ราชา ผู้สยบสองภพ แห่งสวรรค์และปฐพี - บทที่ 329 ช่วยฝึกบำาเพ็ญตับะ

หลังจากที่ได้ข้อตักลงร่วมกับหลี่หลางเฟิงและเซวียหลงแล้ว เนี่ยเทียนก็บอกลากับไฉ่โยวและกูนอวี่แห่งกะโหลกเลือด

ไม่ว่าเซวียหลงหรือเนี่ยเทียนตั่างก็เป็นขุนนางตั่างถิ่น ไม่ใช่ สมาชิกหลักของกะโหลกเลือด ดังนั้นกะโหลกเลือดจึงไม่มีสิทธิ์ผู่กมัดคนทั้ง สอง

และพวกเขาก็ไม่จำาเป็นตั้องให้ความช่วยเหลือหรือผู่กตัิดกับ กะโหลกเลือดอยู่ที่นี่เพียงเพราะมีอาวุธล้ำาค่าเชื่อมโยงวิญญาณปรากฏตััว

ก่อนหน้านี้เผ่ยฉีฉีกังวลว่าเนี่ยเทียนจะเจอปัญหา แตั่เมื่อนางรู้ ว่าเนี่ยเทียนมาบอกลาเพราะจะไปกับเซวียหลงก็วางใจลงได้

นางเชื่อมั่นในความสามารถของเซวียหลง

นางรู้สึกว่าขอแค่เนี่ยเทียนอยู่กับเซวียหลง ตั่อให้เจอกับสื่อฮุยที่ หนีไปพึ่งพิงเปลวอัคคีก็ยังน่าจะปลอดภัยดี

หลังจากที่แยกกับกะโหลกเลือดและเผ่ยฉีฉีแล้ว เนี่ยเทียนก็ ตัิดตัามเซวียหลงและหลี่หลางเฟิงออกจากพื้นที่อำานาจของเปลวอัคคีไป ยังทะเลทรายรกร้างนอกเทือกเขาฮว้านคง

พื้นที่ตั้องห้ามแห่งชีวิตัที่หนิงหยางอยู่ก็อยู่ในทะเลทรายรกร้าง ทางฝึัยงตัะวันออกของซากปรักหักพัง

คนทั้งสามไม่ได้รีบร้อนเหยียบเข้าไปในพื้นที่ตั้องห้ามแห่งชีวิตั นั้น

พวกเขาตัามหาพื้นที่ที่เปล่าเปลี่ยวไร้ผู่้คนแห่งหนึ่งในทะเลทราย รกร้าง และให้เนี่ยเทียนช่วยหลี่หลางเฟิงฝึกบำาเพ็ญตับะ

กลางดึกลมหนาวพัดโชย เซวียหลงนั่งเงียบๆ อยู่ห่างจากคนทั้ง สองไปสองร้อยเมตัร

เขารู้อะไรควรไม่ควรอย่างยิ่ง

เขารู้ว่าขณะที่ฝึกบำาเพ็ญตับะ ไม่ว่าจะเป็นเนี่ยเทียนหรือหลี่หลา งเฟิงตั่างก็อาจจะเปิดเผ่ยความลับส่วนหนึ่งในร่างของพวกเขาออกมา

ไม่มีใครตั้องการเปิดเผ่ยความลับของตััวเองให้ผู่้อื่นรับรู้ โดย เฉพาะวิธีที่เกี่ยวกับการฝึกบำาเพ็ญตับะ

“มา! ใช้ลูกปราณวิญญาณที่เจ้าระเบิดใส่ข้าคราวก่อนมาโจมตัี ข้าอีกครั้ง!” หลี่หลางเฟิงมีสีหน้าพร้อมลงมือเตั็มที่ ทำาท่าทางฮึกเหิมอยาก ให้เนี่ยเทียนทำาร้ายร่างกายตััวเอง

เนี่ยเทียนที่ไม่ได้สร้างลูกปราณวิญญาณในทันทีมองเขาพร้อม ขมวดคิ้วมุ่น แล้วอยู่ๆ ก็พูดขึ้นว่า “หากไม่ถือสา ให้ข้าตัรวจสอบสภาพ ร่างกายของท่านหน่อยได้หรือไม่?”

“ว่าไงนะ?” หลี่หลางเฟิงตัะลึงพรึงเพริด

“ท่านไม่ตั้องป้องกันตััวเอง ให้ข้าตัรวจสอบร่างกายเสียหน่อย บางทีข้าอาจจะช่วยให้ท่านฝึกบำาเพ็ญตับะได้ดียิ่งขึ้น” เนี่ยเทียนกล่าว

หลี่หลางเฟิงลังเลเล็กน้อย เขาใคร่ครวญอยู่ชั่วครู่ถึงได้พูดว่า “เอางั้นก็ได้”

หากเปลี่ยนมาเป็นคนอื่นเขาย่อมไม่มีทางยอมรับปากแน่นอน แตั่เขาจำาเป็นตั้องพึ่งเนี่ยเทียนให้ช่วยเพิ่มตับะของเขาโดยเร็วที่สุด และ เขาก็แอบรู้อยู่บ้างว่าบนร่างของเนี่ยเทียนมีความลึกลับบางอย่างที่คน ทั่วไปมิอาจรับรู้

ตัอนอยู่ในเทือกเขาฮว้านคง เขาตัามหาเนี่ยเทียนอย่างยาก ลำาบากอยู่นานแตั่ก็ไม่ได้ผ่ลลัพธ์ใด ในป่ารกร้าง เขารู้จากปากพวกนักล่า ว่าเนี่ยเทียนหนีพ้นการล้อมโจมตัีครั้งแล้วครั้งเล่า ทั้งยังมีวิชาหลบหนีที่ แปลกประหลาดอีกด้วย

ความผ่ิดปกตัิมากมายทำาให้หลี่หลางเฟิงตัระหนักได้ว่าเนี่ยเทียน ตั้องไม่ธรรมดามากอย่างแน่นอน

ทิพย์จักษุข้างหนึ่งถูกเนี่ยเทียนสร้างขึ้นมาเงียบๆ ทิพย์จักษุข้าง นั้นแนบเข้าไปใกล้หลี่หลางเฟิง แตั่กลับไม่กล้าแทรกลึกลงไปในร่างของ เขา ได้แตั่ตัรวจสอบความเคลื่อนไหวทางเลือดเนื้อของเขาในผ่ิวชั้นนอก เท่านั้น

ทิพย์จักษุอยู่ใกล้ขนาดนี้ทำาให้หลี่หลางเฟิงเกิดความรู้สึกเหมือน มีอะไรบางอย่างกำาลังตัรวจสอบเขาอยู่

แตั่อย่างไรซะเขาก็ยังไม่เหยียบเข้าสู่เขตัสามัญ ดังนั้นจึงไม่เห็น ทิพย์จักษุ ทว่าเขากลับรู้ได้ว่าความรู้สึกเหมือนถูกตัรวจสอบนั้นตั้องมา จากเนี่ยเทียนแน่นอน

เขาแอบตัะลึงระคนแปลกใจ

ขณะที่เขากำาลังตักใจอยู่นั้น เนี่ยเทียนก็สามารถมองเห็นสภาพ การณ์บางอย่างในร่างกายของหลี่หลางเฟิงได้อย่างชัดเจนผ่่านทิพย์จักษุ แล้ว

เขาสัมผ่ัสได้ว่าในร่างกายที่เตั็มไปด้วยโรคภัยรุมเร้าของหลี่หลา งเฟิงมีวัตัถุตักตัะกอนอย่างหนึ่งที่แฝึงเร้นไว้ด้วยพิษร้ายแรง สิ่งที่ตัก ตัะกอนนั้นปะปนอยู่ในเลือดสด กระดูกและเส้นชีพจรของเขา

สิ่งเหล่านนั้นก็คือวัตัถุตักตัะกอนของพลังงานสีเขียวที่แฝึงเร้น ด้วยพิษร้ายแรงซึ่งอยู่ในลูกปราณวิญญาณที่เขาชักนำา

วัตัถุตักตัะกอนประเภทนั้นมีพิษร้ายแรง ทว่าขณะเดียวกันก็มี พลังในการทำาลายล้างที่น่ากลัว สามารถถูกหลี่หลางเฟิงดึงเอามาใช้รับมือ กับศัตัรูได้

ทว่าวัตัถุตักตัะกอนนั้นก็เหมือนดาบสองคมที่เพิ่มความ แข็งแกร่งให้กับศักยภาพของหลี่หลางเฟิง แตั่ขณะเดียวกันก็กัดกินเลือด เนื้อของเขาไปด้วย

ที่หลี่หลางเฟิงไอทั้งวันทั้งคืน สีหน้าซีดขาว ท่าทางเหมือนคนขี้ โรคนั้น เกรงว่าก็คงเป็นเพราะวัตัถุตักตัะกอนที่มีสารพิษเหล่านี้สั่งสมอยู่ใน ร่างกายตัลอดเวลา

“ในร่างของท่านมีวัตัถุตักตัะกอนที่มีพิษร้ายแรง” เนี่ยเทียนหรี่ ตัาพูดเบาๆ “สารพิษเหล่านั้นทำาลายเลือดเนื้อของท่านอยู่ตัลอดเวลา ดู เหมือนว่าท่านเองก็มีวิธีรักษาความเสียหายของเลือดเนื้อเหล่านั้น สามารถตั้านทานการกัดกินของพิษร้ายส่วนหนึ่งได้ ทว่าความเร็วในการ รักษาตััวของท่านบางครั้งก็ไม่เร็วเท่าพลังกัดกร่อนของพิษร้าย…”

“เมื่อขอบเขตัของท่านเพิ่มสูงขึ้น สารพิษในร่างกายก็ยิ่งมากขึ้น แรงกดดันที่ท่านตั้องแบกรับก็มากตัามไปด้วย”

“สักวันหนึ่งเรือนกายนี้ของท่านจะทรุดหนัก ท่านจะถูกพลัง กัดกร่อนของสารพิษเหล่านั้นช่วงชิงพลังชีวิตัทั้งหมดไป และนำาพาท่านไป สู่ความตัาย”

ได้ยินการวิเคราะห์จากเนี่ยเทียน หลี่หลางเฟิงมีสีหน้าเฉยชา ไม่รู้สึกตักใจเลยแม้แตั่น้อย

จ้องมองเขาด้วยสายตัาลึกล้ำาอยู่ครู่หนึ่งเนี่ยเทียนก็พูดขึ้นมาอีก ว่า “หากจะใช้ลูกปราณวิญญาณโจมตัีท่านก็ไม่จำาเป็นอีกแล้ว ท่านเองน่า จะรู้ดีว่าการระเบิดของลูกปราณวิญญาณจะสร้างปราณวิญญาณที่สกปรก มากขึ้นกว่าเดิม นอกจากควันพิษสีเขียวที่จะเข้าไปในร่างกายท่านและ

สร้างความแข็งแกร่งให้กับท่านแล้วยังมีพลังงานธาตัุหลายอย่างที่ตั่าง ชนิดกันซึ่งจะปะทะขัดแย้งกันเอง”

“พลังงานเหล่านั้นเมื่อท่านสูดรับเข้าไปก็จำาเป็นตั้องไอออกมา เป็นเลือดถึงจะขับมันออกมานอกร่างได้”

“นี่ก็ยิ่งเป็นการสร้างภาระให้กับเรือนกายนี้ของท่านอีก”

เมื่อพูดจบเนี่ยเทียนก็ยกมือขึ้นสูง ใช้วิชาที่ได้มาจากดินแดน ลึกลับสร้างลูกปราณวิญญาณขนาดเท่าลูกหนังขึ้นมาหนึ่งลูก

ผ่ิวนอกของลูกปราณวิญญาณเป็นสีเทาขมุกขมัว แตั่ด้านใน กลับมีห้าหกสี

เมื่อปราณสกปรกจากโลกภายนอกตั่างธาตัุหลากหลายชนิดถูก ชุบหลอมให้บริสุทธิ์จึงเปลี่ยนมาเป็นพลุ่งพล่านอยู่ไม่นิ่ง ดูเหมือนว่าลูก ปราณวิญญาณนั้นใกล้จะระเบิดออกเตั็มที

ลูกปราณวิญญาณอยู่ในมือของเนี่ยเทียนแค่ไม่ถึงสิบวินาทีก็ถูก เขาขว้างออกมา

“ตัูม!”

ลูกปราณวิญญาณระเบิดออกที่ด้านหลังของหลี่หลางเฟิง ทำาให้ ทะเลทรายเกิดเป็นหลุมขนาดไม่ใหญ่ไม่เล็กหนึ่งหลุม ก่อนที่ลำาแสงห้าสีจะ สาดกระจายไปทั่วทุกทิศ

ห่างออกไปไกล เซวียหลงที่หลับตัาฝึกบำาเพ็ญตับะพลันหันขวับ กลับมามองทางฝึัยงนี้ครู่หนึ่งแล้วจึงหันกลับไปอย่างรวดเร็ว

หลี่หลางเฟิงดวงตัาเป็นประกาย พุ่งตััวเข้าไปยังพื้นที่ที่มีลำาแสง ห้าสีสาดกระจายทันที เขาเข้าไปยืนอยู่ตัรงกลางกลุ่มแสงก่อนที่พวกมันจะ สลายหายไป แล้วจึงใช้เวทลับเฉพาะตััวของเขาชักนำาควันพิษสีเขียวที่มี สารพิษเข้ามารวบรวมเป็นพลังงานที่ช่วยเพิ่มประโยชน์ตั่อการฝึกบำาเพ็ญ ตับะของเขา

ตัลอดทั้งขั้นตัอนนี้จะมีลำาแสงสกปรกอื่นๆ สาดเข้ามาหาเขา เป็นระยะ

ม่านแสงสีเขียวที่ล้อมวนรอบกายเขาเกิดเสียงดัง “ฟู่วๆ” สกัด ขวางลำาแสงสกปรกส่วนใหญ่ให้อยู่เพียงด้านนอก ร่างกายของเขาจึงไม่ถูก ทำาร้ายมากนัก

ตัอนที่อยู่ในหุบเขา ลูกปราณวิญญาณที่เนี่ยเทียนสร้างขึ้นมา ตัิดตั่อกันล้วนระเบิดกะทันหันอยู่ข้างกายเขา

พลังโจมตัีจากการระเบิดที่เกิดขึ้นกะทันหันทำาลายม่านแสงพลัง วิญญาณที่คุ้มกันกายของเขาให้แตักออก ทำาให้เรือนกายที่ผ่อมแห้งของ เขาตั้องแบกรับการรุกรานจากลำาแสงหลากชนิด

เวลานั้นยังมีลำาแสงมากมายที่เขามิอาจทนแบกรับได้แทรกซอน เข้ามาในร่างกาย

ดังนั้นเขาจึงตั้องไอเอาเลือดออกมาอย่างตั่อเนื่อง ใช้วิธีการเช่น นี้ขับเอาสิ่งเจือปนในร่างกายออกมา หลีกเลี่ยงไม่ให้ร่างกายแบกรับภาระ หนักเกินไป

การที่ลูกปราณวิญญาณระเบิดออกก่อนจนคลื่นโจมตัีที่น่ากลัว ที่สุดระลอกแรกได้ถูกปลดปล่อยออกไป แล้วเขาค่อยเข้าไปใกล้ทีหลังเพื่อ ดูดซับเอาพลังงานสีเขียวที่กระจายออกมาจึงเป็นการช่วยลดภาระให้กับ ร่างกายของเขาได้มาก

ม่านแสงพลังวิญญาณที่เขาสร้างขึ้นอาจจะไม่สามารถแบกรับ พลังโจมตัีจากการระเบิดได้ แตั่ลำาแสงห้าสีที่กระจายออกหลังจากการ ระเบิดกลับถูกลดทอนอานุภาพลงไปเกินครึ่ง จึงอยู่ในขอบเขตัที่ม่านแสงสี เขียวทนรับได้

นี่จึงทำาให้เขาไม่จำาเป็นตั้องให้เรือนกายนี้เผ่ชิญกับการกัดกิน ของลำาแสงเหล่านั้น และสามารถตัั้งใจรวบรวมพลังงานสีเขียวได้อย่าง เตั็มที่

“ขอบคุณมาก”

ขณะที่หลี่หลางเฟิงซึ่งอยู่ในม่านแสงสีเขียวชุบหลอมพลังงาน พวกนั้นก็หันมาพยักหน้าให้เนี่ยเทียนเบาๆ

เนี่ยเทียนไม่ได้ตัอบรับ เขากำาลังขมวดคิ้วครุ่นคิดอย่างหนัก

เขาสังเกตัเห็นว่าหลังจากที่ลูกปราณวิญญาณระเบิดกระจาย พลังโจมตัีระลอกแรกนั้นรุนแรงมากที่สุด

ทว่าเมื่อพลังโจมตัีระลอกแรกผ่่านพ้นไป พลังงานหลากหลาย ชนิดในลูกปราณวิญญาณที่ถูกชุบหลอมให้บริสุทธิ์อย่างสูงสุดกลับเปลี่ยน มาเป็นกระจัดกระจายอย่างรวดเร็ว

ที่หลี่หลางเฟิงดูดซับเอาไปคือพลังงานสีเขียวที่เกิดขึ้นหลังจาก การกระจายตััวแล้ว นี่จึงทำาให้ประสิทธิผ่ลในการฝึกฝึนของเขาช้าลงเยอะ มาก

หากลูกปราณวิญญาณไม่ได้ระเบิดออก พลังงานสีเขียวทั้งหมด จะอยู่ในสภาวะที่บริสุทธิ์อย่างถึงที่สุด หากหลี่หลางเฟิงสามารถดึงเอา

พลังงานสีเขียวที่บริสุทธิ์ที่สุดเหล่านั้นออกมาจากในลูกปราณวิญญาณได้ โดยตัรง ความเร็วในการฝึกตันของเขาก็จะเพิ่มขึ้นได้อีกเยอะมาก

แล้วเขาก็พลันนึกขึ้นว่าหากเขาสามารถทำาให้ลูกปราณ วิญญาณมั่นคง ระงับการปะทะของพลังงานที่พลุ่งพล่านมากมายในลูก ปราณวิญญาณ ทำาให้ลูกปราณวิญญาณถูกเขาควบคุมอย่างเตั็มที่ นี่จะก่อ ให้เกิดประโยชน์กับเขาอย่างมาก

ก่อนหน้านี้ตัอนที่เขาตั่อสู้กับเดือนดับและพวกนักล่า ลูกปราณ วิญญาณที่ถูกเขาปลดปล่อยออกไปส่วนใหญ่แล้วล้วนไม่ได้แสดงออกถึง อานุภาพสูงสุดของพวกมัน

นี่ก็เป็นเพราะคลื่นกระเพื่อมไหวและความพลุ่งพล่านภายในลูก ปราณวิญญาณที่เขาสร้างขึ้นจะทำาให้ลูกปราณวิญญาณระเบิดเร็วมากขึ้น

หลายครั้งที่ลูกปราณวิญญาณยังไม่ทันได้โจมตัีถูกตััวเป้าหมาย หรือห่างจากตััวเป้าหมายอีกไม่กี่เมตัรก็จะระเบิดออกก่อนอย่างมิอาจ ควบคุมได้

ลูกปราณวิญญาณที่ระเบิดลงบนตััวของศัตัรูโดยตัรงกับระเบิด ห่างไปหลายเมตัรจะสร้างพลังการทำาลายล้างตั่อศัตัรูในระดับที่ตั่างกัน อย่างสิ้นเชิง

เขารู้แตั่แรกแล้วว่ายิ่งอยู่ตัรงจุดศูนย์กลางของการระเบิด พลัง โจมตัีที่ได้รับก็ยิ่งมีมาก อานุภาพที่เกิดขึ้นจากลูกปราณวิญญาณก็ยิ่งน่า กลัว

เพราะลูกปราณวิญญาณควบคุมไม่ได้ แท้จริงแล้วเวลาที่เขา ประมือกับศัตัรู ขอบเขตัการโจมตัีของลูกปราณวิญญาณจึงมีจำากัด

หากศัตัรูอยู่ห่างจากเขามากเกินไป ลูกปราณวิญญาณอาจจะ ระเบิดออกกลางทาง ลูกปราณวิญญาณแบบนี้จึงแทบจะไม่มีประโยชน์อัน ใด

และก็ด้วยเหตัุนี้ ตัอนที่ตั่อสู้กับเดือนดับและพวกนักล่า เขาจึงได้ แตั่ถูกบีบให้ตั้องเข้าไปใกล้เป้าหมาย

คนที่อยู่ห่างจากเขามากเกินไป เขาไม่สามารถใช้ลูกปราณ วิญญาณไปสังหารและทำาร้ายคนผู่้นั้นได้ และตั่อให้อยู่ใกล้กับเขา ลูก ปราณวิญญาณก็ไม่สามารถไประเบิดบนตััวของเป้าหมายได้อย่างแม่นยำา

สาเหตัุของทั้งหมดนี้ล้วนเป็นเพราะพลังงานตั่างธาตัุมากมายใน ลูกปราณวิญญาณปะทะกันเอง มิอาจควบคุมได้จึงระเบิดออกในช่วงระยะ เวลาสั้นๆ

“เอาอีก!” หลี่หลางเฟิงตัะโกน

เขาที่ขมวดคิ้วคิดหนักสร้างลูกปราณวิญญาณขึ้นมาอีกครั้ง เมื่อ รับสัมผ่ัสอย่างละเอียดก็พบว่าคลื่นพลุ่งพล่านในลูกปราณวิญญาณเป็น เหตัุให้ลูกปราณวิญญาณสามารถระเบิดออกได้ทุกเมื่ออย่างแท้จริง

“ตัูม!”

ลูกปราณวิญญาณลูกใหม่ระเบิดอยู่ทางฝึัยงซ้ายของหลี่หลางเฟิง หลังจากที่ระเบิดแล้ว หลี่หลางเฟิงก็รีบรวบรวมพลังงานทันที

“ตัูมๆๆ!”

ลูกปราณวิญญาณที่สร้างตัิดตั่อกันอีกสามลูกล้วนระเบิดออก อย่างรวดเร็ว และถูกหลี่หลางเฟิงดูดซับเอาพลังงานที่สาดออกมา

หลังจากผ่่านไปอีกครู่หนึ่งหลี่หลางเฟิงก็เป็นฝึ่ายบอกให้หยุด ก่อน เพราะเหมือนว่าเขาจะเริ่มรับไม่ไหว

เขารวบรวมพลังงานสีเขียวอยู่อีกพักหนึ่งก็กลับมาหยุดอยู่ข้า งกายเนี่ยเทียน หรี่ตัาลงย่อยเอาพลังงานสีเขียวเหล่านั้นให้เขาไปอยู่ใน มหาสมุทรวิญญาณทีละนิด ทั้งยังตั้องแสยะปากแยกเขี้ยวเพื่อทนรับความ เจ็บปวดสาหัสจากเรือนกาย พยายามระงับการกัดกินที่พิษร้ายมีตั่อเรือน ร่าง

“ปราณวิญญาณสกปรกมากมายในอาณาจักรเลี่ยคงคืออะไรกัน แน่ แล้วพวกมันมาจากไหน? ท่ามกลางฟ้าดินที่กว้างใหญ่ไพศาลแห่งนี้ หรือว่ามีเพียงท่านและสัตัว์วิเศษที่แปรสภาพเท่านั้นถึงจะดูดซับเอาปราณ วิญญาณสกปรกบางส่วนเข้าไปได้?” เนี่ยเทียนเอ่ยถามอย่างไม่ใส่ใจ

“แน่นอนว่าไม่ใช่” หลี่หลางเฟิงส่ายหัว “พูดอย่างนี้ก็แล้วกัน ปราณวิญญาณสกปรกที่มีอยู่ทั่วทุกหนแห่งในอาณาจักรเลี่ยคง สำาหรับ พวกเราแล้วอาจเป็นสิ่งที่อันตัรายตั่อชีวิตั ทว่าสำาหรับตั่างเผ่่ามากมาย พวกมันกลับเป็นวัตัถุจำาเป็นที่ตั้องใช้สำาหรับเพิ่มความแข็งแกร่งให้กับ พลังงานและสายเลือด”

“อันที่จริงปราณวิญญาณไม่มีคำาว่าสกปรกหรอก เพียงแตั่มันไม่ เหมาะกับเผ่่ามนุษย์ของเราเท่านั้น”

“ยกตััวอย่างเช่นปราณปีศาจที่อยู่ด้านใน เผ่่ามนุษย์ของเรามิ อาจเอามาฝึกบำาเพ็ญตับะได้ หากฝึืนรับเข้าไปในร่างกายมีแตั่จะสร้าง ผ่ลลัพธ์ในทางกลับกันให้กับพวกเรา”

“พลังงานสีเขียวที่ข้าฝึกฝึนนี้ก็เหมือนกัน พลังงานที่แฝึงไว้ด้วย พิษร้ายประเภทนี้ ตั่อให้เป็นข้าที่เชี่ยวชาญวิชาพิษร้ายก็ยังถูกมันกัดกิน เลือดเนื้อ”

“แตั่ข้ารู้มาว่ามีเผ่่าหนึ่งที่พวกเขาสามารถใช้พลังงานเช่นนี้มาส ร้างความแข็งแกร่งให้กับตััวเองได้ ร่างกายของพวกเขาเมื่อดูดซับเอา พลังงานที่แฝึงเร้นด้วยพิษร้ายเข้าไป ไม่เพียงแตั่ไม่ถูกพลังโจมตัีกลับ ทั้ง

ยังเพิ่มระดับความแข็งแกร่งให้กับเลือดเนื้อ และเพิ่มความลี้ลับให้กับสาย เลือดของพวกเขาได้ด้วย”