ราชา ผู้สยบสองภพ แห่งสวรรค์และปฐพี - บทที่ 233 หินประหลาด้ที่หล่นลงมาจากฟอา
“ตุ้บ!”
และตอนนี้เอง หยกสีขาวที่ไร้มลทินก้อนหนึ่งกมร่วงลงมา จากในจุด้ตัด้จุด้หนึ่งของรอยแยกห้วงมิติ
หยกก้อนนั้นมีขนาด้ประมาณหนึ่งกำาปั้น เปล่งประกายแสง แวววาว ทั้งยังมีคลื่นห้วงมิติที่เด้่นชัด้แผ่ออกมา
เผยฉีฉีที่เมื่อครู่เตรียมตัวจะพุ่งเข้าไป รวมไปถึงเนี่ยเทียน กับหลีเหย่ต่างกมอึ้งงัน
เนี่ยเทียนและหลีเหย่มองตากันหนึ่งครั้ง ใบหน้าต่างกมเผย สีหน้าแปลกประหลาด้
“นี่คือหยกคงหลิง?” เนี่ยเทียนพูด้เบาๆ
หลีเหย่พยักหน้า มองไปยังรอยแยกห้วงมิติที่ตัด้สลับกัน แล้วกล่าวว่า “พวกหยางหลิงที่เป็นคนของเปลวอัคคีอยู่ด้้านในจริงๆ ด้้วย ทั้งยังเริ่มลงมือขุด้เหมืองหยกคงหลิงกันแล้ว”
เผยฉีฉีเด้ินไปหยุด้ตรงจุด้ที่หยกชิ้นนั้นร่วงลงมา พอนาง เอื้อมมือออกไปคว้าหยกคงหลิงนั่นกมกลายมาเป็นแสงสีขาวหนึ่งเส้นที่ หายวับเข้าไปในแหวนเกมบของของนาง
หลังจากที่นางเกมบเอาหยกคงหลิงไปเป็นของตัวเองด้้วย ท่าทีเฉยเมยแล้วกมกล่าวกับเนี่ยเทียนและหลีเหย่ว่า “ไม่ต้องรีบแล้ว”
“ฮ่าๆๆ!” หลีเหย่หัวเราะเบาๆ อย่างชั่วร้าย “ให้เจ้าพวก เปลวอัคคีขุด้หาหยกคงหลิงแทนพวกเราไปเสียเลย แค่คิด้กมอารมณ์ ด้ีแล้ว”
เนี่ยเทียนเองกมรู้สึกว่าสถานการณ์ตอนนี้ค่อนข้างตลกไม่ น้อย
หลังจากที่ผู้แขมงแกร่งของเปลวอัคคีซึ่งมีหยางหลิงเป็นผู้นำา เข้าไปในเหมืองหยกคงหลิงแล้วกมคงจะพยายามสุด้ความสามารถเพื่อ ขุด้หาหยกพวกนั้น
พวกเขาน่าจะคิด้ไม่ถึงว่าตอนนี้ด้้านนอกไม่ได้้มีคนหกคน ของเปลวอัคคีเฝอาอยู่แล้ว แต่กลับกลายมาเป็นพวกเขาสามคนแทน
กมไม่รู้ว่าเป็นเพราะสาเหตุใด้ หลังจากที่ขุด้หาหยกคงหลิ งมาได้้ผู้แขมงแกร่งเปลวอัคคีถึงได้้ไม่เกมบมันไว้ในกำาไลเกมบของและ แหวนเกมบของโด้ยตรง แต่เลือกที่จะโยนออกมาข้างนอกแทน
เมื่อเป็นเช่นนี้ พวกเนี่ยเทียนจึงฉวยโอกาสได้้สบาย ไม่ต้อง ทำาอะไรสักอย่างกมเอาหยกคงหลิงมาครองได้้ง่ายๆ
ในใจเขามีความสงสัย จึงเอ่ยถามหลีเหย่ว่าด้้านในนั้นเกิด้ เรื่องอะไรขึ้นกันแน่
“เหมืองหยกคงหลิงไม่ได้้อยู่ในเทือกเขาฮว้านคง แต่อยู่ ตรงจุด้ที่รอยแยกห้วงมิติตัด้สลับกัน ที่นั่นข้าเองกมไม่รู้เหมือนกันว่ามี ความลึกลับอะไร แต่ขอแค่เข้าไปด้้านในกมไม่สามารถใช้พลังวิญญาณ ได้้แม้แต่นิด้เด้ียว! พลังวิญญาณที่มีธาตุทุกอย่างล้วนไม่สามารถ บุ่มบ่ามเอามาใช้ได้้ มิฉะนั้นจะก่อให้เกิด้การเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่”
“นอกจากนี้แล้วเนื่องจากความพิเศษของคลื่นห้วงมิติของ ที่นั่น เป็นเหตุให้วัตถุวิเศษทุกชนิด้ที่เกมบของได้้ล้วนใช้การไม่ได้้”
“กำาไลเกมบของ แหวนเกมบของ เมื่อไปอยู่ข้างในจะไม่ สามารถใช้งานได้้เลย และแน่นอนว่าย่อมไม่สามารถเอาหยกคงหลิง ที่ขุด้เจอยัด้เข้าไปเกมบไว้ด้้านในได้้”
หลีเหย่พูด้จบกมอธิบายให้เนี่ยเทียนฟังอีกรอบ “นี่กมคือ เหตุผลว่าทำาไมข้าถึงได้้ขอให้เจ้ามาด้้วย หินแร่ที่ถูกขุด้ออกมาทำาได้้ เพียงใช้กำาลังของตัวเองเท่านั้น ไม่ดู้ว่าขอบเขตสูงหรือต่ำา เจ้ามีพละ กำาลังเหลือเฟือ เมื่อเข้าไปข้างในจะเป็นประโยชน์มาก สามารถช่วย พวกเราเอาหินแร่ที่ขุด้ได้้ออกมา”
“อ้อ ยังมีอีกอย่างกมคือหากเข้าไปด้้านในแม้แต่กำาไลหยกสี เขียวกมจะต้องเกมบไว้ชั่วคราวด้้วย”
“ม่านแสงพลังวิญญาณที่เกิด้จากห่วงหยกสีเขียวจะก่อให้ เกิด้ความผิด้ปกติข้างใน ชักนำาให้เกิด้คลื่นเคลื่อนไหวที่ไม่จำาเป็น มากมายและสร้างอันตรายให้แก่พวกเรา”
“ตุ้บ!”
เวลานี้กมีหยกคงหลิงอีกก้อนหนึ่งบินออกมาจากในรอย แยกห้วงมิติที่ตัด้สลับกัน
หยกคงหลิงก้อนนั้นร่วงลงมาอยู่ข้างเท้าของเนี่ยเทียนพอด้ี
เนี่ยเทียนเพิ่งจะมองไปทีเด้ียว เผยฉีฉีกมเคลื่อนกายมาถึง อย่างรวด้เรมว ไม่รอให้เขาตั้งตัวทันนางกมยกมือขึ้นเกมบหยกคงหลิ งก้อนนั้นมาไว้เป็นของตัวเอง
หลังจากนั้นเผยฉีฉีกมองใบหน้าหด้หู่ของเนี่ยเทียนแล้ว กล่าวว่า “คนของเปลวอัคคีหกคนนั้นข้าป็นคนสังหาร ด้ังนั้นหยกคง หลิงที่เด้ิมทีควรเป็นของพวกเขากมต้องตกมาเป็นของข้า เจ้ามีความ เหมนอะไรหรือไม่?”
“ไม่มี” เนี่ยเทียนส่ายหัว
ได้้เหมนความเหี้ยมโหด้และอำามหิตของผู้หญิงคนนี้ เขากมรู้ ว่าหากคิด้จะฉวยโอกาสจากตัวของหญิงสาวผู้นี้นั้นแทบจะเป็นไปไม่ ได้้เลย
กว่าจะออกไปจากเทือกเขาฮว้านคงยังต้องใช้ระยะเวลาอีก นานมาก พวกผู้แขมงแกร่งของเปลวอัคคีที่มีหยางหลิงเป็นหัวหน้ากม ยังไม่ออกมาจากในนั้น ด้ังนั้นเขาเลยไม่รีบร้อน
เขากำาลังรอโอกาสอื่น
“ไม่มีกมด้ีแล้ว” เผยฉีฉีค่อนข้างพอใจกับการรู้อะไรควร ไม่ควรของเขา
หลังจากนั้นกมีหยกคงหลิงบินออกมาจากในจุด้ตัด้รอย แยกห้วงมิติอย่างต่อเนื่อง
หยกคงหลิงทุกก้อนล้วนถูกเผยฉีฉีเกมบเอาไปอย่างไม่ เกรงใจ อย่าว่าแต่เนี่ยเทียนเลย แม้แต่หลีเหย่ที่เป็นศิษย์น้องของนาง เองกมยังไม่ได้้ส่วนแบ่งแม้แต่ก้อนเด้ียว
หลีเหย่เคยชินกับนิสัยของนางมานานแล้ว จึงเอาแต่หัว เราะเฮอๆ ไม่โกรธเลยแม้แต่นิด้เด้ียว
เนี่ยเทียนเองกมค่อยๆ ตระหนักได้้ถึงความบ้าอำานาจ และความเผด้มจการในเรื่องทรัพย์สินของนาง และรู้สึกว่าจนถึงตอนนี้ นางคือผู้ที่ออกแรงมากที่สุด้ เขาและหลีเหย่ยังไม่ได้้ช่วยอะไรนางสัก อย่าง
ด้ังนั้นเขาจึงยอมรับในวิธีการของเผยฉีฉีได้้
เวลาหนึ่งชั่วยามผ่านไปอย่างรวด้เรมว หยกคงหลิงที่บิน ออกมาจากในจุด้ตัด้รอยแยกห้วงมิติกมยิ่งน้อยลงเรื่อยๆ
เหมนว่าผลเกมบเกี่ยวลด้น้อยลง เผยฉีฉีจึงขมวด้คิ้วคล้าย หงุด้หงิด้เลมกน้อย
“พอสมควรแล้ว” นางเงยหน้ามองรอยแยกห้วงมิติที่ ตัด้สลับกันแล้วกล่าวว่า “เจ้าพวกคนของเปลวอัคคีขุด้หากันตั้งนาน แล้ว กำาลังกายกมคงลด้น้อยลงไปเยอะ พวกเขาจำาเป็นต้องพักผ่อน จำาเป็นต้องออกมาสูด้อากาศข้างนอก จำาเป็นต้องกินอาหารเพื่อฟื้นฟู พลัง”
“อยู่ด้้านในพวกเขาแค่เผาผลาญพลังกายเท่านั้น แต่ พลังวิญญาณไม่ได้้หายไปแม้แต่นิด้”
“หากปล่อยให้พวกเขาออกมาจริงๆ พลังในการต่อสู้ ของทุกคนจะเตมเปี่ยมสูงสุด้ หากสู้กันขึ้นมาจะลำาบากมาก”
กล่าวมาถึงตรงนี้นางกมถอนหายใจเบาๆ หนึ่งครั้ง พูด้ ว่า “ข้าจะเข้าไปก่อน พวกเจ้ากมลองคิด้หาวิธีกันเองแล้วกัน”
“ฟิ้ว!”
เผยฉีฉีกลายร่างเป็นลำาแสงสีฟอาเส้นหนึ่งแล้วหายวับ เข้าไปในรอยแยกห้วงมิติที่ตัด้สลับกัน
“ถึงคราวพวกเราแล้ว!” หลีเหย่กล่าวด้้วยสีหน้าฮึกเหิม “ข้าไปก่อน เจ้าบินไปตามทิศทางของข้า ก่อนหน้าจะเข้าไปเกมบห่วง หยกลงไปก่อนด้้วย!”
“อู้!”
เรือนกายอ้วนท้วนของหลีเหย่พลันกระโด้ด้ผลุงเข้าไป ในจุด้ตัด้ของรอยแยกห้วงมิติ
ก่อนหน้าที่เขาจะลอด้เข้าไปด้้านใน แสงสีเขียวที่ ปกคลุมร่างของเขากมหายวับไปในพริบตา
เนี่ยเทียนที่จ้องเขาและเผยฉีฉีเขมมงกมพุ่งเข้าไปในจุด้ตัด้ ของรอยแยกห้วงมิติตามวิธีการของเขาอย่างไม่มีผิด้เพี้ยน อีกทั้ง ก่อนหน้าที่จะเข้าไปกมยังเกมบเอาห่วงหยกลงไปก่อนด้้วย
“ฟิ้ว!”
นาทีถัด้มา เนี่ยเทียนกมพบว่าตัวเองมาอยู่ในถ้ำาที่กว้าง ขวางแห่งหนึ่ง
บนผนังถ้ำามีแสงแวววาวกระจัด้กระจายอยู่ทั่ว เหมนได้้ ชัด้ว่าจุด้กำาเนิด้แสงนั้นมาจากหยกคงหลิง
“เผยฉีฉี!”
ตรงกลางถ้ำาผู้ฝึกลมปราณเปลวอัคคีสีหน้าสีหน้ามืด้ ทะมึน มองมาที่พวกเขาด้้วยสายตาเยมนชา
ผู้ที่เป็นหัวหน้าตัวสูงมาก แต่กลับผอมแห้ง รูปร่างไม่ ต่างไปจากลำาไม้ไผ่
วินาทีที่เขามองเหมนเผยฉีฉีปรากฏตัวกมเด้าได้้ว่าข้าง นอกเกิด้เรื่องอะไรขึ้น “คนของเปลวอัคคีหกคนที่อยู่ด้้านนอกคงถูก เจ้าสังหารไปแล้วสินะ?”
“อ้อ ข้าไม่เพียงสังหารคน ยังเกมบเอาหยกคงหลิงที่พวก เจ้าขุด้มาไว้ด้้วย” เผยฉีฉีกล่าวอย่างตรงไปตรงมา
“เผยฉีฉี เจ้านึกจริงๆ หรือว่าอยู่ในเทือกเขาฮว้านคง แล้วจะทำาตัวกำาเริบเสิบสานแค่ไหนกมได้้?” คนที่เป็นผู้นำาแค่นเสียง กล่าวด้้วยน้ำาเสียงน่าสะพรึงกลัว
“อย่างน้อยเจ้ากมสังหารข้าไม่ได้้หยางหลิง” เผยฉีฉีตอก กลับอย่างไม่เกรงกลัว
“เจ้ามาผิด้ที่แล้ว” หยางหลิงแสยะปาก “อยู่ที่นี่ ต่อให้ เป็นเจ้าเองกมไม่สามารถใช้เวทลับห้วงมิติได้้! ได้้แค่เพียงต่อสู้กันด้้วย เรือนกายเท่านั้น เผยฉีฉีเจ้านึกจริงๆ หรือว่าจะเอาชนะพวกข้าได้้?”
“ได้้สิ” เผยฉีฉีตอบรับ
ขณะที่พวกเขาปะทะฝีปากกัน เนี่ยเทียนกมองประเมิน ไปรอบด้้าน และมองเหมนว่าปากถ้ำาที่อยู่ด้้านหลังเขามีลำาแสงแปลก ประหลาด้คล้ายแถบผ้าหลากสีไหลออกมาเป็นจำานวนมาก
ในถ้ำาที่กว้างขวางอย่างถึงที่สุด้กลับสามารถมองเหมน แสงหลากสีที่เลมกละเอียด้ได้้ แสงหลากสีพวกนั้นดู้เหมือนว่าจะไม่มี อันตราย แต่กลับคล้ายแฝงเร้นไว้ด้้วยพลังมหาศาล
ตามคำาบอกเล่าของหลีเหย่ เนี่ยเทียนพอจะเด้าได้้ว่า แสงหลากสีเหล่านั้นกมคือสาเหตุที่ส่งผลทำาให้พลังวิญญาณไม่มั่นคง
ไม่ว่าใครกมตามขอแค่กล้าใช้พลังวิญญาณธาตุต่างๆ ใน ร่างกายกมจะถูกแสงหลากสีพวกนั้นมองเหมนเป็นศัตรูทันที และชักนำา ให้เกิด้ความเสี่ยงที่อาจนำาไปสู่ความตาย
“หลีเหย่ พลังจิต…สามารถเอามาใช้ได้้ไหม?” เขาถาม เบาๆ
“ไม่ได้้เหมือนกัน” หลีเหย่สีหน้าเคร่งเครียด้ เอ่ยกำาชับ “เจ้าห้ามทด้ลองเด้มด้ขาด้ มิฉะนั้นมหาสมุทรจิตวิญญาณของเจ้าจะ ถูกพลังโจมตีกลับ เจ้าย่อมรับไม่ไหวแน่นอน”
“ตกลง” เนี่ยเทียนเกมบความคิด้กลับคืนมา
“อันที่จริงเป็นแบบนี้ถึงจะเรียกว่าด้ีที่สุด้” หลีเหย่กล่าว อีกว่า “พวกเราไม่สามารถใช้พลังจิต หยางหลิงที่มีตบะสูงกว่าพวก
เรากมใช้ไม่ได้้เหมือนกัน หึ อยู่ๆ ข้ากมค้นพบว่ากำาลังกายของเจ้าน่าจะ เอามาใช้ได้้แล้วในเวลานี้”
เมื่อพูด้จบเขากมเป็นฝ่ายถอยหลังออกไป จนกระทั่งถอย ไปอยู่ด้้านหลังเนี่ยเทียนถึงได้้หยุด้ชะงัก
“มอบให้เจ้าแล้ว ข้าไม่ถนัด้การต่อสู้ เจ้าเหมนไหมว่าข้า อ้วนขนาด้นี้ หากต่อยตีกันขึ้นมากมต้องแพ้แน่ๆ” หลีเหย่ปลุกระด้มให้ เนี่ยเทียนไปต่อสู้
“หลีเหย่ หัวเทียน สามคนนั้นยกให้พวกเจ้า หยางหลิง ข้าจัด้การเอง” เผยฉีฉีเริ่มแบ่งคู่ต่อสู้
“ด้ี! ด้ีมาก!” หยางหลิงที่ถูกนางดู้หมิ่นมานานไม่โกรธ แต่กลับหัวเราะ “ข้าอยากจะรู้นักว่านางมารเผยแห่งเมืองโพ่เมี่ยจะ ร้ายกาจแค่ไหนกันเชียว! ก่อนหน้านี้ตอนอยู่ในเทือกเขาฮว้านคงเจ้า อาศัยเวทลับห้วงมิติสังหารคนเปลวอัคคีของข้าไปไม่น้อย วันนี้ข้ากม จะเด้ินลากศพเจ้าออกไปจากที่นี่!”
YOU MAY ALSO LIKE
