ราชา ผู้สยบสองภพ แห่งสวรรค์และปฐพี - บทที่ 335 ย้อนกลับมาโจมตัี

ข่าวที่วิมานสวรรค์แห่งอาณาจักรเสวียนเทียนร่วมมือกับสำานักที่ แข็งแกร่งในอาณาจักรอื่นๆ เพื่อตัามหาเด็กคนหนึ่งที่ชื่อเนี่ยเทียนได้แพร่ ไปทั่วทุกมุมของดินแดนดาวตักอยู่นานแล้ว

ในอาณาจักรเลี่ยคงก็ไม่ใช่ข้อยกเว้น

ชิวหยางเองก็ได้ยินได้ฟังข่าวมากมายจนรู้ว่าเนื่องจากเด็กที่ชื่อ เนี่ยเทียนผู่้นั้นได้รับการสืบทอดจากพระราชวังโบราณสะเก็ดดาวตัอนอยู่ ในประตัูสวรรค์ จึงเป็นเหตัุให้ถูกสำานักผู่้ฝึกลมปราณใหญ่ๆ หมายหัว

เมื่อเห็นว่าเนี่ยเทียนร่ายใช้คาถาดาวเคลื่อนย้าย ใช้ดวงดาวทั้ง ห้ารวมตััวกันขึ้นมาเป็นค่ายกลดวงดาว และไพล่นึกไปถึงความมหัศจรรย์ มากมายบนร่างของเนี่ยเทียน เขาจึงเดาออกถึงตััวตันที่แท้จริงของเนี่ย เทียนทันที

“เนี่ยเทียน! ฮ่าๆ! เป็นเจ้าจริงๆ ด้วย!”

ชิวหยางไม่ตักใจกลับยินดี ดวงตัาของเขาปลดปล่อยประกาย แสงแห่งความตัื่นเตั้นอย่างน่าแปลกใจ “การสืบทอดสะเก็ดดาว! การ สืบทอดของพระราชวังโบราณสะเก็ดดาว! ฮ่าๆ ดียิ่งนัก ดีเหลือเกินแล้ว!”

“ฟิ้ว!”

ค่ายกลดวงดาวที่เกิดจากการรวมตััวกันของดาวห้าดวงคล้าย ตัราประทับสว่างไสวที่สาดมาตัรงหน้าอกของเขา

“ฟู่วๆ!”

มือทั้งสองข้างของชิวหยางทำามุทราอย่างประณีตั ชายแขนเสื้อ ก็พลันพองตััวแล้วมีเส้นใยสีดำาสนิทที่หนาแน่นมากกว่าเดิมตััดสลับกันออก มา

เมื่อเขาใช้พลังจิตัควบคุม เส้นใยสีดำาที่มากกว่าเดิมก็พยายาม จะปิดผ่นึกค่ายกลดวงดาวนั้น

“เปรี๊ยะๆๆ!”

ทว่าวินาทีที่เส้นใยสีดำาเหล่านั้นปะทะกับค่ายกลดวงดาว เส้นใย สีดำาทั้งหมดกลับพังทลายลงในชั่วระยะเวลาสั้นๆ

ชิวหยางร้องอู้อี้อยู่ในลำาคอ สีหน้าเปลี่ยนแปลงเล็กน้อย ไม่กล้า ตั้านทานค่ายกลดวงดาวนั้นตัรงๆ อีก แตั่รีบหลบเลี่ยงออกไปทันที

ทว่าค่ายกลดวงดาวที่ถูกเนี่ยเทียนควบคุมได้อย่างชำานาญกลับ ตัามตัิดเขาไม่ปล่อย ทั้งยังเปลี่ยนแปลงไปตัามการเปลี่ยนแปลงของ ร่างกายเขา

“ไม่ว่าอย่างไรก็ตั้องฆ่าคนผู่้นี้ให้ได้ จะปล่อยให้เขาหนีไปไม่ได้ เด็ดขาด!”

เมื่อเห็นว่าหลังจากที่ชิวหยางร่วงลงพื้นที่ก็พุ่งฉิวหลบเลี่ยงการ โจมตัีของค่ายกลดวงดาวได้อย่างตั่อเนื่องราวกับดวงวิญญาณ เนี่ยเทียนก็ พลันมีสีหน้ามืดคล้ำา ตััดสินใจเด็ดขาดอยู่กับตััวเอง

หมัดพิโรธนั้นเผ่าผ่ลาญพลังของเขาไปเกินครึ่งก็ยังไม่สามารถ สังหารชิวหยางได้ในชั่วพริบตัา

เมื่อไม่มีทางเลือก เขาจึงได้แตั่ใช้คาถาดาวเคลื่อนย้ายมารับมือ กับชิวหยาง

วินาทีที่กระตัุ้นใช้คาถาดาวเคลื่อนย้าย เขาก็ตััดสินใจเด็ดเดี่ยว แล้วว่าตั้องสังหารชิวหยางที่บาดเจ็บสาหัสให้ตัายอยู่ตัรงนี้ให้ได้

ก่อนหน้าที่ยังไม่ได้ไปยังพื้นที่ตั้องห้ามแห่งชีวิตัและช่วงชิงเอา ตัราประทับสะเก็ดดาวดวงที่สามมาจากหนิงหยาง เขาจะเปิดเผ่ยตััวตันไม่ ได้เด็ดขาด

เขากลัวว่าจะเป็นการแหวกหญ้าให้งูตัื่น

มีเพียงชิวหยางตัายไป ตััวตันเขายังไม่ถูกเปิดเผ่ยเท่านั้นถึงจะไม่ ทำาให้หนิงหยางระวังตััว

แผ่นการรับมือที่เขา หลี่หลางเฟิงและเซวียหลงเตัรียมไว้ใช้กับ หนิงหยางถึงจะมีโอกาสได้นำามาใช้ หากปล่อยให้ชิวหยางหนีรอดไปได้ หนิงหยางก็อาจจะได้รู้ข่าวล่วงหน้า

เมื่อถึงเวลานั้น หากคิดจะรับมือกับหนิงหยางก็คงไม่ง่ายดายอีก ตั่อไป

“อู้!”

ลูกปราณวิญญาณที่รวบรวมขึ้นจากปราณวิญญาณสกปรกของ อาณาจักรเลี่ยคงลูกหนึ่งก่อตััวกันอย่างรวดเร็ว ก่อนจะบินเข้าไปหาชิว หยาง

ลูกปราณวิญญาณที่เขาจงใจเพิ่มปราณวิญญาณจากร่างตััวเอง ลงไปส่วนหนึ่งอยู่ในการควบคุมของเขาทั้งหมด และมันก็บินไปตักตัรงจุด ที่ชิวหยางอยู่อย่างแม่นยำา

“ตัูม!”

ลูกปราณวิญญาณระเบิดกระจาย ลำาแสงห้าสีด้านในสาด กระเซ็นไปสี่ทิศ ม่านแสงสีเทาที่ชิวหยางใช้ปกป้องร่างกายพลันแตักทลาย

และเวลานี้เอง ค่ายกลดวงดาวที่เกิดจากการรวมตััวกันของแสง ดาวห้าดวงก็ฉวยโอกาสพุ่งเข้าโจมตัี

ท่ามกลางลำาแสงห้าสีที่กระจายไปทั่ว ทันใดนั้นเสียงร้อง โหยหวนของชิวหยางก็พลันดังลอยมา และแสงดาวพร่างพราวก็เปล่ง ประกายอยู่ท่ามกลางลำาแสงเหล่านั้น

ค่ายกลดวงดาวระเบิดพลังงานที่แข็งแกร่งอีกระลอกหนึ่ง ทำา ร้ายชิวหยางให้บาดเจ็บสาหัสในชั่วพริบตัา

“พรวด!”

ทว่าเนี่ยเทียนที่ออกแรงตัิดตั่อกันหลายครั้งก็กระอักเลือดออกมา หนึ่งคำาเช่นกัน

เส้นใยสีดำามากมายที่ชิวหยางปลดปล่อยออกมาก่อนหน้านี้ยังคง ว่ายวนอยู่ในร่างกายของเขา

เส้นใยสีดำาเหล่านั้นมีส่วนหนึ่งกำาลังถูกปราณเลือดสีเขียวฉีกทึ้ง ทว่าก็ยังมีอีกส่วนหนึ่งที่ทำาลายเลือดเนื้อของเขาพลางเพิ่มลมให้เรือนกาย ของเขาพองขยายไปด้วย

ตัอนที่เขาใช้คาถาสะเก็ดดาวและสร้างลูกปราณวิญญาณไม่ได้ รวบรวมพละกำาลังไปรักษาบาดแผ่ลในร่างให้มั่นคง ทำาให้เส้นใยสีดำาเหล่า นั้นฉวยโอกาสระเบิดพลังออกมาได้

“เกราะมังกรเพลิง!”

เมื่อเห็นว่าตััวตันถูกเปิดโปงตั่อหน้าชิวหยางแล้วเขาก็เริ่มไร้ซึ่ง ความกังวลใด ใจอยากแตั่จะคิดสังหารชิวหยางเพื่อรักษาความลับเอาไว้ เขาจึงใช้พลังจิตัเรียกหาอาวุธล้ำาค่าเชื่อมโยงวิญญาณชิ้นนั้น

“อู้!”

ในกำาไลเก็บของของเขา เกราะมังกรเพลิงที่จำาศีลมานานพลัน กลายมาเป็นลำาแสงเปลวเพลิงพุ่งพรวดออกมา

ดูเหมือนเกราะมังกรเพลิงจะรู้ความคิดของเขาและก็รู้ว่าไม่จำาเป็น ตั้องปิดบังตััวตันอีกตั่อไป ดังนั้นหลังจากที่บินออกมามันจึงปลดปล่อย เปลวเพลิงโชตัิช่วงร้อนลวกทันที

เนี่ยเทียนเงยหน้ามองก็เห็นว่าบนผ่ิวเกราะที่เป็นสีชาดของเกราะ มังกรเพลิงยังคงมีเส้นแสงสีแดงโปร่งใสคล้ายลาวาจำานวนมากไหลริน

จากนั้นในสายตัาของเขา เกราะมังกรเพลิงก็คล้ายเปลี่ยนมาเป็น แม่น้ำาแสงไฟสายหนึ่ง และก็ทั้งคล้ายกลายมาเป็นงูยักษ์เปลวไฟที่เลื้อยคด เคี้ยวก่อนจะกระโจนเข้าใส่จุดที่มีลำาแสงหลากชนิดตััดสลับและแสงดาว เปล่งประกาย

ชิวหยางที่พยายามตั้านทานแสงสกปรกและตั่อตั้านอานุภาพจาก ค่ายกลดวงดาวอย่างตั่อเนื่องร้องอุทานด้วยความแตักตัื่นอีกครั้ง “อาวุธ ล้ำาค่าเชื่อมโยงวิญญาณ! อาวุธล้ำาค่าเชื่อมโยงวิญญาณที่มีธาตัุไฟชิ้นนั้น!”

“อู้ๆๆ!”

เปลวเพลิงที่โหมไหม้ทั่วแผ่่นฟ้าจนคล้ายกลายมาเป็นโลกแห่ง เปลวเพลิงขนาดเล็กได้ปกคลุมชิวหยางและพื้นที่ตัรงจุดนั้นไว้หมด

ตัรงนั้นมีเสียงเผ่าไหม้ดัง “เปรี๊ยะๆๆ” ลั่นมาจากกลางอากาศ ราวกับว่าทุกสรรพสิ่งที่อยู่ในฟ้าดินแห่งนี้ล้วนถูกไฟร้อนแรงลุกท่วม

แม้แตั่ทิพย์จักษุที่เนี่ยเทียนปลดปล่อยออกไปก็ยังไม่สามารถ มองเห็นสภาพการณ์ตัรงจุดนั้นได้อย่างชัดเจน

เขาได้ยินแค่เสียงร้องอุทานด้วยความตักตัะลึงระคนยินดี ทั้งยัง มีเสียงคำารามประกาศบารมีของชิวหยางที่ดังขึ้นเป็นครั้งแรก

ทว่าไม่นานเสียงของชิวหยางก็เปลี่ยนมาเป็นเสียงแหบโหยบ้า คลั่งเหมือนพยายามที่จะฝึ่าออกมาจากวงล้อมของเปลวเพลิงแผ่ดเผ่าด้วย ความหวาดกลัว

และในตัอนหลังเมื่ออาศัยทิพย์จักษุ เขาก็รู้สึกแค่เพียงว่าปราณ ชีวิตัของชิวหยางราวกับถูกไฟเผ่าไหม้จนค่อยๆ มอดดับไปทีละน้อย

เวลาผ่่านไปครึ่งเค่อเตั็มๆ ก่อนที่คลื่นกระเพื่อมไหวรุนแรงตัรง จุดนั้นจะสงบลงได้อย่างแท้จริง

“ฟิ้ว!”

เกราะมังกรเพลิงพลันย้อนกลับมาหาเขา ไฟที่ลุกโชนก็ล้วนถูก เก็บเข้าไปไว้ในตััวเกราะจนหมด จากนั้นมันก็กลับมานอนนิ่งๆ อยู่ในกำาไล เก็บของของเขาอีกครั้ง

เมื่ออาวุธล้ำาค่าเชื่อมโยงวิญญาณหวนกลับคืนมา พื้นที่ตัรงนั้นที่ มีเคยถูกเปลวไฟลุกท่วมก็หลงเหลือแค่เพียงสะเก็ดไฟบางส่วน

เนี่ยเทียนขมวดคิ้วรวบรวมพละกำาลังที่เหลืออยู่ ใช้จิงชี่พืชหญ้า และปราณเลือดเนื้อสีเขียวเส้นนั้นมาขับไล่และทำาลายเส้นใยสีดำาสนิทที่ชิว หยางทิ้งไว้ในร่างกายจนหมดเกลี้ยงในที่สุด

เขารออีกครู่หนึ่งจนแน่ใจว่าอาการบาดเจ็บทรงตััวและไม่มี ความผ่ิดปกตัิใดๆ เกิดขึ้นอีกแล้วถึงได้เดินไปยังพื้นที่ที่ไหม้เกรียมนั้น

บนพื้นทรายที่ถูกไฟร้อนแรงเผ่าจนไหม้ดำาเป็นตัอตัะโก เลือด เนื้อของชิวหยางหายไป หลงเหลือเพียงโครงกระดูกสีแดงซีด

ช่วงหน้าท้องของโครงกระดูกยังคงมีกระบี่เล่มกว้างเสียบคาเอา ไว้ และบนตััวกระบี่ก็ยังมีสะเก็ดไฟลั่นวาบๆ

“กระบี่เล่มนั้น…”

เนี่ยเทียนสีหน้ากระตัุก เข้าใจในฉับพลัน เดาออกว่าตัอนที่ เกราะมังกรเพลิงบินออกมาที่นี่และปลดปล่อยเปลวเพลิงร้อนแรงท่วม พื้นที่ทั้งหมด เนื่องจากกระบี่กว้างที่เสียบคาอยู่ตัรงหน้าท้องของชิวหยางมี ธาตัุไฟเหมือนกันจึงถูกกระตัุ้นอานุภาพจนทำาลายอวัยวะตัรงหน้าท้องของ ชิวหยางให้ได้รับความเสียหาย

ที่ร่างของชิวหยางถูกเผ่าจนเหลือแตั่โครงกระดูกได้อย่าง ง่ายดายนอกจากเกราะมังกรเพลิงที่เป็นอาวุธล้ำาค่าเชื่อมโยงวิญญาณแล้ว กระบี่เล่มกว้างที่แทงเข้าไปตัรงหน้าท้องของเขาก่อนหน้านี้ก็ช่วยผ่ลักดัน ให้เกิดประสิทธิผ่ลที่ดีขึ้นด้วย

“ตัายได้เสียที”

เขาเดินรุดหน้าไปรูดเอาแหวนเก็บของที่อยู่บนนิ้วของชิวหยาง ออก จากนั้นก็ค้นหาอย่างละเอียดอีกหนึ่งรอบ หลังจากไม่ค้นพบอะไรอีก จึงจากไปอย่างเงียบเชียบ

เมื่อจากชิวหยางมาเขาก็หาพื้นที่รกร้างแห่งหนึ่ง ก่อนจะใช้เนื้อ สัตัว์วิเศษ หินวิเศษ หินดวงดาวมาฟื้นฟูอาการบาดเจ็บของร่างกาย

ตัอนกลางคืนเขาตัื่นขึ้นมาจากการบำาเพ็ญตับะที่ยาวนาน เมื่อ ผ่่านการช่วยประสานตััวจากปราณเลือดเนื้อสีเขียวที่แฝึงเร้นไว้ด้วยพลัง ลี้ลับแห่งชีวิตั และยังมีความช่วยเหลือจากจิงชี่พืชหญ้า อาการบาดเจ็บ ของเขาจึงดีขึ้นมาถึงเจ็ดแปดส่วนแล้ว

แตั่พลังวิญญาณธาตัุตั่างๆ ที่เขาเผ่าผ่ลาญไปได้ฟื้นตััวมาแค่ ประมาณสี่ส่วนเท่านั้น อยู่ห่างไกลจากสภาวะพรั่งพร้อมสูงสุดอีกมาก

เขาใคร่ครวญอยู่ชั่วครู่ก็ชะลอการฝึกบำาเพ็ญตับะเอาไว้ก่อน ท่ามกลางค่ำาคืนที่มืดมิดเขาเลือกจะเดินทางมุ่งหน้าไปยังตัำาแหน่งที่เขา

และหลี่หลางเฟิงนัดหมายกัน และก็เป็นตัำาแหน่งที่เซวียหลงประมือกับสื่อ ฮุย

พวกชิวหยางสี่คนตัายหมดแล้ว ตัอนนี้เหลือเพียงแค่สื่อฮุยคน เดียว และฝึีมือของเขาก็สูสีกับเซวียหลง

เขาจึงสามารถมาปรากฏตััวอยู่ตัรงจุดที่สื่อฮุยและเซวียหลงตั่อสู้ กันได้อย่างอาจหาญ ไม่จำาเป็นตั้องอกสั่นขวัญแขวน ไม่ตั้องกังวลอีกว่า พวกชิวหยางจะล้อมโจมตัีตัน

เบื้องใตั้แสงจันทร์นวลกระจ่าง

สื่อฮุยและเซวียหลงประมือกันอยู่กลางอากาศตัิดตั่อกันหลาย สิบครั้ง หลังจากที่ปล่อยแสงกระบี่และประกายไฟทั่ไปวท้องฟ้ารัตัตัิกาลใน คืนนี้แล้ว คนทั้งสองก็ร่วงลงพื้นคนละจุด

ห่างกันร้อยเมตัร คนทั้งสองหายใจหอบหนัก บนใบหน้ายังคงมี เจตัจำานงแห่งการตั่อสู้ที่ดุเดือด

มีตับะตั้นสวรรค์ช่วงท้ายเหมือนกัน นี่เป็นครั้งแรกที่สื่อฮุยและ เซวียหลงได้ประมือกันอย่างแท้จริง และฝึีมือก็สูสีกันอย่างที่คาดไว้ ซึ่ง พวกเขาได้ตั่อสู้กันมาเป็นเวลาหนึ่งวันเตั็มแล้ว

ทั้งสองคนตั่างก็ตัิดอยู่ในขอบเขตัตั้นสวรรค์มานานหลายปี ตั่าง ก็พยายามจะฝึ่าทะลุคอขวดไปให้ได้ ดังนั้นการตั่อสู้ในวันนี้จึงไม่ได้โหด เหี้ยมอย่างที่เนี่ยเทียนคิดเอาไว้

หลังจากคนทั้งคู่ตั่างตัระหนักได้ว่าไม่สามารถฆ่าอีกฝึ่ายได้ เวลา ตั่อสู้พวกเขาจึงออมมือ การตั่อสู้ครั้งนี้จึงกลับเป็นเหมือนการพิสูจน์กำาลัง ของตััวเอง หมายจะใช้การตั่อสู้กับอีกฝึ่ายมาหากุญแจสำาคัญในการฝึ่า ทะลุขั้นมากกว่า

เนื่องจากพวกชิวหยางสี่คนจากไปและยังไม่กลับมา เซวียหลง จึงไม่รีบร้อนไปไหน ยังคงตั่อสู้กับสื่อฮุยอย่างตั่อเนื่อง

เขารู้สถานการณ์ของเนี่ยเทียนอยู่บ้าง รู้สึกว่าเนี่ยเทียนที่ สามารถหนีพ้นการล้อมโจมตัีของพวกนักล่าได้สำาเร็จ หากไม่มีเรื่องไม่คาด คิดเกิดขึ้นก็น่าจะหนีรอดเงื้อมมือของพวกชิวหยางสี่คน

เขาที่ไม่กังวลเรื่องความเป็นความตัายของเนี่ยเทียน บวกกับ สถานที่ที่พวกเขานัดหมายกับหลี่หลางเฟิงก็คือที่นี่ อีกทั้งการตั่อสู้กับสื่อ ฮุยยังทำาให้เขาประจักษ์แจ้งได้ถึงอะไรมากมาย ดังนั้นเขาจึงเลือกอยู่ที่นี่ ตั่อ

ขณะที่สื่อฮุยหอบหายใจหนักหน่วง อยู่ๆ เขาก็หัวเราะแล้ว กล่าวว่า “มาถึงตัอนนี้ เจ้าเด็กหัวเทียนผู่้นั้นก็น่าจะถูกชิวหยางสี่คนจับตััว ได้แล้ว อีกไม่นานเท่าไหร่ พวกเขาสี่คนก็จะกลับมา หึ แตั่เจ้าก็ไม่ตั้องเป็น กังวลไป ข้าไม่มีทางยอมให้พวกเขายื่นมือเข้าแทรกการตั่อสู้ระหว่างเจ้า และข้าหรอก”

“เจ้าและข้าตั่างก็ตัิดอยู่ในขั้นตั้นสวรรค์มานานหลายปี ตั่างก็ จำาเป็นตั้องหาโอกาสฝึ่าทะลุคอขวด บางทีศึกนี้ก็อาจจะเป็นจุดในการฝึ่า ทะลุขั้น!”

เซวียหลงพยักหน้ากล่าวว่า “ตั้องการเช่นนี้อยู่พอดี!”

“ก็ดีเหมือนกัน ในเมื่อท่านลุงเซวียตั้องการตั่อสู้ ถ้าอย่างนั้นข้า ก็จะรับชมอยู่ห่างๆ” ทันใดนั้นเสียงอีกเสียงหนึ่งก็ดังแทรกขึ้นมา

นาทีตั่อมา ร่างของเนี่ยเทียนก็เดินเตัร่ออกมาจากเนินทรายแห่ง หนึ่ง

ชั่วขณะที่เขาปรากฏตััว เซวียหลงและสื่อฮุยถึงได้เพิ่งสังเกตัเห็น เขา

“หัวเทียน เจ้ากลับมาได้อย่างไร?” เซวียหลงกล่าวด้วยความ ตัะลึง

“เพราะว่าพวกชิวหยางตัายหมดแล้ว” เนี่ยเทียนยิ้มน้อยๆ ก่อน จะหยิบเอาแหวนเก็บของของคนทั้งสี่ออกมาโบกให้เซวียหลงและสื่อฮุย เห็นชัดๆ

“จะเป็นไปได้อย่างไร?!” สื่อฮุยหน้าเปลี่ยนสีในชั่วพริบตัา