ราชา ผู้สยบสองภพ แห่งสวรรค์และปฐพี - บทที่ 272 จากไปแล้วย้อนกลับมา

ความคิด้ของเนี่ยเทียนนั้นไม่ต่างไปจากสือชิง ที่เผยฉีฉีไม่ ยินด้ีจากไปกมเพราะตัด้ใจทิ้งค่ายกลนำาส่งของเด้ือนด้ับไม่ลง

ตอนนี้แม้แต่ค่ายกลนำาส่งนั้นหลี่หลางเฟิงกมยังยอมสละทิ้ง แล้ว เผยฉีฉีย่อมไม่มีเหตุผลให้อยู่ที่นี่ต่อ

อีกทั้งเขาและเผยฉีฉีกมไม่ได้้เป็นเพื่อนที่สนิทสนมกัน เขาจึง ไม่คิด้ว่าเผยฉีฉีจะอยู่ต่อสู้กับคนอำามหิตเช่นหลี่หลางเฟิงถึงท้ายที่สุด้ เพื่อเขา

“ได้้ ถ้าอย่างนั้นพวกเจ้าสองคนกมรักษาตัวด้้วย”

ภายใต้การเกลี้ยกล่อมของสือชิง ด้วงตาเผยฉีฉีเปล่ง ประกายวาววับแล้วจึงเลือกตัด้สินใจอย่างชาญฉลาด้ที่สุด้

หลังจากทิ้งประโยคนั้นไว้เผยฉีฉีกมหมุนกายจากไปอย่าง เด้มด้เด้ี่ยวโด้ยที่ไม่สนใจสือชิงและเนี่ยเทียนอีก

“แบบนี้สิถึงจะถูก” หลี่หลางเฟิงเอ่ยขึ้นมาเบาๆ

ม่านน้ำาสีเขียวเข้มที่เด้ิมทีขัด้ขวางเส้นทางของเผยฉีฉี เมื่อ นางมุ่งหน้าออกจากหุบเขากมถูกหลี่หลางเฟิงใช้จิตไปควบคุมจึงสลาย หายไป

ม่านน้ำาสีเขียวเข้มนั้นคล้ายจะจมลึกลงไปใต้ด้ิน จึงทำาให้ เผยฉีฉีผ่านไปได้้อย่างง่ายด้าย

พริบตาเด้ียวเรือนกายของเผยฉีฉีกมหายวับไปในหุบเขา

เมื่อนางจากไป เนี่ยเทียนจึงสูด้ลมหายใจเข้าลึกหนึ่งครั้ง แล้วรวบรวมพละกำาลังแผ่ขอบเขตของสนามแม่เหลมกยุ่งเหยิงออกไป ถึงสิบเมตร

ทิพย์จักษุเจมด้ข้างที่มีวิญญาณด้วงด้าวลอยออกไปเงียบๆ แล้วคอยจับตามองหลี่หลางเฟิงจากมุมต่างๆ

เวลาเด้ียวกันนั้นเนี่ยเทียนยังรวบรวมกระแสจิตขึ้นมากลุ่ม หนึ่งเพื่อไปสื่อสารกับเกราะมังกรเพลิงในกำาไลเกมบของ

การจากไปของเผยฉีฉีทำาให้เขาตัด้สินใจเด้มด้ขาด้ได้้อย่าง รวด้เรมว

—เขาเตรียมจะใช้เกราะมังกรเพลิงอีกครั้งหากต้องตกอยู่ ในสภาพจนตรอก!

ก่อนหน้าที่ยังไม่ได้้เข้ามาอยู่ในอาณาจักรเลี่ยคง หัวมู่กมเอ่ย กำาชับเขาแล้วว่าหากไม่ถึงช่วงเวลาคับขันจริงๆ ห้ามใช้เกราะมังกร เพลิงเด้มด้ขาด้

เพราะว่าตลอด้ทั้งด้ินแด้นด้าวตกนั้น เกราะมังกรเพลิงถือ เป็นอาวุธวิเศษล้ำาค่าระด้ับเชื่อมโยงวิญญาณที่ค่อนข้างมีชื่อเสียง หากมันปรากฏตัวออกมาเมื่อใด้ ตัวตนของเขากมจะต้องถูกเปิด้เผยไป ด้้วย

ถึงเวลานั้นไม่เพียงแต่ตำาหนักเทพเพลิงแห่งอาณาจักรอั้นห มิงเท่านั้นที่จะมาเยือนถึงที่ แม้แต่ผู้แขมงแกร่งของวิมานสวรรค์ที่ตาม ตัวเขาให้ควั่กกมจะทยอยกันมาเยือนอาณาจักรเลี่ยคง แล้วกรีด้เอา ตราประทับสะเกมด้ด้าวทั้งสองด้วงไปจากร่างของเขา

หากเขาคิด้จะใช้เกราะมังกรเพลิงโด้ยที่แน่ใจด้้วยว่า ข่าวสารจะไม่เลมด้รอด้ออกไป จึงมีเพียงวิธีเด้ียว—สังหารทุกคนที่ พบเหมนเกราะมังกรเพลิงให้หมด้!

เมื่อเผยฉีฉีจากไป ผู้ที่เหลืออยู่ในหุบเขาจึงมีเพียงหลี่หลา งเฟิงและสือชิงเท่านั้น

หากหลี่หลางเฟิงและสือชิงต่างกมตายกันหมด้ ตัวตนของ เขากมไม่ถูกเปิด้เผย และยังสามารถอยู่ในอาณาจักรเลี่ยคงต่อไปได้้

กระแสจิตพร่าเลือนกลุ่มหนึ่งถูกส่งกลับมาจากเกราะมังกร เพลิงที่อยู่ในกำาไลเกมบของ ซึ่งกระแสจิตนั้นมาจากวิญญาณวัตถุของ เกราะมังกรเพลิง

การตอบกลับของวิญญาณวัตถุบอกให้เขารู้ว่าเมื่อถึงช่วง เวลาสำาคัญ เขาสามารถพึ่งพาเกราะมังกรเพลิงในการต่อสู้ได้้จริง นี่ ทำาให้เขาเกิด้ความฮึกเหิม และมีความมั่นใจเพิ่มขึ้น

“สือชิง…” นัยน์ตาเนี่ยเทียนเผยความหมายลึกล้ำา

เมื่อเขาตัด้สินใจว่าจะใช้เกราะมังกรเพลิง เขากมวางแผนไว้ แล้วว่าขอแค่สบโอกาสเหมาะๆ จะต้องสังหารสือชิงไปด้้วย

สือชิงที่มาจากกะโหลกเลือด้ไม่ได้้รู้จักสนิทสนมอะไรกับเขา สือชิงรักและเอมนดู้ไฉ่เยว่จึงเกลี้ยกล่อมให้เผยฉีฉีรีบจากไป เพราะ หมายหลีกเลี่ยงไม่ให้อาจารย์ของเผยฉีฉีโกรธเกรี้ยว

สือชิงมีน้ำาใจต่อกะโหลกเลือด้ ทว่าตั้งแต่ต้นจนถึงตอนนี้ เขากมยังไม่เคยคิด้เป็นห่วงเนี่ยเทียน

ในเมื่อเป็นเช่นนี้ เมื่อถึงช่วงเวลาที่เหมาะสม สละสือชิงไป สักคนเพื่อปกปองตัวเอง เนี่ยเทียนกมไม่คิด้ว่าเป็นเรื่องน่าละอายใจ อะไร

“ที่หลี่หลางเฟิงต้องการกมคือข้าที่ยังมีชีวิตอยู่ เมื่อเป็นเช่น นี้เขากมต้องสังหารสือชิงก่อน ขอแค่รอให้ถึงเวลาแล้วค่อยใช้เกราะ มังกรเพลิงกมเท่านั้น”

เขาที่แอบวางแผนอยู่กับตัวเองมีสีหน้าสุขุม สงบจิตสงบใจ ลงได้้อย่างเตมที่

“ทำาตัวให้ว่าง่ายเข้าไว้เจ้าจะได้้ไม่ต้องทุกข์ทรมานมาก นัก” หลี่หลางเฟิงเหลือบตามองเขาหนึ่งครั้งแล้วเด้ินไปหาสือชิง “เมื่อข้ากลับไปยังพื้นที่ที่ถูกทิ้งร้าง หัวของเจ้าถือเป็นคำาอธิบายที่ข้า มีต่อเด้ือนด้ับ และยังสามารถเอาแลกหินวิเศษมูลค่าไม่ธรรมด้ามาได้้ ด้้วย ไฉ่เยว่และนางมารเผยต่างกมจากไปอย่างปลอด้ภัยแล้ว เจ้าเองกม น่าจะตายตาหลับแล้ว”

“กรุางกริกง!”

หลี่หลางเฟิงสั่นกระด้ิ่งในมือเบาๆ คลื่นโจมตีทางพลังจิตที่ น่ากลัวซึ่งส่งตรงเข้าสู่จิตวิญญาณพุ่งเข้าหาสมองของสือชิงทันที

คราวนี้เสียงที่ส่งออกมาจากในกระด้ิ่งนั้นเมินข้ามเนี่ยเทียน ไปอย่างสิ้นเชิง

เนี่ยเทียนได้้ยินเสียงกระด้ิ่งกมจริง ทว่ามหาสมุทรจิต วิญญาณของเขากลับไม่เกิด้คลื่นกระเพื่อมใด้ๆ เขาจึงเข้าใจทันทีว่า หลี่หลางเฟิงต้องการจับตัวเขาเป็นๆ อย่างแท้จริง

“ฟิ้วๆ!”

เมื่อกระด้ิ่งส่งเสียงกังวานใส แสงสีเขียวหลายเส้นที่เลื้อย ขยุกขยิกอยู่ในเลือด้เนื้อของหลี่หลางเฟิงพลันบินพรวด้ออกมาอย่าง บ้าคลั่ง

แสงสีเขียวเหล่านั้นคล้ายงูพิษที่ตรงเข้าฉกกัด้ผู้คน มันลอด้ ทะลุม่านแสงปองกันกายของสือชิงเข้าไปในพริบตาเด้ียว

“ปัง!”

เมื่อม่านแสงคุ้มกันกายของสือชิงระเบิด้ออก เขากมถอยกรูด้ ออกไปอย่างรวด้เรมว

พื้นด้ินที่แขมงกระด้้างใต้ฝ่าเท้าของเขาเกิด้เป็นรอยปริร้าว และหินที่แตกออกกมพลันลอยขึ้นมาจากใต้ด้ิน

วินาทีนั้นพื้นที่ระหว่างสือชิงและหลี่หลางเฟิงกมเตมไปด้้วย ก้อนหินมากมาย

“พลังแห่งพื้นด้ิน”

เมื่อเหมนหินจำานวนนับไม่ถ้วนลอยขึ้นมา เนี่ยเทียนที่มองดู้ อยู่ข้างๆ กมเข้าใจธาตุพลังวิญญาณของสือชิงทันที

“ครืนๆๆ!”

บริเวณใกล้เคียงกับหุบเขา มีก้อนหินที่แตกกระจายออกอีก เป็นจำานวนมากซึ่งได้้รับการชักนำาจากพลังของสือชิงให้ลอยขึ้นกลาง อากาศและพุ่งเข้ามากระแทกใส่หลี่หลางเฟิง

หินขนาด้ยักษ์หลายสิบก้อนที่ลอยอยู่กลางอากาศนั้นทรง พลังน่าครั่นคร้ามอย่างยิ่ง

ทว่าขณะหลี่หลางเฟิงผู้อ่อนแอไอโขลกๆ เสียงด้ัง ร่างของเขากลับลอด้ทะลุหินก้อนแล้วก้อนเล่าไปอย่างรวด้เรมวราวกับ วิญญาณ ไม่ได้้รับความยุ่งยากใด้ๆ แม้แต่นิด้

“แรงโน้มถ่วงจงเปลี่ยน!” สือชิงตะโกนกร้าว

หินมากมายที่ลอยอยู่กลางอากาศร่วงโครมลงมาคล้าย อุกกาบาตที่กระแทกลงบนพื้นด้ิน

หลี่หลางเฟิงที่ลอด้ตัวไปมาอยู่กลางอากาศเมื่ออยู่ภายใต้ แรงโน้มถ่วงที่เปลี่ยนแปลงกะทันหันจึงร่วงตามลงมาด้้วย

“ไม่มีประโยชน์หรอก”

เขาส่ายหัวเบาๆ แสงพลังวิญญาณมีเขียวเข้มหลายเส้น บินพรวด้ออกมาจากชายแขนเสื้อของเขา

“ปังๆๆ!”

หินขนาด้ใหญ่ยักษ์หลายก้อนเมื่อถูกแสงสีเขียวเหล่านั้น กระแทกใส่กมพลันระเบิด้กระจัด้กระจาย

กระด้ิ่งในมือของหลี่หลางเฟิงถูกเขย่าเบาๆ อีกครั้ง

สือชิงที่ถอยกรูด้ไม่หยุด้ทั้งแรงโน้มถ่วงยังยุ่งเหยิงกมร้อง อึกอักอยู่ในลำาคอ มุมปากมีเลือด้ไหลลงมาเป็นสาย

สนามแรงโน้มถ่วงที่เขาสร้างขึ้นมาอย่างยากลำาบากหาย วับไปอย่างไร้ร่องรอยเพราะความพลุ่งพล่านของมหาสมุทรจิต วิญญาณ

หลี่หลางเฟิงที่ถูกสนามแรงโน้มถ่วงกักกันร่างอยู่ครู่หนึ่งกม ยกมืออีกข้างชี้ไกลๆ มายังสือชิง

ด้้านหลังของสือชิงมีม่านน้ำาสีเขียวเข้มขนาด้ใหญ่ยักษ์ คล้ายน้ำาตกที่ไหลทวนบินออกมาจากพื้นด้ินแล้วแผ่ขยายเข้ามาหา เขาทันที

หมอกพิษสีเขียวหลายกลุ่มกมลอยอวลขึ้นมาจากใต้ฝ่าเท้า ของสือชิง ปกคลุมร่างของเขาไว้จนมิด้

“อย่าว่าแต่เจ้าเลย ต่อให้กู๋อวี่แห่งกะโหลกเลือด้ของพวก เจ้าอยู่ที่นี่ด้้วยกมยังมิใช่คู่ต่อสู้ของข้า” หลี่หลางเฟิงสีหน้าผ่อนคลาย ไม่รีบร้อน “ข้าจมอยู่ในขั้นต้นสวรรค์ช่วงท้ายมานานหลายปี ขาด้อีก แค่ก้าวเด้ียวกมเหยียบสู่เขตสามัญได้้แล้ว ในเทือกเขาฮว้านคง ผู้ฝึก ลมปราณที่มีขอบเขตต่ำากว่าเขตสามัญ ไม่มีใครสามารถคุกคามข้าได้้ อย่างแท้จริง”

“ฟู่วๆ!”

ระหว่างที่เขาพูด้ม่านน้ำาสีเขียวเข้ม ควันพิษสีเขียวกม ปกคลุมร่างของสือชิงไว้เรียบร้อย

“กรุางกริกง!”

กระด้ิ่งในมือของเขายังคงสั่นเบาๆ ทุกครั้งที่มันขยับไหว สื อชิงกมจะต้องกระอักเลือด้ออกมาจากปาก

เมื่อมหาสมุทรจิตวิญญาณไม่มั่นคงทำาให้สือชิงไม่สามารถ รวบรวมพละกำาลังมาต้านทานการรุกรานของควันพิษและม่านน้ำาสี เขียวเข้มได้้

กลางควันพิษและม่านน้ำาสีเขียวเข้มนั้นไม่เพียงแต่มีพลังที่ หลี่หลางเฟิงชุบหลอม ยังแฝงเร้นไว้ด้้วยพิษร้ายแรง สือชิงแค่ด้ม ควันพิษเข้าไปไม่กี่ครั้งกมเวียนหัวตาพร่าลาย

“อู้ๆ!”

เกราะวิเศษสีเหลืองเหลือบเทาชิ้นหนึ่งเผยออกมาจากใน อาภรณ์ที่ใกล้จะเปื่อยเละของสือชิง ลวด้ลายงด้งามซับซ้อนที่อยู่บน เกราะวิเศษนั้นมีแสงพลังวิญญาณไหลวนคล้ายเส้นชีพจรของคน

เศษก้อนหินที่กระจัด้กระจายอยู่รอบด้้านเมื่อได้้รับการ ด้ึงดู้ด้จากเกราะวิเศษชิ้นนั้นกมพากันมารวมอยู่ที่ตัวของสือชิงอย่างบ้า คลั่ง

เวลาเพียงแค่สิบกว่าวินาที ชั้นก้อนหินที่แปลกประหลาด้ ซึ่งเกิด้จากการรวมตัวกันของเศษหินกมห่อหุ้มเรือนกายของสือชิงเอา ไว้

เมื่อมองปราด้ๆ สือชิงกมีสภาพทั้งคล้ายคน และทั้งไม่ใช่ คนที่เกิด้ขึ้นมาในก้อนหินก้อนหนึ่ง

เมื่อเกราะวิเศษถูกเรียกใช้ สือชิงจึงแปลงกายมาเป็นหิน ใช้วิธีการที่มหัศจรรย์มาต้านทานการรุกเข้ากัด้กินของหมอกพิษ

น่าเสียด้ายที่พลังมหัศจรรย์ของเกราะวิเศษซึ่งสือชิงร่ายใช้ ให้ร่างตัวเองกลายมาเป็นหินกลับมีข้อเสียอย่างใหญ่หลวงอยู่ข้อ หนึ่ง—ไม่สามารถขยับเขยื้อนได้้

เวทลับเช่นนี้ของเกราะวิเศษนำามาใช้ต้านทานการโจมตีสุด้ พลังจากคู่ต่อสู้ในช่วงเวลาที่คับขันมากที่สุด้

หลังจากที่คู่ต่อสู้โจมตีมาแล้ว เขาสามารถสลายสภาพร่าง หินและกลับมาต่อสู้ได้้อีกครั้ง

ทว่าสถานการณ์ในตอนนี้อันที่จริงแล้วไม่เหมาะสมให้ กระตุ้นใช้เวทลับแปลงเป็นหินจากเกราะวิเศษ เพราะควันพิษและ ม่านน้ำาสีเขียวเข้มเหล่านั้นมีอยู่ทั่วทุกหนแห่ง หากเขาคืนสภาพอีก ครั้งกมยังต้องถูกพวกมันกัด้กินเลือด้เนื้ออยู่ด้ี

เพราะถูกบีบให้ไร้ทางเลือก เขาจึงจำาต้องใช้เกราะวิเศษที่ ลึกลับมากที่สุด้มากระตุ้นเวทลับนี้

“ต่อให้กลายเป็นหินแล้วกมได้้แค่ต้านทานควันพิษในช่วง ระยะเวลาสั้นๆ เท่านั้น แล้วหลังจากนั้นเล่า?” หลี่หลางเฟิงส่ายหัว

เบาๆ แล้วเด้ินเตร่เข้าหาสือชิง “ผลลัพธ์กมยังไม่เปลี่ยนอยู่ด้ี อย่างไร ซะเจ้ากมต้องตาย เพียงแค่จะช้าหรือเรมวกมเท่านั้น”

“ฟู่วๆ!

และเวลานี้เอง เนี่ยเทียนพลันได้้ยินเสียงประหลาด้ด้ังมา จากด้้านหลัง

เขาหันกลับไปมองกมพบทันทีว่ารอยแยกห้วงมิติในบริเวณ ใกล้เคียงค่อยๆ ขยับเข้ามาใกล้หุบเขาอย่างเงียบเชียบ

เขาที่เกิด้ความสงสัยจึงแบ่งทิพย์จักษุข้างหนึ่งซึ่งจับตา มองหลี่หลางเฟิงให้บินไปยังตำาแหน่งที่มีรอยแยกห้วงมิติลอยอยู่

แล้วเขากมเหมนเผยฉีฉีที่จากไปแล้วยืนอยู่ท่ามกลางรอยแยก ห้วงมิติเหล่านั้น นางกำาลังชักนำารอยแยกห้วงมิติสิบกว่าเส้นให้เข้ามา ใกล้หุบเขาทีละนิด้

“เผยฉีฉี!”

การที่นางจากไปแล้วย้อนกลับมาทำาให้เนี่ยเทียนตัวสั่น เยือก ในใจบังเกิด้ความซาบซึ้ง

ได้้ค่ายกลนำาส่งชิ้นนั้นไปครองแล้ว เผยฉีฉีที่ถูกหลี่หลา งเฟิงปล่อยตัวไปกมไม่น่าจะมีเหตุผลอะไรให้หวนกลับมาอีก

ก่อนหน้านี้ตอนที่ไฉ่เยว่เด้ินออกไปจากหุบเขา เผยฉีฉีกมคิด้ แต่จะพาเขาหนีไปด้้วยกันในทันที ไม่ได้้สนใจสักนิด้ว่าสือชิงจะเป็น หรือจะตาย

นี่หมายความว่าสำาหรับเผยฉีฉีแล้ว สือชิงไม่มีความสำาคัญ เลยแม้แต่นิด้เด้ียว การที่นางกลับมาครั้งนี้จึงมีเพียงความเป็นไปได้้ ข้อเด้ียว—เพื่อเขาเนี่ยเทียน!

“สังหารเจ้าคนชั่วช้านั่นซะ”

ดู้เหมือนเผยฉีฉีจะรู้ว่าเนี่ยเทียนได้้ยินคำาพูด้ของนาง ขณะ ที่ควบคุมให้รอยแยกห้วงมิติขยับเข้ามาใกล้หุบเขา นางจึงตะโกน เบาๆ ใส่ท้องฟอา

เนี่ยเทียนที่เด้ิมทีจะรอให้สือชิงตายก่อนแล้วค่อยเรียกใช้ เกราะมังกรเพลิงมาต่อสู้กับหลี่หลางเฟิง พอได้้ยินประโยคนั้นของ นางใบหน้ากมเปลี่ยนมาเป็นดุ้ด้ัน แล้วจึงพกพาเอาสนามแม่เหลมก ยุ่งเหยิงกระโจนเข้าใส่หลี่หลางเฟิงทันที