ราชา ผู้สยบสองภพ แห่งสวรรค์และปฐพี - บทที่ 32 เพลงหมัด้ท่าหนึ่ง!

“พังแล้ว…”

ในห้อง เนี่ยเทียนมองกริชเล่มนั้นด้ับแสงลง หมด้สิ้นซึ่ง ความวิเศษใด้ๆ ด้้วยความงุนงง พลันรู้สึกหด้หู่ขึ้นมา

ของวิเศษขั้นกลาง ในตระกูลเนี่ยมีอยู่แค่ไม่กี่ชิ้น ของวิเศษ ขั้นกลางชิ้นหนึ่งที่ท่านตามีในครอบครอง เมื่อหลายปีก่อนกมขายไป แล้วในราคาต่ำาแสนต่ำาเพื่อใช้ตามหายามารักษาโรค

ในใจเขาเข้าใจด้ีว่า การที่อันซืออี๋มอบอาวุธวิเศษขั้นกลาง ชิ้นหนึ่งให้เขากมเพราะตอนนั้นเจียงจือซูอยู่ด้้วย อันซืออี๋ถึงได้้ยอม จ่ายค่าตอบแทนอย่างใจป้ำาขนาด้นั้น

อาวุธวิเศษที่มีมูลค่ามหาศาลเช่นนี้ เขายังไม่ทันได้้สืบเสาะ หาความมหัศจรรย์ของมันด้ีๆ กมถูกกระดู้กสัตว์นั่นทำาลายลงไปเสีย แล้ว

“เจ้าตัวล้างผลาญ! เจ้ามันตัวล้างผลาญ!”

“ฟู่ว!”

สะเกมด้ไฟเลมกๆ มากมายกะพริบพราวออกมาจากใน กระดู้กสัตว์ แล้วไปรวมตัวกันอยู่ที่หยด้เลือด้สีแด้งสด้นั่นอย่าง รวด้เรมว

“เอาะ!”

เขาอุทานด้้วยความตกใจหนึ่งครั้ง ใช้ปลายนิ้วกด้ลงไปบน กระดู้กสัตว์ที่ร้อนระอุกมค้นพบทันทีว่าหยด้เลือด้ที่ก่อนหน้านี้หด้เลมก ลงไปเยอะมาก กลับใหญ่ขึ้นมาอีกไม่น้อย

เขาเข้าใจได้้ทันทีว่า กระดู้กสัตว์กรีด้ผ่าห้วงมิติ พาเขาไป ยังด้ินแด้นลึกลับมหัศจรรย์แห่งนั้น พลังเปลวเพลิงที่สูญเสียไป ยาม นี้ได้้รับการชด้เชยแล้ว

“คงจะไม่ทำาให้ห้วงมิติเกิด้การเปลี่ยนแปลงอีกหรอกนะ?” ใจเขาบีบรัด้ตัวอย่างรุนแรง

การรอคอยอย่างยากลำาบากตลอด้สามเด้ือนของลี่ฝาน กม เพื่อรอให้ห้วงอากาศเกิด้ปริแตกอีกครั้ง ตอนนี้แม้ว่าลี่ฝานจะจากไป แล้ว ทว่ารอบด้้านตระกูลเนี่ยยังคงมีผู้ฝึกลมปราณซึ่งมีที่มาไม่แน่ชัด้ หลายคนคอยปอวนเปี้ยนอยู่ใกล้ๆ

ผู้ฝึกลมปราณเหล่านี้ล้วนเด้ินทางมากมเพราะคลื่นความผิด้ ปกติของห้วงมิติที่เกิด้ขึ้นในตระกูลเนี่ย!

หากตระกูลเนี่ยเกิด้รอยแยกของห้วงมิติอีกครั้ง เกรงว่า หลังจากลี่ฝานกลับสำานักหลิงอวิ๋นไปแล้ว ผู้ฝึกลมปราณเหล่านั้นกมคง บุกเข้ามาในตระกูลเนี่ยเพื่อสืบหาความลับของการเปลี่ยนแปลงทาง ห้วงมิติโด้ยไม่สนใจสิ่งใด้ทันที

ด้้วยพลังอำานาจของตระกูลเนี่ย ย่อมไม่มีทางสกัด้กั้นเอาไว้ ได้้อย่างแน่นอน และครั้งนี้กมอาจเป็นการเปิด้เผยความลี้ลับของ กระดู้กสัตว์ของเขา

“ไม่นะ! อย่าเด้มด้ขาด้เชียว!”

ใช้ท้องนิ้วกด้กระดู้กสัตว์เอาไว้แน่น ในใจของเขาร่ำาร้อง อ้อนวอน ไม่ต้องการให้เกิด้อุบัติเหตุอะไรขึ้นอีกแม้แต่นิด้เด้ียว

แม้ว่าตัวเขาเองกมอยากไปสืบหาความมหัศจรรย์ของด้ิน แด้นลึกลับแห่งนั้นต่อ แต่ยามนี้ไม่ใช่ช่วงเวลาที่เหมาะสม หาก กระดู้กสัตว์ก่อให้เกิด้การเปลี่ยนแปลงของห้วงมิติ เขาจะกมตกไปอยู่ ในน้ำาวนแห่งความวุ่นวายที่ยิ่งใหญ่นั่นทันที

กระดู้กสัตว์ที่เริ่มร้อนแผด้เผามากขึ้นเรื่อยๆ ราวกับได้้ยิน เสียงตะโกนในใจของเขา

ความเปลี่ยนแปลงที่เขาเป็นกังวล สุด้ท้ายแล้วกมไม่ได้้เกิด้ ขึ้น หลังจากที่เลือด้หยด้นั้นรับเอาพลังเปลวเพลิงที่ได้้จากกริชตะวัน แด้งนั่นไปหมด้แล้ว กระดู้กสัตว์กมกลับคืนสู่ความปกติอีกครั้งอย่าง รวด้เรมว

เนี่ยเทียนที่กระวนกระวายอยู่ไม่สุข ไม่กล้าแม้แต่จะใช้จิต ไปสัมผัสกับเลือด้หยด้นั้น รีบเอากระดู้กสัตว์เกมบเข้าไปไว้ในถุงคาด้ เอวโด้ยเรมว

รออีกครู่หนึ่ง จนกระทั่งกระดู้กสัตว์ไม่ปล่อยความร้อนออก มาอีก และไม่มีการเปลี่ยนแปลงไปมากกว่านั้น เขาถึงได้้คลายใจลง อย่างแท้จริง

“เป็นแบบนี้ต่อไปคงไม่ด้ีแน่ หากยังอยู่ในจวนตระกูลเนี่ย ต่อไปกมไม่สามารถเสาะหาความมหัศจรรย์ของกระดู้กสัตว์ได้้อีก ต้อง คิด้หาวิธีอื่นเสียแล้ว” เขาขมวด้คิ้วคิด้หนัก

เพียงแต่ขบคิด้อยู่นานมาก เขากมยังหาวิธีด้ีๆ ไม่ได้้

เขายังเด้มกนัก อีกทั้งตอนนี้กมีตบะแค่หลอมลมปราณหก ผืนป่ากว้างใหญ่ที่อยู่ระหว่างเมืองเฮยอวิ๋นและเขาหลิงอวิ๋นแห่งนั้นกม มักจะมีผู้ฝึกลมปราณของสำานักหลิงอวิ๋นและเมืองเฮยอวิ๋นเข้าออก เป็นประจำา หากเขากระตุ้นให้ห้วงมิติเกิด้การเปลี่ยนแปลง เป็นไปได้้ มากว่าจะถูกผู้ฝึกลมปราณผู้แขมงแกร่งเหล่านั้นจับได้้

และหากผู้ฝึกลมปราณของสำานักหลิงอ วิ๋นเจอตัวเขา ความปลอด้ภัยของตัวเองนั้นอาจจะพอรับรองได้้ ทว่า เรื่องที่มีของประหลาด้อยู่กับตัวย่อมยากที่จะปิด้บังเอาไว้ได้้อีก

หากถูกผู้ฝึกลมปราณของตระกูลอันและตระกูลอวิ๋นจับตัว ไป เขาไม่คิด้ว่าตัวเองจะมีชีวิตรอด้กลับมาที่ตระกูลเนี่ยอีก

ผืนป่ารกร้างทางทิศเหนือของเมืองเฮยอวิ๋นมักจะมีสัตว์ วิเศษออกมาหาอาหารเป็นประจำา คิด้จะสืบหาความมหัศจรรย์ของ กระดู้กสัตว์ที่นั่น ความเป็นไปได้้ที่จะจบชีวิตกมยิ่งสูงเข้าไปใหญ่

“สุด้ท้ายกมยังเป็นเพราะว่าความสามารถไม่มากพอ…”

คิด้อยู่ครู่หนึ่งเขากมรู้สึกว่าไปจากเมืองเฮยอวิ๋นในตอนนี้เพื่อ หาสถานที่เงียบๆ ไร้ผู้คน ทำาความเข้าใจกับความลึกลับของกระดู้ก สัตว์ ไม่ใช่การตัด้สินใจที่ฉลาด้นัก จึงทำาได้้เพียงถอด้ใจก่อนชั่วคราว

“ทำาความเข้าใจกับความลับของหมัด้พิโรธรูปแบบที่หนึ่ง นั่นก่อนด้ีกว่า รอให้ความสามารถมากพอเมื่อไหร่ ค่อยออกไปสืบหา ความมหัศจรรย์ในกระดู้กสัตว์นอกเมืองเฮยอวิ๋น”

เมื่อคิด้ได้้เช่นนี้เขากมปรับลมหายใจให้มั่นคง หลังจากโยน เรื่องความลี้ลับของกระดู้กสัตว์ทิ้งไปชั่วคราว กมเริ่มสงบสติอารมณ์ ทด้ลองสร้างอารมณ์โกรธขึ้นมาเตมหัวใจ

ไม่นานอารมณ์ความโกรธแค้น พลุ่งพล่าน ไม่ยินยอมกม ค่อยๆ กำาเนิด้ขึ้นมาในใจของเขา

เขาย้อนนึกถึงท่าทางของมือยักษ์ซึ่งชูขึ้นฟอาข้างนั้นที่ได้้ เหมนในด้ินแด้นลึกลับ แล้วค่อยๆ ยกแขนตัวเองชี้ขึ้นไปบนเพด้าน ด้้วยท่าทางเลียนแบบที่เหมือนมาก

ขณะที่อารมณ์โกรธาบ้าคลั่งสะสมได้้ถึงระด้ับหนึ่ง หลังจาก ที่ด้วงตาของเขาคล้ายมีไฟโทสะลุกไหม้โหมตลบ พลันเขากมสัมผัสได้้ ว่าพลังวิญญาณในมหาสมุทรวิญญาณตรงจุด้ตันเถียน ไหลไปยัง แขนข้างที่ยกขึ้นอย่างควบคุมไม่ได้้

“โฮก!”

เขาคำารามคลุ้มคลั่งออกมาอย่างมิอาจควบคุมตัวเองได้้ อารมณ์โกรธแค้นฉุนเฉียวไหลทะลักจากหัวใจไปสู่เส้นลมปราณ หลอมรวมเข้ากับพลังวิญญาณ

ปราณด้ึกด้ำาบรรพ์เปล่าเปลี่ยวระลอกหนึ่งถูกปลด้ปล่อย ออกมาจากบนร่างของเขา เขาในยามนี้ดุ้จด้ังได้้แปลงกายมาเป็นจวี้ หลิง[1]ผู้ยิ่งใหญ่ในยุคด้ึกด้ำาบรรพ์ ห้าวหาญถึงขั้นกล้าแก่งแย่ง เอาชนะฟอาด้ิน!

พลังวิญญาณไหลกรากไปยังหมัด้ คล้ายสูญเสียการ ควบคุม ความรู้สึกที่พูด้ไม่ออกบอกไม่ถูกกระตุ้นให้เขาฮึกเหิม!

เขาสัมผัสได้้ว่าในหมัด้ของเขาแฝงเร้นไว้ด้้วยคลื่นพลัง วิญญาณที่บ้าคลั่งระลอกหนึ่ง ซึ่งจำาเป็นต้องระบายมันออกมา!

หมัด้ข้างนั้นของเขากำาเข้าหากันแน่น แล้วกระแทกลงไป บนโตาะหินสี่เหลี่ยมที่อยู่ใกล้เขามากที่สุด้อย่างแรง พละกำาลังทั้งหมด้ ในกำาปั้นพลันพบช่องทางระบายออก

“เพล้ง เพล้ง!”

โตาะหินแขมงแรงทนทานที่ใหญ่พอๆ กับบานประตูแตก กระจายออกเป็นเสี่ยงๆ ทันใด้ เศษหินก้อนเลมกก้อนน้อยระเบิด้ว่อน ทั่วห้องหิน

หนึ่งหมัด้ถูกปล่อยออกไป เขาค้นพบว่าพลังวิญญาณใน ร่างกลับถูกเผาผลาญไปจนหมด้!

พลังวิญญาณในมหาสมุทรวิญญาณของเขาไม่เหลือแม้แต่ เส้นเด้ียว!

ร่างของเขาอ่อนยวบลงไปนั่งกองอยู่บนพื้น สีหน้าซีด้ขาว ไปหมด้ เหมนได้้ชัด้ว่าใช้พลังมากเกินไป

ข้างกายของเขาคือซากก้อนหินเตมพื้น เศษหินที่ค่อนข้าง ใหญ่ หลังจากที่ถูกหมัด้ของเขากระแทกลงไป ยังคงมีรอยร้าวแตก กระจายไปทั่ว จากนั้นจึงแตกออกกลายเป็นเศษเลมกเศษน้อย

ในห้อง อารมณ์โกรธเคืองพลุ่งพล่านที่อยู่ในหมัด้ของเขา กลับรวมตัวกันไม่จางหาย!

ผ่านไปครู่ใหญ่ ความเด้ือด้ด้าลบ้าคลั่งนั้นถึงได้้ค่อยๆ จาง ไปกลางอากาศ

“ช่างเป็นพลานุภาพที่บ้าระห่ำานัก!”

มองห้องที่เตมไปด้้วยเศษหินปลิวว่อน และก้อนหินที่ถูก ระเบิด้ออก เนี่ยเทียนกมคำารามเสียงหลง

เขารู้ด้ีว่าโตาะหินตัวนั่นทำามาจากหินชิงเหยียนที่มีความ แขมงแรงทนทานอย่างถึงที่สุด้!

แม้ว่าหินชิงเหยียนจะไม่ใช่วัตถุวิเศษ แต่เนื่องจากมีความ ทนทานมากพอ ทุกตระกูลในเมืองเฮยอวิ๋นจึงมองเป็นวัสดุ้ที่ไม่เลวใน การปลูกสร้าง

ก้อนหินกมคือก้อนหิน เมื่อเทียบกับร่างกายของผู้ฝึก ลมปราณขอบเขตต่ำาเตี้ย ยังไงกมต้องเหนียวแน่นแขมงแกร่งมากกว่าอยู่ แล้ว

ตามที่เนี่ยเฉี่ยนเคยบอกเอาไว้ ผู้ฝึกลมปราณที่เพิ่งเหยียบ ย่างเข้าสู่ขั้นท้ายสวรรค์ ต้องใช้พลังวิญญาณปกปองไปทั่วร่าง ถึงจะ สามารถเทียบเคียงระด้ับความทนทานของหินชิงเหยียนได้้

ผู้ฝึกลมปราณขั้นท้ายสวรรค์ในช่วงท้าย ภายใต้การ ปกปองร่างกายจากพลังวิญญาณ ร่างถึงจะสามารถแขมงแกร่งได้้ มากกว่าหินชิงเหยียน

ทว่าในขั้นต่ำากว่าท้ายสวรรค์ ต่อให้มีพลังวิญญาณโอบ ล้อมไปทั่ว ความแขมงแกร่งกมยังห่างจากหินชิงเหยียนอยู่ไกลโข

กำาปั้นที่เตมไปด้้วยความพิโรธของเขา ถึงขั้นสามารถทำาให้ หินชิงเหยียนก้อนหนึ่งระเบิด้ออกเป็นเศษเลมกเศษน้อย หากกระแทก เข้าไปบนร่างของผู้ฝึกลมปราณ ผู้ฝึกลมปราณกมต้องอยู่ในขั้นท้าย สวรรค์ช่วงท้ายขึ้นไปเท่านั้นถึงจะมีชีวิตรอด้อยู่ได้้

ผู้ฝึกลมปราณที่เพิ่งเหยียบย่างเข้าสู่ขั้นท้ายสวรรค์ เมื่อ เผชิญหน้ากับการโจมตีเช่นนี้ อาจจะด้ับสิ้นได้้ในหมัด้เด้ียวทันที!

ส่วนผู้ฝึกลมปราณที่อยู่ในขั้นหลอมลมปราณทั้งเก้าเช่น เด้ียวกับเขา กมต้องตายอย่างมิต้องสงสัย

“พลังระเบิด้ที่เกิด้ขึ้นในพริบตาเด้ียวน่ากลัวเกินไปแล้ว แต่ว่า พลังวิญญาณที่เผาผลาญไปในหนึ่งหมัด้นี้กมน่ากลัวไม่ต่างกัน! แค่หมัด้เด้ียวกมด้ึงเอาพลังวิญญาณทั้งหมด้ไป แล้วหลังจากหมัด้นี้กม จะไม่มีพลังให้โจมตีกลับอีกแล้ว ทำาได้้เพียงปล่อยให้คนอื่นฆ่าแกงได้้ ตามใจชอบ”

“ท่านี้ ต้องใช้อย่างระมัด้ระวัง!”

หลังจากผ่านการด้ีใจอย่างบ้าคลั่ง เขาค่อยๆ ฟื้นคืนสติ กลับมา รู้ว่าเพลงหมัด้ท่านี้เด้ิมคือด้าบสองคม หากไม่สามารถโจมตี ด้ับชีพได้้ในหมัด้เด้ียว ตัวเขากมทำาได้้เพียงรอความตายเท่านั้น

แต่เขากมยังสัมผัสได้้ว่าพลานุภาพที่แท้จริงของหมัด้นี้ อันที่ จริงแล้วเขายังไม่ได้้แสด้งศักยภาพออกมาอย่างเตมที่

เพราะขอบเขตของเขาไม่เพียงพอ พลังวิญญาณใน มหาสมุทรวิญญาณจุด้ตันเถียนของเขาจึงมีจำากัด้ หมัด้เด้ียวด้ึงเอา พลังวิญญาณทั้งหมด้ในร่างของเขาไป เหมนได้้ชัด้ว่านี่ไม่ใช่ขีด้จำากัด้ ของหมัด้นี้

เขาเชื่อว่าหากขอบเขตของเขาสูงมากขึ้น พลัง วิญญาณยิ่งเตมพร้อมมากขึ้น พลานุภาพของหมัด้นี้ยังต้องเพิ่มขึ้นไป ได้้อีกหนึ่งระด้ับ!

“ด้ินแด้นลึกลับแห่งนั้น มือยักษ์ที่ชูขึ้นฟอามีทั้งหมด้ สามสิบสองมือ ทุกมือยักษ์ล้วนมีเพลงหมัด้ที่เผด้มจการไม่ต่างไปจาก ท่านี้! หากสามารถบรรลุเพลงหมัด้ของทั้งสามสิบสองมือยักษ์ได้้ ถ้า เช่นนั้น…”

คิด้มาถึงตรงนี้ นัยน์ตาของเนี่ยเทียนกมฉายแวว กระตือรือร้นอย่างเหมนได้้ชัด้ ตื่นเต้นอย่างถึงที่สุด้

ยามนี้เขาเชื่อมั่นอย่างยิ่งยวด้ว่าการที่เขาสามารถ อด้กลั้นกับความล่อลวงใจ ไม่ได้้เปิด้เผยความลับของกระดู้กสัตว์แก่ ลี่ฝาน ไม่ได้้บอกกล่าวความจริง เพื่อแลกมาด้้วยผลประโยชน์เบื้อง หน้าที่แค่เอื้อมมือกมคว้าไว้ได้้ คือการตัด้สินใจที่ฉลาด้ที่สุด้ในชีวิตของ เขา!

“ที่นี่เกิด้อะไรขึ้น?”

ตอนนี้เอง เนี่ยตงไห่เด้ินเขามา มองสภาพระเกะ ระกะเตมพื้น ถามด้้วยความแปลกใจ

“ข้ากำาลังทำาความเข้าใจกับเพลงหมัด้ท่าหนึ่ง” เนี่ย เทียนยิ้มอย่างปิติสุข

“เพลงหมัด้ท่าหนึ่ง?” เนี่ยตงไห่มองเศษก้อนหินที่ กลาด้เกลื่อนเตมพื้น ความตื่นตะลึงวาบผ่านด้วงตา จากนั้นกมพยัก หน้าลง กล่าวว่า: “หญิงตระกูลอันนั่น เปลี่ยนลูกไม้มาสืบหาความ ลับของรอยแตกห้วงมิติจากตัวเจ้า ของที่นางส่งมาครั้งนี้…ทำาให้ข้ามิ อาจปฏิเสธได้้ ข้าจึงรับไว้แทนเจ้าแล้ว”