ราชา ผู้สยบสองภพ แห่งสวรรค์และปฐพี - บทที่ 138 รักและเมตตา

ด้ินแด้นลึกลับ

ท้องฟอาเป็นสีเทาขมุกขมัวตลอด้ปี ไม่มีพระอาทิตย์ พระจันทร์ ด้วงด้าว ไม่มีกลางวันและกลางคืน

เนี่ยเทียนที่ทำาความเข้าใจกับสนามแม่เหลมกยุ่งเหยิงผ่าน มือยักษ์สองข้างนั้นวนเวียนอยู่กับขั้นตอนของการรวบรวมสนามแม่ เหลมกขึ้นมาใหม่ พลังจิตถูกใช้จนสูญสิ้น จากนั้นกมหลับสนิท

เขาไม่รู้สึกถึงเวลาที่ผันผ่านไปแม้แต่นิด้

เขาที่พลังจิตยังไม่ทันฟื้นตัวอย่างเตมที่จึงเลื่อนลอยเลมก น้อย ทันใด้นั้นกมีความรู้สึกเจมบ…ส่งตรงมาจากรูป “ประตู” บนหลัง มือ

รูปภาพที่เหมือนรอยสักนั้นมีแสงกะพริบวาบขึ้นน้อยๆ คล้ายมีเขมเล่มเลมกกำาลังทิ่มแทงลงไปบนเนื้อเขาอย่างต่อเนื่อง

ก่อนหน้านี้รูปภาพคล้ายรอยสักรูปนี้ไม่มีอะไรผิด้ปกติ

“กุญแจประตูสวรรค์…” ใจเนี่ยเทียนกระตุก พลันสัมผัสได้้ ถึงอะไรบางอย่าง

เขาคาด้เด้าเอาว่าน่าจะเป็นเพราะประตูสวรรค์กำาลังจะ เปิด้ขึ้น ด้ังนั้นกุญแจประตูสวรรค์ที่ร่วงลงมาจากอาณาจักรลึกลับ ด้้านนอกถึงได้้เกิด้การเปลี่ยนแปลงเช่นนี้

“ดู้ท่าคงถึงเวลาที่ต้องจากไปอีกครั้งแล้ว”

ลุกขึ้นยืน เด้ินมาตรงจุด้ที่เกราะมังกรเพลิงหยุด้นิ่ง เขายื่น นิ้วข้างหนึ่งกด้ลงไปบนแกนเลือด้ที่หน้าอกของเกราะมังกรเพลิง

ใช้จิตวิญญาณส่งผ่านความคิด้ของตัวเองเข้าไป

เกราะมังกรเพลิงที่นับตั้งแต่เข้ามาในด้ินแด้นลึกลับกม เปลี่ยนเป็นมืด้สลัวไร้แสง บัด้นี้พลันมีจุด้แสงเปล่งวาบขึ้น

จุด้แสงเหล่านั้นดุ้จด้ั่งด้วงด้าวมากมายที่ลอยวนเวียนอยู่ใน เสื้อเกราะ

“ฟู่ว!”

นาทีถัด้มา เกราะมังกรเพลิงกมเปลี่ยนมาเป็นกองเพลิงร้อน แรง ถูกปกคลุมไปด้้วยเปลวไฟลุกโชติช่วงอีกครั้ง

ใจกลางของเปลวเพลิง จุด้แสงที่เลมกประมาณเมลมด้ข้าว ขยายขนาด้ใหญ่ขึ้นอย่างต่อเนื่อง

แรงด้ึงดู้ด้ระลอกหนึ่งพลันบังเกิด้!

ร่างของเนี่ยเทียนกลายมาเป็นลำาแสงเส้นหนึ่งที่ถูกดู้ด้ เข้าไปด้้านในชั่วพริบตา

เวลาเด้ียวกันนั้น ภูเขาด้้านหลังสำานักหลิงอวิ๋น

อูจี้ที่รออยู่นานมากแล้วสัมผัสได้้อย่างกะทันหัน เขาหรี่ตา ลง ปราณวิญญาณฟอาด้ินที่ล้อมวนอยู่รอบด้้านจึงกลายมาเป็นม่าน กั้นบางๆ ชั้นหนึ่งที่มองไม่เหมนด้้วยตาเปล่าทันที

ความเคลื่อนไหวผิด้ปกติทั้งหมด้บนยอด้เขา เมื่ออยู่ภายใต้ การสกัด้กั้นจากม่านบางๆ นั้นจึงไม่เลมด้รอด้ออกไปด้้านนอกแม้แต่ นิด้เด้ียว

“เปรีกยะๆ!”

รอยปริแตกหลายเส้นของห้วงมิติปรากฏพรวด้ขึ้น แสงไฟ จุด้หนึ่งเปล่งวาบแล้วขยายออกกลายมาเป็นทางเส้นหนึ่งที่ลุกโชนไป ด้้วยเปลวไฟ

ร่างของเนี่ยเทียนเผยขึ้นในเส้นทางเปลวเพลิงที่ เพิ่งก่อตัวนั้น

“พลั่ก!”

ที่ร่วงลงมาพร้อมกับเนี่ยเทียนยังมีเกราะมังกรเพลิงที่สาด้ ประกายไฟไปรอบด้้าน รวมถึงปราณแปลกประหลาด้ที่ส่งมาจาก เกราะมังกรเพลิง

ด้วงตาของอูจี้เปล่งแสงคมกล้า เส้นสายตาไปตกอยู่บน เกราะมังกรเพลิงทันที

คล้ายรู้สึกได้้ถึงการจับจ้องของอูจี้ เกราะมังกรเพลิงที่ร่วง ลงพื้นจึงหด้ตัวเลมกลงฉับพลัน กลายมาเป็นจุด้แสงไฟเลมกๆ หนึ่งจุด้ แล้วเข้าไปหลบในกำาไลเกมบของบนข้อมือของเนี่ยเทียนด้้วยตัวเอง

“ฉลาด้ไม่เบาเลย…” อูจี้รู้สึกตะลึงระคนแปลกใจเลมกน้อย

และเวลานี้เอง รอยแตกของห้วงอากาศที่ปรากฏขึ้น กะทันหันกมประสานตัวเข้าหากันอย่างรวด้เรมวแล้วค่อยๆ หายวับไป

เนี่ยเทียนที่กลับมาจากด้ินแด้นอื่นรู้สึกมึนหัวเลมกน้อย หลัง จากคืนสติเตมที่แล้วเขากมองเหมนอูจี้ทันที จึงยิ้มสด้ใสส่งไปให้ เอ่ย เรียก “ท่านอาจารย์”

อูจี้พยักหน้าเบาๆ ถามเรื่อยเปื่อย “ได้้อะไรมาบ้างไหม?”

เนี่ยเทียนยิ้มกว้างเตมใบหน้า กล่าว “ได้้ฝึกท่ามุทรา มหัศจรรย์มาสองท่าขอรับ”

ด้วงตาอูจี้เปล่งประกายวาบ เขาไม่ได้้ถามรายละเอียด้ แต่ ถามว่า “ทำาไมถึงเพิ่งกลับเอาป่านนี้?”

“ที่นั่นไม่มีอะไรบอกเวลาได้้ ข้าเองกมไม่รู้ว่าประตูสวรรค์จะ เปิด้ขึ้นเมื่อไหร่” เนี่ยเทียนยื่นมือออกมาชี้ที่รูปประตูบนหลังมือ กล่าว “เป็นเพราะมันช่วยเตือน ข้าถึงได้้รู้ว่าประตูสวรรค์ใกล้จะ ปรากฏขึ้นแล้ว ด้ังนั้นจึงรีบเด้ินทางกลับมาขอรับ”

คราวก่อนเป็นเพราะพลังเปลวเพลิงในแกนเลือด้ถูกเผา ผลาญเยอะเกินไป จึงเป็นฝ่ายเร่งให้เขากลับมาเอง

ทว่าคราวนี้ เกราะมังกรเพลิงและแกนเลือด้ดู้ด้ซับเอาเส้น ผลึกเพลิงพิภพมากมายมาจากเทือกเขาชื่อเหยียน จึงมีพลังเปลว เพลิงที่สมบูรณ์พรั่งพร้อมมากพอ เลยปล่อยให้เขาใช้เวลาอยู่ในนั้น ได้้ตามใจชอบ นั่นถึงได้้ทำาให้เขาไม่รู้ตัวเลยว่าเวลาผ่านไปนานแค่ ไหน

“เจ้าอยู่ที่นั่นกมรู้สึกได้้ถึงความผิด้ปกติของกุญแจประตู สวรรค์ด้้วยหรือ?” อูจี้ตะลึงเลมกน้อย

“ใช่ขอรับ” เนี่ยเทียนตอบ

ตอนนี้เหลือเวลาก่อนที่ประตูสวรรค์จะเปิด้ขึ้นอีกแค่สอง วัน ทุกคนที่ได้้รับกุญแจประตูสวรรค์ล้วนรู้สึกถึงความเจมบปวด้ที่มา จากรูปประตูนั่น

คนเหล่านี้ไม่จำาเป็นต้องให้วังยมบาลกล่าวเตือนกมรู้ได้้ว่า ประตูสวรรค์กำาลังจะเปิด้ขึ้น

ประตูสวรรค์จะเปิด้ขึ้นในอาณาจักรหลีเทียน กุญแจประตู สวรรค์เหล่านั้นที่ปรากฏอยู่ในอาณาจักรหลีเทียน สามารถบอกเตือน ให้รู้ล่วงหน้าได้้ อูจี้ไม่แปลกใจ

ทว่าทั้งๆ ที่เนี่ยเทียนไม่ได้้อยู่ในอาณาจักรหลีเทียน แต่ไป อยู่ในด้ินแด้นลึกลับที่มีมิติขวางกั้นกับอาณาจักรหลีเทียนไม่รู้กี่ชั้น กุญแจประตูสวรรค์นั่น…กลับยังคงบอกเตือนเขาได้้

นี่ทำาให้อูจี้แอบกระวนกระวายไม่เป็นสุข รู้สึกว่าประตู สวรรค์ที่ปรากฏขึ้นในด้ินแด้นด้าวตกทุกระยะห่างหลายปี ช่างเตมไป ด้้วยความลึกลับไร้ที่สิ้นสุด้อย่างแท้จริง

เขาเชื่อว่ากุญแจประตูสวรรค์ทุกด้อกที่มาจากนอก อาณาจักร อาจจะมีคลื่นมิติที่พิเศษบางอย่างด้ำารงอยู่

อีกทั้งคลื่นมิติเหล่านั้นยังรุนแรงจนถึงขั้นสามารถมองข้าม การขวางกั้นทางความว่างเปล่าไร้ที่สิ้นสุด้ได้้

“ไม่เสียแรงที่ประตูสวรรค์คือหนึ่งในปริศนาของด้ินแด้น ด้าวตก” อูจี้พึมพำาอยู่กับตัวเองหนึ่งประโยคแล้วพูด้ว่า “ใกล้ได้้เวลา แล้ว สิบสามคนของสำานักที่ได้้รับกุญแจประตูสวรรค์ล้วนเด้ินทางไป ที่วังยมบาลนานแล้ว คราวนี้วังยมบาลจะไม่สร้างอุปสรรคกีด้ขวาง ใด้ๆ อีก อนุญาตให้ทุกคนที่มีกุญแจเหยียบย่างเข้าไปข้างในนั้นได้้”

“เด้ิมทีหากเจ้าได้้ออกมาเรมวกว่านี้ ข้ายังมีเรื่องมากมาย อยากจะกำาชับ แต่ตอนนี้เวลากระชั้นชิด้ไม่ทันกาลแล้ว”

“เจ้าเองกมจำาเป็นต้องรีบเด้ินทางให้เรมวที่สุด้”

ระหว่างที่พูด้เขากมแค่นเสียงหนึ่งครั้ง มองไปยังทิศทางหนึ่ง ด้้วยสายตาเยมนชา “ยังไม่โผล่หัวออกมาอีก?”

เสียงร้องอย่างอัด้อั้นตันใจของสัตว์สายฟอานิลกาฬด้ังลอย มาจากท้องฟอา และร่างของมันกมค่อยๆ เผยกายขึ้นท่ามกลางเสียง ฮึด้ฮัด้เยมนชาของอูจี้

“เอาปอายตัวตนนั้นมาให้ข้า” อูจี้กล่าว

เนี่ยเทียนรีบหยิบปอายตัวตนที่อูจี้เคยมอบให้เขาไปเลือก ของสามอย่างจากหอหลิงเป่าออกมาจากในกำาไลเกมบของ แล้ว ประคองสองมือส่งให้กับอูจี้

อูจี้รับปอายตัวตนนั้นมา บนร่างของเขาพลันมีคลื่นพลังจิต ที่แปลกประหลาด้บางอย่างไหลกรากออกมา แสงมืด้สลัวลอยออกมา จากในร่างของอูจี้แล้วหลอมรวมเข้าไปในปอายตัวตนนั้นอย่างรวด้เรมว

“ระหว่างที่ไปวังยมบาล สามารถใช้พลังจิตอ่านดู้ได้้ ด้้าน ในนั้นมีเรื่องที่เจ้าจำาเป็นต้องระวัง และมีคาถาวิเศษสามบท เจ้าลอง ทำาความเข้าใจเอาเอง ดู้ว่าจะใช้ไปพร้อมกับการฝึกบำาเพมญตบะหรือ เลือกอย่างใด้อย่างหนึ่ง”

หลังจากที่อูจี้เอาตราประทับวิญญาณของตัวเองผสานรวม เข้าไปในปอายตัวตนนั้นแล้วจึงส่งกลับคืนให้เนี่ยเทียน

และกล่าวอีกครั้งว่า “นอกจากปอายตัวตนแล้ว ในนี้ยังมี ยันต์วิเศษอีกสองแผ่นที่ข้าสร้างขึ้นมาเอง ยันต์วิเศษสองแผ่นนี้ สามารถใช้ต้านทานพลังโจมตีสุด้แรงสองครั้งจากผู้ที่อยู่ในขอบเขต สามสวรรค์เกือบทุกคน วิธีการใช้กมอยู่ในปอายตัวตนนี้แล้ว เจ้าแค่อ่าน ดู้กมรู้เอง”

กล่าวจบ เขากมส่งยันต์วิเศษสองแผ่นทรงสามเหลี่ยมที่ทำา มาจากหยกบางประเภทมาให้

เนี่ยเทียนยื่นมือออกมารับแล้วรีบกล่าว “ขอบคุณท่าน อาจารย์ที่รักและเมตตา”

ยันต์วิเศษสองแผ่นที่สามารถต้านทานการโจมตีสองครั้ง ของผู้แขมงแกร่งขอบเขตสามสวรรค์ นี่สามารถทำาให้อัตราการรอด้ ชีวิตในโลกลึกลับประตูสวรรค์ของเขาเพิ่มขึ้นมาอีกเยอะมาก

“เจ้าจำาเอาไว้ ยันต์วิเศษสองชิ้นนั้น ข้าเองกมไม่กล้าพูด้ว่า ไร้ข้อผิด้พลาด้ เพราะเมื่อใด้ที่เจ้าเหยียบย่างเข้าไปในประตูสวรรค์ สิ่งที่เจ้าต้องเผชิญไม่ได้้มีเพียงแค่คนของอาณาจักรหลีเทียนเท่านั้น”

“อีกแปด้อาณาจักรที่เหลือยิ่งมีหนุ่มสาวมากพรสวรรค์ที่ แขมงแกร่งมากมาย เบื้องหลังพวกเขากมีบุคคลเช่นข้าคอยหนุนหลัง ให้เช่นกัน”

“เกรงว่าในมือคนเหล่านั้นกมคงมีของวิเศษไม่น้อยไปกว่า กัน หากเจ้าโชคร้ายเจอกับพวกเขา ยันต์วิเศษสองชิ้นนั้นกมใช่ว่าจะ รับประกันความเสี่ยงให้เจ้าได้้เตมร้อย”

เนี่ยเทียนรีบกล่าว “ศิษย์เข้าใจขอรับ”

“ไข่มุกน้ำาแขมงระเบิด้สามก้อนนี้เจ้ากมเกมบไว้ด้้วย ไข่มุกน้ำา แขมงระเบิด้คือวัตถุที่ใช้ได้้ครั้งเด้ียว หากระเบิด้ออกเมื่อไหร่จะมีเศษ น้ำาแขมงแหลมคมสาด้กระจายออกมาหลายร้อยชิ้น เวลาใช้จงระวัง อย่าให้โด้นตัวเอง”

“ในนี้คือหินวิเศษส่วนหนึ่งและมียาอีกหลายชนิด้ หินวิเศษ และยาต่างกมเป็นของที่เอาไว้ใช้ในยามฉุกเฉิน ไม่ใช่เอามาใช้ฝืน กระตุ้นให้พลังแฝงของเจ้าสำาแด้งตัวออกมา”

“ในนี้…”

อูจี้หยิบเอาวัตถุที่เตรียมไว้ให้เนี่ยเทียนออกมาทีละชิ้น เอ่ย กำาชับพลางส่งให้กับมือเนี่ยเทียนไปด้้วย

เนี่ยเทียนเบิกตากว้าง รับเอาวัตถุล้ำาค่าแต่ละชิ้นมา เป็น ครั้งแรกที่เขารู้สึกว่ามีอาจารย์ที่แขมงแกร่งอย่างอูจี้ ช่างเป็นเรื่องที่ โชคด้ีมากเพียงใด้