ราชา ผู้สยบสองภพ แห่งสวรรค์และปฐพี - บทที่ 141 ปีศาจเผยตัว!
เนี่ยเทียนเองกมถูกกุญแจประตูสวรรค์ชักนำาให้ค่อยๆ ลอย ขึ้นกลางอากาศเช่นกัน
“โฮก!”
ในรอยปริแตกขนาด้ยักษ์ของห้วงมิติมีเสียงคำารามสะเทือน เลือนลั่นปฐพีด้ังลอยมาอย่างต่อเนื่อง ไม่รู้ว่าเป็นภูตผีปีศาจนอก อาณาจักรที่ซุกซ่อนตัวอยู่ที่ใด้ที่กำาลังเรียกขานอะไรบางอย่างด้้วย ความคลุ้มคลั่ง
และยังมีหมอกควันสีม่วงเข้มหนาแน่นที่กลิ้งไหลออกมา จากในรอยแยกแล้วกระจายไปทั่วอาณาจักรหลีเทียน
ภูตผีปีศาจเหล่านั้นที่ถูกวังยมบาลกักขังมานานนับพันนับ หมื่นปีซึ่งไม่เคยล้มเลิกความคิด้ที่จะหลบหนี เรือนกายที่เด้ิมทีซูบ ตอบแห้งเหี่ยว หลังจากได้้รับการบำารุงจากควันสีม่วงเข้มต่างกมพากัน ขยายใหญ่ขึ้น
ตอนที่ร่างของเนี่ยเทียนลอยจากพื้นขึ้นฟอาไปนั้น เขามอง เหมนกับตาตัวเองว่าภูตผีปีศาจตัวหนึ่งที่เด้ิมทีตัวยาวแค่สิบกว่าเมตร กลับขยายใหญ่ถึงเกือบห้าเมตรอย่างรวด้เรมว
ปีศาจตัวนั้นกระชากด้ึงโซ่ตรวนเส้นยาว แล้วกมสลัด้พ้นการ กักขังของวังยมบาลมาได้้
และตอนนี้เอง กระบี่ยักษ์หนากว้างหลายเล่มที่ส่อง ประกายแสงเจมด้สีกมพลันตวัด้ฟันลงมา!
“เพล้งๆ!”
ร่างของปีศาจเมื่อเจอกับกระบี่หนาใหญ่เหล่านั้นกมแตก กระจายออกเป็นเสี่ยงๆ ทันที
“ตายแล้ว?” เนี่ยเทียนตะลึงพรึงเพริด้
ทว่าเพียงแค่ครู่เด้ียวเขากมหน้าเผือด้สีอีกครั้ง
เพราะว่าชิ้นเนื้อที่แตกกระจายของปีศาจกลับไม่มีเลือด้สด้ สาด้กระเซมนออกมาแม้แต่หยด้เด้ียว ชิ้นเนื้อที่กระจัด้กระจายกลับยัง คงมีพลังชีวิตดุ้จเด้ิม
ชิ้นเนื้อเหล่านั้นเลื้อยขยุกขยิก ทั้งยังลอยสูงขึ้นไปบนฟอา บินเข้าไปในรอยแยกห้วงมิติที่มีเสียงคำารามด้ังลอยมา
“ขนาด้นี้กมยังไม่ตาย?!” เนี่ยเทียนตะลึงลาน
หากเป็นผู้ฝึกลมปราณเผ่ามนุษย์อย่างเขา หากร่างแตก สลายออกเป็นเสี่ยงๆ เมื่อใด้กมคงสิ้นใจตายทันที
ทว่าภูตผีปีศาจเหล่านั้นต่อให้ถูกสับออกเป็นชิ้นๆ กมยังคง รักษาพลังชีวิตที่สมบูรณ์พรั่งพร้อมเอาไว้ได้้ แถมยังหนีออกไปได้้ด้้วย
“ภูตผีปีศาจ…”
สีหน้าเนี่ยเทียนเปลี่ยนมาเป็นเคร่งขรึมอย่างถึงที่สุด้ อยู่ๆ เขากมรู้สึกหวาด้กลัวพวกประชากรด้ั้งเด้ิมของอาณาจักรหลี เทียนขึ้นมา
จากนั้นเขากมนึกถึงคำาพูด้ของลี่ฝานอีกครั้ง ด้วงตาจึง ฉายแสงประหลาด้ใจอย่างเหมนได้้ชัด้
สิ่งมีชีวิตที่แขมงแกร่งน่ากริ่งเกรงถึงเพียงนี้เคยครอบ ครองอาณาจักรหลีเทียน เคยเป็นเจ้าของอาณาจักรหลีเทียนมาก่อน
ทว่าสิ่งมีชีวิตที่แขมงแกร่งขนาด้นี้เมื่อโด้นบุกโจมตีจากผู้ ฝึกลมปราณเผ่ามนุษย์กมยังถูกกักขังให้อยู่ในคุกของวังยมบาล มิอาจ ขยับเขยื้อนกายไปไหนมานับพันนับหมื่นปี
นี่หมายความว่าอะไร?
ผู้ฝึกลมปราณที่แขมงแกร่งอย่างแท้จริง ต่อให้เผชิญหน้า กับสิ่งมีชีวิตที่ทรงพลังอย่างภูตผีปีศาจกมใช่ว่าจะกลายมาเป็นฝ่ายถูก ฆ่าแกงได้้ตามใจชอบ!
“นับแต่วันนี้ไป ทุกสำานักในอาณาจักรหลีเทียนจง เตรียมตัวให้พร้อมเพื่อรับมือกับการบุกโจมตีจากภูตผีปีศาจ!”
เฉียวหยางเจ้าวังยมบาลมองเหมนภูตผีปีศาจแต่ละตัวที่ สลัด้หลุด้จาก “ค่ายกลเผาโลกันตร์กักปีศาจ” ไปได้้ สีหน้ากมนิ่งสนิท ราวน้ำาแขมง ตวาด้ออกมาเสียงด้ัง
ผู้ฝึกลมปราณคนที่เหลือของวังยมบาล และยังมีพวก คนที่ลอยตัวอยู่กลางอากาศซึ่งกำาลังจะเข้าไปในประตูสวรรค์ต่างกม หนักอึ้งไปทั้งใจ
จากคำาพูด้ประโยคนั้นของเฉียวหยาง พวกเขาล้วน ฟังออกถึงข้อมูลที่น่ากลัวอย่างหนึ่ง—ไม่นานหลังจากนี้ ภูตผีปีศาจ อาจจะหวนกระโจนเข้าใส่อาณาจักรหลีเทียน!
จากคำาบอกของลี่ฝาน เมื่อหลายปีก่อน ภูตผีปีศาจที่ แขมงแกร่งอย่างแท้จริงซึ่งเป็นหนึ่งเด้ียวที่ได้้รับความเคารพจาก อาณาจักรหลีเทียน ล้วนถูกผู้ฝึกลมปราณที่ความสามารถโด้ด้เด้่น สังหารไปแล้วมากมาย
ภูตผีปีศาจส่วนใหญ่ที่ถูกขังไว้ในวังยมบาลล้วนอ่อนแอ กว่าเยอะมาก ไม่มีอะไรให้ต้องหวาด้กลัว
เวลาผ่านไปหลายปี อาณาจักรหลีเทียนผ่าน วิวัฒนาการมาอย่างยาวนาน หลงเหลืออยู่เพียงเจมด้สำานักใหญ่ที่มีวัง ยมบาลเป็นผู้นำา
ผู้ฝึกลมปราณที่เก่งกาจซึ่งเคยเยื้องกรายเข้ามาใน อาณาจักรหลีเทียนและทำาสงครามกับภูตผีปีศาจส่วนใหญ่ล้วน สิ้นชีพไปหมด้แล้ว ส่วนคนที่มีชีวิตอยู่กมดู้เหมือนว่าจะไปจาก อาณาจักรหลีเทียนนานแล้ว
ด้้วยศักยภาพของเจมด้สำานักใหญ่ในอาณาจักร หลีเทียนตอนนี้ หากต้องปะทะกันจริง เมื่อเจอกับภูตผีปีศาจนอก อาณาจักรที่แขมงแกร่งกว่ามาก พวกเขาจะยังพอมี…กำาลังเหลือที่จะ ทำาสงครามหรือไม่?
คิด้มาถึงตรงนี้ เขามองใบหน้าที่เคร่งเครียด้ของเฉียว หยางแล้วกมอด้แอบเป็นกังวลไม่ได้้
เขาเป็นห่วงเนี่ยตงไห่และเนี่ยเฉี่ยนที่อยู่ในเมืองเฮยอ วิ๋น เป็นห่วงเด้มกรุ่นเลมกที่ความสัมพันธ์อันด้ีกับเขาอย่างพันเทา เนี่ย เสียน ฯลฯ
เขามักมีความรู้สึกว่า ตอนที่เขาเข้าไปฝึกประสบการณ์ นองเลือด้ในประตูสวรรค์ เกรงว่าอาณาจักรหลีเทียนคงจะมีการ เปลี่ยนแปลงพลิกฟอาพลิกด้ินระเบิด้ขึ้นมา
เวลานี้เขาไพล่นึกไปถึงคำาพูด้ประโยคหนึ่งของหัวมู่
หัวมู่บอกว่าอาณาจักรที่มีประตูสวรรค์เปิด้ขึ้นจะมีลาง บอกเหตุล่วงหน้า เช่นการที่สัตว์เพลิงพิภพหลุด้พ้นจากพันธนาการ
ทว่าภายหลังยังจะมีการเปลี่ยนแปลงอีกมากมายทยอย กันเกิด้ขึ้น
บางทีการโจมตีจากภูตผีปีศาจนอกอาณาจักร กมอาจจะ เป็น…การเปลี่ยนแปลงที่ตามมาอย่างที่หัวมู่บอกเอาไว้
“กราอบ!”
เสียงกระดู้กแตกเสียงหนึ่งพลันด้ังลอยมาจากทางเข้า ประตูสวรรค์
“พวกเจ้าทำาอะไรน่ะ?!” เจิ้งปินแห่งอารามเสวียนอู้ พลันตวาด้ขึ้นอย่างเด้ือด้ด้าล
เนี่ยเทียนหยุด้ชะงักความคิด้ ไม่หันไปมองยังเมือง ขนาด้ใหญ่ของวังยมบาลอีก ไม่มองปีศาจมากมายที่พยายามสลัด้ให้ หลุด้จากโซ่ตรวน แต่เพ่งสมาธิทั้งหมด้ไปที่ประตูสวรรค์ซึ่งเขยิบเข้า มาใกล้เรื่อยๆ
เบื้องหน้าประตูสวรรค์ที่สาด้แสงเจิด้จ้า มุมปากของ พวกผู้แขมงแกร่งขอบเขตต้นสวรรค์ที่มาจากต่างอาณาจักรยกขึ้นเป็น รอยยิ้มคึกคะนอง
พวกเขาบินเข้ามาใกล้ประตูสวรรค์แล้ว ทว่าไม่รีบร้อน เข้าไปก่อน กลับเลือกเป็นฝ่ายหันมาเปิด้ฉากสังหารอย่างกะทันหัน
ตอนที่ผู้ฝึกลมปราณขอบเขตกลางสวรรค์คนหนึ่งของ อารามเสวียนอู้เข้าไปใกล้พวกเขา กมถูกคนหนึ่งในนั้นใช้กระบี่ฟันคอ ขาด้
คนผู้นั้นของอารามเสวียนอู้ที่ถูกฟันคอ ร่างที่หลุด้ศีรษะ พลันร่วงตุบลงไปบนพื้น
คนของเจมด้สำานักที่ลอยเข้าหาประตูสวรรค์ต่างกมหน้า ถอด้สี มองคนเหล่านั้นด้้วยสีหน้าคาด้ไม่ถึง
ไม่นึกว่ายังไม่ทันได้้เข้าไปในประตูสวรรค์ พวกเขากมเริ่ม เข่นฆ่าผู้อื่นแล้ว
นี่ยังไม่พ้นไปจากอาณาจักรหลีเทียนเลย!
ต่อหน้าต่อตานายแห่งวังยมบาล คนจากนอก อาณาจักรเหล่านั้นกลับกล้าหมิ่นเกียรติของเฉียวหยาง ช่างกำาเริบ เสิบสานยิ่งนัก
“บังอาจ!” เฉียวหยางคำารามกร้าว
คนต่างอาณาจักรที่ลงมือรูปร่างผอมสูง มือถือกระบี่ ยาวที่ปลด้ปล่อยแสงเปลวเพลิงสีเขียว เขาหัวเราะเบาๆ แล้วกล่าว ว่า “ผู้อาวุโสเฉียว การก่อจลาจลของภูตผีปีศาจ วันนี้เพิ่งจะเป็นจุด้ เริ่มต้นเท่านั้น อีกไม่นานเท่าไหร่ ภูตผีปีศาจที่แขมงแกร่งยิ่งกว่าซึ่ง หมายหัวอาณาจักรหลีเทียนเอาไว้แล้วกมจะตามหาอาณาจักรหลี เทียนเจอ ถึงเวลานั้น…พวกเขากมจะบุกเข้ามาในอาณาจักรหลีเทียน”
“หึ การมาของพวกเขาจะทำาให้อาณาจักรหลีเทียน กลายเป็นนรกโลกันตร์บนโลกมนุษย์”
“รอพวกข้าเด้ินออกมาจากในประตูสวรรค์แล้ว บางที เจมด้สำานักของอาณาจักรหลีเทียนกมอาจจะสาบสูญไปหมด้แล้วกมได้้”
“ถึงเวลานั้นผู้อาวุโสเฉียวอาจจะไม่มีชีวิตอยู่บนโลกนี้ อีกแล้ว พวกเราจะยังต้องให้เกียรติเจ้าไปอีกทำาไมกัน?”
“ฮ่าๆ!”
หลังจากทิ้งประโยคนี้ไว้ เขากมหัวเราะร่า เหยียบเข้าไป ในประตูสวรรค์เป็นคนแรก พริบตาเด้ียวกมหายวับไป
คนต่างอาณาจักรที่เหลือต่างกมเผยแววเย้ยหยันออกมา ทางสีหน้า ราวกับรู้สึกว่าเหตุจลาจลที่ปีศาจก่อขึ้นจะทำาให้อาณาจักร หลีเทียนย่อยยับวอด้วาย
รอถึงตอนที่พวกเขากลับมา เจมด้สำานักของอาณาจักรกม อาจจะไม่เหลืออยู่แม้แต่แห่งเด้ียว
ผู้ที่ได้้เข้ามาแทนที่เจมด้สำานัก รับช่วงครอบครอง อาณาจักรหลีเทียน อาจจะเป็นภูตผีปีศาจบ้าคลั่งกระหายเลือด้ หรือ อาจจะเป็น…ผู้อาวุโสในอาณาจักรของพวกเขาที่ไม่มีประตูสวรรค์ เปิด้กมเป็นได้้
ไม่ว่าจะเป็นสถานการณ์ไหน พวกเขากมไม่จำาเป็นต้อง หวาด้เกรงวังยมบาล ไม่ต้องกังวลกับไฟโทสะที่มาจากเฉียวหยางอีก
“ผู้อาวุโสเฉียว ยอด้ฝีมือของอาณาจักรคุนหลัวเราบอก เจ้าถึงสัญญาณต่างๆ ที่จะเกิด้ขึ้นเมื่อประตูสวรรค์ปรากฏ แต่คงไม่ได้้ บอกเจ้าว่าประตูสวรรค์ที่เปิด้ขึ้นจะทำาให้ค่ายกลเผาโลกันตร์กักปีศาจ สูญสิ้นประสิทธิภาพ เป็นเหตุให้ภูตผีปีศาจเหล่านั้นหลุด้พ้นจากการ กักกันกระมัง?”
หน้าประตูสวรรค์ ผู้ฝึกลมปราณรูปร่างอ้วนท้วนคน หนึ่งของอาณาจักรคุนหลัวแสยะปากหัวเราะเสียงด้ัง กล่าวว่า “ทว่า
ภายในของพวกเรากลับรู้ว่าการเปิด้ออกของประตูบานนั้นจะนำามาสู่ เหตุการณ์น่าตกใจอะไรบ้าง”
“อาณาจักรหลีเทียนของพวกเจ้า ล้วนถูกคนมากมาย หมายหัวเอาไว้ ซึ่งพวกเขาพร้อมจะลงมือเมื่อสบโอกาส”
“การเปิด้ของประตูสวรรค์ในครั้งนี้ พวกเจ้าอาจรู้สึกว่าเป็น โชคครั้งใหญ่ของอาณาจักรหลีเทียน ทว่าพวกเรากลับมองมันเป็น โอกาสที่หาได้้ยากยิ่งครั้งหนึ่ง”
“หึ ต่อให้พวกเจ้าชนะ พวกเจ้ากมไม่เหลือพลังให้ ต้านทาน”
“อาณาจักรหลีเทียนถูกกำาหนด้ไว้แล้วว่าต้องเปลี่ยน นาย พวกเจ้าจงเตรียมตัวให้ด้ีเถอะ”
พูด้ประโยคนี้จบ ผู้ฝึกลมปราณร่างอ้วนของอาณาจักร คุนหลัวผู้นั้นกมขยับกายเข้าไปในประตูสวรรค์
เฉียวหยางแห่งวังยมบาลยืนอยู่บนกำาแพงเมืองด้้วย สีหน้าเขียวคล้ำา พลันตวาด้ขึ้นมาเสียงด้ัง “ฆ่ามันซะ!”
ประโยคนี้เพิ่งเอ่ยจบ ผู้แขมงแกร่งของวังยมบาลที่อยู่ ใกล้ประตูสวรรค์รวมไปถึงจ้าวไห่เฟิง และต้วนหยวนต่างกมลงมือ หมายสังหาร
“ไม่ต้องรีบร้อน หลังจากเข้าไปในประตูสวรรค์ ยังไง พวกเจ้ากมต้องตายหมด้อยู่ด้ี”
ผู้ฝึกลมปราณร่างอ้วนของอาณาจักรคุนหลัวแค่นเสียง เยมนหนึ่งครั้งกมหมุนตัวหายเข้าไปในประตูสวรรค์โด้ยที่ไม่สนใจพวก เขาแม้แต่นิด้
เมื่อเขาจากไป คนต่างอาณาจักรที่เหลืออยู่กมองคน ของอาณาจักรหลีเทียนที่กำาลังจะเข้าไปในประตูสวรรค์ด้้วยสายตา เยมนชา
“พวกเราจะรอพวกเจ้าอยู่ข้างใน”
คนเหล่านั้นแสยะปากหัวเราะอย่างโอหัง หายไปใน ประตูสวรรค์ทีละคน คล้ายว่าไม่เหมนคนของอาณาจักรหลีเทียนอยู่ใน สายตา
ทางฝ่ายของสำานักหลิงอวิ๋น ลี่ฝาน หลิวเหยี่ยนต่างกมี สีหน้าน่าเกลียด้ นัยน์ตาแต่ละคนเตมไปด้้วยความกลัด้กลุ้ม
ข้อมูลที่หลุด้ออกมาจากปากของพวกคนต่างอาณาจักร ทำาให้พวกเขาอกสั่นขวัญแขวน
อาณาจักรหลีเทียน…จะถูกปีศาจร้ายรุกล้ำา ทว่าพวก อาณาจักรใหญ่ที่ไม่มีประตูสวรรค์เปิด้ขึ้นกลับนิ่งเฉยดู้ด้าย รอเวลาที่ จะรับช่วงต่อเอาอาณาจักรหลีเทียนไปครอบครอง?
รอจนพวกเขากลับมาจากประตูสวรรค์ อาณาจักรหลี เทียนจะตกอยู่ในสภาพแบบใด้?
พวกเขาไม่กล้าจินตนาการ
“ไม่ไปแล้ว! พวกเราอยู่สู้กับพวกปีศาจร้าย!” ผู้ แขมงแกร่งคนหนึ่งของวังยมบาลคำารามกร้าว
“ประตูสวรรค์ห่าอะไรช่างหัวแม่ง!”
“ข้ากมไม่ไปแล้ว!”
หลังจากผู้ที่ครอบครองกุญแจประตูสวรรค์รู้เรื่องราว ชัด้เจนต่างกมแผด้เสียงตะโกนด้้วยความเด้ือด้ด้าล พยายามควบคุม แรงด้ึงรั้งจากกุญแจประตูสวรรค์เตมกำาลัง
พวกเขาตัด้สินใจสละสิทธิ์เข้าไปในประตูสวรรค์แล้ว
“เข้าไปกันให้หมด้! ฆ่าไอ้พวกคนจากต่างอาณาจักร เหล่านั้นให้ข้า!” เฉียวหยางแค่นเสียงเยมน กล่าว “พวกเจ้าที่ไม่มีใคร เหยียบย่างเข้าสู่เขตสามัญ อยู่ในอาณาจักรหลีเทียนกมไร้ประโยชน์! หากเป็นเช่นนี้กมสู้เข้าไปในประตูสวรรค์เพื่อช่วงชิงให้ตบะตัวเองฝ่า
ทะลุเสียด้ีว่า รอจนพวกเจ้ากลับมาด้้วยตบะที่เกินขอบเขตสาม สวรรค์ บางทีอาจยังพอทำาอะไรให้แก่อาณาจักรหลีเทียนได้้บ้าง”
“ตอนนี้จงเข้าไปข้างในกันเสียด้ีๆ!”
“ไป๊!”
และเวลานี้เอง แรงด้ึงรั้งที่รุนแรงยิ่งกว่าเด้ิมพลันไหล ทะลักออกมาจากในประตูสวรรค์
ดู้เหมือนว่าประตูสวรรค์จะรอไม่ไหวแล้ว!
“ฟิ้วๆๆ!”
คนเหล่านั้นที่พยายามควบคุมตัวเองอย่างสุด้ความ สามารถ รวมถึงเนี่ยเทียนเองด้้วยต่างกมไร้เรี่ยวแรงต้านทาน ถูก กระชากเข้าไปในประตูสวรรค์ทีละคน
YOU MAY ALSO LIKE
