ราชา ผู้สยบสองภพ แห่งสวรรค์และปฐพี - บทที่ 166 ฝ่าทะลุอีกครั้ง!

ประตูเมืองสี่บานของเมืองคูน้ำาที่ล่องลอยไม่หยุด้นิ่งยาว หลายสิบเมตร

ถังหยางมาทีหลังกลับได้้ด้ีว่า เขาปลด้ปล่อยพลังเปลว เพลิงพวยพุ่ง แค่พริบตาเด้ียวกมผ่านลี่ฝานและเฟิงหลัวเข้าไปใน ประตูเมืองโด้ยตรง จากนั้นกมเด้ินเคลื่อนหน้าต่อไป

เขาไม่คิด้จะชายตามองศพของหลิวเหยี่ยนแม้แต่หางตา เด้ินผ่านพรวด้ไปอย่างรวด้เรมว

อยู่ๆ ระยะห่างระหว่างเขาและเนี่ยเทียนกมเขยิบเข้ามาใกล้ คนทั้งสองห่างกันแค่สิบห้าเมตร

“เปรีกยะๆๆ!”

รอบกายเขา แสงเจมด้สีที่มาจากในเมืองไหลกรากเข้าหา เขาอย่างต่อเนื่อง เมื่อปะทะเข้ากับเปลวเพลิงนั้น ต่างฝ่ายกมต่างลด้ ทอนกำาลังกัน

“เอาะ!”

ร่างของถังหยางหยุด้ชะงัก คล้ายรู้สึกตกใจไปกับแรงผลัก ด้ันที่ส่งมาจากในเมือง

ระยะห่างสิบห้าเมตร เขาจ้องไปที่เนี่ยเทียนด้้วยด้วงตาเยมน ชา รับสัมผัสกับพลังสกัด้กั้นที่ส่งมาจากแสงเจมด้สีเงียบๆ คล้ายกำาลัง ชั่งน้ำาหนักเพื่อวิเคราะห์อะไรบางอย่าง

“เนี่ยเทียน! อยู่ห่างจากเขาให้มากที่สุด้!”

ด้้านหลัง ลี่ฝานแห่งสำานักหลิงอวิ๋นพอเหมนว่าเขายิ่งเข้าไป ใกล้เนี่ยเทียนมากขึ้นเรื่อยๆ จึงรีบเอ่ยเตือนเนี่ยเทียนเสียงด้ัง หวังว่า เนี่ยเทียนจะยังคงทิ้งระยะห่างจากถังหยางได้้อีกครั้งอย่างก่อนหน้านี้

ขณะที่ลี่ฝานตะโกนเสียงด้ัง ใบหน้าของเขากมเตมไปด้้วย ความโศกเศร้าเจมบแค้น เขามองศพของหลิวเหยี่ยน ในใจเปี่ยมล้นไป ด้้วยความแค้นเคือง

ทว่าเขาเองกมรู้ด้ีว่าด้้วยตบะและขอบเขตของเขาไม่มีทาง สังหารถังหยางในประตูเมืองเพื่อแก้แค้นให้กับหลิวเหยี่ยนได้้

เขาหวังแค่เพียงว่าเนี่ยเทียนจะไม่เด้ินรอยตามหลิวเหยี่ยน!

“ส่งเกราะมังกรเพลิงมาซะ แล้วข้าจะให้ศพเจ้าครบชิ้น ส่วน!” ถังหยางไม่ได้้สนใจลี่ฝานแม้แต่น้อย แต่ถลึงตาใส่เนี่ยเทียน เอ่ยข่มขู่อีกครั้ง

ขณะที่เขาพูด้ แสงเปลวเพลิงร้อนลวกเป็นกลุ่มก้อนกมพลัน ก่อตัวขึ้นมาอยู่ข้างกายถังหยางอย่างรวด้เรมว

แสงเปลวเพลิงเหล่านั้นเปลี่ยนแปลงอย่างต่อเนื่องแล้วก ลายมาเป็นลำาแสงเปลวเพลิงหนายาวเส้นหนึ่ง ในลำาแสงเปลวเพลิง นั้นมีสัจธรรมของเปลวเพลิงที่ร้อนแผด้เผานาบประทับไว้เช่น เด้ียวกัน

วินาทีที่ลำาแสงเปลวเพลิงก่อตัว ม่านแสงเจมด้สีจำานวนมาก กมพลันไหลกรากเข้ามา

“สวบ!”

ม่านแสงและลำาแสงเปลวเพลิงตัด้สลับเข้าด้้วยกัน ปลด้ ปล่อยประกายแสงพริบพราว สะเกมด้แสงสาด้กระจายไปทั่วด้้าน ทำาให้พื้นที่ที่ถังหยางและเนี่ยเทียนยืนอยู่มีคลื่นพลังงานกระเพื่อม ไหวรุนแรง

“ท่านลุงหลิว…”

เนี่ยเทียนที่หันกลับไปมองเหมนศพของหลิวเหยี่ยน นัยน์ตา กมีความโกรธแค้นพวยพุ่งขึ้นมา

แต่เขากลับรู้ด้ีว่าด้้วยตบะและขอบเขตของเขาในเวลานี้ ย่อมไม่มีทางสังหารถังหยางได้้แน่นอน

เพราะว่าถังหยางนั้นแขมงแกร่งยิ่งกว่าเจี่ยเผิง ตู้ฮวาง มากมายนัก!

“หึ!”

ถังหยางส่ายหัวคล้ายไม่ยินด้ีที่จะรอคอยแม้แต่นาทีเด้ียว ไม่ยินด้ีมอบโอกาสใด้ๆ ให้แก่เนี่ยเทียน

“ตูม!”

ภายใต้การผลักด้ันจากพลังงานของเขา ลำาแสงเปลวเพลิง หนายาวที่แฝงเร้นไว้ด้้วยพลังความน่ากลัวของเปลวเพลิงเส้นนั้นกม พุ่งเข้าโจมตีเนี่ยเทียนอย่างดุ้ด้ันทันที

“อู้ๆ!”

ม่านแสงเจมด้สีที่แผ่กระจายอยู่ตามจุด้ต่างๆ ในเมืองไหล กรากมารวมตัวกันจากแปด้ทิศทาง เกาะตัวกันขึ้นเป็นคลื่นเจมด้สีห ลายชั้น สกัด้กั้นลำาแสงเปลวเพลิงเอาไว้

เนื่องจากการสกัด้กั้นของม่านแสงเจมด้สี การโจมตีของ ลำาแสงเปลวเพลิงจึงเคลื่อนที่ได้้อย่างยากลำาบาก

ลำาแสงเปลวเพลิงหนายาวค่อยๆ โจมตีไปทีละนิ้ว แต่กลับ ถูกพลังม่านแสงเจมด้สีต้านทานเอาไว้จึงยิ่งเปลี่ยนมาเป็นเลมกลงเรื่อยๆ พลังงานเปลวเพลิงที่แฝงเร้นอยู่ด้้านในกมไหลหายไปอย่างรวด้เรมว

ม่านแสงเจมด้สีที่ปกคลุมไปทั่วในเมืองคล้ายต้องการห้าม ปรามไม่ให้มีการต่อสู้เกิด้ขึ้น

ขอแค่สัมผัสได้้ถึงพลังงานที่ผิด้ปกติ ม่านแสงเจมด้สีพวกนั้น กมจะพุ่งเข้ามาพัวพัน ด้ับทำาลายการโจมตีของทุกคนทันที

ทว่าการโจมตีที่มาพร้อมกับความโกรธเคืองของถังหยาง ตบะต้นสวรรค์ช่วงท้ายกลับไม่สามารถรับมือได้้ง่ายนัก

ต่อให้มีม่านแสงเจมด้สีหลายชั้นขัด้ขวาง แม้ลำาแสงเปลว เพลิงนั้นจะเคลื่อนช้าลง แต่กลับยังคงพุ่งโจมตีใส่เนี่ยเทียน เข้ามา ใกล้หน้าอกของเนี่ยเทียนเรื่อยๆ

ตอนที่ลำาแสงเปลวเพลิงนั้นอยู่ห่างจากเนี่ยเทียนอีกสอง เมตร เนี่ยเทียนกมเหงื่อท่วมร่างแล้ว

“รีบหนีไปเรมวเข้า!” เฟิงหลัวเองกมอด้ไม่ไหวจน ต้องตวาด้ขึ้นมาเสียงด้ัง

เนี่ยเทียนที่หยุด้ชะงักอยู่ครู่หนึ่งพลันฟื้นคืนสติกลับมา ไม่ ยืนคุมเชิงกับถังหยางในประตูเมืองอีก แต่ก้าวยาวๆ เด้ินเข้าไปใน เมืองอีกครั้ง

เมื่อเด้ินออกมาหนึ่งก้าวเขากมสัมผัสได้้ถึงแรงผลักด้ันที่ รุนแรงกว่าเด้ิมทันที กมไม่รู้ว่าพลังงานที่มาจากม่านแสงเจมด้สีกำาลังต่อ ต้านหรือกำาลังทด้สอบผู้ที่เข้ามาอยู่กันแน่ ถึงได้้สร้างความกด้ด้ัน อย่างต่อเนื่องเช่นนี้

เขาจำาต้องโคจรพลังงานในมหาสมุทรวิญญาณอย่างบ้า คลั่ง กระตุ้นน้ำาวนพลังวิญญาณ น้ำาวนเปลวเพลิง น้ำาวนพืชหญ้าที่ อยู่ในมหาสมุทรวิญญาณให้โคจรถึงขีด้สุด้

น้ำาวนสามลูกหมุนคว้างอย่างรวด้เรมว ไม่เพียงแต่เพื่อเพิ่ม พลังงานที่เปี่ยมล้นให้แก่เขา ยังหลอมมหาสมุทรวิญญาณของเขาให้ บริสุทธิ์อย่างบ้าคลั่งด้้วย

ในมหาสมุทรวิญญาณของเขา พลังงานหลายชนิด้ที่เด้ิมที เกาะตัวกันได้้ไม่มาก ไม่บริสุทธิ์มากพอ ทว่าเมื่ออยู่ภายใต้แรงกด้ด้ัน นี้ ด้้วยการโคจรอย่างบ้าคลั่ง น้ำาวนสามลูกกมคล้ายจะกลั่นหลอม อย่างรวด้เรมวอีกหลายเท่าตัว

“ตูม!”

ขณะที่เขาก้าวออกไปข้างหน้าติด้ๆ กันสิบก้าว ในสมอง ของเขาพลันสั่นสะเทือน รู้สึกคล้ายเพิ่งฝ่าทะลุม่านบางๆ หนึ่งชั้น

“ท้ายสวรรค์ช่วงกลาง!”

นาทีนี้ แม้ว่าจะไม่ได้้สัมผัสอย่างละเอียด้มากนัก แต่เขา กลับรู้ว่าขอบเขตของเขาได้้เหยียบย่างจากท้ายสวรรค์ช่วงต้นเข้าสู่ ช่วงกลางแล้ว!

ไม่คาด้คิด้เลยว่าขอบเขตของเขาจะฝ่าทะลุอย่างแปลก ประหลาด้ในขณะที่ก้าวเด้ินอยู่ในเมืองแบบนี้!

ไม่ทันมีเวลามาสัมผัสกับความลึกลับของท้ายสวรรค์ช่วง กลาง เขารีบรวบรวบพละกำาลังหมายจะเด้ินหน้าต่ออีกครั้ง

และเวลานี้เอง ลำาแสงเปลวเพลิงที่ตรงด้ิ่งมาหาเขา แม้ว่า จะหด้เลมกลงไปสิบเท่า แต่กลับเข้ามาใกล้เขาอีกครั้ง

ลำาแสงเปลวเพลิงนั้นอยู่ห่างจากด้้านหลังเขาแค่หนึ่งเมตร!

พลังงานเปลวเพลิงที่ปลด้ปล่อยออกมาจากในลำาแสงเปลว เพลิงทำาให้พื้นที่ทุกแห่งเปลี่ยนมาเป็นร้อนระอุ

ม่านแสงเจมด้สีจำานวนมากยังคงไหลกรากมาต่อเนื่อง ยังคง คิด้จะสกัด้กั้นการโจมตีของลำาแสงเปลวเพลิงนั้น

เนี่ยเทียนหันขวับไปมอง มองลำาแสงเปลวเพลิงที่เปลี่ยน มาเลมกเท่าแขนด้้วยสายตาเยมนชา แล้วจึงกำาหมัด้ต่อยโครมลงไป

แสงวิบวับถูกปลด้ปล่อยออกมาจากในหมัด้ของเขา เจิด้จ้า บาด้ตา

“ปัง!”

ขณะที่หมัด้ต่อยลงไปบนลำาแสงเปลวเพลิงนั้น สะเกมด้ไฟกม สาด้กระเซมนออกไปทั่วทิศ

“ไม่รู้จักที่ตาย!”

ถังหยางที่อยู่ด้้านหลังแสยะยิ้ม พลันเพิ่มพลังอีกระลอก หนึ่งกรอกลงไปในลำาแสงเปลวเพลิงนั้น

ลำาแสงเปลวเพลิงที่เด้ิมทีเปลี่ยนมาเป็นเลมกเรียวกลับขยาย ใหญ่กะทันหัน

พลังงานเปลวเพลิงร้อนแรงระลอกหนึ่งพลันแผ่ซ่านออก มาจากในลำาแสงเปลวเพลิง

เนี่ยเทียนหน้าเผือด้สี

เขาไม่มีเวลาให้คิด้มาก รีบเรียกเอายันต์วิเศษปองกันกาย ชิ้นหนึ่งที่อูจี้มอบให้ออกมาทันที

ยันต์ชิ้นนั้นผสานรวมเข้าไปในมือเขาทันควัน เมื่อพลังจิต ของเขากระตุ้นชักนำาจึงกลายมาเป็นม่านแสงพลังวิญญาณเจิด้จ้า ปกคลุมทั้งร่างของเขาให้อยู่ด้้านใน

ม่านแสงพลังวิญญาณที่ราวกับหยกหินมีมากถึงเจมด้ชั้น แต่ละชั้นล้วนเว้นระยะห่างกันเป็นชั้นบางๆ

เส้นพลังวิญญาณจำานวนมากปรากฏวาบขึ้นมาในม่านแสง พลังวิญญาณเจมด้ชั้น เส้นใยพวกนั้นตัด้สลับกันหนาแน่นเปลี่ยนมา เป็นลายเส้นวิเศษที่งด้งามมากมาย

“ฟู่วๆ!”

ประกายไฟที่สาด้กระเซมนออกมาจากในลำาแสงเปลวเพลิง ตกอยู่บนม่านแสงพลังวิญญาณ พริบตาเด้ียวกมหายวับไปไม่เหลือเงา

หลังจากที่ขยายใหญ่จนเปลี่ยนมาเป็นหนายาว ลำาแสง เปลวเพลิงกมพุ่งเข้ามาโจมตีอย่างรุนแรง กระแทกลงบนม่านแสงพลัง วิญญาณเจมด้ชั้นนั่น

ม่านแสงพลังวิญญาณเจมด้ชั้นพลันปล่อยประกายแสง ปกคลุมไปหมื่นจั้ง ลายเส้นวิเศษมากมายที่อยู่ด้้านในล่องลอยอย่างมี ชีวิตชีวา คล้ายมีจิตวิญญาณและชีวิตเป็นของตัวเอง

พลังโจมตีที่ดุ้เด้ือด้เมื่อสัมผัสเข้ากับพลังต้านทานของม่าน แสงวิญญาณเจมด้ชั้นจึงระเบิด้ออกโด้นพลัน

เรือนกายที่เคลื่อนหน้าอย่างยากลำาบากของเนี่ยเทียนเมื่อ โด้นแรงโจมตีจากลำาแสงเปลวเพลิงนั้นจึงเคลื่อนพรวด้ไปด้้านหน้า อีกสิบกว่าก้าว

พลังงานที่อ่อนโยนระลอกหนึ่งถูกส่งออกมาจากในม่าน แสงพลังวิญญาณเจมด้ชั้น ช่วยคุ้มกันเลือด้เนื้อของเขาเอาไว้ ทำาให้ เขาไม่ได้้รับบาด้เจมบแม้แต่นิด้เด้ียว

ม่านแสงพลังวิญญาณสี่ชั้นด้้านนอกบินออกจากร่างของ เขาไปเลื้อยพันอยู่รอบลำาแสงเปลวเพลิง แล้วเข่นฆ่ากับพลังของ เปลวเพลิงในลำาแสงนั้นอย่างบ้าคลั่ง

คาถาพลังบางอย่างที่มาจากอู้จี้ค่อยๆ ทำาลายสัจธรรม เปลวเพลิงของถังหยางไปทีละจุด้

ลำาแสงเปลวเพลิงที่ขยายใหญ่เมื่อถูกกัด้กระชากจากเส้น วิญญาณแปลกประหลาด้จึงหด้เลมกลงอย่างรวด้เรมว แล้วกมหายวับไป ทันใด้

“อู้!”

ตอนที่ลำาแสงเปลวเพลิงนั้นหายไปอย่างสมบูรณ์แบบ แสง วิเศษกลุ่มหนึ่งจึงบินกลับมาที่ร่างของเนี่ยเทียนอีกครั้ง

พอแสงวิเศษกลุ่มนั้นสัมผัสกับม่านแสงพลังวิญญาณสาม ชั้นด้้านนอกกมเปลี่ยนแปลงอย่างรวด้เรมว แล้วกลายมาเป็นม่านแสง อีกสองชั้น

เมื่อเป็นเช่นนี้ รอบกายของเนี่ยเทียนจึงยังคงมีม่านแสง พลังวิญญาณล้อมวนอีกห้าชั้น

เนี่ยเทียนไม่เพียงแต่ปลอด้ภัยด้ี ทั้งยังอาศัยพลังโจมตี ระลอกนั้นที่มาจากถังหยางทำาให้เคลื่อนเข้าไปในเมืองได้้อีกก้าว

“ยันต์วิเศษคุ้มกันกายของผู้แขมงแกร่งขอบเขตลี้ลับ!”

ตอนที่ลำาแสงเปลวเพลิงหายวับไป ถังหยางหน้าเปลี่ยนสี น้อยๆ ร้องอู้อี้อยู่ในลำาคอ

แล้วกมไม่รู้ว่าเหตุใด้ เปลวเพลิงโชติช่วงที่ล้อมวนอยู่รอบ กายเขาถึงได้้ลด้น้อยลงไปอีกเยอะมาก

ดู้เหมือนว่าการลงมืออย่างบุ่มบ่ามของเขาจะด้ึงดู้ด้ให้ม่าน แสงเจมด้สีเหล่านั้นพุ่งเข้ามาจู่โจมกลับ ม่านแสงเจมด้สีที่มีเตมเมือง กระจายออกจากตัวของคนอื่นแล้วพุ่งเข้ามารวมที่ตัวเขาอย่างบ้า คลั่ง

ซึ่งทำาให้อยู่ๆ แรงผลักด้ันที่เขาได้้รับจากในเมืองพลันเพิ่ม ขึ้นมาอีกหลายเท่า

เนี่ยเทียนที่อยู่ด้้านหน้าสุด้ เด้ิมทีก้าวเด้ินอย่างยากลำาบาก เวลานี้กลับสัมผัสได้้อย่างชัด้เจนว่าแรงผลักด้ันที่ได้้รับลด้น้อยลงไป มาก

เขาที่มีม่านแสงพลังวิญญาณห้าชั้นปกคลุม อาศัยพลังงาน ที่ยังหลงเหลืออยู่ในยันต์วิเศษชิ้นนั้นรีบเด้ินเรมวๆ พุ่งเข้าไปในเมือง ทันที

ประตูเมืองที่กว้างหลายสิบเมตรค่อยๆ ถูกเขาทิ้ง ไว้เบื้องหลัง เขาและโหมวเฉินที่อยู่ในประตูอีกบานหนึ่งจึงกลายมา เป็นคนกลุ่มแรกที่เข้าไปในเมืองคูน้ำา