ราชา ผู้สยบสองภพ แห่งสวรรค์และปฐพี - บทที่ 395 บ่อน้ำสีดำ

ตอนที่เนี่ยเทียนและหลัวซินสองคนมาถึงบ่อน้ำสีดำ พลันมีฝนตกลง มาโปรยปราย

เม็ดฝนที่ตกลงมาทำให้ผิวของบ่อน้ำสีดำกระเพื่อมเป็นคลื่นลูกน้ำ ควันสีดำที่พวยพุ่งขึ้นมาจากในบ่อน้ำสีดำมีกลิ่นเหม็นคาวโชยมาปะทะ จมูก

“นี่น่ะหรือบ่อน้ำสีดำ?”

เนี่ยเทียนใช้ใจบังคับทิพย์จักษุเจ็ดข้างให้มันลอยอยู่รอบด้านและ เหนือบ่อน้ำสีดำเพื่อตรวจสอบสภาพการณ์รอบด้านนี้ก่อน

พืชพรรณหลายต้นที่ขึ้นอยู่ในบริเวณใกล้เคียงกับบ่อน้ำสีดำล้วนสูง ใหญ่อย่างมาก กลางบ่อน้ำนั้นยังมีต้นตะไคร่น้ำขึ้นเต็มเป็นพรืด

ตรงกลางของบ่อน้ำมีเกาะที่เล็กมากอยู่สามแห่ง พืชพรรณนาบนเกาะ ยิ่งหนาแน่นมากกว่าที่ใด

ท้องฟูาค่อยๆ มืดดำ ทิพย์จักษุเจ็ดข้างที่ถูกเนี่ยเทียนปลดปล่อย ออกมาอ้อมวนไปทั่วบ่อน้ำสีดำหนึ่งรอบ แล้วก็พบซากศพของเผ่ามนุษย์ สิบกว่าศพโดยบังเอิญ

เป็นอย่างที่สวีหู่บอกเอาไว้ เห็นได้ชัดว่าเผ่ามนุษย์เหล่านั้นไม่ได้ตาย เพราะถูกสัตว์วิเศษกัด แต่พวกเขาส่วนหนึ่งโดนพิษร้ายกัดกร่อนจน ร่างกายเน่าเละ

ศพที่มีพิษร้ายปะปนอยู่ในร่างกาย แม้แต่สัตว์วิเศษที่ผ่านมาเจอก็ยัง ไม่มีความสนใจจะกัดแทะร่างของพวกเขา

และยังมีศพอีกบางส่วนที่ยังไม่โดนสัตว์วิเศษแตะต้องซึ่งแขนขาขาด กระจาย เห็นได้ชัดว่าตายเพราะถูกมีดแหลมคมฟาดฟัน

ขอบเขตการครอบคลุมของทิพย์จักษุมีจำกัด ล่องลอยอยู่ครู่หนึ่งก็ยัง ไม่เจอความเคลื่อนไหวทางพลังชีวิต

เนี่ยเทียนจึงเตรียมจะเปลี่ยนตำแหน่ง

และเวลานี้เอง ทิพย์จักษุข้างหนึ่งก็มองเห็นหญิงสาวที่มีเรือนกายเร่า ร้อนกำลังเร่งรุดเดินทางมาอย่างรวดเร็ว

หญิงสาวคนนั้นแม้จะเปลี่ยนแปลงโฉมหน้า ทว่าเมื่อใช้การตรวจสอบ จากทิพย์จักษุ เนี่ยเทียนกลับมีความรู้สึกคุ้นเคยบางอย่าง

เขาใคร่ครวญอยู่กับตัวเองครู่หนึ่ง หน้าก็เปลี่ยนสีน้อยๆ กล่าวอย่าง แปลกใจ “ไม่นึกว่าจะเป็นนาง…”

“ว่าไงนะ?” หลัวซินสงสัย

“คุณหนูของตระกูลต่ง” เนี่ยเทียนขมวดคิ้ว

“ต่งลี่?” หลัวซินอึ้งงัน ก่อนจะพูดทันทีว่า “เจ้าเห็นนางได้อย่างไร? อีกอย่าง ต่อให้เจ้าเห็นนางแล้วทำไมถึงรู้จักนาง?”

“เคยเจอกับนางมาก่อน” เนี่ยเทียนตอบส่งๆ

หลัวซินมีสีหน้าประหลาด “ข้ามาอยู่อาณาจักรปุายจั้นได้ช่วงหนึ่ง แล้ว ได้ยินมาว่าคุณหนูของตระกูลต่งนั้นคือสาวงามผู้เลอโฉม นางสวย

หยาดเยิ้มน่าหลงใหล เพียงแต่ข้าได้ยินมาว่านางออกไปฝึกประสบการณ์ ข้างนอก นานแล้วที่ไม่ได้กลับมายังอาณาจักรปุายจั้น เจ้าไปเจอนางที่ ไหน?”

“สาวงามผู้เลอโฉม?”

เนี่ยเทียนอึ้งงัน ย้อนนึกถึงประสบการณ์ช่วงที่ได้พบเจอกับต่งลี่ ไม่ว่า อย่างไรก็ไม่สามารถเอาต่งลี่ที่ตัวเองเจอมาเชื่อมโยงกับสาวงามผู้เลอโฉม ที่หลัวซินกล่าวได้

ต่งลี่ในความทรงจำของเขาก็คือผู้หญิงที่มีรูปร่างสวยงาม ทว่าหน้าตา …กลับไม่ค่อยโดดเด่นเท่าไหร่นัก

แต่พอคิดอีกที ต่งปุายเจี๋ยพี่ชายแท้ๆ ของต่งลี่สามารถมอบหน้ากาก ชิ้นหนึ่งให้กับเขาได้อย่างง่ายดาย ถ้าเช่นนั้นต่งลี่ก็น่าจะมีเหมือนกัน

ต่งลี่ที่ปกปิดชื่อแซ่ ใช้ฐานะของผู้นำคมเขี้ยวมาทำตัวโอหังอยู่ใน เทือกเขาฮว้านคงบางทีก็อาจจะเปลี่ยนโฉมหน้าเพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้ใครจำ ได้

“ดูท่าแล้วนางคงจะแปลงโฉมเหมือนตอนนี้” เนี่ยเทียนเข้าใจได้อย่าง ฉับไว

“ต่งลี่จะไปทางไหน? มากันกี่คน? อีกอย่างเจ้ากับต่งลี่เป็นมิตรหรือ เป็นศัตรูกัน?” หลัวซินพลันร้อนใจ “หากเจ้าเคยล่วงเกินต่งลี่เอาไว้พวก เราก็รีบเลี่ยงให้ห่างจากนาง! ข้าได้ยินมาว่าหญิงสาวคนนี้คือสาวงามที่ใจ คออำมหิต! นางที่อยู่ในอาณาจักรปุายจั้นก็คือกุหลาบงามที่มีหนามแหลม คม ไม่รู้ว่ามีชายหนุ่มมากพรสวรรค์มากน้อยแค่ไหนที่ถูกนางสังหารไป!”

เดิมทีหลัวซินและลี่ฝานก็คือคนที่สำนักหลิงอวิ๋นจัดตัวมาให้เป็น ผู้รับผิดชอบในอาณาจักรปุายจั้น แถมหลัวซินยังเป็นผู้เก็บข้อมูล

ต่งลี่คุณหนูของตระกูลต่งก็คือเปูาหมายคนสำคัญที่นางต้องเก็บข้อมูล มาด้วย เรื่องราวที่นางได้ยินมาเกี่ยวกับต่งลี่ทำให้นางรู้สึกกริ่งเกรงหญิง สาวผู้นี้ไม่น้อย

ตามความเข้าใจของนาง ฝุายในของตระกูลต่งมีการต่อสู้ชิงดีชิงเด่น กันอย่างดุเดือด คนรุ่นเล็กทุกคนของตระกูลต่งจะต้องขับเคี่ยวกันอย่าง โหดเหี้ยมมาตั้งแต่เด็ก

มีเพียงคนที่มีผลการสู้รบที่โดดเด่นเท่านั้นถึงจะได้รับทรัพยากร จำนวนมากจากตระกูลเพื่อมาใช้ปลูกฝังบ่มเพาะพละกำลังของตัวเอง ทำ ให้ขอบเขตของตัวเองแข็งแกร่งและได้รับอาวุธรวมไปถึงคาถาในระดับที่ สูงยิ่งกว่าเดิม

และต่งลี่ก็คือคนที่ร้ายกาจที่สุดในบรรดาคนมากมาย!

ในด้านการวางกลศึกและแผนการชั่วร้าย ต่งลี่เก่งกาจยิ่งกว่าพี่ชาย แท้ๆ ของนางเสียอีก

และก็ด้วยเหตุนี้ ในตระกูลต่งจึงมีคนมากมายที่ให้การสนับสนุนนาง ลูกน้องและผู้ติดตามใต้บังคับบัญชาของนางก็ทุ่มสุดชีวิตเพื่อนางมากด้วย

“เป็นศัตรูไม่ใช่มิตร” เนี่ยเทียนกล่าวตามสัตย์จริง

“ถ้าอย่างนั้นก็รีบไปให้ไกลจากนาง!” หลัวซินตะลึง

“นางมาคนเดียว ไม่มีอะไรให้ต้องกลัว” เนี่ยเทียนยิ้มปากกว้าง กล่าว ว่า “ตอนที่ข้ามีตบะกลางสวรรค์ช่วงต้นก็เคยต่อสู้กับนางที่มีตบะช่วงท้าย ฝีมือของนางไม่ได้ร้ายกาจเท่าใดนัก แม้ว่านางจะเลื่อนเป็นต้นสวรรค์แล้ว ทว่าตอนนี้ข้าก็ถึงกลางสวรรค์ช่วงท้ายแล้วเหมือนกัน หากเจอกันเข้า จริงๆ ใครควรต้องกลัวใครก็ยังไม่รู้แน่”

“แต่ที่นี่คือพื้นที่ในเขตอิทธิพลของตระกูลต่งนะ!” หลัวซินเอ่ยเตือน ด้วยท่าทีจริงจัง

“ข้อนี้เป็นปัญหาจริงๆ นั่นแหละ” เนี่ยเทียนพยักหน้ารับ

เปูาหมายที่เขามายังบ่อน้ำสีดำก็เพื่อตามหาท่านตาและเนี่ยเฉี่ยน นี่ คือเปูาหมายหลักของเขา

หากเจอกับต่งลี่ เกรงว่าคงต้องมีปัญหาเกิดขึ้น และนี่จะต้องส่งผล กระทบต่อการตามหาพวกคนของสำนักหลิงอวิ๋นแน่นอน

“ช่างเถอะ พวกเราหลีกเลี่ยงนางไปก็แล้วกัน” เพื่อตามหาคนของ สำนักหลิงอวิ๋นให้เจอโดยเร็วที่สุด เขาจึงยอมประนีประนอม ทิ้งทิพย์จักษุ ข้างหนึ่งจับตามองต่งลี่ไว้เงียบๆ พลางเดิมอ้อมไปพร้อมกับหลัวซิน หลีกเลี่ยงไม่ให้ปะทะหน้ากับต่งลี่ตรงๆ

เขาพาหลัวซินเดินไปยังอีกฝั่งหนึ่งของริมบ่อน้ำสีดำ

หนึ่งเค่อต่อมา

เขาพลันสังเกตเห็นผู้ฝึกลมปราณสวมชุดสีดำห้าคนโผล่พรวดออกมา จากปุาไม้ ก่อนจะบินมายังต้นไม้ดึกดำบรรพ์ที่ขึ้นเต็มไปด้วยตะไคร่น้ำซึ่ง อยู่กลางบ่อน้ำ

ผู้ฝึกลมปราณสวมชุดสีดำห้าคนนั้นล้วนมีตบะต้นสวรรค์ช่วงต้นกัน ทั้งหมด และดูจะคุ้นเคยกันเป็นอย่างดี

พวกเขาต่างก็เหยียบลงบนต้นไม้ดึกดำบรรพ์ ใช้พลังวิญญาณ ขับเคลื่อนต้นไม้ ทำให้ต้นไม้ดึกดำบรรพ์กลายมาเป็นเหมือนเรือไม้ลำเล็ก หลายลำที่ลอยไปยังเกาะเล็กทั้งสามกลางบ่อน้ำสีดำ

ผู้ฝึกลมปราณชุดดำห้าคนต่างก็มีสีหน้าดุดัน นัยน์ตาเย็นชา ปราณที่ แผ่ออกมาจากร่างของพวกเขาก็เหมือนจะมีกลิ่นคาวเลือดคล้ายกับควัน ดำที่ลอยกรุ่นอยู่เหนือบ่อน้ำสีดำ

ผ่านการตรวจสอบจากทิพย์จักษุ เนี่ยเทียนขมวดคิ้วมุ่น ก่อนจะเริ่ม แน่ใจในตัวตนของพวกเขา—ผู้ฝึกลมปราณจากอาณาจักรเฮยเจ๋อ!

ผู้ฝึกลมปราณจากอาณาจักรเฮยเจ๋อ ก่อนหน้านี้เขาเคยเจอคนหนึ่งใน ประตูสวรรค์ นั่นคือโหมวเฉิน!

นอกจากนี้หลี่หลางเฟิงที่เขาเจอในอาณาจักรเลี่ยคงก็เคยบอกกับเขา ว่า แม้หลี่หลางเฟิงจะมาจากอาณาจักรอั้นหมิง ทว่าเนื่องจากการ เปลี่ยนแปลงครั้งสำคัญบางอย่าง หลี่หลางเฟิงจึงเปลี่ยนมาฝึกวิชาพิษร้าย ซึ่งวิชานั้นมาจากอาณาจักรเฮยเจ๋อ

ตามคำบอกของหลี่หลางเฟิง ก่อนหน้านี้อาณาจักรเฮยเจ๋อเป็นที่อยู่ ของเผ่าทมิฬ และสายเลือดของคนเผ่าทมิฬก็เหมือนจะใช้พิษร้ายแรงมา ทำให้ร่างกายของตัวเองแข็งแกร่ง

หลังจากที่เผ่าทมิฬหายสาบสูญไปจากอาณาจักรเฮยเจ๋อ สภาพแวดล้อมอันเป็นเอกลักษณ์ของที่นั่นยังคงไม่เปลี่ยนแปลงไป ซึ่งผู้ ฝึกลมปราณเผ่ามนุษย์ที่อยู่ที่นั่นส่วนใหญ่จึงมักเชี่ยวชาญวิชาพิษร้าย

ผู้ฝึกลมปราณของอาณาจักรเฮยเจ๋อคือกลุ่มคนกลุ่มหนึ่งในดินแดน ดาวตกที่ทำให้ผู้อื่นปวดหัวได้มากที่สุด

ตอนนี้เจ้าพวกคนที่มาจากอาณาจักรเฮยเจ๋ออยู่ๆ กลับมาปรากฏตัวที่ บ่อน้ำสีดำของอาณาจักรปุายจั้น

อีกทั้งดูจากท่าทางแล้วคนที่เปิดฉากสังหารในบริเวณใกล้เคียงกับบ่อ น้ำสีดำก่อนหน้านี้ก็น่าจะคนเหล่านี้

ผู้ฝึกลมปราณห้าคนจากอาณาจักรเฮยเจ๋อเหยียบลงบนต้นไม้ดึกดำ บรรพ์ที่ล่องลอย ก่อนจะค่อยๆ แยกกันไปยังเกาะสามแห่งที่อยู่ตรงกลาง ของบ่อน้ำสีดำ

“ไสหัวกลับมาเดี๋ยวนี้!”

และเวลานี้ต่งลี่เองก็เดินทางมาถึงบ่อน้ำสีดำแล้ว เมื่อนางเห็นว่าผู้ฝึก ลมปราณห้าคนจากอาณาจักรเฮยเจ๋อกำลังค่อยๆ ขยับเข้าไปใกล้เกาะทั้ง สามแห่งจึงตวาดกร้าวเสียงเย็นทันที

เมื่อต่งลี่มาถึงแล้วเห็นว่าผู้ฝึกลมปราณห้าคนที่เห็นได้ชัดว่ามาจาก อาณาจักรเฮยเจ๋อกำลังมุ่งหน้าไปยังเกาะเล็กกลางบ่อน้ำ นางก็พลันเดา ออกถึงสาเหตุ

บนเกาะทั้งสามนั้นมีหญ้าวิเศษล้ำค่าอยู่หลายสิบต้น ซึ่งเป็นวัตถุที่ ตระกูลต่งมองว่าเป็นของตัวเอง

ในบรรดาพืชหญ้าเหล่านั้นมีอยู่หลายต้นที่มีพิษร้าย และเดิมทีตระกูล ต่งก็เตรียมจะนำมาขายให้กับผู้ฝึกลมปราณของอาณาจักรเฮยเจ๋อ

เพราะว่าน้ำของบ่อน้ำสีดำมีพิษรุนแรง สัตว์วิเศษที่อยู่ในบริเวณ ใกล้เคียงจึงดุร้ายผิดปกติ อีกทั้งตระกูลต่งยังออกคำสั่งมานานแล้วว่าไม่ อนุญาตให้ผู้ฝึกลมปราณจากอาณาจักรเฮยเจ๋อเข้าไปในเกาะทั้งสาม บวก กับที่หญ้าวิเศษพวกนั้นยังไม่เติบโตเต็มที่ ดังนั้นตระกูลต่งจึงไม่รีบร้อน

ต่งลี่นึกไม่ถึงเลยว่าผู้ฝึกลมปราณจากอาณาจักรเฮยเจ๋อจะรู้เรื่องนี้ ทั้ง ยังมาเยือนอย่างเงียบเชียบ

ในเมื่อผู้ฝึกลมปราณจากอาณาจักรเฮยเจ๋อคิดจะไปเก็บหญ้าวิเศษ เหล่านั้น แน่นอนว่าย่อมมีการเตรียมการมาล่วงหน้า การที่พวกเขา จัดการกับผู้ฝึกลมปราณที่เคลื่อนไหวอยู่รอบด้านจนสิ้นซากก็น่าจะเพราะ ต้องการปกปิดร่องรอยของตัวเอง หลีกเลี่ยงไม่ให้ตัวตนถูกเปิดเผย เพราะ กลัวว่าตระกูลต่งจะมาเอาเรื่อง

“คนตระกูลต่ง!”

ในปุาไม้ที่ผู้ฝึกลมปราณห้าคนโผล่ออกมาก่อนหน้านี้ได้มีผู้ฝึก ลมปราณจากอาณาจักรเฮยเจ๋ออีกหลายคนเดินออกมาอย่างเงียบเชียบ

“ศิษย์พี่ น่าจะเป็นเด็กสาวคนหนึ่งของตระกูลต่ง จะทำอย่างไรดี?”

“กลัวอะไรเล่า? ก็แค่ตบะต้นสวรรค์ช่วงต้นเท่านั้น ในเมื่อพวกเรากล้า มาก็คิดไว้แล้วว่าอาจเจอกับคนตระกูลต่ง! ขอแค่เอาของมาได้ กลับไปยัง อาณาจักรเฮยเจ๋อ ตระกูลต่งจะทำอะไรพวกเราได้อีก? ไม่ต้องสนใจนาง ทำตามแผนการเดิม หากนางกล้าเข้ามาขัดขวางก็ให้บทเรียนนางสัก หน่อย!”

“จะให้จัดการขั้นเด็ดขาดเลยไหม?”

“ไม่จำเป็น แค่สกัดนางไว้ แน่ใจว่านางจะไม่ก่อเรื่องก็พอ”

“เข้าใจแล้ว”