ราชา ผู้สยบสองภพ แห่งสวรรค์และปฐพี - บทที่ 195 ภูตผีปีศาจระด้ับสูง

เสียงร้องโหยหวนที่มาจากภูตผีปีศาจ ทุกคนได้้ยินกันอย่าง ชัด้เจน เมื่อเสียงโหยหวนนั้นด้ังขึ้นจึงคาด้เด้าได้้ว่าภูตผีปีศาจตนหนึ่ง คงถูกโครงกระดู้กปีศาจเลือด้สังหารเข้าให้แล้ว

“เก่งมาก!”

หงฉานอด้ไม่ได้้จนต้องเอ่ยชมขึ้นมาหนึ่งประโยคด้้วย สีหน้าปลื้มปริ่ม “หากสามารถทยอยสังหารภูตผีปีศาจทุกตัวที่วน เวียนอยู่ในปราณปีศาจได้้ ต่อให้มีปราณปีศาจด้ำารงอยู่ พวกเรากมน่า จะสามารถทด้ลองเขยิบเข้าไปใกล้ประตูสำานักโลหิตได้้”

เฟิงหลัวเองกมเริ่มฮึกเหิมจึงเอ่ยเร่งเร้าเนี่ยเทียน “เด้ินหน้า ต่อ! สถานการณ์ของสำานักเราไม่รู้ชัด้ หวังว่าเจ้าจะใช้โครงกระดู้ก ปีศาจเลือด้สังหารภูตผีปีศาจให้มากที่สุด้เท่าที่จะทำาได้้!”

เวลานี้ แม้แต่อวี๋ถงที่เกลียด้ขี้หน้าเนี่ยเทียนมาโด้ยตลอด้กม ยังมองเขาด้้วยสายตาคาด้หวัง

เนี่ยเทียนพยักหน้า หลับตาลงอีกครั้ง ใช้กระแสจิตตามหา เปอาหมายใหม่ในปราณปีศาจนั้น

ไม่นานกมีพลังชีวิตเลือด้เนื้อที่เข้มข้นของภูตผีปีศาจอีกตน ถูกกระแสจิตของเขาเลมงไป

คำาสั่งของเขาถูกส่งออกไปทันใด้ โครงกระดู้กปีศาจเลือด้ที่ ถูกปราณปีศาจปกคลุมจนมองไม่เหมนร่องรอยจึงลงมือสังหารอีกครั้ง

ไม่นานหลังจากนั้นเสียงร้องโหยหวนกมด้ังขึ้นมา ภูตผีปีศาจ ตนนั้นที่ถูกหมายหัวโด้นสังหารอย่างง่ายด้ายอีกตัว

เนี่ยเทียนไม่พูด้อะไรมากอีก แต่ร่ายคาถา แผ่กระแสจิต ออกไปรอบด้้าน ทยอยตามหาร่องรอยของภูตผีปีศาจแต่ละตัว

จากนั้นเสียงร้องด้้วยความเจมบปวด้ เสียงคำาราม แหบแห้งกมด้ังออกมาจากในปราณปีศาจอย่างต่อเนื่อง

ภูตผีปีศาจตนแล้วตนเล่าถูกโครงกระดู้กปีศาจเลือด้ สังหารติด้ต่อกัน

“ตัวที่หก!”

ใบหน้าของโจวอี้แห่งสำานักภูตผีเตมไปด้้วยความตื่น เต้น “เหลืออีกแค่ตัวเด้ียว! ขอแค่จัด้การมันได้้กมสามารถกำาจัด้อุป สรรค์ทั้งหมด้! ถึงเวลานั้นพวกเราทุกคนกมสามารถบุกเข้าไปในปราณ ปีศาจได้้แล้ว”

ทุกคนกำาหมัด้ลุ้นอย่างสุด้กำาลัง หลังจากที่ภูตผี ปีศาจทยอยกันถูกสังหารไปจนถึงตนที่หก ทุกคนต่างกมคิด้ว่าการตาย ของภูตผีปีศาจตนต่อไปกมน่าจะใช้เวลาแค่ชั่วพริบตาเด้ียว

พวกเขาจับจ้องเนี่ยเทียนด้้วยความห้าวเหิม รอให้เนี่ย เทียนใช้กระแสจิตเลมงไปที่ภูตผีปีศาจตนที่เจมด้

เนี่ยเทียนสูด้ลมหายใจเข้าลึกหนึ่งครั้ง รู้สึกว่าการที่เขา ปลด้ปล่อยกระแสจิตออกไปอย่างต่อเนื่องเพื่อตามหาภูตผีปีศาจเหล่า นั้นทำาให้เขารู้สึกเหนื่อยเลมกน้อย

ปราณปีศาจไหลเชี่ยวคล้ายมหาสมุทรปีศาจที่มีคลื่นถาโถม ไม่หยุด้ กระแสจิตของเขาที่ล่องลอยอยู่ภายในนั้นล้วนถูกเผาผลาญ ไปอย่างดุ้เด้ือด้ในทุกนาที

เพราะยังไงซะเขากมีแค่ตบะท้ายสวรรค์ ระด้ับการ รวบรวมพลังจิต ระด้ับความเข้มข้นของพลังจิตจึงสู้พวกโจวอี้ หง ฉานไม่ได้้

เผาผลาญกระแสจิตในระยะเวลานาน ทำาให้สมาธิของเขา กระจัด้กระจายเลมกน้อย ระด้ับความเฉียบคมในการรับสัมผัสกมลด้ลง มาฮวบฮาบ

หลังจากที่สังหารภูตผีปีศาจหกตนติด้ต่อกัน ในพื้นที่ที่ ปราณปีศาจไหลเชี่ยวกราก การเคลื่อนไหวของภูตผีปีศาจตนสุด้ท้าย จึงค่อนข้างล่องลอยอย่างเหมนได้้ชัด้

กระแสจิตของเขาบางครั้งกมสัมผัสได้้ถึงการด้ำารงอยู่ของ ภูตผีปีศาจตนนั้น ทว่าเมื่อเขาพยายามจะเลมงตัวมันกลับพบว่าภูตผี ปีศาจตัวนั้นหายวับไปแล้ว

กระแสจิตของเขาล่องลอยอยู่อีกครู่หนึ่งกมยังไม่สามารถเลมง ภูตผีปีศาจตนนั้นได้้อย่างแม่นยำา

ดู้เหมือนว่าภูตผีปีศาจตนนั้นจะสัมผัสได้้ถึงอะไรบางอย่าง จึงเปลี่ยนตำาแหน่งอยู่ในปราณปีศาจอย่างเรมว ไม่เคยหยุด้อยู่ที่เด้ิม นาน

แล้วอยู่ๆ เนี่ยเทียนกมพลันเบิกตาโพลง สีหน้าเลื่อนลอยเลมก น้อย

“เนี่ยเทียน เจ้าเป็นอะไร?” อันซืออี๋ที่อยู่ด้้านข้างเอ่ยถาม ด้้วยน้ำาเสียงอ่อนโยน บนใบหน้างามพิลาศเตมไปด้้วยความห่วงใย “หากไม่ได้้จริงๆ กมไม่ต้องฝืนตัวเองนะ เจ้าทำาได้้ด้ีมากพอแล้ว”

“อืม หาภูตผีปีศาจตัวนั้นไม่ได้้กมช่างมันเถอะ” ลี่ฝานเองกม มองออกถึงอาการไม่ด้ีของเขา “ขอบเขตเจ้าต่ำาต้อย เมื่อเผาผลาญ พลังจิตเป็นระยะเวลานานเจ้าจะแบกรับไม่ไหว ข้ากลัวว่าต่อให้เจ้า หาภูตผีปีศาจตนนั้นเจอกมยากที่จะควบคุมให้โครงกระดู้กปีศาจเลือด้ ไปฆ่ามันได้้”

“ถ้าไม่อย่างนั้นพักก่อนด้ีไหม?” เจียงหลิงจูกม กล่าวขึ้น

“จะพักไม่ได้้นะ” เฟิงหลัวแห่งสำานักโลหิตกล่าวด้้วย ใบหน้าจนใจ “เวลากระชั้นชิด้ สำานักของข้ากำาลังเผชิญอันตราย อีก

อย่างโครงกระดู้กปีศาจเลือด้ตนนั้นกมิอาจด้ำารงอยู่ได้้นานนัก ทางที่ด้ี ที่สุด้คือต้องให้เขาสังหารภูตผีปีศาจให้มากที่สุด้ก่อนหน้าที่โครง กระดู้กปีศาจเลือด้จะหลับไปอีกครั้ง”

“เนี่ยเทียน! ยาคืนพลังจิตเมมด้นี้ ข้าให้เจ้า!” หงฉานแห่งวัง ยมบาลหยิบเอายาเมมด้หนึ่งออกมายัด้ใส่มือเนี่ยเทียนแล้วกล่าวว่า “ยาคืนพลังจิตสามามารถช่วยให้เจ้าฟื้นฟูพลังจิตได้้อย่างรวด้เรมว”

“ยาคืนพลังจิต!” เฟิงหลัวกมพลันนึกขึ้นมาได้้ จึงหยิบเอา ยาคืนพลังจิตสามเมมด้ออกมาจากในกำาไลเกมบของแล้วส่งให้เนี่ยเทียน ทั้งหมด้ทีเด้ียว “ข้าเกือบลืมยาคืนพลังจิตไปเลย! ที่ข้ากมีอยู่สามเมมด้ เจ้ารีบกินเข้าไป แล้วรีบฟื้นฟูพลังจิตตัวเองขึ้นมาใหม่เพื่อตามหา ภูตผีปีศาจตนสุด้ท้ายต่อไป”

“ตกลง!” เนี่ยเทียนเองกมไม่เกรงใจ รับยาคืนพลังจิตทั้งสี่ เมมด้ที่หงฉานและเฟิงหลัวส่งมาให้แล้วกลืนเข้าไปทีเด้ียวหมด้

“อย่า! อย่ากินทีเด้ียวแบบนั้นสิ!” เฟิงหลัวหน้าเปลี่ยนสี ทันใด้

ลี่ฝานและหงฉานเหมนเขากลืนยาไปทีเด้ียวสี่เมมด้อย่างไม่รู้ จักที่ตายกมตกอกตกใจไม่ต่างกัน

พวกเขาคิด้จะห้ามปราม ทว่ายาคืนพลังจิตสี่เมมด้นั้นได้้ลง ไปอยู่ในท้องของเนี่ยเทียนเรียบร้อยแล้ว

“เจ้าโง่!” เจียงหลิงจูกระทืบเท้า ตวาด้เสียงด้ัง “เจ้าเพิ่งมี ตบะท้ายสวรรค์ ยาคืนพลังจิตเมมด้เด้ียวกมากพอให้เจ้าฟื้นฟูพลังจิต แล้ว นี่เจ้าด้ันกินยาคืนพลังจิตพร้อมกันทีเด้ียวสี่เมมด้ เจ้านี่มันประ สาทจริงๆ!”

เนี่ยเทียนที่กลืนยาคืนพลังจิตลงไปหมด้ทีเด้ียว กล่าวด้้วย ใบหน้าตื่นตะลึง “กินไม่ได้้งั้นหรือ? หรือว่า…จะมีผลร้ายตามมา ทีหลัง?”

“พลังงานที่เกิด้จากยาคืนพลังจิตสี่เมมด้อาจจะออกฤทธิ์ รุนแรงเกินไปสำาหรับเจ้า กลัวว่าเจ้าจะรับไม่ไหว” หัวคิ้วลี่ฝานขมวด้ แน่น “อีกอย่างยาคืนพลังจิตกมราคาไม่ธรรมด้า เจ้ากินทีเด้ียวสี่เมมด้ แบบนี้ออกจะสิ้นเปลืองไปเสียหน่อย”

“เนี่ยเทียน! ระวังผลของยาคืนพลังจิตให้ด้ี!” อันซืออี๋เอ่ย เตือน

“อ้อ ที่แท้กมฤทธิ์ยารุนแรงเกินไปนี่เอง” เนี่ยเทียนครุ่นคิด้ เลมกน้อยกมนั่งแปะลงไปบนพื้น รับสัมผัสกับพลังที่แผ่ออกมาจากยา คืนพลังจิตสี่เมมด้

ไม่นานนัก อวัยวะภายในของเขากมีเส้นใยหลายเส้นลอย ขึ้นมาหามหาสมุทรจิตวิญญาณของเขาอย่างรวด้เรมว

เป็นอย่างที่หงฉานกล่าวไว้ ยาคืนพลังจิตช่วยฟื้นฟูพลังจิต ได้้ด้ีมากจริงๆ

วินาทีที่เส้นใยมากมายเหล่านั้นลอยเข้าไปในมหาสมุทรจิต วิญญาณ เขากมรู้สึกได้้ว่าพลังจิตด้ีขึ้นมาไม่น้อย

ยาคืนพลังจิตออกฤทธิ์ต่อการบำารุงมหาสมุทรจิตวิญญาณ ได้้รวด้เรมวยิ่งกว่าพลังงานประหลาด้ที่ได้้มาจากลูกปราณวิญญาณใน พระราชวังโบราณสะเกมด้ด้าวเสียอีก

เมื่อได้้รับการชด้เชยจากเส้นใยเหล่านั้น ไม่นานนักพลังจิต ในมหาสมุทรจิตวิญญาณที่ถูกเผาผลาญไปกมฟื้นฟูมาเตมเปี่ยม

ทว่ายังคงมีเส้นใยจำานวนมากกว่าเด้ิมลอยอยู่ในอวัยวะ ของเขาอย่างต่อเนื่อง และยังคงไหลเข้าไปในมหาสมุทรจิตวิญญาณ

เวลานี้พลังจิตทั้งหมด้ของเขาที่เผาผลาญไปได้้ฟื้นคืนมา หมด้แล้ว

หากเปลี่ยนเป็นคนทั่วไป เมื่อพลังจิตเตมล้นอยู่ใน มหาสมุทรจิตวิญญาณแล้ว ต่อให้มีเส้นใยอีกมากมายแทรกซึมเข้า มา…กมไม่มีประโยชน์อีก

เส้นใยพลังจิตที่มากเกินพอด้ีอาจทำาให้มหาสมุทรจิต วิญญาณแบกรับไม่ไหวและก่อให้เกิด้การเปลี่ยนแปลงที่ไม่จำาเป็น ตามมามากมาย

อย่างเช่นมหาสมุทรจิตวิญญาณปั่นป่วน พลังจิตขยายตัว มากเกินไป หรือพลังจิตผิด้ปกติ

ทว่าในความรู้สึกของเนี่ยเทียน หลังจากที่มหาสมุทรจิต วิญญาณได้้รับการเติมเตมแล้ว เส้นใยที่แทรกซึมเข้ามาใหม่กลับลอย ไปหาสะเกมด้ด้าวเจมด้ด้วงที่ลอยอยู่เหนือมหาสมุทรจิตวิญญาณอย่าง เป็นธรรมชาติ

สะเกมด้ด้าวเจมด้ด้วงนั้นเกิด้จากการที่เขาค่อยๆ รวมแสง ด้าวที่สาด้ลงมาจากเพด้านของพระราชวังโบราณสะเกมด้ด้าว

สะเกมด้ด้าวเจมด้ด้วงส่องประกายระยิบระยับลงบนมหาสมุ ทรจิตวิญญาณของเขา ทำาให้มหาสมุทรจิตวิญญาณของเขามีความ ลึกลับเพิ่มขึ้นมาหลายส่วน

เส้นใยหลายเส้นที่ลอยขึ้นมา ทยอยกันแทรกซึมเข้าไปใน สะเกมด้ด้าวทั้งเจมด้นั้น

สะเกมด้ด้าวที่เด้ิมทีกมสาด้แสงเป็นประกายอยู่แล้ว เมื่อ เส้นใยแทรกซอนเข้าไป แสงที่ปลด้ปล่อยออกมาจึงยิ่งเจิด้จ้าพริบ พราว

ดู้เหมือนว่าสะเกมด้ด้าวทั้งเจมด้จะดู้ด้ซึมเส้นใยพลังจิตได้้ อย่างไม่มีที่สิ้นสุด้ เส้นใยพลังจิตที่ปลด้ปล่อยออกมาจากยาคืน พลังจิตทั้งสี่เมมด้จึงถูกสะเกมด้ด้าวเกมด้ด้วงนั้นรับเอาไว้หมด้

เมื่อเนี่ยเทียนไม่รู้สึกว่าอวัยวะภายในมีเส้นใยใหม่เกิด้ขึ้น อีก สะเกมด้ด้าวเจมด้ด้วงที่ลอยสูงอยู่เหนือมหาสมุทรจิตวิญญาณของ เขากมคล้ายว่าจะขยายใหญ่ขึ้นมาเลมกน้อย อีกทั้งพลังงานลึกลับที่แฝง เร้นอยู่ด้้านในกมเปลี่ยนมาเป็นบริสุทธิ์ยอด้เยี่ยมด้้วย

ตอนที่เขาหลอมละลายและดู้ด้ซับยาคืนพลังจิตทั้งสี่เมมด้ ทุกคนที่อยู่ด้้านข้างล้วนจ้องมองเขาด้้วยสีหน้าแปลกประหลาด้

บนใบหน้าของเขา ทุกคนมองไม่เหมนความเจมบปวด้อย่างที่ ควรมีแม้แต่นิด้เด้ียว มองไม่เหมนวี่แววว่าเนี่ยเทียนจะแบกรับไม่ไหว กลับกลายเป็นเหมนใบหน้าเปี่ยมสุขของเขาเสียอีก

“ยาคืนพลังจิต นี่เขา…ดู้ด้ซับไปหมด้เลยหรือ?”

“เขามีตบะแค่ท้ายสวรรค์เท่านั้น จะรับฤทธิ์ของยาคืน พลังจิตสี่เมมด้ได้้อย่างไร?”

“เจ้าตัวประหลาด้!”

ทุกคนวิพากษ์วิจารณ์ รู้สึกเหมือนว่าบนร่างเนี่ยเทียนมี ปริศนามากมายที่ไขไม่ออก

“ความสามารถในการเลือกลูกศิษย์ของอูจี้ ช่างยอด้เยี่ยม ที่สุด้ในอาณาจักรหลีเทียนจริงๆ” หงฉานทอด้ถอนใจด้้วยความปลง อนิจจัง

และเวลานี้เอง เนี่ยเทียนกมลืมตาขึ้น ใช้พลังจิตที่อยู่ใน สภาวะพรั่งพร้อมสูงสุด้ไล่ตามหาอยู่ในปราณวิญญาณที่ไหลเชี่ยวต่อ ไป

ไม่รู้ว่าเหตุใด้ ครั้งนี้พลังการรับสัมผัสและพลังการสังเกต ของเขาถึงได้้เพิ่มขึ้นมาหนึ่งระด้ับใหญ่อย่างเหมนได้้ชัด้

เขาแค่ล่องลอยอยู่ในนั้นไม่กี่วินาทีกมสามารถจับการ เคลื่อนไหวของภูตผีปีศาจตนนั้นได้้อย่างแม่นยำา และเลมงร่างมันเอา ไว้ได้้ทันใด้

“โฮก!”

เสียงคำารามเด้ือด้ด้าลของภูตผีปีศาจตนหนึ่งด้ังลอยออกมา จากในปราณปีศาจ

นาทีถัด้มากมีกระแสจิตที่เยมนเยียบน่าสะพรึงกลัวระลอก หนึ่งพุ่งเข้าใส่เนี่ยเทียน

“ภูตผีปีศาจระด้ับสูง!”

หงฉานที่อยู่ข้างกายเนี่ยเทียนเองกมสัมผัสได้้ถึงความผิด้ ปกติของภูตผีปีศาจ แล้วอยู่ๆ เขากมร้องอุทานเสียงหลง