ราชา ผู้สยบสองภพ แห่งสวรรค์และปฐพี - บทที่ 399 บาดเจ็บโดยไม่ทันระวัง

ภูเขาเล็กเตี้ยแห่งหนึ่งที่ห่างจากบ่อน้ำสีดำไปพอสมควร

กลุ่มคนของสำนักหลิงอวิ๋นที่มีจานหยวน เนี่ยตงไห่เป็นผู้นำต่างก็ใช้ หินวิเศษฟื้นฟูพลังในการสู้รบจนพลังที่หายไปค่อยๆ กลับคืนมา

“พวกเจ้าได้ยินหรือไม่?” จานหยวนที่มีตบะสูงสุดขมวดคิ้วกล่าว “จากทิศทางของบ่อน้ำสีดำมีเสียงเอะอะดังมา ดูเหมือนว่ากำลังมีคนต่อสู้ กัน”

เจียงหลิงจูมีสีหน้าหวาดกลัว “ต้องเป็นเจ้าพวกนั้นที่ลงมือกับกลุ่มคน ในบริเวณใกล้เคียงแน่นอน!”

เนี่ยต่งไห่ที่ขอบเขตต่ำกว่าจานหยวนเล็กน้อยและจุดตันเถียนฟื้นคืน มาแล้วพลันยิ้มด้วยสีหน้าหม่นหมองกล่าวว่า “บางทีคงไม่ได้เจอเสี่ยว เทียนมานานเกินไปเลยคิดถึงมากไปหน่อย เมื่อครู่นี้ข้าถึงคล้ายจะได้ยิน เสียงเขาแว่วๆ”

ขอบเขตของเขาอยู่ในระดับต้นสวรรค์ช่วงต้น ความสามารถในการฟัง ของเขาจึงมีระยะทางไกลกว่าคนอื่นไม่น้อย เขาจึงเหมือนกับจวนหยางที่ ได้ยินเสียงดังแว่วมาจากบ่อน้ำสีดำ

เพียงแต่เป็นเพราะค่อนข้างอยู่ไกลจากบ่อน้ำสีดำ เขาจึงไม่สามารถ ฟังเสียงเหล่านั้นได้อย่างชัดเจน เพียงแค่แน่ใจว่ามีเสียงผู้หญิงและเสียง ผู้ชายเท่านั้น

ซึ่งหนึ่งในนั้นเหมือนจะเป็นเสียงของเนี่ยเทียนที่เขาเป็นห่วงมาตลอด หลายปีนี้

ทว่าแม้แต่เขาเองก็ยังสงสัยว่าเป็นเพราะคิดถึงเนี่ยเทียนมากเกินไปถึง ได้หูแว่ว

ที่นี่คืออาณาจักรปุายจั้น อยู่ดีๆ เนี่ยเทียนจะมาปรากฏตัวที่นี่ได้ อย่างไร?

“ท่านพ่อ อาจเป็นเพราะว่าท่านเป็นห่วงเสี่ยวเทียนมากเกินไป” เนี่ย เฉี่ยนถอนหายใจเบาๆ หนึ่งครั้งก่อนจะกล่าวต่อว่า “ได้ยินว่าเขาไปที่ อาณาจักรหลีเทียนแล้ว และก็ไปที่อาณาจักรเสวียนเทียน สุดท้ายไปยัง อาณาจักรเชียนแจว๋ ทว่าเขากลับปฏิเสธความหวังดีจากวิมานสวรรค์ ก็ไม่ รู้ว่าเขาคิดอะไรอยู่ถึงได้ไม่ได้ยอมเข้ากับวิมานสวรรค์ เขาต้องอยู่ที่ อาณาจักรเชียนแจว๋แน่ล่ะ ไม่มีทางมาโผล่ที่อาณาจักรปุายจั้นได้แน่นอน”

ข่าวการเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นในโลกภายนอกก็ได้แพร่มาถึงที่แห่งนี้ เช่นกัน ก่อนหน้านี้ไม่นานพวกเขาได้เจอกับสวีหู่จึงได้รู้เรื่องราวบางอย่าง เกี่ยวกับเนี่ยเทียน

เนี่ยตงไห่และเนี่ยเฉี่ยนต่างก็รู้สึกภาคภูมิใจในตัวเนี่ยเทียน แต่ไม่ว่า อย่างไรพวกเขาก็คิดไม่ถึงว่าเนี่ยเทียนจะมาอาณาจักรปุายจั้นจริงๆ

“ควรกลับไปได้แล้วล่ะ” จานหยวนใคร่ครวญอยู่ครู่หนึ่งก็กล่าวว่า “พวกเราจะกลับไปยังเมืองสุ่ยเยว่ก็ต้องผ่านบ่อน้ำสีดำ ตามความเห็นข้า หากพวกเราคิดจะหลบเลี่ยงพวกคนที่เปิดฉากสังหารใกล้กับบ่อน้ำสีดำคง

ไม่ใช่เรื่องง่าย หากจะทำเช่นนี้ก็สู้…ฉวยโอกาสตอนที่พวกเขายังสู้อยู่กับ คนอื่น รีบเดินทางผ่านบ่อน้ำสีดำไปจะดีกว่า”

“ควรเลือกทำแบบนี้แหละ” เนี่ยต่งไห่เห็นด้วย

พอเห็นว่าเขาเห็นด้วย จานหยวนจึงผุดลุกขึ้นยืนแล้วตะโกนเสียงดัง “ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ทุกคนก็รีบเดินทาง หลีกห่างคนเหล่านั้นให้ได้ให้ไกล ที่สุดเท่าจะเป็นไปได้ ใช้ความเร็วที่มากที่สุดอ้อมผ่านบ่อน้ำสีดำ! คราวนี้ ผลเก็บเกี่ยวของพวกเราไม่เลวเลย สามารถใช้ค่ายกลนำส่งของตระกูลต่ง ตรงไปยังเมืองสุ่ยเยว่ได้!”

“ตกลง!” ทุกคนต่างก็เห็นด้วย

ดังนั้นพวกเขาจึงพากันลุกขึ้นยืน หยิบเอาอาวุธวิเศษออกมาแล้วขยับ เข้าไปใกล้บ่อน้ำสีดำอย่างรวดเร็ว

……

ทางฝุายของบ่อน้ำสีดำ

เนี่ยเทียนโบกสะบัดดาราเพลิงกาฬฟาดฟันกับกับกรงเล็บผีของกวาน เยว่ที่โจมตีเข้ามาอย่างต่อเนื่อง

ทุกครั้งที่ดาราเพลิงกาฬปะทะเข้ากับกรงเล็บผี ร่างของเนี่ยเทียนก็จะ สั่นสะท้านอย่างรุนแรง ง่ามนิ้วหัวแม่มือชาดิก

จะอย่างไรซะกวานเยว่ที่มาจากอาณาจักรเฮยเจ๋อก็มีตบะต้นสวรรค์ ช่วงกลาง พลังวิญญาณในร่างกายทั้งบริสุทธิ์ทั้งหนาแน่น พลังวิญญาณที่ เขากรอกเข้าไปในกรงเล็บผีจึงน่าตกใจอย่างถึงที่สุด

ที่เนี่ยเทียนพอจะฝืนต้านทานมันเอาไว้ได้ ด้านหนึ่งก็เพราะเขาอาศัย ธาตุพลังวิญญาณหลากชนิดที่ปะปนกันอยู่ในมหาสมุทรวิญญาณจุด ตันเถียน

อีกด้านหนึ่งก็คือความแข็งแกร่งอย่างหาที่สุดไม่ได้ของเรือนกายเนี่ย เทียนเองซึ่งสามารถแบกรับพลังการโจมตีได้เหนือล้ำเกินกว่าคนปกติ ทั่วไป

เพียงแต่ว่าการต่อสู้ระหว่างเขากับกวานเยว่ เขาก็ยังไม่ได้ทุ่มพลัง อย่างเต็มที่

เขาไม่ได้สร้างสนามแม่เหล็กยุ่งเหยิงขึ้นมา ไม่ได้ใช้เวทลับคาถา สะเก็ดดาวอย่างแท้จริง ไม่ได้สำแดงอานุภาพน่าหวาดกลัวของหมัดพิโรธ

ที่เป็นเช่นนี้ก็เพราะเขาไม่คิดจะทุ่มเทเพื่อต่งลี่อย่างจริงใจ ที่เขา จำต้องลงมือก็เพราะถูกต่งลี่บีบบังคับเท่านั้น

ในความคิดของเขา ขอแค่ตนโผล่หน้าออกมาแล้วเลือกต่อสู้พัวพันกับ ผู้ฝึกลมปราณอาณาจักรเฮยเจ๋อสักคนหนึ่ง ถ่วงเวลาเช่นนี้ต่อไปก็ถือว่าได้ ทำตามความต้องการของต่งลี่แล้ว

“อู้ๆๆ!”

ทว่าเนี่ยเทียนที่ใจคิดแต่จะถ่วงเวลาให้ผ่านไปกลับพบว่าเงากรงเล็บที่ ลอยอยู่บนท้องฟูายิ่งหนาแน่นมากขึ้นเรื่อยๆ

กวานเยว่คล้ายเหยี่ยวในร่างคน เขาบินฉวัดเฉวียนอยู่กลางอากาศไม่ หยุด บางครั้งก็โฉบลงมาบนพื้นดิน

เงากรงเล็บที่เกิดจากการกระตุ้นใช้กรงเล็บผีของเขาค่อยๆ กลายมา เป็นตราประทับรูปกรงเล็บจำนวนมากที่รวมตัวกันขึ้นมากลางอากาศ ใน ตราประทับกรงเล็บทุกอันต่างก็แฝงเร้นไว้ด้วยคลื่นพลังวิญญาณที่ไม่อ่อน ด้อย

ไม่นานกลางอากาศรอบกายเนี่ยเทียนก็เต็มไปด้วยตรากรงเล็บหลาย ร้อยอัน

ก่อนที่ตรากรงเล็บเหล่านั้นจะก่อตัวกันขึ้นมาเป็นค่ายกลประหลาด อย่างหนึ่งที่รอยแยกระหว่างกันถี่ยิบมากขึ้นเรื่อยๆ

กลิ่นเหม็นคาวที่อบอวลไม่จางหายค่อยๆ ถูกปลดปล่อยออกมาจาก ในตรากรงเล็บแต่ละอัน และค่อยๆ แผ่ไปทั่วรัศมีสิบเมตรรอบกายเนี่ย เทียน

เนี่ยเทียนที่รู้ว่ากลิ่นคาวเหล่านั้นมีสารพิษ เพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้พิษร้าย เข้าไปทำลายอวัยวะภายในจึงกลั้นลมหายใจอยู่นานแล้ว

“ไอ้หนู! เจ้าสังหารน้องชายของข้า ตอนนี้เจ้าก็ไปตายได้แล้ว!”

กวานเยว่ที่เดี๋ยวก็บินขึ้นสูงเดี๋ยวก็โฉบลงต่ำพลันหยุดชะงัก กรงเล็บผี ที่คมกริบบนมือทั้งสองข้างของเขาเปล่งประกายเสียงเย็นเยียบสีเขียว

เส้นใยเล็กละเอียดหลายเส้นที่ทิพย์จักษุสามารถมองเห็นได้เชื่อมต่อ กับตรากรงเล็บหลายร้อยอันที่ลอยอยู่กลางอากาศ ช่วงหนึ่งของเส้นใยรัด พันอยู่บนกรงเล็บผีของมือเขา

“ฟั่บ!”

กวานเยว่ขว้างตรากรงเล็บลงมาข้างล่างอย่างแรง

ตรากรงเล็บที่ลอยอยู่ทั่วท้องฟูาคล้ายฝูงปลาหลายร้อยตัวที่ถูกห่อหุ้ม อยู่ในแหปากหนึ่งที่ร่วงลงมาปกคลุม

คลื่นพลังวิญญาณหลายร้อยระลอกระเบิดออกจากในตรากรงเล็บ เหล่านั้น คลื่นพลังวิญญาณที่น่าหวาดกลัวระลอกแล้วระลอกเล่าซึ่ง เหนือกว่าที่เนี่ยเทียนจินตนาการไว้มากมายกระเพื่อมไหวอย่างรุนแรง คล้ายภูเขาที่แตกทลาย

“ครืนๆๆ!”

พื้นดินข้างฝุาเท้าที่เนี่ยเทียนยืนอยู่พลันมีตรากรงเล็บผุดขึ้นมา เมื่อ ตรากรงเล็บระเบิดออกก็ทำให้พื้นดินที่เขายืนอยู่สั่นไหวไม่หยุด

คลื่นการสั่นสะเทือนหลายระลอกที่มีการเชื่อมโยงกันระเบิดออกจาก ทั้งพื้นดินและทั้งบนท้องฟูา

ตรากรงเล็บมากมายพลันกลายเป็นเหมือนฝนห่าใหญ่ที่เทลงมา!

เมื่อตราประทับหลายอันร่วงลงบนร่างของเนี่ยเทียน เขาก็พลันตัวสั่น เทิ้มคล้ายถูกค้อนเหล็กทุบอย่างแรง

“พรวด!”

เขาที่เรือนกายแข็งแกร่งแบกรับการโจมตีจากตรากรงเล็บจำนวนมาก เกินไปก็ยังต้องกระอักเลือดออกมาหนึ่งคำ

เขาที่คิดแต่จะถ่วงเวลาไม่ได้ลงมือเต็มที่ถูกเวทลับที่กวานเยว่สร้างขึ้น ทำร้ายจนบาดเจ็บสาหัสเหมือนกรรมตามสนอง

ห่างออกไปไกล

ต่งลี่ที่สั่งความผู้ฝึกลมปราณอีกสามกลุ่มให้สังหารคนจากอาณาจักร เฮยเจ๋อยืนอยู่ด้วยท่าทางผ่อนคลาย

ดวงตาแวววาวของนางมักมองมายังเนี่ยเทียนเป็นระยะ เหมือนว่า นางกำลังจับตามองการกระทำทุกก้าวย่างของเนี่ยเทียนอยู่ตลอดเวลา

เคยประมือกับเนี่ยเทียน เคยสิ้นเปลืองกองกำลังมหาศาลตอนอยู่ที่ ทะเลทรายรกร้างและปุากว้างใหญ่นอกเมืองโพ่เมี่ยแต่ก็ยังมิอาจจัดการ เขาได้ ต่งลี่จึงรู้ดีถึงพลังในการต่อสู้ที่แท้จริงของเนี่ยเทียนยิ่งกว่าใคร

นางรู้มานานแล้วว่าพละกำลังที่แท้จริงของเนี่ยเทียนเหนือล้ำเกินกว่า ขอบเขตของตัวเขาเองมากนัก!

เพราะอย่างไรซะเนี่ยเทียนก็คือเจ้าคนผิดปกติที่สามารถช่วงชิงตรา ประทับสะเก็ดดาวสองดวงมาจากมือศิษย์ผู้ทรงเกียรติของสำนักผู้ฝึก ลมปราณเก่าแก่ในดินแดนดาวตกตอนที่อยู่ในประตูสวรรค์

นางกลับมาอาณาจักรปุายจั้นได้ไม่นานก็รู้ว่าตอนที่เนี่ยเทียนปิดผนึก รอยแยกห้วงมิติของอาณาจักรหลีเทียน อาณาจักรเสวียนเทียนและ อาณาจักรเชียนแจว๋ หนิงหยางที่เป็นบุคคลแข็งแกร่งที่สุดของวิมาน สวรรค์รุ่นนี้เกรงว่าคงพ่ายแพ้ด้วยน้ำมือของเนี่ยเทียนไปแล้ว

เนี่ยเทียนที่เป็นเช่นนี้จึงถูกนางมองเป็นบุคคลที่ไม่ควรใช้ขอบเขตมา ประเมินมากที่สุด

จุดนี้สามารถพิสูจน์ได้จากการที่เนี่ยเทียนเพิ่งโผล่ออกมาก็สามารถ สังหารผู้ที่มีขอบเขตต้นสวรรค์ช่วงต้นคนหนึ่งได้ในพริบตา

เนี่ยเทียนที่เป็นเช่นนี้กลับโรมรันอยู่กับผู้ฝึกลมปราณต้นสวรรค์ช่วง กลางคนหนึ่งของอาณาจักรเฮยเจ๋อไม่เลิกรา นั่นจึงทำให้นางมองออกถึง เจตนาร้ายของเนี่ยเทียนอยู่นานแล้ว

เวลานี้มองเห็นเนี่ยเทียนที่คิดจะถ่วงเวลาแต่อยู่ๆ กลับต้องมา เสียเปรียบคู่ต่อสู้ ทั้งยังเป็นฝุายถูกโจมตีจนบาดเจ็บสาหัสเสียเอง นางก็ อดไม่ได้ที่จะหัวเราะคิกคัก

บนใบหน้างดงามของนางเต็มไปด้วยความสุขสนุกสนาน ทั้งยังตะโกน ออกมาเสียงดัง “หัวเทียน นึกไม่ถึงเลยว่าเจ้าเองก็มีวันนี้กับเขาด้วย!”

เห็นเนี่ยเทียนได้รับบาดเจ็บนางก็ไพล่นึกไปถึงตอนที่อยู่ในปุาของ เทือกเขาฮว้านคง เรื่องที่นางแอบสังหารเสิ่นเหวยแล้วเนี่ยเทียนโผล่มา กะทันหัน แสร้งอ้างว่าหลงใหลคลั่งใคล้นางเพื่อขยับเข้ามาใกล้ ก่อนจะ จับตัวนางไว้ ใช้คำพูดเกี้ยวพาราสีทั้งยังล่วงเกินนางอย่างไม่เกรงใจ

ครึ่งปีที่ผ่านมานี้ทุกครั้งที่นางมีเวลาว่างจากการฝึกบำเพ็ญตบะก็ มักจะมีภาพเหตุการณ์เหล่านั้นลอยขึ้นมาในสมองไม่หยุด

ในฐานะที่เป็นไข่มุกเม็ดงามบนมือประมุขตระกูลต่ง นางที่ได้รับการ พะเน้าพะนอเอาใจมาตั้งแต่เด็ก แต่ไหนแต่ไรมามีแต่นางที่เป็นฝุายปั่นหัว ผู้ชาย มีแต่นางที่แอบสังหารพวกคนที่มีเจตนาชั่วร้ายกับนางอย่างเงียบ เชียบ

ก่อนหน้าที่ยังไม่เจอเนี่ยเทียน นางไม่เคยเสียเปรียบใครขนาดนี้มา ก่อน ไม่เคยถูกผู้ชายคนไหนปั่นหัวแบบนี้มาก่อน!

ในสายตาของนาง เนี่ยเทียนได้กลายมาเป็นมารในใจนางมานานแล้ว และจำต้องกำจัดเพื่อความสุขในวันข้างหน้า!

เมื่อเป็นเช่นนี้ พอเห็นว่าเนี่ยเทียนถูกผู้ฝึกลมปราณอาณาจักรเฮยเจ๋อ เล่นงาน นางจึงปิติยินดีอย่างบ้าคลั่ง ตื่นเต้นจนต้องร้องโหวกเหวกเสียง ดัง

ส่วนผู้ฝึกลมปราณอาณาจักรเฮยเจ๋อและคนอีกสามกลุ่มจะถูกเล่น งานบาดเจ็บอย่างไร เมื่อเทียบกับเนี่ยเทียนที่ได้รับบาดเจ็บแล้วก็ไม่มีค่า พอให้พูดถึง

คราวนี้เปูาหมายในการมาที่แท้จริงของนางก็คือเนี่ยเทียน! เรื่องอื่นๆ คนอื่นๆ ล้วนไม่สามารถดึงดูดความสนใจของนางได้

“ผู้หญิงต่ำช้า!” ได้ยินเสียงนางหัวเราะมีความสุข เนี่ยเทียนก็สบถด่า อยู่กับตัวเอง

—–