ราชา ผู้สยบสองภพ แห่งสวรรค์และปฐพี - บทที่ 261 ฐานที่ตั้งลึกลับ

พื้นที่ที่มีชื่อเสียงว่าอันตรายที่สุด้ในเทือกเขาฮว้านคง แม้แต่สัตว์วิเศษที่แขมงแกร่งกมยังไม่กล้าเข้ามาใกล้

ผู้แขมงแกร่งของเด้ือนด้ับที่มีหม่าจิ่วเป็นหัวหน้าเพิ่งจะ เหยียบย่างเข้ามาได้้ไม่นาน เนื่องด้้วยร้อนใจอยากไล่ตามพวกเนี่ย เทียนสามคนให้ทันจึงเริ่มมีคนที่ทั้งบาด้เจมบและล้มตาย

ทว่าต่อให้เป็นเช่นนี้พวกเนี่ยเทียนสามคนกมยังค่อยๆ หาย ไปจากเส้นสายตาของพวกเขา

เผยฉีฉีที่นำาทางเนี่ยเทียนและไฉ่โยวเผาผลาญพลังงานและ พลังจิตไปมหาศาล สุด้ท้ายกมพาคนทั้งสองลอด้ผ่านพื้นที่ต้องห้าม สำาหรับสิ่งมีชีวิตนั้นมาได้้สำาเรมจ

พอออกจากที่แห่งนั้นมาได้้เผยฉีฉีกมถอนหายใจยาวเหยียด้ เอ่ยกับไฉ่โยวด้้วยความเหนื่อยล้า “จากนี้คงต้องให้เจ้านำาทางแล้ว พวกเราแค่เลือกทิศทางหนึ่งที่พวกหม่าจิ่วจะแยกไม่ออก หาสถานที่ เปลี่ยวร้างมาฟื้นคืนพลังที่สูญหายไปกมพอ”

“ฉีฉี ลำาบากเจ้าแล้ว หลังจากนี้มอบให้ข้าจัด้การเอง เถอะ” ไฉ่โยวตบอกรับรอง

เขาที่อยู่ในเทือกเขาฮว้านคงมาเป็นเวลานานรู้สภาพ ภูมิประเทศที่ซับซ้อนของที่แห่งนี้ด้ีกว่าเผยฉีฉีอยู่มากนัก

ภายใต้การนำาทางของเขา คนทั้งสามกมลอด้ผ่านภูเขาลูก เตี้ยๆ อยู่สองสามลูกแล้วมุ่งหน้าไปยังทิศทางที่ตั้งของกะโหลกเลือด้

ก่อนที่ฟอาจะมืด้ ไฉ่โยวกมาหยุด้อยู่ตรงช่วงกลางของภูเขา ที่เลมกเตี้ยแห่งหนึ่ง ใช้เวทลับเปิด้ภูเขานั้นแล้วพาพวกเขาเข้าไปใน ตำาหนักหินที่กว้างขวาง

“นี่คือหนึ่งในพื้นที่ลับของกะโหลกเลือด้เรา”

พอเข้ามาได้้ไฉ่โยวกมคลายใจลงในที่สุด้ เขาหยิบเอาน้ำา สะอาด้ และเนื้อที่สุกแล้ว รวมไปถึงผลไม้สด้ใหม่ออกมาจากใน แหวนเกมบของแล้ววางลงบนโตาะหินในตำาหนัก

เนี่ยเทียนและเผยฉีฉีต่างกมไม่เกรงใจ หลังจากที่นั่งล้อมโตาะ หินแล้วกมเริ่มลงมือกินทันที

เนี่ยเทียนกินไปพลางมองตำาหนักหินแห่งนั้นไปด้้วย พบว่า ตำาหนักหินแห่งนี้ไม่เพียงแต่กว้างขวาง ปากทางถ้ำาที่เข้ามายังมี เขตแด้นที่ใช้พลังวิญญาณพิเศษบางอย่างแบ่งพื้นที่เอาไว้ด้้วย

เขตแด้นพลังวิญญาณชั้นนั้นแม้แต่ทิพย์จักษุที่มหัศจรรย์ ของเขากมยังมองทะลุเข้ามาไม่ได้้ ช่างน่าอัศจรรย์ยิ่งนัก

คล้ายสังเกตเหมนสายตาของเขา ไฉ่โยวที่กัด้กินเนื้อสุกจึง พูด้อธิบายให้ฟัง “ตำาหนักหินแห่งนี้ผ่านการจัด้วางโด้ยยอด้ฝีมือเขต สามัญคนหนึ่งของกะโหลกเลือด้เรา ไม่เพียงแต่ตัด้ขาด้เสียงจาก ภายนอกได้้ทั้งหมด้ ทั้งยังสามารถสกัด้กั้นการตรวจสอบโด้ยพลังจิต ได้้ด้้วย ผู้ฝึกลมปราณที่เคลื่อนไหวอยู่ในบริเวณใกล้เคียงนี้นอกจาก จะเป็นผู้ที่มีตบะสูงล้ำากว่าเขาแล้ว กมไม่มีทางใช้พลังจิตมามองเหมน พื้นที่แห่งนี้ของพวกเราได้้”

“หม่าจิ่วเองกมีเพียงตบะต้นสวรรค์ช่วงท้าย ต่อให้เขามา ปรากฏตัวอยู่ใกล้ๆ กมไม่สามารถหาตำาหนักหินที่ซุกซ่อนอยู่กลาง ภูเขาแห่งนี้เจอ”

พอพูด้จบไฉ่โยวกมเริ่มจัด้วางค่ายกลเลมกๆ ตรงมุมหนึ่งของ ตำาหนักหิน

เนี่ยเทียนมองเขาด้้วยความใคร่รู้ แล้วกมพบว่าริมฝีปากของ เขาขมุบขมิบ ใช้เสียงรวมกันให้เป็นเส้นเส้นหนึ่งจากนั้นกมส่งเข้าไปใน ค่ายกลหลังนั้น

ไม่นานนักไฉ่โยวกมกลับมานั่งทีเด้ิมแล้วยิ้มสด้ใสให้กับเนี่ย เทียน “เรียบร้อยแล้ว คนของกะโหลกเลือด้รู้ตำาแหน่งของพวกเรา แล้ว และแน่นอนว่าย่อมพากำาลังเสริมมารวมกันอยู่ที่นี่”

“ค่ายกลนั้น?” เนี่ยเทียนสงสัย

“มันเป็นประเภทเด้ียวกันกับหินส่งข้อความเสียงน่ะ” ไฉ่โย วอารมณ์ด้ีไม่น้อยจึงอธิบายให้เขาฟังอย่างละเอียด้ “หินส่งข้อความ เสียงสามารถพกติด้ตัวได้้ตลอด้เวลา สะด้วกอย่างมาก ทว่าขอบเขต การส่งข้อความของหินส่งข้อความเสียงมีจำากัด้ ค่ายกลนั้นคือหินส่ง ข้อความเสียงฉบับที่ทรงพลังยิ่งกว่า เมื่อใช้ค่ายกลนั้น พวกเรากมจะ สามารถส่งข้อความไปให้กับฐานที่มั่นของกะโหลกเลือด้ในเทือกเขาฮ ว้านคงได้้โด้ยตรง”

“ขอบเขตของค่ายกลส่งข้อความกว้างขวางมาก มากพอ จะปกคลุมไปทั่วทั้งเทือกเขาฮว้านคง ข้อเสียอยู่ที่ไม่สามารถพกไว้ใน แหวนเกมบของได้้”

เวลานี้เผยฉีฉีที่แม้จะหิวโหยอย่างถึงที่สุด้ทว่ายังคงกิริยาสง่า งามเอาไว้โด้ยการกัด้กินผลไม้คำาเลมกๆ กมพลันเอ่ยแทรกขึ้นมา “ไฉ่ โยว เจ้าค่อนข้างคุ้นเคยกับเทือกเขาฮว้านคง จุด้ที่ข้าจัด้วางค่ายกล นำาส่งห้วงมิตินั้นถูกหูหันเปิด้โปงไปแล้ว ข้าต้องการหาสถานที่ใหม่ที่ ค่อนข้างพิเศษเพื่อนำาค่ายกลนำาส่งห้วงมิติของข้าไปสร้างไว้อีกครั้ง”

“ข้าจัด้การให้เอง!” ไฉ่โยวตกปากรับคำาทันที

เนี่ยเทียนตะลึง “การจัด้วางค่ายกลนำาส่งห้วงมิติยัง ต้องใช้สถานที่ที่พิเศษด้้วยหรือ?”

เผยฉีฉีกลอกตาใส่เขาหนึ่งครั้ง คล้ายรู้สึกว่าเขาไม่รู้ อะไรเลยสักอย่าง แถมยังอยากรู้อยากเหมนมากเกินไปอีกด้้วย

เนี่ยเทียนที่ถูกสายตาของนางดู้หมิ่นได้้แต่ลูบคลำาจมูก แล้วหัวเราะแหะๆ “ข้าเพิ่งมาอยู่ได้้ไม่นาน ไม่คุ้นเคยกับอาณาจักร เลี่ยคงเลยแม้แต่นิด้เด้ียว มีหลายเรื่องที่ไม่เข้าใจกมถือว่าเป็นเรื่องที่ ปกตินี่นา”

“อืม ปกติมากเลยล่ะ เพราะอย่างไรซะอาณาจักรเลี่ย คงกมไม่เหมือนกับเก้าอาณาจักรที่เหลือ” ไฉ่โยวกระตือรือร้นอย่าง

มาก แล้วกมเป็นฝ่ายอธิบายให้ฟังอีกครั้ง “โด้ยทั่วไปแล้วการจัด้วาง ค่ายกลนำาส่งห้วงมิติไม่จำาเป็นต้องหาสถานที่ที่พิเศษหรอก ยก ตัวอย่างเช่นค่ายกลขนาด้ใหญ่ในเมืองโพ่เมี่ยนั่นอย่างไร มันสามารถ นำาส่งข้ามไปยังอาณาจักรอื่นๆ ได้้ และสามารถจัด้วางไว้ที่ใด้ในเมือง โพ่เมี่ยกมได้้”

“ที่เลือกลานกว้างกลางเมืองกมเพราะว่าสะด้วกสำาหรับ ผู้ฝึกลมปราณที่อยู่อาศัยในเมืองทุกคน ทำาให้พวกเขาได้้ยืมใช้ค่ายกล นำาส่งห้วงมิติกันใกล้ๆ”

“ทว่าในเทือกเขาฮว้านคงนั้นไม่เหมือนกัน”

“ที่นี่มีรอยแยกห้วงมิติที่เลมกละเอียด้อยู่มากมาย คลื่น ห้วงมิติกมไม่มั่นคงเอามากๆ คิด้จะสร้างค่ายกลนำาส่งขึ้นที่นี่ไม่เพียง แต่ยากลำาบากถึงขีด้สุด้ ยังจำาเป็นต้องเลือกสถานที่ที่เหมาะสมด้้วย”

“และกมด้้วยเหตุนี้ ค่ายกลนำาส่งขนาด้เลมกที่ฉีฉีพกพามา ด้้วยจึงไม่สามารถจัด้วางได้้ตามใจชอบ”

เนี่ยเทียนพยักหน้ากล่าวว่า “ที่แท้กมเป็นอย่างนี้นี่เอง คราวนี้ข้าเข้าใจแล้วล่ะ”

“เอาล่ะ ข้าไม่มีเวลามาพูด้จาไร้สาระกับพวกเจ้า ข้า จำาเป็นต้องฟื้นตัวให้ได้้โด้ยเรมวที่สุด้” เผยฉีฉีกินผลไม้ไปเลมกน้อยกม หยุด้กิน พอเลือกตำาแหน่งที่ค่อนข้างสงบในตำาหนักหินได้้กมนั่งลง

เงียบๆ หยิบเอายาและหินวิเศษออกมาฟื้นคืนกำาลังกายและพลังจิต ทั้งหมด้ที่นางเผาผลาญไป

“หัวเทียน มีเรื่องอะไรรอพวกเราฟื้นตัวแล้วค่อยว่ากัน เถอะนะ” ไฉ่โยวกมไม่พูด้มากอีก ใช้วิธีเด้ียวกับเผยฉีฉีมาพักฟื้น

เหมนว่าพวกเขาพากันเงียบสงบลงไปแล้ว เนี่ยเทียนกม จัด้การน้ำาสะอาด้ เนื้อสุกและผลไม้ที่ไฉ่โยวเอามาวางไว้บนโตาะจนเก ลี้ยงเงียบๆ จากนั้นถึงได้้หยิบเอาหินวิเศษออกมาฟื้นพละกำาลังของ ตัวเองบ้าง

เมื่อใช้หินวิเศษมาฟื้นพลังวิญญาณในร่างกาย เขากม สัมผัสได้้อย่างรวด้เรมวว่าผลไม้และเนื้อสุกที่เขากินเข้าไปก่อนหน้านี้ คล้ายจะมีพลังงานบางอย่างซุกซ่อนอยู่

พอผ่านการย่อยจากกระเพาะของเขา ไม่นานหลังจาก นั้นกมีปราณเลือด้เนื้อเป็นเส้นๆ ก่อกำาเนิด้ขึ้นมาและกระจายไปทั่ว ร่างของเขา

เขาจึงเข้าใจได้้ในทันทีว่าที่ไฉ่โยวเอาออกมากมน่าจะ ไม่ใช่เนื้อและผลไม้ธรรมด้า

เมื่อเทียบกับเผยฉีฉีและไฉ่โยวแล้ว แม้ว่าเขาจะสังหาร ผู้แขมงแกร่งของเด้ือนด้ับไปสิบกว่าคน ทว่าพลังงานที่เผาผลาญไปยัง อยู่ไกลเกินกว่าจะทำาให้พลังวิญญาณแห้งขอด้ได้้

และกมด้้วยเหตุนี้ ความเรมวในการฟื้นตัวของเขาจึง มากกว่าคนทั้งสอง

เมื่อเขาสัมผัสได้้ว่ามหาสมุทรวิญญาณเตมเปี่ยมไปด้้วย พลังงานและมีกำาลังวังชากระปรี้กระเปร่าด้ีแล้ว คนทั้งสองนั้นยังคง ตั้งสมาธิฝึกตน อีกทั้งยังไม่มีวี่แววว่าจะตื่นขึ้นมาในช่วงระยะเวลา สั้นๆ นี้

เขาที่อยู่ว่างๆ แล้วรู้สึกเบื่อจึงหยิบเอาถุงหนังขึ้นมา และหยิบกำาไลเกมบของสิบกว่าชิ้นที่อยู่ในนั้นออกมา

ไม่นานหลังจากนั้นเบื้องหน้าของเขากมีวัตถุด้ิบวิเศษ หินวิเศษ ยาและคัมภีร์วางกองเป็นพะเนิน

จากนั้นเขากมหยิบเอาแหวนเกมบของที่ได้้มาจากหยาง หลิงซึ่งเขาพกติด้ตัวเอาไว้ออกมาแล้วเกมบหินวิเศษทั้งหมด้ไปไว้ใน แหวนเกมบของนั่นก่อน

จากตัวของผู้แขมงแกร่งขอบเขตกลางสวรรค์สิบกว่าคน เขาได้้ หินวิเศษมาทั้งหมด้เจมด้พันก้อน และยังมีหยกวิเศษอีกสิบสามก้อน

หยกวิเศษเหล่านั้นน่าจะเป็นสิ่งของที่ผู้แขมงแกร่ง ขอบเขตกลางสวรรค์เตรียมไว้สำาหรับการฝ่าทะลุขอบเขตของตัวเอง

หลังจากนั้นเขากมเลือกเอาวัตถุด้ิบวิเศษธาตุไฟ ธาตุไม้ ออกมาแล้วเกมบเข้าไปไว้ในแหวนเกมบของเช่นกัน

ที่ทำาให้เขาแปลกใจกมคือในกำาไลเกมบของของคนตาย เขายังได้้รับหินประหลาด้แปด้ก้อนที่แฝงเร้นไว้ด้้วยพลังของด้วงด้าว เลมกน้อยด้้วย

หินประหลาด้แปด้ก้อนนี้มาจากกำาไลเกมบของของผู้ฝึก ลมปราณคนหนึ่ง กมไม่รู้ว่าคนผู้นั้นไปเกมบได้้จากที่ใด้ในเทือกเขาฮว้าน คง แต่สรุปแล้วกมคือได้้ด้ีเขา

หลังจากที่เกมบเอาวัตถุด้ิบที่มีธาตุไฟ ธาตุไม้และ ด้วงด้าวไปเรียบร้อยแล้ว เขากมเอาพวกคาถาวิเศษเกี่ยวกับธาตุไฟ และธาตุไม้ที่ไม่ถือว่าเป็นระด้ับสูงนักแยกออกมาแล้วเกมบเข้าไว้ด้้วย กัน

สุด้ท้ายเขากมเลือกยาวิเศษที่ช่วยเพิ่มพลังจิต และช่วย ทำาให้เกิด้ปราณเลือด้เนื้อมาไว้เป็นของตัวเอง

ของที่เหลืออยู่เขาตรวจสอบดู้อีกครู่หนึ่งกมไม่เจอสิ่งของ ที่เหมาะให้เขานำามาใช้ฝึกบำาเพมญตบะได้้อีก

วัตถุด้ิบวิเศษเหล่านั้นต่างกมกระจัด้กระจายกันอยู่ใน กำาไลเกมบของชิ้นต่างๆ ซึ่งเขาเตรียมจะมอบให้กับไฉ่โยวทั้งหมด้ ให้ ไฉ่โยวนำาไปแลกหินวิเศษมาจากกะโหลกเลือด้

“เทือกเขาฮว้านคงเป็นสถานที่วิเศษจริงๆ”

กระแสจิตกลุ่มหนึ่งล่องลอยอยู่ในแหวนเกมบของของ หยางหลิง แล้วปากเขากมแย้มยิ้มเบิกบาน มีความรู้สึกเหมือนตัวเอง กลายเป็นมหาเศรษฐี

การมาฝึกบำาเพมญตบะในเทือกเขาฮว้านคงครั้งนี้ เขาฝ่า ขั้นเป็นกลางสวรรค์ได้้สำาเรมจ ทั้งยังได้้ทรัพย์สินไม่น้อยมาจากคนที่ถูก เขาสังหารด้้วย

เขาเชื่อว่าเมื่อมีวัตถุและหินวิเศษพวกนี้ เขาสามารถใช้ ชีวิตอยู่ในเมืองโพ่เมี่ยได้้อีกนานมากๆ และไม่จำาเป็นต้องกลัด้กลุ้ม เพราะเรื่องขาด้หินวิเศษอีกแล้ว

และขณะที่เขากำาลังลำาพองใจอยู่นั้น เผยฉีฉีกลับฟื้นตื่น ขึ้นมาจากการบำาเพมญตบะก่อนไฉ่โยว

พอเหมนรอยยิ้มที่ผลิบานเตมหน้าของเขาและกำาไลเกมบ ของที่วางเอาไว้เตมโตาะ เผยฉีฉีกมแอบมีใจดู้หมิ่นเขาอีกครั้ง แล้วจึง กล่าวว่า “นิสัยเด้มกชะมัด้”

“ว่าไงนะ?” เนี่ยเทียนอึ้งงัน

“หินวิเศษเหล่านั้น และยังมีวัตถุด้ิบวิเศษมากมาย ยา คัมภีร์ รวมกันแล้วกมได้้ราคาไม่ถึงสามหมื่นหินวิเศษ หินวิเศษเหล่านี้

คงอาจจะพอให้หลีเหย่รวบรวมวัตถุด้ิบมาหลอมอาวุธวิเศษระด้ับสูง ที่เหมาะสมกับเจ้าจริงๆ ได้้สักชิ้นกระมัง” เผยฉีฉีเอ่ยเหนมบแนม

“อาวุธวิเศษ อาวุธวิเศษที่เหมาะสมกับข้าจริงๆ แล้วกม เป็นระด้ับสูง…” เนี่ยเทียนใจกระตุก