ราชา ผู้สยบสองภพ แห่งสวรรค์และปฐพี - บทที่ 382 บุตรแห่งท้องฟ้าดวงดาว

ตอนที่อยู่อาณาจักรหลีเทียนเนี่ยเทียนก็รู้แล้วว่าหากเปิดใช้ค่ายกลลับ ที่พระราชวังโบราณสะเก็ดดาว และตราประทับสะเก็ดดาวทั้งสามดวง กลับคืนที่เดิม เขาก็สามารถใช้พลังของภาพดวงดาวใหญ่ยักษ์ในรอยแยก ที่เปิดออกได้

พลังในการรับสัมผัสของทิพย์จักษุเจ็ดดวงที่กระจายอยู่ด้านนอกก็ เพิ่มขึ้นอีกมหาศาล!

ก่อนหน้าที่ตราประทับสะเก็ดดาวยังไม่หวนกลับมา เขาก็คือผู้ฝึก ลมปราณขอบเขตกลางสวรรค์คนหนึ่ง เมื่อเผชิญหน้ากับภูตผีปีศาจก็แทบ จะไม่มีพละกำลังใดให้เอาคืน ได้แต่เป็นฝุายถูกกระทำเท่านั้น

ทว่าเมื่อตราประทับสะเก็ดดาวย้อนกลับมา นั่นถึงทำให้เขาสามารถ ยืมพลังจากภายนอกมาสร้างผลกระทบให้กับสถานการณ์ส่วนใหญ่ได้

เมื่อเห็นว่าผู้ฝึกลมปราณเผ่ามนุษย์ของอาณาจักรเชียนแจว๋ที่อยู่บน ยอดเขาต้องแลกชีวิตกับภูตผีปีศาจระดับต่ำอย่างต่อเนื่องเพื่อปกปูองเขา เขาก็เกิดความโกรธแค้นอยู่นานแล้ว

เขาสูดลมหายใจเข้าลึก ทิพย์จักษุเจ็ดข้างที่กระจายตัวอยู่ข้างนอก พลันบินเข้าไปในภาพดวงดาวใหญ่ยักษ์กลางหุบเขา

ภาพลึกลับที่ส่องประกายแสงดาวเดิมทีกำลังช่วยประคับประคองพลัง ในการปิดผนึกรอยแยกนั้นดังปกติ

ทว่าตอนที่ทิพย์จักษุเจ็ดข้างทยอยกันบินเข้าไป ภาพดวงดาวใหญ่ ยักษ์ก็คล้ายจะมีจิตวิญญาณในชั่วพริบตา!

ทิพย์จักษุเจ็ดข้างนั้นของเนี่ยเทียนก็คือจิตวิญญาณของภาพดวงดาว ขนาดใหญ่ สามารถควบคุมภาพดวงดาวลึกลับสุดจะหยั่งนั้นได้!

ความคิดหนึ่งที่แฝงเร้นไว้ด้วยจิตสังหารเข้มข้นได้เกิดขึ้นในใจของเนี่ย เทียน

ครู่หนึ่งหลังจากนั้นภาพดวงดาวขนาดใหญ่ก็เกิดการเปลี่ยนแปลงที่ ต่างไปจากเดิม

ภาพดวงดาวคล้ายกลายมาเป็นห้วงแม่น้ำดวงดาวที่กว้างใหญ่ไพศาล ก่อนที่น้ำวนดวงดาวลูกหนึ่งก็หมุนคว้างขึ้นมา

ปราณแห่งความเก่าแก่ กว้างใหญ่ไร้ที่สิ้นสุดค่อยๆ แผ่กระจายออกมา จากปากรอยแยกห้วงมิติ นาทีถัดมา ภาพดวงดาวนั้นก็เปลี่ยนมาเป็นเจิด จ้าบาดตา

“ฟิ้ว! ฟิ้วๆ!”

หลังจากเข้ามารวมตัวกัน แสงดาวที่บริสุทธิ์ถึงขีดสุดก็พลันสาดส่อง ออกมาจากในภาพดวงดาว

แสงดาวคล้ายดาวตกที่เปลี่ยนทิศทางไปตามความคิดของเนี่ยเทียน เมื่อทิพย์จักษุของเนี่ยเทียนเล็งเปูาหมายเรียบร้อยมันก็พลันบินเข้าไปหา ภูตผีปีศาจที่อยู่บนยอดเขาทันที

เบื้องใต้นภากาศ ยอดเขาใหญ่ยักษ์ที่เนี่ยเทียนอยู่สาดส่องแสงดาว เจิดจรัสยิ่งกว่าเดิมคล้ายขานรับต่อเขา

“ฟั่บ!”

แสงดาวที่พกพาเอาปราณแห่งความพินาศวอดวาย การดับทำลายทุก ชีวิต แฝงไว้ด้วยความลึกลับของท้องฟูามากหมู่ดาวก็พลันฟาดฟันลงไปที่ ลำตัวและลำคอของภูตผีปีศาจระดับต่ำสองตัวที่มีความยาวหลายสิบ เมตร!

แสงดาวเส้นหนึ่งที่รวดเร็วราวสายฟูาใช้พลังแห่งการสยบขวัญที่น่า หวาดกลัวจนมิอาจต้านทานได้ตวัดฟันลงไปบนศีรษะของภูตผีปีศาจ ระดับสูงตนหนึ่งที่สวมอาภรณ์หรูหรา

ภูตผีปีศาจระดับสูงตนนี้แผดเสียงคำรามอย่างบ้าคลั่ง เรียกหาลูกกลม ปีศาจสีดำสนิทลูกหนึ่งออกมารวบรวมปราณปีศาจเข้มข้น หมายจะดิ้นรน ให้หลุดพ้นจากความตาย

อาวุธปีศาจที่เป็นทรงกลมเมื่อเผชิญหน้ากับการฟาดฟันของแสงดาว เส้นนั้นกลับเกิดรอยปริแตกเป็นจำนวนมาก

รอยแตกนั้นขยายออกไปอย่างต่อเนื่อง สุดท้ายลูกกลมปีศาจก็รับไม่ ไหวแล้วระเบิดตูมออกทันควัน

แสงปีศาจสีดำและสีม่วงจำนวนนับไม่ถ้วนที่ปะปนไว้ด้วยเลือดปีศาจ หลายหยดสาดกระเซ็นออกมา

ภูตผีปีศาจที่มาจากอาณาจักรปีศาจที่ห้าตนนั้นเงยหน้ามองแสงดาวที่ ร่วงฉับลงมา ก่อนที่มันจะร้องโหยหวน เรือนกายปีศาจที่สูงยาวคล้ายก้อน น้ำแข็งก้อนหนึ่งที่ปริร้าวก่อนจะแตกกระจายออกเป็นเสี่ยงๆ

เลือดสดเป็นลิ่มๆ และควันปีศาจเป็นกลุ่มๆ ระเบิดกระจายไปสี่ทิศใน เวลาเดียวกัน

“ค่ายกลลับปิดผนึกรอยแยกห้วงมิติของพระราชวังโบราณสะเก็ดดาว สามารถดึงออกมาสังหารภูตผีปีศาจได้ด้วยหรือนี่?” ผู้ฝึกลมปราณของ สำนักหยางคนหนึ่งมองตาค้าง ร้องอุทานเสียงหลงทันที

คู่ต่อสู้ของเขาก็คือภูตผีปีศาจระดับสูงที่เพิ่งตายอนาถตัวนั้น ซึ่งก่อน หน้านี้เขายังเหน็ดเหนื่อยกับการรับมือการโจมตีอย่างบ้าคลั่งจากภูตผี ปีศาจตนนี้อยู่เลย

ทว่าเมื่อแสงดาวสาดส่องลงมา ภูตผีปีศาจที่ทำให้เขารู้สึกกดดัน เหมือนมีภูเขากดทับกลับไร้เรี่ยวแรงต้านทาน ทั้งยังถูกสังหารไปในชั่ว เสี้ยววินาที

เขาจึงหันขวับมามองเนี่ยเทียน

ผู้ฝึกลมปราณคนอื่นๆ ของอาณาจักรเชียนแจว๋ต่างก็มีสีหน้าตกตะลึง และหันมามองเนี่ยเทียนโดยอัตโนมัติเช่นกัน

เนี่ยเทียนเปลี่ยนจากท่านั่งมาเป็นค่อยๆ ลุกขึ้นยืน

ชั่วขณะที่เขายืนเต็มตัวนั้น อกของเขายืดตรงผึ่งผายคล้ายกระบี่ แหลมคมเล่มหนึ่ง ทั้งยังมีลักษณะพลังที่น่าครั่นคร้าม

“ให้ท่านผู้อาวุโสหลายท่านต้องมาตายเพราะข้า เนี่ยเทียนรู้สึกละอาย ใจยิ่งนัก” สีหน้าเขามืดทะมึน “ข้าได้รับการสืบทอดจากพระราชวัง โบราณสะเก็ดดาว สามารถยืมใช้พลังงานของที่แห่งนี้ได้เล็กน้อย ตาม หลักแล้วก็ควรจะช่วยเหลือทุกท่านอีกแรง”

“เป็นเจ้าจริงๆ ที่ใช้อานุภาพร้ายกาจของค่ายกลลับ!” ผู้ฝึกลมปราณ สำนักหยางคนนั้นมีสีหน้าคึกคัก รีบพยักหน้ารับติดต่อกัน ทั้งยังเอ่ยชื่นชม “ดี! ถ้าอย่างนั้นพวกเรามารวมพลังสังหารเจ้าพวกภูตผีปีศาจชั่วช้าเหล่านี้ ให้พวกมันต้องอยู่ที่อาณาจักรเชียนแจว๋ไปตลอดกาล ใช้ซากศพของพวก มันมาข่มขวัญพวกภูตผีปีศาจที่บังอาจกล้าเข้ามารุกรานในภายภาค หน้า!”

ผู้ฝึกลมปราณเพศหญิงหลายคนของสำนักหยิบหากไม่มีหน้าตางาม พิสุทธิ์ก็มีเสน่ห์เย้ายวนใจ

ยามนี้ดวงตาที่ใสกระจ่างราวดวงจันทร์ของพวกนางก็ล้วนพากันจับ จ้องมายังเนี่ยเทียน

ในสายตาของพวกนาง เนี่ยเทียนในยามนี้ยืนอาบไล้อยู่ท่ามกลางแสง ดาว คล้ายได้กลายมาเป็นบุตรแห่งท้องฟูาดวงดาวที่สามารถควบคุม ดวงดาวดารดาษบนนภากาศกว้างใหญ่ได้

“ฟูุวๆ!”

ภาพดวงดาวขนาดใหญ่ยักษ์ที่ลอยอยู่เหนือรอยแยกห้วงมิติเกิดการ เปลี่ยนแปลงช้าๆ คล้ายมีความลี้ลับมหัศจรรย์อย่างใหม่เกิดขึ้นอีกครั้ง

ตรงจุดลึกของชั้นเมฆ ดวงดาวที่เปล่งประกายราวอัญมณี ธารแสง ดาวหลายเส้นที่เดิมทีควรไหลลงมาในรอยแยกห้วงมิติกลับเปลี่ยนทิศทาง กะทันหัน ต่างก็กระแทกลงมาโจมตีพวกภูตผีปีศาจที่ร้องคำรามเดือดดาล อยู่รอบภูเขาลูกนั้น

ธารแสงดาวหลายเส้นที่ไหลลงมาจากท้องฟูาก็มีพลังในการกำราบ ภูตผีปีศาจที่มาจากอาณาจักรปีศาจเหล่านี้อยู่แล้ว

แสงดาวไหลกรากลงมา ปราณปีศาจพลุ่งพล่านที่ล้อมวนอยู่รอบกาย ภูตผีปีศาจเหล่านั้นก็สลายหายไปอย่างรวดเร็วเหมือนหิมะที่ถูกเผาไฟ

ปราณปีศาจเข้มข้นเดิมทีคือฉากกำบังทางธรรมชาติอย่างหนึ่งของ ภูตผีปีศาจ ทว่าเมื่อฉากกำบังเหล่านั้นถูกแสงดาวสาดส่องลงมา พวกมัน กลับกลายมาเป็นไร้ประโยชน์

จนกระทั่งธารแสงดาวไหลลงมาถึง เรือนกายของภูตผีปีศาจที่ถูกแสง ดาวสาดส่องก็เหมือนกับถูกกัดกร่อน

ภูตผีปีศาจจำนวนมากที่อยู่ใต้แสงดาวล้วนร้องโหยหวนด้วยความ เจ็บปวดรวดร้าว

พวกมันค้นพบอย่างหวาดกลัวว่าค่ายกลลับของพระราชวังโบราณ สะเก็ดดาวที่เรียกให้ธารแสงดาวไหลลงมาแตกต่างไปจากแสงดาวใน อาณาจักรปีศาจของพวกมัน

แสงดาวของที่แห่งนี้แฝงไว้ด้วยพลังลึกลับที่สะอาดบริสุทธิ์บางอย่าง สำหรับพวกมันที่ใช้ปราณปีศาจในการดำรงชีวิตแล้ว พลังลึกลับเช่นนี้ก็ คือพิษร้ายแรง

แม้แต่อีลี่ที่เป็นสายเลือดโดยตรงของตระกูลปาตุ้นและสัตว์ปีศาจที่ นางขี่—สัตว์ปีศาจสายเลือดเหยี่ยวม่วงก็ยังมิอาจทนรับกับแสงดาวที่สาด ลงมาได้

อีลี่เห็นว่าเมื่ออยู่ใต้แสงดาว ร่างกายที่ใหญ่ของสัตว์พาหนะของนางก็ พลันมีควันลอยกรุ่นขึ้นมา

เกราะปีศาจงดงามที่นางสวมใส่แม้จะช่วยนางต้านทานแสงดาวได้ แต่ เนื้อหนังส่วนใหญ่ของนางที่ล้วนเปิดเปลือยอยู่ภายนอกกลับส่งความรู้สึก ปวดร้าวลึกถึงกระดูกมาให้แก่นาง

ดวงตาของอีลี่พลันเผยความตะลึงพรึงเพริด ผิวพรรณใสกระจ่างเมื่อ ถูกแสงดาวสาดลงมา เส้นเลือดเล็กละเอียดก็เห่อแดง เลือดปีศาจถูกเผา ไหม้จนนางหวาดกลัว

“อีลี่! รีบไปจากที่นี่ รีบกลับอาณาจักรปีศาจไปซะ!”

ถ่าเค่อที่มาจากอาณาจักรปีศาจเช่นกัน เมื่ออยู่ภายใต้การสาดส่อง ของดวงดาวที่มีพลังลึกลับซ่อนแฝง เขาเองก็ร้องเสียงแหบโหนอย่าง เจ็บปวดจนแทบไม่อยากมีชีวิตอยู่

เขาเอ่ยเตือนอีลี่หนึ่งประโยคก็แผดเสียงคำราม ใช้การตะโกนอย่าง เกรี้ยวกราดมาออกคำส่ง

ท่ามกลางเสียงตะโกนของเขา ภูตผีปีศาจต่างก็ได้รับคำสั่งให้ถอนทัพ

ภูตผีปีศาจเหล่านั้นไม่กล้าล้อมอยู่ใกล้ภูเขาลูกใหญ่อีก พวกมันต่างก็ หลบเลี่ยงแสงดาวเหล่านั้นด้วยความหวาดผวาผิดปกติ ทั้งยังพากันแห่ไป ยังรอยแยกห้วงมิติที่เปิดออกด้วย

“ฟิ้วๆๆ!”

ธารแสงดาวยังคงบินลงมาอย่างต่อเนื่อง พวกภูตผีปีศาจที่ถูกลำแสง ดวงดาวหลายเส้นโจมตีใส่ ไม่ว่าจะเป็นระดับสูงหรือระดับต่ำต่างก็เป็น เหมือนสัตว์ปีกที่ปีกหัก แต่ละตัวพากันร่วงหล่นลงไปเบื้องล่างอย่างมิอาจ ต้านทาน

เรือนกายปีศาจของพวกมันที่ร่วงดิ่งลงไปล้วนมีควันสีม่วงเข้มข้นลอย กรุ่นขึ้นมาคล้ายเลือดปีศาจถูกเผาไหม้

ผู้ฝึกลมปราณเผ่ามนุษย์อาณาจักรเชียนแจว๋เมื่อเห็นว่าสถาการณ์ เปลี่ยนแปลง เหล่าภูตผีปีศาจต่างพยายามดิ้นรนก่อนตายด้วยความสิ้น หวัง ทุกคนก็ปิติยินดีอย่างบ้าคลั่ง

พวกเขาโบกสะบัดอาวุธวิเศษร่ายใช้เวทคาถาที่มหัศจรรย์ ฉวยโอกาส ไล่ไปโจมตีพวกภูตผีปีศาจที่มีสภาพร่อแร่เต็มที

ตอนที่ภูตผีปีศาจตัวแล้วตัวเล่ามุ่งหน้าไปยังรอยแยกห้วงมิติ เมื่อพวก เขาตามมาทันก็โดนสังหารไปไม่น้อย

“ตุ้บๆๆ!”

เสียงร่างกายใหญ่มหึมาของภูตผีปีศาจระดับต่ำที่กระแทกลงบนหุบ เขาอย่างแรงดังให้ได้ยินไม่ขาดระยะ

“อันเก๋อซือ! สถานการณ์ของอาณาจักรเชียนแจว๋สูญเสียการควบคุม แล้ว ออกคำสั่งให้ถอนทัพกลับเดี๋ยวนี้!” ภูตผีปีศาจระดับสูงที่ต่อสู้กับเจ้า สำนักหยินพอเห็นว่าท่าไม่ดีจึงรีบร้องตะโกนด้วยภาษาภูตผีปีศาจทันที

“โฮก!”

อันเก๋อซือที่โบกสะบัดขวานเล่มใหญ่ต่อสู้อยู่กับหลี่มู่หยางแหงนหน้า คำรามเดือดดาล

เสียงคำรามดังหนึ่งครั้ง ไม่เพียงแต่ภูตผีปีศาจที่อยู่ที่นี่ซึ่งกำลังพุ่ง ทะยานไปยังรอยแยกห้วงมิติอย่างบ้าคลั่งเท่านั้น

ห่างออกไปไกล ภูตผีปีศาจจำนวนมากที่อยู่นอกรัศมีร้อยลี้เองก็คล้าย ได้รับข้อความจึงรีบละทิ้งคู่ต่อสู้เผ่ามนุษย์ของตัวเองแล้วเฮโลมาที่นี่กัน ทั้งหมดทันที

ข้างกายเนี่เทียนยังมีผู้แข็งแกร่งสำนักหยินและสำนักหยางอีกห้าคนที่ ไม่ได้ไล่ตามภูตผีปีศาจไป

พวกเขาต่างก็ทำตามความรับผิดชอบของตัวเองอย่างสุด ความสามารถโดยการคุ้มครองอยู่ข้างกายเนี่ยเทียน

บัดนี้สายตาของชายสามหญิงสองที่หันมามองเนี่ยเทียนต่างก็เต็มไป ด้วยความตกตะลึงและสะเทือนขวัญ

ขอบเขตของพวกเขาทุกคนล้วนเหนือล้ำนำหน้าเนี่ยเทียนไปไกล และ ก็รู้ด้วยว่าเจ้าเด็กที่มีขอบเขตต่ำต้อยเบื้องหน้าผู้นี้มีตบะแท้จริงแค่กลาง สวรรค์เท่านั้น

ทว่าเด็กคนนี้ที่ก่อนหน้านั้นแม้แต่ชื่อก็ยังไม่เคยได้ยิน แถมยังมาจาก อาณาจักรหลีเทียนที่อ่อนแอที่สุด กลับเป็นคนพลิกเปลี่ยนสถานการณ์ ความพ่ายแพ้ให้กับอาณาจักรเชียนแจว๋!

พวกเขาเชื่อมั่นเป็นอย่างยิ่งว่าหากเนี่ยเทียนไม่มาที่นี่ ไม่ได้เปิดใช้ค่าย กลลับของพระราชวังโบราณสะเก็ดดาว ในรอยแยกห้วงมิติที่เปิดออกนั้น ย่อมยังมีภูตผีปีศาจไหล่บ่ากันเข้ามาอย่างต่อเนื่อง

พวกภูตผีปีศาจที่มาถึงแล้วหากไม่เปิดฉากสังหารอาณาจักรเชียนแจว๋ ให้สิ้นซากเสียก่อน ย่อมไม่มีทางถอนทัพออกไปแน่นอน

การปรากฏตัวของเนี่ยเทียนทำให้อาณาจักรเชียนแจว๋รอดมาได้จาก ภัยพิบัติที่อาจต้องเผชิญหน้ากับความพินาศย่อยยับ ทุกสำนักต้องสิ้นชื่อ!