ราชา ผู้สยบสองภพ แห่งสวรรค์และปฐพี - บทที่ 270 ทิ้งระเบิด้ตามอำาเภอใจ!

“เวทลับพลังจิต!”

มหาสมุทรจิตวิญญาณของเนี่ยเทียนกระเพื่อมขึ้นอย่าง รุนแรง เกิด้เป็นลูกคลื่นซัด้โถมเข้าใส่กัน

มหาสมุทรจิตวิญญาณเกิด้จากการรวมตัวกันของกระแส พลังจิตหลายกลุ่ม ซึ่งในเวลาทั่วไปแล้วจะอยู่ในสภาพที่เรียบนิ่งสุข สงบไร้คลื่นลม

ทว่าเพียงแค่เสียงกระด้ิ่งของหลี่หลางเฟิงด้ังลอยมาครั้ง เด้ียว กระแสจิตทั้งหมด้ที่รวมตัวกันอยู่ในมหาสมุทรจิตวิญญาณกม ราวกับถูกมือหลายข้างที่มองไม่เหมนด้ึงกระชากหมายจะให้กระแสจิต ทุกกลุ่มขาด้ออกจากกัน ทำาให้สมองของเนี่ยเทียนเจมบปวด้รวด้ร้าว คล้ายถูกฉีกทึ้ง

ความเจมบปวด้ที่เกินทนมากพอจะทำาให้คนที่ปณิธานไม่ แขมงแกร่งมากพอพลังจิตแตกทลายได้้ทันที

แม้ว่าเนี่ยเทียนเองกมรู้สึกเจมบปวด้จนแทบไม่อยากมีชีวิตอยู่ ต่อ ทว่าเขากมยังกัด้ฟัน ฝืนยืนหยัด้ต่อไป

จากนั้นสะเกมด้ด้าวเจมด้ด้วงที่ลอยสูงอยู่เหนือมหาสมุทรจิต วิญญาณของเขากมพากันเปล่งแสง

แสงด้าวสุกสกาวสาด้ส่องลงมายังมหาสมุทรจิตวิญญาณ มีสรรพคุณคล้ายช่วยปลอบประโลมจิตใจให้สงบ

มหาสมุทรจิตวิญญาณที่เกิด้เป็นลูกคลื่นซัด้สาด้รุนแรง เมื่อได้้รับการปลอบประโลมจากแสงด้าวจึงกลับคืนสู่สภาพปกติอย่าง รวด้เรมว

ความเจมบปวด้รวด้ร้าวที่ทำาให้จิตใจเนี่ยเทียนเกือบจะพัง ทลายกมเปลี่ยนมาเป็นความเจมบในระด้ับที่ทนรับได้้ เนี่ยเทียนสูด้ลม หายใจเข้าลึกหนึ่งครั้ง สีหน้าของเขามืด้คล้ำา หมุนกายขวับกลับมา จ้องหลี่หลางเฟิงด้้วยสายตาเยมนชา

การลงมือสังหารอย่างเหี้ยมโหด้ของหลี่หลางเฟิงกระตุ้นให้ เนี่ยเทียนเด้ือด้ด้าล ต่อให้เขาสามารถหนีไปได้้ ทว่าตอนนี้เขายังไม่มี ความคิด้จะหนี

หลังจากที่ร้องอู้อี้หนึ่งครั้ง เผยฉีฉีที่เวลานี้บนใบหน้า งด้งามแด้งก่ำาน่าหลงใหลกมพลันแสด้งความเกรี้ยวกราด้ออกมาทาง ด้วงตาเช่นกัน

นางเองกมหมุนตัวกลับมาอย่างว่องไว กระบี่ไร้รอยหลาย เล่มลอยออกมาอยู่ด้้านหน้าแล้วเลมงไปที่หลี่หลางเฟิง

จนถึงกระทั่งบัด้นี้ หลี่หลางเฟิงกมยังคงยืนหันหลังให้แก่คน ทั้งสอง ราวกับว่าในสายตาของเขาแล้วเผยฉีฉีและเนี่ยเทียนไม่มี

ฝีมือมากพอที่จะทำาให้เขาหวาด้กลัวได้้ เขาจึงไม่จำาเป็นต้องแบ่ง สมาธิมารับมือมากนัก

เปอาหมายของเขามีเพียงผู้ที่มีขอบเขตต้นสวรรค์เช่นกัน ทว่าด้้อยกว่าเขาหนึ่งระด้ับอย่างสือชิงเท่านั้น

ตอนที่กระด้ิ่งนั้นส่งเสียง สือชิงกมเหมือนกับเผยฉีฉีและเนี่ย เทียนที่ก่อนหน้านี้กมถูกคลื่นเสียงโจมตี เวลานี้มุมปากเขาจึงมีคราบ เลือด้ไหลออกมา

“หืม?”

หลี่หลางเฟิงที่เขย่ากระด้ิ่งหนึ่งครั้งหันกายกลับมาในที่สุด้ ใช้สายตาคลางแคลงใจมองมาที่ตัวของเนี่ยเทียน

“ไม่ตายรึนี่?” หลี่หลางเฟิงยกมือข้างที่ไม่ได้้ถือกระด้ิ่งมา ลูบคลำาคางของตัวเอง มองประเมินเนี่ยเทียนด้้วยความใคร่รู้ “แปลก จริง…”

การโจมตีเมื่อครู่นี้เขารวบรวมพลังจิตสามส่วน ซึ่งส่วนที่ แขมงแกร่งที่สุด้เขาได้้ร่ายใช้บนตัวของสือชิง

สือชิงจึงกระอักเลือด้ออกมาทันที

การโจมตีของพลังจิตอีกสองกลุ่มแบ่งไปเล่นงานเผยฉีฉี และเนี่ยเทียน การโจมตีทางพลังจิตที่เขาใช้กับร่างของเผยฉีฉีนั้น อ่อนกำาลังยิ่งกว่าที่เขาใช้ต่อเนี่ยเทียน

สาเหตุเป็นเพราะเขาเองกมไม่อยากจะล่วงเกินอาจารย์ของ เผยฉีฉีมากเท่าใด้นัก แค่อยากจะใช้การโจมตีครั้งนี้ทำาให้เผยฉีฉี ตระหนักได้้ถึงความอันตรายแล้วถอยออกไปเอง

การโจมตีที่เขามีต่อเนี่ยเทียนนั้นรุนแรงยิ่งกว่าการโจมตีที่มี ต่อเผยฉีฉีมากนัก ที่เขาทำาเช่นนี้กมเพราะหมายจะสังหารเนี่ยเทียนให้ ตายในครั้งเด้ียว

เมื่อเนี่ยเทียนตาย เผยฉีฉีกมไม่มีเหตุผลที่จะอยู่ต่อ และ แน่นอนว่าย่อมทิ้งค่ายกลนำาส่งของเด้ือนด้ับเอาไว้แล้วยอมจากไปแต่ โด้ยด้ี

เขาดู้ออกแต่แรกแล้วว่าเนี่ยเทียนมีตบะแค่กลางสวรรค์ ช่วงต้นเท่านั้น ด้้วยระด้ับความรุนแรงในการโจมตีทางพลังจิตที่เขา ร่ายออกมา เขาเชื่อว่าเนี่ยเทียนมิอาจต้านทานและต้องตายอย่างไม่ ต้องสงสัย

แต่เมื่อเขาหันมามองอย่างละเอียด้กลับพบว่าเนี่ยเทียนยัง คงสุขสบายด้ี แถมสภาพกมดู้ไม่เลว

นี่ทำาให้เขาแอบระวังไว้แล้ว

“ดู้ท่าเด้มกคนนี้น่าจะเป็นพวกที่มีพลังจิตยอด้เยี่ยมเกินคน ระด้ับเด้ียวกัน และกมีเพียงเหตุผลนี้เท่านั้นเขาถึงต้านทานการโจมตี ของข้าได้้” หลี่หลางเฟิงวิเคราะห์ออกมาได้้อย่างรวด้เรมว “ผู้ที่มี พรสวรรค์ด้้านพลังจิตมักจะมุ่งมั่นฝึกด้้านพลังจิตแต่ละเลยด้้านอื่น”

เมื่อคิด้เช่นนี้ เขาจึงเปลี่ยนแนวความคิด้

“ซี่ๆ!”

จุด้ลึกใต้ด้ินพลันมีควันสีเขียวเข้มหลายกลุ่มลอยขึ้นมา

ควันเหล่านั้นระเหยออกมาจากในพื้นด้ินแล้วอวลอลขึ้นสูง

“ฟู่วๆ!”

ม่านแสงพลังวิญญาณที่คุ้มกันกายสือชิง เผยฉีฉีและเนี่ย เทียนพอสัมผัสเข้ากับควันสีเขียวเข้มเหล่านั้นกมีลางว่าจะ หลอมละลาย

สือชิงและเผยฉีฉีมีสีหน้าเคร่งเครียด้ ต่างกมรีบร้อนเพิ่มพลัง วิญญาณเข้าไปในม่านแสงหมายต้านทานควันสีเขียวเข้มที่มีพิษร้าย แรงเหล่านั้น

สือชิงและเผยฉีฉีต่างกมรู้ว่าหลี่หลางเฟิงมาจากอาณาจัก รอั้นหมิง และกมดู้เหมือนว่าจะมีความสัมพันธ์ลึกลับกับวังวิญญาณ ด้้วย

ที่ตั้งของวังวิญญาณมีหมอกพิษหลากหลายชนิด้ปกคลุม ทำาให้ผู้ฝึกลมปราณของวังวิญญาณต่างกมเชี่ยวชาญการใช้พิษร้าย

หลี่หลางเฟิงกมยิ่งเป็นเช่นนี้ ว่ากันว่าที่คนผู้นี้มีท่าทาง เหมือนคนขี้โรคและไอค่อกแค่กทั้งวันกมเป็นเพราะฝึกวิชาพิษร้ายที่ แปลกประหลาด้บางอย่าง

เขาดู้ด้ซับเอาสารพิษมากมายเข้ามาไว้ในร่าง ผลกลับเกิด้ ปัญหาจนเกือบเอาชีวิตไม่รอด้

โชคด้ีรอด้ตายมาได้้ ทว่าเขากมยังไม่สามารถชุบหลอมสาร พิษในร่างออกไปได้้หมด้ จึงต้องทนทรมานกับการรุกเข้ากัด้กินของ พิษร้ายทั้งวันทั้งคืน

มีคนพูด้กันมาตลอด้ว่าหลี่หลางเฟิงมีชีวิตอยู่ได้้อีกไม่นาน แล้ว ไม่ช้ากมเรมวเขาย่อมต้องตายเพราะพิษร้ายในร่าง

ที่เขาเคลื่อนไหวอยู่ในเทือกเขาฮว้านคงและพักพิงอยู่ใน พื้นที่ที่ถูกทิ้งร้างมาเป็นเวลานานกมเหมือนว่ากำาลังตามหาอะไรบาง อย่างมาแก้ไขปัญหาของตัวเอง

คนอำามหิตที่ฝึกวิชาพิษร้ายจนพิษนั้นแว้งกลับมาโจมตีตัว เอง ควันพิษสีเขียวเข้มที่เขากระตุ้นออกมากมย่อมไม่ใช่สิ่งธรรมด้า

พลังงานที่กระเพื่อมออกมาจากในกำาไลหยกสีเขียวที่หลี เหย่มอบให้เพื่อปกปองไม่ให้ร่างกายของเนี่ยเทียนถูกปราณวิญญาณ

สกปรกของเทือกเขาฮว้านคงรุกเข้ากัด้กินร่างกายนั้นไม่สอด้คล้องกับ ธาตุในการฝึกของเนี่ยเทียน

เนี่ยเทียนจึงไม่สามารถรวบรวมพลังงานต่างๆ ในร่างกาย กรอกเข้าไปในกำาไลหยกสีเขียว ช่วยหยกสีเขียวต้านทานควันพิษ เหล่านั้นได้้

ด้้วยเหตุนี้ตอนที่ควันพิษสีเขียวเข้มเป็นกลุ่มๆ ลอยขึ้นสูง และค่อยๆ ปกคลุมไปทั่วทั้งหุบเขา ม่านแสงพลังวิญญาณที่ห้อหุ้ม ร่างกายของเขาจึงพังทลายไปก่อนใคร

“มาหาข้า!” เผยฉีฉีตวาด้เบาๆ

“ไม่จำาเป็น” เนี่ยเทียนส่ายหัว ไม่เพียงแต่ไม่ขยับเข้าไป ใกล้นาง แถมยังถอยห่างออกไปด้้วย

เขาจงใจรักษาระยะห่างกับเผยฉีฉี อีกทั้งยังใช้สายตาบอก เป็นนัยกับเผยฉีฉีว่าไม่ต้องเข้ามาใกล้เขา

เผยฉีฉีไม่เข้าใจ

นาทีถัด้มา

เนี่ยเทียนกมหันฝ่ามือสองข้างเข้าหากัน พลังงานต่างธาตุใน ร่างกายพลันระเบิด้ออก

สนามแม่เหลมกที่มีเขาเป็นจุด้ศูนย์กลางขยายตัวออกไป อย่างรวด้เรมว พริบตาเด้ียวกมขยายออกไปถึงเจมด้แปด้เมตร

“ซี่ๆๆ!”

และเวลานี้เอง หลี่หลางเฟิงกมใช้จิตควบคุมให้ส่วนหนึ่ง ของควันพิษสีเขียวที่ลอยอยู่กลางอากาศทั่วหุบเขารวมตัวกันแล้วพุ่ง เข้าโจมตีเนี่ยเทียน

หลังจากที่ควันพิษสีเขียวรวมตัวกันกมแปลงกายมาเป็นสัตว์ ที่มีพิษร้ายมากมายไม่ว่าจะเป็นงู ตะขาบ แมงป่อง ฯลฯ พวกมัน เคลื่อนไหวราวกับมีชีวิตและคล้ายจะแฝงเร้นไว้ด้้วยกระแสจิตอีก หลายกลุ่มของหลี่หลางเฟิง

“ฟู่วๆๆ!”

ใต้ฝ่าเท้าที่เนี่ยเทียยืนอยู่ยังมีควันพิษสีเขียวเข้มลอยขึ้นมา ด้้วย ทว่าพอควันพิษเหล่านั้นเข้าไปอยู่ในสนามแม่เหลมกยุ่งเหยิงกมถูก บิด้เบือนจนแตกกระจายออกเป็นชิ้นเลมกชิ้นน้อย

สัตว์พิษที่แปลงกายออกมาตามการควบคุมของหลี่หลา งเฟิงเมื่อเข้ามาอยู่ในสนามแม่เหลมกยุ่งเหยิงของเนี่ยเทียนกมพลันถูก บิด้เบือนเช่นกัน

สัตว์ร้ายที่เกิด้จากการรวมตัวกันของควันพิษซึ่งแฝงเร้นไว้ ด้้วยพลังจิตของหลี่หลางเฟิงนั้นแตกกระจายออกเป็นเสี่ยงๆ อย่าง

รวด้เรมว คล้ายถูกบีบให้ต้องแยกตัวออกจากกันจนกลับมาเป็นเพียง ควันพิษเป็นกลุ่มๆ ที่ลอยล่องอีกครั้ง

ควันพิษหลายกลุ่มยังคงได้้รับผลกระทบจากสนามแม่เหลมก ยุ่งเหยิงจึงกระจายตัวออกเป็นเส้นเลมกๆ ล่องลอยไปทั่ว

ควันพิษที่กลายมาเป็นเส้นเลมกๆ เหล่านั้นถูกสนามแม่เหลมก ยุ่งเหยิงพันธนาการให้ลอยอยู่รอบนอกของสนามแม่เหลมกเท่านั้น มิ อาจเข้ามาใกล้เนี่ยเทียนที่อยู่ตรงกลางได้้แม้แต่นิด้เด้ียว

“เจ้าเด้มกประหลาด้”

หลี่หลางเฟิงยิ่งตะลึงระคนตกใจ สายตาที่เขามองมายัง เนี่ยเทียนเตมไปด้้วยความฉงนสนเท่ห์

แม้แต่ร่างกายของเขาที่ยืนอยู่ด้้านหน้าสือชิงกมยังเด้ินเข้า มาใกล้เนี่ยเทียนทีละก้าวโด้ยไม่รู้ตัว

เวลานี้ควันพิษสีเขียวเข้มที่ลอยออกมาจากพื้นด้ินได้้ กระจายไปทั่วทั้งหุบเขานานแล้ว ซึ่งควันพิษสองกลุ่มใหญ่ที่เป็นสี เขียวหม่นได้้ปกคลุมสือชิงและเผยฉีฉีไว้จนมิด้

เผยฉีฉีและสือชิงกมได้้แต่พยายามต้านทาน ไม่กล้ากระทำา การบุ่มบ่าม

คนทั้งสองล้วนสัมผัสได้้ว่าในควันพิษสีเขียวเข้มเหล่านั้น ปะปนไปด้้วยปราณวิญญาณที่สกปรกของเทือกเขาฮว้านคงส่วนหนึ่ง ซึ่งปราณวิญญาณเหล่านั้นคล้ายถูกหลี่หลางเฟิงชุบหลอมให้กลายมา เป็นส่วนหนึ่งของพลังเขา

หลี่หลางเฟิงที่เด้ิมทีกมเชี่ยวชาญด้้านพิษร้ายอยู่แล้ว สามารถใช้ปราณวิญญาณสกปรกส่วนหนึ่งได้้จึงทำาให้เมื่ออยู่ในเทือก เขาฮว้านคง ความคุกคามของเขาจึงเพิ่มระด้ับขึ้นสูง

“ฟู่วๆๆ!”

หลังจากที่สร้างสนามแม่เหลมกยุ่งเหยิง เนี่ยเทียนกมค่อยๆ ถอยออกไปช้าๆ ไม่นานสนามแม่เหลมกกมสัมผัสเข้ากับม่านน้ำาสีเขียว เข้มด้้านหลัง

เมื่อสัมผัสเข้ากับสนามแม่เหลมกยุ่งเหยิง ม่านน้ำาที่ขัด้ขวาง การจากไปของเขาและเผยฉีฉีกมถูกบิด้เบือนให้แยกตัวออกจากกัน อย่างรวด้เรมว

เผยฉีฉีที่จับจ้องเนี่ยเทียนอยู่ตลอด้เวลาด้วงตาพลันเปล่ง ประกาย กล่าวว่า “หัวเทียน ทำาลายการแบ่งแด้นชั้นนั้นซะ พวกเรา จะได้้หนีไปโด้ยเรมวที่สุด้”

นางอยากทำาลายเขตแด้นนั้นแล้วอาศัยรอยแยกห้วงมิติมา เพิ่มความได้้เปรียบให้กับตัวเอง ทว่าก่อนหน้านั้นที่นางหมายจะ

ลงมือกลับถูกกระด้ิ่งของหลี่หลางเฟิงโจมตีจิตวิญญาณจึงจำาต้อง หยุด้ชะงักไปก่อน

นางมองไม่ออกว่ารอบกายเนี่ยเทียนมีสนามแม่เหลมก ประหลาด้อะไรอยู่กันแน่ แต่กลับพบว่าหลังจากที่เนี่ยเทียนเสียกำาไล หยกสีเขียวไปกมไม่ถูกพิษร้ายกัด้กินร่างกาย

แม้แต่สัตว์ร้ายหลายตัวที่ก่อตัวขึ้นจากควันพิษซึ่งเกิด้จาก การชุบหลอมจากหลี่หลางเฟิงกมยังทำาอะไรเนี่ยเทียนไม่ได้้ นี่ทำาให้ นางทั้งตะลึงและทั้งแปลกใจ

เวลานี้นางถึงไพล่นึกไปถึงตอนที่นางและไฉ่โยวตกอยู่ใน อันตราย เนี่ยเทียนมาปรากฏตัวอยู่ตรงทางออกของหุบเขาอย่าง เงียบเชียบ ทั้งยังบอกกับนางว่าเขาจัด้การผู้รบกวนสิบกว่าคนของ เด้ือนด้ับไปเรียบร้อยแล้ว

คิด้มาถึงตรงนี้ด้วงตาของเผยฉีฉีกมยิ่งเปล่งประกายแวววาว

“นายน้อยคิด้ถูกจริงๆ ด้้วย เจ้าหัวเทียนผู้นี้…ไม่ธรรมด้า อย่างแท้จริง”

สือชิงที่พยายามต้านทานควันพิษสีเขียวอย่างยากลำาบากกม สังเกตเนี่ยเทียนอย่างเงียบเชียบเช่นกัน

มาถึงเวลานี้ เขาจำาต้องยอมรับในความฉลาด้และด้วงตาที่ มีแววของไฉ่โยว และกมตระหนักได้้ว่าที่ก่อนหน้านี้เนี่ยเทียนไม่ได้้

ลงมือสังหารผู้แขมงแกร่งของเด้ือนด้ับย่อมไม่ใช่เพราะความหวาด้ กลัวอย่างแน่นอน

—แต่เป็นเพราะเขารู้สึกว่าไม่มีความจำาเป็น

การต่อสู้ที่รู้อยู่แก่ใจว่าต้องชนะ เนี่ยเทียนจึงไม่คิด้ที่จะ แสด้งความสามารถของตัวเองออกมา ที่เขามองดู้ด้ายกมแค่ไม่อยาก แย่งค่าความด้ีมาจากสมาชิกของกะโหลกเลือด้กมเท่านั้น

เนี่ยเทียนที่ใช้สนามแม่เหลมกไปทำาลายม่านน้ำาสีเขียวเข้ม พอได้้ยินคำาพูด้ของเผยฉีฉีกมไม่ได้้ตอบรับทันที

“อู้ๆๆ!”

เขายกมือข้างหนึ่งขึ้นสูง เรียกรวมปราณวิญญาณฟอาด้ินที่ สกปรกของเทือกเขาฮว้านคงให้กลายมาเป็นลูกปราณวิญญาณ

หลังจากที่เหยียบย่างเข้าสู่กลางสวรรค์ ความเรมวในการ รวบรวมลูกปราณวิญญาณฟอาด้ินของเขากมเพิ่มขึ้นสูงมาก

ไม่นานนักลูกปราณวิญญาณสีเทาขมุกขมัวลูกหนึ่งที่ด้้าน ในมีคลื่นกระเพื่อมอย่างบ้าคลั่งกมถูกเขาสร้างขึ้นมาได้้สำาเรมจ

“ไป!”

ลูกปราณวิญญาณพลันบินออกมา พลังงานมากมายที่มา จากนอกอาณาจักรซึ่งอยู่ด้้านในเมื่อผ่านการชุบหลอมกมยิ่งเปลี่ยนมา เป็นพลุ่งพล่านบ้าคลั่ง

“ตูมๆๆ!”

ขณะที่ลูกปราณวิญญาณใกล้จะถึงตัวหลี่หลางเฟิงกมพลัน ระเบิด้ออก สะเกมด้แสงสีเขียว สีน้ำาเงิน สีด้ำา สีม่วงอ่อนมากมายสาด้ กระเซมนไปแปด้ทิศ กลบทับร่างของหลี่หลางเฟิงให้อยู่ภายใน

“อู้ๆ!”

เหมนว่ายังไม่ได้้ผล เนี่ยเทียนจึงรวบรวมพลังจิตสร้างลูก ปราณวิญญาณขึ้นมาอีกครั้งโด้ยไม่พูด้ไม่จา

สิ่งเจือปนจากนอกอาณาจักรและสะเกมด้แสงมากมายที่ สาด้กระเซมนออกมาจากลูกปราณวิญญาณสีเทาขมุกขมัวลูกแรกยัง ไม่ทันจางหาย ลูกปราณวิญญาณลูกที่สองกมก่อตัวสำาเรมจแล้วบินเข้า หาหลี่หลางเฟิงอีกครั้ง

“ตูมๆๆ!”

เนี่ยเทียนใช้วิธีการเด้ิมรวบรวมลูกปราณวิญญาณขึ้นอย่าง ต่อเนื่อง แล้วขว้างลูกปราณวิญญาณลูกแล้วลูกเล่าเข้าไปยังพื้นที่ที่ สะเกมด้แสงห้าแสงหกสีสาด้กระจายปะปนไปกับหมอกพิษตามอำาเภอ ใจของตัวเอง