ราชา ผู้สยบสองภพ แห่งสวรรค์และปฐพี - บทที่ 254 ตีแตกพันธนาการ!
กระจกทองสัมฤทธิ์บานหนึ่งถูกหูหันโยนออกไปจากมือ
กระจกทองสัมฤทธิ์นั้นเปล่งประกายแวววาว มันพุ่งทะยาน อยู่ภายใต้ท้องฟอารัตติกาล เวลาเพียงแค่สามชั่วลมหายใจกมบินมา หยุด้อยู่เบื้องหน้าเนี่ยเทียน
กระจกทองสัมฤทธิ์ขัด้ขวางหนทางข้างหน้าของเนี่ยเทียน แล้วพลันปล่อยประกายแสงเจิด้จ้า แสงวิญญาณหลายชั้นที่คล้ายทั้ง ผิวน้ำาและคล้ายทั้งกระจกโปร่งใสแผ่ขยายออกมา กลายมาเป็น กำาแพงกางกั้นโปร่งใสที่ปิด้ผนึกไม่ให้เนี่ยเทียนหนีออกไปได้้
“ตูม!”
พอสนามแม่เหลมกที่ทอด้ยาวออกไปห้าเมตรสัมผัสเข้ากับ กำาแพงแสงวิเศษที่ราวกับกระจกบานหนึ่งนั้น กำาแพงแสงวิเศษกม พลันบิด้เบือน
ระลอกคลื่นเป็นวงๆ กระเพื่อมออกมาจากในกำาแพงพลัง วิญญาณ กระจกทองสัมฤทธิ์ที่อยู่ตรงกลางของกำาแพงพลังวิญญาณ พลันมีภาพเรือนกายของเนี่ยเทียนสะท้อนอยู่ภายใน
พลังพันธนาการระลอกหนึ่งก่อกำาเนิด้ขึ้นภายในกระจก ทองสัมฤทธิ์ คล้ายกำาลังกักกันภาพมายาของเนี่ยเทียนที่อยู่ในกระจก
ทว่าเนี่ยเทียนที่อยู่ท่ามกลางสนามแม่เหลมกบิด้เบือนกลับ รู้สึกได้้ว่าเรือนกายของเขาราวกับถูกน้ำาแขมงเยมนเยียบจับตัวเข้าจน แขมง การเคลื่อนไหวจึงถูกจำากัด้ไปด้้วย ร่างของเขาที่กำาลัง วิ่งห้อกลับหยุด้ชะงักอยู่กับที่ ใบหน้าเผยแววด้ิ้นรน
“ฟู่วๆ!”
จุด้ที่สนามแม่เหลมกสัมผัสเข้ากับกำาแพงพลังวิญญาณ มี แสงวิเศษเป็นจุด้ๆ เปล่งประกายวาววับ กำาแพงที่ก่อตัวขึ้นมาจากใน กระจกทองสัมฤทธิ์ค่อยๆ แตกทลายออก
หูหันเด้ินเข้ามาถึงช้าๆ แล้วจึงเอ่ยด้้วยน้ำาเสียงอ่อนโยน “หัวเทียน เจ้าอย่าได้้โทษข้า ข้าเองกมถูกบีบให้ต้องทำาเช่นนี้เหมือน กัน น้องชายของข้าถูกเด้ือนด้ับจับตัวไป หากข้าคิด้จะคืนอิสรภาพให้ แก่เขากมีเพียงต้องทำาสิ่งที่ข้าไม่ยินด้ีให้กับเด้ือนด้ับเท่านั้น เจ้ากับหลี เหย่สนิทสนมกันไม่น้อย ทางฝ่ายเด้ือนด้ับเองกมแค่ต้องการใช้เจ้ามา แลกเปลี่ยนข่าวที่มีประโยชน์นิด้ๆ หน่อยๆ จากหลีเหย่เท่านั้น”
“พวกเขาคงไม่คิด้จะเอาชีวิตเจ้าหรอก”
หูหันมองดู้แล้วเหมือนกำาลังอธิบายให้เนี่ยเทียนฟัง แต่ใน ความเป็นจริงแล้วนางกมแค่ปลอบใจตัวเอง เพื่อลด้ความละอายใจ ของตัวเองกมเท่านั้น
เนี่ยเทียนไม่มีความแค้นใด้กับนาง ทว่าเพื่อช่วยน้องชาย ของตัวเอง นางกลับลงมือต่อเนี่ยเทียน ใช้การจับกุมตัวเนี่ยเทียน แลกมาด้้วยการที่เด้ือนด้ับจะทำาอันตรายน้องชายของนางน้อยลง
ในใจนางรู้ด้ีว่าหม่าจิ่วแห่งเด้ือนด้ับนั้นใจคอโหด้เหี้ยม อำามหิตเพียงใด้ หากไม่ใช้เนี่ยเทียนแลกข่าวที่มีประโยชน์มาจากหลี เหย่ หม่าจิ่วต้องลงมือสังหารเนี่ยเทียนอย่างแน่นอน
ทว่าหลังจากที่นางเหมนนิ้วมือข้างนั้นของน้องชาย นางกม ไม่มีเวลามาคิด้อะไรให้วุ่นวายอีกแล้ว
เพื่อน้องชายของนาง อย่าว่าแต่ต้องเสียสละเนี่ยเทียนที่ นางไม่รู้จักเลย ต่อให้ต้องเสียสละตัวเอง นางกมจะยอมเชื่อฟังแต่โด้ย ด้ี
“อาะ?”
เมื่อเด้ินมาได้้ครึ่งทาง หูหันกมขมวด้คิ้วมุ่น ด้วงตาฉายแวว แปลกใจ
นางเหมนว่ากำาแพงพลังวิญญาณที่กระเพื่อมออกมาจากใน กระจกทองสัมฤทธิ์กลับค่อยๆ พังทลายลงในช่วงระยะเวลาสั้นๆ
สนามแม่เหลมกแปลกประหลาด้ที่โอบล้อมอยู่รอบกายของ เนี่ยเทียนนั้นลึกลับเกินคาด้เด้า หลังจากที่มันบิด้เบือนกำาแพงพลัง
วิญญาณนั่นแล้วกมยังคงค่อยๆ ทอด้ยาวเข้าไปยังกระจกทองสัมฤทธิ์ ที่ลอยตัวอยู่กลางอากาศด้้วย
เงาร่างของเนี่ยเทียนที่สะท้อนออกมาจากในกระจกทอง สัมฤทธิ์เหมนเพียงแค่ใบหน้าที่หล่อเหลาเยมนชา มองไม่ออกถึงความ ตกใจลนลานใด้ๆ
หูหันจึงแอบระวังตัวมากขึ้นแล้วหยิบลูกกลมสีแด้งเข้มลูก หนึ่งออกมาจากในกำาไลเกมบของช้าๆ กลางลูกกลมมีเปลวเพลิงร้อน แรงคล้ายแฝงเร้นไว้ด้้วยพลังเปลวเพลิงที่เด้ือนพล่านถึงขีด้สุด้
ในเมื่อหูหันเข้าใจการหลอมอาวุธ นอกจากเวทคาถาพลัง วิญญาณอันเป็นรากฐานแล้ว นางยังฝึกวิชาวิเศษอีกอย่างหนึ่งซึ่งถือ เป็นเวทลับธาตุไฟ
กระจกทองสัมฤทธิ์ได้้มาจากการที่นางใช้พลังวิญญาณใน มหาสมุทรวิญญาณผสมรวมกับเวทลับที่มหัศจรรย์อย่างหนึ่งกระตุ้น มันออกมา
เมื่อเหมนว่ากระจกทองสัมฤทธิ์ไม่ได้้ประสิทธิผลอย่างเตมที่ นางจึงใช้เวทคาถาเปลวเพลิงเตรียมจะจัด้การกับเนี่ยเทียนก่อนที่จะ มีการเปลี่ยนแปลงใหม่เกิด้ขึ้น
ในสนามแม่เหลมกยุ่งเหยิง เนี่ยเทียนที่ยืนนิ่งที่อยู่ที่เด้ิมมอง กระจกทองสัมฤทธิ์ด้้วยสายตาเยมนชา
เขาสัมผัสได้้อย่างชัด้เจนว่าระหว่างเขาและกระจกทอง สัมฤทธิ์แปลกประหลาด้บาด้นั้นมีความสัมพันธ์ที่ลึกลับอย่างเบาบาง ต่อกัน
กระจกทองสัมฤทธิ์บานนั้นสะท้อนภาพเรือนกายของเขา ออกมา และท่ามกลางความไม่รู้ตัว มันกมใช้เวทลับอย่างหนึ่งที่เขา ไม่รู้จักมาส่งผลกระทบต่อมหาสมุทรจิตวิญญาณของเขา และใช้เวท ลับนั่นมาพันธนาการเรือนกายของเขา
ท่ามกลางขั้นตอนนี้ สนามแม่เหลมกที่ขยายออกไปรอบด้้าน ห้าเมตรกลับไม่มีปฏิกิริยาตอบสนองใด้ๆ
นี่ทำาให้เนี่ยเทียนตกตะลึงระคนแปลกใจเป็นอย่างมาก
“การปิด้ผนึกจิตวิญญาณ…”
เนี่ยเทียนสูด้ลมหายใจเข้าลึกหนึ่งครั้ง บอกให้ตัวเองมีสติ จากนั้นกมแอบใช้พลังของสะเกมด้ด้าวเจมด้ด้วงในมหาสมุทรจิต วิญญาณ
ในมหาสมุทรจิตวิญญาณของเขา สะเกมด้ด้าวเจมด้ด้วง ทยอยกันเปล่งประกายแสงจนเจิด้จ้าบาด้ตา
กลางด้ึกอย่างตอนนี้ บนท้องฟอาราตรีกมีด้วงด้าวด้ารด้าษ ที่ส่องแสงระยิบระยับเช่นกัน
ตอนที่เขากระตุ้นใช้พลังของสะเกมด้ด้าวเจมด้ด้วง เขามอง เหมนได้้อย่างชัด้เจนว่ากลางมหาสมุทรจิตวิญญาณของเขา ร่างกาย ของเขามีเส้นใยเลมกๆ มากมายที่เลมกบางจนมองไม่เหมน
เส้นใยเหล่านั้นคล้ายว่าจะถูกหูหันแอบปล่อยเข้ามาใน ร่างกายเขาตั้งแต่ก่อนที่เขาจะแยกกับหูหันก่อนหน้านั้นแล้ว
เวลานั้นเขาเพิ่งได้้รับหินวิเศษหนึ่งพันหกร้อยก้อนมาจาก ไฉ่โยว จึงเป็นฝ่ายถอนสนามแม่เหลมกยุ่งเหยิงออกด้้วยตัวเอง และใช้ แค่ม่านแสงของกำาไลหยกสีเขียวมาปองกันกาย
“ไม่ได้้มีเจตนาด้ีตั้งแต่แรกจริงๆ ด้้วย!”
เนี่ยเทียนเริ่มตั้งสติขึ้นมาได้้ รู้ว่าเส้นใยที่มองไม่เหมนเหล่า นั้นได้้ถูกหูหันแอบร่ายใส่ไว้บนร่างของเขาตั้งแต่ก่อนหน้านี้แล้ว
เพราะว่าขอบเขตห่างกันมากเกินไป บวกกับที่เขาแบ่ง สมาธิใช้ทิพย์จักษุไปแอบฟังบทสนทนาระหว่างไฉ่โยวและหวังจัว ด้ัง นั้นจึงสัมผัสไม่ถึงมัน
หลังจากหาเหตุผลที่ตัวเองถูกพันธนาการเจอแล้ว สะเกมด้ ด้าวเจมด้ด้วงในมหาสมุทรจิตวิญญาณของเขากมพลันปลด้ปล่อย สะเกมด้แสงด้าวออกมาตามการเปลี่ยนแปลงของจิตใจเขา
แสงด้าวคล้ายมีด้แหลมคมที่ฟันฉับลงไปบนเส้นใยเหล่านั้น ให้แตกทลายลงไปในพริบตา
หูหันที่เด้ินก้าวช้าๆ เข้ามาหาสัมผัสได้้ถึงความผิด้ปกติใน ทันที ด้วงตาของหูหันหด้ตัวลง บนใบหน้าที่งด้งามกมพลันเผยความ เจมบปวด้
“ตบะท้ายสวรรค์! แต่กลับตัด้ขาด้เส้นผนึกจิตวิญญาณ ของข้าได้้!”
ขณะที่หูหันตะลึงพรึงเพริด้อยู่นั้น เนี่ยเทียนกมแค่นเสียงเยมน หนึ่งครั้ง พลังเปลวเพลิงเป็นกลุ่มๆ ลอยออกมาจากในร่างของเขา อย่างบ้าคลั่ง
เปลวเพลิงเหล่านั้นล้อมพันไปทั่วร่างของเขา ขณะที่เส้นใย เลมกบางจนมองไม่เหมนถูกพลังเปลวเพลิงโจมตีกมคล้ายถูกไฟเผาไหม้ พวกมันเปลี่ยนมาเป็นร้อนลวกและละลายไปอย่างง่ายด้าย
และเวลานี้เอง เนี่ยเทียนกมออกแรงด้ิ้นรน
“เปรีกยะๆ!”
เสียงประหลาด้ที่เบาจนแทบไม่ได้้ยินด้ังออกมาจากส่วน แขนและขาของเนี่ยเทียน เส้นใยทั้งหมด้ที่หูหันพันธนาการเขาไว้ถูก ฟาด้ฟันให้ขาด้ออกไปทีละเส้น
และเวลานี้เอง กระจกทองสัมฤทธิ์ที่ล่องลอยอยู่เบื้องหน้า เนี่ยเทียน ภาพสะท้อนของเนี่ยเทียนที่อยู่ด้้านในนั้นกมพลันเปลี่ยนมา เป็นพร่าเลือนไม่ชัด้เจน
ความพร่าเลือนของเรือนกายเขาหมายความเนี่ยเทียน หลุด้พ้นจากพันธนาการของหูหัน กลับคืนสู่อิสรภาพอีกครั้งหนึ่งแล้ว
“อู้!”
เนี่ยเทียนที่ถูกพันธนาการไว้หลายวินาทีกมห้อตะบึงออกไป อีกครั้ง ตอนที่เขาวิ่งผ่านกระจกทองสัมฤทธิ์นั้นกมยังต่อยโครมลงไป บนกระจกนั่นอย่างแรงด้้วย
หมัด้นั้นประดุ้จค้อนหนักอึ้งที่ลุกโชนไปด้้วยเปลวเพลิงซึ่ง ระเบิด้ตูมออกมาอย่างรุนแรง!
“เพล้ง!”
กระจกทองสัมฤทธิ์ที่หูหันใช้พลังจิตหล่อหลอมออกมา พลันปรากฏเป็นรอยแตกละเอียด้ยิบ และไม่สามารถส่องให้เหมนภาพ เหตุการณ์หรือบุคคลใด้ๆ ได้้อีก
“ไป!”
ลูกกลมที่ถูกหูหันหยิบเอามารออยู่ในมือนานแล้วพลันบิน ออกมา มันเป็นเหมือนสายฟอาเปลวเพลิงที่พุ่งด้ิ่งเข้าหาเนี่ยเทียน
กลางลูกกลมมีเปลวเพลิงร้อนแรงซึ่งระหว่างทางกมแลบ แปลบปลาบกลายมาเป็นเมฆเปลวเพลิงไปด้้วย
ด้้านหลังเนี่ยเทียนมีเมฆเปลวเพลิงลอยตามมาติด้ๆ และ มันกมแผ่ขยายมาถึงเหนือหัวของเนี่ยเทียนอย่างรวด้เรมว จากนั้นกมร่วง หล่นลงมา
“อู้ๆๆ!”
ลำาแสงเปลวเพลิงหลายเส้นร่วงลงมาจากในเมฆเปลวเพลิง ไหลรินลงสู่สนามแม่เหลมกยุ่งเหยิง
ในสนามแม่เหลมกยุ่งเหยิงมีธาตุหลายชนิด้ที่ถูกบิด้เบือน อย่างพลุ่งพล่านคล้ายเครื่องกว้านขนาด้ใหญ่ที่กำาลังปั่นกวนลำาแสง เปลวเพลิงเหล่านั้นอย่างบ้าคลั่ง ทั้งยังแยกให้ลำาแสงเปลวเพลิง กระจายออกกลายเป็นจุด้แสงเปลวเพลิง
เมื่อเมฆเปลวเพลิงทั้งผืนลด้ต่ำาลงมากมกลายมาเป็นม่าน แสงเปลวเพลิงที่ปกคลุมอาณาเขตสิบเมตรกลบทับเนี่ยเทียนและ สนามแม่เหลมกยุ่งเหยิงไว้จนหมด้
“ฟู่วๆ!”
ในสนามแม่เหลมกยุ่งเหยิง แสงเปลวเพลิงสาด้กระเซมน พลังงานต่างๆ ที่ธาตุไม่เหมือนกันรุกเข้ากันกิด้แสงเปลวเพลิงเหล่า นั้น ทั้งยังรัด้พันฉีกกระชากอยู่กับม่านแสงเปลวเพลิง
ทว่าลูกกลมสีแด้งเข้มที่ก่อให้เกิด้เมฆเปลวเพลิงกลับ เปลี่ยนมาเป็นหนักอึ้งดุ้จขุนเขา แล้วร่วงลงมาที่ไหล่ของเนี่ยเทียน โด้ยตรง
“ปัง!”
ลูกกลมกระแทกลงบนไหล่ของเนี่ยเทียน เนี่ยเทียนมีความ รู้สึกเหมือนถูกภูเขาลูกใหญ่กด้ทับ พลังโจมตีพลันหยุด้ชะงัก มุมปาก ที่มีคราบเลือด้ไหลออกมา
พลังเปลวเพลิงที่ระเบิด้ออกเริ่มโจมตีเลือด้เนื้อของเขาผ่าน ลูกกลมนั้น และทำาท่าคล้ายจะเผาไหม้ร่างกายของเขาจนทำาให้เขา ขยับตัวอย่างยากลำาบาก
“ตึกๆๆ! ตึกๆ!”
และเวลานี้เอง หัวใจของเนี่ยเทียนพลันเต้นรัวเรมว ปราณ เลือด้สีเขียวที่ครอบครองหัวใจเขาอยู่ด้้านในมีผลึกเส้นเลือด้ที่เชื่อม ระโยงระยางเข้าด้้วยกัน และตราประทับแห่งชีวิตหลายชนิด้ที่อยู่ข้าง ในผลึกเส้นเลือด้กมเกิด้การเปลี่ยนแปลงตามไปด้้วย
พลังลึกลับระลอกหนึ่งที่มาจากในสายเลือด้ระเบิด้ตูมออก คล้ายภูเขาลูกใหญ่ที่แตกกระจาย!
เนี่ยเทียนกำาหมัด้แล้วต่อยโครมลงไปยังลูกกลมนั้นโด้ยที่ไม่ แม้แต่จะยั้งคิด้ พลังงานต่างธาตุมากมายในร่างกายซึ่งปะปนไว้ด้้วย พลังลึกลับของสายเลือด้รวมตัวกันขึ้นมาเป็นหมัด้พิโรธ
“ตูม!”
เมื่อหมัด้นั้นกระแทกลงไป ลูกกลมสีแด้งเข้มกมเกิด้เป็นรอย ปริร้าวเช่นเด้ียวกับกระจกทองสัมฤทธิ์
เวลาเด้ียวกันนั้น หูหันที่เด้ินเข้ามาหาเนี่ยเทียนอย่างไม่รีบ ไม่ร้อนกมคล้ายถูกโจมตีอย่างรุนแรง นางร้องอู้อี้ในลำาคอหนึ่งเสียง แล้วหยุด้นิ่งอยู่ที่เด้ิม
ในสายตาของหูหันมีประกายแสงของความเหลือเชื่อเปล่ง ผ่าน นางจ้องเขมมงไปยังแผ่นหลังของเนี่ยเทียน
เนี่ยเทียนรวบรวมพลังงานธาตุหลากหลายชนิด้ใช้หมัด้ พิโรธโจมตีลงไปบนลูกกลมสีแด้งเข้มอย่างแรง เมื่อลูกกลมนั้นแตกระ จัด้กระจาย ขณะเด้ียวกันกมคล้ายจะได้้ยินเสียงแตกด้ังออกมาจากใน ร่างของเขาด้้วย
เสียงแตกกระจายนั้นไม่ได้้ทำาให้เนี่ยเทียนรู้สึกเหมือนได้้รับ บาด้เจมบสาหัส ทว่ากลับทำาให้เขารู้สึกเหมือนได้้ปลด้ปล่อยภาระหนัก อึ้งจนร่างกายผ่อนคลายอย่างน่าเหลือเชื่อ
เขาใช้ใจไปรับสัมผัสเลมกน้อย แล้วใบหน้ากมพลันแสด้ง ความปิติยินด้ีอย่างบ้าคลั่ง ทั้งยังเงยหน้าหัวเราะด้้วยเสียงอันด้ัง
ในความรู้สึกของเขา หมัด้นี้ไม่เพียงแต่ทำาลายลูกกลมสี แด้งเข้มที่มาจากหูหันได้้ ทั้งยังฝ่าทะลายคอขวด้ที่รบกวนการ บำาเพมญตบะของเขามานานแล้วอีกด้้วย
หลังจากหมัด้นี้ผ่านไป เขาเกิด้ความรู้สึกมหัศจรรย์เหมือน ได้้ข้ามผ่านกำาแพงไร้รูปลักษณ์ชั้นหนึ่ง และได้้เหยียบย่างเข้าสู่ฟอาด้ิน แห่งใหม่อย่างกะทันหัน
ความรู้สึกแบบนี้เป็นความรู้สึกอัศจรรย์ที่จะเกิด้ขึ้นกมต่อ เมื่อฝ่าทะลุสู่ขอบเขตใหม่!
บางทีอาจเป็นเพราะอานุภาพของหมัด้นั้นที่ทำาให้เขาฝ่า ทะลุพันธนาการของการฝึกบำาเพมญตบะได้้ แม้เขาจะรู้สึกว่าพลัง ต่างๆ ในร่างกายเสื่อมถอยลงไป แต่กลับไม่รู้สึกเหมือนเวลาปกติที่ พอต่อยออกไปแล้วเรือนกายจะสิ้นไร้เรี่ยวแรง
“ตึกๆ! ตึกๆๆๆ!”
หัวใจของเขายังคงเต้นกระหน่ำาอย่างรุนแรง ปราณเลือด้สี เขียวเส้นนั้นที่อยู่ในหัวใจของเขากมยังคงเคลื่อนที่อย่างปราด้เปรียว เหมือนเด้ิม
ไม่เพียงเท่านี้ ช่วงเวลาที่ผ่านมาเมื่อได้้ใช้เลือด้สด้ของแรด้ หินทองมาชุบหลอมเรือนกายอย่างต่อเนื่องจึงทำาให้ร่างกายเขามี เรี่ยวแรงมหาศาล
เขาฉวยโอกาสตอนที่หูหันอึ้งตะลึงพกพาเอาสนามแม่เหลมก ยุ่งเหยิงที่ค่อยๆ หด้ขนาด้เลมกลงห้อทะยานไปข้างหน้าอีกครั้ง
“ตบะท้ายสวรรค์! เจ้าเด้มกนี่มีตบะท้ายสวรรค์จริงหรือ?”
หูหันจ้องแผ่นหลังของเนี่ยเทียนเขมมง สีหน้าของนางซับ ซ้อนถึงขีด้สุด้ พลันรู้สึกลังเลขึ้นมา
กระจกทองสัมฤทธิ์และลูกกลมสีแด้งเข้มนั้นต่างกมเป็น อาวุธวิเศษสองประเภทที่มีระด้ับสูงสุด้และนางกมใช้ถนัด้มือมากที่สุด้ ก่อนหน้านี้นางเคยใช้สิ่งของทั้งสองอย่างมาต่อสู้กับผู้ที่มีขอบเขต กลางสวรรค์กมยังไม่เคยเสียเปรียบมาก่อน
ทว่าตอนนี้ นางเมื่อนางนำาอาวุธวิเศษที่นางคิด้ว่าถนัด้มือ มากที่สุด้มาใช้พันธนาการเนี่ยเทียน นางกลับต้องพบเจอกับอุปสรรค ครั้งแล้วครั้งเล่า
อาวุธวิเศษสองอย่างไม่เพียงแต่ไม่สามารถจับตัวเนี่ยเทียน ได้้ ตัวอาวุธเองยังเสียหายในระด้ับที่ต่างกันไปด้้วย นี่ทำาให้หูหันรับไม่ ได้้อย่างถึงที่สุด้
ลำาพังเพียงแค่ตบะท้ายสวรรค์กลับมีพลังในการต่อสู้ที่น่า หวาด้กลัวถึงเพียงนี้ หากปล่อยให้ขอบเขตของเนี่ยเทียนฝ่าทะลุไปถึง กลางสวรรค์หรือต้นสวรรค์ เขาจะกลายมาเป็นคนที่น่าหวาด้กลัว มากเพียงใด้?
หูหันเริ่มเสียใจซะแล้ว เสียใจที่ไปหาเรื่องเนี่ยเทียน นาง เป็นกังวลว่าหากจับตัวเนี่ยเทียนไม่ได้้ ต่อไปเมื่อเนี่ยเทียนฝ่าทะลุ ขอบเขตได้้แล้ว เนี่ยเทียนจะกลายมาเป็นฝันร้ายของนาง
“จะปล่อยเขาไปไม่ได้้เด้มด้ขาด้!”
นึกถึงน้องชายที่กำาลังเด้ือด้ร้อน หูหันกมตัด้สินใจได้้อย่าง เด้มด้เด้ี่ยว พุ่งตัวมาที่กระจกทองสัมฤทธิ์ที่แตกออก หลังจากเกมบ กระจกมาแล้วนางกมเด้ินไปหยุด้อยู่ข้างลูกกลมสีแด้งแล้วหยิบมันขึ้น มาไว้ในมือ
เมื่อกระจกทองสัมฤทธิ์และลูกกลมมาอยู่ในมือแล้ว การ ติด้ต่อระหว่างนางและอาวุธวิเศษสองอย่างที่ปกติมักจะแนบแน่น สนิทสนม มาบัด้นี้กลับเปลี่ยนมาเป็นล่องลอยขาด้ๆ หายๆ
นัยน์ตาหูหันเผยความเจมบปวด้ นางรู้ว่าระด้ับความเสีย หายของอาวุธวิเศษทั้งสองชิ้นนี้เกินกว่าที่นางคาด้คิด้ไว้มากนัก ลำาพังเพียงแค่วิธีการหลอมอาวุธของนางเกรงว่าคงไม่สามารถ ซ่อมแซมอาวุธวิเศษทั้งสองอย่างได้้สำาเรมจ
หลีเหย่มีความสามารถนี้ ทว่าหลังจากที่เกิด้เรื่องในวันนี้ แม้แต่ความสัมพันธ์ที่แสร้งนอบน้อมคล้อยตามระหว่างนางและหลี เหย่กมคงไม่หลงเหลืออีกต่อไป
หลีเหย่จะต้องมองนางเป็นศัตรู รวมไปถึงเผยฉีฉีที่เป็นศิษย์ พี่หญิงของหลีเหย่ด้้วย
พอนึกถึงเผยฉีฉี ใจของหูหันกมเยมนวาบ ตัวสั่นขึ้นมาอย่าง ห้ามไม่ได้้
จากนั้นนางถึงตระหนักได้้ว่า จุด้ลึกในใจของนางนั้น คนที่ นางกลัวอย่างแท้จริงไม่ใช่หลีเหย่ แต่เป็นเผยฉีฉีที่ไม่เคยแสด้งท่าที เป็นมิตรต่อนางนั่นต่างหาก
“กลับเมืองโพ่เมี่ยไม่ได้้แล้ว ตอนนี้คงได้้แค่กลับไปพึ่งพา เด้ือนด้ับอีกครั้ง หัวเทียนและค่ายกลนำาส่งแห่งมิติขนาด้เลมกนั่นกมคือ กุญแจที่จะทำาให้ข้าได้้กลับเข้าไปอยู่ในเด้ือนด้ับอีกครั้ง”
หูหันสูด้ลมหายใจเข้าลึกหนึ่งครั้ง สีหน้าเด้มด้เด้ี่ยว ตลอด้ ทั้งร่างกมพลันมีแสงวิเศษเปลวเพลิงเปล่งประกาย คล้ายก้อนเมฆ เปลวเพลิงก้อนหนึ่งที่ไล่กวด้เนี่ยเทียนไปอย่างรวด้เรมว
ทว่าเมื่อถูกถ่วงเวลาออกไปครู่หนึ่งแบบนี้กมทำาให้เนี่ยเทียน ห้อตะบึงห่างไปไกลมากแล้ว อีกทั้งขณะที่วิ่งห้อเตมเหยียด้ เขายัง
ตะโกนเสียงด้ังไปด้้วย “พี่น้องกะโหลกเลือด้! ข้าขอทำาการแลก เปลี่ยนกับพวกเจ้าอีกครั้ง!”