ราชา ผู้สยบสองภพ แห่งสวรรค์และปฐพี - บทที่ 316 ราบรื่นรวดเร็ว
“ตัูม!”
จนกระทั่งเวลานี้ ค้อนสายฟ้าที่ถูกสื่อหนันโยนออกมาถึงได้ร่วง ลงพื้นกะทันหัน
สื่อหนันที่กระแทกลงบนเขตัอาคมพลังวิญญาณอย่างรุนแรง หลังจากที่ร่างกระเด้งกระดอนกลับมาแล้วก็ลุกขึ้นไม่ไหวอีก แถมปากก็ยัง มีเลือดสดไหลพุ่งออกมาอย่างบ้าคลั่ง
สื่อหนันที่พอร่วงลงพื้นก็พยายามจะลุกขึ้นยืน ทว่าเขาทดลอง ทำาอยู่หลายครั้งก็ยังไม่สามารถยืนขึ้นได้ สุดท้ายได้แตั่นอนพังพาบอยู่บน พื้น ถลึงตัาดุดันใส่เนี่ยเทียน
หลังจากโจมตัีไปหนึ่งครั้ง เนี่ยเทียนก็ไม่คิดจะมองสื่อหนันแม้แตั่ หางตัา รีบเดินเร็วๆ ออกจากสนามประลองเลือดไปทันที
เขตัอาคมพลังวิญญาณที่ปิดผ่นึกสนามประลองเลือดพลันเกิด รอยปริแตัก และปล่อยให้เนี่ยเทียนลอดผ่่านไป
และเวลานี้เอง ทุกคนที่กระจายตััวกันอยู่บนแท่นอัฒจรรย์ก็ คล้ายจะเพิ่งฟื้นคืนสตัิ
สนามประลองเลือดพลันเตั็มไปด้วยเสียงฮือฮา!
“ข้าไม่ได้ตัาฝึาดใช่ไหม? สื่อหนันโดนโจมตัีครั้งเดียวก็ลุกไม่ขึ้น เลยรึ?”
“เมื่อครู่นี้เกิดเรื่องอะไรขึ้น? ข้าไม่ทันเห็นชัดเจน เห็นแค่ว่าเนี่ย เทียนมาโผ่ล่อยู่ข้างกายสื่อหนัน ตั่อยไปหมัดเดียว สื่อหนันก็บินกระเด็น ออกไปเลย!”
“นี่คือกลางสวรรค์ช่วงตั้นตั่อสู้กับกลางสวรรค์ช่วงท้ายจริงๆ หรือ? หากใช้ขอบเขตัมาวัดความสามารถกันแล้วล่ะก็ ไม่ใช่ว่าสื่อหนัน ควรจะโจมตัีให้หัวเทียนพ่ายแพ้ยับเยินในชั่วพริบตัาหรอกหรือ? ทำาไมถึง กลับกันเสียได้?”
“สวรรค์ช่วยด้วย! ดูท่าว่าข่าวลือภายนอกคงจะเป็นจริงเสีย แล้ว! หัวเทียนผู่้นั้นสังหารเดือนดับและนักล่าไปหลายสิบคนตัอนอยู่เทือก เขาฮว้านคง แถบเนินเขาและป่ารกร้างเป็นเรื่องจริงแท้แน่นอน!”
“ความสูงตั่ำาของขอบเขตัไม่ใช่มาตัรฐานเดียวที่ใช้วัดความ สามารถแท้จริงอย่างที่ว่ากันจริงๆ ด้วย”
“…”
ผู่้ฝึกลมปราณทุกคนที่จ่ายหินวิเศษเพื่อเข้ามาในสนามประลอง เลือดตั่างก็วิพากษ์วิจารณ์กันอย่างดุเดือด
“เจ้าสื่อหนันผู่้นั้นช่างโง่เง่ายิ่งนัก!” ตั่งลี่กัดฟันพูด ไม่รู้สึกดีใจ เลยสักนิดที่ชนะหินเดิมพันมาเป็นจำานวนมากเนื่องจากลงเดิมพันให้เนี่ย เทียนชนะ
แล้วก็ไม่รู้ว่าทำาไม พอเห็นว่าสื่อหนันพ่ายแพ้ง่ายดายและเนี่ย เทียนชนะได้อย่างผ่่อนคลายเช่นนี้ นางกลับอารมณ์เสียอย่างมาก
“สื่อหนันช่างไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเนี่ยเทียนเสียเลย! เขาไม่รู้เลยสัก นิดว่าเนี่ยเทียนเชี่ยวชาญวิชาหลบหนีแปลกประหลาด อีกทั้งข้างกายเขา ยังมีสนามแม่เหล็กพลังวิญญาณที่ลึกลับปกคลุมอยู่ด้วย!”
นางเคยตั่อสู้กับเนี่ยเทียนมาก่อน จากการที่ล้อมโจมตัีและไล่ล่า เนี่ยเทียน นางจึงรู้ชัดเจนถึงวิชาที่น่าเหลือเชื่อมากมายของเนี่ยเทียน
นางเชื่อว่าหากเปลี่ยนมาเป็นนางที่ตั่อสู้กับเนี่ยเทียน นางตั้อง ไม่มีทางอ่อนด้อยอย่างสื่อหนันแน่นอน
เพราะสื่อหนันไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเนี่ยเทียนเลย แถมยังโอหังถือดี นั่นถึงทำาให้เขาตั้องเสียเปรียบอย่างหนักโดยมิทันตัั้งตััว
“เขาแข็งแกร่งยิ่งกว่าก่อนหน้านี้เสียอีก” ตั่งป่ายเจี๋ยสูดลม หายใจเข้าลึกหนึ่งครั้ง นัยน์ตัาเผ่ยความเคร่งเครียดผ่ิดปกตัิ “นอกจาก สนามแม่เหล็กและวิชาการหลบหนีแล้ว เขายังมีวิชาลับอีกอย่างหนึ่งคือ สามารถรวบรวมปราณวิญญาณฟ้าดินขึ้นมาเป็นลูกกลม หากไม่เป็น เพราะในสนามประลองเลือดไม่มีปราณวิญญาณให้ใช้ ถ้าศึกครั้งนี้เกิดขึ้น ในเทือกเขาฮว้านคง เกรงว่าสื่อหนันผู่้นั้นคงจะยิ่งพ่ายแพ้ยับเยินกว่านี้”
เมื่อได้ยินเขาพูดเช่นนี้ตั่งลี่จึงไพล่นึกไปถึงพวกนักล่าที่ตัาย อนาถหลังจากถูกลูกปราณวิญญาณสกปรกของเนี่ยเทียนโจมตัี
ในใจนางเย็นเยียบ ปากก็สบถด่า “เหตัุใดถึงมีตััวประหลาดเช่น นี้ได้!”
“พี่ใหญ่สื่อ นี่…”
ขุนนางตั่างถิ่นของกะโหลกเลือดหลายคนที่อยู่ข้างกายสื่อฮุย ตั่างก็มีสีหน้าซับซ้อนอย่างถึงที่สุด ทำาท่าจะพูดอะไรบางอย่างแตั่ก็หยุด ชะงักไปก่อน
สื่อฮุยสีหน้านิ่งขรึมราวกับผ่ิวน้ำา เขามองสื่อหนันที่ดิ้นรนอยู่ นานก็ยังลุกขึ้นยืนไม่ไหวแล้วก็มองเนี่ยเทียนที่พอปล่อยหมัดเสร็จก็เดินดิ่ง ออกไปด้านนอกโดยไม่แม้แตั่จะดูผ่ลลัพธ์
“ท่านลุงสือ ข้ากลับไปฝึกบำาเพ็ญตับะตั่อแล้วนะ” เมื่อเดินออก จากสนามประลองเลือด เนี่ยเทียนก็กล่าวกลับสือชิง
ข้างกายสือชิงยังมีผู่้แข็งแกร่งของกะโหลกเลือดที่รับผ่ิดชอบ ดูแลสนามประลอง และยังมีสมาชิกกะโหลกเลือดอีกหลายคนที่ตั่างก็ใช้ สายตัาเหมือนมองตััวประหลาดมองประเมินเนี่ยเทียนอย่างลึกล้ำา
สื่อชิงพลันคืนสตัิกลับมา รีบกล่าวว่า “ได้ ได้เลย”
เมื่อพูดจบ เขาก็หันไปมองสื่อฮุยที่อยู่บนอัฒจรรย์ภายใตั้การจับ จ้องจากสายตัาคนมากมาย ก่อนจะกล่าวว่า “พี่สื่อ ข้อตักลงนั้นว่า อย่างไร?”
“ข้าพูดคำาไหนคำานั้น!” เสียงของสื่อฮุยที่ลอดออกมาจากไรฟัน เผ่ยให้เห็นถึงความเย็นชา
สือชิงยิ้มบางๆ พยักหน้ารับแล้วหันมาเอ่ยกับเนี่ยเทียนอย่าง อ่อนโยน “หมดธุระของเจ้าแล้ว นับตัั้งแตั่ตัอนนี้เป็นตั้นไป ห้องฝึกตันห้อง นั้นของสื่อหนันอยู่ในสภาวะว่างเปล่า ห้องฝึกตันสองห้องสำาหรับผู่้ที่อยู่ใน ขอบเขตักลางสวรรค์ล้วนเป็นของเจ้าทั้งหมด เจ้าจงฝึกบำาเพ็ญตับะได้ ตัามสบาย ไม่ตั้องกังวลอีกแล้วว่าจะมีปัญหาเกิดขึ้น”
“ขอบคุณมาก” เนี่ยเทียนประสานมือคารวะแล้วจึงเดินนำาออก ไปจากสนามประลองเลือดก่อนผู่้ใด
นอกสนามประลองเลือด พวกผู่้ฝึกลมปราณที่มีทรัพย์สินไม่ พอได้แตั่รออยู่ข้างนอก เมื่อเห็นว่าเขาเดินออกมาจึงรู้ผ่ลลัพธ์ทันที
เนี่ยเทียนจากมาอย่างรวดเร็วภายใตั้สายตัาตักตัะลึงและหวาด เกรงจากคนมากมาย เขามุ่งหน้าไปที่ห้องฝึกตันและเริ่มบำาเพ็ญตับะอย่าง ตัั้งใจอีกครั้ง
บนดาดฟ้าบนหอเรือนหินที่สูงที่สุดของศูนย์บัญชาการกะโหลก เลือด
ไฉ่หลันผู่้เป็นผู่้นำาของกะโหลกเลือดโบกมือหนึ่งครั้ง กระจกผ่ลึก ใสขนาดใหญ่ยักษ์บานนั้นก็บินกลับไปอยู่ในมุมของดาดฟ้าอีกครั้งและมืด สลัวลง
ไฉ่หลันลูบคลำาปลายคาง ดวงตัามีแววแปลกใจตััดสลับกันไปมา ครุ่นคิดอย่างลึกซึ้ง
ผู่้แข็งแกร่งเขตัสามัญของกะโหลกเลือดอีกสองคนตั่างก็หรี่ตัาลง ภาพเหตัุการณ์การตั่อสู้ในเสี้ยววินาทีระหว่างเนี่ยเทียนและสื่อหนันลอย อยู่ในสมองของพวกเขาซ้ำาแล้วซ้ำาเล่า
คนทั้งสามตั่างเงียบงัน
เนิ่นนานหลังจากนั้น ไฉ่หลันหยุดการครุ่นคิด ก่อนจะเอ่ยเรียบๆ ว่า “พวกเจ้าคิดว่าอย่างไร?”
คนหนึ่งในนั้นยิ้มเจื่อนแล้วกล่าวว่า “เด็กคนนี้คือดาวเด่น แน่นอน ตัามความเห็นข้า ตั่อให้เป็นสำานักผู่้ฝึกลมปราณที่แข็งแกร่งที่สุด ในเก้าอาณาจักรอย่างวิมานสวรรค์และหอหันปิง พวกศิษย์ผู่้ทรงเกียรตัิที่มี ขอบเขตัเดียวกันกับเขาก็ใช่ว่าจะเป็นคู่ตั่อสู้ของเขาได้ และชื่อหัวเทียนนี้ก็ เป็นไปได้ถึงสิบส่วนว่าคือชื่อปลอม”
“ท่านผู่้นำา คนผู่้นี้ตั้องมาหลบภัยที่อาณาจักรเลี่ยคงชั่วคราว หรือไม่ก็มาขัดเกลาประสบการณ์ตััวเองแน่นอน” อีกคนหนึ่งตัอบ “ไม่ว่า จะเป็นสถานการณ์ไหน เขาล้วนไม่สามารถอยู่ที่อาณาจักรเลี่ยคงนานเกิน ไปนัก หากกะโหลกเลือดคิดจะดึงตััวคนผู่้นี้ให้มาเป็นพวกด้วยก็ไม่น่าจะ ง่ายขนาดนั้น นอกเสียจากว่าจะมีวิธีการที่พิเศษบางอย่าง”
ไฉ่หลันพยักหน้า กล่าว “วันนี้ถือว่าได้เปิดหูเปิดตัาจริงๆ”
ตัอนที่เขาถามสือชิงเพื่อให้อีกฝึ่ายยืนยันว่าที่เนี่ยเทียนสังหารผู่้ แข็งแกร่งของเดือนดับในอาณาจักรเลี่ยคงเป็นเรื่องจริง เขาก็เชื่อแล้วว่า เนี่ยเทียนสามารถเอาชนะสื่อหนันได้
และก็เพราะว่าเขาเชื่อสือชิง เขาถึงได้อนุญาตัให้เนี่ยเทียนตั่อสู้ กับสื่อหนันในสนามประลองเลือด
แตั่เขาก็ยังคาดไม่ถึงว่าการตั่อสู้ครั้งนี้จะสิ้นสุดเร็วขนาดนี้!
วิธีการที่เนี่ยเทียนเอาชนะสื่อหนันเรียกได้ว่าราบรื่นรวดเร็วเกิน ไป เขายังไม่ทันได้สังเกตัความลี้ลับบนร่างของเนี่ยเทียนอย่างละเอียด สื่อ หนันก็ลุกไม่ขึ้นเสียแล้ว
เขายังถึงขั้นแอบตัำาหนิสื่อหนันที่ฝึีมืออ่อนด้อยขนาดนี้
สื่อหนันเองก็เป็นขุนนางตั่างถิ่นที่ได้รับการยอมรับจากกะโหลก เลือดเช่นกัน ขุนนางตั่างถิ่นที่ได้รับการยอมรับจากกะโหลกเลือดโดยทั่วไป แล้วมักจะมีระดับสูงกว่าคนในขอบเขตัเดียวกันหนึ่งขั้น
สื่อหนันแสดงออกอย่างย่ำาแย่ถึงเพียงนี้ทำาให้เขารู้สึกขายหน้า เล็กน้อย และก็จะทำาให้คนนอกสงสัยว่าขุนนางตั่างถิ่นของกะโหลกเลือด จะกระจอกอย่างสื่อหนันหรือไม่?
“ตั่อไปนี้การรับขุนนางตั่างถิ่นทุกคนตั้องระมัดระวังกันให้มาก ไม่ตั้องเห็นแก่หน้าตัาใครทั้งนั้น!” ไฉ่หลันเงียบไปครู่ก็กล่าวว่า “เดี๋ยวจง สั่งความออกไปว่ากะโหลกเลือดปลดสื่อหนันออกจากตัำาแหน่งขุนนางตั่าง ถิ่น คนแบบนี้ไม่เหมาะที่จะใช้ตััวตันขุนนางตั่างถิ่นของกะโหลกลเลือด พวกเราไม่อยากจะเสียหน้าเพราะเขาอีกแล้ว”
“ท่านผู่้นำา แบบนี้จะทำาให้สื่อฮุยโกรธเคืองหรือไม่?” คนหนึ่ง กล่าว
“ไม่ตั้องสนใจเขา”
“เข้าใจแล้ว”
คืนนั้น
สื่อฮุยพาสื่อหนันที่บาดเจ็บหนักมายังที่พักในศูนย์บัญชาการ กะโหลกเลือดของเขา เมื่อตัรวจสอบอาการบาดเจ็บของสื่อหนันแล้วพบ ว่ากระดูกหน้าอกของสื่อหนันหักไปสามท่อน แม้แตั่หัวใจก็ยังได้รับบาด เจ็บ สีหน้าของสื่อฮุยก็ยิ่งไม่น่ามอง
“เหตัุใดเจ้าถึงอ่อนด้อยเช่นนี้?” สื่อฮุยกล่าวอย่างเดือดดาล
เสียหินวิเศษไปบางส่วน เขาไม่สนใจ แตั่ที่เขาสนใจก็คือสื่อหนัน ทำาให้เขาตั้องอับอายคนอื่น
สนามประลองเลือดมีคนมารวมตััวกันอยู่มากมาย คนเหล่านั้น ตั่างก็รู้ว่าสื่อหนันเป็นหลานชายของเขา สื่อหนันพ่ายแพ้ยับเยินก็เหมือนมี คนตับฉาดลงบนใบหน้าของเขาเสียงดังสนั่น
ขุนนางตั่างถิ่นหลายคนที่สนิทกับเขาก็มีสีหน้ามืดทะมึน และก็ รู้สึกขายหน้าหดหู่เช่นเดียวกับเขา
คนเหล่านี้ตั่างก็รู้ดีว่าด้วยฝึีมือของสื่อหนันนั้นไม่มีทางได้เป็น ขุนนางตั่างถิ่นของกะโหลกเลือดแน่นอน
แตั่ตั่อให้สื่อหนันจะกระจอกแค่ไหน อย่างไรซะเขาก็มีตับะกลาง สวรรค์ช่วงท้าย เมื่อเผ่ชิญหน้ากับเนี่ยเทียนที่ขอบเขตัตั่ำากว่าถึงสองระดับ ไม่เพียงแตั่พ่ายแพ้ ทั้งยังพ่ายแพ้อย่างรวดเร็วและพ่ายแพ้อย่างราบคาบ นี่ทำาให้พวกเขามิอาจยอมรับได้
“เจ้าเด็กนั่นหายตััวมาอยู่ข้างกายข้าในเสี้ยววินาที หลบการ โจมตัีจากค้อนสายฟ้าของข้าไปได้” สื่อหนันหน้าซีดขาว ระหว่างที่พูดก็ ยังรู้สึกได้ว่าหัวใจยังคงเจ็บแปลบๆ “ตัอนที่เขามาอยู่ข้างหน้าข้า พลัง วิญญาณในร่างข้าก็พลันยุ่งเหยิงปัยนป่วน แม้แตั่สมองก็ยังเจ็บปวดรวด ร้าวราวกับถูกฉีกกระชาก”
“ตัอนนั้นข้ามิอาจรวบรวมพลังวิญญาณและสู้ปะทะหน้ากับเขา ได้”
“หมัดนั้นของเขาก็รุนแรงอย่างถึงที่สุด ข้า…ข้า…”
สื่อหนันอธิบายตั่อไม่ถูก
เขาเองก็คลั่งแค้นมากเหมือนกัน ไม่ว่าอย่างไรก็คิดไม่ถึงว่า ลำาพังกะอีแค่เด็กกลางสวรรค์ช่วงตั้นคนหนึ่งกลับมีวิธีการที่แปลก ประหลาดมากมายขนาดนี้ได้
เขารู้สึกว่าที่ตััวเองแพ้ยับเช่นนี้อาจเป็นเพราะไม่รู้จักเนี่ยเทียนดี พอ ไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับวิธีการตั่อสู้ของเนี่ยเทียน
ทว่าแพ้ก็คือแพ้ ไม่ว่าจะอธิบายอย่างไรก็ไม่สามารถ เปลี่ยนแปลงผ่ลลัพธ์นี้ได้
ขณะที่คนกลุ่มนี้เตั็มไปด้วยความกลัดกลุ้ม ผู่้แข็งแกร่งคนหนึ่ง ของกะโหลกเลือดก็มาเยือนพร้อมคำาพูดของไฉ่หลัน
สื่อหนันอ่อนแอมากเกินไป ไม่คู่ควรกับการเป็นขุนนางตั่างถิ่น ของกะโหลกเลือดจึงขอปลดตัำาแหน่งนับตัั้งแตั่บัดนี้เป็นตั้นไป!
หลังจากที่คนผู่้นั้นอธิบายความตั้องการของไฉ่หลันอย่างชัดเจน แล้วก็หมุนกายจากไปโดยไม่ได้มองสีหน้าเดือดดาลเจ็บแค้นของสื่อฮุย
“ไฉ่หลันทำาเกินไปแล้ว! สื่อหนันแพ้ก็แพ้ไปแล้ว ทว่าอย่างไรซะ เขาก็คือหลานชายของท่าน! ไฉ่หลันทำาเช่นนี้เท่ากับไม่เห็นแก่หน้าท่าน ชัดๆ!”
“พี่ใหญ่สื่อ การกระทำาของไฉ่หลันในครั้งนี้ออกจะเกินไปหน่อย ไหม?”
ขุนนางตั่างถิ่นเหล่านั้นพูดกันคนละคำาสองคำาคล้ายตั้องการทวง ความยุตัิธรรมให้กับสื่อฮุย รู้สึกหนาวเหน็บไปทั้งใจกับการกระทำาของ กะโหลกเลือด
สื่อฮุยฟังคำาพูดของพวกเขาเงียบๆ โดยไม่เอ่ยคำาใด นั่งนิ่งเฉย ราวกับหินเย็นเยียบก้อนหนึ่ง
ผ่่านไปครู่ใหญ่ สื่อฮุยเริ่มฟังจนหงุดหงิดจึงโบกมือไล่คนพวกนั้น “พวกเจ้ากลับไปเถอะ ข้ารู้ดีว่าควรทำาอย่างไร!”
คนเหล่านั้นจึงไม่พูดอะไรตั่ออีก ได้แตั่ทยอยกันจากไป
รอจนในห้องเหลือแค่อาหลานสองคน สื่อฮุยถึงได้แค่นเสียงเย็น หนึ่งครั้ง “ไฉ่หลันเจ้าไม่มีน้ำาใจก็อย่ามาโทษว่าข้าไม่มีไมตัรี! ข้าสื่อฮุยหาก คิดจะไปจากกะโหลกเลือด เดือนดับและเปลวอัคคีก็ตั้องปฏิบัตัิกับข้าเป็น อย่างดี! เจ้าไม่ให้เกียรตัิข้า ข้าก็ไม่จำาเป็นตั้องทุ่มเทเพื่อกะโหลกเลือดอีก ตั่อไป!”
สื่อหนันที่หลังจากบาดเจ็บหนักได้ยินคำาพูดของเขาก็หน้า เปลี่ยนสีน้อยๆ แตั่กลับไม่กล้าพูดมากแม้แตั่คำาเดียว