ราชา ผู้สยบสองภพ แห่งสวรรค์และปฐพี - บทที่ 146 ไข่มุกน้ำาแขมงระเบิด้!

ฝ่ามือทั้งสองข้างของเนี่ยเทียนหันเข้าหากัน เขารวบรวม พลังจิต พลังวิญญาณ และพลังเลือด้เนื้อ มีตัวเองเป็นจุด้ศูนย์กลาง เริ่มขยายสนามแม่เหลมกบิด้เบือนยุ่งเหยิงออกไป

ระหว่างมือทั้งสองข้างของเขาเกิด้เป็นคลื่นผิด้ปกติระลอก หนึ่งก่อนเป็นอันด้ับแรก

พอคลื่นนั้นเกิด้ขึ้นกมแผ่ออกไปรอบด้้านอย่างรวด้เรมว ราวกับคลื่นน้ำา

“เอาะ!”

เจิ้งปินที่ห่างจากเขาไปเลมกน้อยหน้าเปลี่ยนสี สัมผัสได้้ถึง ความผิด้ปกติทันที

“หนึ่งเมตร สองเมตร…”

เนี่ยเทียนคำานวณอยู่ในใจ กะระยะขอบเขตที่สนามแม่ เหลมกปกคลุมอย่างแม่นยำา

เวลานี้เขาสังเกตเหมนว่าถึงแม้เจิ้งปินแห่งอารามเสวียนอู้จะ อยู่ห่างจากเขา ทว่ากลับยังอยู่ในระยะห้าเมตร

เขาขมวด้คิ้วน้อยๆ ใช้สายตาบอกเป็นนัยให้เจิ้งปินออก ห่างไปอีกนิด้

หลังจากเจิ้งปินเหมนสายตาของเขาจึงรีบถอยกรูด้อย่างไม่ ลังเลทันที

ใบหน้าของเจิ้งปินเผยความเคร่งขรึมออกมา

อันที่จริงไม่จำาเป็นต้องให้เนี่ยเทียนบอก เจิ้งปินที่สัมผัสได้้ ว่าท่าไม่ด้ีกมเป็นฝ่ายถอยห่างด้้วยตัวเองแล้ว

เพราะว่าเมื่อสนามแม่เหลมกบิด้เบือนยุ่งเหยิงนั้นค่อยๆ แผ่ ขยายออก…ยังไม่ทันได้้ปกคลุมมาถึงจุด้ที่เจิ้งปินอยู่ เขากมอกสั่นขวัญ หาย สัมผัสได้้ถึงลางร้ายด้้วยสัญชาตญาณของตัวเอง

เมื่อสนามแม่เหลมกเกิด้ขึ้น เจิ้งปินเองกมปลด้ปล่อยกระแส จิตหนึ่งกลุ่มออกไปหมายจะสังเกตความมหัศจรรย์ด้้านในสนามแม่ เหลมก

ทว่าพอกระแสจิตของเขาไหลเข้าไปในสนามแม่เหลมกนั้น เจิ้งปินกมปวด้หัวแปลาบ

จิตวิญญาณของเขาคล้ายถูกบีบเคล้น ในสมองพร่าเลือน มึนงงไปหมด้

ความรู้สึกเช่นนั้นทำาให้เขาหวาด้กลัว ด้ังนั้นหลังจากที่เนี่ย เทียนส่งสายตาบอกเป็นนัย เขาจึงถอยห่างออกไปทันที

หลังจากอยู่ห่างจากเนี่ยเทียนประมาณสิบเมตร ด้วงตา เปล่งประกายของเขากมจ้องเขมมงไปที่เนี่ยเทียน

ทว่าคราวนี้เขากลับไม่กล้าปลด้ปล่อยกระแสจิตออกไปอีก ไม่กล้าสืบหาความมหัศจรรย์ของสนามแม่เหลมกนั้นอีกแล้ว

“ห้าเมตร!”

ไม่นานสนามแม่เหลมกที่สร้างขึ้นจากพลังจิต พลังวิญญาณ และพลังเลือด้เนื้อที่มีเนี่ยเทียนเป็นจุด้ศูนย์กลางกมปกคลุมไปทั่วรัศมี ห้าเมตร

นี่ยังไม่ใช่ขีด้จำากัด้ของเนี่ยเทียน

หากต้องการ เขายังสามารถเพิ่มพลังจิตเข้าไปให้สนามแม่ เหลมกนั้นทอด้ยาวไปได้้ถึงสิบเมตร!

ทว่าหากทำาเช่นนั้นพลังจิตของเขากมจะสูญสิ้น รอจนเจี่ย เผิงแห่งอาณาจักรคุนหลัวมาถึง เขาที่พลังจิตไม่เพียงพอกมยากจะ กระตุ้นใช้วัตถุที่อาจารย์มอบให้ได้้

ด้้วยเหตุนี้เขาจึงควบคุมขอบเขตของสนามแม่เหลมก บิด้เบือนให้อยู่แค่ในระยะห้าเมตรเท่านั้น

ทว่าขณะที่เขาเพิ่งจะหยุด้ชะงัก เขาพลันสัมผัสได้้ถึงความ ผิด้ปกติในมหาสมุทรวิญญาณ

ในมหาสมุทรวิญญาณ น้ำาวนเปลวไฟลูกเลมกที่ก่อตัวขึ้น จากพลังเปลวเพลิงนั้น ได้้มีพลังเปลวเพลิงกลุ่มหนึ่งลอยออกมา…

พลังเปลวเพลิงเหล่านั้นไหลผ่านเส้นชีพจรของเขามายัง กลางฝ่ามือ แล้วหลอมรวมเข้าไปในสนามแม่เหลมก

สนามแม่เหลมกที่เด้ิมทีกมบ้าคลั่งไร้ระเบียบอยู่แล้วพอได้้รับ พลังเปลวเพลิงเข้าไป เนี่ยเทียนกมสัมผัสได้้ทันทีว่าสนามแม่เหลมกนั้น ยิ่งยุ่งเหยิงและพลุ่งพล่านมากกว่าเด้ิม!

เพียงแค่พลังเปลวเพลิงส่วนน้อยส่วนเด้ียวที่เพิ่มเข้าไป สนามแม่เหลมกกมเหมือนจะมีอานุภาพเพิ่มขึ้นมาอีกเยอะมาก!

“นี่คือ?”

เนี่ยเทียนอึ้งไปครู่ ใช้ใจสัมผัส ใคร่ครวญอยู่กับตัวเอง

“ยุ่งเหยิง บิด้เบือน ที่ยุ่งเหยิงกมเป็นเพราะในสนามแม่เหลมก มีพลังจิต พลังเลือด้เนื้อและพลังวิญญาณ พลังงานสามชนิด้ที่ไม่ เหมือนกันมารวมอยู่ด้้วยกัน ตัด้สลับกันไปมา ถึงได้้ทำาให้สนามแม่ เหลมกพลุ่งพล่านและบ้าคลั่งอย่างถึงที่สุด้”

“และถึงแม้ว่าพลังเปลวเพลิงจะมีต้นกำาเนิด้เด้ียวกันกับ พลังวิญญาณ ทว่ากมเป็นธาตุที่มีลักษณะเฉพาะ”

“หากวิเคราะห์อย่างจริงจัง พลังเปลวเพลิงสามารถมอง เป็นรูปแบบของพลังงานที่สี่ซึ่งเพิ่มเข้ามาใหม่”

“เพียงแค่พลังเปลวเพลิงในปริมาณน้อยนิด้กมสามารถเพิ่ม อานุภาพของสนามแม่เหลมกได้้มหาศาล นี่หมายความว่า…ยิ่งใน สนามแม่เหลมกมีพลังงานหลายชนิด้ อานุภาพของมันกมจะยิ่งสูงขึ้นใช่ หรือไม่?”

เขาจับความลึกลับมหัศจรรย์ได้้อย่างรวด้เรมว

“หากเป็นแบบนี้จริงๆ ตัวข้าไม่มีธาตุในการฝึก ยังสามารถ ฝึกคาถาวิเศษได้้อีกหลายชนิด้”

“คาถาวิเศษทุกชนิด้ที่มีธาตุไม่เหมือนกันล้วนสามารถมอง เป็นพลังงานที่ไม่เหมือนกัน ยิ่งมีพลังงานหลากหลายเข้ามารวมอยู่ ในสนามแม่เหลมก กมิใช่ว่าจะยิ่งทำาให้สนามแม่เหลมกทรงพลังขึ้น หรอกหรือ?”

เมื่อคิด้เช่นนี้ ด้วงตาของเขากมค่อยๆ เปล่งประกาย หาวิธีที่ จะเพิ่มความแขมงแกร่งให้กับอานุภาพสนามแม่เหลมกเจอในที่สุด้

และตอนนี้เอง เรือนกายอ้วนฉุของเจี่ยเผิงจากอาณาจักรคุ นหลัวกมลอยขึ้นไปบนฟอาอีกครั้ง

“เป็นเขาจริงๆ ด้้วย!”

คราวนี้เนื่องจากอยู่ใกล้ยิ่งกว่าเด้ิม แม้แต่เจิ้งปินจึงมอง เหมนรูปร่างหน้าตาของเขา

จุด้ที่เขากับเนี่ยเทียนอยู่ บริเวณใกล้เคียงมีเศษก้อนหิน แตกกระจายมากมาย อีกทั้งคนทั้งสองยังจงใจย่อร่างลง ด้ังนั้นแม้ว่า เจี่ยเผิงจะพุ่งขึ้นไปบนท้องฟอากมยังไม่สังเกตเหมนพวกเขาในทันที

“อีกเด้ี๋ยวเขากมจะมาถึงแล้ว” เนี่ยเทียนสูด้ลมหายใจเข้า ลึก หยุด้ชะงักความคิด้อย่างเฉียบขาด้ แต่หยิบเอาของสองสิ่งออกมา จากในกำาไลเกมบของ

ของชิ้นหนึ่งคือยันต์วิเศษที่ใช้ปองกันตัวเอง อีกชิ้นคือ ไข่มุกน้ำาแขมงระเบิด้ลูกกลมใสที่ปลด้ปล่อยไอความเยมน

ตามที่อูจี้บอก ยันต์วิเศษหนึ่งแผ่นสามารถต้านทานการ โจมตีสุด้พลังจากผู้แขมงแกร่งต้นสวรรค์ช่วงท้ายได้้ครั้งหนึ่ง ช่วย รักษาชีวิตของเขาเอาไว้ได้้

ยันต์วิเศษมีทั้งหมด้สามแผ่นซึ่งต่างกมเป็นวัตถุที่ใช้ได้้เพียง ครั้งเด้ียวเช่นเด้ียวกับไข่มุกน้ำาแขมงระเบิด้ หากไม่ถึงช่วงเวลาคับขัน จริงๆ พยายามอย่าเอาออกมาใช้

ทว่าเด้ิมทีเจี่ยเผิงผู้นั้นกมเป็นผู้แขมงแกร่งต้นสวรรค์ช่วงกลาง อยู่แล้ว หากไม่เอายันต์วิเศษหนึ่งแผ่นออกมาใช้ เขากมไม่มีความมั่น ใจจริงๆ ว่าจะรักษาชีวิตเอาไว้ได้้

สนามแม่เหลมกยุ่งเหยิงบิด้เบือนนั้นเขาร่ายออกมาเป็นครั้ง แรก เขาเองกมไม่รู้ว่าอานุภาพของมันมีมากน้อยแค่ไหน จะจัด้การกับ เจี่ยเผิงได้้จริงหรือไม่

ไข่มุกน้ำาแขมงระเบิด้กมเช่นเด้ียวกัน เขาแอบตัด้สินใจแล้วว่า ขอแค่เจี่ยเผิงปรากฏตัวอยู่ในขอบเขตที่ไข่มุกน้ำาแขมงระเบิด้โจมตีได้้ เขากมจะลงมืออย่างไม่ลังเลทันที

“ฟิ้ว!”

ร่างอ้วนเทอะทะของเจี่ยเผิงร่วงลงพื้นแล้วกมลอยขึ้นกลาง อากาศอีกครั้ง

กระแสจิตของเจี่ยเผิงคล้ายตาข่ายตาถี่ยิบปากหนึ่งซึ่ง ปกคลุมไปทั่วด้้าน

เขามีตบะอยู่ในขั้นต้นสวรรค์ช่วงกลาง ขอบเขตที่กระแส จิตของเขาแผ่ออกไปจึงเหนือกว่าเนี่ยเทียนอยู่มากโข

“หึ ในที่สุด้กมสัมผัสได้้ถึงปราณของสิ่งมีชีวิตแล้ว” เจี่ยเผิง ยิ้มเหมนฟัน ในด้วงตาที่เลมกเท่าเมลมด้ถั่วเหลืองเผยประกายแสงตื่นเต้น โหด้เหี้ยม

เขามองมายังหินอุกกาบาตทรงปรึซึมที่เนี่ยเทียนและเจิ้งปิ นอยู่ด้้วยด้วงตาเยมนชา กล่าวอย่างดู้แคลน “ซ่อนตัวงั้นรึ? ทว่าซ่อน ตัวแล้วจะมีประโยชน์อะไร? กมแค่ตบะท้ายสวรรค์กลับยังกล้าเข้ามา ในประตูสวรรค์ นี่มันเท่ากับพาตัวมาตายชัด้ๆ”

ระหว่างที่พึมพำา ร่างกายที่ก่อนหน้านี้ยังเตรมด้เตร่มองหา เหยื่อไปรอบด้้านอย่างสบายใจพลันพุ่งตรงเข้าหาจุด้ที่เนี่ยเทียนและ เจิ้งปินอยู่ทันที

“เขามาแล้ว!” เจิ้งเปินเอ่ยเตือนเบาๆ”

“อืม” เนี่ยเทียนพยักหน้า กล่าว “เจิ้งปิน ออกไปห่างข้า อีกนิด้ ห่างไปประมาณห้าสิบเมตร! ไข่มุกน้ำาแขมงระเบิด้ที่อาจารย์

ข้ามอบให้ ข้าไม่ได้้ทด้สอบอานุภาพของมันมาก่อน ข้ากลัวว่าจะ ทำาร้ายเจ้า”

หลังจากหายตะลึงเจิ้งปินกมรีบถอยห่างจากเนี่ยเทียนไปไกล ลิบลับอย่างแท้จริง ดู้เหมือนว่าเขาน่าจะเคยได้้ยินความน่า กลัวของไข่มุกน้ำาแขมงระเบิด้มาก่อน

เนี่ยเทียนที่เด้ิมทีคิด้จะซ่อนตัวต่อไปสังเกตเหมนว่าเจี่ยเผิง ตรงด้ิ่งเข้ามาหา จึงเข้าใจทันทีว่าอีกฝ่ายเหมนเขาและเจิ้งปินแล้ว

ไม่ได้้หลบๆ ซ่อนๆ อีก เขาเด้ินออกมาจากหลังหินก้อน หนึ่งอย่างไม่เกรงกลัว เผชิญหน้ากับเจี่ยเผิงโด้ยตรง

หลายสิบวินาทีหลังจากนั้น เสียงหัวเราะแปร่งหูของเจี่ยเผิ งกมด้ังออกมา

“ไม่ว่าพวกเจ้ามาจากที่ไหน มีตบะแค่ท้ายสวรรค์กมยังกล้า เข้ามาในประตูสวรรค์ พวกเจ้ากมคือสิ่งมีชีวิตที่ต่ำาต้อยที่สุด้ในห่วงโซ่ อาหาร” เจี่ยเผิงแสยะยิ้มชั่วร้าย เนื้อไขมันบนใบหน้ากระเพื่อม เพราะความฮึกเหิม

“พวกเจ้าที่เป็นเช่นนี้ ไม่ว่าพบเจอใครกมย่อมมีแต่ทางตาย แล้วนับประสาอะไรกับที่มาเจอข้า?”

“ตูม!”

เรือนกายอ้วนฉุของเจี่ยเผิงพลันเพิ่มความเรมว คำารามเข้า มาหาประดุ้จกระสุนปืนใหญ่ในร่างคน

แสงสีเทาเหลือบเหลืองหลายเส้นสาด้กระเซมนออกมาจาก บนร่างของเขาอย่างต่อเนื่อง แสงเหล่านั้นคล้ายสามารถส่งอิทธิพล ต่อแรงโน้มถ่วงได้้ ทำาให้ร่างที่ลอยอยู่กลางอากาศของเขาไม่ร่วงลง มาเสียที

“ธาตุด้ิน พลังแผ่นด้ิน!”

เพียงแค่มองปราด้เด้ียว เนี่ยเทียนกมเข้าใจธาตุในการฝึกฝน ของเจี่ยเผิงทันทีว่าเป็นพลังวิญญาณด้ิน หนึ่งในธาตุทั้งห้า

ผู้ที่ฝึกพลังวิญญาณธาตุด้ินสามารถสร้างอิทธิพลต่อแรง โน้มถ่วงบนพื้นด้ิน ทำาให้แรงโน้มถ่วงเปลี่ยนแปลงไปตามที่ตนเอง ต้องการ

สถานที่แห่งนี้คือท้องฟอาด้วงด้าวอันหนาวเยมนนอก อาณาจักร เด้ิมทีแรงโน้มถ่วงกมเบาบางกว่ามาก จึงทำาให้ร่างที่ลอยตัว อยู่กลางอากาศของเจี่ยเผิงสามารถหยุด้ชะงักค้างได้้นาน!

รอจนเจี่ยเผิงห่างจากเขาอีกประมาณหนึ่งร้อยเมตรกว่า ไข่มุกน้ำาแขมงระเบิด้ที่เนี่ยเทียนกำาเอาไว้แน่นกมถูกขว้างออกไปอย่าง แรง

“ฟิ้ว!”

ไข่มุกน้ำาแขมงระเบิด้กลายร่างเป็นกลุ่มแสงเยมนเยียบคล้าย แท่งน้ำาแขมงขาวโพลนหนึ่งแท่งที่พุ่งตรงเข้าเสียบแทงเจี่ยเผิง

กระแสจิตเส้นหนึ่งของเนี่ยเทียนถูกนาบประทับลงไปใน ไข่มุกน้ำาแขมงระเบิด้นานแล้ว ตอนที่ไข่มุกน้ำาแขมงระเบิด้เข้าไปใกล้เจี่ย เผิง เขาจึงตวาด้เสียงด้ังอยู่ในใจ “ระเบิด้!”

ไข่มุกน้ำาแขมงระเบิด้ที่ส่องประกายแสงใสวิบวับ เมื่อเสียง ตวาด้ของเขาด้ังขึ้นกมพลันระเบิด้ตัวออกเป็นแสงน้ำาแขมงนับร้อยนับ พันก้อน

แท่งน้ำาแขมง มีด้น้ำาแขมง แสงน้ำาแขมงจำานวนนับไม่ถ้วน ระเบิด้กระเซมนออกมาจากในไข่มุกน้ำาแขมงระเบิด้เลมกๆ ลูกนั้น ครอบคลุมพื้นที่รอบด้้านเจี่ยเผิงไว้หมด้

“สวบๆๆ!”

หลังจากแท่งน้ำาแขมง มีด้น้ำาแขมง แสงน้ำาแขมงสาด้กระเด้มน ออกมากมกลายร่างมาเป็นพายุน้ำาแขมงที่ปกคลุมเจี่ยเผิงไว้ภายใน

“อาก!”

ในพายุน้ำาแขมง ผิวเนื้อบนเรือนกายอ้วนเทอะทะของเจี่ย เผิงปริแตกออกเป็นริ้วๆ ทันใด้ เขาเปล่งเสียงร้องโหยหวนราวกับหมู ถูกเชือด้