ราชา ผู้สยบสองภพ แห่งสวรรค์และปฐพี - บทที่ 158 รอเจ้าเข้ามา!

“ครืน ครืน ครืน!”

ในเมืองคูน้ำาผุพังที่ห่างออกไปไม่ไกลมีคลื่นสะเทือนเลือน ลั่นปฐพีด้ังลอยมา แสงเจมด้สีสาด้สะท้อนไปทั่ว

รูปประตูสวรรค์บนหลังมือของเนี่ยเทียนพลันเปลี่ยนมา เป็นร้อนลวกผิวเนื้อคล้ายถูกกระตุ้นไปตามการเปลี่ยนแปลงของ เมืองคูน้ำานั้น

“หืม?”

ผู้ฝึกลมปราณต่างอาณาจักรที่ประมืออยู่กับเฟิงหลัวสัมผัส ได้้ถึงคลื่นเคลื่อนไหวจากในเมืองกมขมวด้คิ้วน้อยๆ

การโจมตีที่เขามีต่อเฟิงหลัวเปลี่ยนมาเป็นดุ้เด้ือด้ขึ้นอย่าง กะทันหัน เหมนได้้ชัด้ว่าเขาเริ่มร้อนใจคล้ายต้องการจัด้การเฟิงหลัวให้ ได้้เรมวที่สุด้ เพื่อจะรีบเด้ินทางไปที่เมืองแห่งนั้น

“เอาะ? เกิด้เรื่องอะไรขึ้น?”

เจิ้งปินมองภาพประตูสวรรค์บนมือของตัวเองกมรู้สึกตะลึง ระคนแปลกใจ

ไม่เพียงแต่เขา สือเซวียนและอวี๋ถงกมสัมผัสได้้ถึงความ เคลื่อนไหวผิด้ปกติที่มาจากซากเมืองคูน้ำาแห่งนั้นเช่นกัน

“ท่านลุงสือ ท่านเป็นอะไรหรือเปล่า?”

อวี๋ถงตะลึงอยู่ครู่หนึ่งกมรีบมาหยุด้อยู่ข้างกายสือเซวียน ทั้ง ยังหยิบเอายาสีแด้งเข้มออกมาส่งให้สือเซวียนหนึ่งเมมด้

เมื่อเฟิงหลัวมาถึง ร่างของสือเซวียนที่ยุติการต่อสู้กับผู้ฝึก ลมปราณจากต่างอาณาจักรอย่างเด้มด้เด้ี่ยวโชกไปด้้วยเลือด้ สีหน้า ท่าทางระโหยโรยแรง

เขายืนอยู่ในบ่อเลือด้แห่งหนึ่ง น้ำาเลือด้ในบ่อนั้นแผ่ปราณ เลือด้เข้มข้นออกมา กมไม่รู้ว่าเลือด้นั้นไหลมาจากในร่างของเขาหรือ เป็นเวทลับสำานักโลหิตที่เขาร่ายออกมากันแน่

สำาหรับยาเมมด้นั้นที่อวี๋ถงส่งให้ สือเซวียนไร้ซึ่งความลังเล ใด้ รับมาได้้กมรีบกลืนลงไปทันที

ทว่าเขากลับไม่ได้้นั่งลงปรับลมหายใจ แต่พักอยู่แค่ครู่ เด้ียวเท่านั้นกมกัด้ฟันกรอด้แล้วพุ่งเข้าไปร่วมมือกับเฟิงหลัวเพื่อโจมตี ผู้ฝึกลมปราณจากต่างอาณาจักรคนนั้นอีกครั้ง

“ตู้ฮวาง! เจ้าสังหารคนสำานักโลหิตไปมากมาย อย่าได้้หวัง ว่าจะมีชีวิตรอด้เด้ินออกไปจากประตูสวรรค์!”

สือเซวียนคำารามคลั่งแค้น เขาเพิ่งจะบินออกมาจากในบ่อ เลือด้กมกลายร่างเป็นเมฆสีเลือด้ก้อนหนึ่งทะยานขึ้นฟอา ในเมฆโลหิต นั้นคล้ายจะมีเงาเลือด้มากมายที่ก่อตัวเข้าหากันอย่างเงียบเชียบ เพิ่ม อานุภาพให้เมฆโลหิตอย่างต่อเนื่อง

“ตู้ฮวางแห่งอาณาจักรคุนหลัว! ตบะต้นสวรรค์ช่วงกลาง เชี่ยวชาญพลังสายฟอา!”

ตอนที่เจิ้งปินได้้ยินชื่อตู้ฮวางกมหน้าเปลี่ยนสีน้อยๆ รีบหัน ไปอธิบายให้เนี่ยเทียนที่อยู่ข้างกายฟังทันที “เฟิงหลัวและสือเซวียน ต่างกมีขอบเขตต้นสวรรค์ช่วงต้น สือเซวียน…เหมนได้้ชัด้ว่าบาด้เจมบ สาหัส เกรงว่าคงไม่มีพลังเหลือให้ใช้เท่าใด้นัก ต่อให้พวกเขาสองคน ร่วมมือกัน หากไม่ผิด้ไปจากที่คาด้เด้ากมคงไม่น่าจะชนะตู้ฮวางได้้”

“ตู้ฮวาง…” เนี่ยเทียนแอบขมวด้คิ้ว

อันที่จริงไม่จำาเป็นต้องให้เจิ้งปินพูด้มาก เขาเองกมรู้ว่าสือเซ วียนผู้นั้นมองดู้เหมือนดุ้ด้ัน ทว่าในความเป็นจริงกลับอ่อนแออย่าง หนัก

เขาสามารถสัมผัสได้้ว่าในร่างของสือเซวียนเหลือคลื่นพลัง ชีวิตไม่มากเท่าใด้แล้ว นี่หมายความว่าสือเซวียนได้้เอาพลังแฝงและ พลังชีวิตออกมาใช้เกินจำาเป็นแล้ว

สือเซวียนในสภาพนี้ อีกไม่นานนักกมคงต้องสูญเสียพลังใน การสู้รบทั้งหมด้ไป

หากไม่เป็นเพราะพวกเขาตามมาทันเวลา ตู้ฮวางอาจแค่ จำาเป็นต้องเผาผลาญพลังของสือเซวียนอีกครู่เด้ียวเท่านั้น สือเซวีย นกมจะหมด้พลังตายไปเอง

ในสายตาของเนี่ยเทียน สือเซวียนผู้นั้นเกรงว่าคงไม่สามา รถช่วยเฟิงหลัวได้้มากเท่าไหร่จริงๆ

ส่วนเฟิงหลัวเองหลังจากได้้พักฟื้นในช่วงที่ผ่านมา ความ สามารถและอาการบาด้เจมบด้ีขึ้นกมจริง แต่กมีพลังแค่แปด้ส่วนเท่านั้น

ขอบเขตของเฟิงหลัวคือต้นสวรรค์ช่วงต้นเช่นเด้ียวกับสือ เซวียน เขากับตู้ฮวางผู้นั้นต่างกันหนึ่งขอบเขต ทั้งพลังยังไม่ได้้อยู่ใน สภาวะพรั่งพร้อมสูงสุด้ด้้วย ตามหลักเหตุผลแล้วกมไม่น่าจะเป็นคู่ต่อสู้ ของตู้ฮวางได้้

ครุ่นคิด้อยู่เลมกน้อยเขากมเข้าใจความหมายในคำาพูด้ของ เจิ้งปิน เจิ้งปิน…ต้องการให้เขาลงมืออีกครั้ง

“ที่แท้กมันนี่เองที่สังหารคนมากมายของสำานักโลหิต!”

ด้วงตาของอวี๋ถงค่อยๆ ถูกสีเลือด้อาบย้อม นางใช้ด้วงตา สวยประหลาด้จ้องมองไปยังตู้ฮวางที่ลอยตัวต่อสู้อยู่กลางอากาศด้้วย ความเยมนชา แอบร่ายเวทลับของสำานักโลหิตออกมา

นางพยายามจะสร้างตาข่ายปฐพีอีกครั้ง

เนี่ยเทียนไม่ได้้สนใจนาง แต่ตั้งใจมองการต่อสู้ระหว่างตู้ฮ วาง เฟิงหลัวและสือเซวียน เขามองเหมนแสงสีเลือด้ที่ลอยอยู่กลาง อากาศประดุ้จงูที่กำาลังเต้นระบำา

ทว่าสายฟอาที่ถูกปลด้ปล่อยมาจากตู้ฮวางซึ่งเลื้อยขยุกขยิก ดุ้จมังกรสายฟอากลับโจมตีให้แสงสีเลือด้แต่ละเส้นแตกกระจายเป็น ชิ้นเลมกชิ้นน้อย

ตู้ฮวางหัวเราะหึหึอย่างชั่วร้าย ไข่มุกสายฟอาสีเขียวเข้ม หลายลูกลอยขึ้นข้างกายเขาเงียบๆ

ไข่มุกสายฟอาเหล่านั้นส่งคลื่นสายฟอาเสียงด้ังครั่นครืน คล้ายกำาลังควบคุมและเพิ่มอานุภาพให้กับสายฟอาสีเขียวเข้มเหล่านั้น

“อานุภาพแห่งอสนี!”

ดู้เหมือนตู้ฮวางกังวลว่าจะไปที่ซากเมืองคูน้ำาไม่ทันจึง เปลี่ยนคาถาวิเศษกะทันหัน ไข่มุกสายฟอาเหล่านั้นจึงบินทะยานออก ไปจากข้างกายของเขา

ไข่มุกสายฟอาที่ลอยตัวอยู่กลางทางช้างเผือกหนาวเหนมบ เปลี่ยนมาเจิด้จ้าบาด้ตา คล้ายลูกแสงที่สาด้ส่องท่ามกลางราตรีมืด้ มิด้

“เปรี้ยงๆ!”

แค่ครู่เด้ียว ในไข่มุกสายฟอากมีสายฟอาหนายาวผ่าเปรี้ยงลง มาหลายเส้น

สายฟอาแต่ละเส้นร่วงด้ิ่งลงมาประดุ้จม่านไข่มุก ปกคลุมพื้น ที่ที่เฟิงหลัวและสือเซวียนอยู่จนหมด้

ตอนที่สายฟอาฟาด้ผ่าลงมา ฟอาแลบที่เด้ิมทีกมตัด้สลับปะทะ กับแสงสีเลือด้อยู่แล้วพลันเปลี่ยนมามีพลานุภาพร้ายแรง ด้ับทำาลาย แสงสีเลือด้ไปทีละเส้น

เฟิงหลัวและสือเซวียนต่างกมร้องอู้อี้ในลำาคอพร้อมกัน นัยน์ตาเผยความร้อนรนและไม่เป็นสุข

พวกเขาล้วนสังเกตเหมนว่าสายฟอาที่ผ่าลงมายิ่งหนาใหญ่ มากกว่าเด้ิม ทั้งยังแฝงเร้นไว้ด้้วยพลังอสนีที่มหาศาลจนน่าตกใจ!

“แย่แล้ว!” เฟิงหลัวแอบสังหรณ์ใจไม่ด้ี

และเวลานี้เองสือเซวียนที่พุ่งขึ้นฟอา สีเลือด้ที่เหลืออยู่บน ใบหน้าไม่กี่ส่วนกมพลันหายเกลี้ยง

ด้วงตาของสือเซวียนหด้ตัวลง ร่างของเขาร่วงด้ิ่งลงมา อย่างมิอาจควบคุมได้้

พวกเนี่ยเทียนสามคนที่อยู่ด้้านล่างล้วนรู้ว่าสือเซวียนใน เวลานี้ได้้ใช้พละกำาลังที่มีหมด้ไปแล้ว มิอาจเหลือเรี่ยวแรงไปต่อสู้ได้้ อีก

สือเซวียนในเวลานี้อ่อนแอถึงขีด้สุด้ เพียงแค่คนที่อยู่ใน ขอบเขตหลอมลมปราณกมยังสามารถสังหารเขาได้้อย่างง่ายด้าย

“อู้!”

สายฟอาหนายาวเส้นหนึ่งพลันเพิ่มความเรมวพุ่งด้ิ่งเข้าหาสือ เซวียน

ดู้จากสถานการณ์แล้วตู้ฮวางคงต้องการใช้พลานุภาพของ สายฟอาสังหารสือเซวียนก่อนที่เขาจะร่วงลงพื้น

“เนี่ยเทียน!”

ตอนที่ตกอยู่ในวิกฤตร้ายแรง เฟิงหลัวตะโกนชื่อของเนี่ย เทียนออกมาโด้ยที่แทบจะไม่ต้องคิด้

สายตาของเขาที่มองไกลๆ มายังเนี่ยเทียนเตมเปี่ยมไป ด้้วยการขอความช่วยเหลือและร้อนใจ เขาต้องการให้เนี่ยเทียนลงมือ ช่วยชีวิตสือเซวียน

จิตใต้สำานึกของเขาบอกว่ามีเพียงเนี่ยเทียนผู้มีความ ประหลาด้ติด้ตัวเท่านั้นถึงจะช่วยให้สือเซวียนรอด้พ้นเคราะห์ครั้งนี้ ในขณะที่เขาไม่สามารถช่วยได้้

เนี่ยเทียนที่ไม่มีเวลาสร้างสนามแม่เหลมกยุ่งเหยิงลังเลเพียง แค่ครู่เด้ียวกมขว้างไข่มุกน้ำาแขมงระเบิด้อีกเมมด้เข้าใส่สายฟอาที่ไล่ตาม สือเซวียนมา

ไข่มุกน้ำาแขมงระเบิด้ลอยฉิวขึ้นไปบนฟอา ตอนที่สายฟอาเส้น นั้นห่างจากสือเซวียนระยะหนึ่ง มันกมกระแทกเข้ากับสายฟอาหนายาว ทันที

“เปรีกยะๆๆ! ตูมๆๆ!”

สายฟอาแตกทลาย แสงน้ำาแขมง แท่งน้ำาแขมง มีด้น้ำาแขมง จำานวนนับไม่ถ้วนพลันระเบิด้กระจายออกมา ปลด้ปล่อยแสงสว่าง เจิด้จ้าอย่างถึงที่สุด้อยู่กลางอากาศระหว่างสือเซวียนและสายฟอา

“ไข่มุกน้ำาแขมงระเบิด้!”

เฟิงหลัวหน้าเปลี่ยนสี ใบหน้าเขาเตมไปด้้วยความ หวาด้หวั่นพรั่นพรึง หนีห่างออกไปด้้วยความเรมวที่มากที่สุด้

แสงน้ำาแขมง แท่งน้ำาแขมง มีด้น้ำาแขมงจำานวนนับไม่ถ้วนที่เกิด้ จากการระเบิด้ของไข่มุกน้ำาแขมงรวมตัวกันขึ้นเป็นพายุเยมนเยียบลูก หนึ่งปกคลุมให้สายฟอาหนายาวทั้งหมด้ที่ฟาด้ผ่าลงมาอยู่ด้้านใน

และการโจมตีที่บ้าคลั่งระหว่างแสงน้ำาแขมงและสายฟอา กลางอากาศกมทำาให้เกิด้เป็นภาพแสงพริบพราวที่งด้งามจับตายิ่งกว่า เด้ิม

“พรวด้!”

ตู้ฮวางที่ตั้งใจโคจรพลังสายฟอาพ่นเลือด้ออกมาหนึ่งคำา อย่างอด้ไม่อยู่ ตอนนี้ไข่มุกสายฟอาของเขาระเบิด้ไปแล้วถึงหกลูก

ตู้ฮวางหน้าเผือด้สีน้อยๆ เขาหันขวับมามองเนี่ยเทียน นัยน์ตามีไอสังหารไร้ที่สิ้นสุด้ล้อมวน

“ไอ้เด้มกเวร! เจ้ามันสมควรตาย!”

เขาเลิกสนใจเฟิงหลัวและสือเซวียนกะทันหัน มองเนี่ย เทียนเป็นเปอาหมายที่ต้องสังหารทันทีทันใด้ จึงคำารามแล้วพุ่งเข้ามา ใกล้

“ครืนๆๆ!”

สายฟอาที่ร่วงลงมาจากไข่มุกสายฟอาที่เหลืออยู่ต่างพากันส่ง คลื่นฟอาแลบที่น่าหวาด้กลัวยิ่งกว่าเด้ิมออกมา

ในสายตาของเนี่ยเทียน ตู้ฮวางที่กระโจนเข้าใส่ด้้วยสีหน้า ท่าทางดุ้ร้ายคล้ายกลายมาเป็นอสีบาตขนาด้ใหญ่ยักษ์น่าพรั่นพรึง หมายจะด้ับทำาลายเขาให้สิ้นซาก

“จงตายซะเถอะ!”

เฟิงหลัวโบกสะบัด้มีด้เล่มยาว แสงสีเลือด้แด้งฉานยาว หลายสิบเมตรเส้นหนึ่งพุ่งทะยานออกมา แสงสีเลือด้นั้นคมกริบอย่าง ถึงที่สุด้ แฝงเร้นไว้ด้้วยความดุ้ร้ายและปราณเลือด้ที่ซัด้โหม ตวัด้ฟัน มาที่ด้้านหลังของตู้ฮวางกะทันหัน

ตู้ฮวางที่เกิด้บ้าคลั่งจ้องเนี่ยเทียนเขมมงไม่ละสายตาไปไหน ไม่ทันระวังจึงโด้นโจมตีจากแสงสีเลือด้แด้งฉานเส้นนั้น

“พรวด้!”

แม้ว่าร่างของตู้ฮวางจะไม่ได้้ขาด้ครึ่งท่อน ทว่าเลือด้เนื้อ กลับปลิวกระเด้มน เลือด้สด้ไหลพร่างลงมาราวฝนตก

ตัวเขาเองกมร่วงลงมาโด้ยที่สายตายังคงจ้องนิ่งมายังเนี่ย เทียน ทว่าการร่วงครั้งนี้เขากลับควบคุมพลังและเรือนกายของตัว เองไม่ได้้

เหมนได้้ชัด้ว่าการโจมตีครั้งเด้ียวของเฟิงหลัวทำาให้เขาบาด้ เจมบสาหัสในระด้ับที่ยากจะจินตนาการได้้ จนเขาไม่สามารถขยับตัว ได้้ด้ังใจต้องการ

ทว่าสายตาของเขากลับยังคงเยมนเยียบและดุ้ร้าย คล้ายว่า ขอแค่ได้้เข้าไปใกล้เนี่ยเทียนเมื่อใด้ กมจะฆ่าเนี่ยเทียนให้ได้้ทันที

ทว่าขณะที่เขากำาลังเข้ามาใกล้อย่างแท้จริง สนามแม่เหลมก ยุ่งเหยิงที่เนี่ยเทียนสร้างขึ้นได้้แผ่ขยายออกมาสามเมตรแล้ว

“ตุบ!”

นาทีที่ตู้ฮวางร่วงลงมาอยู่ในสนามแม่เหลมกยุ่งเหยิง พลัง วิญญาณ พลังจิตในร่างของเขาที่เด้ิมทีกมกระเพื่อมไหวไม่หยุด้กมยิ่งถูก บิด้เบือนให้พลุ่งพล่านอย่างสมบูรณ์แบบ

เขาพลันสูญเสียสิทธิ์ในการควบคุมเรือนกายของตัวเองไป ทันใด้!

“ข้ารอให้เจ้าเข้ามาอยู่เชียว!”

เนี่ยเทียนแสยะปากยิ้มยิงฟัน หยิบเอากระบี่แหลมคมของ เจี่ยเผิงออกมาจากในกำาไลเกมบของ แล้วเสียบเข้าไปในกะโหลกของตู้ ฮวางอย่างไม่ลังเล

กระบี่เล่มนั้นราวกับตะปูด้อกใหญ่ที่ตอกตรึงลงไปบนศีรษะ ของตู้ฮวางในพริบตา

ตู้ฮวางถูกสังหารตายคาที่

“ฟู่วๆ!”

จุด้แสงสีแด้งมากมายบนหลังมือของตู้ฮวางคล้ายสัมผัสได้้ ถึงการตายของร่างที่อาศัยอยู่จึงทยอยกันบินออกมาแทรกตัวเข้าไป ในภาพประตูสวรรค์บนหลังมือของเนี่ยเทียนทีละจุด้

เนี่ยเทียนก้มหน้าลงมองกมพบว่าบนหลังมือของเขามีจุด้ แสงสีแด้งเพิ่มขึ้นมาอีกหกจุด้