ราชา ผู้สยบสองภพ แห่งสวรรค์และปฐพี - บทที่ 135 ความกังวลของอูจี้

เนี่ยเทียนไม่ได้้ปิด้บังอะไรอูจี้

เขาเล่าเรื่องการมาถึงของหัวมู่ บทสนทนาที่พูด้คุยกัน รวม ไปถึงเรื่องของเกราะมังกรเพลิงให้อูจี้ฟังทั้งหมด้

“เรื่องที่ประตูสวรรค์เปิด้ขึ้น แม้แต่ข้ากมยังไม่ได้้ข่าวแม้แต่ น้อย วังยมบาลเองกมต้องอาศัยยอด้ฝีมือของอาณาจักรคุนหลัวถึงจะรู้ ข่าว”

อูจี้ขมวด้คิ้ว กล่าว “หัวมู่ผู้นั้นสามารถรู้ข่าวล่วงหน้า เกรง ว่าภูมิหลังของเขาคงไม่ธรรมด้า”

หยุด้ชะงักไปครู่หนึ่ง เขากมพูด้ขึ้นมาอีกว่า “ที่ล่ายอี้เอา เกราะมังกรเพลิงมาที่อาณาจักรหลีเทียนกมเป็นเพราะการจัด้การของ เขา ดู้ท่าหัวมู่ผู้นั้น…”

ประโยคหลัง อูจี้ไม่ได้้พูด้ออกมา

หลังจากเนี่ยเทียนเล่าเหตุการณ์ทั้งหมด้ที่เกิด้ขึ้นในเทือก เขาชื่อเหยียนให้เขาฟังอย่างละเอียด้กมรอคอยด้้วยความใจเยมน รอ การวิเคราะห์จากอูจี้ และรอฟังคำาแนะนำาของเขา

เขารู้ว่าอาจารย์ของเขาคนนี้ต้องจัด้เตรียมแผนการที่ด้ี ที่สุด้เพื่อเขาอย่างแน่นอน

อูจี้เงียบงันคล้ายกำาลังจัด้ระเบียบความคิด้ตัวเอง เนิ่นนาน หลังจากนั้นเขาถึงได้้พูด้ขึ้นมาว่า “เจ้าได้้รับการยอมรับจากวัตถุ ล้ำาค่าเชื่อมโยงวิญญาณชิ้นหนึ่งคือความโชคด้ีของเจ้า แต่ตอนนี้ ขอบเขตของเจ้าต่ำาต้อยเกินไป อีกทั้งวัตถุล้ำาค่าเชื่อมโยงวิญญาณกม ไม่ใช่สิ่งของธรรมด้า ด้ังนั้นจงจำาไว้ว่าหากไม่ถึงช่วงวิกฤตเป็นตาย จริงๆ ห้ามเอาเกราะมังกรเพลิงออกมาเด้มด้ขาด้”

“เรื่องที่เกราะมังกรเพลิงอยู่ในมือเจ้า ข้าเองกมจะพยายาม ช่วยเจ้าปกปิด้อย่างสุด้ความสามารถ หลีกเลี่ยงไม่ให้ข่าวเลมด้รอด้ไป ถึงอาณาจักรอั้นหมิง แล้วนำาพาปัญหาที่ใหญ่กว่าเด้ิมมาสู่ตัวเจ้า”

เขาไม่ได้้ขอเกราะมังกรเพลิงมาจากเนี่ยเทียนเพื่อเอาไป ตรวจสอบ แต่อธิบายความมหัศจรรย์ของวัตถุล้ำาค่าเชื่อมโยง วิญญาณให้เนี่ยเทียนฟัง บอกกับเขาถึงวิธีการทำาความคุ้นชินกับ อาวุธประเภทนี้ ควรจะใช้เลือด้ลม พลังวิญญาณและจิตวิญญาณไป เพิ่มความเชื่อมโยงกับวัตถุล้ำาค่าเชื่อมโยงวิญญาณอย่างไร และเมื่อ เขามีศักยภาพที่มากพอแล้วกมจะได้้สำาแด้งอานุภาพที่แท้จริงของ เกราะมังกรเพลิงออกมา

เนี่ยเทียนรับฟังอย่างตั้งใจ จด้จำาคำาพูด้ทุกประโยคของเขา ไว้ขึ้นใจ

“เอาล่ะ เรื่องของเกราะมังกรเพลิงปล่อยไว้ชั่วคราวก่อน” หลังจากที่อูจี้อธิบายความรู้และความเข้าใจที่เขามีต่อวัตถุล้ำาค่า เชื่อมโยงวิญญาณให้เนี่ยเทียนฟังแล้วหนึ่งรอบกมกล่าวว่า “ประตู สวรรค์จะเปิด้ขึ้นในอาณาจักรหลีเทียน ในเมื่อเจ้าได้้รับกุญแจมาแล้ว ถึงเวลาเจ้ากมเข้าไปประลองเถอะ แต่ข้ายังไม่ค่อยวางใจเท่าไหร่นัก เพราะผู้ที่เข้าไปในประตูสวรรค์ไม่ได้้มีเพียงขอบเขตท้ายสวรรค์ ยังมี กลางสวรรค์และต้นสวรรค์เข้าไปด้้วย”

เขาขมวด้คิ้วน้อยๆ สีหน้าค่อนข้างจริงจัง “ที่สำาคัญที่สุด้กม คือไม่ใช่แค่อาณาจักรหลีเทียน ผู้มีพรสวรรค์ขอบเขตสามสวรรค์ของ อีกแปด้อาณาจักรที่เหลือกมจะเข้าไปในประตูสวรรค์อีกสองบานด้้วย คนเหล่านั้นไม่เพียงแต่ขอบเขตสูงกว่า คาถาวิเศษ เคลมด้ลับวิเศษ

อาวุธวิเศษที่พวกเขาครอบครองกมอาจจะประณีตลึกซึ้งและเหนือชั้น กว่า”

เขามองเนี่ยเทียนด้้วยสายตาลึกล้ำา ถอนหายใจเบาๆ หนึ่ง ครั้ง “แม้ว่าเจ้าเองกมีพรสวรรค์โด้ด้เด้่น ทว่าวันเวลาในการฝึก บำาเพมญตบะของเจ้าสั้นเกินไป ข้าเองกมนึกไม่ถึงว่าประตูสวรรค์จะเปิด้ ขึ้นในอาณาจักรหลีเทียน หากรู้ว่าเป็นอย่างนี้ตั้งแต่แรก บางทีข้า ควรจะพาเจ้ากลับมาสำานักหลิงอวิ๋นตั้งแต่ตอนที่พบเจ้าครั้งแรก แล้ว”

“ข้าปล่อยให้เจ้าอยู่ในตระกูลเนี่ยต่อกมเพราะอยากจะดู้ สถานการณ์ด้้านอื่นๆ นอกจากพรสวรรค์ของเจ้า”

“เพราะข้าอยากสังเกตการณ์เจ้าอย่างละเอียด้ถึงได้้ไม่รีบ รับเจ้ากลับเขา แล้วเจ้ากมไม่ทำาให้ข้าผิด้หวังจริงๆ”

“เฮ้อ ประตูสวรรค์เปิด้ขึ้นไม่ถูกเวลาเอาซะเลย”

อูจี้ทอด้ถอนใจด้้วยความปลงตก

แน่นอนว่าเขารู้ถึงความมหัศจรรย์ของประตูสวรรค์ หาก ความสามารถและขอบเขตของเนี่ยเทียนมีมากพอ ด้้วยศักยภาพของ เขา ต่อให้ประตูสวรรค์ไม่ได้้เปิด้ขึ้นในอาณาจักรหลีเทียนกมยัง สามารถช่วงชิงสิทธิ์จากแปด้อาณาจักรมาให้เนี่ยเทียนได้้เข้าไปด้้าน ในนั้นอยู่ด้ี

ทว่าตอนนี้เนี่ยเทียนได้้กุญแจประตูสวรรค์มาครองด้้วยตัว เอง แต่เขากลับกังวลใจไม่คลาย…

การประลองในโลกมายามรกต จากเค้ามากมายลางที่ส่อ ให้เหมน เขาจึงรู้ว่าสภาพจิตใจของเนี่ยเทียนพร้อมมากพอ น่าจะ สามารถปรับตัวเข้ากับความโหด้ร้ายทารุณในประตูสวรรค์ได้้

แต่เขารู้สึกว่าความสามารถและขอบเขตของเนี่ยเทียน อ่อนด้้อยไปนิด้ กลัวว่าหากเขาไปเจอกับผู้แขมงแกร่งขอบเขตกลาง สวรรค์และต้นสวรรค์ รวมไปถึงยอด้ฝีมือของอาณาจักรอื่นเข้าจะถูก สังหารอย่างไร้ความปราณี

วิธีการสั่งสอนลูกศิษย์ของเขาไม่เหมือนคนอื่นๆ เขาจะไม่ ช่วยด้ึงต้นกล้าเพื่อให้มันโตเรมวขึ้น ไม่อาศัยยาและพลังภายนอกเพื่อ ให้ลูกศิษย์เลื่อนขั้นอย่างรวด้เรมว

แต่เขาจะสร้างรากฐานที่หนักแน่นมั่นคง หวังว่าลูกศิษย์จะ อาศัยการตระหนักรู้ของพวกเขาฝ่าทะลุขั้นด้้วยตัวเอง โด้ยมีเขาเป็น ผู้ชักนำาเลมกๆ น้อยๆ

ทว่าตอนนี้ประตูสวรรค์กำาลังจะเปิด้ขึ้น แต่เหมนได้้ชัด้ว่า ความสามารถและขอบเขตของเนี่ยเทียนไม่มากพอ อีกทั้งเขากมไม่ อยากให้เนี่ยเทียนพลาด้โอกาสที่หาได้้ยากยิ่งเช่นนี้ไปด้้วย ด้ังนั้น จิตใจจึงวุ่นวายอย่างมาก

“หรือว่าจะใช้…วิธีลัด้บางอย่างด้ี?” อูจี้แอบครุ่นคิด้อยู่กับ ตัวเอง

“ท่านอาจารย์ ท่านพบข้าตั้งแต่เมื่อไหร่หรือขอรับ?” เนี่ย เทียนถามอย่างใคร่รู้

อูจี้คืนสติมาจากการขบคิด้ เขายกมุมปากขึ้นเผยให้เหมน รอยยิ้มจางๆ “ตอนที่เจ้าใช้แกนเลือด้ของเกราะมังกรเพลิงไปดู้ด้ซับ เอาพลังเปลวเพลิงในเหมืองแร่ ข้ากมสัมผัสได้้ถึงการเคลื่อนไหวของ ปราณวิญญาณฟอาด้ินที่ผิด้ปกติ และได้้เหมนเจ้าตั้งแต่ตอนนั้น มิฉะนั้น ตอนที่ภูเขาเหมืองแร่นั่นถล่มลงมา เจ้าและท่านปอาของเจ้ากมต้องตา ยอยู่ในนั้นไปแล้ว”

“ขอบคุณท่านอาจารย์มากขอรับที่รักและเมตตา!” เนี่ย เทียนเข้าใจได้้อย่างฉับพลัน

ปีนั้นตอนที่เขาและเนี่ยเฉี่ยนอยู่ในถ้ำาเหมืองแร่แล้วใช้ กระดู้กสัตว์ดู้ด้ซับพลังเปลวเพลิงมา ทำาให้ภูเขาสั่นคลอนอย่าง รุนแรง ก้อนหินบนเพด้านถ้ำาที่เขาอยู่ร่วงหล่นลงมาก้อนแล้วก้อนเล่า แต่กลับกระจัด้กระจายออกไปอยู่รอบนอกอย่างน่าแปลกใจ ไม่มีสัก ก้อนที่กระทบโด้นตัวเขาและเนี่ยเฉี่ยน

หลังจากนั้นตอนที่พวกเขาหนี หินที่ร่วงลงมาปิด้กั้นเส้น ทางกมได้้แตกกระจายออกไปทีละก้อน ทำาให้พวกเขาหนีรอด้มาได้้ อย่างราบรื่น

ตอนนั้นเนี่ยเฉี่ยนเข้าใจไปว่าทั้งหมด้นี้ล้วนมาจากการ ปกปองคุ้มครองของบรรพบุรุษตระกูลเนี่ย บอกว่าบรรพบุรุษเฝอาปก ปักษ์รักษาพวกเขา

แม้ตอนนั้นเขาจะไม่เชื่อ แต่กมรู้สึกว่าความมหัศจรรย์ มากมายที่เกิด้ขึ้นช่างไม่สมเหตุสมผลเอาเสียเลย ทำาให้เขาเกิด้ความ คลางแคลงว่าน่าจะมีวิญญาณเทพเจ้าคอยปกปองอย่างลับๆ จริงๆ

จนกระทั่งวันนี้เขาถึงได้้เข้าใจว่า ที่แท้วิญญาณเทพเจ้าที่ ปกปองเขานั้นกมคือผู้เฒ่าที่อยู่เบื้องหน้าเขาคนนี้นี่เอง

“ท่านอาจารย์ แกนเลือด้นั่นยังมีความลับอีกอย่างหนึ่ง ก่อนหน้านี้ตอนที่ข้าอยู่ในตระกูลเนี่ย เคยอาศัยแกนเลือด้นั่นเข้าไป ยังโลกลึกลับแห่งหนึ่ง ข้า…”

เมื่อตระหนักได้้ว่าอูจี้คอยปกปองเขาอยู่ลับๆ รู้ว่าอูจี้ด้ีกับ เขา เขาจึงคิด้จะเปิด้เผยความลับที่ยิ่งใหญ่ที่สุด้ของตัวเองให้อูจี้รู้

และเวลานี้เอง เขากมนึกถึงคำาพูด้ที่เนี่ยตงไห่บอกกับเขาว่า ห้ามบอกเรื่องกระดู้กสัตว์พาไปยังด้ินแด้นลึกลับให้ใครรู้

แม้แต่เนี่ยตงไห่เองกมไม่ได้้สอบถามรายละเอียด้ของเรื่องนี้ เพราะกลัวว่าหากวันใด้เกิด้เรื่องกับตัวเอง ถูกคนอื่นจับตัวไป จะถูก ขโมยความลับนั้นผ่านตัวเขา

“ไม่ต้องพูด้” ทว่าขณะที่เขาพยายามจะอธิบาย อูจี้กลับ โบกมือ ห้ามไม่ให้เขาพูด้ต่อ

เนี่ยเทียนเผยความประหลาด้ใจออกมาทางสีหน้า

“ข้ารู้” อูจี้พูด้ด้้วยรอยยิ้มน้อยๆ

“ท่านรู้?” เนี่ยเทียนตะลึง

“ตอนที่ตระกูลเนี่ยมีคลื่นแห่งมิติผิด้ปกติเกิด้ขึ้น ข้ากมรู้แล้ว ว่าเจ้าเป็นคนชักนำามันมา เพราะตอนนั้นที่เจ้าใช้กระดู้กสัตว์ดู้ด้ซับ เอาพลังเปลวเพลิงทั้งหมด้ในเหมืองแร่ ข้ากมองออกแล้วว่าของสิ่ง นั้นไม่ธรรมด้า” อูจี้พยักหน้า “อยู่ๆ เจ้ากมหายตัวไปหลายวัน ข้า พยายามตามหาเจ้า พบว่าตลอด้ทั้งอาณาจักรหลีเทียนล้วนไม่มี ปราณของเจ้าด้ำารงอยู่ แน่นอนว่าข้าย่อมรู้ว่าเจ้าไปได้้ยังสถานที่ที่ พิเศษบางแห่ง”

“ท่านอาจารย์ ท่าน…สามารถตามหาปราณข้าได้้ทั่ว อาณาจักรหลีเทียนเลยหรือ?” เนี่ยเทียนถามด้้วยความอึ้ง

“ได้้สิ เพียงแต่ว่าต้องใช้พลังกายเยอะมาก” อูจี้ตอบรับ เขาก่อน จากนั้นถึงได้้พูด้ว่า “ข้ารู้ว่าเจ้าได้้รับผลพวงบางอย่างมา

จากที่นั่น ในเมื่อตอนนี้เจ้าได้้เกราะมังกรเพลิงที่สมบูรณ์แบบมาครอง แล้ว วัตถุล้ำาค่าเชื่อมโยงวิญญาณชิ้นนั้นเองกมได้้ดู้ด้ซับเอาเส้นผลึก เพลิงพิภพมาฟื้นพลังตัวเอง”

“ถ้าเช่นนั้นข้ารู้สึกว่าจากนี้เจ้าสามารถทด้ลองหาวิธีไปยัง ด้ินแด้นลึกลับนั่นดู้อีกครั้ง”

“เจ้าวางใจได้้ อยู่ที่นี่เจ้าสามารถใช้เกราะมังกรเพลิงได้้ ตามใจชอบ จะไม่มีใครสัมผัสได้้ถึงคลื่นแห่งมิติที่ผิด้ปกติ”

“ส่วนข้ากมจำาเป็นต้องคิด้อย่างละเอียด้ว่าก่อนหน้าที่เจ้าจะ เข้าไปในประตูสวรรค์ ควรจะทำาอย่างไรถึงจะสามารถช่วยเจ้าได้้ และทั้งไม่เป็นการสิ้นเปลืองพลังแฝงของเจ้ามากเกินไป”

“วันนี้เอาตามนี้ก่อนกมแล้วกัน”

อูจี้โบกมือ จงใจไม่ถามถึงเรื่องความอัศจรรย์ของด้ินแด้น ลึกลับแห่งนั้น แต่ให้เนี่ยเทียนกลับไปที่ห้องก่อน ให้เขาทด้ลองศึกษา เกราะมังกรเพลิงด้้วยตัวเอง ดู้ว่าจะสามารถกลับไปยังด้ินแด้นลึกลับ นั่นได้้อีกครั้งหรือไม่

เนี่ยเทียนลุกขึ้นอย่างว่าง่าย กลับเข้าไปในห้องของตัวเอง หลังจากครุ่นคิด้ดู้แล้วเขากมเอาเกราะมังกรเพลิงออกมาจากกำาไลเกมบ ของ

“ฟู่ว!”

เปลวเพลิงเส้นหนึ่งเปล่งวาบ เกราะมังกรเพลิงร่วงลงบน พื้นหินเงียบๆ ปลด้ปล่อยม่านแสงสีแด้งเข้มออกมา

เขายื่นมือออกไปวางลงบนแกนเลือด้ที่อยู่ตรงตำาแหน่ง หน้าอกของเกราะมังกรเพลิง ใช้จิตสำานึกของจิตวิญญาณตัวเอง ทด้ลองสื่อสารกับวิญญาณวัตถุที่อยู่ด้้านใน แสด้งความคิด้ของตัว เองให้มันรับรู้

เขาบอกว่าต้องการไปที่ด้ินแด้นลึกลับนั่นอีกครั้ง

“ฟู่วๆ!”

เปลวไฟของเกราะมังกรเพลิงพลันสาด้กระจายไปทั่ว กลายมาเป็นเหมือนด้วงอาทิตย์ที่มีไฟลุกโหมอีกครั้ง คลื่นมิติน่า พิศวงระลอกหนึ่งแผ่ซ่านออกมาจากในห้องเลมกๆ แห่งนั้น

นาทีถัด้มา เกราะมังกรเพลิงกมคล้ายเปลี่ยนมาเป็นประตู หนึ่งบานที่ฮุบกลืนทุกอย่างเข้าไปด้้านใน