ราชา ผู้สยบสองภพ แห่งสวรรค์และปฐพี - บทที่ 265 น้ำาถ้วยเด้ียวที่ไม่อาจด้ับไฟทั้งคันรถ
สองวันต่อมา
เนี่ยเทียนติด้ตามพวกกู๋อวี่แห่งกะโหลกเลือด้มุ่งหน้าไปยัง ฐานที่ตั้งของเด้ือนด้ับในเทือกเขาฮว้านคง ระหว่างทางกู๋อวี่สั่งความ ให้สมาชิกของกะโหลกเลือด้คอยสืบข่าวของพวกหม่าจิ่วจากช่อง ทางต่างๆ
ผู้ฝึกลมปราณหลายคนที่ใช้ชีวิตอยู่ในเมืองโพ่เมี่ยมักจะ กระจายตัวกันอยู่ในเทือกเขาฮว้านคงเป็นวงกว้าง
อีกทั้งคนเหล่านั้นยังมีความสัมพันธ์ที่ค่อนข้างแน่นแฟอนกับ กะโหลกเลือด้ เมื่อสมาชิกของกะโหลกเลือด้เจอกับพวกคนที่ออกมา จากเมืองโพ่เมี่ยและถามพวกเขาถึงคนของเด้ือนด้ับจึงมักจะได้้คำา ตอบกลับมาเสมอ
วันนี้กู๋อวี่ได้้รับข่าวจากสมาชิกคนหนึ่งของกะโหลกเลือด้ จนพอจะรู้ทิศทางที่แน่ชัด้ของพวกหม่าจิ่วแล้ว
ในจุด้ที่มีรอยแยกห้วงมิติล่องลอย กู๋อวี่หยุด้ชะงักการเด้ิน ทางเพื่อปรึกษาเรื่องสำาคัญกับสือชิง ไฉ่โยวและเผยฉีฉี
เนี่ยเทียนที่ฐานะไม่สูงมากพอไม่มีสิทธิ์เข้าร่วมการพูด้คุย ด้้วย จึงไปยืนรออยู่ห่างๆ
“สายเลือด้แห่งพลังชีวิต…”
เนี่ยเทียนหรี่ตาลงรับสัมผัสกับสภาพประหลาด้ในร่างกาย ของตัวเองเงียบๆ
สองวันที่ผ่านมานี้เขาเริ่มกินเนื้อแห้งของสัตว์วิเศษระด้ับ สองที่เกมบไว้ในกำาไลเกมบของไปเป็นปริมาณมาก
ตอนที่ได้้หยุด้พักเขายังหาข้ออ้างเด้ินห่างไปจากทุกคนของ กะโหลกเลือด้แล้วชุบหลอมเลือด้สด้ของแรด้หินทองถังแล้วถึงเล่า เพื่อมาสร้างจิงชี่เลือด้เนื้อ
มาถึงตอนนี้ เนื้อสัตว์วิเศษที่เขาเกมบสะสมไว้ตั้งแต่ตอนอยู่ อาณาจักรหลีเทียนกมถูกกินจนหมด้เกลี้ยงไปแล้ว
แม้แต่เลือด้สด้ของแรด้หินทองกมยังถูกเขาใช้เวทหลอม โลหิตมาชุบหลอมให้กลายเป็นจิงชี่เลือด้เนื้อที่บริสุทธิ์จนหมด้สิ้นเช่น กัน
จิงชี่เลือด้เนื้อที่เกิด้จากเนื้อสัตว์วิเศษและเลือด้สด้ของแรด้ หินทอง เมื่อก่อตัวขึ้นมาเมื่อใด้กมจะถูกปราณเลือด้สีเขียวเส้นนั้นที่อยู่ ในหัวใจของเขาเขมือบกลืนอย่างบ้าคลั่งทันที
ในความรู้สึกของเขา ปราณเลือด้สีเขียวเลมกละเอียด้เส้น นั้นราวกับถ้ำาที่ไม่มีหลุม มันคอยฮุบเอาจิงชี่เลือด้เนื้อกลุ่มแล้วกลุ่ม เล่าไปได้้อย่างต่อเนื่อง
สำาหรับปราณเลือด้สีเขียวเส้นนั้นแล้ว จิงชี่เลือด้เนื้อที่ หลอมออกมาจากเนื้อสัตว์วิเศษและเลือด้สด้ของแรด้หินทองกมคล้าย เป็นเพียงน้ำาถ้วยเด้ียวที่ไม่อาจด้ับไฟทั้งคันรถได้้
เวลานี้เขายังคงสัมผัสได้้ถึงความตะกละละโมบของปราณ เลือด้สีเขียวเส้นนั้น รู้ว่ายังอยู่ห่างไกลจากการที่จะเติมเตมกระเพาะ ของมันได้้
มีเพียงมันพึงพอใจแล้วเท่านั้น มันถึงจะยอมสงบลง แล้ว จะใช้การกระตุ้นที่พิเศษบางอย่าง หลังจากผ่านการจำาศีลกมจะกลาย มาเป็นพรสวรรค์แห่งสายเลือด้ใหม่
ทว่าเนี่ยเทียนเอายาทั้งหมด้ที่มีอยู่ในแหวนและกำาไลเกมบ ของซึ่งสามารถกลายมาเป็นปราณเลือด้ออกมาชุบหลอมหมด้แล้ว แต่กมยังมิอาจตอบสนองความต้องการของกระเพาะมันได้้
ตอนนี้เขารับสัมผัสความกระหายใคร่และตะกละตะกรามที่ ส่งมาจากในปราณเลือด้สีเขียวพลางตรวจสอบแหวนและกำาไลเกมบ ของของตัวเองไปด้้วย
“เหลือแค่เนื้อของแรด้หินทองอย่างเด้ียวแล้ว”
หลังจากตรวจสอบอย่างละเอียด้ เขากมพบว่าสิ่งที่ยังสร้าง จิงชี่เลือด้เนื้อได้้เหลือแค่เพียงเนื้อของแรด้หินทองอย่างเด้ียวเท่านั้น
แต่จากคำาบอกของหลีเหย่และเผยฉีฉี สัตว์วิเศษทุกตัวที่ เคลื่อนไหวอยู่ในเทือกเขาฮว้านคงต่างกมถูกปราณวิญญาณฟอาด้ินที่ สกปรกรุกเข้าเกาะกิน ไม่ว่าจะเป็นเลือด้สด้หรือว่าชิ้นเนื้อของพวก มันต่างกมแฝงเร้นไปด้้วยสิ่งเจือปนมากมาย ไม่เหมาะสมให้เผ่ามนุษย์
นำามากินได้้อีก ด้ังนั้นคราวก่อนเผยฉีฉีจึงเอาไปแต่นอและหนังของ แรด้หินทอง
สัตว์วิเศษในเทือกเขาฮว้านคงไม่ว่าจะเป็นระด้ับสูงมาก เท่าไหร่ เนื่องจากเนื้อและเลือด้ของมันไม่สามารถเอามากินได้้ จึง หมด้สิ้นซึ่งมูลค่า
“คราวหน้าคงต้องทด้ลองเนื้อแรด้หินทองนี่ดู้แล้ว” เนี่ย เทียนครุ่นคิด้อยู่ครู่หนึ่งกมรู้สึกว่าตนไม่เหมือนคนทั่วไป บางทีอาจจะ สามารถดู้ด้เอาจิงชี่เลือด้เนื้อที่เข้มข้นมากกว่าเด้ิมมาจากเนื้อแรด้หิน ทองที่เป็นสัตว์วิเศษระด้ับสี่ แล้วตอบสนองความพึงพอใจของปราณ เลือด้สีเขียวนั่นได้้
เขาแอบตัด้สินใจกับตัวเองแล้วว่าช่วงเวลาต่อไปหากหา โอกาสได้้ เขากมจะลงมือกับเนื้อแรด้หินทองทันที
หลังจากตัด้สินใจได้้ เขาที่ยืนอยู่ห่างออกไปจึงเริ่มรับฟัง บทสนทนาของเผยฉีฉีกับพวกกะโหลกเลือด้
จากการพูด้คุยของพวกเขา ไม่นานเขากมเข้าใจสาเหตุ รู้ว่า พวกเขาปรึกษากันเรื่องอะไร
เวลานี้จากคำาบอกเล่าของคนบางส่วนในเมืองโพ่เมี่ยที่เด้ิน ทางมายังเทือกเขาฮว้านคง กู๋อวี่จึงพอจะรู้ร่องรอยของพวกหม่าจิ่ว แล้ว
เส้นทางที่พวกหม่าจิ่วใช้ไม่ได้้พุ่งตรงไปยังฐานที่ตั้งของ เด้ือนด้ับ
ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ พวกเขาจึงต้องเผชิญหน้ากับทาง เลือกสองอย่าง นั่นคือจะไล่ตามพวกหม่าจิ่วแล้วตรงเข้าสังหารพวก เขาโด้ยตรง หรือว่ามุ่งหน้าไปยังฐานที่ตั้งในเทือกเขาฮว้านคงของ เด้ือนด้ับ เปิด้ฉากสังหารอย่างบ้าคลั่ง แล้วค่อยหาโอกาสทำาลายค่าย กลนำาส่งแห่งมิติที่เด้ือนด้ับจัด้วางเอาไว้ในเทือกเขาฮว้านคง
หากไล่ตามพวกหม่าจิ่วไป พวกเขามีความหวังที่จะทำาให้ พวกหม่าจิ่วบาด้เจมบสาหัสได้้ แต่หากคิด้จะฆ่าล้างบางพวกเขา ทั้งหมด้กมแทบจะเป็นไปไม่ได้้เลย
และหากปล่อยให้หม่าจิ่วหนีรอด้ไปได้้ หม่าจิ่วกมจะติด้ต่อ กับสมาชิกของเด้ือนด้ับที่อยู่ในฐานที่ตั้งลึกลับ ให้คนพวกนั้นโยกย้าย กำาลังพลของยอด้ฝีมือผ่านทางค่ายกลนำาส่งแห่งมิติมายังที่แห่งนี้
หากพวกผู้แขมงแกร่งมากมายของเด้ือนด้ับมาถึงเมื่อไหร่ พวกเขากมไม่สามารถสร้างภัยคุกคามใด้ๆ ให้กับฐานที่ตั้งลับของเด้ือน ด้ับได้้อีกแล้ว ทั้งยังจำาเป็นต้องถอนทัพอย่างรวด้เรมวด้้วย
ทว่าหากไม่ไล่ล่าหม่าจิ่วแต่พุ่งเข้าไปสังหารยังฐานที่ตั้ง ของเด้ือนด้ับเลย มีเผยฉีฉีใช้เวทลับห้วงมิติระงับค่ายกลนำาส่งแห่งมิติ
ที่เด้ือนด้ับจัด้วางเอาไว้ในเทือกเขาฮว้านคง สามารถทำาให้พวกเขา เปิด้ฉากสังหารได้้ในระยะเวลาสั้นๆ
แต่พวกเขากมไม่รู้อีกว่าตอนนี้ในฐานที่ตั้งของเด้ือนด้ับมีผู้ แขมงแกร่งหลงเหลืออยู่กี่คน
หากผู้แขมงแกร่งของเด้ือนด้ับมีมากเกินไป ต่อให้เผยฉีฉีจะ ระงับค่ายกลนำาส่งแห่งมิติและให้พวกเขาลงมืออย่างเตมที่ได้้ บางทีกม อาจจะสังหารผู้แขมงแกร่งของเด้ือนด้ับได้้สักสี่ห้าคน
เผยฉีฉีควบคุมได้้เพียงชั่วระยะเวลาสั้นๆ หากเกินเวลายัง จำาเป็นต้องถอนทัพออกอย่างรวด้เรมว
นอกเสียจากว่าพวกเขาจะโชคด้ี ทางฝ่ายผู้แขมงแกร่งที่เฝอา ฐานที่ตั้งอยู่มีไม่มากจนทำาให้พวกเขาสามารถทำาลายค่ายกลนำาส่ง แห่งมิติได้้
แต่ต่อให้เป็นเช่นนี้หากพวกเขาเผาผลาญพลังงานมากเกิน ไป ผู้แขมงแกร่งของเด้ือนด้ับกลุ่มที่มีหม่าจิ่วเป็นหัวหน้ากมยังต้องตาม มาถึงฐานที่ตั้งอยู่ด้ี
ถึงเวลานั้นพลังในการต่อสู้ของพวกเขากมอาจจะตกเป็น รองพวกหม่าจิ่ว
ทางเลือกทั้งสองอย่างนี้ล้วนต้องเผชิญกับปัจจัยของความ ไม่แน่นอนในรูปแบบต่างๆ ทว่าเมื่อเปรียบเทียบกันแล้วการไป
สังหารพวกหม่าจิ่วที่พวกเขารู้กำาลังของอีกฝ่ายอย่างแน่นอนแล้ว โด้ยไม่ต้องไปฐานที่ตั้งของเด้ือนด้ับจะค่อนข้างมั่นคงมากกว่า
แต่หากไปยังฐานที่ตั้งของเด้ือนด้ับและโชคไม่เลว ไม่มีผู้ แขมงแกร่งของเด้ือนด้ับเฝอาอยู่มากเท่าไหร่นัก พวกเขาไม่เพียงแต่ สามารถสังหารคนพวกนั้นให้สิ้นซาก ยังทำาลายค่ายกลนำาส่งแห่งมิติ ของเด้ือนด้ับได้้ด้้วย และผลในการสู้รบครั้งนี้กมจะยิ่งโด้ด้เด้่นเหนือ กว่าผลพวงที่ได้้รับจากการสังหารพวกหม่าจิ่ว
“หากอยากได้้ผลสำาเรมจเหนือผู้ใด้กมต้องลงทุนให้มากกว่า! ไปยังฐานที่ตั้งของเด้ือนด้ับ!”
เนิ่นนานหลังจากนั้นกู๋อวี่แห่งกะโหลกเลือด้กมกัด้ฟันกรอด้ ในที่สุด้กมเลือกเส้นทางที่เตมไปด้้วยความเสี่ยง แต่หากประสบความ สำาเรมจจะได้้ผลเกมบเกี่ยวมากมหาศาล
ทุกคนเตรียมตัวกันอยู่พักหนึ่งกมเปลี่ยนทิศทาง ไม่สนใจ พวกหม่าจิ่วอีกต่อไป แต่มุ่งหน้าไปยังฐานที่ตั้งของเด้ือนด้ับ
เวลาอีกสองวันผ่านไปอย่างรวด้เรมว
ช่วงพลบค่ำาของวันนี้ กู๋อวี่โบกมือบอกเป็นนัยให้ทุกคน กระจายตัวกันฟื้นพลังพร้อมกล่าวว่า “ใกล้จะถึงฐานที่ตั้งของเด้ือน ด้ับแล้ว ทุกคนพักกันเป็นครั้งสุด้ท้าย กินด้ื่มให้อิ่มหนำา ฟื้นคืนพลัง
วิญญาณ เมื่อเขาสู่ช่วงกลางด้ึก พวกเราจะอาศัยม่านรัตติกาลแฝง ตัวเข้าไปสังหารฐานที่ตั้งของเด้ือนด้ับในเทือกเขาฮว้านคง”
การต่อสู้นองเลือด้ใกล้จะมาถึงบรรยากาศจึงเริ่มหนักอึ้ง กด้ด้ันเลมกน้อย สมาชิกของกะโหลกเลือด้ต่างกมรักษาท่าทีนิ่งสงบ ไม่ เอะอะโวยวาย
ทุกคนล้วนรู้ด้ีว่าอีกเด้ี๋ยวจะต้องเผชิญกับสิ่งใด้ ขณะที่ เตรียมพลังกายให้พร้อมกมตรวจสอบยา อาวุธวิเศษที่มีอยู่ในกำาไลเกมบ ของไปด้้วย คนบางส่วนยังเอาเกราะวิเศษออกมาปกปองจุด้อันตราย ของร่างกาย เตรียมพร้อมรับมือกับการต่อสู้ที่จะมาถึง
เนี่ยเทียนใช้ข้ออ้างว่าท้องเสียบอกกล่าวกับไฉ่โยว จากนั้น กมออกห่างจากจุด้ที่คนของกะโหลกเลือด้รวมตัวกัน
เมื่อห่างจากคนของกะโหลกเลือด้ไปได้้ระยะหนึ่งแล้วเขา ถึงได้้หยิบเอาเนื้อแรด้หินทองก้อนใหญ่ออกมาจากในกำาไลเกมบของ ใช้คาถาเปลวเพลิงมากระตุ้นพลังเปลวเพลิงในหินผลึกอัคคี แล้วเอา เนื้อที่หนักหลายสิบจินก้อนนั้นมาเสียบไม้แล้วย่างไฟ
ไม่นานนัก เนื้อแรด้หินทองก้อนนั้นกมถูกเผาจนเกรียม
มองเหมนว่าเนื้อแรด้หินทองที่มีสารเจือปนอยู่มากมายถูก ย่างจนสุกแล้วเขากมลังเลเลมกน้อย แต่สุด้ท้ายกมเลือกกัด้กระชากคำา ใหญ่ เคี้ยวแล้วกลืนมันลงท้อง
หลังจากที่ย่างสุกแล้ว เนื้อแรด้หินทองกมไม่ได้้เอรมด้อร่อย เท่าใด้นัก พอกินเข้าไปแล้วยังเหนียวเคี้ยวยากอีกด้้วย
ยังด้ีที่สิ่งที่เขาต้องการมีเพียงจิงชี่เลือด้เนื้อที่มีอยู่ในเนื้อ ของสัตว์วิเศษระด้ับสี่เท่านั้น จึงไม่ได้้สนใจเรื่องรสชาติของมันเท่าใด้ นัก
หลังจากเนื้อแรด้หินทองหลายสิบจินก้อนนั้นถูกเขากินจน เกลี้ยง เขากมนั่งรออยู่เงียบๆ
เวลาเปลี่ยนจากวินาทีไปเป็นนาที
หนึ่งเค่อหลังจากนั้น จิงชี่เลือด้เนื้อที่เกิด้ขึ้นมาในกระเพาะ ของเขากมเปลี่ยนจากเส้นๆ กลายมาเป็นกลุ่มๆ อย่างรวด้เรมว
เมื่อจิงชี่เลือด้เนื้อนั้นถูกปลด้ปล่อยออกมา ท้องของเขากม เริ่มเจมบปวด้น้อยๆ ความรู้สึกร้อนลวกเกิด้ขึ้นในร่างกายของเขา อย่างรวด้เรมว ทำาให้เขาเหงื่อแตกพลั่ก
ความเจมบปวด้ตรงช่วงท้องทำาให้เขาแสยะปากแยกเขี้ยว
ทว่าเมื่อเขาใช้กระจิตไปรับสัมผัสกมเหมนทันทีว่าวัตถุเหนียว หนืด้สีเทา น้ำาตาล เขียวเข้มและม่วงอ่อนได้้ค่อยๆ ถูกขับออกมาตาม เหงื่อของเขา
วัตถุเหนียวหนืด้เหล่านั้นมีกลิ่นเหมมนคาวคล้ายคือสิ่ง สกปรกที่เจือปนอยู่
เมื่อวัตถุเหนียวหนืด้เหล่านั้นค่อยๆ หลุด้ออกมาจากในร่าง ความเจมบปวด้ในกระเพาะอาหารของเนี่ยเทียนกมค่อยๆ ลด้น้อยตาม ไปด้้วย
เขาจึงเข้าใจทันทีว่าเรือนกายที่ไม่เหมือนใครของเขานี้ เมื่อต้องดู้ด้ซับเอาเนื้อสัตว์วิเศษที่สกปรกเข้าไปกมยังปรับตัวไม่ได้้เช่น กัน แต่กมไม่เป็นอันตรายมาก
เมื่อค่อยๆ ปรับตัวเข้ากับความรู้สึกเจมบปวด้นั้นได้้ เขากม มองเหมนว่าปราณเลือด้สีแด้งฉานกลุ่มแล้วกลุ่มเล่าถูกชักนำาเข้าไปใน หัวใจของเขา แล้วจึงถูกปราณเลือด้สีเขียวเส้นนั้นกัด้กระชากอย่าง บ้าคลั่ง
“ออกเด้ินทาง!”
ห่างออกไปไกลมีเสียงของกู๋อวี่ด้ังลอยมาแว่วๆ
เนี่ยเทียนที่สภาพในร่างกายเริ่มเข้ารูปเข้ารอยจึงลุกขึ้นเด้ิน ไปรวมตัวกับพวกคนของกะโหลกเลือด้