ราชา ผู้สยบสองภพ แห่งสวรรค์และปฐพี - บทที่ 271 เหตุการณ์กลับตาลปัตร

ในหุบเขา เผยฉีฉีและสือชิงต่างกมองด้้วยอาการตาค้าง

ก่อนหน้านี้เผยฉีฉีแค่เคยเหมนเนี่ยเทียนใช้เรือนกายที่ แขมงแกร่งต่อสู้กับพวกหยางหลิงเท่านั้น

ส่วนสือชิงกมไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเนี่ยเทียนสักอย่าง

ทั้งๆ ที่สามารถใช้สนามแม่เหลมกรอบกายทำาลายม่านน้ำาสี เขียวเข้มซึ่งหลี่หลางเฟิงสร้างขึ้นมาแล้วเผ่นหนีไปได้้โด้ยเรมว ทว่า เนี่ยเทียนกลับไม่เพียงแต่ไม่หนีไป ยังกล้าปะทะกับคนจิตใจอำามหิต อย่างหลี่หลางเฟิงโด้ยตรงอีกด้้วย

ด้้านในลูกปราณวิญญาณมากมายที่เนี่ยเทียนสร้างขึ้นมี พลังสกปรกหลายชนิด้ หลังจากที่ถูกชุบหลอมเข้าด้้วยกันจึงยิ่งพลุ่ง พล่านดุ้เด้ือด้

ลูกปราณวิญญาณหลายลูกระเบิด้ออกกลางทาง ปกคลุม ร่างของหลี่หลางเฟิงไว้จนมิด้ สะเกมด้แสงห้าหกสีสันเหล่านั้นต่างกม เกิด้จากการรวมตัวกันของสิ่งสกปรกนอกอาณาจักร แฝงเร้นไว้ด้้วย พลังคุกคามกัด้กร่อนเลือด้เนื้อที่น่าหวาด้กลัว

สือชิงตกตะลึงอยู่กับตัวเอง

ในความรู้สึกของเขา หากตนอยู่ในพื้นที่ที่พลังงานพลุ่ง พล่านแล้วถูกเนี่ยเทียนขว้างระเบิด้ใส่เช่นนี้เกรงว่าคงต้องบาด้เจมบ หนักแน่นอน

ทว่าเนี่ยเทียนกลับมีตบะแค่กลางสวรรค์ช่วงต้นเท่านั้น…

ผู้ฝึกลมปราณที่มีตบะแค่นี้ยังไม่ทันยืมใช้อาวุธวิเศษที่ แขมงแกร่งกมสามารถสร้างการจู่โจมที่บ้าระห่ำาขนาด้นี้ได้้ในเทือกเขาฮ ว้านคง ทำาให้สือชิงมีสีหน้าเหลือเชื่อ

“แค่ตบะกลางสวรรค์กมีพลังในการสู้รบที่แขมงแกร่งถึง เพียงนี้! หากให้เจ้าเด้มกนี่ฝ่าทะลุถึงขั้นต้นสวรรค์ แล้วมีวันใด้ได้้ เหยียบย่างเข้าสู่เขตสามัญ เขาจะน่ากลัวขนาด้ไหน?” คิด้มาถึงตรงนี้ พลังงานที่สือชิงกรอกลงไปในม่านแสงพลังวิญญาณอย่างต่อเนื่องกม เกิด้คลื่นผิด้ปกติเพราะใจที่ไม่สงบของเขา

“มิน่าล่ะนายน้อยถึงได้้ใช้ตัวตนของบุตรชายผู้นำากะโหลก เลือด้สั่งให้กู๋อวี่มอบปอายขุนนางต่างถิ่นให้แก่เขาอย่างที่ไม่เคยทำามา ก่อน!”

“ยังด้ี ยังด้ีที่เขาเป็นขุนนางต่างถิ่นของกะโหลกเลือด้ ยังด้ี ที่กะโหลกเลือด้ด้ึงตัวเขาเข้ามาเป็นพวกก่อน”

“หากเขาถูกเด้ือนด้ับหรือเปลวอัคคีรับตัวไป รอจนเขา เติบโตขึ้นไปถึงระด้ับที่สูงกว่านี้ เขาต้องกลายมาเป็นฝันร้ายของ กะโหลกเลือด้อย่างแน่นอน!”

ขณะที่สือชิงตะลึงพรึงเพริด้ เนี่ยเทียนกมหยุด้ลงมือแล้ว

เขาไม่ได้้สร้างลูกปราณวิญญาณขึ้นมาอีก

อันที่จริงการใช้เวทลับของด้ินแด้นลึกลับมารวบรวมปราณ วิญญาณฟอาด้ินสกปรกให้ก่อตัวเป็นลูกปราณวิญญาณไม่ได้้เผา ผลาญพลังงานของเขาไปเท่าใด้นัก

เพราะเขายืมใช้พลังจากภายนอก

หากเขาต้องการ เขายังสามารถสร้างลูกปราณวิญญาณให้ มากกว่าเด้ิมต่อไปได้้

หากมีเวลาที่มากพอ บางทีเขาอาจจะสร้างขึ้นมาได้้อีก หลายสิบลูก หรืออาจจะมากถึงร้อยลูกเพื่อใช้โจมตีคนผู้นั้น

ที่เนี่ยเทียนหยุด้ลงมือไม่ใช่เพราะพละกำาลังไม่เพียงพอ แต่ เป็นเพราะ…ทิพย์จักษุข้างหนึ่งทำาให้เขาสัมผัสได้้ถึงความผิด้ปกติ

เมื่อสะเกมด้แสงนับพันนับหมื่น รวมไปถึงควันพิษและ ลำาแสงห้าหกสีสันระเบิด้กระจายออกมาจากลูกปราณวิญญาณ พื้นที่

ส่วนนั้นจึงกลายมาเป็นหลุมเป็นบ่อนับร้อยนับพันหลุม อีกทั้ง พลังงานมากมายกมปะปนกันจนแยกไม่ออก

แม้แต่ทิพย์จักษุกมยังไม่สามารถมองเหมนหลี่หลางเฟิงที่อยู่ ท่ามกลางสะเกมด้แสงมากมายพวกนั้นได้้อย่างชัด้เจน

ทว่าในทิพย์จักษุมีวิญญาณด้วงด้าวเส้นหนึ่งแฝงเร้นอยู่ วิญญาณด้วงด้าวเป็นพลังวิญญาณที่มหัศจรรย์มาก มันสามารถ สัมผัสทิศทางการเคลื่อนไหวของชีวิตหลี่หลางเฟิงที่อยู่ด้้านในได้้!

ทิศทางชีวิตของหลี่หลางเฟิงนั้นแปลกประหลาด้อย่าง ถึงที่สุด้ เด้ี๋ยวกมอ่อนแอไร้พลัง เด้ี๋ยวกมพลันแขมงแกร่ง!

ตอนที่ทิศทางชีวิตของหลี่หลางเฟิงแขมงแกร่งทรงพลัง เหมนได้้ชัด้ว่าเขามีโอกาสพุ่งออกไปให้พ้นจากพื้นที่นั้นได้้อย่างรวด้เรมว ราวสายฟอาแลบ

แต่หลี่หลางเฟิงกลับไม่ทำาเช่นนั้น

ในความเป็นจริงแล้ว ตอนแรกเริ่มเนี่ยเทียนยังรู้สึกว่า หลี่หลางเฟิงควรจะทำาเช่นนี้ เพราะเขาอาศัยทิพย์จักษุข้างนั้นจึงพอ จะจับได้้ว่าหลี่หลางเฟิงกำาลังรวบรวมพลังงานอยู่ในร่างกาย

แต่กมไม่รู้ว่าเป็นเพราะเหตุใด้หลี่หลางเฟิงถึงได้้หยุด้ ชะงักไปเสียก่อน

เขาจงใจหยุด้รออยู่ที่เด้ิม รอให้เนี่ยเทียนสร้างลูกปราณ วิญญาณขึ้นมาใหม่เพื่อโจมตีเขา

ดู้เหมือนว่าเขากำาลังรอให้เนี่ยเทียนทำาเช่นนี้

เนี่ยเทียนที่รู้สึกได้้ถึงความผิด้ปกติ หลังจากหยุด้มือ แล้วจึงมีสีหน้าเคร่งขรึม จ้องนิ่งไปยังพื้นที่ที่หลี่หลางเฟิงยืนอยู่

ตอนที่เนี่ยเทียนโจมตีอย่างบ้าคลั่งนั้น ความกด้ด้ันของ เผยฉีฉีและสือชิงจึงพลันหายวับไป

ควันพิษสีเขียวเข้มหลายกลุ่มที่กระจายตัวอยู่ในหุบเขา เด้ิมทียังคงกลบทับร่างของพวกเขาไว้จนมิด้

ทว่าเมื่อเนี่ยเทียนใช้ลูกปราณวิญญาณมากมายโจมตี หลี่หลางเฟิง ควันพิษสีเขียวเข้มที่กระจายตัวอยู่ในหุบเขาจึงพากัน มารวมตัวกันตรงจุด้ที่หลี่หลางเฟิงอยู่อย่างเงียบเชียบ

เมื่อเป็นเช่นนี้เผยฉีฉีและสือชิงจึงไม่จำาเป็นต้อง ต้านทานการรุกเข้ากัด้กินของควันพิษอย่างยากลำาบากอีก

คนทั้งสามต่างกมขมวด้คิ้วมองประเมินพื้นที่ที่หลี่หลา งเฟิงยืนอยู่ด้้วยความคิด้ที่ต่างกันออกไป

พวกเขาสังเกตเหมนว่าพลังงานสกปรกมากมายที่สาด้ กระเซมนอยู่รอบกายหลี่หลางเฟิงและกลบทับพื้นที่ตรงนั้นไว้จนมิด้ หนึ่งในนั้นมีหลายกลุ่มที่เป็นสีเขียวกำาลังสลายหายไปช้าๆ

ควันพิษสะเกมด้แสงสีเขียวเหล่านั้นมีที่มาจากปราณ วิญญาณสกปรก มีต้นกำาเนิด้มาจากนอกอาณาจักรลึกลับ

ผู้ฝึกลมปราณทุกคนที่ใช้ชีวิตอยู่ในอาณาจักรเลี่ยคง ต่างกมรู้ว่าในปราณวิญญาณที่สกปรกนั้นมีพลังงานส่วนหนึ่งที่แฝงไว้ ด้้วยพิษร้ายซึ่งสามารถกัด้กร่อนเลือด้เนื้อได้้

ทว่าเวลานี้กลับมองเหมนได้้ด้้วยตาเปล่าว่าสะเกมด้แสงที่ มีพิษร้ายเหล่านั้นได้้หายวับไปอย่างรวด้เรมว

ตรงจุด้ที่สะเกมด้แสงและควันพิษมากมายยังไม่สลายไป คลื่นพลังงานบนร่างของหลี่หลางเฟิงค่อยๆ เปลี่ยนมาเป็นไหลทะลัก พลุ่งพล่านราวกับน้ำาขึ้น!

ผ่านไปอีกพักหนึ่ง

พลังงานหลายชนิด้จากต่างอาณาจักรที่ระเบิด้ออกจึง ค่อยๆ สลายจาง และในที่สุด้หลี่หลางเฟิงกมเผยกายออกมาให้คนทั้ง สามเหมน

หลี่หลางเฟิงที่ถูกเนี่ยเทียนใช้ลูกปราณวิญญาณโจมตีมี สภาพน่าเวทนาอย่างถึงที่สุด้ ทั่วกายเตมไปด้้วยรอยบาด้แผล

อาภรณ์ขาด้กระรุ่งกระริ่ง ผิวหนังที่เปิด้เปลือยออกมาเตมไปด้้วยรู เลือด้

ทว่าในรูเลือด้เหล่านั้นกลับมีแสงสีเขียวเลมกละเอียด้ ราวกับงูที่เลื้อยขยุกขยิก

แสงสีเขียวหลายกลุ่มเด้ิมทีเกิด้จากการที่เนี่ยเทียนใช้ เวทลับด้ึงปราณวิญญาณสกปรกมาสร้างลูกปราณวิญญาณเพื่อโจม ตีหลี่หลางเฟิง

แต่กมไม่รู้ว่าทำาไม แสงสีเขียวเหล่านั้นถึงได้้ถูกหลี่หลา งเฟิงดู้ด้ซับเอาไปในผิวเนื้อที่ปริแตก

หลี่หลางเฟิงที่มองดู้แล้วสภาพอเนจอนาถเตมไป ด้้วยบาด้แผลเหวอะหวะ พอเผยตัวกมไอออกมาอย่างรุนแรง

ไม่เหมือนกับก่อนหน้านี้ ก่อนหน้านั้นเขาแค่ไอแห้งๆ ไม่มี น้ำาลายและเลือด้สด้กระเด้มนออกมาจากปากเวลาไอ

ทว่าตอนนี้ทุกครั้งที่ไอเขากมจะกระอักเลือด้สกปรกออกมา ด้้วย

เมื่อเลือด้สกปรกเหล่านั้นสาด้ลงบนพื้น สามารถมองเหมน ได้้ว่ามีน้ำาเหนียวหนืด้ที่เป็นสีเทา สีด้ำา และสีม่วงอ่อนปะปนอยู่

เวลานี้เนี่ยเทียนจึงพลันนึกถึงเรื่องหนึ่งขึ้นมา

เขาจำาได้้ว่าตอนที่เขาใช้เวทหลอมโลหิตของสำานักโลหิตไป ชุบหลอมเลือด้สด้ของแรด้หินทอง วัตถุที่เหลืออยู่ในก้นถังที่บรรจุ เลือด้สด้พวกนั้นกมคือสิ่งของที่หลี่หลางเฟิงพ่นออกมา

สิ่งเหล่านั้นคือคราบสกปรกของปราณวิญญาณฟอาด้ิน มี ต้นกำาเนิด้มาจากอาณาจักรอื่นที่ลึกลับ

เหมนได้้ชัด้ว่าวัตถุประหลาด้ที่หลี่หลางเฟิงกระอักออกมา เป็นวัตถุเด้ียวกับที่สาด้กระเซมนจากในลูกปราณวิญญาณที่ระเบิด้ ออก

สีเด้ียวที่ไม่มีอยู่ในบรรด้าวัตถุเหนียวหนืด้พวกนั้นกมคือสีเขียว

ทว่าแสงที่เลื้อยขยุกขยิกคล้ายงูตัวเลมกอยู่ในรอยแผล ของหลี่หลางเฟิงกลับเป็นแสงสีเขียว

“ไม่คิด้เลยว่าเขาจะมีความสามารถชุบหลอมพลัง สกปรกที่แฝงพิษร้ายไว้ได้้!”

เหมนวัตถุประหลาด้ที่เหมือนกับวัตถุที่ตกตะกอนอยู่ก้น ถังอย่างไม่มีผิด้เพี้ยนถูกพ่นออกมาจากปากของหลี่หลางเฟิง เนี่ย เทียนกมเข้าใจได้้โด้ยพลัน

“ทำาไมถึงหยุด้ซะเล่า?”

หลี่หลางเฟิงท่าทางดุ้ด้ันราวผีร้าย เขาแสยะปากออก กว้าง ไอโขลกๆ อย่างรุนแรงแล้วกระอักวัตถุประหลาด้ออกมาอีก ครั้ง

“เจ้าชื่อหัวเทียนใช่ไหม?” เขาพยักหน้า ด้วงตาส่อง ประกายแสงรุบรู่ “ไม่เลว เจ้าไม่เลวเลยจริงๆ ตอนนี้ข้าเปลี่ยนใจ แล้ว ข้าต้องการให้เจ้าใช้ลูกปราณวิญญาณพวกนั้นมาโจมตีข้าอีก ครั้ง ข้าต้องการเจ้าที่มีชีวิตอยู่ ต้องการให้เจ้าโจมตีข้าอย่างต่อเนื่อง”

เขาโบกมือแล้วไออีกสองที ก่อนจะกล่าวกับเผยฉีฉีว่า “เจ้าไปได้้แล้ว ค่ายกลนำาส่งของเด้ือนด้ับหลังนั้นข้ากมไม่ต้องการแล้ว ข้าต้องการแค่เจ้าหัวเทียนผู้นี้เท่านั้น หัวเทียนที่มีชีวิตอยู่!”

หลี่หลางเฟิงที่ถูกลูกปราณวิญญาณมากมายโจมตี ติด้ต่อกันมีสภาพกระเซอะกระเซิงอย่างถึงที่สุด้ พลังเลือด้ลมกมไม่ มั่นคง

ทว่าพลังวิญญาณในร่างของเขากลับคล้ายจะทะยานขึ้ สูงนทีละนิด้ แสงสีเขียวที่เลื้อยขยุกขยิกที่อยู่ในบาด้แผลทั่วร่างของ เขาทำาให้ความดุ้ร้ายของเขาเพิ่มมากขึ้นจนเปลี่ยนมาเป็นน่าหวาด้ กลัวถึงขีด้สุด้

เรื่องมาถึงตอนนี้ไม่ว่าจะเป็นเผยฉีฉีหรือสือชิงกมล้วน มองออกว่าปัญหาอยู่ตรงไหน

ดู้เหมือนว่าลูกปราณวิญญาณที่เนี่ยเทียนสร้างขึ้นจะมี ประโยชน์สูงสุด้กับวิชาพิษร้ายที่หลี่หลางเฟิงฝึกฝน!

หลี่หลางเฟิงสามารถดู้ด้ซับเอาสารพิษสีเขียวที่ รวบรวมอยู่ในลูกปราณวิญญาณไปได้้ และสามารถทำาให้พลังของ เขาเพิ่มสูงอีกหลายเท่า!

และกมเพราะเรื่องน่ายินด้ีที่มีมาอย่างไม่คาด้คิด้นี้ที่ทำาให้ หลี่หลางเฟิงเป็นฝ่ายละทิ้งค่ายกลนำาส่งของเด้ือนด้ับ ขับไล่เผยฉีฉี และมุ่งมั่นต้องการจับตัวเนี่ยเทียนเป็นๆ แทน

การทิ้งระเบิด้ตามใจชอบของเนี่ยเทียนที่มองดู้เหมือน ดุ้ร้ายอย่างถึงที่สุด้ไม่เพียงแต่ไม่สามารถทำาให้หลี่หลางเฟิงบาด้เจมบ หนัก กลับกลายเป็นว่าไปช่วยเพิ่มความแขมงแกร่งของเขาเสียอีก

“คุณหนูเผย เอ่อ…ในเมื่อหัวเทียนไม่ใช่ลูกศิษย์ของ อาจารย์เจ้า เจ้าเองกมไม่จำาเป็นต้องเอาชีวิตมาทิ้งเพราะเขา” สือชิง พูด้ขึ้นกะทันหัน “แม้แต่ค่ายกลนำาส่งหลี่หลางเฟิงยังยอมละทิ้ง กม ไม่มีเหตุผลให้เจ้าอยู่ต่อแล้วไม่ใช่หรือ? ในเมื่อเป็นเช่นนี้ เจ้ากมไปซะ เถอะ ข้ากับหัวเทียนจะค่อยๆ รับมือกับเขาเอง”

หากเกิด้เรื่องกับเผยฉีฉี อาจารย์ของนางต้องคลั่งแค้น มากแน่นอน เพราะนางมากับกะโหลกเลือด้ นั่นจึงอาจจะทำาให้ กะโหลกเลือด้เด้ือด้ร้อนไปด้้วย

หลังจากที่พบว่าความดุ้ร้ายของหลี่หลางเฟิงเพิ่มขึ้น จากเด้ิม สือชิงกมยิ่งสิ้นหวังและจนใจ ทว่าตัวเขาเป็นสมาชิกของ กะโหลกเลือด้ ก่อนที่จะตายเขากมยังต้องคิด้เพื่อกะโหลกเลือด้

เผยฉีฉีที่ได้้ยินคำาเกลี้ยกล่อมของสือชิงไม่ได้้เอ่ยอะไร แต่หันกลับมามองเนี่ยเทียน

เนี่ยเทียนยิ้มบางๆ กล่าวว่า “เจ้าไม่ต้องสนใจข้า”