ราชา ผู้สยบสองภพ แห่งสวรรค์และปฐพี - บทที่ 120 ของล้ำาค่าเชื่อมโยงวิญญาณ!
ตรงจุด้ที่เนี่ยเทียนมองไม่เหมน เกราะมังกรเพลิงบินออกมา จากจุด้ลึกใต้ด้ิน ลอยสูงอยู่กลางรัตติกาลมืด้มิด้
ในเวลานี้เกราะมังกรเพลิงได้้ปลด้ปล่อยแสงเปลวเพลิงที่ น่าตะลึงออกมา ดุ้จด้ั่งพระอาทิตย์ด้วงเลมกๆ ที่ลุกโหมไปด้้วยเปลวไฟ ด้วงหนึ่ง
“อู้!”
เกราะมังกรเพลิงคำารามข้ามผ่านความว่างเปล่ามาหยุด้อยู่ บนบ่อแห่งหนึ่งที่เตมไปด้้วยลาวา
ในบ่อแห่งนั้นมีก้อนหินขนาด้เลมกใหญ่ไม่เท่ากันหลายร้อย ก้อน ก้อนหินเลมกๆ มีขนาด้แค่ฐานเครื่องโม่เท่านั้น ทว่าหินก้อนใหญ่ กลับมโหฬารเท่าเทียมหอเรือนสูงๆ หลังหนึ่ง
“ปังๆ!”
เมื่อเกราะมังกรเพลิงเคลื่อนตัวมาถึง หินเลมกใหญ่เหล่านั้น กมพากันระเบิด้กระจัด้กระจาย
หินยักษ์สองก้อนในนั้นหลังจากแตกละเอียด้แล้วกมีเส้น ผลึกเพลิงพิภพเปล่งแสงวาบขึ้นกลางอากาศคล้ายเปลวไฟเส้นเลมก เรียวยาว
ทว่านาทีถัด้มา เส้นผลึกเพลิงพิภพที่แฝงเร้นไว้ด้้วย สัจธรรมแห่งพลังเปลวเพลิงเหล่านั้นกมถูกชักนำาจากเกราะมังกรเพลิง ให้กลายมาเป็นกลุ่มก้อนแสงไฟ พุ่งเข้าหาเกราะมังกรเพลิงในฉับ พลัน
แสงไฟนั้นประหนึ่งน้ำาที่ผสานรวมเข้ากับมหาสมุทร แค่ สัมผัสโด้นกมจมหายเข้าไปในเกราะมังกรเพลิงทันที มองไม่เหมนร่อง รอยใด้ๆ อีก
หลังจากที่ดู้ด้ซับเอาเส้นผลึกเพลิงพิภพทั้งหมด้มาจากใน บ่อลาวาแล้ว เกราะมังกรเพลิงกมบินไปยังเปอาหมายต่อไปอีกครั้ง
เกราะมังกรเพลิงที่เมื่อแยกกับเนี่ยเทียนกมใช้เวลาช่วงหนึ่ง จมจ่อมลงไปในบ่อลาวาคล้ายว่ามีจิตสำานึกเป็นของตัวเอง มันตา มหาเส้นผลึกเพลิงพิภพในเทือกเขาชื่อเหยียนอย่างต่อเนื่อง และดู้ด้ ซับพวกมันไปทีละจุด้
ภูเขาแห่งหนึ่งที่เตมไปด้้วยถ้ำามากมาย มีถ้ำาหินขนาด้ใหญ่ แห่งหนึ่งที่อยู่ติด้กับยอด้เขา ในถ้ำาแห่งนั้นมีกันคังและล่ายอี้ยืนอยู่
การเปลี่ยนแปลงที่น่าตกใจในเทือกเขาชื่อเหยียน แม้แต่ กันคังเองกมยังคาด้ไม่ถึง เขาที่เด้ิมทีหมายจะจากไปยังอาณาจักรอั้นห มิงพร้อมล่ายอี้กลับต้องมาติด้แหงมกอยู่ที่นี่
“สัตว์เพลิงพิภพ! จุด้ลึกใต้ด้ินของเทือกเขาชื่อเหยียนกลับ มีสัตว์เพลิงพิภพอยู่ตัวหนึ่ง!”
ล่ายอี้ที่มาจากอาณาจักรอั้นหมิงทั้งตื่นเต้น ทั้งตกใจและ กระวนกระวาย ตะโกนเสียงด้ังใส่กันคัง “เหตุใด้เจ้าถึงไม่ยอมบอกข้า ว่าในใต้ด้ินของเทือกเขาชื่อเหยียนมีสัตว์เพลิงพิภพอยู่หนึ่งตัว? เจ้า ป็นช่างหลอมอาวุธระด้ับสูงคนที่ห้าของหอเป่าไม่ใช่หรือ? หรือ ว่า…แม้แต่เจ้ากมยังไม่รู้ว่าสัตว์เพลิงพิภพถูกซ่อนอยู่ใต้ด้ิน?”
กันคังส่ายหัว สีหน้าเหยเก “ข้าไม่รู้จริงๆ”
“จะทำายังไงกันด้ี?” ล่ายอี้ขมวด้คิ้ว “สหายสองคนนั้นของ ข้าถูกผู้แขมงแกร่งของสำานักโลหิตสังหารไปแล้ว ตอนนี้เทือกเขาชื่อเห ยียนอลหม่านกันไปหมด้ สัตว์เพลิงพิภพหลุด้ออกไปได้้ พวกเรา จำาเป็นต้องไปจากที่นี่ให้เรมวที่สุด้ หากสายไป สำาหรับเจ้า สำาหรับข้า ล้วนเป็นเรื่องที่อันตรายอย่างมาก”
“ข้าเองกมไร้หนทางเหมือนกัน” กันคังกล่าวอย่างจนใจ
ขณะที่คนทั้งสองกำาลังพูด้คุยกัน เกราะมังกรเพลิงที่ไฟลุก ท่วมราวด้วงอาทิตย์กลับบินมาจากกลางอากาศที่ห่างออกไปไกล
“เปรีกยะๆๆ!”
ในธารน้ำาเส้นหนึ่งที่อยู่เบื้องล่างเกราะมังกรเพลิง เศษหิน จำานวนมากมายพลันระเบิด้กระจายออก
ในหินที่แตกกระจายเหล่านั้น เส้นผลึกเพลิงพิภพแวววาว มากมายปรากฏวาบขึ้นกลางอากาศ ปลด้ปล่อยแสงไฟสวยงามน่า หลงใหลออกมา
ในแสงงด้งามเหล่านั้นสามารถมองเหมนแถบผลึกเปลว เพลิงที่คด้เคี้ยวมากมายได้้รำาไร คล้ายว่ามันได้้ซุกซ่อนความลับของ ไฟเอาไว้
“เส้นผลึกเพลิงพิภพ! ในนั้นมีเส้นผลึกเพลิงพิภพ!”
ล่ายอี้ที่รู้ด้ีถึงความล้ำาค่าของเส้นผลึกเพลิงพิภพอยู่ๆ กม ตะโกนเสียงแหลมด้ัง ตื่นเต้นอย่างถึงที่สุด้
ทว่า เพียงแค่ชั่ววินาทีเด้ียวเขากมพบว่าเส้นผลึกเพลิงพิภพ ที่ลอยออกมาจากในเศษหินเหล่านั้นล้วนถูกเกราะมังกรเพลิงดู้ด้ซับ เอาไว้หมด้ หลังจากที่เกราะมังกรเพลิงดู้ด้ซับเส้นผลึกเพลิงพิภพเอา ไว้แล้ว แสงเปลวเพลิงที่ถูกปลด้ปล่อยออกมากมยิ่งจัด้จ้าแสบตา มากกว่าเด้ิม
“เกราะมังกรเพลิง!” ล่ายอี้เข่นเขี้ยวเคี้ยวฟัน
“อาวุธวิเศษระด้ับเชื่อมโยงวิญญาณ!” กันคังของหอเป่า หน้าเปลี่ยนสี จ้องเขมมงไปยังเกราะมังกรเพลิง ตวาด้เสียงด้ัง “ล่ายอี้ เสื้อเกราะตัวนั้นที่เจ้าฝากขายในหอเป่าเป็นถึงอาวุธวิเศษระด้ับเชื่อม โยงวิญญาณ! ทำาไมก่อนหน้านั้นถึงไม่เหมนวี่แววมาก่อน เหตุใด้เจ้าถึง
ไม่บอกข้า นั่นมันอาวุธวิเศษที่มีคุณค่ามหาศาลเชียวนะ!” ความฝันที่ยิ่งใหญ่ที่สุด้ของกันคังกมคือหลอมอาวุธวิเศษระด้ับเชื่อม โยงวิญญาณออกมาหนึ่งชิ้นเพื่อเลื่อนขั้นเป็นช่างหลอมอาวุธระด้ับ เชื่อมโยงวิญญาณ
ทั้งๆ ที่ล่ายอี้มีอาวุธวิเศษระด้ับเชื่อมโยงวิญญาณ แต่กลับ ไม่ให้เขาศึกษาความลี้ลับของมันอย่างละเอียด้ นี่ทำาให้เขาโกรธอย่าง มาก
“หากเป็นอาวุธวิเศษระด้ับเชื่อมโยงวิญญาณที่สมบูรณ์ แบบจริง มีหรือที่ข้าจะเอามาฝากขายไว้ที่หอหลิงเป่าของพวกเจ้า?” ล่ายอี้แค่นเสียงหนึ่งครั้ง กล่าว “ก่อนหน้านี้เกราะมังกรเพลิงไม่ สมบูรณ์แบบ อีกทั้งมันยังชำารุด้เสียหายอย่างหนักด้้วย ความเสียหาย นั้นหากไม่ได้้รับการบำารุงจากอาวุธล้ำาค่าเปลวเพลิง ต่อให้หลอมรวม เข้ากับแกนเลือด้กมยังไม่สามารถแสด้งอานุภาพที่แท้จริงออกมาได้้”
“ซึ่งแกนเลือด้อยู่ในมือของเด้มกเนี่ยเทียนนั่น!”
“หากข้าสามารถแย่งเอาแกนเลือด้ของเกราะมังกรเพลิงมา ได้้ตั้งแต่ตอนอยู่หน้าปากถ้ำา ปิด้ผนึกเกราะมังกรเพลิงไว้ก่อน แล้ว เอากลับไปให้นายท่านที่อาณาจักรอั้นหมิง ต่อให้จะต้องได้้รับความ สูญเสียอย่างใหญ่หลวงในอาณาจักรหลีเทียน ข้ากมยอมรับได้้”
“น่าเสียด้าย…”
พูด้มาถึงตรงนี้ ล่ายอี้กมีสีหน้าหด้หู่ “ตอนนี้แกนเลือด้รวม เป็นหนึ่งเด้ียวกับเกราะมังกรเพลิงแล้ว เกราะมังกรเพลิงนั่นกมได้้เริ่ม ฟื้นตัวทีละนิด้จากการดู้ด้ซับเอาเส้นผลึกเพลิงพิภพเหล่านั้น”
“อาวุธวิเศษระด้ับเชื่อมโยงวิญญาณ ด้้านในมีวิญญาณ ของอาวุธ เวลานี้วิญญาณของเกราะมังกรเพลิงได้้เริ่มตื่นขึ้น ต่อให้ เป็นข้าเองกมยังทำาอะไรไม่ได้้”
กันคังพูด้ขึ้นด้้วยความตะลึง “ใครเป็นคนสร้างเกราะมังกร เพลิงนี้ขึ้นมากันแน่?”
“ข้าเองกมไม่รู้เหมือนกัน” ล่ายอี้ส่ายหัว กล่าว “ข้ารู้แค่ว่า เจ้านายคนก่อนของเกราะมังกรเพลิงตายอยู่ในพื้นที่รกร้างแห่งหนึ่ง ของด้ินแด้นด้าวตก นายท่านของพวกเราร่วมศึกครั้งนั้นด้้วย ทว่าได้้ มาเพียงเกราะมังกรเพลิงที่เสียหายอย่างหนัก ส่วนแกนเลือด้นั่นกลับ หาไม่เจอ”
“พวกเราสืบหาไปทั่ว ค้นหาไปตามเบาะแสเหลือคณานับ ถึงได้้รู้ว่าแกนเลือด้นั่นถูกเปลี่ยนมือไปหลายครั้ง สุด้ท้ายตกมาอยู่ที่ ในอาณาจักรหลีเทียนของพวกเจ้า”
“พวกเรามาที่อาณาจักรหลีเทียน อันที่จริงแล้วกมีความ คิด้เพ้อฝัน คาด้หวังว่าจะหาแกนเลือด้เจอ หลังจากที่เอามันมารวม
กับเกราะมังกรเพลิงแล้ว กมจะนำาเกราะมังกรเพลิงที่สมบูรณ์แบบกลับ ไปให้นายท่าน”
“ตอนนี้ข้าไม่เพียงแต่ไม่ได้้แกนเลือด้มา แม้แต่เกราะมังกร เพลิงกมยังหายไปด้้วย ตอนนี้ที่ข้าทำาได้้กมคือรีบกลับไปที่อาณาจัก รอั้นหมิงโด้ยเรมวที่สุด้ เล่าเหตุการณ์ประหลาด้ทุกอย่างที่เกิด้ขึ้นให้ นายท่านฟัง ให้นายท่านเป็นผู้จัด้การเรื่องนี้เอง”
กันคังหน้าเปลี่ยนสีน้อยๆ “หรือว่าเพื่อเกราะมังกรเพลิง แล้ว…เขาถึงกับจะมาเยือนอาณาจักรหลีเทียนด้้วยตัวเอง?”
ล่ายอี้พยักหน้าแรงๆ “ใช่แล้ว! เพื่อเกราะมังกรเพลิงแล้ว เขาไม่คิด้เสียด้ายค่าตอบแทนใด้ๆ!”
……
จุด้ที่พวกเนี่ยเทียนอยู่
เด้ินผ่านทางหินที่พวกอันซืออี๋จัด้เรียงไว้ เขาจึงมาถึงธาร น้ำาที่มีหินผลึกอัคคีอยู่ แล้วลงมือเกมบหินผลึกอัคคีร่วมกับพวกเขา
เขาใช้มีด้โค้งที่เกมบมาได้้ตอนต่อสู้กับอวี๋ถงช้อนเอาหินผลึก อัคคีที่แด้งฉานราวกับเหลมกเผาหนึ่งก้อนขึ้นมา รอจนหินผลึกอัคคี ก้อนนั้นลอยขึ้นมาจากน้ำาเปลวเพลิงแล้ว เขากมรีบเกมบมันเข้าไปไว้ใน กำาไลเกมบของ
ใช้วิธีการเช่นนี้ เขาสามารถเกมบหินผลึกอัคคีมาจากใน แม่น้ำานั่นได้้ทั้งหมด้แปด้ก้อน แค่นี้กมทำาให้เขาปิติยินด้ีล้นเหลือแล้ว
“มาอีกก้อนหนึ่งแล้ว!”
“ฮ่าๆ! หินผลึกอัคคีระด้ับยอด้เยี่ยม คราวนี้ขอแค่พวกเรา รอด้ชีวิตไปได้้ ทุกคนกมรวยกันแล้ว!”
“เรมว! เกมบหินผลึกอัคคีเอาไว้ให้ได้้มากๆ!”
พวกเจียงหลิงจู อันอิ่งพากันเอะอะเสียงด้ัง สีหน้าเบิกบาน ต่างกมกระตือรือร้นอย่างยิ่งในการเกมบหินผลึกอัคคี
และเวลานี้เอง เนี่ยเทียนพลันหน้าเปลี่ยนสี เขาสัมผัสได้้ถึง ปราณของเกราะมังกรเพลิงอย่างกะทันหัน
เขาหยุด้ชะงัก แยกแยะอย่างละเอียด้จึงพบว่าเกราะมังกร เพลิงกำาลังพุ่งเข้ามาใกล้เขาด้้วยความรวด้เรมวที่เพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ
แล้วเขากมหันขวับไปยังทิศทางที่สัมผัสได้้ถึงเกราะมังกร เพลิง!
เกราะมังกรเพลิงที่ไฟโหมลุกไหม้ประหนึ่งด้วงตะวันร้อน แรง ห้อทะยานจากท้องฟอาราตรีในทิศใกล้ด้ั่งด้าวตกเปลวเพลิงที่ กำาลังเข้ามาใกล้
“นั่นคืออะไร?” อันอิ่งตกตะลึง
ทุกคนที่กำาลังเกมบหินผลึกอัคคีกมสังเกตเหมนความผิด้ปกติ จึงพากันหันไปมองยังที่มา
ครู่ใหญ่ เกราะมังกรเพลิงที่ราวกับด้าวตกเปลวไฟกมพลัน เยื้องกรายมาถึงจุด้ที่มีหินผลึกอัคคี
“เกราะ เกราะมังกรเพลิง!” เจียงหลิงจูเบิกตากว้าง พูด้ ติด้ๆ ขัด้ๆ “ของสิ่งนั้น ของสิ่งนั้นไม่ใช่เกราะวิเศษที่เจ้าซื้อมาในงาน พินิจของวิเศษหรอกหรือ?” นางมองเนี่ยเทียนด้้วยสายตาแปลก ประหลาด้ถึงขีด้สุด้
เพราะว่าเกราะมังกรเพลิงหนักมากเกินไป เนี่ยเทียนจึงเคย นำาของสิ่งนี้มาฝากไว้ที่นาง นางจึงจำาได้้ทันที
“เป็นเกราะวิเศษชิ้นนั้นจริงๆ ด้้วย!” เย่กูโม่เองกมตื่นตะลึง ไม่ต่างกัน
“เปรีกยะๆ!”
นาทีถัด้มา หินขนาด้ยักษ์ที่มีเส้นผลึกเพลิงพิภพอยู่ภายใน กมพลันแตกกระจาย เส้นผลึกเพลิงพิภพหลายเส้นได้้รับการชักจูงจาก เกราะมังกรเพลิงจึงหลอมรวมเข้าไปในเสื้อเกราะอย่างรวด้เรมว
“ลอยอยู่กลางอากาศ เคลื่อนไหวด้้วยตัวเอง นี่…” พันเทา อึ้งไปครู่หนึ่งพลันกรีด้ร้องขึ้นมาเสียงแหลม “คงไม่ใช่อาวุธวิเศษ ระด้ับเชื่อมโยงวิญญาณหรอกนะ?”
“อาวุธวิเศษระด้ับเชื่อมโยงวิญญาณ!”
ทุกคนต่างกมหลงลืมหินผลึกอัคคีไปชั่วคราว ล้วนจ้องมอง เกราะมังกรเพลิงที่กำาลังเกมบเส้นผลึกเพลิงพิภพด้้วยอาการตาค้าง ใน สมองสับสนวุ่นวายไปหมด้
ตลอด้ทั้งอาณาจักรหลีเทียน อาวุธวิเศษที่บรรลุถึงระด้ับ เชื่อมโยงวิญญาณนั้นมีน้อยจนนับนิ้วได้้
อาวุธระด้ับนี้แม้แต่ฝางฮุยช่างหลอมอาวุธที่เก่งที่สุด้ของ หอเป่าเองกมยังไม่มีความสามารถที่จะหลอมออกมาได้้
อาวุธวิเศษระด้ับเชื่อมโยงวิญญาณที่มีอยู่ในอาณาจักรหลี เทียนล้วนมีอยู่ในสำานักใหญ่ๆ มาเนิ่นนาน และเป็นวัตถุมหัศจรรย์ที่ เป็นรากฐานสร้างความมั่นคงให้กับสำานัก
เกราะมังกรเพลิงที่เนี่ยเทียนซื้อมาจากงานพินิจของวิเศษ ด้้วยราคาเก้าพันหินวิเศษกลับเป็นอาวุธระด้ับนี้ได้้?
พวกเขาไม่อยากจะเชื่อเลย
“นั่นมันอาวุธล้ำาค่าระด้ับเชื่อมโยงวิญญาณ!”
เฟิงหลัวและอวี๋ถงที่อยู่อีกฝั่งหนึ่งต่างกมองเกราะมังกร เพลิงที่มีเปลวไฟลุกไหม้โชติช่วงด้้วยความตื่นตะลึงเตมใบหน้า แม้แต่หินผลึกอัคคีที่อยู่ในมือกมยังลืมเกมบเอาเข้ากำาไลเกมบของ
“ตาเฒ่าอูด้ีกับลูกศิษย์มากเกินไปหน่อยไหม? อาวุธยิ่งใหญ่ ขนาด้นี้กมยังยอมมอบให้เนี่ยเทียนที่มีขอบเขตเพียงแค่ขั้นท้ายสวรรค์ เขาคิด้อะไรของเขากันนะ?”
“เสี่ยวถง เจ้าแพ้ครั้งนี้กมไม่น่าเจมบใจเท่าไหร่หรอก เจ้าไม่ ต้องคิด้มากอีกแล้ว”
เฟิงหลัวพูด้พึมพำากับตัวเอง
เขาไม่รู้ว่าเกราะมังกรเพลิงนั้น เนี่ยเทียนซื้อมาจากงาน พินิจของวิเศษด้้วยตัวเอง หาใช่ได้้รับมาจากอูจี้ไม่
“อู้!”
หลังจากที่เกราะมังกรเพลิงดู้ด้ซับเอาเส้นผลึกเพลิงพิภพ ของที่นี่ไปจนหมด้สิ้นแล้วจึงคำารามจากไปอีกครั้ง
ทว่าเมื่อมันบินจากไปไกล ความคิด้หนึ่งของจิตที่พร่าเลือน กมได้้ส่งจากเกราะมังกรเพลิงตรงมายังมหาสมุทรจิตสำานึกของเนี่ย เทียน
“ที่แท้เจ้ากมต้องการเส้นผลึกเพลิงพิภพ” เนี่ยเทียนพลัน เข้าใจขึ้นมาทันที