ราชา ผู้สยบสองภพ แห่งสวรรค์และปฐพี - บทที่ 161 ความเปลี่ยนแปลงทางจิตใจ!

คนผู้นั้นมาจากอาณาจักรคุนหลัว นามว่าค่านซิ่งหมิง ตบะ ต้นสวรรค์ช่วงกลาง

ธาตุในการฝึกบำาเพมญตบะของค่านซิ่งหมิงคือพลังพืชหญ้า ซึ่งเป็นหนึ่งในห้าธาตุหลัก สามคนที่ล้อมโจมตีเขาแบ่งออกเป็นผู้ที่มา จากสำานักภูตผีและหุบเขาเทา มีตบะต้นสวรรค์ช่วงต้นและช่วงกลาง

บนร่างของเขาสวมเกราะวิเศษแปลกตาชิ้นหนึ่ง เกราะ วิเศษนั้นเหมือนถักทอขึ้นมาจากหวายและใบหลิว แฝงเร้นไว้ด้้วย ส่วนที่ยอด้เยี่ยมที่สุด้ของพืชหญ้า

ปราณเลือด้เนื้อที่ไหลกรากอยู่บนร่างของเขาและพลังชีวิต ที่เปี่ยมล้น คล้ายสามารถหล่อเลี้ยงพืชหญ้า มีคุณประโยชน์ที่ มหัศจรรย์

อาวุธวิเศษที่เขาใช้คือไม้เท้าสีเขียวเข้มอันหนึ่ง บนไม้เท้ากม มีพลังชีวิตเข้มข้นเช่นเด้ียวกัน ราวกับว่าลายไม้ธรรมชาตินั้นมี สัจธรรมแห่งพลังงานพืชหญ้าประทับอยู่อย่างไรอย่างนั้น

“ฟิ้วๆ!”

เถาวัลย์หลายเส้นบินออกมาจากในเสื้อเกราะวิเศษของเขา เป็นระยะ จู่โจมคนสามคนที่ตีวงโอบล้อมอย่างดุ้เด้ือด้ สกัด้กั้นพวก เขาเอาไว้ได้้อย่างง่ายด้าย

สายตาของเขาแอบเหลือบมองมายังเนี่ยเทียน

คู่ต่อสู้สามคนนั้นของเขาล้วนมีตบะต้นสวรรค์ช่วงต้นและ ช่วงกลาง ทว่าในภาพประตูสวรรค์บนหลังมือของคนทั้งสามรวมกัน แล้วกมยังมีจุด้แสงสีแด้งแค่ห้าจุด้เท่านั้น

นี่หมายความว่าต่อให้เขาสังหารคนทั้งห้าได้้ ผลเกมบเกี่ยวที่ จะได้้รับมากมแค่จุด้แสงสีแด้งห้าจุด้เท่านั้น

ทว่าเนี่ยเทียนที่โผล่มากะทันหัน มีเพียงแค่ตบะท้ายสวรรค์ จุด้สีแด้งบนหลังมือกลับมีมากถึงเจมด้จุด้!

แค่เขาฆ่าเนี่ยเทียนได้้ ผลประโยชน์ที่เขาจะได้้รับกมีมาก เกินกว่าที่จะได้้จากสามคนนั้นเสียอีก

และกมด้้วยเหตุนี้ เขาจึงรับมือกับการโจมตีของคนทั้งสาม พลางใช้วิธีการอย่างหนึ่งซึ่งไม่เป็นที่จับสังเกตค่อยๆ เข้ามาใกล้เนี่ย เทียน

ในด้วงตาของเขาพลันเปล่งประกายละโมบและดุ้ร้าย

“ไป!”

ตรงหน้าอกเสื้อเกราะของเขามีใบไม้สีเขียวเป็นมันขลับใบ หนึ่งบินออกมา ใบไม้นั้นพอหลุด้ออกจากร่างเขากมตรงด้ิ่งเข้าหาเนี่ย เทียนคล้ายมีสติปัญญาเป็นของตัวเอง

ใบไม้สีเขียวมรกตมองดู้เหมือนแค่ลอยละล่อง ทว่าใน ความเป็นจริงแล้วความเรมวกลับมากถึงขีด้สุด้

เพียงแค่ห้าวินาที ใบไม้เขียวขจีนั้นกมเข้ามาใกล้เนี่ยเทียน อย่างเงียบเชียบ แล้วอยู่ๆ กมขยายใหญ่กะทันหัน กลายมามีขนาด้ ประมาณพัด้ใบลาน แล้วแปะแนบลงไปบนร่างของเนี่ยเทียนอย่าง แรง

เนี่ยเทียนที่ค่อยๆ เข้าไปใกล้ซากเมืองคูน้ำา คิด้จะใช้จุด้แสง สีแด้งทั้งเจมด้ดู้ด้ซับอักขระลึกลับพลันสัมผัสได้้

ทว่าขณะที่เขารู้สึกตัวว่าท่าไม่ด้ี ใบไม้ที่ใหญ่เท่าพัด้ใบลาน นั่นกมขยายขนาด้ต่อเนื่อง แล้วแนบเข้ามาที่หน้าอกของเขาแล้ว

ใบไม้นั้นคล้ายพืชพรรณชนิด้หนึ่งที่ฝังรากลงลึกเข้าไปใน เลือด้เนื้อของเขา

พลังเลือด้เนื้อที่ซุกซ่อนอยู่ในกายเขาถูกพลังงานแปลก ประหลาด้ชักนำาจึงไหลกรากเข้าหาใบไม้นั่นอย่างบ้าคลั่ง

เมื่อใบไม้สีเขียวขจีดู้ด้เอาพลังเลือด้เนื้อของเขาไปกมแปร สภาพอย่างรวด้เรมว กลายมาเป็นพืชที่แปลกประหลาด้ต้นหนึ่งซึ่งห่อ หุ้มร่างกายของเขาไว้ภายใน

หนามแหลมคมมากมายพลันทะลุออกมาจากในพืชต้นนั้น แล้วทิ่มแทงลงไปในเลือด้เนื้อของเนี่ยเทียน

พลังชีวิตและพลังเลือด้เนื้อในร่างของเนี่ยเทียนถูกต้นพืชที่ งอกขึ้นมากะทันหันดู้ด้ด้ึงไปอย่างดุ้เด้ือด้

นัยน์ตาของค่านซิ่งหมิงจากอาณาจักรคุนหลัวเตมไปด้้วย ความโหด้เหี้ยมและเสียสติ เขาหัวเราะเสียงแปลกแปร่งเบาๆ เลียมุม ปากตัวเอง แล้วกล่าวขึ้นด้้วยน้ำาเสียงพึงพอใจ “ไม่เลว ปราณเลือด้ เนื้อบริสุทธิ์อย่างมาก หึ นึกไม่ถึงว่าเด้มกที่อยู่แค่ขอบเขตท้ายสวรรค์ คนหนึ่ง ในร่างจะมีพลังเลือด้เนื้อที่เปี่ยมล้นขนาด้นี้ซุกซ่อนเอาไว้ ข้า นี่โชคไม่เลวเลยจริงๆ”

ใบไม้ใบนั้นที่เขาปลด้ปล่อยออกมา หลังจากที่ขยายใหญ่กม เปลี่ยนมาเป็นพืชหนึ่งต้น ซึ่งสามารถด้ึงดู้ด้พลังเลือด้เนื้อของสิ่งมี ชีวิตได้้

เขายังสามารถใช้เวทลับด้ึงเอาพลังเลือด้เนื้อเหล่านั้นเข้า มาในร่างกายตัวเองได้้อีกด้้วย ช่วยเขาชด้เชยอาการบาด้เจมบ และ เพิ่มความแขมงแกร่งของพลังในการสู้รบ

เด้ิมทีเขานึกว่าเนี่ยเทียนที่มีตบะเพียงแค่ท้าย สวรรค์ ในร่างคงไม่มีพลังเลือด้เนื้ออยู่มากเท่าไหร่นัก

เมื่อเขาพบว่าหลังจากใบไม้นั้นด้ึงดู้ด้อยู่ครู่หนึ่งกมยังคงด้ึง เอาพลังเลือด้เนื้อของเนี่ยเทียนมาได้้อย่างต่อเนื่อง เขากมยิ่งหัวเราะ เบิกบานมากขึ้น

“เยี่ยมไปเลย! เยี่ยมมากจริงๆ!”

ในสายตาของเขา อีกไม่นานนัก พลังเลือด้เนื้อตลอด้ทั้ง ร่างของเนี่ยเทียนกมจะถูกเขาดู้ด้เอามาจนเกลี้ยง

พอถึงเวลานั้น เขาไม่เพียงแต่ได้้รับพลังเลือด้เนื้อปริมาณ มากมาจากเนี่ยเทียน แถมยังได้้รับจุด้แสงสีแด้งมาเพิ่มอีกเจมด้จุด้ด้้วย

จุด้แสงสีแด้งเจมด้จุด้นั้นสามารถทำาให้เขารับเอาอักขระ ลึกลับมาได้้มากกว่าเด้ิม ทำาให้เขายิ่งได้้รับโชควาสนามากขึ้น

“เนี่ยเทียน!”

อีกด้้านหนึ่ง ลี่ฝานที่หลบเลี่ยงเปลวเพลิงสีเขียวกัด้กร่อน อยู่ตลอด้เวลาแบ่งสมาธิมองมา จึงสังเกตเหมนสภาวะยากลำาบากของ เนี่ยเทียน

เนี่ยเทียนในเวลานี้คล้ายถูกพืชต้นหนึ่งเขมือบกลืนเข้าไป เรือนกายที่แขมงแกร่งของเนี่ยเทียนกำาลังเปลี่ยนมาเป็นซูบผอม พลัง ชีวิตบริสุทธิ์ที่อยู่ในเลือด้เนื้อและโครงกระดู้กไหลหายไปอย่างรวด้เรมว

เสียงตะโกนก้องของเขาทำาให้เฟิงหลัวและหลิวเหยี่ยนต่าง กมสังเกตเหมนความผิด้ปกติของเนี่ยเทียน

เฟิงหลัวแสด้งออกว่าตะลึงและตกใจอย่างเหมนได้้ชัด้ คล้าย รู้สึกว่าการที่เนี่ยเทียนถูกควบคุมตัวได้้ง่ายขนาด้นี้เป็นไปไม่ค่อยได้้ เท่าไหร่นัก

แล้วกมไม่รู้ว่าทำาไม แม้จะมองเหมนว่าเนี่ยเทียนถูกพืชต้นนั้น เขมือบกลืน ทว่าเขากลับไม่รู้สึกกังวลเท่าใด้นัก

เพราะเขาพบว่าสีหน้าของเนี่ยเทียน ดู้เหมือนจะ…ไม่มี หวาด้กลัวและสิ้นหวังถึงเพียงนั้น

เขาที่เคยมีประสบการณ์ต่อสู้กับจ้าวโม่และตู้ฮวางร่วมกับ เนี่ยเทียนมาก่อน จนถึงตอนนี้กมยังดู้เนี่ยเทียนไม่ออก แต่เขากลับมี

ความรู้สึกอย่างหนึ่งว่า…เนี่ยเทียนไม่มีทางถูกฆ่าตายง่ายๆ แบบนั้น แน่นอน

ด้ังนั้นแม้เขาจะตกใจ แต่กลับแค่สังเกตการณ์อยู่เงียบๆ ไม่ ได้้ทำาท่าทางหมายให้ความช่วยเหลือ

เขาไม่ขยับ ทว่าลี่ฝานและหลิวเหยี่ยนแห่งสำานักหลิงอวิ๋นก ลับร้อนใจราวถูกไฟลน อยากจะพุ่งตัวออกไปช่วยเนี่ยเทียน

“พี่โหมว ดู้คู่ต่อสู้ของเจ้าให้ด้ี” ค่านซิ่งหมิงตะโกนพูด้

โหมวเฉินเบะปาก คล้ายรู้สึกว่าค่านซิ่งหมิงทำาเรื่องเลมกให้ เป็นเรื่องใหญ่ “วางใจเถอะ ไม่ว่าพวกเขาคนใด้กมอย่าได้้หวังว่าจะไป ถ่วงเรื่องด้ีๆ ของเจ้าได้้”

กล่าวจบเปลวเพลิงสีเขียวเป็นกลุ่มที่ลอยอยู่กมตรงด้ิ่ง เข้าหาลี่ฝานและหลิวเหยี่ยนราวกับด้อกไม้ที่ถูกโปรยจากนางฟอา

ลี่ฝานและหลิวเหยี่ยนถูกโอบล้อมไว้ด้้วยเปลวไฟสีเขียว ทันใด้ ทำาได้้แค่เพียงหลบเลี่ยงในพื้นที่แคบๆ มิอาจสลัด้หลุด้ไปได้้

ต่อให้พวกเขาจะร้อนใจแค่ไหนกมจำาเป็นต้องหาวิธีแก้ไข ปัญหากับพลังกัด้กร่อนน่าหวาด้กลัวที่อยู่ในเพลิงเขียวให้ได้้เสียก่อน

มิฉะนั้น ยังไม่ทันที่พวกเขาจะบุกออกไปได้้กมคงถูกแสง เพลิงสีเขียวเขมือบกลืน กลายมาเป็นโครงกระดู้กซีด้ขาวสองโครงที่ กระจัด้กระจายร่วงสู่พื้น

“บัด้ซบ!” ลี่ฝานด้่าเสียงขรม

เขาบอกแต่แรกแล้วว่าให้เนี่ยเทียนหนีไปให้ไกล ทว่าเนี่ย เทียนกลับด้ันไม่ฟัง

ไม่ฟังกมยังไม่เท่าไหร่ นี่เนี่ยเทียนยังไม่รู้จักที่ตาย กล้าถึง ขนาด้เข้าไปใกล้ซากเมืองคูน้ำานั่น!

ลี่ฝานที่ถูกเพลิงสีเขียวโอบล้อมทั้งจนใจ และทั้งโกรธใน ความกล้าบ้าบิ่นของเนี่ยเทียน

“พลังชีวิตไหลหาย เลือด้เนื้อแห้งเหี่ยว…”

เนี่ยเทียนหรี่ตาลง รับสัมผัสถึงการเปลี่ยนแปลงในร่างกาย สีหน้าถือว่าสงบนิ่ง ไม่เผยความหวาด้กลัวใด้ๆ ออกมาแม้แต่นิด้

มือเท้าของเขาขยับไม่ได้้ แต่หากต้องการ เขาสามารถ เรียกขานเกราะมังกรเพลิงให้ออกมาจากในกำาไลเกมบของ และ สามารถกระตุ้นใช้ยันต์วิเศษที่อาจารย์มอบให้เขา

ทว่าเขากลับไม่ได้้ทำาเช่นนั้น

ที่เป็นอย่างนี้กมเพราะเมื่อพืชต้นนั้นห่อหุ้มเขาเอาไว้ทั้งร่าง แถมยังด้ึงพลังชีวิตในเลือด้เนื้อของเขาไป เขากมเกิด้ความรู้สึกแปลก ประหลาด้บางอย่างโด้ยสัญชาตญาณ

เขาสัมผัสได้้ถึงความตื่นเต้นและฮึกเหิม!

อารมณ์นี้มาจากในใจของเขา หัวใจของเขาเต้นด้ังตึกตัก ตึกตัก คล้ายกำาลังคาด้หวังกับอะไรบางอย่าง

แต่ไหนแต่ไรมา เขาล้วนรู้ด้ีว่าตัวเองไม่เหมือนคนอื่น

พลังจิตของเขาแขมงแกร่งกว่าคนอื่นเยอะมาก เนื้อหนัง มังสากมแขมงแรงดุ้จเด้ียวกัน อีกทั้งเขายังใช้การกินเนื้อสัตว์วิเศษมา ชุบหลอมเรือนกายได้้อย่างต่อเนื่องอีกด้้วย

ก่อนหน้านี้หลายครั้งที่เขาเผชิญกับภัยอันตราย ขณะที่ใกล้ จะถึงความตาย หัวใจของเขากมจะเกิด้การเปลี่ยนแปลงที่ประหลาด้ ทุกครั้ง

ทั้งหมด้ทั้งมวลนี้ล้วนพอที่จะพิสูจน์ได้้ว่า เรือนกายนี้ของ เขาซุกซ่อนความลับบางอย่างเอาไว้

หัวมู่เองกมเคยบอกเป็นนัยกับเขาว่าในประตูสวรรค์ บางที เขาอาจจะสามารถไขความลับของตัวเองได้้ส่วนหนึ่ง

“ตึกตัก! ตึกตัก ตึกตัก!”

เสียงหัวใจของเขายิ่งเปลี่ยนมาเป็นรัวเรมวขึ้นเรื่อยๆ ตามพ ลังชีวิตและพลังเลือด้เนื้อที่ไหลหายไป

ไม่นานเขากมเริ่มรู้สึกเวียนหัวเพราะพลังชีวิตถูกด้ึงออกไป มากแล้ว และขณะที่อยู่ในสภาวะพิเศษเช่นนี้ จิตวิญญาณของเขากม คล้ายจะลอยออกมาจากหัวใจตรงหน้าอก

ท่ามกลางความมึนงง เขาเหมือนมองเหมนเส้นเลือด้ มากมายในหัวใจตัวเอง ซึ่งแต่ละเส้นต่างกมปล่อยประกายแสงพริบ พราวสวยงาม

หลอด้เลือด้คล้ายกลายมาเป็นโปร่งใสแวววาวในพริบตา ในหลอด้เลือด้นั้นมีแสงประหลาด้มากมายที่เขาไม่รู้จักกำาลังเปล่งแสง ระยิบระยับ แสงประหลาด้พวกนั้นค่อยๆ วิวัฒนาการมาเป็นการ เปลี่ยนแปลงบางอย่างที่เขามิอาจเข้าใจได้้!

“ตูม!”

ในสมองของเขามีเสียงด้ังอื้ออึง จิตวิญญาณกลับเข้ามาสู่ ตำาแหน่งเด้ิมทันควัน เขาที่รู้สึกเวียนหัวตาลายเลมกน้อยกลับมีสติขึ้น มาด้ังเด้ิม

นาทีถัด้มา ความเคลื่อนไหวที่เตมไปด้้วยกลิ่นอายของ ความบ้าคลั่งต้องการฉกฉวยกมก่อกำาเนิด้ขึ้นมาในใจของเขา

เหมนเพียงว่าพืชประหลาด้ต้นนั้นที่เติบโตอย่างต่อเนื่องซึ่ง ปกคลุมร่างเขาเอาไว้พลันเริ่มแห้งเหี่ยวโรยราอย่างรวด้เรมว

เพียงแค่ชั่วระยะเวลาสั้นๆ พลังชีวิตเลือด้เนื้อที่เข้มข้นจาก ร่างของเขาที่ถูกพืชต้นนั้นดู้ด้ด้ึงไปได้้กลับคืนสู่ร่างของเขาทั้งหมด้

เรือนกายที่ผอมซูบของเขาเองกมคล้ายลูกกลมที่ถูกเติมลม ขยายใหญ่และแขมงแกร่งอย่างรวด้เรมว!

เวลาเพียงแค่ไม่กี่สิบวินาที เขากมกลับคืนสู่สภาพเด้ิมอีก ครั้ง เปลี่ยนมาเป็นคึกคักมีชีวิตชีวา คล้ายไม่ได้้รับผลกระทบใด้ๆ อีก

กลับเป็นพืชหญ้าแห้งเหี่ยวต้นนั้นที่สลายกลายเป็นเถ้าถ่าน และเนื่องจากเขาขยับร่าง มันกมหายวับไปทันที