ราชา ผู้สยบสองภพ แห่งสวรรค์และปฐพี - บทที่ 225 อาณาจักรที่สิบของด้ินแด้นด้าวตก!
เช้าตรู่ เรือลำาหนึ่งพุ่งทะยานอยู่ท่ามกลางเมฆหมอกสีขาว โพลนด้้วยความเรมวราวสายฟอาแลบ
เรือลำานี้เป็นเงินตลอด้ทั้งลำา ยาวประมาณห้าเมตร ไม่รู้ว่า สร้างมาจากวัตถุใด้
ตรงพื้นเรือวางหินวิเศษกองไว้เป็นพะเนิน เวลานี้หินวิเศษ ทุกก้อนล้วนเปล่งแสงแวววาว พลังวิญญาณไหลหายไปอย่างต่อ เนื่อง
หัวมู่คอยหยิบเอาหินวิเศษออกมาจากในแหวนเกมบของ แล้วโยนลงไปที่พื้นเรือเป็นระยะ คล้ายว่าช่วยเพิ่มการเผาผลาญพลัง วิญญาณให้กับเรืออย่างไม่ขาด้สาย
เรือลำานี้แล่นทะยานได้้เรมวยิ่งกว่าการบินของโครงกระดู้ก ปีศาจเลือด้เกือบเท่าตัว
เนี่ยเทียนที่ยืนอยู่ข้างกายข้างหัวมู่มองประเมินเรือเบาที่มี นามว่า “เรือสายฟอา” อย่างสงสัยใคร่รู้พร้อมจุาปากชื่นชมไม่หยุด้
เขาเพิ่งตามหัวมู่ออกมาจากเมืองโบราณหินเขียวของ สำานักภูตผีกมองเหมนหัวมู่หยิบเอาเรือสายฟอาลำานี้ออกมาจากใน แหวนเกมบของ เมื่อเรือสายฟอาแล่นฉิวออกไป พริบตาเด้ียวกมพาพวก เขามาไกลจากสำานักภูตผี
ตามคำาบอกของหัวมู่ เรือสายฟอาคืออาวุธวิเศษที่บินได้้ มูลค่ามหาศาล แม้แต่หอหลิงเป่าของอาณาจักรหลีเทียนกมยังไม่มี ความสามารถสร้างอาวุธวิเศษบินได้้แบบนี้ออกมา
เมื่อนั่งอยู่บนอาวุธวิเศษแบบบินได้้ ผู้ฝึกลมปราณไม่ จำาเป็นต้องเผาผลาญพลังวิญญาณในร่างกายของตัวเอง ไม่เพียงแต่ ช่วยประหยัด้กำาลังกาย ยังสามารถฝึกบำาเพมญตบะ หรือทำาความ เข้าใจกับคาถาวิเศษบนอาวุธวิเศษแบบบินได้้ด้้วย
แต่อาวุธวิเศษแบบบินเช่นนี้มักจะต้องเป็นผู้ที่มีอิทธิพล แขมงแกร่งอย่างวิมานสวรรค์ อีกทั้งตัวผู้ครอบครองยังต้องมีฐานะ สูงส่งเท่านั้นถึงจะมีได้้
หัวมู่ที่ความเป็นมาลึกลับกลับครอบครองอาวุธวิเศษแบบ บินที่ล้ำาค่าเช่นนี้อยู่ในมือ ทำาให้เนี่ยเทียนตะลึงและแปลกใจอย่าง มาก
เขามักรู้สึกเสมอว่าตำาแหน่งของหัวมู่ในด้ินแด้นด้าวตก…กม น่าจะเป็นบุคคลที่มีหน้ามีตา และชื่อว่าหัวมู่นี้กมอาจไม่ใช่ชื่อจริง
“สามคนนั้นลงมือพร้อมกันเลยทีเด้ียว”
ขณะที่เนี่ยเทียนกำาลังแอบครุ่นคิด้ หัวมู่กลับขมวด้คิ้ว น้อยๆ หันกลับไปมองยังที่ตั้งของสำานักภูตผีและกล่าวว่า “นึกไม่ ถึงว่าวิมานสวรรค์จะลงมือรวด้เรมวขนาด้นี้ ยังด้ีที่พวกเราเด้ินทางมา
ก่อน มิฉะนั้นหากเจอพวกฉางเซิน กุ่ยถงและหลีจิ้งสกัด้กั้นไว้คงมี ปัญหาตามมาไม่น้อย”
“กมไม่รู้ว่าวิมานสวรรค์ส่งใครมา หากเขารู้ความเคลื่อนไหว ของพวกเรา ต่อไปเจ้ากมอาจจะไม่ปลอด้ภัยเท่าไหร่นัก”
หัวมู่พึมพำา
“วังยมบาล สำานักภูตผีและสำานักโลหิตรู้ความเคลื่อนไหว ของท่าน?” เนี่ยเทียนตกใจน้อยๆ
หัวมู่ส่ายหัว “พวกเขาไม่ได้้มาเพราะข้าหรอก ที่พวกเขา สามคนลงมือพร้อมกัน แน่นอนว่าเป็นเพราะได้้รับความกด้ด้ันจาก วิมานสวรรค์ นับตั้งแต่ที่เจ้าบอกว่ามีคาถาสะเกมด้ด้าวสองบทอยู่กับ ตัว ข้ากมเด้าออกถึงการกระทำาของวิมานสวรรค์แล้ว ข้าแค่คิด้ไม่ ถึงว่าวิมานสวรรค์จะส่งคนมาเรมวขนาด้นี้ ภูตผีปีศาจเพิ่งจะจากไป แต่พวกเขากลับมาปรากฏตัวในอาณาจักรหลีเทียนแล้ว”
แค่รู้รายละเอียด้เลมกน้อย หัวมู่กมองออกถึงแผนการของ วิมานสวรรค์อย่างทะลุปรุโปร่ง และรู้การกระทำาของทางฝ่ายสำานัก ภูตผี
“ตราประทับสะเกมด้ด้าวสำาคัญมากขนาด้นั้นจริงๆ หรือ ขอรับ?” เนี่ยเทียนกล่าว
“อืม”
หัวมู่ลังเลอยู่ครู่หนึ่งกมอธิบายให้เนี่ยเทียนฟังด้้วยคำาพูด้ แบบเด้ียวกับที่หนิงหยางกล่าวกับพวกฉางเซินสามคน
บอกเขาว่าหลังจากที่คาถาสะเกมด้ด้าวทั้งสามบทรวมกัน จะสามารถปิด้ผนึกรอยแยกห้วงมิติที่เกิด้ขึ้นในอาณาจักรหลีเทียน อาณาจักรเสวียนเทียนและอาณาจักรเชียนแจว๋ได้้ ทั้งยังอธิบายด้้วย ว่าการด้ำารงอยู่ของรอยแยกห้วงมิติทั้งสามจะส่งผลกระทบอย่างใหญ่ หลวงเพียงใด้ต่อทั้งสามอาณาจักรใหญ่
เมื่อเนี่ยเทียนตระหนักได้้ถึงความสำาคัญของตราประทับ สะเกมด้ด้าว หลังได้้รู้ว่าหากปล่อยให้ปราณปีศาจไหลซึมออกมาจาก รอยแยกใหญ่ทั้งสามอย่างต่อเนื่องจะทำาให้ปราณปีศาจกลืนกิน อาณาจักรหลีเทียนจนมิด้ เขากมหน้าเปลี่ยนสีทันใด้
“เจ้าไม่ต้องตื่นตระหนกไป” หัวมู่คล้ายจะมองความคิด้ ของเขาออกจึงกล่าวว่า “อาณาจักรหลีเทียนที่เลมกที่สุด้ ต่อให้ถูก ปราณปีศาจกลบทับจนมิด้จริงๆ อย่างน้อยกมยังจำาเป็นต้องใช้เวลาถึง ยี่สิบปี อาณาจักรเชียนแจว๋และอาณาจักรเสวียนเทียนกว้างขวาง หากปราณปีศาจคิด้จะครอบคลุมไปทั่วทุกมุมจริงกมยังจำาเป็นต้องใช้ เวลาประมาณห้าสิบปี”
“แต่เจ้าแค่จำาเป็นต้องเวลาห้าหกปีเท่านั้นกมสามารถฝึก หลอมตราประทับสะเกมด้ด้าวทั้งสอง และทำาความเข้าใจจนบรรลุ คาถาสะเกมด้ด้าวบทต้นและบทกลางได้้”
“ถึงเวลานั้นวิมานสวรรค์เองกมไม่สามารถบังคับกรีด้เถือ เอาตราประทับทั้งสองไปจากตัวเจ้าได้้”
“มีเพียงวิธีนี้เท่านั้นวิมานสวรรค์ถึงจะยอมถอยให้และ เลือกรับเจ้าเข้าไปอยู่ในสำานัก ให้เจ้าได้้ครอบครองตราประทับสะเกมด้ ด้าวทั้งสองบทนั่นต่อ”
“เวลาห้าหกปี อาณาจักรหลีเทียนยังทนไหว ต่อให้ อาณาจักรเสวียนเทียนและอาณาจักรเชียนแจว๋จะได้้รับผลกระทบอยู่ บ้าง แต่กมไม่ถึงขั้นทำาลายรากฐาน”
“และเจ้ากมจะเป็นผู้ที่ได้้รับผลประโยชน์สูงสุด้”
กล่าวมาถึงตรงนี้ หัวมู่กมีสีหน้าเคร่งเครียด้ “เนี่ยเทียน ใน เมื่อเจ้าเหยียบลงมาบนเส้นทางแห่งการฝึกตนแล้วกมจำาเป็นต้องคิด้ถึง ตัวเองให้มาก หากเจ้ายอมละทิ้งตราประทับสะเกมด้ด้าวทั้งสองนั้นไป เจ้าจะต้องเสียใจไปตลอด้ชีวิต! ตราประทับสะเกมด้ด้าวทั้งสองคือสิ่งที่ เจ้าต้องต่อสู้สุด้ชีวิตเพื่อช่วงชิงมา เหตุใด้ต้องส่งมอบให้วิมานสวรรค์ เปล่าๆ ด้้วย?”
“ของที่อยู่ในมือข้าแล้ว ย่อมไม่มีเหตุผลที่ต้องยกให้กับคน อื่น!” เนี่ยเทียนกล่าวเสียงกร้าว
หัวมู่ยกยิ้ม กล่าว “แบบนี้สิถึงจะถูก เจ้าวางใจได้้เลย ท่าน ตาและท่านปอาใหญ่ที่เจ้าเป็นห่วงต่างกมอยู่ที่สำานักหลิงอวิ๋น มีอูจี้อยู่ ด้้วย วิมานสวรรค์ย่อมไม่กล้าทำาให้พวกเขาลำาบากใจแน่นอน และ วิมานสวรรค์กมต้องควานหาตัวเจ้าไปทั่ว แต่หากหาไม่เจอจริงๆ กมจะ ค่อยๆ ถอด้ใจไปเอง”
“อีกสามถึงห้าปีให้หลัง รอจนเจ้าบรรลุและผสานรวม ความลับในตราประทับสะเกมด้ด้าวได้้อย่างสมบูรณ์แบบแล้ว เจ้ากม สามารถกลับมาอาณาจักรหลีเทียนได้้อย่างเปิด้เผย หรือจะไปปรากฏ ตัวอยู่ในอาณาจักรเสวียนเทียนกมยังได้้”
“ถึงเวลานั้น พวกเขากมได้้แต่พึ่งพิงเจ้า จะขอร้องให้เจ้า เข้าไปอยู่ในวิมานสวรรค์ ทั้งยังต้องทุ่มเททรัพยากรทั้งหมด้เพื่อปลูก ฝังเจ้าด้้วย”
เนี่ยเทียนพยักหน้า กล่าว “ข้าจะทำาตามแผนการของท่าน ข้าเชื่อว่าท่านไม่มีวันทำาร้ายข้า”
“แน่นอนว่าข้าย่อมไม่คิด้ร้ายต่อเจ้า” หัวมู่ตบไหล่เขา “หากข้าอยากทำาร้ายเจ้า กมไม่รู้ว่าเจ้าต้องตายไปแล้วกี่ครั้ง ลำาพัง เพียงแค่เรื่องเกราะมังกระเพลิงกมสามารถทำาให้เจ้าตายได้้นับครั้งไม่
ถ้วนแล้ว คราวนี้หากเจ้ามอบตราประทับสะเกมด้ด้าวให้กับพวกเขา ลำาพังแค่อูจี้และหลีจิ้ง เกรงว่ากมคงไม่สามารถสกัด้กั้นเจ้าคนของ อาณาจักรอั้นหมิงผู้นั้นได้้”
“เขาคือใครหรือ?” เนี่ยเทียนถามด้้วยความสงสัย
“อาณาจักรอั้นหมิงมีสำานักผู้ฝึกลมปราณใหญ่ๆ สองสำานัก แบ่งออกเป็นตำาหนักเทพเพลิงและวังวิญญาณ ล่ายอี้ ถังหยางล้วน มาจากตำาหนักเทพเพลิง เกราะมังกรเพลิงที่อยู่กับเจ้า ก่อนหน้านี้ ตอนที่ยังไม่ผสานรวมกับแกนเลือด้กมเป็นของเหยียนเสินผู้เป็นเจ้า ตำาหนักเทพเพลิง เพื่อเอาเกราะมังกรเพลิงที่ไม่มีแกนเลือด้มาครอบ ครอง เหยียนเสินต้องจ่ายค่าตอบแทนไปมากมหาศาล”
“ตอนนี้เมื่อได้้ยินว่าเกราะมังกรเพลิงรวมเป็นหนึ่งกับแกน เลือด้จนสมบูรณ์แบบอย่างแท้จริงแล้ว มีหรือที่เหยียนเสินจะไม่อยาก ได้้?”
“เพื่อเกราะมังกรเพลิงแล้ว เขาอาจจะมาเยือนอาณาจักร หลีเทียนด้้วยตัวเองและตามหาเจ้าเช่นเด้ียวกับวิมานสวรรค์ อาณาจักรหลีเทียนที่ตกอยู่ในสภาพแบบนี้ เรียกได้้ว่าเตมไปด้้วย ความอันตรายทุกย่างก้าว แล้วเจ้าควรจะอยู่ต่ออีกหรือ?”
“ตกลง ข้าเข้าใจแล้ว”
คนทั้งสองพูด้คุยกันพลางนั่งอยู่บนเรือสายฟอาที่แล่นผ่านไอ หมอกขาวโพลน บินห่างจากสำานักภูตผีไปเรื่อยๆ
หนึ่งวันหลังจากนั้น
ขณะที่สีท้องฟอาค่อยๆ มืด้ด้ำา เรือสายฟอากมแล่นผ่านเหนือ ท้องฟอาของอารามเสวียนอู้มาปรากฏอยู่เหนือมหาสมุทรกว้างใหญ่ แห่งหนึ่ง
มหาสมุทรแห่งนี้มีเกาะมากมายกระจัด้กระจายเหมือนด้าว ด้ารด้าษ เกาะหลายแห่งล้วนไม่มีเงาผู้คนให้เหมน มีเพียงเกาะน้อยนิด้ ที่มีชาวประมงใช้ชีวิตทำากิจกรรมกันอยู่บนนั้น
เรือสายฟอาแล่นไปอีกระยะหนึ่ง แล้วลด้ตัวลงที่เกาะเลมกๆ แห่ง หนึ่งซึ่งไม่สะดุ้ด้ตา เกาะนี้เป็นรูปวงรี มีขนาด้ไม่ถึงครึ่งหนึ่งของเมือง เฮยอวิ๋น
ภูเขาเตี้ยๆ ลูกหนึ่งแทบจะกินอาณาเขตไปเกินครึ่งเกาะ
เรือสายฟอามาหยุด้อยู่ตรงช่วงกลางของภูเขาลูกนั้น หัว มู่ยื่นมือออกมาชี้ แสงวิเศษเส้นหนึ่งกมวาบผ่าน เหมนเพียงว่ามีก้อนหิน ก้อนหนึ่งที่เรียบลื่นราวหยกขยายตัวออกไปสองข้างฝั่ง ปรากฏให้ เหมนเป็นประตูหินหนึ่งบาน
หัวมู่จับตัวเนี่ยเทียนกระโด้ด้เข้าไปในประตูหินบานนั้น เกมบเรือสายฟอากลับมา แล้วจึงพาเนี่ยเทียนเด้ินเข้าไปข้างใน
ครู่ใหญ่หลังจากนั้น ถ้ำาหินกว้างขวางแห่งหนึ่งกมปรากฏ อยู่เบื้องหน้าเนี่ยเทียน บนผนังของถ้ำาหินมีไข่มุกที่ฝังเลื่อมเอาไว้ เปล่งประกายแวววาว ทำาให้ถ้ำาหินสว่างไสวราวกับเป็นเวลากลางวัน
ตรงกลางถ้ำาหิน มีเพียงค่ายกลนำาส่งขนาด้เลมกอยู่แห่ง หนึ่ง
หัวมู่เด้ินมาหยุด้อยู่หน้าค่ายกลแล้วกล่าวว่า “สถานที่ที่ พวกเราจะไปค่อนข้างวุ่นวาย ที่นั่นกมอยู่ในด้ินแด้นด้าวตกเหมือนกัน หรือจะพูด้ให้ถูกกมคือเด้ิมทีที่นั่นคืออาณาจักรที่สิบของด้ินแด้นด้าวตก เพียงแต่ว่าเนื่องด้้วยสาเหตุหลายประการ จึงทำาให้สำานักใหญ่ที่ แขมงแกร่งของเก้าอาณาจักรละทิ้งที่แห่งนั้น และมันกมไม่เหมาะให้คน ธรรมด้าและผู้ฝึกลมปราณทั่วไปอยู่อาศัย”
“ทว่าผู้ฝึกลมปราณที่อยู่ในเก้าอาณาจักรไม่ได้้ หรือไม่ กมเป็นคนที่เคยทำาผิด้ร้ายแรงจนถูกแต่ละสำานักขับไล่ รวมไปถึงพวก คนที่ฝึกเวทลับกมักจะไปรวมตัวกันอยู่ที่นั่น”
“ข้าแค่รับผิด้ชอบพาเจ้าไปส่งเท่านั้นและจะจากไป ทันที เจ้าจำาเป็นต้องอาศัยกำาลังของตัวเองใช้ชีวิตอยู่ที่นั่นให้ได้้”
“แต่ข้าเชื่อว่าเจ้าทำาได้้”
เนี่ยเทียนอึ้งไปครู่ “อาณาจักรที่สิบของด้ินแด้น ด้าวตก?”
“ถูกต้องแล้ว เป็นสถานที่ที่พิเศษมากแห่งหนึ่ง ค่อน ข้างอยู่ใกล้กับอาณาจักรป่ายจั้น แต่กมห่างกันช่วงระยะหนึ่ง” หัวมู่ยิ้ม น้อยๆ “ที่นั่นเป็นที่ที่วิมานสวรรค์ยากจะเอื้อมมือไปถึง เจ้าแค่ระวัง ไว้ว่าอย่าเปิด้เผยความลับของตัวเองให้ใครรู้ และไม่ต้องกังวลว่า วิมานสวรรค์จะหาตัวเจอ”
“อีกอย่างหนึ่งกมคือคนของที่นั่นล้วนไม่ใช่คนด้ี เจ้าต้อง ระวังทุกคน!”
“ตกลง” เนี่ยเทียนพยักหน้า “ได้้ยินท่านพูด้เช่นนี้ อยู่ๆ ข้ากมรู้สึกสนใจมากๆ เลยล่ะ”
“ฮ่าๆ ข้าเองกมรู้สึกว่าที่นั่นเหมาะสมกับเจ้า” หัวมู่ชี้นิ้ว ไปยังค่ายกลนำาส่งเลมกๆ นั่น บอกเป็นนัยให้เนี่ยเทียนเข้าไป
เมื่อเนี่ยเทียนเข้าไปยืน หัวมู่กมเด้ินตามมาด้้วย และ กระตุ้นใช้ค่ายกลทันที
ทันใด้นั้นเนี่ยเทียนและหัวมู่กมถูกม่านแสงเจิด้จ้ากลุ่ม หนึ่งห่อหุ้มร่างเอาไว้ รอจนม่านแสงจางหาย คนทั้งสองกมหายตัวไป จากอาณาจักรหลีเทียนอย่างไร้ร่องรอยแล้ว
YOU MAY ALSO LIKE
