ราชา ผู้สยบสองภพ แห่งสวรรค์และปฐพี - บทที่ 404 ห่อเหี่ยว

ดวงตาสีแดงฉานเรียวยาวจ้องมองเนี่ยเทียนด้วยสายตาเย็นชา ความเย็นเยือกที่แผ่ออกมาจากดวงตาคู่นั้นคือความเฉยชาที่มองข้าม ต่อสิ่งมีชีวิต ทำให้เนี่ยเทียนพลันรู้สึกหนาวสะท้านไปทั้งร่าง

เนื่องจากการระเบิดของแสงดาวทั้งหกดวง พลังวิญญาณมืดมิดที่ถูก แทรกซอนให้กระจัดกระจายกลับกลายมาเป็นรวมตัวกันหนาแน่นอีกครั้ง ในนาทีที่หงส์ดำตัวนั้นลืมตาขึ้น

“อู้ๆ!” พลังวิญญาณสีดำมืดกลิ้งซัดราวกับน้ำสีดำไหลเชี่ยวกรากที่พุ่งเข้ามา กลบทับเนี่ยเทียนไว้จนมิด

เนี่ยเทียนที่ยืนอยู่ตรงจุดศูนย์กลางของพลังวิญญาณดำมืดพลันหน้า เปลี่ยนสี ทดลองสร้างสนามแม่เหล็กยุ่งเหยิงขึ้นมาใหม่อย่างต่อเนื่อง

ทว่าทุกครั้งที่สนามแม่เหล็กก่อตัวขึ้น พลังงานประหลาดที่มาจากพลัง วิญญาณดำมืดก็จะตรงเข้ามาฉีกทึ้งพลังงานจากเขาจนแหลกละเอียดราว ฝูงปลาที่ดุร้าย

ปราณเย็นอึมครึมของพลังวิญญาณมืดดำค่อยๆ แทรกซอนเข้ามาในรู ขุมขนของเขาและเริ่มซึมไปตามเลือดเนื้อ

ดวงตาของต่งลี่ที่ลอยตัวอยู่กลางอากาศฉายประกายแสงชวนพิศวง นางค่อยๆ ขยับเข้ามาใกล้

ทุกชุ่นที่นางเข้าใกล้ก็ล้วนพกพาเอาพลังวิญญาณมืดดำที่เชี่ยวกรากยิ่ง กว่าเดิมเข้ามาด้วย ทำให้เนี่ยเทียนเจ็บปวดรวดร้าวจนมิอาจเอื้อนเอ่ยคำ ใด ประหนึ่งร่างกายตกลงไปอยู่ในฟูาดินต่างอาณาจักรที่เย็นเยียบน่า

สะพรึงกลัว ทำให้เลือดสดของเนี่ยเทียนค่อยๆ เปลี่ยนมาเป็นเย็นเฉียบไร้ เรี่ยวแรง

เมื่ออยู่ภายใต้การรุกเข้ากัดกินจากพลังวิญญาณมืดดำ แม้แต่ปราณ เลือดเนื้อในร่างของเนี่ยเทียนเองก็ยังค่อยๆ สูญเสียความมีชีวิตชีวาไป ด้วย

ปราณแห่งการพร่าผลาญชีวิต ดับทำลายให้สรรพสิ่งแห้งเหี่ยวโรยรา ถูกปลดปล่อยออกมาจากในพลังวิญญาณมืดดำนั้น

“ดูเหมือนว่าเจ้ายังไม่ได้ทำความเข้าใจกับคาถาวิเศษของพระราชวัง โบราณสะเก็ดดาวได้อย่างถ่องแท้” น้ำเสียงของต่งลี่เฉยชา ท่วงท่าที่นาง ลดตัวลงมาจากกลางอากาศทั้งงามหยาดเยิ้มและยั่วยวน ทว่าบนใบหน้า ของนางกลับโหดเหี้ยมเย็นชาราวน้ำค้างแข็ง “เนี่ยเทียน อย่านึกว่าฟูาดิน แห่งนี้จะมีเพียงเจ้าคนเดียวที่มีพรสวรรค์ ลำพังเพียงแค่ดินแดนดาวตก แห่งเดียวก็มีคนมากความสามารถเยอะจนนับไม่ถ้วน มีศิษย์ผู้ทรงเกียรติ มากมายที่ไม่สามารถใช้ขอบเขตมาวัดความสามารถที่แท้จริงได้”

“ข้าต่งลี่ไม่มีพรสวรรค์เลิศเลอ แต่ก็เป็นหนึ่งในคนเหล่านั้น!” “ปีนั้นที่เจ้าสามารถช่วงชิงตราประทับสะเก็ดดาวมาจากมือของพี่ชาย ข้าในประตูสวรรค์ไม่ได้หมายความว่าเจ้าร้ายกาจและพิเศษขนาดไหน แต่ เป็นเพราะพี่ชายของข้าต่อสู้ดุเดือดกับคนอื่นมานานมากเกินไปจนมิอาจ ฟื้นคืนพลังสู่สภาวะสูงสุด เจ้าก็แค่โชคดีจนได้เก็บเอาผลประโยชน์ไป เท่านั้น!”

“เจ้านึกจริงๆ หรือว่าตัวเองร้ายกาจมากมาย?” มาถึงเวลานี้ นางยังคงไม่ลืมที่จะใช้คำพูดมาทำลายจิตใจของเนี่ย เทียน

นางที่มีประสบการณ์การต่อสู้มาอย่างโชกโชนรู้ดีว่าบางครั้งการใช้ คำพูดมาโจมตีทำร้ายคนและมีประสิทธิผลมากกว่าการโจมตีทางร่างกาย เสียอีก!

“ศิษย์ผู้ทรงเกียรติงั้นหรือ…” เนี่ยเทียนพึมพำ มุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้มประหลาด “ศิษย์ผู้ทรง เกียรติอย่างเจ้ามีให้เห็นน้อยก็จริง ทว่าที่ข้าเคยเห็นมาก็มีไม่น้อย หนิง หยางเมื่อเทียบกับเจ้าแล้วเป็นเช่นไรเล่า?”

“หนิงหยาง?” ต่งลี่อึ้งงัน “ฮ่าๆ!” และเวลานี้เอง เนี่ยเทียนพลันแหงนหน้าหัวเราะยาวเหยียด ก่อนที่ใน กำไลเก็บของของเขาจะมีเกราะมังกรเพลิงบินพรวดออกมา

เมื่อเกราะมังกรเพลิงบินออกมา ความคิดเขาขยับไหว มันก็สวมครอบ ลงมาทางศีรษะของเขาทันที

พริบตาเดียวเกราะมังกรเพลิงก็สวมอยู่บนร่างของเนี่ยเทียนทั้งยังลุก ไหม้ด้วยเปลวเพลิงที่โชติช่วงร้อนแรง

พลังวิญญาณมืดดำที่แทรกซอนเข้ามาในร่างของเนี่ยเทียนเกิดเสียง ลั่นดัง “เปรี๊ยะๆๆ” เพราะถูกเกราะมังกรเพลิงเผาไหม้จนมิอาจทำให้ เลือดสดของเนี่ยเทียนจับตัวเป็นน้ำแข็งได้อีก

และเวลานี้เอง เนื้อสัตว์วิเศษที่ถูกเนี่ยเทียนกลืนกินไปก่อนหน้านั้นก็มี จิงชี่เลือดเนื้อบริสุทธิ์ระลอกหนึ่งแผ่ออกมา

“ตึกๆๆ!”

เมื่อเสียงหัวใจของเขาเต้นกระหน่ำ พลังวิญญาณมืดดำที่รุกเข้ากัดกิน เส้นชีพจรและเลือดเนื้อของเขาก็ถูกขับออกมานอกร่างเหมือนถูกลมพายุ พัดกวาดออกมา

ความรู้สึกไม่สบายตัวทั้งหลายแหล่หายไปอย่างไร้ร่องรอย! “อู้!” พลังวิญญาณ พลังเปลวเพลิง พลังพืชหญ้า พลังดวงดาวที่ปะปนไป ด้วยจิงชี่เลือดเนื้อถูกเทพรวดเข้าไปยังดาราเพลิงกาฬ

เมื่อถูกพลังวิญญาณมากมายกรอกลงมา ดาราเพลิงกาฬที่อยู่ในมือ ของเขาจึงพลันสั่นไหวอย่างรุนแรง

ความโกรธแค้นพลุ่งพล่านไร้ที่สิ้นสุดระลอกหนึ่งก่อเกิดขึ้นกลางใจ ของเนี่ยเทียน ก่อนที่เขาจะใช้วิธีการร่ายใช้หมัดพิโรธไปกระตุ้นผ่านดารา เพลิงกาฬ!

เมื่อพลังงานต่างธาตุกรอกเทเข้าสู่ดาราเพลิงกาฬแล้วผ่านการเพิ่ม อานุภาพด้วยภาพค่ายกลมหัศจรรย์ที่อยู่ด้านในของดาราเพลิงกาฬ สุดท้ายก็ระเบิดตูมออกมา!

แสงดาบหนายาวที่มีสีสันแปลกตาเนื่องจากการรวมตัวกันของ พลังงานหลากหลายชนิดเหนียวหนืดได้พุ่งเข้าหาต่งลี่ราวกับน้ำตก

และเวลานี้เองพลังงานครึ่งหนึ่งในร่างของเนี่ยเทียนก็พลันถูกดารา เพลิงกาฬดึงออกมา!

จุดลึกของท้องฟูาที่มืดมิด ประตูลึกลับบานหนึ่งซึ่งอยู่ท่ามกลางความ ว่างเปล่าที่ไม่รู้ว่าห่างไปไกลแค่ไหนถูกแง้มออกให้เห็นมุมหนึ่ง

และด้านในนั้นก็คล้ายจะส่งผ่านเสียงคำรามแห่งความโกรธเกรี้ยว เดือดดาลของเทพยักษ์ค้ำฟูาให้ดังออกมา!

แสงดาบน่าหวาดกลัวที่แฝงเร้นไว้ด้วยความพิโรธโกรธาฉีกทึ้งม่านน้ำ พลังวิญญาณสีดำให้กระจุยกระจายออกจากกันก่อนจะพุ่งดิ่งเข้าหาต่งลี่ หมายจะทะลุทะลวงความว่างเปล่าเข้าไปหานาง!

ต่งลี่หน้าถอดสีในฉับพลัน นางที่จิตใจเชื่อมโยงกับวิญญาณสัตว์หงส์ดำสามารถสัมผัสได้อย่าง ชัดเจนว่าหงส์ดำในเวลานี้กำลังเผชิญกับปราณบางอย่างที่ทำให้มัน กระวนกระวายไม่เป็นสุข

เสียงกรีดร้องหวีดแหลมของหงส์ดำที่มีเพียงนางเท่านั้นที่ได้ยินพลัน ดังกระหึ่มอยู่ในสมองของนางอย่างบ้าคลั่ง

พลังวิญญาณดำมืดที่แผ่กระจายปกคลุมไปทั่วทุกหนแห่งเมื่อถูกต่งลี่ เรียกขานจึงมารวมตัวกันในทันที พริบตาเดียวก็กลายร่างเป็นไข่ขนาด ใหญ่ยักษ์สีดำโปร่งแสงที่ปกคลุมนางและหงส์ดำไว้ภายใน

“แคร๊ก!” แสงดาบที่หนายาวอย่างถึงที่สุดฟาดฟันลงบนไข่ยักษ์สีดำสนิทแต่ โปร่งใส ทำให้เปลือกไข่เกิดรอยปริร้าวแผ่ขยายไปทั่วทันที

ต่งลี่ที่อยู่ในไข่ยักษ์โปร่งแสงสีหน้ามืดทะมึน ร่างกายสั่นไหวน้อยๆ หงส์ดำตัวนั้นกระพือปีกหมายจะบินหนี ดวงตาเรียวเล็กแดงก่ำของ มันเปลี่ยนมาเป็นสีเลือดน่าขนลุกในชั่วพริบตา

“อู้!” หลังจากแสงดาบพุ่งออกไป จิงชี่เลือดเนื้อเข้มข้นในร่างของเนี่ยเทียน ที่ปะปนไปด้วยพลังเปลวเพลิงซึ่งยังหลงเหลืออยู่ล้วนถูกเทกรอกใส่เข้าไป ในดาราเพลิงกาฬ

เนี่ยเทียนที่สวมเกราะมังกรเพลิงคล้ายยักษ์เปลวเพลิงที่มีไฟลุกท่วม ซึ่งกำลังพุ่งชนไข่ยักษ์โปร่งแสงที่กำลังปริแตกอย่างต่อเนื่อง

ภาพลายไฟบนผิวเสื้อเกราะของเกราะมังกรเพลิงคล้ายลาวาที่กำลัง ไหลริน

ตรงกลางแกนเลือดของเกราะมังกรเพลิงก็มีพลังงานเปลวเพลิง ร้อนแรงปะทุออกมา!

เนี่ยเทียนที่สวมเกราะมังกรเพลิงคล้ายลูกกระสุนในรูปคนที่กระแทก ลงบนเปลือกไข่สีดำอย่างแรง

“ตูม!” ไข่ยักษ์ที่ยังไม่ได้แตกออกอย่างสมบูรณ์แบบ พอโดนโจมตีครั้งนี้ก็ ระเบิดออกในที่สุด

เปลือกไข่เป็นชิ้นๆ ที่เกิดจากการรวมตัวกันของพลังวิญญาณมืดดำ คล้ายมีดแสงสีดำที่หมุนคว้างไปแปดทิศ ก่อนจะทิ่มแทงลงบนพื้นจน พื้นดินเกิดเป็นหลุมลึกมากมาย

ต่งลี่ร้องอู้อี้อยู่ในลำคอ บนใบหน้างดงามของนางพลันแดงปลั่งผิด ธรรมชาติ

หงส์ดำตัวใหญ่ยักษ์นั้นก็พลันร่วงดิ่งลง ปีกที่กว้างใหญ่ของมันคล้าย ดอกไม้ที่หุบดอกเข้าหากัน ก่อนจะห่อหุ้มเรือนกายอรชนของต่งลี่เอาไว้ แล้วพาบินห่างออกไปไกล

เนี่ยเทียนที่กระโจนขึ้นฟูาหลังจากกระแทกโจมตีไปเมื่อครู่ก็ร่วงตุ้บลง มาเช่นกัน

ขณะที่เขาถือดาราเพลิงกาฬเตรียมจะเล่นงานต่งลี่ต่อกลับเห็นว่าต่งลี่ ถูกหงส์ดำตัวนั้นบินลอยห่างจากเขาไปหลายสิบเมตรแล้ว

เมื่อหงส์ดำสยายปีก ต่งลี่ที่อยู่ภายในจึงปรากฏกายออกมาอีกครั้ง นางถลึงตามองเนี่ยเทียนอย่างโกรธแค้น และขณะที่นางเตรียมจะลง มือเล่นงานเขาให้รู้ดำรู้แดงกันไปข้างกลับมีเสียงร้องตะโกนโหวกเหวก ของหันมู่ดังมาก่อน “คุณหนู! ข้าพาคนของสำนักหลิงอวิ๋นมาให้ท่าน แล้ว!”

ต่งลี่อึ้งงัน เนี่ยเทียนที่อยู่ด้านล่างเมื่อได้ยินเสียงของหันมู่ ดวงตาของเขาก็เต็มไป ด้วยความห่อเหี่ยว

เขานึกไม่ถึงว่าเวลาจะผ่านไปเร็วขนาดนี้ โดยไม่รู้เนื้อรู้ตัว เวลาที่เขานัดหมายกับต่งลี่ได้มาถึงแล้ว เขาไม่ สามารถจับตัวของต่งลี่ได้ก่อนที่คนสำนักหลิงอวิ๋นจะมาถึง ทำให้เสีย โอกาสอันดีไป

“ที่แท้ก็ถึงเวลาที่นัดหมายแล้วหรือนี่” ต่งลี่พูดกับตัวเองคล้ายยังตั้ง ตัวไม่ทัน

“คุณหนู! คุณหนูทำไมท่านถึงไม่ตอบข้าเลย?” หันมู่ตามมาถึงในที่สุด และก็เห็นต่งลี่ที่เรียกใช้วิญญาณสัตว์หงส์ดำซึ่ง กำลังลดตัวลงมาจากกลางอากาศได้ในปราดเดียว

เขาหน้าเปลี่ยนสี หันขวับไปถลึงตาใส่เนี่ยเทียน “เจ้าถึงกับบีบให้ คุณหนูต้องเรียกใช้หงส์ดำตัวนั้นเชียวรึ! เนี่ยเทียน เจ้าไม่รู้หรือไรว่าที่นี่คือ ที่ไหน? เจ้ารู้หรือไม่ว่าญาติของเจ้าล้วนตกอยู่ในมือของพวกเรา หมดแล้ว?”

เนี่ยเทียนไม่เอ่ยคำใด ทำเพียงจ้องเขม็งไปที่ต่งลี่

เมื่อต่งลี่ลงมาอยู่บนพื้น นางโคจรพลัง หงส์ดำตัวนั้นก็กลายมาเป็น เหมือนเงามืดดำที่ค่อยๆ หายเข้าไปในร่างของนางทีละนิด

“สิ้นสุดแล้ว” ต่งลี่พูดเบาๆ ทว่าบนใบหน้าของนางกลับไม่มีความปิติยินดีแม้แต่น้อย ไม่มีความ เบิกบานหลังจากที่ได้เป็นผู้ชนะ

“เจ้าไปทางนั้นก่อน” ต่งลี่ชี้มือไปยังตำแหน่งที่คนสำนักหลิงอวิ๋น กำลังเดินมาแล้วเอ่ยกำชับหันมู่ “หากข้าไม่เรียก เจ้าและคนของสำนักหลิ งอวิ๋นก็ห้ามเข้ามาใกล้เด็ดขาด”

หันมู่เชื่อฟังคำสั่งของต่งลี่ ต่อให้ไม่เข้าใจต้นสายปลายเหตุเขาก็ยัง ยอมทำตามแต่โดยดีจึงรีบถอยห่างออกไปทันที

ต่งลี่ก้าวยาวๆ มาหยุดอยู่ต่อหน้าเนี่ยเทียน ขมวดคิ้วมองเขา นางจัด อาภรณ์ผมเผ้าของตัวเองพลางครุ่นคิดไปด้วยว่าควรจะจัดการกับเนี่ย เทียนและคนของสำนักหลิงอวิ๋นอย่างไร

“อู้!” นางยกมือขึ้นกวัก กำไลส่งข้อความเสียงชิ้นนั้นก็พลันลอยมาจากทิศ ไกลแล้วสวมลงไปบนข้อมือของนางดังเดิม

ขณะที่นางยังมีสีหน้าเย็นชา คิดไม่ตกว่าควรจะจัดการกับเนี่ยเทียน เช่นไร ฉินแยนที่จากไปก่อนหน้านี้ก็โผล่หน้าเข้ามาอีกครั้ง

“การต่อสู้ของพวกเจ้าน่าตกใจจริงๆ เลยนะ” เมื่อฉินแยนเดินออกมา ดวงตาที่เต็มไปด้วยประกายประหลาดของนางก็คอยมองมายังต่งลี่และ เนี่ยเทียนเป็นระยะ “ที่ข้ามาก็เพราะรู้สึกว่าการต่อสู้สิ้นสุดลงแล้ว อีก อย่างข้าได้ยินข่าวเกี่ยวกับสำนักหลิงอวิ๋นก็เลยตามมาดู”

ส่วนใหญ่แล้วนางจะมองไปทางเนี่ยเทียนเสียมากกว่า

นางยังคงไม่สามารถเดาออกถึงตัวตนที่แท้จริงของเนี่ยเทียน ทว่าเนี่ย เทียนที่มีตบะกลางสวรรค์ช่วงท้ายแต่กลับสามารถต่อสู้สูสีกับวิญญาณ สัตว์หงส์ดำที่ต่งลี่ชุบหลอมก็ยังดึงดูดความสนใจจากนางได้สำเร็จ

รายชื่อของศิษย์ผู้ทรงเกียรติในสำนักผู้ฝึกลมปราณใหญ่ๆ ที่เก่าแก่ มากมายของอาณาจักรทั้งเก้าในดินแดนดาวตกถูกนางนำมาไล่เทียบหา คนที่เหมือนกับเนี่ยเทียน

แต่นางกลับพบว่าในบรรดาคนที่นางรู้จัก ไม่มีใครที่มีลักษณะตรง กับเนี่ยเทียนแม้แต่คนเดียว

—–