ราชา ผู้สยบสองภพ แห่งสวรรค์และปฐพี - บทที่ 252 ลูกเล่นใหม่

“อู้!”

ระหว่างที่พูด้เนี่ยเทียนกมขยับเข้าไปใกล้คนที่โด้นฟอาผ่าและ กำาลังโซเซถอยหลังอย่างรวด้เรมว

คนผู้นั้นมีตบะกลางสวรรค์ ตอนนี้ทั่วเรือนกายมีสะเกมด้ สายฟอาแลบออกมา บนศีรษะเกิด้เป็นควันลอยกรุ่น เหมนได้้ชัด้ว่าบาด้ เจมบไม่น้อย

วินาทีที่เนี่ยเทียนพาสนามแม่เหลมกยุ่งเหยิงเข้ามาใกล้เขา เขากมสัมได้้ถึงความไม่ชอบมาพากลทันที

ทว่ายังไม่ทันรอให้เขาโต้ตอบอะไรกลับไป สนามแม่เหลมก ของเนี่ยเทียนกมปกคลุมเขาไว้ภายในแล้ว

พอเข้ามาอยู่ในสนามแม่เหลมก พลังวิญญาณในร่างของ เขากมสูญเสียการควบคุม แม้แต่พลังจิตในมหาสมุทรจิตวิญญาณกมยัง วุ่นวายไม่เป็นระเบียบ

อย่าว่าแต่เขาเลย ต่อให้เป็นผู้แขมงแกร่งขอบเขตต้นสวรรค์ หากทะเล่อทะล่าเข้ามาในสนามแม่เหลมกยุ่งเหยิงแห่งนี้กมคงถูกพลัง ต่างๆ บิด้เบือน ร่างกาย มหาสมุทรจิตวิญญาณ รวมไปถึงพลัง วิญญาณในร่างล้วนต้องเสียการควบคุมไปในชั่วพริบตา

แน่นอนว่าเขากมไม่ใช่ข้อยกเว้น

“ตูม!”

หมัด้ที่ลุกโชนไปด้้วยเปลวไฟคล้ายค้อนเพลิงได้้ทุบลงมาที่ หน้าอกของคนผู้นั้นอย่างแรง

คนผู้นี้ถูกสายฟอาก่อกวนและบาด้เจมบสาหัสอยู่นานแล้ว พอมาถูกหมัด้อันตรายของเนี่ยเทียนเข้าไป กระดู้กตรงหน้าอกของ เขาจึงแตกละเอียด้ ประกายแสงแห่งชีวิตในด้วงตาพลันจางหาย ส่วนร่างของเขากมกระเด้มนออกไปจากสนามแม่เหลมกยุ่งเหยิง

ยังไม่ทันร่วงลงพื้น คนผู้นี้กมกระอักเลือด้ออกมาคำาใหญ่ แล้วขาด้ใจตายคาที่ไปทันที

เนี่ยเทียนแสยะปากยิ้ม เด้ินเตร่ขึ้นไปข้างหน้า แล้วนั่ง ยองๆ กวาด้เอากำาไลเกมบของที่อีกฝ่ายสวมไว้ออกมา จากนั้นกมค้นหา ไปตามเสื้อผ้าของเขา หมายจะค้นหาวัตถุมีค่าอื่นๆ

“พวกกระจอกๆ อีกคนหนึ่งแล้ว”

เนี่ยเทียนที่ไม่ได้้ผลพวงเหนือจากที่คาด้การณ์ไว้ใช้กระแส จิตกลุ่มหนึ่งกวาด้มองไปในกำาไลเกมบของของคนผู้นั้น เหมนแค่ว่ามี เพียงหินวิเศษหนึ่งร้อยก้อนและวัตถุเลมกๆ น้อยๆ บางอย่างที่ไม่มี ราคาค่างวด้อะไร

ไม่มีเวลามาใช้กับการค้นตัวศพมากนัก เนี่ยเทียนหมุนตัว กลับมาแล้วเด้ินเข้าไปในขอบเขตที่คนทั้งหกต่อสู้กับกะโหลกเลือด้อีก ครั้ง

นับตั้งแต่ที่เนี่ยเทียนปรากฏตัวแล้วเอ่ยข้อเสนอให้กับพวก ไฉ่โยวแห่งกะโหลกเลือด้ จนกระทั่งเขาสังหารผู้ที่บาด้เจมบสาหัสคน นั้นกมใช้เวลาไปแค่สิบกว่าวินาทีเท่านั้น

ทั้งสองฝ่ายที่ประมือกันเด้ิมทีไม่มีใครสนใจเขา ส่วนไฉ่โยว แม้แต่มองเขากมยังไม่ทำา

ในสายตาของไฉ่โยวและคู่ต่อสู้ของไฉ่โยว เนี่ยเทียนที่มี เพียงตบะท้ายสวรรค์ ซึ่งเป็นขอบเขตที่อ่อนด้้อยกว่าทุกคนถึงหนึ่ง ระด้ับ บทบาทเลมกๆ เช่นนี้ไม่มีความสำาคัญ มิอาจส่งผลกระทบใด้ๆ ต่อสถานการณ์ได้้

และกมด้้วยเหตุนี้ ไฉ่โยวจึงไม่คิด้จะพิจารณาข้อเสนอของ เนี่ยเทียนเลยแม้แต่นิด้เด้ียว คิด้แค่ว่าเนี่ยเทียนคงเป็นพวกว่างจัด้จน ไม่มีอะไรทำา

ทว่าหลังจากที่เนี่ยเทียนฉวยโอกาสสังหารผู้ที่มีขอบเขต กลางสวรรค์ช่วงต้นซึ่งได้้รับบาด้เจมบในชั่วเวลาแค่สายฟอาแลบ ไม่ว่า จะเป็นไฉ่โยวหรือศัตรูของไฉ่โยวต่างกมหันมามองเนี่ยเทียนอย่างอด้ไม่ ได้้

เนี่ยเทียนในตอนนี้เนื่องด้้วยชุบหลอมร่างกายอย่างต่อ เนื่อง บนร่างกายของเขาจึงมีพลังที่น่าครั่นคร้าม

เมื่อเผชิญหน้ากับสายตาของไฉ่โยว เนี่ยเทียนกมยิ้มอย่าง สง่างามแล้วกล่าวว่า “หึ คนเมื่อครู่นี้ถือซะว่าเป็นการชด้ใช้ค่าเสีย หาย ยกให้เปล่าๆ”

ที่คนเมื่อครู่ถูกฆ่าอย่างง่ายด้ายกมเพราะถูกสายฟอาทำาให้ บาด้เจมบหนักมาก่อน เนี่ยเทียนเองกมรู้ว่าตนเอาชนะได้้โด้ยไม่ต้อง เปลืองแรง ด้ังนั้นจึงไม่คิด้รวมอยู่ในบัญชี

“เพีกยะๆๆ!”

ไฉ่โยวโบกถุงมือกลางอากาศกมีเสียงประหลาด้ส่งผ่านมา บีบให้คู่ต่อสู้คนหนึ่งที่มีขอบเขตเด้ียวกันกับเขาต้องถอยร่น

เขาถือโอกาสถลึงตาดุ้ด้ันใส่ผู้ที่มือทั้งสองถือกระบี่เล่ม กว้างคนนั้น “จ้าวเฟิง ไสหัวไปซะ! ข้าคนเด้ียวกมากพอที่จะรับมือ กับพวกเขาสองคน ไม่จำาเป็นต้องให้เจ้ามาช่วย!”

ตรงหน้าท้องของสมาชิกของกะโหลกเลือด้นามว่าจ้าวเฟิ งมีเลือด้ไหลนอง คนดุ้ร้ายสองคนที่มักจะปอวนเปี้ยนอยู่นอกเมืองโพ่ เมี่ยเป็นประจำายังคงตามติด้ประชิด้ด้้านหลังของเขา

หลังจากที่ตวาด้ไปหนึ่งประโยค ไฉ่โยวกมหันกลับมามอง เนี่ยเทียนด้้วยสายตาลึกล้ำาหนึ่งครั้งแล้วกล่าวว่า “นับแต่นี้ไป คนที่

เจ้าสังหารได้้ หากเป็นขอบเขตกลางสวรรค์ช่วงต้น ข้าจะให้เจ้าแปด้ ร้อยหินวิเศษ ไม่ว่าเจ้าใช้วิธีการใด้ หากกำาจัด้กลางสวรรค์ขั้นกลาง ได้้คนหนึ่ง ข้ากมจะให้เจ้าสองพันหินวิเศษ!”

“ช่วงกลางน่ะหรือ…” เนี่ยเทียนลังเลอยู่เลมกน้อยกมพยัก หน้ารับทันที “ข้าจะพยายามกมแล้วกัน”

“โจวชี! เจ้าจงสังหารเจ้าเด้มกที่ไม่รู้จักที่ตายผู้นั้นให้แก่ข้า!”

บนใบหน้าของผู้ที่มีขอบเขตกลางสวรรค์ช่วงท้ายคนหนึ่งที่ กำาลังล้อมโจมตีไฉ่โยวเตมไปด้้วยความหงุด้หงิด้ เขาควบคุมกรงเลมบ แหลมคมคู่หนึ่งให้ตะกุยมาตรงหน้าท้องของไฉ่โยว

กรงเลมบแหลมคมคู่นั้นเป็นสีเทาเงิน มีรอยสนิมกระด้ำากระ ด้่าง ทว่าเมื่อคำารามเข้ามาใกล้กลับปลด้ปล่อยจุด้แสงสีขาวหม่นออก มาเป็นระยะ

จุด้แสงสีขาวหม่นที่สาด้ส่องออกมาจากในกรงเลมบ แหลมคมคู่นั้นคล้ายแฝงเร้นไว้ด้้วยพิษร้ายแรง ทุกครั้งไฉ่โยวได้้แต่ใช้ ถุงมือไปปะทะ แต่กลับไม่กล้าใช้เลือด้เนื้อไปสัมผัสโด้ยตรง

โจวชีที่คนผู้นั้นเรียกกมีตบะกลางสวรรค์ช่วงต้นเช่นกัน เด้ิมทีเขากำาลังไล่ล่าจ้าวเฟิง พอได้้ยินคำาสั่งของหัวหน้า โจวชีจึงหมุน ตัวกลับมาหาเนี่ยเทียน

“ไป!”

ไม้เท้าหัวเสือชิ้นหนึ่งบินพรวด้ออกมาจากมือของโจวชี

ขณะที่ไม้เท้าหัวเสือบินฉวัด้เฉวียนอยู่กลางอากาศกมีเสียง เสือคำารามด้ังออกมา เสือขนาด้ใหญ่ยักษ์สีขาวตนหนึ่งลอยพรวด้ ออกมาจากตรงส่วนหัวของไม้เท้าหัวเสือ เสียงคำารามดุ้ร้ายนั่นก่อ กลายมาเป็นคลื่นระลอกหนึ่งที่เล่นงานพลังจิตโด้ยเฉพาะ

น่าเสียด้ายที่พอคลื่นกระแสจิตนั้นเข้ามาอยู่ในสนามแม่ เหลมกกลับกระเพื่อมแล้วหายไปอย่างไร้ร่องรอย

แม้แต่ไม้เท้าหัวเสือเองกมตามที่พอบินเข้ามาในสนามแม่ เหลมกยุ่งเหยิง เสือขาวใหญ่ยักษ์ที่ลอยออกมากมถูกบิด้เบือนและพร่า เลือนไปในพริบตา

จิตวิญญาณของเสือขาวถูกสนามแม่เหลมกบิด้เบือนและฉีก กระชากออกเป็นชิ้นๆ

เสือขาวส่งเสียงร้องคำารามด้้วยความเจมบปวด้ วิญญาณที่ แตกออกเป็นเสี่ยงๆ กลับมารวมกันอยู่ในไม้เท้าหัวเสืออีกครั้ง

โจวชีหน้าเปลี่ยนสีในบัด้ด้ล

ด้้านในของไม้เท้าหัวเสือนั้นผนึกเศษวิญญาณของเสือขาว ระด้ับสี่ตัวหนึ่งเอาไว้ สัตว์วิเศษระด้ับสี่เทียบเคียงได้้กับผู้ฝึก ลมปราณขอบเขตต้นสวรรค์ ต่อให้เป็นเพียงแค่เศษวิญญาณกมยังมี

ปราณแห่งการสังหารที่น่าหวาด้กลัวมากพอจะทำาให้มหาสมุทรจิต วิญญาณของผู้ที่ขอบเขตต่ำากว่าวุ่นวายได้้

ตามความคิด้ของโจวชี ขอแค่เนี่ยเทียนได้้รับผลกระทบ จากวิญญาณของเสือขาวตัวนั้น เขากมจะสังหารเนี่ยเทียนได้้อย่าง รวด้เรมวโด้ยไม่ต้องเปลืองแรงแม้สักกะผีก

แต่เขากลับคาด้ไม่ถึงว่าพอไม้เท้าหัวเสือและเศษวิญญาณ ของเสือขาวเข้ามาใกล้เนี่ยเทียนในระยะสามเมตรกมพากันเสียการ ควบคุมทันที

ใจของโจวชีพรั่นพรึง ด้ังนั้นจึงไม่กล้าเข้าไปใกล้เนี่ยเทียน เมื่อเหมนว่าเนี่ยเทียนเด้ินยิ้มแปอนเข้ามาใกล้ เขาที่มองไม่ออกถึงความ ตื้นลึกของเนี่ยเทียนกมได้้แต่คอยหลบเลี่ยงไปเรื่อย

“ฟู่วๆ!”

ในสนามแม่เหลมกยุ่งเหยิง เนี่ยเทียนกางนิ้วทั้งสิบออก เปลวเพลิงเป็นกลุ่มๆ ราวงูวิเศษกมบินออกมาจากปลายนิ้วของเขา

เมื่อถูกจิตวิญญาณของเขาควบคุม งูไฟหลายตัวกมล้อมวน ไปทั่วร่างของโจวชี พวกมันบินไปบินมาและขยับเคลื่อนไหวไปตาม ความคิด้ของเนี่ยเทียน

อาศัยงูเพลิงสิบตัวที่เกิด้จากการรวบรวมของคาถาวิเศษ เปลวเพลิง เนี่ยเทียนจำากัด้ให้โจวชีอยู่ในขอบเขตที่เลมกมาก และเขา กมเป็นฝ่ายถูกบีบให้เข้ามาใกล้สนามแม่เหลมกมากขึ้นเรื่อยๆ

เวลาเด้ียวกันนั้น ใจของเนี่ยเทียนกระตุกและพลันยกมือ ขึ้น ใช้เวทลับหนึ่งที่ได้้จากในด้ินแด้นลึกลับมารวบรวมปราณ วิญญาณฟอาด้ิน

“อู้ๆ!”

พอเหมนปราณวิญญาณสกปรกที่ตลบอบอวลอยู่ทั่วเทือก เขาฮว้านคงมารวมกันจากแปด้ทิศ มุมปากของเนี่ยเทียนกมยกยิ้มแล้ว หยุด้ยืนนิ่งอยู่ที่เด้ิม

ไม่นานหลังจากนั้นกลางฝ่ามือของเนี่ยเทียนกมค่อยๆ มีลูก ปราณวิญญาณขนาด้ประมาณแตงโมหนึ่งลูกรวมตัวกันขึ้นมาอย่าง เงียบเชียบ

ลูกปราณวิญญาณนี้ไม่เหมือนกับที่เขารวบรวมขึ้นมาใน ด้ินแด้นลึกลับ และกมไม่เหมือนที่เขาสร้างขึ้นในพระราชวังโบราณ สะเกมด้ด้าวด้้วย

ลูกปราณวิญญาณที่สร้างขึ้นในเทือกเขาฮว้านคงเป็นสีเทา ขมุกขมัว ด้้านในปะปนไปด้้วยปราณวิญญาณสกปรก และมีสิ่ง

เจือปนมากมายของต่างอาณาจักรที่เด้ิมทีไม่ควรด้ำารงอยู่ในอาณา จักรเลี่ยคง

ลูกปราณวิญญาณนี้ เนี่ยเทียนไม่กล้าด้ึงเอาพลังวิญญาณ ไปใช้บำาเพมญตบะ เขาแค่เอามาใช้ต่อกรกับศัตรูเท่านั้น

และกมไม่รู้ว่าทำาไม ลูกปราณวิญญาณที่ปะปนไปด้้วยสิ่ง เจือปนของต่างอาณาจักรเมื่อมาอยู่ในสนามแม่เหลมกยุ่งเหยิงถึงได้้ พลุ่งพล่านอย่างมาก

ในลูกปราณวิญญาณสีเทาเหลือบน้ำาตาลนั้นมีพลังงาน แปลกประหลาด้มากมายที่เหมนได้้ชัด้ว่ามีที่มาต่างกัน ต่างฝ่ายต่าง ปะทะกันเอง ซึ่งกำาลังพุ่งชนกันและระเบิด้ออกอย่างต่อเนื่องอยู่ในลูก ปราณวิญญาณ

“ฟิ้ว!”

กระแสจิตกลุ่มหนึ่งชักนำาลูกปราณวิญญาณสีเทาขมุกขมัว นั่นให้ไปกระแทกใส่โจวชีอย่างแรง

การปะทะกัน และการระเบิด้ในขอบเขตเลมกๆ ที่เกิด้ขึ้น ภายในลูกปราณวิญญาณนั้น ทำาให้ลูกปราณวิญญาณยังไม่ทัน กระทบโด้นตัวโจวชีกมระเบิด้ตูมออกมาก่อน

เมื่อลูกปราณวิญญาณระเบิด้กระจาย แสงสีเทา สีน้ำาตาล สีม่วงอ่อน สีเขียวกมพลันถูกสาด้กระเซมนออกมาด้้วย

แสงที่แตกต่างกันเหล่านั้นล้วนคือพลังงานประหลาด้ใน อาณาจักรเลี่ยคงที่ถูกทำาให้สกปรก เวลานี้แสงเหล่านั้นเป็นเหมือน เมมด้ฝนที่มีห้าสีซึ่งปกคลุมโจวชีให้อยู่ภายในขอบเขตทั้งหมด้ของมัน

“เปรีกยะๆๆ!”

พลังงานประหลาด้เมื่อสาด้มาโด้นร่างของโจวชีกมทำาให้ ม่านแสงพลังวิญญาณสีขาวอ่อนที่โจวชีใช้ปองกันตัวเองพลันระเบิด้ ออกเป็นชิ้นเลมกชิ้นน้อย

และเวลานี้เอง งูไฟวิเศษสิบตัวที่เลื้อยวนอยู่รอบกายโจวชี กมกรูกันพุ่งเข้าใส่หน้าอกและหัวใจทางด้้านหลังของโจวชี

สะเกมด้แสงห้าสีที่มาจากต่างอาณาจักรกมกลายมาเป็นหยาด้ ฝนเลมกละเอียด้ที่สาด้ลงบนร่างของโจวชี

ภายใต้การรุกรานเข้ากัด้กินของงูไฟและสิ่งเจือปนจำานวน มากจากต่างอาณาจักร โจวชีกรีด้ร้องโหยหวน เรือนกายที่มีเลือด้เนื้อ นั่นมีส่วนหนึ่งที่ถูกกัด้กร่อนและพริบตาเด้ียวกมแหลกเละ

มีส่วนหนึ่งที่ไหม้เกรียมส่งกลิ่นคาว และยังมีอีกส่วนหนึ่งที่ เส้นเอมนปูด้โปนคล้ายหลอด้เลือด้จะระเบิด้ออกมา

ขณะที่โจวชียังคงร้องโหยหวนด้้วยความเจมบปวด้ ร่างของ เขากมค่อยๆ อ่อนยวบลงไปกองกับพื้น ปราณเลือด้เนื้อที่ส่งออกมา

จากร่างของเขาเริ่มเปลี่ยนมาเป็นอ่อนแอ จนกระทั่งหายไปหมด้ใน ที่สุด้

“หินวิเศษแปด้ร้อยก้อน!” ไฉ่โยวกล่าวด้้วยน้ำาเสียงทุ้ม หนัก แล้วใช้สายตาชื่นชมและให้กำาลังใจมองไปยังเนี่ยเทียน บอก เป็นนัยให้เขาทำาต่อไป

สมาชิกของกะโหลกเลือด้อีกสองคนพอเหมนวิธีการที่ มหัศจรรย์ของเนี่ยเทียน ทั้งเหมนว่าเนี่ยเทียนฆ่าศัตรูที่มีตบะกลาง สวรรค์ช่วงต้นไปได้้อีกคนหนึ่ง พวกเขากมีสีหน้าฮึกเหิม ความกด้ด้ัน ลด้ลงไปมาก

“เอาะ?”

หลังจากที่โจมตีได้้ผล เนี่ยเทียนไม่ได้้ฉวยโอกาสไล่ล่าผู้ที่มี ขอบเขตกลางสวรรค์ช่วงต้นคนสุด้ท้ายที่เหลืออยู่ต่อ

เขายืนอึ้งอยู่ที่เด้ิม มองเหม่อไปยังโจวชีที่นอนตายอยู่บน พื้น มีความรู้สึกว่าการตายของโจวชีไม่ค่อยเกี่ยวข้องกับงูไฟทั้งสิบ ตัวนั้นเท่าไหร่นัก

เขารู้สึกว่าการตายของโจวชีเป็นเพราะลูกปราณวิญญาณ ที่ระเบิด้ออกมากกว่า

“ลูกปราณวิญญาณ!”

นัยน์ตาของเนี่ยเทียนฉายแสงประหลาด้ใจ เขาพลันค้น พบวิธีการต่อสู้อีกแบบหนึ่งที่ค่อนข้างเหมาะสมให้เขานำามาใช้ใน เทือกเขาฮว้านคง หรืออาจจะเหมาะกับการนำาไปใช้กับตลอด้ทั้ง อาณาจักรเลี่ยคงเลยกมได้้

—ยืมใช้ปราณวิญญาณฟอาด้ินที่สกปรก!

เวทลับรูปแบบหนึ่งที่เขาฝึกมาจากด้ินแด้นลึกลับ สามารถชักนำาปราณวิญญาณฟอาด้ินให้มารวมตัวกันเป็นลูกกลมๆ ได้้ ซึ่งแม้แต่ปราณวิญญาณที่สกปรกเองกมสามารถนำามารวมกันได้้ เหมือนกัน

ปราณวิญญาณที่สกปรกถูกเวทลับนั้นรวบรวมให้เข้า มาอยู่ด้้วยกัน เกิด้การปะทะกันเองจนอยู่ในสภาพที่ไม่มั่นคงถึงขีด้สุด้ ทว่ากลับมีพลังงานยุ่งเหยิงที่แขมงแกร่งผิด้ปกติ!

โจวชีมีขอบเขตกลางสวรรค์ช่วงต้น หลังจากโด้นสิ่ง เจือปนหลากหลายชนิด้ในปราณวิญญาณที่ระเบิด้ออกรุกเข้ากัด้กิน ไม่เพียงแต่ม่านแสงปองกันกายที่ระเบิด้กระจายในชั่วพริบตา ร่างกายที่มีเลือด้เนื้อของเขากมถูกกัด้กร่อนอย่างรวด้เรมว และตายไป ด้้วยสภาพอเนจอนาถในเวลาไม่นาน

เมื่อผ่านการโจมตีครั้งนี้ ทำาให้ใจเขาพลันตระหนักได้้ว่า ลูกปราณวิญญาณที่ถูกเวทลับนั้นชักนำาให้สิ่งเจือปนของต่าง

อาณาจักรมารวมกัน บางทีอาจกลายมาเป็นอาวุธสังหารชิ้นใหญ่ที่ ทำาให้เขาทำาตัวกำาเริบเสิบสานได้้ในอาณาจักรเลี่ยคง!

“ลองดู้อีกครั้ง!”

เนี่ยเทียนคึกคัก หัวเราะอย่างบ้าคลั่งอยู่ในใจ แล้วกมใช้ วิธีการเช่นเด้ิมมาสร้างลูกปราณวิญญาณที่มีขนาด้พอๆ กันกับลูก ก่อนหน้านี้ออกมา

ลูกปราณวิญญาณยังคงเป็นสีเทาขมุกขมัว เขาใช้พลัง ในการรับสัมผัสที่พิเศษของทิพย์จักษุข้างหนึ่งลองสังเกตดู้กมพบว่าใน ลูกปราณวิญญาณที่มีขนาด้ประมาณลูกแตงโมนี้มีพลังงานที่ไม่ บริสุทธิ์อย่างน้อยหกชนิด้

พลังงานหกชนิด้นั้นมีทั้งที่ซุกซ่อนพิษร้าย มีทั้งกลิ่น คาวแสบจมูก มีทั้งความเยมนน่าสะพรึงกลัว มีทั้งความพลุ่งพล่านยาก จะควบคุม มีทั้งบิด้เบือนจิตใจและสติ และมีทั้งเปิด้ความว่างเปล่า

พลังงานหกชนิด้ที่ไม่เหมือนกัน อันที่จริงกมีต้นกำาเนิด้ เด้ียวกันกับปราณวิญญาณ ทว่ากลับมาจากนอกอาณาจักร หรือไม่กม อยู่ในจุด้ลึกของกระแสความวุ่นวายบางอย่าง

พลังงานที่แตกต่างกันเหล่านั้นเด้ิมทีควรจะอยู่ กระจัด้กระจายกันไปตามปราณวิญญาณฟอาด้ินที่สกปรก

ทว่าพอถูกชักนำาให้มารวมอยู่ด้้วยกัน พลังงานหกชนิด้ ที่เด้ิมทีไม่ควรจะมีปัญหาอะไรกลับเริ่มปะทะกันเองเพราะอยูใกล้กัน เกินไป ต่างฝ่ายต่างสัมผัสเข้าด้้วยกันอย่างต่อเนื่องจนเกิด้เป็นความ พลุ่งพล่าน

นี่เป็นเหตุให้พลังงานต่างๆ ในลูกปราณวิญญาณพลัน เปลี่ยนมาเป็นคลุ้มคลั่ง และไปกระตุ้นอานุภาพของลูกปราณ วิญญาณ

“ลูกปราณวิญญาณหนึ่งลูกกมคือการรวมตัวกันของ สนามแม่เหลมกขนาด้เลมกแห่งหนึ่ง อีกทั้งยังสามารถระเบิด้ออกได้้ ตลอด้เวลา!”

“เยี่ยมไปเลย!”

เนี่ยเทียนที่จับความมหัศจรรย์ของมันได้้ บนใบหน้าจึง เผยความปิติยินด้ีคล้ายได้้รับของเล่น จึงรีบบังคับลูกปราณวิญญาณ ลูกใหม่ให้ไปโจมตีผู้ที่มีขอบเขตกลางสวรรค์ช่วงต้นคนสุด้ท้าย

คนผู้นั้นกำาลังล้อมโจมตีสมาชิกของกะโหลกเลือด้ที่ถือ ทวนยาวสีด้ำาสนิท เขามองเหมนลูกปราณวิญญาณแปลกประหลาด้ที่ สังหารโจวชีบินเข้ามาทางตัวเองกมตกใจจนตัวสั่น

แม้แต่สมาชิกของกะโหลกเลือด้ที่ถือทวนยาว รวมไป ถึงคนอีกคนหนึ่งที่ล้อมโจมตีเขาอยู่ซึ่งมีขอบเขตกลางสวรรค์ช่วง

กลางต่างกมแสด้งสีหน้าตกตะลึงเพราะการลอยเข้ามาของลูกปราณ วิญญาณลูกนั้น

ก่อนหน้านี้พวกเขากมสังเกตเหมนแล้วว่าลูกปราณ วิญญาณนั่นยังไม่ทันโด้นตัวโจวชีกมระเบิด้เองก่อนระหว่างทาง

ลูกปราณวิญญาณที่ระเบิด้ออกจะปลด้ปล่อยสะเกมด้ แสงและสิ่งเจือปนจากต่างอาณาจักรห้าสีหกแสงออกมา คล้ายฝน เมมด้ใหญ่ที่โปรยปราย แทบจะไม่ต่างอะไรไปจากการโจมตีอย่างหนึ่ง

ภาพเหตุการณ์ประหลาด้เมื่อครู่นี้ทำาให้เขาเข้าใจว่าเนี่ย เทียนไม่สามารถควบคุมลูกปราณวิญญาณให้ระเบิด้ออกในพื้นที่ที่ กำาหนด้ หรือบุคคลที่กำาหนด้ได้้

หลังจากที่ลูกปราณวิญญาณระเบิด้ออก สะเกมด้แสง และสิ่งเจือปนมากมายกมจะกระจายตัวออกไปรอบทิศราวกับนางฟอาที่ โปรยด้อกไม้ และเกรงว่ามันคงไม่แบ่งเปอาหมายที่โจมตีด้้วยว่าเป็น คนกันเองหรือเป็นศัตรู

“เอ่อ…”

เมื่อลูกปราณวิญญาณล่องลอยมา คนสามคนที่ต่อสู้กัน อยู่ทางฝั่งนั้นจึงหนีกระเจิงกันไปสี่ทิศ ทำาให้เนี่ยเทียนงุนงง สีหน้ากม แปลกประหลาด้อย่างบอกไม่ถูก

เขาเองกมเข้าใจด้ีว่าเจ้าสามคนนั้นคงจะมองออกว่าเขา ไม่สามารถควบคุมไม่ให้ลูกปราณวิญญาณคลุ้มคลั่งและระเบิด้ออก ได้้ด้ังใจ