ราชา ผู้สยบสองภพ แห่งสวรรค์และปฐพี - บทที่ 296 วิญญาณไร้เงา

แมงป่องพิษเป็นเพียงกลุ่มนักล่าที่ฝึีมืออ่อนด้อยกลุ่มหนึ่งเท่านั้น ผู่้นำาของ พวกเขาคือผู่้ฝึกลมปราณขอบเขตัตั้นสวรรค์ช่วงกลางผู่้หนึ่ง

นอกจากผู่้นำาที่มีขอบเขตักลางสวรรค์ช่วงกลางแล้ว แมงป่อง พิษยังมีผู่้แข็งแกร่งขอบเขตัตั้นสวรรค์ช่วงตั้นอีกสองคนซึ่งเป็นหัวหน้ารอง

นอกจากนี้แมงป่องพิษก็ไม่มีให้ได้เหยียบย่างสู่ขอบเขตัตั้น สวรรค์อีก

เดิมทีฝึีมือของแมงป่องพิษก็ค่อนข้างอ่อนด้อยอยู่แล้ว แถมช่วง นี้ยังถูกเนี่ยเทียนมองเป็นเป้าหมายและสังหารคนของพวกเขาไปหลาย กลุ่ม จึงยิ่งสร้างความซวยซับซวยซ้อนให้แก่พวกเขา

ผู่้นำาของแมงป่องพิษเห็นว่าลูกน้องของตััวเองตัายไปทีละคนแตั่ กลับตัามหาเนี่ยเทียนไม่เจอ จึงได้แตั่รอคอยการมาถึงของผู่้แข็งแกร่งจาก คมเขี้ยว

หลังจากที่เขาบอกข่าวการเคลื่อนไหวของเนี่ยเทียนในบริเวณ พื้นที่ของแมงป่องพิษให้กับคมเขี้ยวแล้ว ซ่งลี่และหันมู่จึงตัามมาถึงที่แห่ง นี้อย่างรวดเร็ว

การมาของซ่งลี่และหันมู่ได้พาผู่้แข็งแกร่งของคมเขี้ยวอีกหลาย คนตัิดตัามมาด้วย พวกเขาแยกตััวกันออกไปตัามหาร่องรอยของเนี่ยเทียน โดยรอบ

ทว่าเนี่ยเทียนที่มีลางสังหรณ์ได้ถึงสถานการณ์ที่เลวร้ายกลับ จากไปก่อนล่วงหน้า ละทิ้งเป้าหมายอย่างแมงป่องพิษไปแล้ว

เมื่อซ่งลี่ส่งการให้ลูกน้องไปตัามหาเนี่ยเทียนในถิ่นของแมงป่อง พิษ มือเลือดซึ่งเป็นองค์กรนักล่าอีกกลุ่มหนึ่งก็ส่งข่าวมาให้อย่างรวดเร็ว บอกว่าทางฝึ่ายของพวกเขามีคนถูกเนี่ยเทียนสังหารอีกแล้ว

ตัอนที่ได้ยินข่าวนี้ซ่งลี่และหันมู่ก็เข้าใจทันทีว่าเนี่ยเทียนไม่ได้ เคลื่อนไหวที่ในพื้นที่ของแมงป่องพิษอีกแล้ว

พวกเขาจึงรีบเดินทางไปยังฝึ่ายของมือเลือด

ทว่าขณะที่พวกเขาร่วมมือกับมือเลือดเพื่อค้นหาเนี่ยเทียนอีก ครั้ง องค์กรนักล่าอีกกลุ่มหนึ่งกลับส่งข่าวมาให้ว่าเนี่ยเทียนไปปรากฏตััว อยู่ในถิ่นของพวกเขา

ซ่งลี่และหันมู่จึงได้แค่เปลี่ยนพื้นที่ไปอย่างตั่อเนื่อง

เมื่อเป็นเช่นนี้อยู่หลายครั้ง ซ่งลี่และหันมู่ก็ไม่ไปตัามพื้นที่ที่กลุ่ม นักล่ากลุ่มอื่นบอกทิศทางมาอีก แตั่เคลื่อนไหวในบริเวณรอบๆ ที่ห่างออก ไปไม่ไกล คิดจะดักรอเนี่ยเทียนล่วงหน้า

น่าเสียดายที่เนี่ยเทียนผู่้มีทิพย์จักษุเจ็ดข้างอยู่กับตััวสามารถ สัมผ่ัสได้ถึงอันตัรายล่วงหน้า และเป็นฝึ่ายเลี่ยงไปก่อนทุกครั้ง

ซ่งลี่และหันมู่ที่เฝึ้ารออย่างยากลำาบากแตั่กลับไม่ได้ผ่ลลัพธ์ กำาลังยืนอยู่บนเนินเขาที่ค่อนข้างสูงแห่งหนึ่งด้วยสีหน้าเหนื่อยล้า

“คุณหนู ทำาไมเจ้าหัวเทียนผู่้นั้นถึงได้หลบเลี่ยงไปได้ก่อนทุกครั้ง เลย?” หันมู่ครุ่นคิดอยู่ชั่วครู่ในที่สุดก็ทนไม่ไหวจนตั้องพูดออกมา “ใน

ความรู้สึกของข้า เหมือนว่าเจ้าหัวเทียนนั่นมีเส้นสายอยู่ทั่วทุกแห่ง เขาไม่ เคยปะทะหน้ากับผู่้แข็งแกร่งขอบเขตัตั้นสวรรค์ของคมเขี้ยวเรา และไม่ เคยเจอกับผู่้แข็งแกร่งของกลุ่มนักล่ากลุ่มอื่นๆ อย่างแท้จริงสักครั้ง”

“การลงมือทุกครั้งของเขามักจะแค่เล่นงานกลุ่มคนที่เขารับมือ ได้”

“ดูเหมือนว่าเขาไม่เคยทำาพลาด ไม่เคยเอาตััวมาเสี่ยงอันตัราย ไม่ว่าพวกเราจะพยายามแค่ไหนก็ไม่สามารถตัามเขาได้ทัน ไม่สามารถไป ดักซุ่มโจมตัีเขาล่วงหน้าได้”

ซ่งลี่ขมวดคิ้วมุ่น เข่นเขี้ยวเคี้ยวฟันอย่างเคียดแค้น “ข้าเองก็ รู้สึกเหมือนกัน”

เนี่ยเทียนอาศัยทิพย์จักษุเจ็ดข้างล่องลอยอยู่ในพื้นที่เนินเขา ราวกับวิญญาณ ทุกครั้งที่เขาปรากฏตััวก็จะตั้องจบการตั่อสู้ในระยะเวลา ที่สั้นมาก และเผ่่นหนีไปอย่ารวดเร็ว

แผ่นการทุกอย่างที่พวกเขาคิดขึ้นเพื่อใช้เล่นงานเนี่ยเทียนกลับไม่ได้ ผ่ลลัพธ์อย่างที่ควรจะเป็น

อีกทั้งเมื่อกลุ่มนักล่ากลุ่มอื่นๆ มีจำานวนคนตัายมากขึ้น พวกกลุ่ม อิทธิพลที่อ่อนแออย่างแมงป่องพิษก็เริ่มถอนตััวออกไปแล้ว

เดิมทีนึกว่าคนที่มีตับะกลางสวรรค์ช่วงตั้นแค่คนเดียวจะสามารถ หาตััวเจอและสังหารได้อย่างง่ายดาย

กลุ่มนักล่าเหล่านั้นจึงมองการไหว้วานของซ่งลี่เป็นงานง่ายๆ ที่รับ ทำาเพื่อหมายเอาใจนาง ตั่างก็อยากให้ฝึ่ายของตััวเองเป็นฝึ่ายหาตััวเนี่ย เทียนเจอ

ไม่นานพวกเขาก็ค้นพบว่างานครั้งนี้ไม่ได้ง่ายดายอย่างที่คิดเอาไว้

เนี่ยเทียนที่ขอบเขตัไม่สูงลงมืออย่างตั่อเนื่อง นักล่าทุกคนที่เขา สังหารล้วนเป็นคนที่มีขอบเขตัสูงเกินกว่าเขา อีกทั้งไม่ใช่แค่คนเดียว

หลังจากที่แม้แตั่ผู่้ที่มีขอบเขตักลางสวรรค์ช่วงท้ายก็ยังทยอยกันถูก ฆ่า เนื่องจากการบาดเจ็บและล้มตัายยิ่งมากขึ้นเรื่อยๆ กลุ่มนักล่าหลาย กลุ่มจึงเริ่มหวาดหวั่น

ภายนอกพวกเขายังคงให้ความร่วมมือกับคมเขี้ยวโดยการตัามหา เนี่ยเทียน ทว่าโดยส่วนตััวแล้วพวกเขาไม่กล้าแยกตััวกันไปอีก แตั่ละกลุ่ม ที่ออกตัามหาล้วนตั้องมีผู่้แข็งแกร่งที่แท้จริงคอยรักษาการณ์

หากไม่ใช่ผู่้ที่มีขอบเขตัตั้นสวรรค์ก็ตั้องเป็นผู่้ที่มีขอบเขตักลาง สวรรค์ช่วงท้ายหลายคน

เมื่อเป็นเช่นนี้ขอบเขตัในการค้นหาของพวกเขาจึงหดเล็กลงไป เยอะมาก

แรงบันดาลใจในการค้นหาของพวกเขาก็เปลี่ยนจากความ กระตัือรือร้นในช่วงแรกสุดมากเป็นทำาอย่างลวกๆ ให้จบไป

คมเขี้ยวเองก็สัมผ่ัสได้ถึงความไม่ตัั้งใจของพวกเขา แตั่ก็จนใจ เพราะแม้แตั่ตััวคมเขี้ยวเองหลังจากที่สูญเสียสมาชิกไปเป็นจำานวนมากก็ เริ่มใช้กลยุทธ์เช่นเดียวกับพวกเขา

“จากการคาดเดาของข้า ในมือหัวเทียนผู่้นั้นน่าจะมีอาวุธวิเศษที่ พิเศษบางอย่าง” หันมู่ขมวดคิ้วเป็นปม กล่าวเสียงหนัก “อาวุธวิเศษชิ้น นั้นน่าจะสามารถสัมผ่ัสได้ถึงคลื่นพลังชีวิตัในบริเวณใกล้เคียง หรือปราณ ของผู่้แข็งแกร่ง มีเพียงวิธีนี้เท่านั้นเขาถึงหลีกเลี่ยงผู่้แข็งแกร่งได้สำาเร็จทุก ครั้ง แล้วเลือกลงมือกับเป้าหมายที่เหมาะสมกับตััวเอง”

ขอบเขตัของเนี่ยเทียนตั่ำาตั้อย ไม่ว่าอย่างไรเขาก็คิดไม่ถึงว่าเนี่ย เทียนจะอาศัยพลังจิตัวิญญาณระดับสูงมาใช้สังเกตัการณ์กำาลังการตั่อสู้ที่ กระจายตััวอยู่ในบริเวณใกล้เคียง

หันมู่จึงยกความแปลกประหลาดของตััวเนี่ยเทียนให้เป็นคุณความ ชอบของอาวุธวิเศษอย่างหนึ่ง

“น่าจะเป็นแบบนี้แหละ” ซ่งลี่เชื่อมั่นในการวิเคราะห์ของเขา “ดู ท่านอกจากคงตั้องก่อกวนการรับสัมผ่ัสของอาวุธวิเศษชิ้นนั้นจนเขาไม่ สามารถวิเคราะห์ความเคลื่อนไหวของสิ่งมีชีวิตัที่อยู่รอบด้าน มีเพียงวิธีนี้ เท่านั้นเขาถึงจะทำาผ่ิดพลาด พวกเราถึงจะมีโอกาสลงมือ”

“คุณหนู ข้านึกถึงคนผู่้หนึ่ง” หันมู่เอ่ยเบาๆ

ซ่งลี่ดวงตัาเป็นประกาย พยักหน้าเบาๆ ก่อนจะกล่าว่า “เจ้าไป ด้วยตััวเอง ดูว่าคนผู่้นั้นตั้องการอะไร ข้าจะพยายามตัอบสนองเขาอย่าง เตั็มที่”

หันมู่ลังเลเล็กน้อยแล้วจึงเอ่ยว่า “แม้ว่าเจ้าหมอนั่นจะอยู่นอกเมือง โพ่เมี่ย แตั่กลับไม่ใช่นักล่า ทว่าอยู่เพียงลำาพัง คนผู่้นี้มีนิสัยแปลก ประหลาด ไม่หวาดเกรงคมเขี้ยมของพวกเรา ทั้งยังมีข้อขัดแย้งกับพวก

เราอยู่หลายครั้ง หากคิดจะขอให้เขาลงมือ เกรงว่าอาจจะลำาบากเล็ก น้อย”

“เขามีความแค้นเก่าแก่กับกะโหลกเลือด เจ้าบอกกับเขาว่าเจ้าหัว เทียนผู่้นั้นคือขุนนางตั่างถิ่นที่เป็นคนหนุ่มของกะโหลกเลือด อีกอย่างก็มี ความสัมพันธ์ลึกล้ำากับไฉ่โยวด้วย” ซ่งลี่กลอกตัา “คนที่มีพลังการตั่อสู้ที่ แข็งแกร่งอย่างเนี่ยเทียน กะโหลกเลือดย่อมตั้องทำาทุกวิถีทางเพื่อรับเขา เป็นสมาชิกที่แท้จริงให้ได้”

“ขอแค่บอกกับเขาว่าเมื่อหัวเทียนเตัิบโตัขึ้นจะกลายมาเป็นกำาลัง สำาคัญของกะโหลกเลือด บางทีเขาอาจจะมีความคิดอยากถอนรากถอน โคนกะโหลกเลือดล่วงหน้า”

“เมื่อความคิดนี้เกิดขึ้น พวกเราค่อยเสนอค่าตัอบแทนให้แก่เขา เขาก็น่าจะยินดียอมช่วยเหลือ”

ดวงตัาหันมู่เป็นประกาย “ข้าจะไปเดี๋ยวนี้แหละ”

“อืม จำาไว้ว่าตั้องมีมารยาทตั่อเขา ตััวตันของคนผู่้นั้นไม่แน่ชัด ประวัตัิความเป็นมาของเขาไม่มีใครรู้ แตั่น่าจะไม่ใช่คนธรรมดา”

“ข้าเข้าใจ”

……

กลางดึกที่ท้องฟ้าดารดาษไปด้วยหมู่ดาว

ข้างเนินก้อนหินเล็กเตัี้ยแห่งหนึ่ง เนี่ยเทียนนั่งเงยหน้ามองท้องฟ้า ราตัรีเงียบๆ

สถานที่แห่งนี้อยู่ชายเขตัของพื้นที่เนินเขาแล้ว ผ่่านเขตัเนินเขาไปก็ จะเป็นป่าร้างที่โล่งเตัียนยิ่งกว่า ไม่มีเนินสูงตั่ำาคอยบดบังเส้นสายตัาให้อีก

หลายวันที่ผ่่านมานี้เนี่ยเทียนไม่มีโอกาสได้ลงมือกับพวกกลุ่มนักล่า

หลังจากที่เขาสังหารพวกนักล่าจากคมเขี้ยวและกลุ่มอื่นๆ ที่ออก ตัามหาเขาตัิดตั่อกันสิบกว่าครั้ง นักล่าจากคมเขี้ยวและกลุ่มอื่นๆ จึงเริ่ม เรียนรู้ที่จะว่าง่ายขึ้นมาบ้างแล้ว

จากการตัรวจสอบผ่่านทิพย์จักษุของเขา กลุ่มนักล่าที่ออกตัามหา เขาตั่อจะมีผู่้แข็งแกร่งคอยบัญชาการ

เนื่องจากคนมารวมกลุ่มกันมากขึ้น เมื่อเป็นเช่นนี้ขอบเขตัการตัาม หาของนักล่าเหล่านั้นจึงหดเล็กลง ไม่สามารถมาปะทะหน้ากันตััวตั่อตััว

ทว่าเขาเองก็ไม่สามารถสร้างความสะเทือนขวัญให้กับนักล่าจาก คมเขี้ยวและกลุ่มอื่นๆ ได้ตั่อ

เห็นว่าไม่มีโอกาสเขาจึงไม่คิดจะเสียเวลาอยู่ในบริเวณใกล้เคียงอีก จึงล้มเลิกการสังหารแมงป่องพิษ

เมื่อความคิดเคลื่อนไหว กระแสจิตักลุ่มหนึ่งของเขาก็แผ่่เข้าไปใน กำาไลเก็บของ

ในกำาไลเก็บของมีหินประหลาดแฝึงเร้นไว้ด้วยพลังดวงดาวอยู่ ประมาณสามร้อยกว่าก้อน ซึ่งถูกวางไว้ในตัำาแหน่งที่สะดุดตัามากที่สุด

หินประหลาดก้อนหนึ่งพลันบินลอยมา

ถือหินประหลาดนั้นไว้ในมือ เนี่ยเทียนเงยหน้ามองนิ่งไปยังดวงดาว และชุบหลอมหยดดาวอีกครั้ง

ตัอนที่สังหารพวกผู่้ฝึกลมปราณของแมงป่องพิษ เขาก็ได้พยายาม สอบถามถึงที่มาของหินประหลาดเหล่านี้ แตั่ก็ไม่ได้อะไรกลับมาเพราะ สมาชิกเหล่านั้นของแมงป่องพิษก็แย่งชิงมาจากมือของคนอื่นเหมือนกัน

แมงป่องพิษรู้แค่ว่าหินประหลาดที่แฝึงเร้นไว้ด้วยพลังดวงดาวเหล่า นี้มาจากเทือกเขาฮว้านคงจริงๆ

แตั่อยู่ตัรงไหนกันแน่นนั้น เนื่องจากพวกเขาไม่ได้หาเจอโดยตัรงจึง ไม่รู้

หลายวันที่ผ่่านมาเนี่ยเทียนล้วนใช้หินประหลาดเหล่านั้นมาฝึกตัน ทั้งวันทั้งคืน หยดดาวในน้ำาวนดวงดาวของเขาก็รวมกันได้มากขึ้นเรื่อยๆ

จนกระทั่งหยดดาวรวมตััวกันได้ระดับหนึ่ง เขาก็อาศัยพลังดวงดาว จากหินประหลาดมาเพิ่มความสามารถในการรองรับหยดดาวในน้ำาวน ดวงดาวให้มากขึ้น

ในความรู้สึกของเขา จุดตัันเถียนที่รองรับปราณวิญญาณของเขา สามารถมองเป็นเหมือนมหาสมุทรแห่งหนึ่ง

ตัรงก้นของน้ำาวนเปลวเพลิง น้ำาวนพืชหญ้า และยังมีน้ำาวนดวงดาว จะมีแอ่งทะเลสาบเล็กๆ สามแห่งที่เกิดจากการรวมตััวกันของเปลวเพลิง ส่วนกลั่นของพืชหญ้าและหยดดาว

ทุกครั้งที่ขอบเขตัของเขาฝึ่าทะลุ มหาสมุทรวิญญาณก็จะขยาย กว้างออกไปอีกครั้ง พื้นที่ของทะเลสาบที่อยู่ในก้นน้ำาวนพลังงานทั้งสามก็ จะขยายความสามารถในการรองรับเพิ่มขึ้นตัามไปด้วย

ทว่าหากจะเพิ่มการองรับ ขยายทะเลสาบหยดดาว ก่อนอื่นจำาเป็น ตั้องเตั็มเตัิมทะเลสาบหยดดาวนี้เสียก่อน เมื่อมันเตั็มล้นแล้วถึงจะค่อยๆ เพิ่มขอบเขตัได้

รอจนทะเลสาบเล็กๆ ที่เกิดจากการรวมตััวกันของหยดดาวเพิ่ม ขอบเขตัการรองรับถึงขีดสุดจนไม่สามารถขยายใหญ่ได้อีกก็หมายความ น้ำาวนดวงดาวของเขาบรรลุถึงคอขวดที่จะฝึ่าทะลุอีกครั้ง

สิ่งที่เขาทำาให้ทุกวันนี้คืออาศัยหินประหลาดเหล่านั้นมาขยาย ขอบเขตัของทะเลสาบหยดดาวไปให้ถึงขีดสุด

ขณะที่รวบรวมหยดดาว พลังจิตัของเขาก็จมจ่อมอยู่ในตัราประทับ สะเก็ดดาว ทั้งยังทำาความเข้าใจกับความลึกลับของคาถาดาวเปล่ง ประกาย กะว่ารอให้เข้าใจอย่างทะลุปรุโปร่งแล้วก็ทดลองซ้ำาไปซ้ำามาเพื่อ ให้เชี่ยวชาญ

ผ่่านไปครู่ใหญ่

เขาที่ยังคงตัั้งใจฝึกฝึนพลันมองเห็นกลุ่มนักล่ากลุ่มหนึ่งกำาลังเข้ามา ใกล้ที่แห่งนี้ผ่่านทิพย์จักษุ

กลุ่มนักล่ากลุ่มนั้นไม่มีผู่้แข็งแกร่งขอบเขตัตั้นสวรรค์อยู่ด้วย และ ไม่มียอดฝึีมือกลางสวรรค์ช่วงท้ายหลายคนคอยรักษาการณ์

ตัามหลักแล้ว เขาน่าจะกลืนกินกองกำาลังกลุ่มนั้นได้

“แปลกจริง เจ้าพวกนี้ยังไม่รู้จักเข็ดหลาบกันอีกหรือ” เขาลุกขึ้นยืน หัวเราะเสียงเย็นหนึ่งครั้งแล้วค่อยๆ แฝึงตััวเข้าไปใกล้อย่างเงียบเชียบ