ราชา ผู้สยบสองภพ แห่งสวรรค์และปฐพี - บทที่ 340 อสูรกาย

“ใครน่ะ?”

เมื่อหนิงหยางหลบฉากออกมาพ้นก็พลันตัวาดอย่างเดือดดาล มือข้างนั้นของเขาเนื้อปริแตัก เลือดสดๆ สาดกระเซ็น

“ฟิ้ว!”

เมื่อจิตัของเขาเรียกหา กระบี่วิเศษที่แทงลงไปในหินอุกกาบาตั จึงลอยพรวดกลับมาอยู่ในมือของเขาอีกครั้ง

และเวลานี้เอง ศพของถงเจี้ยนเฟิงก็ได้ร่วงลงไปกระแทกในหลุม ลึกดัง “ตัึง”

ประกายแสงสีดำาหลายกลุ่มคล้ายงูเลื้อยแทรกซอนเข้าๆ ออกๆ ในศพของถงเจี้ยนเฟิง

ถงเจี้ยนเฟิงที่เห็นท่าไม่ดีจึงพุ่งตััวลงไปในหลุม เดิมทีหมายจะ ช่วยเหลือหนิงหยาง แตั่ตััวเองกลับถูกลำาแสงสีดำาเหล่านั้นแทงทะลุร่างจน ตัาย

ปราณแห่งความมืดมิดหลายเส้นที่มาจากอาณาจักรของเผ่่าอสูร กายยังคงมารวมตััวกันอยู่บนหินอุกกาบาตัก้อนใหญ่เป็นจำานวนมาก เนื่อง จากหนิงหยางและถงเจี้ยนเฟิงลงมือ คลื่นเคลื่อนไหวแห่งชีวิตัในหิน อุกกาบาตัที่เดิมทียังแผ่่วเบาอย่างถึงที่สุดจึงเปลี่ยนมาเป็นพลุ่งพล่านเด่น ชัด

“ปัง!”

จุดที่กระบี่วิเศษของหนิงหยางแทงลงไปก่อนหน้านี้พลันมีหิน อุกกาบาตัก้อนหนึ่งระเบิดกระจายออก เรือนร่างพร่าเลือนร่างหนึ่งที่ล้อม วนไว้ด้วยปราณแห่งความมืดมิดสีดำาเป็นชั้นๆ บินพรวดออกมาจากในหิน อุกกาบาตั

เรือนกายพร่าเลือนนั้นแค่ปรากฏตััวก็พุ่งเข้าใส่หนิงหยางทันที

ปราณแห่งความมืดมิดสีดำาจากอาณาจักรอสูรกายที่ปะปนอยู่ ท่ามกลางปราณวิญญาณสกปรกคล้ายหาทางระบายเจอจึงพากันไหล ทะลักเข้าหาเงาพร่าเลือนนั้นจนหมด

“ตัราประทับการสืบทอดพระราชวังโบราณสะเก็ดดาว!”

ปากของเงาพร่าเลือนมีภาษาเผ่่ามนุษย์ตัิดๆ ขัดๆ ดังออกมา แล้วเขาก็จ้องเขม็งมาที่หนิงหยางทันที

ตัอนที่หนิงหยางฟาดฟันหินอุกกาบาตัให้แหลกละเอียดก็ได้เปิด สาบเสื้อตัรงหน้าอกออกเพื่อคอยสังเกตัการเปลี่ยนแปลงละเอียดอ่อนของ ตัราประทับสะเก็ดดาว หมายค้นหาความมหัศจรรย์ของมัน

และก็เพราะเหตัุนี้ เงาร่างพร่าเลือนที่บินออกมาจากในหิน อุกกาบาตัจึงมองเห็นตัราประทับสะเก็ดดาวตัรงหน้าอกของเขาทันที

ดูเหมือนคนผู่้นี้จะรู้ว่าตัราประทับสะเก็ดดาวคือการสืบทอดของ พระราชวังโบราณสะเก็ดดาว ทั้งยังพูดออกมาอย่างโจ่งแจ้ง

“เจ้า…เจ้าเป็นใคร? รู้ได้อย่างไรว่านี่คือตัราประทับการสืบทอด ของพระราชวังโบราณสะเก็ดดาว?” หนิงหยางตัื่นเตั้นขึ้นมาทันใด

“น่าเสียดายที่ยังไม่ได้ชุบหลอม” เงาร่างพร่าเลือนนั้นจ้องมอง ตัราประทับตัรงหน้าอกของหนิงหยางด้วยสายตัาเย็นชา “ตัราประทับที่ยัง ไม่ถูกชุบหลอมหมายความว่าเจ้าไม่ได้รับการยอมรับจากพระราชวัง โบราณสะเก็ดดาว ไม่สามารถฝึกฝึนเวทลับดวงดาวมากมายของ พระราชวังโบราณสะเก็ดดาวได้ นอกจากนี้เมื่อไม่ได้ชุบหลอมตัราประทับ การสืบทอดก็ย่อมถูกกรีดเถือออกมาได้ตัลอดเวลา!”

“ฟิ้วๆๆ!”

เส้นแสงสีดำามากมายคล้ายแถบผ่้าพลันบินพรวดออกมาจากใน ร่างของเงาพร่าเลือน

แสงสีดำาเหล่านั้นไม่ตั่างจากงูดำาที่มีชีวิตัจำานวนหลายร้อยตััว

เพียงแค่พริบตัาเดียวแสงสีดำามากมายก็ห้อมล้อมไปทั่วกายของ หนิงหยาง ราวกับตั้องการสร้างเขตัอาคมสนามแม่เหล็กที่ลึกลับอย่างหนึ่ง ก่อนที่จะมีแรงดึงรั้งแปลกประหลาดปรากฏออกมา

หนิงหยางโบกสะบัดกระบี่วิเศษปลดปล่อยลำาแสงกระบี่ออกมา พยายามฟาดฟันเขตัอาคมชั้นนั้นให้แตักออก

เขตัอาคมที่ปิดผ่นึกความว่างเปล่าเพื่อเล่นงานสิ่งมีชีวิตัที่มีเลือด เนื้อ เมื่ออยู่ภายใตั้แสงกระบี่นั้นกลับหดเล็กลงอย่างตั่อเนื่อง

เงาพร่าเลือนที่ถูกกลบทับด้วยปราณแห่งความมืดมิดสีดำาพลัน พุ่งตััวเข้ามาอยู่ในเขตัอาคมแม่เหล็กลี้ลับอย่างรวดเร็วราวดวงวิญญาณ ก่อนที่จะยกมือขึ้นคว้าจับมาทางหนิงหยาง

แรงดึงดูดมหาศาลยากจะพรรณนาระลอกหนึ่งไหลทะลักออกมา จากกลางฝึ่ามือขงเขา คล้ายมีแม่เหล็กขนาดใหญ่ที่ค่อยๆ ดึงเอาตัรา ประทับการสืบทอดตัรงหน้าอกของหนิงหยางออกมาทีละนิด

หนิงหยางคำารามคลั่งแค้น กระตัุ้นใช้เวทลับมากมายของวิมาน สวรรค์ ก่อนที่แสงกระบี่จะตััดสลับกันเป็นสายฟ้าโดยมีเขาเป็น จุดศูนย์กลาง

แตั่ไม่ว่าเขาจะพยายามแค่ไหน ตัราประทับสืบทอดที่ได้มาจาก พระราชวังโบราณสะเก็ดดาวก็ยังหลุดพ้นออกมาจากเนื้อของเขาทีละนิด ก่อนจะหลุดออกมาหมดในท้ายที่สุด

ตัราประทับสะเก็ดดาวดวงนั้นคล้ายสัมผ่ัสได้ถึงอันตัรายจึงปลด ปล่อยแสงดาวพร่างพราวทันควัน

ตัราประทับสะเก็ดดาวที่หลุดออกจากกายเปลี่ยนมาเป็นกลุ่ม แสงดาวเจิดจ้า อักขระบรรพกาลมากมายราวสะเก็ดดาวดวงเล็กๆ ลอย พรวดขึ้นมาในตัราประทับ พยายามปฏิเสธตั่อตั้านการจับกุมของอสูรกาย ที่มาจากตั่างอาณาจักร

และเวลานี้เอง

ตัราประทับสะเก็ดดาวตัรงหน้าอกของเนี่ยเทียนที่ถูกชุบหลอม ไปแล้วดวงนั้นก็พลันลอยออกมาจากใตั้ผ่ิวหนังของเขาซึ่งบัดนี้กำาลังซ่อน ตััวอยู่ในมุมมืด ทำาเพียงแค่มองสถานการณ์อย่างเฉยชาผ่่านทิพย์จักษุ!

ตัราประทับสะเก็ดดาวที่ถูกชุบหลอมแล้วกลายร่างมาเป็นกลุ่ม ดาวที่กระเพื่อมอยู่ตัรงหน้าอกของเขาอย่างตั่อเนื่อง

พลังดวงดาว พลังจิตัในร่างของเขาล้วนไหลรินเข้าหาตัรา ประทับสะเก็ดดาวดวงนั้นอย่างบ้าคลั่ง

แม้แตั่สะเก็ดดาวเจ็ดดวงที่ส่องแสงแวววาวอยู่ในมหาสมุทรจิตั วิญญาณของเขาก็ยังลอยมาหาตัราประทับสะเก็ดดาวดวงนั้น

ตัราประทับสะเก็ดดาวที่เป็นราวกับกลุ่มดาวพลันปลดปล่อย แสงดาวจ้าบาดตัาอยู่ตัรงหน้าอกของเขา

แสงนั้นแสบตัาจนเซวียหลงและเผ่ยฉีฉีที่อยู่ข้างกันไม่กล้ามอง ตัรงๆ

“เนี่ยเทียน! เกิดอะไรขึ้น?” เซวียหลงอุทานอย่างตักใจ

“นี่มันเรื่องอะไรกัน?” เผ่ยฉีฉีเองก็ถามอย่างร้อนรน

พวกเขาสองคนไม่สามารถมองเห็นการตั่อสู้ระหว่างหนิงหยาง กับอสูรกายตันนั้นได้ และไม่รู้ว่าตัอนนี้ถงเจี้ยนเฟิงได้ตัายไปแล้ว

การเปลี่ยนแปลงบนร่างกายของเนี่ยเทียนทำาให้พวกเขารู้สึก รับมือไม่ทัน นึกไปว่าเกิดเรื่องไม่คาดคิดกับเนี่ยเทียน

ทว่าเนี่ยเทียนที่พลังดวงดาว พลังจิตัล้วนถูกดึงออกไปจากร่าง อย่างรวดเร็วกลับไม่มีเวลามาอธิบายให้พวกเขาฟัง

สมาธิทั้งหมดของเขาล้วนมารวมกันอยู่ที่หน้าอกตัรงตัราประทับ สะเก็ดดาวที่ยิ่งสว่างเจิดจ้ามากขึ้นเรื่อยๆ

“เอ๊ะ?”

ข้างหลุมยักษ์ เงาพร่าเลือนที่ถูกปราณแห่งความมืดมิด ห้อมล้อมซึ่งเพิ่งจะดึงเอาตัราประทับสืบทอดออกมาจากร่างของหนิงหยาง ได้ ขณะที่กำาลังจะเก็บมาพลันสัมผ่ัสได้ถึงความผ่ิดปกตัิ

เห็นเพียงว่าตัราประทับสืบทอดที่ถูกความคิดของเขาเล็งตััวเอา ไว้อยู่ๆ ก็สั่นเทิ้มอย่างรุนแรง ทั้งยังตั่อตั้านเขาสุดกำาลัง

เดิมทีพลังตั่อตั้านนี้ยังอยู่ในความควบคุมของเขา

แตั่เวลานี้เอง เขาพลันสัมผ่ัสได้ว่ามีพลังงานอีกระลอกหนึ่งจาก จุดที่ห่างไกลกำาลังช่วยตัราประทับสืบทอดนั้น อีกทั้งยังเพรียกหาตัรา ประทับสืบทอดดวงที่กำาลังจะตักมาอยู่ในมือเขาด้วย

“ฟิ้ว!”

เขายังไม่ทันได้เพิ่มพละกำาลังให้มากขึ้น ตัราประทับสืบทอดดวง นั้นก็ลอยฉิวเข้าไปหาเนี่ยเทียน

ห่างออกไปหลายพันเมตัร

จุดที่เนี่ยเทียนอยู่ ตัราประทับสะเก็ดดาวดวงที่ถูกเขาหลุบหลอม พลันลอยขึ้นไปกลางอากาศ

ตัราประทับสะเก็ดดาวที่ลอยอยู่กลางอากาศปลดปล่อยแสงดาว เจิดจรัสคล้ายดวงดาวพร่างพราวที่กำาลังลอยขึ้นสูง ส่องประกายระยิบ ระยับจับตัา!

“เนี่ยเทียน!”

หนิงหยางที่ถูกชิงตัราประทับสะเก็ดดาวไปจึงใกล้จะคลุ้มคลั่ง เตั็มที เมื่อมองเห็นดวงดาวเจิดจ้ากลางอากาศดวงนั้นก็แผ่ดเสียงร้อง คำารามด้วยความเคียดแค้นออกมาอย่างห้ามไม่ได้

เขาเข้าใจไปว่าเงาพร่าเลือนที่เดินออกมาจากในหินอุกกาบาตั ถูกเนี่ยเทียนเชิญตััวให้มาลอบโจมตัีเพื่อแย่งชิงเอาตัราประทับสะเก็ดดาวที่ อยู่บนร่างของเขาโดยเฉพาะ

เมื่อเห็นว่าตัราประทับสะเก็ดดาวที่เขาได้มาจากพระราชวังโบราณ สะเก็ดดาวด้วยความยากลำาบากห่างไกลจากเขาไปมากทุกที และกำาลัง ลอยไปหาแสงดาวพร่างพราวกลุ่มนั้นอย่างรวดเร็ว หนิงหยางก็พุ่งตััวไป ยังตัำาแหน่งที่เนี่ยเทียนยืนอยู่ด้วยความเร็วที่มากที่สุดโดยไม่แม้แตั่จะหยุด คิดหรือให้ความสนใจกับคู่ตั่อสู้ท่าทางแปลกประหลาดผู่้นั้นอีก

“ตัราประทับสะเก็ดดาวที่ถูกชุบหลอมแล้ว!”

ผู่้มาเยือนจากตั่างแดนคนนั้นก็สังเกตัเห็นความผ่ิดปกตัิ เขาทอด สายตัามองมาไกลๆ ก็รู้ได้เลยว่าสิ่งที่ดึงดูดตัราประทับสะเก็ดดาวดวงนั้นก็ คือตัราประทับสืบทอดอีกดวงหนึ่งที่ถูกชุบหลอมแล้ว

เขาตัะลึงไปชั่วครู่ คล้ายไม่เข้าใจความสัมพันธ์ระหว่างหนิงหยาง และเนี่ยเทียน

แตั่เพียงแค่ครู่เดียวเขาก็พุ่งเข้ามายังตัำาแหน่งที่เนี่ยเทียนซ่อนตััวอยู่ เช่นเดียวกับหนิงหยาง

“อู้!”

ตัราประทับสะเก็ดดาวดวงที่เป็นของหนิงหยางกลายร่างเป็นลำาแสง พุ่งเข้ามาถึงอย่างรวดเร็ว

แค่ตัราประทับสะเก็ดดาวดวงที่ถูกชุบหลอมซึ่งบินออกไปจากหน้า อกของเนี่ยเทียนสัมผ่ัสเข้ากับตัราประทับสะเก็ดดาวดวงที่สามเบาๆ ก็ ถ่ายทอดพลังดวงดาว พลังจิตัรวมไปถึงปราณของสะเก็ดดาวเจ็ดดวงใน ร่างเนี่ยเทียนให้กับตัราประทับสะเก็ดดาวดวงที่สามทันที

จากนั้นตัราประทับสะเก็ดดาวทั้งสองดวงก็คล้ายดาวตักที่ลอยดิ่ง เข้ามาตัรงหน้าอกของเนี่ยเทียน

ตัราประทับสะเก็ดดาวดวงที่ถูกชุบหลอมผ่สานรวมเข้ากับเลือดเนื้อ ของเขาโดยตัรง ก่อนจะซ่อนตััวอยู่ใตั้ผ่ิวหนังของเขา

ตัราประทับสะเก็ดดาวดวงที่มาจากหนิงหยางกลับเป็นเหมือนตัรา ประทับสะเก็ดดาวดวงที่สองซึ่งปรากฏอยู่บนผ่ิวหนังภายนอกของเขา คล้ายรอยสัก

“พวกเจ้าหนีไปก่อน!”

หลี่หลางเฟิงสูดลมหายใจเข้าลึกหนึ่งครั้ง หยิบเอากระดิ่งออกมาถือ ไว้ในมือ ควันสีเขียวรุบรู่หลายกลุ่มซึ่งแฝึงไว้ด้วยปราณแห่งการกัดกร่อน ของพิษร้ายก็แผ่่ออกมาจากในร่างของเขา

เพียงแค่ครู่เดียว หลี่หลางเฟิงก็ถูกควันพิษสีเขียวกลบทับร่าง ดวงตัาของเขาค่อยๆ เปลี่ยนมาเป็นสีเขียวเข้ม

หลี่หลางเฟิงในยามนี้ดูน่าพิศวง บวกกับเรือนกายที่ผ่อมแห้งราว ท่อนฟืนก็ยิ่งทำาให้เขามีสภาพไม่ตั่างไปจากผ่ีร้าย

“อสูรกายที่มาจากตั่างอาณาจักรผู่้นั้นน่ากลัวอย่างถึงที่สุด แม้แตั่ ข้าเองก็ยังไม่มั่นใจว่าจะเอาชนะเขาได้” เห็นว่าพวกเนี่ยเทียนสามคนไม่ ขยับตััว หลี่หลางเฟิงก็ตัวาดเสียงหนัก “ข้าไม่สามารถขัดขวางการไล่ล่า พวกเจ้าจากหนิงหยาง แตั่จะพยายามถ่วงเวลาอสูรกายตันนั้นให้ได้นาน ที่สุด! ขอแค่พวกเจ้าหลบพ้นการไล่ฆ่าของหนิงหยางก็ไม่น่าจะมีปัญหา!”

“หนิงหยางอาจทำาอะไรพวกเจ้าไม่ได้ แตั่หากปล่อยให้อสูรกายตัน นั้นตัามพวกเจ้าไปได้ พวกเจ้าย่อมตัายอย่างมิตั้องสงสัย!”

กล่าวจบหลี่หลางเฟิงก็ไม่พูดมากอีก เขาพกพาเอาปราณอึมครึมน่า สะพรึงกลัวและควันพิษสีเขียวที่ห้อมล้อมรอบกายบินไปหาอสูรกายตันนั้น

“เนี่ยเทียน!”

หนิงหยางตัะเบ็งเสียงดังลั่น บนใบหน้าของเขาคละเคล้าไปด้วย อารมณ์ฮึกเหิมและปิตัิยินดีอย่างบ้าคลั่งคล้ายคนสตัิวิปลาส

เขานึกไม่ถึงเลยว่าอยู่ที่นี่อย่างยากลำาบากมาหลายวันก็ยังไม่ สามารถไขความลับของตัราประทับสะเก็ดดาวดวงที่สามได้ กลับทำาให้เขา ได้เจอเนี่ยเทียนโดยบังเอิญ

เนี่ยเทียนได้ตัราประทับสะเก็ดดาวสองดวงไป หากยังไม่สามารถชุบ หลอมได้อย่างสมบูรณ์แบบ เขาก็สามารถชิงเอามาได้

ตัราประทับสะเก็ดดาวสามดวงหากถูกเขารวบรวมให้เป็นหนึ่งเดียว เขาก็สามารถแบกรับภาระสำาคัญในการปิดผ่นึกรอยแยกห้วงมิตัิ ไม่เพียง แตั่จะได้รับการยอมรับจากวิมานสวรรค์อีกครั้ง เขาจะยังกลายมาเป็น บุคคลที่เป็นที่จับตัามองที่สุดของตัลอดทั้งดินแดนดาวตักด้วย!

การปรากฏตััวอย่างกะทันหันของเนี่ยเทียนทำาให้เขามองเห็นความ หวัง เขาไม่คิดกังวลถึงสิ่งใดอีกแล้ว ใจอยากแตั่จะช่วงชิงเอาตัราประทับ สะเก็ดดาวทั้งสามดวงมาเป็นของตันให้หมด

“เนี่ยเทียน! ไป!” เซวียหลงตัระหนักได้ถึงสถานการณ์ที่เลวร้ายจึง ตัะโกนเสียงดัง “หนิงหยางแห่งวิมานสวรรค์ไม่ใช่ภัยคุกคาม แตั่เจ้าอสูร กายที่มาจากตั่างอาณาจักรนั่นตั่างหากถึงจะเป็นบุคคลที่น่ากลัวอย่าง แท้จริง! ฉวยโอกาสตัอนที่หลี่หลางเฟิงไปขัดขวางอสูรกายผู่้นั้น บวกกับที่ หนิงหยางยังมาไม่ถึง พวกเราตั้องรีบหนีไปให้ไกลจากที่นี่! จะปล่อยให้เจ้า

อสูรกายผู่้นั้นตัามเจอไม่ได้เด็ดขาด ข้าว่าเขาเองก็มีความตั้องการตั่อตัรา ประทับสะเก็ดดาวเหมือนกัน!”

“ข้าเข้าใจ!”

เนี่ยเทียนพยักหน้ารับเบาๆ รีบตัิดตัามเซวียหลงและเผ่ยฉีฉีหนีห่าง ออกไปด้วยความเร็วที่มากที่สุดทันที