่างเปล่า ได้” เผยฉีฉีหน้าเปลี่ยนสี “เนี่ยเทียน ช่วยข้ากำราบคนผู้นั้นที ข้าจะหา โอกาสร่ายใช้เวทลับ!”

“ตกลง!”

เนี่ยเทียนคำรามเบาๆ ท่อนกระดูกของสัตว์ยักษ์มวลดาราที่อยู่ในมือ ตวัดฟันไปจากอากาศสูง

“ฉับ!”

ก้านหนึ่งของดอกไม้ปีศาจถูกกระดูกแหลมคมฟันขาด ทว่าดอกไม้ ปีศาจหลายดอกที่เหมือนดวงตากลับกระโจนเข้าใส่พวกเนี่ยเทียน

“นี่มันอาวุธร้ายกาจอะไรกัน?” หันอวี้ตะลึง “ในฐานะที่เป็นพืชพรรณ ปีศาจอันดับหนึ่งของอาณาจักรปีศาจ กิ่งของดอกไม้ดวงตาปีศาจจึง แข็งแกร่งเสียยิ่งกว่าเหล็กเทพ ทว่ากลับถูกคนผู้นั้นฟันขาดเป็นสองท่อน? อาวุธเชื่อมโยงวิญญาณส่วนใหญ่ของเผ่ามนุษย์ล้วนไม่แหลมคมเท่านี้นี่นา”

กิ่งของดอกไม้ปีศาจถูกฟันขาดออกเป็นสองท่อน แต่พอกระดูกของ สัตว์ยักษ์มวลดาราพุ่งผ่านไป กิ่งทั้งสองกลับเป็นฝุายขยับเข้ามาใกล้กัน ด้วยตัวเอง

ไม่กี่วินาทีหลังจากนั้น กิ่งที่ถูกฟันขาดก็ประสานรวมเป็นหนึ่งเดียวโดย ที่ไม่มีแม้แต่ร่องรอยของการปริแตก

กิ่งดอกไม้ปีศาจถูกกระดูกสัตว์ยักษ์มวลดาราฟาดฟัน ทว่ากลับไม่ สามารถขัดขวางการฟื้นตัวกลับคืนมาดังเดิมของมันได้

“เลือดลมเป็นเลือดลมที่มีความมหัศจรรย์พิเศษ นี่คือ…สายเลือด ?” หันอวี้ยิ่งตกตะลึง สีหน้าของเขาที่มองประเมินเนี่ยเทียนและเผยฉีฉียิ่ง แปลกประหลาดอย่างถึงที่สุด “ทั้งสองคน ล้วนเป็นเลือดผสม!”

——